ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6a40w89d?d=n&ui=v64j8rk&e1=c💞ദേവനന്ദിനി... Part 49💞 "ദേവേട്ടാ "…ഒരു കുറുകലോടെ അവളുടെ കരാംഗുലികൾ അവന്റെ മുടിയിഴകൾക്കിടയിലൂടെ ഇഴഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു…. അവളുടെ രുധിരം തുടിക്കുന്ന വിറയ്ക്കുന്ന രത്നാധരങ്ങളിലെ തേൻകണങ്ങൾ അവനവന്റെ അധരങ്ങൾ കൊണ്ടൊപ്പിയെടുക്കാൻ തുടങ്ങി…. ജിഹ്വകൾ തമ്മിൽ കൊരുത്തുകൊണ്ടിരുന്ന നീണ്ട അധരപാനത്തിനിടയിൽ അവളുടെ പീതനവർണ്ണമാർന്ന അധരങ്ങളിൽ നിറഞ്ഞ അമൃതിൻ കണങ്ങളെ രുദ്രൻ തന്റെ അധരങ്ങളാൽ നുകർന്നു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ തനുവിലെ ഓരോ ഭാഗങ്ങളും പുളകമണിഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു… അവളുടെ സരസിജനയനങ്ങളിലും, അഗ്നിശിഖാവർണ്ണം പടർന്ന തുടുത്ത കപോലങ്ങളിലും, ബഹുനാദം പോലെ കടഞ്ഞെടുത്ത കണ്ഠത്തിലും, അവന്റെ ചൊടികൾ ചുംബനപ്പൂക്കൾ ചൊരിഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു…. അവന്റെ കരതലപരിലാളനകൾ വപുസ്സിലുടനീളം പടരുമ്പോൾ കാദംബരി പകർന്ന ലഹരിയിൽ പഞ്ചശരനുണർന്ന അവനെ തടയാൻ കഴിയാതെ അശക്തയായവളുടെ എതിർപ്പുകൾ നിഷ്ഫലമായി… കാമോദ്ദീപനത്തിന്റെ ഉത്തുംഗ ശൃംഗത്തിലെത്തിയ രുദ്രൻ പതിയെ ഗൗരിയെ ശയനീയത്തിലേക്ക് കിടത്തി. അവളവനെ തടയാൻ കഴിയാതെ പൂർണ്ണമായുമവന് കീഴ്പ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞിരുന്നു… വസനങ്ങൾക്ക് മുകളിലൂടെ അവളുടെ തനുവിന്റെ ഓരോ അണുവിലും അവന്റെ ചുംബനപ്പൂമഴകൾ പെയ്തിറങ്ങുമ്പോൾ പുളകിതയായ ഗൗരി തന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ തന്നിൽ നിന്നകന്നു മാറുന്നത് അറിഞ്ഞു… രുദ്രന്റെ മിഴികൾ വസനങ്ങൾ അനാവരണം ചെയ്യപ്പെട്ട തന്റെ വക്ഷോജങ്ങളിലേക്ക് പതിയവേ വ്രീളാവിവശയായ ഗൗരി സ്വയമേവ തന്റെ പ്രകോഷ്ഠങ്ങളാൽ വക്ഷോജങ്ങളെ മറച്ചു പിടിച്ചു… മറച്ചു പിടിച്ച ആ പ്രകോഷ്ഠങ്ങളെ അകറ്റിയ രുദ്രൻ ഗൗരിയുടെ വക്ഷശാഖകളിലേയ്ക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി ആ വക്ഷശാഖാകലികകളിൽ തന്റെ ഓഷ്ഠങ്ങളാലും ജിഹ്വാലും അർപ്പിച്ച മൃദുപരിലാളനകളിൽ പുളകിതയായ ഗൗരിയുടെ പാണീരുഹങ്ങൾ രുദ്രന്റെ മുടിയിഴകളിലൂടെ ശകതമായിഴഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു… പാൽവർണ്ണമാർന്ന അവളുടെ ജഠരത്തിലൂടെയൊഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്ന അവന്റെ അധരങ്ങൾ ശ്രോണിയുടെ കീഴിലെ സ്നിഗ്ദ്ദതയിലേക്കിറങ്ങിയപ്പോൾ അവളറിയാതെ ഒന്നു കുറുകിക്കൊണ്ട് തന്റെ ശരീരമുയർത്തി… ബാഹ്യപൂർവ്വലീലകൾക്കന്ത്യത്തിൽ അവളിലേക്ക് പെയ്തിറങ്ങിയ അവന്റെ പുരുഷത്വം അവളുടെ സ്ത്രീത്വത്തിന്റെ പാനീയചൂർണ്ണികാതലങ്ങളിൽ കൃപീടപാലകല്ലോലങ്ങളായി അലയടിച്ച വേളയിൽ അവളിൽ നിന്നുമുയർന്ന രതികൂജനങ്ങളെ അവൻ തന്റെ ദന്താംബരങ്ങൾ കൊണ്ടവളുടെ ദന്താംബരങ്ങളിൽ കോർത്തു ബന്ധിച്ചപ്പോൾ അവളുടെ പാണിജങ്ങൾ അവന്റെ ശരീരത്തിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങി…… മിഴിനീരണിഞ്ഞ ഗൗരിയുടെ മിഴികളിൽ രുദ്രൻ തന്റെ ചുണ്ടുകൾ അർപ്പിച്ചു. ഭോഗാലസ്യത്തിൽ ശയനീയത്തിലേക്ക് മലർന്നു കിടന്ന രുദ്രന്റെ വക്ഷസ്സിലേക്ക് ഗൗരിയൊരു ചെറുപുഞ്ചിരിയോടെ തന്റെ മുഖം പൂഴ്ത്തിക്കിടന്നു…… വൈകാതെ അവർ നിദ്രാദേവിയെ പുൽകി…. 🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸 രാവിലെ രുദ്രൻ ഉണർന്നപ്പോൾ അവനു തലയ്ക്കു ചെറിയൊരു കനമുള്ളത് പോലെ തോന്നി. പതിയെ കണ്ണ് തുറന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ തന്റെ നെഞ്ചിൽ തല ചായ്ച്ചുറങ്ങുന്ന ഗൗരിയെ കണ്ട അവൻ വാത്സല്യത്തോടെ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു… രുദ്രന്റെ ചുംബനമേറ്റ ഗൗരി പതിയെ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ കണ്ണു തുറന്നു. നിമിഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ രുദ്രന് സ്ഥലകാലബോധമുണർന്നപ്പോൾ തങ്ങൾ കമ്പിളിപ്പുതപ്പിനുള്ളിൽ വിവസ്ത്രരായാണ് ശയിക്കുന്നതെന്നു മനസ്സിലായി… രുദ്രൻ രാത്രി നടന്നത് ഓർത്തെടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു…. ദൈവമേ…. താനിന്നലെ നന്ദുവിനെ മദ്യലഹരിയിൽ…. ഒരിക്കലും താൻ ചെയ്യാൻ പാടില്ലാത്തത് ചെയ്തിരിക്കുന്നു….അവളെ താൻ പ്രാപിച്ചപ്പോൾ അവളൊന്നു എതിർക്കുക പോലും ചെയ്തില്ലേ… ഇപ്രകാരമെല്ലാം ചിന്തിച്ചു യാഥാർഥ്യം അറിഞ്ഞപ്പോൾ രുദ്രനു തന്റെ തല പെരുക്കുന്നതായി തോന്നി… ഗൗരി അപ്പോഴേക്കും എഴുന്നേറ്റു ഒരു ബെഡ്ഷീറ്റെടുത്ത് തന്റെ നാണം മറച്ചു ലജ്ജയോടെ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് ഒരു നോട്ടമയച്ചു കൊണ്ട് ഫ്രഷ് ആകാനായി നടന്നു. അവളുടെ നോട്ടത്തിൽ അവനൊരു ജാള്യത അനുഭവപ്പെട്ടു…. കുളിച്ചു ഫ്രഷായി ഗൗരി ഇറങ്ങുമ്പോൾ രുദ്രനെ മുറിയിൽ കാണാനില്ലായിരുന്നു. വസ്ത്രങ്ങളണിഞ്ഞതിന് ശേഷം കുറച്ചു നേരം ഗൗരി രുദ്രനെയും കാത്തു മൊബൈലിലും നോക്കിയിരുന്നു. നേരമൊരുപാട് കാത്തിട്ടും രുദ്രനെ കാണാത്തതു കൊണ്ട് മുഷിഞ്ഞ ഗൗരി മുറി പൂട്ടി ദാബയിലേക്ക് നടന്നു…. ദാബയിലെത്തിയപ്പോൾ പാജിയവളോട് പറഞ്ഞു രുദ്രൻ ബൽക്കാറിന്റെ കൂടെ പുറത്തു പോയെന്നു. പിന്നീട് നാസ്ത കഴിച്ചു അവൾ ബേബേയുടെ കൂടെ രസോയിയിൽ ഓരോ കാര്യങ്ങളുമായി കഴിച്ചു കൂട്ടി…. "നന്ദു മോളെ…. മോളും ദേവും തമ്മിൽ വല്ല വഴക്കുമുണ്ടായോ. പതിവില്ലാതെ അവൻ ഇന്ന് നാസ്ത കഴിക്കാൻ ഒറ്റയ്ക്ക് വന്നേക്കുന്നു. മോളെ കുറിച്ചു ചോദിച്ചപ്പോൾ അവിടെയും ഇവിടെയും തൊടാത്ത രീതിയിൽ ഉള്ള മറുപടിയും….എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നമുണ്ടായോ നിങ്ങൾ തമ്മിൽ"….ബേബേ ഗൗരിയോട് രസോയിയിൽ വച്ചു സംസാരമദ്ധ്യേ ചോദിച്ചു… "ഇല്ല ബേബേ…. പ്രശ്നങ്ങളൊന്നുമില്ല…രാവിലെ ബൽക്കാറിന്റെ കൂടെ പോകുമെന്നു എന്നോട് പറഞ്ഞിരുന്നു. പിന്നെ രാവിലെ എന്നെ നാസ്തയ്ക്ക് വിളിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ മടിച്ചു കിടന്നു "….. ഗൗരി മറുപടിയായൊരു കള്ളം പറഞ്ഞു… "അങ്ങനെയാണോ…അവനെ കണ്ടപ്പോൾ അവൻ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥനായിരിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നിയെനിക്ക്. അത് കൊണ്ട് ചോദിച്ചതാ "… ബേബേ ഒന്നു ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… "നന്ദു മോളെ.. മോളിവിടെ എത്തിയിട്ട് ഇത് വരെ ഞാൻ മോളുടെ വീട്ടുകാരെ പറ്റിയൊന്നും ചോദിച്ചിട്ടില്ല. മോൾക്ക് വീട്ടിൽ ആരൊക്കെയുണ്ട് "….. ബേബേയുടെ പെട്ടെന്നുള്ള ആ ചോദ്യത്തിൽ ഗൗരിയൊന്നു പതറി.. "എല്ലാവരുമുണ്ടായിരുന്നു ബേബേ…ഇപ്പോൾ എനിക്ക് സ്വന്തമെന്ന് പറയാൻ ദേവേട്ടൻ മാത്രമേ ഉള്ളൂ "… ഗൗരിയത് പറയുമ്പോൾ അവളുടെ സ്വരമിടറി…. "അപ്പോൾ മോളുടെ അമ്മ "…. (ബേബേ) ഗൗരി താൻ പഠിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ തന്റെയമ്മ തന്നെ വിട്ടു പോയത് ബേബേയോട് പറഞ്ഞു. അത് പറയുമ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു… "അയ്യോ.. മോളെ ഞാനോരോന്നു ചോദിച്ചു സങ്കടപ്പെടുത്തി. മോള് വിഷമിക്കാതെ. മോൾക്ക് അമ്മയായി ഞാനൊക്കെയില്ലേ"….ബേബേ ഗൗരിയുടെ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു കൊടുത്തു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… അവൾ പതിയെ ബേബേയുടെ ചുമലിലേക്ക് ചാഞ്ഞു. മാതൃവാത്സല്യം ഉണർന്ന ബേബേ അവളെ വാത്സല്യത്തോടെ തഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു… 🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸 ഉച്ചയോടെ തിരിച്ചെത്തിയ രുദ്രൻ ഗൗരിയടുത്ത് വന്നപ്പോൾ അവൾക്ക് മുഖം കൊടുക്കാതെ ഒഴിഞ്ഞു മാറി. ഭക്ഷണസമയത്തും അതിനു ശേഷവും ഗൗരി സംസാരിക്കാനായി രുദ്രന്റെയടുത്തേക്ക് പോയപ്പോഴും അത് തന്നെയായിരുന്നു അവസ്ഥ… എന്ത് കൊണ്ടാണ് രുദ്രൻ തന്നെ കാണുമ്പോൾ ഒഴിഞ്ഞു മാറുന്നതെന്നു അറിവുണ്ടെങ്കിലും അവന്റെ അവഗണന അവളിൽ നിറയെ വ്യഥ ഉണർത്തി…. ബേബേയ്ക്കും പാജിക്കുമൊന്നും സംശയം തോന്നേണ്ട എന്ന് കരുതി ഗൗരി പിന്നെ രുദ്രന്റെ അടുത്തേക്ക് അധികം പോകാതെ എല്ലാം ഉള്ളിലൊതുക്കി ബേബേയുടെ കൂടെ രസോയിയിൽ സമയം തള്ളി നീക്കി… രാത്രി ഭക്ഷണത്തിന് രുദ്രൻ വന്നിരുന്നില്ല. ബൽക്കാറും ഭക്ഷണത്തിന് വരാത്തത് കൊണ്ട് തലേ ദിവസത്തെ പോലെ എന്തെങ്കിലും പരിപാടിയായിരിക്കുമെന്ന് ഗൗരി ഊഹിച്ചു… ഗൗരി ഭക്ഷണം കഴിച്ചു ബൽക്കാറിന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. ബൽക്കാറിന്റെ മുറിയുടെ മുൻപിലെത്തിയപ്പോൾ മുറി ഉള്ളിൽ നിന്നും പൂട്ടിയിരിക്കുന്നത് കണ്ട ഗൗരി വാതിലിൽ തട്ടി… നിമിഷങ്ങൾക്കകം വാതിൽ തുറന്നു…. "എന്താ ബാബി "… അപ്രതീക്ഷിതമായി തന്റെ മുറിയ്ക്ക് മുന്നിൽ ഗൗരിയെ കണ്ട അത്ഭുതത്തിൽ ബൽക്കാർ ചോദിച്ചു.. "ബല്ലു…ദേവേട്ടനുണ്ടോ അകത്ത് "… ഗൗരി ബൽക്കാറിനോട് ചോദിച്ചു… "ഇല്ല ബാബി…നിങ്ങളുടെ മുറിയിൽ ഇല്ലേ അവൻ…കുറച്ചു മുൻപ് അവനു ബിയർ വാങ്ങിക്കൊടുക്കാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ വാങ്ങിക്കൊടുത്തു. അതുമെടുത്ത് ഇവിടെ നിന്നുമിറങ്ങി അപ്പോൾ തന്നെ"…..ബൽക്കാർ മറുപടി നൽകി.. "ഇല്ല ബല്ലു.. മുറിയിൽ ഇല്ല…ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ നിങ്ങൾ രണ്ടു പേരെയും കാണാത്തതു കൊണ്ട് ഞാൻ കരുതി ഇന്നലത്തെ പോലെ നിന്റെ മുറിയിൽ ഇന്നും പരിപാടി ആയിരിക്കുമെന്ന് "…. ഗൗരിയൊന്നു ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… "ബാബി…ഞാനെന്നുമൊന്നും കഴിക്കാറില്ല . ഇന്നാണെങ്കിൽ എനിക്കൊരു മൂഡുമില്ല…ഞാൻ കരുതി എല്ലാമെടുത്ത് അവനങ്ങോട്ട് ആയിരിക്കും വന്നതെന്ന്…അവിടെയുമില്ലെങ്കിൽ ടെറസിൽ കാണും…..അവിടെ പോയി നോക്കിയോ"….ബൽക്കാർ അവസാനമൊരു ചോദ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു നിർത്തി… "ഇല്ല ബല്ലു….ടെറസിൽ പോയി നോക്കിയില്ല….എന്നാൽ ഞാനങ്ങോട്ടു പോയി നോക്കട്ടെ "… ഗൗരിയൊന്നു ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ബൽക്കാറിനു മറുപടി നൽകി… "ബാബി "…. ഗൗരി തിരിഞ്ഞു നടക്കാനൊരുങ്ങിയപ്പോൾ ബൽക്കാർ പുറകിൽ നിന്നും വിളിച്ചു… ഗൗരി ചിരിയോടെ എന്താണെന്ന് ആംഗ്യം കാണിച്ചു… "ബാബി…നിങ്ങൾക്കിടയിൽ എന്തെങ്കിലും പിണക്കമുണ്ടായോ. എന്നത്തേയും പോലെ ബാബിയോട് അവൻ സംസാരിക്കാൻ ഒന്നും നിൽക്കുന്നില്ല. രാവിലെ തൊട്ട് അവൻ ഭയങ്കര അസ്വസ്ഥനുമാണ് "…. ബൽക്കാർ ഒരു സംശയത്തോട് കൂടി ചോദിച്ചു… "ഇല്ല ബല്ലു… അങ്ങനെയൊന്നുമില്ല…ഞാനേതായാലും ഒന്നു പോയി നോക്കട്ടെ…." ഗൗരി ബൽക്കാറിനു കൊടുത്ത മറുപടിയിൽ ബൽക്കാറിനു തൃപ്തി വരാത്തത് പോലെ തോന്നി ഗൗരിയ്ക്ക് അവന്റെ മുഖം കണ്ടപ്പോൾ… എന്നാൽ അത് വക വയ്ക്കാതെ ഗൗരി ടെറസിലേക്ക് നടന്നു… ടെറസിലേക്ക് കയറിയ ഗൗരിയ്ക്ക് നിരാശപ്പെടേണ്ടി വന്നില്ല. രുദ്രൻ അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു. ടെറസിൽ ഒരു കയറ് കട്ടിലും അതിനടുത്തായി ഒരു മേശയും വച്ചിട്ടുണ്ട്. രണ്ട് മൂന്ന് ബിയർ കുപ്പികളും എന്തോ ചിപ്സും വച്ചിട്ടുണ്ട് മേശയ്ക്ക് മുകളിൽ. രുദ്രൻ കുടിക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് അധികനേരമായില്ല എന്ന് ഗൗരിയ്ക്ക് തോന്നി കാരണം രുദ്രൻ കുടിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആ ഒരു കുപ്പി മാത്രമേ പൊട്ടിച്ചിട്ടുള്ളൂ.. ഗൗരി പതിയെ രുദ്രന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. ഗൗരി തന്റെ നേരെ വരുന്നത് രുദ്രനും കണ്ടു. അവൾ അടുത്ത് വരുമ്പോഴേക്കും അവൻ തന്റെ നോട്ടം വേറെങ്ങോട്ടോ മാറ്റി…. "ദേവേട്ടാ "….രുദ്രന്റെ മുൻപിലെത്തിയ ഗൗരിയവനെ വിളിച്ചു… രുദ്രനിൽ നിന്നും പ്രതികരണമൊന്നുമുണ്ടായില്ല… "ദേവേട്ടാ "….പ്രതികരിക്കാതിരുന്ന രുദ്രനെ നോക്കി ഗൗരി വീണ്ടും വിളിച്ചു…. "ദേവേട്ടാ…രാവിലെ തൊട്ട് ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നു. ദേവേട്ടൻ എന്നോട് ഒന്നും സംസാരിക്കാതെ എന്നിൽ നിന്നൊഴിഞ്ഞു മാറിക്കൊണ്ടിരുക്കുന്നു ഇന്നത്തെ ദിവസം ഈ സമയം വരെ. എന്താ കാര്യം "….ഗൗരി രുദ്രനോട് ചോദിച്ചു… മറുപടിയായി രുദ്രൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ എഴുന്നേറ്റു…എന്നിട്ട് ഗൗരിയെ ശ്രദ്ധിക്കാതെ ടെറസിന്റെ കൈവരിയ്ക്ക് അടുത്തേക്ക് നടന്നു. കൈവരിയോടടുത്ത് വിദൂരതയിലേക്കും നോട്ടമിട്ടു കൊണ്ട് രുദ്രൻ നിന്നു… ഗൗരി രുദ്രന്റെ പുറകിലൂടെ ചെന്നു അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ട് അവന്റെ പുറത്തു തന്റെ മുഖമമർത്തി നിന്നു… "പറ ദേവേട്ടാ… ദേവേട്ടൻ എന്തിനാ എന്നെ ഇത് പോലെ അവഗണിക്കുന്നത്. എന്നോട് ദേവേട്ടന് എന്തോ ദേഷ്യമുള്ളത് പോലെയാ രാവിലെ തൊട്ട് ദേവേട്ടന്റെ എന്നോടുള്ള പെരുമാറ്റം "… രുദ്രനെ മുറുക്കെപ്പിടിച്ചു അവന്റെ പുറത്തു മുഖം ചേർത്ത് ഗൗരി പറഞ്ഞു… രുദ്രൻ മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല… "ഇന്നലെ നടന്നത് ഓർത്താണോ ദേവേട്ടൻ എന്നോട് ഇങ്ങനെ പെരുമാറുന്നത്. അങ്ങനെയെങ്കിൽ എനിക്കും ദേവേട്ടനുള്ള ഫീലിംഗ്സ് ഉണ്ട്. അതോർത്തുള്ള കുറ്റബോധം കൊണ്ടാണെങ്കിൽ ദേവേട്ടനൊറ്റയ്ക്ക് കുടിക്കണ്ട. ഞാനും അതിൽ പങ്കാളിയാണ് എനിക്കും കുടിക്കണം"…. രുദ്രന്റെ പക്കൽ നിന്നും പ്രതികരണം ഒന്നും കാണാതെ ചെറുതായരിശം കൊണ്ട് ഗൗരി പറഞ്ഞു… തുടർന്നവൾ മേശയ്ക്കടുത്തേക്ക് ഉടനടി നീങ്ങി. മേശപ്പുറത്തു വച്ച കുപ്പികളിൽ പൊട്ടിക്കാത്ത ഒരെണ്ണമെടുത്ത് ഓപ്പണർ എടുത്തു തുറന്ന് തന്റെ വായിലോട്ട് കമഴ്ത്തി…. രണ്ട് കവിൾ കുടിച്ചു വീണ്ടും വായിലേക്ക് എടുത്തപ്പോൾ ഗൗരിയുടെ കയ്യിൽ ഒരു പിടി വീണു… രുദ്രൻ ഗൗരിയുടെ കയ്യിൽ നിന്നും ബിയർ കുപ്പി ബലമായി വാങ്ങി മേശപ്പുറത്ത് വച്ചു…. "നന്ദു…എന്താ നീയിത് കാണിക്കുന്നത്.. നിനക്ക് ഭ്രാന്ത്‌ പിടിച്ചോ "….. രുദ്രൻ കോപത്തോടെ ചോദിച്ചു… "പിന്നെ നിങ്ങൾ ആണുങ്ങൾക്ക് മാത്രമാണോ സങ്കടം വരുമ്പോഴും കുറ്റബോധം വരുമ്പോഴും ഒക്കെ മദ്യപിക്കാൻ തോന്നുന്നത്. സ്ത്രീകൾക്ക് ഇതൊന്നും തോന്നാൻ പാടില്ലെന്ന് ഉണ്ടോ "… ഗൗരി ഒരു പുച്ഛത്തോടെ രുദ്രന് മറുപടി നൽകി… "ദേവേട്ടാ…ദേവേട്ടനറിയുമോ ഇന്ന് ദേവേട്ടൻ എനിക്ക് മുഖം തരാതെ എന്നിൽ നിന്നുമൊഴിഞ്ഞു മാറി എന്നെ അവഗണിയ്ക്കുമ്പോൾ എനിക്കുണ്ടാക്കിയ വേദന എന്താണെന്ന്…ദേവേട്ടനെന്നെ ഇങ്ങനെ അവഗണിയ്ക്കുന്നത് എന്തിനാ….പറ..എനിക്കറിയണം"….പറഞ്ഞതെല്ലാം കേട്ട് തല കുനിച്ചു നിൽക്കുന്ന രുദ്രന്റെ വസ്ത്രത്തിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് നിറഞ്ഞ മിഴികളോടെ ഗൗരി രുദ്രനോട് തന്റെ സംഭാഷണം തുടർന്നു കൊണ്ടിരുന്നു … "നന്ദു … നീ നേരത്തെ പറഞ്ഞത് പോലെ കുറ്റബോധം കൊണ്ടാണ് ഞാൻ ഇന്ന് നിന്നിൽ നിന്നുമൊഴിഞ്ഞു മാറിക്കൊണ്ടിരുന്നത്. നിന്റെ മുഖത്തേക്ക് മുഖത്തേക്ക് ഒന്നു നോക്കാൻ പോലും എനിക്ക് ശക്തിയില്ല. എന്നിൽ നിന്നുമൊരിക്കലും സംഭവിക്കാൻ പാടില്ലാത്തതാണ് ഇന്നലെ സംഭവിച്ചത്…അതിനെ കുറിച്ചോർത്ത് എനിക്ക് എന്നോട് തന്നെ വെറുപ്പ് തോന്നുന്നു "…. രുദ്രൻ സ്വയം പുച്ഛിച്ചു കൊണ്ട് മറുപടി നൽകി… "ദേവേട്ടാ… ഇന്നലെ സംഭവിച്ചതിൽ ഞാനും ഒരു കണക്കിന് തെറ്റക്കാരിയല്ലേ. പിന്നെ ദേവേട്ടൻ എന്തിനാ സ്വയം കുറ്റമേറ്റെടുത്ത് എന്നെ അവഗണിയ്ക്കുന്നത് "…. ഗൗരി രുദ്രനോട് ചോദിച്ചു…. "നന്ദു…നീ പറഞ്ഞത് ശരിയാവാം. നമ്മൾ ഒരുമിയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചവരാണ്. എന്നാൽ പോലും സമ്മതമില്ലാതെ സ്വന്തം ഇണയെ പ്രാപിക്കുന്നത് വലിയ തെറ്റാണ് അതിനി സ്വന്തം ഭാര്യയെ ആവട്ടെ, കാമുകിയെ ആവട്ടെ. ഇന്നലെ കുറച്ചു കഴിച്ചതിന്റെ ലഹരിയിൽ നിന്റെ സാമീപ്യത്തിൽ എന്റെ നിയന്ത്രണങ്ങൾ എല്ലാം വിട്ടപ്പോൾ നിനക്കൊന്നു തടയുവാൻ ശ്രമിച്ചു കൂടായിരുന്നോ "… രുദ്രന്റെ വാക്കുകളിൽ ആത്മനിന്ദ നിറഞ്ഞു നിന്നു… "ശരിയാണ്…. ഞാൻ തടയാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷെ ഏതോ ഒരു നിമിഷത്തിൽ ദേവേട്ടന്റെ സ്പർശനത്തിൽ ഞാൻ ദേവേട്ടന്റെ മാത്രമാകാൻ കൊതിച്ച ദേവേട്ടന്റെ നന്ദു മാത്രമായി. എനിക്ക് പിന്നൊന്നിനും കഴിഞ്ഞില്ല. അതിലെന്റെ ഭാഗത്തും തെറ്റുണ്ട്…എന്നാലും ദേവേട്ടൻ ഇത് പോലെ എന്നെ അവഗണിക്കല്ലേ…എനിക്കത് സഹിക്കാൻ വയ്യ "…. ഗൗരി ഇടറുന്ന ശബ്ദത്തിൽ രുദ്രനെ കെട്ടിപ്പിച്ചു അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം ചേർത്തു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… "നന്ദു…. നിന്നെ എല്ലാ അർത്ഥത്തിലും സ്വന്തമാക്കുന്നത് നിന്റെ കഴുത്തിൽ താലി ചാർത്തിയതിനു ശേഷം മാത്രമായിരിക്കണം എന്നെനിക്ക് നിർബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാലും ഞാനതെല്ലാം മറന്നു. എന്നോട് ക്ഷമിക്കെടാ "….അവളുടെ കവിളിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് മുഖത്തേക്ക് നോക്കി രുദ്രനത് പറയുമ്പോൾ അവന്റെ മിഴികൾ നീരണിഞ്ഞിരുന്നു… "എന്റെ ദേവേട്ടനെന്നോട് ക്ഷമ ചോദിക്കല്ലേ.. ദേവേട്ടൻ ആരുടെ മുന്നിലും ഈ എന്റെ അടുത്ത് പോലും തല കുനിക്കുന്നത് ദേവേട്ടന്റെ നന്ദുവിന് സഹിക്കില്ല.. ദേവേട്ടനല്ല തെറ്റ് ചെയ്തത് നമ്മൾ ആണ് ചെയ്തത്. ദേവേട്ടന്റെ ശരിയും തെറ്റുകളും എന്റേത് കൂടിയാണ്. നമ്മൾ ഒന്നല്ലേ ദേവേട്ടാ…പിന്നെ എന്തിനാ എന്റെ കലിപ്പൻ സങ്കടപ്പെടുന്നത്…" ഗൗരി അവന്റെ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… രുദ്രനവളെ തന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർത്ത് കെട്ടിപ്പിടിച്ചു… അല്പസമയം കഴിഞ്ഞു അവൾ മുഖമുയർത്തിയപ്പോൾ രുദ്രന്റെ മുഖത്ത് ഒരു മന്ദഹാസം വിടർന്നു… "നന്ദു "…. രുദ്രൻ അവളെ വിളിച്ചു.. ഗൗരിയൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ അവനോട് എന്തെന്ന് ആംഗ്യം കാണിച്ചു.. "നന്ദു… ഇനിയെങ്കിലും നിനക്ക് എന്നോട് പറയാനുള്ളത് എന്താണെന്ന് പറഞ്ഞു കൂടെ. നിനക്ക് ഇപ്പോൾ പറയാൻ സമ്മതമാണെങ്കിൽ മാത്രം "…..(രുദ്രൻ) ഗൗരി രുദ്രന്റെ കരവലയത്തിലിരുന്നു തന്റെ മുഖമൊന്നുയർത്തി….അല്പനിമിഷങ്ങൾ അവർക്കിടയിൽ മൗനം തളം കെട്ടിനിന്നു…. "ഞാൻ പറയാം ദേവേട്ടാ "… അല്പനേരത്തെ മൗനത്തെ ഭേദിച്ചു കൊണ്ട് ഗൗരി മറുപടി നൽകി… "നന്ദു….നിനക്ക് സമ്മതമാണെങ്കിൽ മാത്രം മതി "…. (രുദ്രൻ) "ദേവേട്ടാ… ഇന്നെന്തായാലും ഞാൻ ദേവേട്ടനോട് പറയണമെന്ന് തീരുമാനിച്ചതാ. ഇന്നാണ് അതിനു പറ്റിയ ദിവസം. എന്താ ദേവേട്ടന് അറിയേണ്ടത് "…. (ഗൗരി) "എനിക്കറിയേണ്ടത് നീയെന്നെ തേടി എങ്ങനെയാണു അന്ന് റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ എത്തിയത്. നിന്റെ ദാമ്പത്യജീവിതത്തിനു എന്താ സംഭവിച്ചത്. നിന്റെ ഭർത്താവുമായി വിവാഹമോചനം നടക്കാൻ കാരണം ഞാനാണോ "…. രുദ്രൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു… പൊടുന്നനെ ഗൗരി രുദ്രന്റെ കരവലയത്തിൽ നിന്നുമകന്നു അവനെയൊന്നു നോക്കിയതിനു ശേഷം അവൾ മേശയിൽ നിന്നും ബിയർ കുപ്പിയെടുത്ത് ഒരു കവിൾ കുടിച്ചിറക്കി. കുപ്പി മേശമേൽ വച്ചു കൊണ്ട് രുദ്രന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു നിന്നു ഗൗരി… "ദാമ്പത്യം…വിവാഹമോചനം… വിവാഹം ജീവിതത്തിൽ നടന്നെങ്കിലല്ലേ ഇതൊക്കെ നടക്കൂ ദേവേട്ടാ "….. ഒരു വിളറിയ ചിരിയോടെ ഗൗരി പറഞ്ഞു… "നന്ദൂ "…. രുദ്രൻ ഒന്നു ഞെട്ടിക്കൊണ്ട് ഉച്ചത്തിൽ അവളെ വിളിച്ചു … തുടരും NB: ഈ പാർട്ടിന്റെ ആദ്യഭാഗത്തിൽ സന്ദർഭം അനുസരിച്ചു കുറച്ചു കട്ടിയുള്ള വാക്കുകൾ ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്. അർത്ഥം അറിയാൻ താല്പര്യമുള്ളവർ inbox വന്നാൽ പറഞ്ഞു തരാം.... 🙂 കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #📙 നോവൽ #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ