ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6vlBG3x?d=n&ui=v64j8rk&e1=c21 രാവിലെ തന്നെ നിതാര ബാങ്കിലെത്തി അന്വേഷിച്ചപ്പോൾ, അമ്മയുടെ അക്കൗണ്ടിൽ കിടന്ന ക്യാഷ് അതേപടിയുണ്ട്. ഒരു രൂപ പോലും പിൻവലിച്ചിട്ടില്ല. അവൾക്ക് ആകെ കൺഫ്യൂഷനായി. അമ്മാവനെ സംശയിച്ചത് തെറ്റായിപ്പോയോ ?? അതോ ഇനി പണം എടുക്കാത്തത് അമ്മാവന്റെ അതിബുദ്ധിയാണോ?? ഒന്നും മനസ്സിലാകുന്നില്ല. അവൾ തിരികെ വീട്ടിലെത്തി. ആലോചിച്ചിട്ട് ഒന്നും മനസ്സിലാകുന്നില്ല. ഇനി എന്താണ് സംഭവിച്ചത് എന്ന് അമ്മ പറഞ്ഞാലേ അറിയാൻ കഴിയൂ.. എന്തായാലും അമ്മയ്ക്ക് ഇനി ആയുർവേദ ചികിത്സ തുടങ്ങാൻ താമസിക്കരുത് എന്നവൾക്ക് തോന്നി. തൽക്കാലം പണത്തിന് ബുദ്ധിമുട്ടൊന്നുമില്ല,അത് തന്നെ വലിയ കാര്യം. രണ്ടുദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ അമ്മയെയും കൊണ്ട് ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തി. അധികവും കിടത്തി ചികിത്സയാണ് അവിടെ. രണ്ടുമൂന്നു ദിവസം കിടക്കേണ്ടിവരും, പിന്നെ വീട്ടിൽ പോയി മരുന്നുകൾ മുറപ്രകാരം കഴിച്ചാൽ മതി. അതൊന്നും സാരമില്ല എത്ര വേണമെങ്കിലും ബുദ്ധിമുട്ടാൻ തയ്യാറാണ്. നാല് ദിവസത്തെ ചികിത്സ കഴിഞ്ഞ് അമ്മയെയും കൊണ്ട് നിതാര വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി. ഇനി രണ്ടാഴ്ച തുടർച്ചയായി മരുന്നു കഴിക്കണം, അതിനുശേഷം വീണ്ടും അമ്മയെയും കൊണ്ട് ഹോസ്പിറ്റലിൽ ചെല്ലണം. നാലുദിവസത്തെ ചികിത്സകൊണ്ട് അമ്മയുടെ ശരീരത്തിന് യാതൊരു മാറ്റവും ഇല്ലെങ്കിലും, ആ കണ്ണുകളിൽ ഒരു ചെറിയ തിളക്കമവൾ ശ്രദ്ധിച്ചു. ഇപ്പോൾ അമ്മയുടെ ഉള്ളിൽ എഴുന്നേറ്റ് നടക്കും എന്നൊരു വിശ്വാസമുണ്ടെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി. ഒരു മകളെന്ന നിലയിൽ അതവളെ വല്ലാതെ ആഹ്ലാദിപ്പിച്ചു. അമ്മയെ നോക്കാൻ ഹോം നേഴ്സ് ഉള്ളതുകൊണ്ടുതന്നെ അവൾ കൃത്യമായി ജോലിക്ക് പോയി തുടങ്ങി. ഇടയ്ക്കിടക്ക് അവളച്ഛനരികിലേക്ക് ചെല്ലും, കുറെ സമയം അവിടെ ഇരിക്കും. അച്ഛനോട് അമ്മയുടെ വിശേഷങ്ങളൊക്കെ പറയും.. അമ്മയുടെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ പറയുമ്പോൾ അച്ഛന്റെ മുഖത്തൊരു സന്തോഷം കാണാം. എനിക്ക് അവളെ ഒന്ന് കാണണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു. വിശ്വനാഥൻ തലതാഴ്ത്തിയാണ് അത് പറഞ്ഞത് അതിനെന്താ അച്ഛാ.. അച്ഛനെപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും വന്നു കാണാമല്ലോ. കുറെ വർഷങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് ജീവിച്ചിരുന്നവരല്ലേ നിങ്ങൾ . അതു കേട്ടപ്പോൾ അച്ഛന്റെ മുഖത്ത് ഒരു സന്തോഷം നിറഞ്ഞു. എന്നാൽ ശരി അച്ഛാ ഇനി ഞാൻ പോട്ടെ. ശരി. അവൾ നേരെ വാടകവീട്ടിലേക്ക് പോയി അച്ഛന് അമ്മയെ കാണണമെന്ന് ആഗ്രഹമുണ്ടെന്നൊക്കെ അവൾ അമ്മയുടെ അടുത്ത് പോയി പറഞ്ഞപ്പോൾ, അമ്മയുടെ മുഖത്തും ചെറിയൊരു ഭാവമാറ്റം ഉണ്ടായിയെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി ഏതോ വാശിയുടെ പേരിൽ അവർ പരസ്പരം പിരിഞ്ഞു പോയതായിരിക്കാം. ഇപ്പോഴും അവർ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടാവാം. അവൾ അമ്മയോട് സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോഴാണ് മുറ്റത്ത് ഒരു കാറിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടത്. അവൾ ഇറങ്ങിച്ചെന്നു. അമ്മാവനാണ്.. അവൾ ഒരു നിമിഷം സ്തംഭിച്ചു നിന്നു. എന്താ മോളെ...അയാൾ ചോദിച്ചു. ഒന്നുമില്ലമ്മാവാ... കയറിവരൂ.. അവൾ പറഞ്ഞു. അയാൾ അകത്തേക്ക് കയറി. അയാൾ പെങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. പെങ്ങൾ കിടക്കുന്ന കട്ടിലിനരുകിൽ അയാൾ ഇരുന്നു. ഇപ്പോൾ എങ്ങനെയുണ്ട്, ചികിത്സ തുടങ്ങിയെന്നറിഞ്ഞു. അല്പമെങ്കിലും കുറവ് തോന്നുന്നുണ്ടോ?? അമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ നനയുന്നത് നിതാര ശ്രദ്ധിച്ചു. അയാൾ പെങ്ങളുടെ കണ്ണുനീർ തുടച്ചു. വിഷമിക്കണ്ട എല്ലാം ശരിയാകും. ദൈവം നമ്മളെ കൈവിടില്ല. നിതാര അടുക്കളയിലേക്ക് ചെന്ന് ഒരു ചായ തിളപ്പിച്ച് ഗ്ലാസ്സിലേക്ക് പകർന്നു കൊണ്ടുവന്ന് അമ്മാവന് കൊടുത്തു. അയാൾ ചായ ഗ്ലാസ് വാങ്ങി ചുണ്ടോടു ചേർത്തു. നിതാരയ്ക്ക് അമ്മാവനോട് തോന്നിയ ആ സംശയം പഴയതുപോലെ അത്രമേലാഴത്തിൽ അപ്പോൾ ഇല്ലായിരുന്നു. ഒരു തെളിവുമില്ലാതെ ഒരാളെ തെറ്റുകാരനാണെന്ന് മുദ്രകുത്താൻ ശ്രമിച്ചത് തന്നെ കൊടുംപാപമാണ്.. അവൾക്ക് വല്ലാത്ത കുറ്റബോധം തോന്നി. അൽപനേരം അമ്മാവൻ സംസാരിച്ചിരുന്നു. ഇനി ഞാൻ പോട്ടെ, അയാൾ പെങ്ങളോട് യാത്ര പറഞ്ഞു. അമ്മയുടെ മുഖത്ത് ഒരു ശാന്തത പടരുന്നത് അവൾ കണ്ടു. പോകും മുൻപ് അമ്മാവൻ ഒരു പൊതിയെടുത്ത് അവളുടെ കയ്യിലേക്ക് കൊടുത്തു. ദാ മോളെ കുറച്ചു പണമാണ് ചികിത്സ നടക്കുകയല്ലേ. അയ്യോ വേണ്ട,പണമൊക്കെ എന്റെ കയ്യിൽ ഉണ്ട്. അതൊന്നും സാരമില്ല. ഇത് കയ്യിലിരിക്കട്ടെ, അയാൾ അത് നിർബന്ധമായവളുടെ കയ്യിൽ പിടിപ്പിച്ചു നിന്റെ അമ്മയുടെ പേരുള്ള സ്ഥലത്തുനിന്നും ഉള്ള ആദായമൊക്കെ ഞാനല്ലേ എടുക്കുന്നത്. ഒന്നിനും ഒരു കുറവും ഉണ്ടാവരുത് അയാൾ പറഞ്ഞു.. ചികിത്സയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് അവൾ പഴയതുപോലെ വീട്ടിലേക്ക് വരണം. അതാണ് ഞങ്ങളുടെയൊക്കെ ആഗ്രഹം മുത്തശ്ശനും മുത്തശ്ശിയും സുഖമായിരിക്കുന്നോ അമ്മാവാ...?? കുഴപ്പമില്ല. പ്രായമായതിന്റെ അവശതകൾ ഉണ്ട്. പിന്നെ മകൾക്ക് ഇങ്ങനെയൊരു വിധി വന്നപ്പോൾ അവർക്ക് സമാധാനത്തോടെ ഇരിക്കാൻ കഴിയില്ലല്ലോ ഞാൻ ഇറങ്ങട്ടെ മോളെ... അയാൾ കാറിൽ കയറി വണ്ടി കണ്ണിൽ നിന്നും മറയുവോളംഅവൾ നോക്കി നിന്നു. പാവം അമ്മാവൻ... താൻ അമ്മാവനെ എത്ര വേദനിപ്പിച്ചു. തനിക്ക് ഇപ്പോൾ ആളുകളെ ഒന്നും മനസ്സിലാകുന്നില്ല. തെറ്റും ശരിയും ഒന്നും തിരിച്ചറിയാനാവുന്നില്ല. മനസ്സാകെ അസ്വസ്ഥമാണ് അവൾ അകത്തേക്ക് കയറി. ഫോണിൽ ശില്പയുടെ മെസ്സേജ് വന്നു കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ ഓപ്പൺ ചെയ്തു നോക്കി എടി... നീ ഇത് എവിടെയാ ?? ഞങ്ങൾ ഇന്നലെ നീ താമസിക്കുന്നിടത്ത് വന്നിരുന്നു. ആരെയും കണ്ടില്ല.എവിടെ പോയതായിരുന്നു?? എടീ..ഞാൻ അമ്മയെയും കൊണ്ട് ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയതായിരുന്നു. നിതാര റിപ്ലൈയിട്ടു. ശിൽപ്പയപ്പോൾ തന്നെ നിതാരയുടെ മെസ്സേജ് കണ്ടു. അവൾ കോൾ ചെയ്തു. നിതാര കോൾ എടുത്തു. എന്താടീ വിശേഷം?? ഒരു വിശേഷമുണ്ട്.ഞാൻ വിവാഹിത ആകാൻ പോവുകയാണ്. ഓഹോ അങ്ങനെ വരട്ടെ, അപ്പോൾ ലോക്ക് ആവാൻ തീരുമാനിച്ചു അല്ലേ?? നിതാര ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു. പാവം എന്റെ ചെറുക്കൻ എന്നെ കാത്തിരുന്നു മടുത്തു, എന്നാൽ പിന്നെ ഇനി ഒരുമിച്ചാവാം യാത്രയെന്ന് ഞങ്ങളങ്ങ് തീരുമാനിച്ചു. അതേതായാലും നന്നായി. കുറേക്കാലമായില്ലേ പ്രേമം തുടങ്ങിയിട്ട് ഇനിയെങ്കിലും നിങ്ങൾക്കെങ്കിലും ഒരുമിച്ച് ഒരുപാട് കാലം ജീവിക്കാൻ ഭാഗ്യം ലഭിക്കട്ടെ, നിതാരയുടെ ശബ്ദം നേർത്തു ശിൽപ്പക്കത് കേട്ടപ്പോൾ വിഷമം തോന്നി പാവം..നിതാര, അവളിപ്പോൾ ഓർത്തത് നന്ദുവിനെയാണെന്ന് ശിൽപയ്ക്കറിയാം ഞാനിനി പ്രത്യേകം ക്ഷണിക്കേണ്ട കാര്യമില്ലല്ലോ നീ തലേന്ന് തന്നെ വരണം. ശില്പ പറഞ്ഞു. എടി.. നിനക്കറിയാമല്ലോ ഇവിടുത്തെ കാര്യങ്ങൾ, അമ്മയുടെ ചികിത്സ നടക്കുകയാണ്. കൂടാതെ ഞാനിപ്പോൾ ജോലിക്ക് പോകുന്നുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് തലേന്ന് വരാൻ എനിക്കാവില്ല. പക്ഷേ കല്യാണ ദിവസം എന്തായാലും ഞാൻ വരാതിരിക്കില്ല.എനിക്ക് നിന്റെ കല്യാണം കാണണം, എനിക്ക് അത്രയേറെ പ്രിയപ്പെട്ടവളല്ലേ നീ.. ശരി. ഞാൻ നിന്നെ നിർബന്ധിക്കില്ല എനിക്ക് മനസ്സിലാകും നിന്നെ. ഡാനിയെ എങ്ങനെയാണൊന്ന് കല്യാണം വിളിക്കുക?? ഞാൻ ഡാനിയുടെ നമ്പറിൽ വിളിച്ചിട്ട് കിട്ടിയില്ല. ഈ നമ്പർ നിലവിലില്ല എന്നാണ് പറയുന്നത്. എനിക്കും അറിയില്ല.നമ്മളെ രക്ഷിച്ച ദിവസമാണ് ഞാൻ ഡാനിയെ അവസാനമായി കണ്ടത്, പിന്നെ കണ്ടിട്ടും ഇല്ല,വിളിച്ചിട്ടുമില്ല. ഇനി എങ്ങനെയാ ഡാനിയേ ഒന്ന് കല്യാണം വിളിക്കുക.?? അയ്യോ പെണ്ണേ...വേണ്ടാത്ത പണിക്കൊന്നും നിൽക്കല്ലേ. കല്യാണത്തിനെങ്ങാനും ഡാനി വന്നാൽ മറ്റവന്മാരുടെ കണ്ണിലെങ്ങാനും പെട്ടാൽ പിന്നെ തീർന്നു. അതും ശരിയാ. എന്നാലും ഡാനി വിളിച്ചാൽ ഞാൻ നിന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞേക്കാം കേട്ടോ നിതാര പറഞ്ഞു. ശരി. ശിൽപ കാൾ കട്ടാക്കി. എന്നാലും, ഡാനി എന്താപോലും വിളിക്കാത്തത്?? ഇനി വല്ല അപകടവും പറ്റി കാണുമോ? നിതാര പേടിയോടെ ഓർത്തു. എത്ര ദിവസങ്ങളായി അയാൾ വിളിച്ചിട്ട്, ദിവസങ്ങളല്ല ആഴ്ചകൾ ആയിരിക്കുന്നു... വിശ്വസിക്കാൻ, ജീവൻ വരെ പകരം തന്നു കൂടെ നിൽക്കാൻ തനിക്കുള്ള ഒരേയൊരാളാണ് ഡാനി. അല്ല,ഡാനി മാത്രമല്ല.ശിൽപ്പയും ഉണ്ട്. പക്ഷേ അവളെ ഇനിയും ഇതിലേക്ക് വലിച്ചിടാൻ വയ്യ.വിവാഹജീവിതം കിനാവ് കണ്ടു നടക്കുന്ന പാവം പെണ്ണാണ്. അവൾ സന്തോഷമായി ജീവിക്കട്ടെ 🍀🍀🍀🍀🍀🍀 നിതാര ഓഫീസിൽ പോയിട്ട് വന്നു കയറിയതേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.. അപ്പോഴാണ് പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഒരാൾ അമ്മയെ കാണാനായി വന്നത്. അച്ഛൻ... അച്ഛാ...അകത്തേക്ക് കയറി വാ. അവൾ സന്തോഷത്തോടെ അച്ഛനെ അകത്തേക്ക് ക്ഷണിച്ചു. അയാൾ ദേവകിയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. അച്ഛാ ഇങ്ങോട്ട് ഇരിക്ക്. അവൾ ഒരു കസേര കട്ടിലിനരികിലേക്ക് നീക്കിയിട്ടു കണ്ണടച്ച് കിടക്കുകയായിരുന്ന അമ്മ കണ്ണുകൾ തുറന്നു . അച്ഛനെ കണ്ട് അമ്മയുടെ കണ്ണുകളിൽ അത്ഭുതമോ ആകാംഷയോ അങ്ങനെ പറഞ്ഞറിയിക്കുവാനാകാത്ത എന്തൊക്കെയോ വികാരങ്ങൾ നിറയുന്നത് നിതാര ശ്രദ്ധിച്ചു ഇപ്പോൾ എങ്ങനെയുണ്ട്?? മറുപടി കിട്ടില്ലെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടും അച്ഛൻ അമ്മയോട് ചോദിച്ചു അമ്മ ദയനീയമായി നിതാരയെ നോക്കി ഇപ്പോൾ അല്പം ഭേദമുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നുഅച്ഛാ, നന്നായി ഉറങ്ങുന്നൊക്കെയുണ്ട്. നമ്മൾ പറയുന്നതൊക്കെ മനസ്സിലാകും, തിരിച്ചു മറുപടി പറയാൻ പറ്റില്ല എന്നേയുള്ളൂ.. അയാൾ അവരുടെ ബലമില്ലാത്ത കയ്യിൽ മെല്ലെ ഒന്ന് തഴുകി. നിതാര അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. ഒരുമിച്ച് കുറെ നാൾ ജീവിച്ചതല്ലേ അവർ ഒറ്റയ്ക്ക് കുറച്ച് നേരം ഇരിക്കട്ടെ. അയാൾ അവരുടെ കൈകളിൽ അമർത്തിപ്പിടിച്ചു. പരസ്പരം പിരിഞ്ഞെങ്കിലും നിന്നെ ഇങ്ങനെ ഒരവസ്ഥയിൽ കാണേണ്ടി വരുമെന്ന് ഞാൻ വിചാരിച്ചില്ല. വിശ്വനാഥന്റെ ശബ്ദം ഇടറി അത് കേട്ടതും ദേവകിയുടെ മിഴികൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി. അയാൾ ആ കണ്ണുനീർ തുടച്ചു. വിഷമിക്കേണ്ട, താൻ പഴയതുപോലെ എഴുന്നേറ്റ് നടക്കും. പിന്നെ ഒന്നും പറയാതെ അവർ കണ്ണിൽ കണ്ണിൽ നോക്കിയിരുന്നു. നിതാര അങ്ങോട്ട് കയറി വന്നു. അവൾ മെല്ലെ ഒന്ന് ചുമച്ചു. പെട്ടെന്ന് അവർ അവളെ നോക്കി. ഓഹോ അപ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് സ്നേഹമായിരുന്നു അല്ലേ?? അവൾ തമാശയായി ചോദിച്ചു പിന്നെ ആയിരുന്നല്ലോ. അതുകൊണ്ടല്ലേ നിന്നെ ഞങ്ങൾക്ക് കിട്ടിയത് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അച്ഛനെഴുന്നേറ്റു. ഞാൻ പോട്ടെ ...അയാൾ ദേവകിയോട് യാത്ര ചോദിച്ചു. ഞാൻ ഇറങ്ങുകയാണ് മോളെ, അയാൾ മകളുടെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു. അച്ഛൻ പോകുന്നത് അവൾ നോക്കി നിന്നു. 💚💚💚💚💚💚 രണ്ടാഴ്ചകൾക്ക് ശേഷം വീണ്ടും അവൾ അമ്മയെയും കൊണ്ട് ഹോസ്പിറ്റലിൽ അഡ്മിറ്റ് ആവാൻ വേണ്ടി പോയി. ഇനി കിടത്ത ചികിത്സ മൂന്നു ദിവസത്തേക്ക് ഉണ്ട്. ഇത്തവണ വേറെ എന്തൊക്കെയോ ചികിത്സാരീതികളാണ് ചികിത്സയുടെ മൂന്നാമത്തെ ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അമ്മയുടെ ഇടത്തെ കാൽ മെല്ലെ ഒന്നനങ്ങി. അത് കണ്ടപ്പോൾ നിതാരക്ക് അത്യധികം സന്തോഷം തോന്നി. കാൽ ചെറുതായി അനങ്ങിയത് നല്ല സൂചനയാണെന്നാണ് ഡോക്ടർ പറഞ്ഞത് ഇനി വീട്ടിൽ പോയി രണ്ടാഴ്ച തുടർച്ചയായി മരുന്നു കഴിക്കണം അതിനുശേഷം വീണ്ടും ചെല്ലണമെന്നാണ് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് കൂടാതെ അമ്മയുടെ കാലുകളും കൈകളും നമ്മൾ തിരുമ്മി കൊടുക്കണം എന്നും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. തിരികെ വീട്ടിൽ വന്ന് ഒന്നുറങ്ങിയെഴുന്നേറ്റപ്പോൾ അമ്മയുടെ മുഖത്ത് ഒരു ശാന്തതയവൾ കണ്ടു. പിറ്റേന്ന് മുതൽ അവൾ ജോലിക്ക് പോയി. നാലുദിവസം ലീവ് എടുത്തതുകൊണ്ട് അവൾക്ക് കൂടുതൽ സമയം ജോലി ചെയ്യേണ്ടതായി വന്നു. എങ്കിലും അതവളെ തെല്ലും മടുപ്പിച്ചില്ല. അവൾ ജോലി കഴിഞ്ഞു തിരികെ വരുമ്പോഴാണ്, ഫോൺ ബെൽ അടിച്ചത്. പരിചയമില്ലാത്ത നമ്പർ ആണ്. അവൾ കോൾ എടുത്തു. ഹലോ...ഞാൻ ഡാനിയാണ്. അവൾ പെട്ടെന്ന് വണ്ടി വഴിയരികിലേക്ക് ഒതുക്കി നിർത്തി. ഡാനി ഇതെവിടെയായിരുന്നു ??എന്താ വിളിക്കാതിരുന്നത് ??നിങ്ങൾക്ക് എന്തെങ്കിലും അപകടം പറ്റിയോ എന്ന് കരുതി പേടിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. ഇനി ഇങ്ങനെ ആവർത്തിക്കരുത്. അല്ലെങ്കിൽ വിളിക്കാനുള്ള നമ്പർ തരണം, ഇതൊന്നും ചെയ്യാതെ മനുഷ്യനെ വെറുതെ ടെൻഷനടിപ്പിക്കാൻ ഇരിക്കുകയാണോ?? ഒന്ന് ഇടയ്ക്ക് ശ്വാസം വിടാമോ...?? അപ്പുറത്ത് നിന്നും അയാൾ ചോദിച്ചു. അത് കേട്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് ചിരി വന്നു. ഇനി പറഞ്ഞതൊക്കെ സ്പീഡ് കുറച്ച് ഒന്നുകൂടി പറയാമോ?? ഒറ്റ ശ്വാസത്തിൽ ഇത്രയും സ്പീഡിൽ പറഞ്ഞാൽ എങ്ങനെ മനസ്സിലാക്കിയെടുക്കാനാണ്?? ഇനി പറയാൻ സൗകര്യമില്ല. ഇല്ലെങ്കിൽ വേണ്ട. ഡാനി ഇതെവിടെയാണ്?? അതൊന്നും ഇപ്പോൾ പറയാൻ പറ്റില്ല. ഇനിയെന്ത് പേടിക്കാനാണ്. ഇനിയും ഇങ്ങനെ പേടിക്കേണ്ടതുണ്ടോ?? മനുവും സൂര്യനും ഒക്കെ മരണപ്പെട്ടല്ലോ. അതൊന്നും പറയാൻ പറ്റില്ല. ഒരുപക്ഷേ അവരുടെ മൗനത്തിന് പിന്നിൽ എന്തെങ്കിലും പദ്ധതികൾ ഉണ്ടെങ്കിലോ ?? അതൊക്കെ ഡാനിക്ക് വെറുതെ തോന്നുന്നതാണ്. മനുവിന്റെയും സൂര്യന്റെയും മരണമൊക്കെ അവരെയൊന്നു ഭയപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇനി പേടിക്കാൻ ഒന്നുമില്ലെന്നാണ് എന്റെ മനസ്സ് പറയുന്നത്. ഉം... പിന്നെ , ഡാനി ശിൽപയുടെ വിവാഹമാണ്. അവൾക്ക് നിന്നെ ക്ഷണിക്കണം എന്നുണ്ട്. ആരെ ക്ഷണിക്കണമെന്നാ?? നിന്നെ... ആരെ?? ഡാ.. ഡാ.. ഡാനിയെ.. അയാൾ ഉറക്കെ പൊട്ടി ചിരിച്ചു. അമ്മയുടെ ചികിത്സയൊക്കെ എങ്ങനെ നടക്കുന്നു ? അയാൾ ചോദിച്ചു അതൊക്കെ ഡാനിക്ക് എങ്ങനെ അറിയാം ?? അന്ന് മനുവിൽ നിന്നും ഞങ്ങളെ രക്ഷപ്പെടുത്തിയതിന് ശേഷം നമ്മൾ കണ്ടിട്ടില്ലല്ലോ, ഡാനി ഇവിടെ വന്നതുമില്ല. പിന്നെ എങ്ങനെയാണ് ഈ കാര്യങ്ങളൊക്കെ അറിഞ്ഞത്?? അതാണ് ഈ ഡാനി. എവിടെ ഇരുന്നാലും ഞാൻ കാര്യങ്ങളൊക്കെ അറിയും. എന്നാൽ ശരി ഞാൻ വെച്ചേക്കുവാ അയാൾ കാൾ കട്ടാക്കി. 🍀🍀🍀🍀 അന്നൊരു ഞായറാഴ്ചയായിരുന്നു അന്നാണ് ശില്പയുടെ വിവാഹം. ഒരുപാട് നാളുകൾക്കു ശേഷം നിതാര സുന്ദരിയായി അണിഞ്ഞൊരുങ്ങി. അമ്മയ്ക്ക് ഒരു ഉമ്മയും കൊടുത്തിട്ട് അവൾ വിവാഹം കൂടാനായി പുറപ്പെട്ടു. സ്വർണാഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞ് അതിസുന്ദരിയായി നിൽക്കുന്ന ശില്പയെ അവൾ കണ്ണ് നിറയെ നോക്കി നിന്നു ചുവന്ന പട്ട് സാരിയിൽ അവളൊരു ദേവതയെ പോലെ തോന്നിച്ചു. അമ്പലത്തിൽ വച്ച് താലികെട്ട് കഴിഞ്ഞ് ഓഡിറ്റോറിയത്തിൽ ബാക്കി ചടങ്ങുകൾ ആരംഭിച്ചു. അതിഥികൾ വധു വരന്മാർക്കൊപ്പം നിന്ന് ഫോട്ടോയെടുത്ത് കൊണ്ട് നിന്നപ്പോഴാണ് ഒരാൾ കയ്യിൽ ഗിഫ്റ്റ് ബോക്സുമായി സ്റ്റേജിലേക്ക് ചെന്നത് ശിൽപയുടെ അടുത്ത് ചെന്നതും അയാൾ ഗിഫ്റ്റ് ബോക്സിനടിയിൽ നിന്നും മൂ. ർച്ചയുള്ള ക...ത്തി പുറത്തെടുത്തു. 💚💚💚💚💚 തുടരും. കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📙 നോവൽ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ