ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6dKybv6?d=n&ui=v64j8rk&e1=c ബൊമ്മലാട്ടം ((10)) പാര്‍ത്ഥന്‍ കോൾ അറ്റന്‍ഡ് ചെയ്തു. ലാബില്‍ നിന്നും പ്രശാന്ത് ആയിരുന്നുവത്. ഉടന്‍ എത്തണമെന്ന് മാത്രം അറിയിച്ച് അയാള്‍ ഫോണ്‍ കട്ട് ചെയ്തു. അതേ നില്‍പ്പില്‍ കീഴ്ചുണ്ട് കടിച്ച് പാര്‍ത്ഥന്‍ എന്തൊക്കെയോ ചിന്തിച്ചു കൂട്ടി. "അവന്‍ വല്ല അടിപിടി നടത്തിയിട്ടുണ്ടാവും സാറേ. അങ്ങനെ ചത്തതായിരിക്കും." വഴിയില്‍ തടിച്ചു കൂടിയവരില്‍ ഒരാള്‍ പാര്‍ത്ഥനെ നോക്കി വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. "ഇവനൊക്കെ ചാകേണ്ടവന്‍ തന്നെയാണ് സാറേ. ഇതിന്‍റെ പുറകേ പോയി സാര്‍ തല പുകയാനൊന്നും നില്‍ക്കണ്ട." "മരിച്ചത് എത്ര വലിയ കുറ്റവാളിയാണെങ്കില്‍ പോലും അതൊരു കൊലപാതകമാണെങ്കില്‍ പോലീസിന് കൈ കെട്ടി ചുമ്മാ ഇരിക്കാന്‍ പറ്റില്ല സുഹൃത്തേ. ഇതിനൊക്കെ അതിന്‍റേതായ രീതികളൊക്കെയുണ്ട്." തന്നില്‍ ചൂഴ്ന്നു നില്‍ക്കുന്ന കണ്ണുകളിലേക്ക് തുറിച്ചു നോക്കി അത്രയും പറഞ്ഞ് പാര്‍ത്ഥന്‍ അവിടെ നിന്നും പോവുകയായിരുന്നു. ********************************************************************************** ************************* "എന്താണ് പ്രശാന്ത് അത്യാവശ്യമായി കാണണം എന്നു പറഞ്ഞത്?!" ലാബിലെത്തി പാര്‍ത്ഥന്‍ ആരാഞ്ഞു. "പറയാം.. ഇരിക്കൂ.." മുന്നിലെ ചെയറില്‍ ചൂണ്ടി പ്രശാന്ത് മറ്റൊരു ചെയറില്‍ ഇരിപ്പുറപ്പിച്ചു : "താങ്കള്‍ അയച്ചു തന്ന ബുള്ളറ്റിനെ കുറിച്ച് സംസാരിക്കാനാണ് ഞാന്‍ വിളിപ്പിച്ചത്." ഉം.. പാര്‍ത്ഥന്‍ മൂളി. "ഇതൊരു പ്രത്യേക തരം ഇനത്തില്‍ പെട്ട തോക്കാണ്. 7mm ബുള്ളറ്റ്. സാധാരണ ഗതിയില്‍ ഈ തോക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്നത് വലിയ കോടീശ്വരന്മാരും ഉദ്യോഗസ്ഥരുമൊക്കെയാണ്." "ഉദ്യോഗ്സ്ഥര്‍?!" പാര്‍ത്ഥന്‍റെ കണ്ണുകള്‍ ഇടുങ്ങി. "Yes..! Like Police, Army, അങ്ങനെയുള്ളവര്‍.!" "ഓ..!" പാര്‍ത്ഥന്‍ തലയാട്ടി. "ഈ മരിച്ച വ്യക്തിക്ക് ഇതുപോലെയുള്ള ഉദ്യോഗസ്ഥരുമായി എന്തെങ്കിലും ഇടപാടുകള്‍ ഉണ്ടാവാനുള്ള സാധ്യതയേക്കാള്‍ കൂടുതലാണ് ആദ്യം പറഞ്ഞ കോടീശ്വരായ പ്രമുഖര്‍." "ശരിയാണ്..! സ്മഗ്ലര്‍സ്, കൊള്ളക്കാരൊക്കെ മുഖം മൂടിയണിഞ്ഞ പ്രമുഖര്‍ ആണല്ലോ!" "എക്സാക്ട്ലി.! അത്തരത്തില്‍ ആരെങ്കിലുമായി ഇയാള്‍ക്ക് ബന്ധമുണ്ടാവാം. അല്ലെങ്കില്‍ ഒന്നില്‍ കൂടുതല്‍ ആളുകള്‍. Whatever..! ഇതെല്ലാം താങ്കളുടെ പരിധിയില്‍ വരുന്നതാണ്. എന്‍റെ നിഗമനങ്ങള്‍ ഞാന്‍ പറഞ്ഞുവെന്ന് മാത്രം..!" ഉം..! കീഴ്ചുണ്ട് കടിച്ച് പാര്‍ത്ഥന്‍ തലയാട്ടി. ********************************************************************************** ************************ കരണും ടീമും ബൊലേറോയില്‍ ക്ലൌഡി റിസോര്‍ട്ട് ലക്ഷ്യമാക്കി. മൂവരുടെയും വേഷം കറുത്ത സ്യൂട്ട് ആയിരുന്നു. റിസോര്‍ട്ടില്‍ നിന്നും കുറച്ചു മാറി വണ്ടിയൊതുക്കിയതും മൂവരും തങ്ങളുടെ ഗണ്‍സ് അരയില്‍ ഭദ്രമായുണ്ടെന്ന് ഉറപ്പു വരുത്തി. ബഗ്ഗുകള്‍ ചെവിയില്‍ തിരുകി. "സര്‍.., കെട്ടിടത്തിന്‍റെ ഇരുനൂറ് മീറ്റര്‍ ചുറ്റളവില്‍ നിന്നും സറിന്‍റെ പക്കലുള്ള സഞ്ജുവിന്‍റെ ഫോണിലേക്ക് ഏതു കോളുകള്‍ വന്നാലും അത് ഏത് സ്പോട്ടില്‍ നിന്നുമാണെന്ന ഏകദേശ രൂപം എന്‍റെ ലാപില്‍ തെളിയും. അത്തരത്തിലൊരു ചിപ്പ് ഈ ഫോണില്‍ ഞാന്‍ ഘടിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്." സഞ്ജന അറിയിച്ചു. "Good Job Sanjana.!" കരണ്‍ അവളുടെ തോളില്‍ ചെറുതായി തട്ടി. " Guys... Its Show Time., Come On..!" മൂവരും കാറില്‍ നിന്നിറങ്ങി. റിസോർട്ടിന്റെ മൂന്ന് ദിശകളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. കരണ്‍ ഗ്രൗണ്ട് ഫ്ലോറില്‍. ഹിമേഷും റസാഖും രണ്ട് മൂന്ന് നിലകളില്‍. "Guys, Remember One Thing.." കാറിലിരുന്ന് സഞ്ജനയുടെ അറിയിപ്പ് കെട്ടിടത്തിനകത്തുള്ള മൂവരുടെയും കാതുകളിലെ ബഗ്ഗുകളിലൂടെ മുഴങ്ങി. സഞ്ജന തുടര്‍ന്നു : "ഫോണ്‍ റിംഗ് ചെയ്തു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള്‍ മാത്രമേ ആ കോള്‍ എവിടെയാണെന്നുള്ള ക്ലിയര്‍ ലൊക്കേഷന്‍ എനിക്ക് ലഭിക്കുകയുള്ളൂ. കോള്‍ കട്ട് ആയാല്‍ ലൊക്കേഷന്‍ വാനിഷ് ആകും. അടുത്ത കോള്‍ വന്നെങ്കില്‍ മാത്രമേ ലൊക്കേഷന്‍ ക്ലിയറാവുകയുള്ളൂ. Its All Are Clear..?" "Yes..!" മൂവരും അറിയിച്ചു. സമയം കടന്നു പോയി. കരണ്‍ കൈയിൽ നോക്കി. കൃത്യം അഞ്ചെന്ന് വാച്ച് കണിച്ചു.! "Guys., Alert Your Positions." കരണ്‍ അറിയിച്ചു. "Roger Sir..!" ഹിമേഷും റസാഖും ഒരുപോലെ പറഞ്ഞു. ഏതാനും നിമിഷങ്ങള്‍ പിന്നെയും കടന്നു പോയി. അപ്പോഴാണ് റിസോര്‍ട്ടിന് മുന്നില്‍ വെളുത്ത ജാഗ്വര്‍ കടന്നു വരുന്നതായി കരണിന്‍റെ ശ്രദ്ധയില്‍ പെട്ടത്. അവന്‍റെ കണ്ണുകള്‍ അതില്‍ തറച്ച് കേന്ദ്രീകരിച്ചു. നിശ്ചലമായ ജാഗ്വറിന്‍റെ പിന്നില്‍ നിന്നും വെളുത്ത സ്യൂട്ട് ധരിച്ച ഒരു രൂപം പുറത്തേക്കിറങ്ങി. അയാളുടെ ചുണ്ടില്‍ വില കൂടിയ ചുരുട്ട് എരിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മുന്നിലെ സീറ്റില്‍ നിന്നും കറുത്ത സഫാരി കോട്ട് ധരിച്ച മറ്റൊരാളും ഇറങ്ങി. ആദ്യത്തെയാളുടെ ബോഡിഗാര്‍ഡ് ആണ് രണ്ടാമത്തെയാള്‍ എന്ന് കരണ്‍ കണക്കിരുത്തി. തീര്‍ച്ചയായും ഇരുവരുടെയും അരയില്‍ തോക്കുണ്ടാവും. "സര്‍..?" ഹിമേഷ് വിളിച്ചു. "യെസ്.!" "ഇയാളാണ് കാലീന്‍ ഭായ്. The Terror Person. കൊള്ളയും കൊലപാതകങ്ങളും സ്മഗ്ലിങുമൊക്കെ എന്നും ഇയാള്‍ക്കൊരു ഹരമാണ്. ഈ ഗാസിയാബാദ് ഇയാളുടെ കക്ഷത്തില്‍ ആണെന്ന് വേണമെങ്കില്‍ പറയാം." കണ്ണുകൾ ചുരുക്കി കരണ്‍ ഒന്നു തലയാട്ടി. കാലീന്‍ ഭായ് റിസോര്‍ട്ടിനകത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. ഗ്രൗണ്ട് ഫ്ലോറിലിരിക്കുന്ന കരണിനെ കടന്ന് അയാള്‍ റിസപ്ഷനിലെ സുന്ദരിയിലേക്ക് അടുത്ത് എന്തൊക്കെയോ പിറുപിറുത്തു. ശേഷം ലിഫറ്റ് വഴി മുകളിലെ നിലയിലേക്കും. "സര്‍, അയാള്‍ ഇവിടെയാണ് എത്തിയിരിക്കുന്നത്." മൂന്നാം നിലയിലെ റസാഖ് അറിയിച്ചു. കാലീന്‍ ഭായ് ആരെയും വകവെയ്ക്കാതെ തന്‍റെ മുറിയിലേക്ക് പോകുന്നത് റസാഖ് നോക്കി നില്‍ക്കുകയായിരുന്നു. സമയം പോയ്ക്കൊണ്ടേയിരുന്നു. സൂര്യ വെളിച്ചം കാവി നിറത്തിലേക്ക് മാറി. കരണ്‍ വാച്ചില്‍ നോക്കി. ആറുമണി കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഇതുവരെ ഒരു കോള്‍ പോലും സഞ്ജുവിന്‍റെ മുബൈലില്‍ വന്നിട്ടില്ലെന്ന് അവന്‍ ഉറപ്പു വരുത്തി. റിസോര്‍ട്ടില്‍ ആളുകളുടെ എണ്ണം വര്‍ദ്ധിക്കുന്നു. "സര്‍, കാലീന്‍ ഭായ് ഇപ്പോഴും ആ മുറിയില്‍ തന്നെയാണ്." റസാഖ് വീണ്ടും അറിയിച്ചു. അപ്പോഴും കരണ്‍ ചിന്തയില്‍ തന്നെ ആയിരുന്നു. ഇനി ഒരുപക്ഷേ തെറ്റിയെങ്കിലോ? പ്രതീക്ഷിച്ച വ്യക്തി ഇവിടെ വരുന്നില്ലെങ്കിലോ? പല സംശയങ്ങളും അവന്റെ മനസ്സില്‍ മഥിക്കവേ സഞ്ജുവിന്റെ ഫോണ്‍ റിംഗ് ചെയ്തു. വൈബ്രേഷന്‍ മോഡില്‍ ഇട്ടിരുന്ന ഫോണ്‍ കരണിന്‍റെ പോക്കറ്റിലിരുന്ന് വല്ലാതെ പിടച്ചതും അവന്‍ അതെടുത്തു നോക്കി. Unknown Number! കാലീന്‍ ഭായ് എന്നൊന്നും കാണിക്കുന്നില്ല. "ഗയ്സ്, ആ കോള്‍ വരുന്നത് മൂന്നാം നിലയില്‍ നിന്നുമാണ്." ബൊലേറോയിലിരിക്കുന്ന സഞ്ജന അറിയിച്ചു. "റസാഖ്?!" കരണ്‍ വിളിച്ചു. റസാഖ് തന്‍റെ കണ്ണുകള്‍ ചുരുക്കി. മൂന്നാം നിലയിലും ഒരുപാട് ആളുകള്‍ വരികയും പോവുകയും ചെയ്യുന്നു. ആരായിരിക്കും സഞ്ജുവിന്‍റെ ഫോണിലേക്ക് വിളിക്കുന്നതെന്ന് അറിയുക അധികഠിനം! "റസാഖ്??" കരണ്‍ ഒരിക്കല്‍ കൂടി വിളിച്ചു. "നോ സര്‍.! ഇവിടെ ഒരുപാട് പേര്‍ ഫോണ്‍ ചെയ്യുന്നുണ്ട്. ആരാണെന്ന് കണ്ടുപിടിക്കുക പ്രയാസമാണ്." റസാഖ് നിരാശപ്പെട്ടു. "ഷിറ്റ്..! ആ കാലീന്‍ ഭായിയില്‍ എന്തെങ്കിലും കിട്ടുമോയെന്ന് നോക്കൂ റസാഖ്.!" കരണ്‍ പറഞ്ഞതും സഞ്ജുവിന്‍റെ ഫോണ്‍ നിലച്ചു. "Copy That Sir..!" ബഗ്ഗിലൂടെ അറിയിച്ച് റസാഖിന്‍റെ ചുവടുകള്‍ കാലീന്‍ ഭായിയുടെ മുറിയിലേക്ക് നീങ്ങി. അരയിലെ ഗണ്‍ ഏത് നിമിഷവും പുറത്തേക്കെടുക്കാന്‍ പാകത്തില്‍ ശരീരം കരുതലോടെ തയ്യാറാക്കി റസാഖ് കതകില്‍ മൂന്നു തവണ തട്ടി. രണ്ടാം നിലയിലെ ഹിമേഷും ഒന്നാം നിലയിലെ കരണും ബൊലേറോയിലെ സഞ്ജനയും ശ്വാസമടക്കി കാത്തിരുന്നു. എന്തും സംഭവിക്കാം. സഞ്ജനയുടെ ഹൃദയം വേഗത്തിൽ മിടിച്ചു. കതക് തുറക്കപ്പെട്ടു. കാലീന്‍ ഭായിയുടെ കരുത്തനായ ബോഡീഗാര്‍ഡ് ആണ് തുറന്നത്. അകത്തെ തീന്‍മേശയിലിരുന്ന് മദ്യം നുണയുന്ന കാലീന്‍ ഭായിയേയും ഒപ്പം ഇരിക്കുന്ന അർദ്ധ നഗ്നയായ സുന്ദരിയെയും അലമാര ചില്ലിലൂടെ റസാഖിന് വ്യക്തമായി കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞു. "ഉം..? ആരാ..? എന്തു വേണം..?" ക്രൂധമായി കണ്ണുകൾ ഇടുക്കി ബോഡീഗാര്‍ഡ് കനത്ത ശബ്ദത്തോടെ ചോദിച്ചു. "അത്.. പിന്നെ.." റസാഖ് എന്തോ പറയാന്‍ ശ്രമിച്ചതും കാലീന്‍ ഭായ് സുന്ദരിയുടെ കവിളിൽ ചുംബിച്ച് തന്‍റെ ഫോണെടുത്ത് ആരുടെയോ നമ്പര്‍ ഞെക്കി ചെവിയില്‍ ചേര്‍ക്കുന്ന കാഴ്ച. അടുത്ത സെക്കന്‍റില്‍ കരണിന്‍റെ കൈയ്യിലുള്ള സഞ്ജുവിന്‍റെ ഫോണ്‍ വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്തു. റസാഖിന്‍റെ കണ്ണുകള്‍ വികസിച്ചു. "തന്നോടാണ് ചോദിച്ചത്.. ആരാ നിങ്ങള്‍..?" സ്വന്തം അരയിലേക്ക് സാവധാനം കൈ ചലിപ്പിച്ച് അയാള്‍ വീണ്ടും ചോദിച്ചത് റസാഖ് ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. സഞ്ജുവിന്‍റെ ഫോണിലേക്ക് കോള്‍ ചെയ്യുന്നത് കാലീന്‍ ഭായി തന്നെയെന്ന് ഉറപ്പിച്ചു. കരണും ഹിമേഷും ജാഗരൂകരായി ആ രംഗത്തെ ശ്രവിച്ചതും സഞ്ജനയുടെ അടുത്ത അറിയിപ്പ് എത്തി. "രണ്ടാമത്തെ കോള്‍ വരുന്നത് രണ്ടാം നിലയില്‍ നിന്നുമാണ്." "You Sure That?!" കരണ്‍ ചോദിച്ചു. "യെസ് സര്‍..!" സഞ്ജന ഉറപ്പിച്ചു. അപ്പോഴാണ് റസാഖിന്‍റെ ശ്വാസം നേരെ വീണത്. സഞ്ജന പറഞ്ഞത് വെച്ച് നോക്കുമ്പോള്‍ കാലീന്‍ ഭായി ആവാന്‍ സാധ്യതയില്ല. കാരണം അയാളും താനും മൂന്നാം നിലയിലാണുള്ളത്. റസാഖ് ബോഡിഗാര്‍ഡിനെ വിനയത്തോടെ നോക്കി പറഞ്ഞു : "സോറി സര്‍, എനിക്ക് റൂം മാറി." അയാള്‍ ഒന്നു തലയാട്ടി മുരണ്ട ശേഷം കതക് വലിച്ചടച്ചു. "ഹിമേഷ്?!" കരണ്‍ വിളിച്ചു. "സര്‍., ഞാന്‍ ശ്രമിക്കുകയാണ്. ഈ ഫ്ലോറിലും ധാരാളം ആളുകളുണ്ട്. അതില്‍ ഭൂരിഭാഗം പേരും ഫോണ്‍ ചെവിയില്‍ വച്ചിരിക്കുന്നു." "God Damn It..!" പല്ല് കടിച്ച് കരണ്‍ പിറുപിറുത്തു. "ഹിമേഷ്???" "യെസ് സര്‍!" "ഫോണ്‍ ചെവിയില്‍ ചേര്‍ത്ത് സംസാരിക്കാതിരിക്കുന്നവരിലേക്ക് നോക്കൂ." "അത്തരത്തിലും ചിലയാളുകളുണ്ട് സര്‍..!" ഹിമേഷിന്‍റെ മറുപടിയില്‍ നിരാശയോടെ കരണ്‍ മുടിയില്‍ വിരലോടിച്ചു. വീണ്ടും കോള്‍ ഡിസ്കണക്ട് ആയി. "സര്‍.. അവന്‍ ചലിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ഫോണ്‍ ചെവിയില്‍ ചേര്‍ത്ത് സഞ്ജുവിനെ അന്വേഷിക്കുന്നതാവാം." റസാഖ് അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. "Yes Rasak.. I Know That. എന്തായാലും നിങ്ങളുടെ പൊസിഷനുകളില്‍ അലര്‍ട്ട് ആയി നില്‍ക്കണം." "സര്‍..!" കരണ്‍ തന്‍റെ ചുറ്റുപാടും നോക്കി. ധാരാളം ആളുകള്‍ ഇവിടെയുമുണ്ട്. അതില്‍ ചിലരെങ്കിലും ഫോണില്‍ സംസാരിക്കുന്നു. മൂന്നാമത്തെ തവണയും വിളിച്ചിട്ട് കോള്‍ അറ്റന്‍ഡ് ചെയ്തില്ലെങ്കില്‍ അത് അവനില്‍ സംശയം ജനിപ്പിക്കും. വീണ്ടുമൊരു ചാന്‍സ് എടുക്കാതെ അവന്‍ രക്ഷപ്പെട്ടെന്നും വരും. കരണ്‍ വല്ലാതെ തല പുകഞ്ഞു. "സഞ്ജനാ..?!" "യെസ് സർ.. " ബഗ്ഗു വഴി കരണ്‍ വിളിച്ചതില്‍ സഞ്ജന വിളി കേട്ടു. "കോള്‍ വരുന്ന മൊമെന്‍റില്‍ ഞാന്‍ ഈ ഫോണുമായി വിളിക്കുന്നയാളുടെ അടുത്തെത്തിയാല്‍??" "തീര്‍ച്ചയായും റെഡ് സിഗ്നലില്‍ ബ്ലിങ് ചെയ്യുന്നതായി എന്‍റെ ലാപ്പില്‍ റിപ്പോര്‍ട്ട് കിട്ടും സര്‍..!" സഞ്ജന മറുപടി പറഞ്ഞു. "ഉം.. ഗുഡ്.. അവന്‍ സഞ്ജുവിനെ തേടി അലയുകയാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് നമുക്കവനെ കിട്ടാത്തത്. അടുത്ത തവണ വിളിച്ചിട്ടും അവനെ കിട്ടിയില്ലെങ്കില്‍...." കരണ്‍ അത്രയും പറയവേ സ്യൂട്ട് ധരിച്ച മറ്റൊരാള്‍ കരണിന്‍റെ തോളില്‍ വന്ന് ഇടിച്ചു തട്ടി. ഒരു നിമിഷം ഇരുവരും പരസ്പരം നോക്കി. "സോറി സര്‍.. അറിയാതെ വന്നിടിച്ചതാണ്.. സോറി.." മുഖത്തു നോക്കി വിനയത്തോട ക്ഷമാപണം പറഞ്ഞ് ആ മാന്യന്‍ നടന്നു നീങ്ങി. "Its Okay..! No Prob..!" കരണ്‍ വീണ്ടും സഞ്ജനയോട് തുടര്‍ന്നു : "ആഹ് അപ്പോള്‍ പറഞ്ഞു വരുന്നത്..." അപ്പോഴാണ് ചില കാര്യങ്ങള്‍ കരണിന്‍റെ തലച്ചോറില്‍ മിന്നിയത്. അവന്‍റെ കണ്ണുകള്‍ കൂടുതല്‍ വികസിച്ചു. അല്‍പ്പം മുമ്പ് തന്നെ കൂട്ടിയിടിച്ച ആ മാന്യന്‍റെ മുഖം കരണ്‍ വല്ലാതെ ഓര്‍ത്തു. കഴിഞ്ഞ രാത്രിയില്‍ നരസിംഹാ ടെമ്പിള്‍ റോഡിനരികില്‍ കാര്‍ ഒതുക്കി നിര്‍ത്തി പോവുമ്പോള്‍ ഗാസി കോളനിയില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങി പോയ ആളുമായി ഇയാള്‍ക്ക് നല്ല സാമ്യമുണ്ടെന്ന് കരണ്‍ തീര്‍ച്ചയാക്കി. അധികം ചിന്തിക്കാതെ അവന്‍റെ ചുവടുകള്‍ ആ വ്യക്തിക്ക് പിന്നാലെ ചലിച്ചു. തന്നെ ഒരാള്‍ പിന്തുടരുന്നത് അറിയാതെ അയാള്‍ റിസോര്‍ട്ടിന്‍റെ പിന്‍ഭാഗത്തേക്ക് നടന്നു. പോക്കറ്റില്‍ നിന്നും ഫോണെടുത്ത് ആ വ്യക്തി ചെവിയില്‍ ചേര്‍ക്കുന്നത് കരണ്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു. അടുത്ത സെക്കന്‍റില്‍ കരണിന്‍റെ പോക്കറ്റിലുള്ള സഞ്ജുവിന്‍റെ ഫോണ്‍ വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്തു. ഉടനെയെത്തി സഞ്ജനയുടെ അറിയിപ്പ് : "സര്‍, ഇരു ഫോണുകളും ഇപ്പോള്‍ വളരെ അടുത്തായാണ് സിഗ്നല്‍ കാണിക്കുന്നത്. അതായത് സാറിനടുത്ത് തന്നെ ആ വ്യക്തിയുണ്ട്." ഹിമേഷും റസാഖും ഒരു നിമിഷം കാതോര്‍ത്തു. "I Know Sanjana. അയാള്‍ ഇപ്പോള്‍ എന്‍റെ മുന്നിലുണ്ട്." കരണിന്‍റെ ചുണ്ടില്‍ ചിരി പടര്‍ന്നു. "Hey Youuu..!?" കരണ്‍ ഉറക്കെ വിളിച്ചതും ഫോണ്‍ ചെവിയില്‍ നിന്നും മാറ്റാതെ തന്നെ ആ വ്യക്തി സംശയത്തോടെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. നിര്‍ത്താതെ വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്യുന്ന സഞ്ജുവിന്‍റെ ഫോണ്‍ കരണ്‍ അയാള്‍ക്കു നേരെ ഉയര്‍ത്തി കാട്ടി. തന്‍റെ നമ്പര്‍ ആ ഫോണില്‍ തെളിയുന്നത് കണ്ട് അയാളൊന്നു നടുങ്ങി പോയി. കണ്ണുകള്‍ വിടർത്തി അയാള്‍ കരണിനെയൊന്നു തുറിച്ചു നോക്കി. കരണ്‍ ചുവടുകള്‍ മുന്നോട്ട് വെച്ചതും തീര്‍ത്തും ഞെട്ടിച്ചു കൊണ്ട് അയാള്‍ തിരിഞ്ഞോടുകയായിരുന്നു. "Hey..!" എന്നൊരു അട്ടഹാസത്തോടെ കരണും അയാള്‍ക്ക് പിന്നിലായി കുതിച്ചു. ഹിമേഷും റാസാഖും അവരവരുടെ പൊസിഷനുകള്‍ ഭേദിച്ച് പുറത്തേക്ക് വന്നു. "സര്‍..? സര്‍..?" റസാഖ് ബഗ്ഗിലൂടെ വിളിച്ചു. "അവന്‍ ഓടുകയാണ്. കെട്ടിടത്തിന്‍റെ പിന്‍ഭാഗം വഴി വെളിയിലേക്ക് കടന്നു.." ഓട്ടത്തിലും കരണ്‍ അറിയിച്ചു. "സര്‍ ഞങ്ങളിതാ എത്തി..." റസാഖും ഹിമേഷും കുതിച്ചു. "Move..! Move..!" ആളുകളെ തള്ളി മാറ്റിയോടി ഇരുവരും റിസോര്‍ട്ടിന് പുറത്തേക്കെത്തിയതും സഞ്ജന ബൊലേറോയെടുത്ത് റിവേഴ്സ് വന്നു. "Get In..!" അവള്‍ ഉച്ചത്തില്‍ കയറാന്‍ പറഞ്ഞതും റസാഖ് മുന്നിലും ഹിമേഷ് പുറകിലുമായി ഇരുന്നു. വല്ലാത്ത ശബ്ദത്തോടെ സഞ്ജന കാര്‍ മുന്നോട്ട് പായ്ച്ചു. "കരണ്‍ സാറിന്‍റെ ലൊക്കേഷന്‍ കിട്ടുന്നുണ്ടോ?" സഞ്ജനയുടെ ലാപ് കൈയ്യിലെടുത്ത് റസാഖ് ചോദിച്ചു. "നിങ്ങള്‍ മൂവരുടേയും ബഗ്ഗുകളില്‍ ഞാന്‍ ജിപിഎസ് ഘടിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതുവഴി നമുക്ക് കൃത്യമായ നിര്‍ദേശം കിട്ടും." ക്ലച്ച് ചവിട്ടി ഗിയര്‍ ചേഞ്ച് ചെയ്യുന്നതിനിടയില്‍ സഞ്ജന വേഗത്തില്‍ പറഞ്ഞു. റസാഖ് ആരാധനയോടെ സഞ്ജനയെ നോക്കി. "Your Awesome Sanjana..!" "പുകഴ്ത്തലൊക്കെ പിന്നെയാവാം റസാഖ്. സറിന്‍റെ ലൊക്കേഷന്‍ നോക്കൂ." പുറകിലിരുന്ന് ഹിമേഷ് വിളിച്ചു പറഞ്ഞതും റാസാഖ് ലാപിന്‍റെ സ്ക്രീനില്‍ നോക്കി. കരണിന്‍റെ ലൊക്കേഷന്‍ അതില്‍ കാണുന്നുണ്ട്. ഇപ്പോഴും അദ്ധേഹം നിര്‍ത്താതെ ഓടുകയാണ്. "Hard Left Sanjana!" റസാഖ് ഉറക്കെ പറഞ്ഞതും ഞൊടിയിടയില്‍ ഹാന്‍റ് ബ്രേക്ക് വലിച്ചു പിടിച്ച് ബ്രേക്ക് ചവിട്ടി സഞ്ജന കാര്‍ ഡ്രിഫ്റ്റ് ചെയ്ത് ആ വളവിലേക്ക് കയറ്റി. സെക്കന്‍റുകള്‍ കൊണ്ട് തീര്‍ത്ത പ്രകടനത്തില്‍ ഹിമേഷിന്‍റെ മുഖം ചില്ലില്‍ ഇടിച്ചു. വീണ്ടും അവള്‍ മുന്നോട്ട് പായ്ക്കുകയായിരുന്നു. ഇതേ സമയം കരണ്‍ അയാള്‍ക്കു പുറകെയുള്ള ഓട്ടം നിര്‍ത്തിയില്ല. തന്‍റെ അവസാനത്തെ തുറുപ്പ് ചീട്ടിനെ ജീവന്‍ പോയാലും ശരി അങ്ങനെ വെറുതേ വിടാന്‍ കരണ്‍ ഒരുക്കമല്ലായിരുന്നു. സിംഹത്തേ പോലെ അവന്‍ ഉയർന്നു ചാടി അയാളുടെ മുതുകില്‍ ആഞ്ഞു തൊഴിച്ചു. ഇരുവരും മണ്ണിലേക്ക് ഉരുണ്ടു വീണു. അയാള്‍ പിടഞ്ഞ് എഴുന്നേല്‍ക്കുന്നതിനു മുന്നേ കരണ്‍ ശക്തിയായി വീണ്ടും മുഖം നോക്കി തൊഴിച്ചതും വായുവില്‍ കറങ്ങി അയാള്‍ നിലം പതിച്ചു. കരണ്‍ ചാടിയെണീറ്റ് അയാളെ ഉയര്‍ത്തിയെടുത്ത് മൂക്ക് നോക്കി ഒരെണ്ണം കൂടി കൊടുത്തു. മുക്ക് പൊത്തി പിന്നോട്ട് പോയ അയാള്‍ സെക്കന്‍റുകള്‍ക്കുള്ളില്‍ മുന്നോട്ട് വന്ന് കൈ വീശിയതും കരണ്‍ കൈ പിടിച്ച് അയാളുടെ പുറകേ ചേര്‍ത്തു. മറ്റേ കൈ കൊണ്ട് അയാള്‍ പിന്നിലേക്ക് ആക്രമിച്ചതും അതും കരണ്‍ തടഞ്ഞു നിര്‍ത്തി ഇരു കൈകളും പിന്നില്‍ കൂട്ടിപ്പിടിച്ചു. ശേഷം കാല്‍ മുട്ടിനു പിന്‍ഭാഗത്തായി കരണ്‍ ചവിട്ടിയതും അയാള്‍ മുട്ടില്‍ ഇരുന്നു പോയി. "നിങ്ങളൊക്കെ ആരാണ്? എന്തിനാണ് എന്നെ ആക്രമിക്കുന്നത്?" കുതറുന്നതിനിടയില്‍ അയാള്‍ ആക്രോഷിച്ചു. "അതൊക്കെ നിനക്ക് വഴിയേ മനസിലാവും." കരണ്‍ തറയില്‍ കണ്ണോടിച്ചു. ആരോ മുന്‍കൂട്ടി വെച്ചതു പോലെ റോപ്പ് കിടക്കുന്നത് കാലു കൊണ്ട് ഏന്തിയെടുത്ത് തന്‍റെ എതിരാളിയുടെ കൈ പിന്നിലേക്ക് കരണ്‍ ചേര്‍ത്തു കെട്ടി. "ഇനി നീയെല്ലാം അറിയും." അയാളുടെ മുടിയില്‍ പിടിച്ച് എഴുന്നേല്‍പ്പിച്ച് നിര്‍ത്തിയതും മുന്നിലതാ മറ്റൊരാള്‍! തനിക്കു നേരെ തോക്കു ചൂണ്ടി നില്‍ക്കുന്നു. തീര്‍ത്തും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത രംഗം. കരണ്‍ അല്‍പ്പമൊന്നു പതറി. തന്‍റെ അരയിലെ തോക്ക് പുറത്തേക്കെടുക്കുന്ന സമയത്തിനുള്ളില്‍ മുന്നിലെ വ്യക്തി കാഞ്ചി വലിക്കാം. അത് ചിലപ്പോള്‍ തന്‍റെയോ ഇവന്‍റെയോ ശരീരത്തില്‍ തറയ്ക്കും. രണ്ടായാലും നഷ്ടം.! കരണിന്‍റെ തലച്ചോര്‍ അരുതെന്ന് നിര്‍ദേശിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു. "അധികം ചിന്തിക്കുകയൊന്നും വേണ്ട. അവനെ വെറുതേ വിട്ട് ഓടി പോകൂ. അതാ നിങ്ങള്‍ക്ക് നല്ലത്. അല്ലെങ്കില്‍ അവരെത്തിയാല്‍ നിങ്ങളെ തീര്‍ച്ചയായും കൊല്ലും." തോക്ക് ബലമായി പിടിച്ച് അയാള്‍ മുരണ്ടു. "ആര്..? ആര് വരുമെന്നാ പറയുന്നത്?" കരണ്‍ ചോദിച്ചതും അയാള്‍ ആദ്യത്തെ വെടി പൊട്ടിച്ചു. ഠേ..! വെടിയുണ്ട കരണിന്‍റെ കാലിന് താഴെ മണ്ണില്‍ പതിച്ചതും അവന്‍ രണ്ടടി പുറകോട്ട് വെച്ചു. "Hey.. Don't.. നിങ്ങള്‍ ആരാണ്?! ഇയാളെ കൊണ്ടു പോവുകയല്ലാതെ വേറെ നിവൃത്തിയില്ല. കൊണ്ടു പോവുക തന്നെ ചെയ്യും.!" "എന്നാല്‍ നീ കൊണ്ടു പോടാ..!" വല്ലാത്ത ഉച്ചത്തില്‍ അയാള്‍ അലറി കരണിന്‍റെ നെഞ്ചില്‍ ലക്ഷ്യം വെച്ചു. കാഞ്ചി വലിക്കാന്‍ തലച്ചോര്‍ ചൂണ്ടു വിരലിലേക്ക് നിര്‍ദ്ധേശിച്ചു. കൊലച്ചിരിയോടെ അയാള്‍ കരണിനെ നോക്കിയതും ബൊലേറോയില്‍ സഞ്ജന പാഞ്ഞെത്തുകയായിരുന്നു. ഓടി മറയാന്‍ പോലും സമയം കൊടുക്കാതെ സഞ്ജന അയാളെ ഇടിച്ച് ദൂരേക്ക് തെറുപ്പിച്ചു. വല്ലാത്ത ഒരു രംഗം.! "Sir., Get In..!" മൂവരും ഒരുപോലെ അലറി. തനിക്കു കിട്ടിയ തുറുപ്പ് ചീട്ടിനെ തൂക്കിയെടുത്ത് കരണ്‍ വേഗത്തില്‍ കാറിന്‍റെ പിന്‍സീറ്റിലിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് ഇരുമ്പ് ദണ്ഡുകളും മറ്റുമായി മൂന്നാലു പേര്‍ കാറിന്‍റെ പിന്‍ഭാഗത്ത് ഓടി വരുന്നത് കാണാനിടയായത്. "സഞ്ജനാ.." കരണ്‍ ഉറക്കെ വിളിച്ചതും താന്‍ പഠിച്ച അടവുകളില്‍ ചിലത് പുറത്തെടുത്ത് സഞ്ജന ബൊലേറോ ഒന്നു വട്ടം കറക്കിയെടുത്തതില്‍ ആയുധങ്ങളുമായി എത്തിയ ആളുകള്‍ വണ്ടിയുടെ പിന്‍ഭാഗം തട്ടി തെറിച്ചു പോയി വീണു. കരണ്‍ പോലും സഞ്ജനയുടെ പ്രകടനത്തില്‍ അതിശയിച്ചു. "താന്‍ ഇത്രയ്ക്കും സ്മാര്‍ട്ട് ആയിരുന്നോ?!" "ഇനി എന്തൊക്കെ കാണാന്‍ കിടക്കുന്നു സര്‍..!" സഞ്ജന മനോഹരമായി പുഞ്ചിരിച്ചു. "Go.. Go.. Go.." റസാഖ് ഒച്ചയെടുത്തു. അടുത്ത സെക്കന്‍റില്‍ സഞ്ജന മുന്നോട്ട് കുതിക്കുകയായിരുന്നു. ഠേ..! ഠേ..! വെടിയുണ്ടകള്‍ കാറിന്‍റെ പിന്‍ഭാഗത്ത് തറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടതും കരണ്‍ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. മറ്റൊരു സ്കോര്‍പ്പിയോയില്‍ ഏതാനും ആളുകള്‍ അട്ടഹാസത്തോടെ പാഞ്ഞു വരുന്ന കാഴ്ച..! അവര്‍ അഞ്ചോളം പേരുണ്ടെന്ന് കരണ്‍ കണക്കിരുത്തി. വിന്‍ഡോയിലൂടെ പുറത്തേക്കിട്ട മൂന്ന് കൈകളില്‍ നിന്നുമാണ് വെടി പൊട്ടുന്നത്. സഞ്ജന അതിവേഗതയില്‍ ബൊലേറോ മുന്നോട്ട് പായ്ച്ചു. രാത്രിയിലേക്ക് സമയം കടന്നിരുന്നു. ഇടറോഡില്‍ നിന്നും ബൊലേറോ വായുവില്‍ ഉയര്‍ന്ന് ഹൈവേയിലേക്ക് കടന്നു. റോഡും ടയറും ഉരസിയുള്ള മുരള്‍ച്ച അന്തരീക്ഷത്തെ ഭയപ്പെടുത്തി. സമയം പാഴാക്കാതെ സഞ്ജന മുന്നോട്ട് കുതിക്കുകയായിരുന്നു. വെറുതേ വിടാന്‍ ഭാവമില്ലാതെ സ്കോര്‍പ്പിയോയും ഹൈവേയിലേക്ക് കടന്നു. ഇരു കാറുകളും റോഡ് നിരത്തില്‍ കുതിച്ചു പാഞ്ഞു. ഠേ..! ഠേ..! വീണ്ടും വെടി പൊട്ടിയതും സഞ്ജന ഒറ്റ വെട്ടിക്കലിന് വണ്ടി കറക്കി. ഇപ്പോള്‍ രണ്ട് കാറുകളും മുഖാമുഖമായാണ് സഞ്ചരിക്കുന്നത്. സ്കോര്‍പ്പിയോ മുന്നോട്ട് വരുമ്പോള്‍ ബൊലേറോ പുറകോട്ട് കുതിക്കുന്നു. "റസാഖ്..?" കരണ്‍ വിളിച്ചതും മുന്‍സീറ്റിലിരിക്കുന്ന റസാഖ് ഗണ്‍ ലോഡ് ചെയ്ത് മുന്നോട്ട് വെടിയുതിര്‍ത്തു. ഠേ..! ഠേ.! ഠേ.! കൂട്ടത്തിലെ മറ്റൊരാളില്‍ ഒരു വെടിയുണ്ട തറച്ചു കയറി. അത് റസാഖിനെ സന്തോഷത്തിലാക്കി. സഞ്ജന വീണ്ടും കാര്‍ കറക്കി നേരായി മുന്നോട്ട് കുതിച്ചു. ഹൈവേ നിരത്തില്‍ തീ പാറുന്ന ചേസിംഗ് അരങ്ങേറുകയായിരുന്നു. "സര്‍ നമ്മള്‍ എങ്ങോട്ടാണ് പോകേണ്ടത്?!" സഞ്ജന ഉറക്കേ ചോദിച്ചതില്‍ കരണ്‍ ആശയ കുഴപ്പത്തിലായി. "ആയുഷ്മാന്‍ ലോഡ്ജിലേക്ക് ഇവനേയും കൊണ്ടു പോകാന്‍ പറ്റില്ല. അത് കൂടുതല്‍ അപകടമാണ്." കരണ്‍ പറഞ്ഞു. "മറ്റൊരിടം എന്‍റെ മനസ്സില്‍ തെളിയുന്നില്ല." അപ്പോഴും കൈകള്‍ ബന്ദിച്ച തുറുപ്പ് ചീട്ട് വല്ലാതെ കുതറി. അയാളുടെ മൂക്കിന്‍റെ മര്‍മ്മത്ത് ഒന്നു കൊടുത്ത് ബോധം കെടുത്തി ഹിമേഷ് പറഞ്ഞു : "സര്‍ എനിക്കൊരു സ്ഥലം അറിയാം. അവിടെ നമ്മള്‍ സേഫ് ആയിരിക്കും." "എങ്കില്‍ അങ്ങോട്ട് പോകൂ.." വീണ്ടും വെടി പൊട്ടി. സ്കോര്‍പ്പിയോയിലെ ആളുകള്‍ വിടാന്‍ ഉദ്ധേശമില്ല. "ഗയ്സ്, ഇനി ക്ഷമിച്ചിട്ട് കാര്യമില്ല..." കരണ്‍ തോക്ക് ലോഡ് ചെയ്തു. "ഹിമേഷ്, താന്‍ സഞ്ജനയ്ക്ക് വഴി പറഞ്ഞു കൊടുക്കൂ. ഞാനും റാസഖും ഇവന്‍മാരുടെ കാര്യം നോക്കിക്കോളാം." Are You Ready Rasak??!" "ഞാന്‍ എപ്പോഴേ തയ്യാറാണ് സര്‍.." ഇരുവരും കാറിന്‍റെ വിന്‍ഡോയിലൂടെ കൈയ്യും തലയും പുറത്തേക്കിട്ട് വെടിയുതിര്‍ത്തു. കരണ്‍ ഇടതും റസാഖ് വലതും. ഹൈവേ നിരത്തിലെ ആളുകള്‍ പകച്ചു പോയി. വല്ലാത്തൊരു രംഗം. ചേസിംഗും ഒപ്പം വെടിയൊച്ചയും. ഹിമേഷ് നിര്‍ദേശിക്കുന്ന വഴികളിലൂടെ സഞ്ജനയുടെ അത്യുഗ്രന്‍ കടന്നു കയറ്റവും. അപ്പോഴെല്ലാം ഇരു വണ്ടികളും തങ്ങളുടെ വെടി നിര്‍ത്താന്‍ കൂട്ടാക്കിയില്ല. "റസാഖ്..?" "യെസ് സര്‍..!" "Hold Your Fire.." കരണ്‍ നിര്‍ദേശിച്ചതും റസാഖ് തന്‍റെ കാഞ്ചി വലി നിര്‍ത്തി. കരണ്‍ ശ്വാസമടക്കി കൃത്യമായ ഉന്നം വെച്ചു. കാറ്റിന്‍റെ ദിശയും വേഗതയും മനസില്‍ കണക്കിരുത്തി ഏതു വിധത്തില്‍ എങ്ങനെ വെടിയുതിര്‍ക്കണമെന്ന് കരണ്‍ ചിന്തിച്ചു. അടുത്ത സെക്കന്‍റില്‍ കരണ്‍ കാഞ്ചി വലിച്ച് വെടിയുതിര്‍ത്തു. ഠേ..! സ്കോര്‍പ്പിയോയുടെ താഴേക്ക് വെടിയുണ്ട പാഞ്ഞ് മുന്നിലെ ടയര്‍ തുളച്ച് പൊട്ടിച്ചിതറി. നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെട്ട് റോഡരികിലെ കല്ലില്‍ കയറി സ്കോര്‍പ്പിയോ തലകുത്തി മറിയുന്ന കാഴ്ച കണ്ണാടിയിലൂടെ കണ്ട സഞ്ജനയുടെ കണ്ണുകള്‍ രണ്ടും പുറത്തേക്ക് തള്ളി. നാലു പേരും ആശ്വാസത്തോടെ നെടുവീര്‍പ്പിടുമ്പോള്‍ ഹിമേഷ് ഉദ്ധേശിച്ച സ്ഥലത്തേക്ക് ബൊലേറോ എത്തിപ്പെടുകയായിരുന്നു. ((തുടരും))🔥 കണ്ണൂർകാരൻ 🌹🌹🌹🌹🌹 #📔 കഥ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ #🧟 പ്രേതകഥകൾ!