ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6n8axed?d=n&ui=v64j8rk&e1=c 💞ദേവനന്ദിനി.... Part 52💞 "എന്റെ കലിപ്പാ…ഇങ്ങനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചാൽ എന്റെ എല്ലൊടിയും. എന്റെ കലിപ്പന് ഇനിയും എന്നെ വേണ്ടതല്ലേ "….ഗൗരിയൊന്നു ചിണുങ്ങിക്കൊണ്ട് മൊഴിഞ്ഞു…. അവളുടെ അല്പം ലഹരിയിൽ കുതിർന്ന കുസൃതി നിറഞ്ഞ സംസാരത്തിൽ അവളോടുള്ള വാത്സല്യവും പ്രണയവും രുദ്രന്റെ അകതാരിൽ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പിയപ്പോൾ അവ ചുംബനപ്പൂമഴകളായി അവളുടെ പനിമതിവദനത്തിൽ ഒഴുകി നടന്നു… നീണ്ട ചുംബനപ്പൂവർഷങ്ങൾക്കവസാനം രുദ്രൻ തന്റെ പെണ്ണിനെ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് പൊതിഞ്ഞു പിടിക്കുന്ന പരിരംഭണത്തിലമർത്തി. എല്ലാമേറ്റ് വാങ്ങിക്കൊണ്ട് ഗൗരി അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് തന്റെ മുഖം പൂഴ്ത്തിനിന്നു… അല്പനിമിഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു ഗൗരി പതിയെ തലയുയർത്തി രുദ്രനെ നോക്കിയൊന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു…. "ദേവേട്ടാ…എന്റെ കലിപ്പന് ഇപ്പോൾ സന്തോഷമായില്ലേ. ദേവേട്ടന്റെ നന്ദു എല്ലാ പരിശുദ്ധിയോടും കൂടിയാ ദേവേട്ടന്റെ സ്വന്തമായത്. ഇന്നെനിക്ക് ഒരുപാട് സന്തോഷമുള്ള ദിവസമാ. എട്ടു വർഷത്തോളം ഉള്ളിൽ ഒതുക്കിക്കൊണ്ട് നടന്നതൊക്കെ എന്റെ കലിപ്പനോട് പറഞ്ഞതിന്റെ സന്തോഷം എനിക്കടക്കാനാവുന്നില്ല. ഫീലിംഗ്സ് ഒരുപാട് ഉൾക്കൊണ്ടു കുടിച്ചതോണ്ടാവും ബിയർ തലയ്ക്കു പിടിച്ചു "….ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അല്പം കുഴഞ്ഞൊരു ശബ്ദത്തിൽ ഗൗരി രുദ്രനോട് പറഞ്ഞു….. മിഴിനീരണിഞ്ഞു കൊണ്ടുള്ള ഒരു മന്ദഹാസമായിരുന്നു രുദ്രന്റെ മറുപടി… "ദേവേട്ടാ….ദേവേട്ടന്റെ ചിരിക്ക് പഴയ വോൾടേജ് ഇല്ലല്ലോ…ഈ ഭാവം സ്ഥായീ ഭാവമാക്കേണ്ട…എനിക്ക് എന്നെ ഇടയ്ക്ക് കളിയാക്കുകയൊക്കെ ചെയ്യുന്ന ദേവേട്ടനെയാ ഇഷ്ടം. അത് കൊണ്ട് വേഗം ഈ കണ്ണീരൊലിപ്പിക്കൽ നിർത്തിയെ..ഇല്ലെങ്കിൽ ദേവേട്ടനെ ഞാനിട്ടേച്ച് പോകും കേട്ടോ….പിന്നെ ഞാൻ തേച്ചെന്ന് പറഞ്ഞു കരഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല "…ഗൗരി രുദ്രന്റെ കവിളിൽ പിടിച്ചു കണ്ണിറുക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… രുദ്രൻ പൊടുന്നനെ അവളുടെ അധരങ്ങൾ തന്റെയധരങ്ങൾ കൊണ്ട് ബന്ധിച്ചു ചുംബനത്തിലേർപ്പെട്ടു. ഗൗരിയവന്റെ വസ്ത്രത്തിൽ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് തെരുപ്പിടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു…. അല്പസമയത്തെ അധരപാനത്തിന് ശേഷം രുദ്രൻ അവളുടെയധരങ്ങളെ സ്വതന്ത്രമാക്കി…. "കലിപ്പാ…നിങ്ങളെന്താ ഡ്രാക്കുളയ്ക്ക് പഠിക്കുവാണോ. എന്റെ ചുണ്ടെല്ലാം മുറിഞ്ഞു. സ്വന്തം പ്രോപ്പർട്ടി ആണെന്ന് കരുതി ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്യാവോ കൊരങ്ങാ "…. കുഴയുന്ന സ്വരത്തോടെ ഗൗരിയൊന്നു ചിണുങ്ങി.. മറുപടിയായി അവളുടെ നെറ്റിയിലൊരു ചുംബനമായിരുന്നു രുദ്രന്റെ മറുപടി…. "ദേവേട്ടാ…എനിക്കൊന്നു കൂവാൻ തോന്നുന്നു"….ഗൗരി പൊട്ടിച്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് രുദ്രനോട് പറഞ്ഞു… ബിയർ അടിച്ചു ഒന്നാമതെ ഇവൾ കിറുങ്ങി നിൽക്കുകയാ. ഇപ്പോൾ തന്നെ ഇവളുടെ പൊട്ടിച്ചിരി കേട്ട് ആരെങ്കിലും ഇങ്ങോട്ട് കയറിവരുമോന്നു പേടിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ ഇനിയിവൾ കൂവുക കൂടി ചെയ്‌താൽ… രുദ്രാനൊരന്താളിപ്പോടെ ചിന്തിച്ചതും ഗൗരി കൂവാനൊരുങ്ങിയതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു… ഗൗരി വാ തുറന്ന് ശബ്ദം പുറപ്പെടുവിക്കുമ്പോഴേക്കും രുദ്രൻ തന്റെ കൈ കൊണ്ട് അവളുടെ വാ പൊത്തി അരുതെന്നു പതിയെ തലയാട്ടി… ശേഷം അവൻ പതിയെ അവന്റെ കൈ അവളുടെ വായ്ക്ക് മുകളിൽ നിന്നുമെടുത്തു… രുദ്രൻ കയ്യെടുത്തതും ഗൗരി പൊട്ടിച്ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി… കള്ളിയങ്കാട്ടു നീലി എന്തിനാണാവോ ഇങ്ങനെ ചിരിക്കുന്നത് …രുദ്രൻ മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു… "ദേവേട്ടാ….എന്നെയൊന്നു എടുത്തേ ഈ കൈകളിൽ "…രുദ്രൻ ഇരു ചുമലുകളിലും പിടിച്ചു കൊണ്ട് ഗൗരി പ്രണയാതുരയായി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു…. രുദ്രനൊരു മന്ദാഹാസത്തോടെ എന്തിനെന്നു തലയിളക്കി ആംഗ്യത്തോടെ ചോദിച്ചു… "എന്റെ കുറെകാലത്തെ ആഗ്രഹമാ എന്റെ കലിപ്പൻ ഈ കൈകളിൽ എടുക്കുന്നത്"….ഗൗരി കണ്ണിറുക്കിക്കൊണ്ട് രുദ്രനോട് പറഞ്ഞു… രുദ്രൻ പിന്നൊന്നും ആലോചിക്കാൻ നിൽക്കാതെ അവളെ തന്റെ കൈകളിലേന്തി. അവന്റെ കൈകളിൽ കിടന്നു അവന്റെ കഴുത്തിൽ രണ്ട് കൈകളും ചുറ്റിക്കൊണ്ട് ഗൗരി ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി… "ദേവേട്ടാ…ദേവേട്ടനറിയുമോ ഞാൻ എന്റെ സങ്കടങ്ങൾ അതായത് എന്റെ കലിപ്പനെ കാണാൻ കഴിയാത്ത സങ്കടങ്ങൾ എല്ലാം പറയുന്നത് ആകാശത്തിലെ നക്ഷത്രങ്ങളോടായിരുന്നു. ഇന്ന് ദേവേട്ടന്റെ കൈകളിൽ കിടന്നു എല്ലാം പറഞ്ഞതിന്റെ സന്തോഷം എനിക്ക് ആ നക്ഷത്രങ്ങളോട് പങ്കുവയ്ക്കണം "…..ഗൗരി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അവളൊരുപാട് ആഹ്ലാദം അനുഭവിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി രുദ്രന്… അവളുടെ ലഹരിയിൽ കുതിർന്നുള്ള സംസാരം അവന്റെയുള്ളിൽ ചിരിയുണർത്തി… "നന്ദു… നമുക്ക് മുറിയിലേക്ക് പോകാം".....രുദ്രൻ അവളോട് ഒരു മന്ദഹാസത്തോടെ മന്ത്രിച്ചു… "പോകാം…പക്ഷെ ദേവേട്ടനെന്നെ ഇത് പോലെ എടുത്തോണ്ട് പോയാൽ മതി"….രുദ്രന്റെ കഴുത്തിൽ മുറുകെപ്പിടിച്ചു അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ഗൗരി പുഞ്ചിരിച്ചുക്കൊണ്ട് മൊഴിഞ്ഞു…. രുദ്രൻ ശരിയെന്നു തലയാട്ടി… അവന്റെ കവിളിൽ ഒരു ചുംബനമായിരുന്നു ഗൗരിയുടെ മറുപടി… ഗൗരിയെയും കൈകളിലേന്തി രുദ്രൻ പതിയെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു… ടെറസിൽ നിന്നും തങ്ങളുടെ മുറിയിരിക്കുന്ന ഫ്ലോറിൽ എത്തിയ രുദ്രൻ മുന്നിൽ പെട്ടെന്ന് നിൽക്കുന്ന ആളെ കണ്ടു ഒന്നു ഞെട്ടി… കോപമണിഞ്ഞ മുഖവുമായി ബേബേ…. ഗൗരിയപ്പോഴും കുഴഞ്ഞ ചിരിയോടെ എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു…. ബേബേയെ അവിടെ പ്രതീക്ഷിക്കാതെകണ്ടതിന്റെ അന്താളിപ്പിലും, ബേബേയോട് എന്ത് പറയുമെന്നറിയാതെ ആകുലതയിലും പെട്ട് രുദ്രൻ ഉഴറിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ബേബേയുടെ ചോദ്യം രുദ്രന്റെ നേരെ വന്നു… "എടാ….നീ നന്ദുമോളെക്കൊണ്ട് കള്ള് കുടിപ്പിച്ചല്ലേ.. ഞാൻ കണ്ടു ടെറസിൽ ഇവളുടെ കുഴഞ്ഞുകൊണ്ടുള്ള സംസാരവും ആർത്തുചിരിയുമൊക്കെ….അതെല്ലാം കഴിഞ്ഞു നിങ്ങൾ വരുമ്പോൾ കയ്യോടെ പിടിക്കുവാനിരിക്കുകയായിരുന്നു ഞാനിവിടെ"….. ബേബേയുടെ മുഖം കോപത്താൽ ചുവന്നിരുന്നു…. "ബേബേ….എല്ലാം ഞാൻ പറയാം. ഒരുപാട് പറയാനുണ്ട്. ഞാൻ നന്ദുവിനെ ആദ്യം മുറിയിൽ കിടത്തട്ടെ "… രുദ്രന്റെ സ്വരമിടറിയിരുന്നു…. അവന്റെ ഇടറിയ സ്വരവും നിറഞ്ഞ മിഴികളും കണ്ട ബേബേ പിന്നെയൊന്നും പറയാൻ നിന്നില്ല. രുദ്രൻ ഗൗരിയെയും കൊണ്ട് മുറിയിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ ബേബേയും അവന്റെയൊപ്പം നടന്നു…. രുദ്രൻ ഗൗരിയെയും കൊണ്ട് തങ്ങളുടെ മുറിയിലേക്ക് കയറി. കട്ടിലിൽ അവളെ കിടത്തിയിട്ട് അരുമയോടെ ഒന്നവളുടെ തലയിൽ തകൊടിയതിന് ശേഷം ബ്ലാങ്കറ്റ് എടുത്ത് അവളെ പുതപ്പിച്ചു. ബേബേ ഇതെല്ലാം ശ്രദ്ധയോടെ നോക്കി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു… ഗൗരിയെ കിടത്തിയതിനു ശേഷം രുദ്രൻ ബേബേയുടെ നേരെ തിരിഞ്ഞു… "ബേബേ… ഞാൻ എന്റെ നാട് വിട്ടത് ഒരു പെൺകുട്ടി കാരണമാണെന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ. അത് വേറാരുമല്ല…ഈ നന്ദുവാണ് "….രുദ്രൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട ബേബേയുടെ മുഖത്ത് ഒരമ്പരപ്പ് പ്രകടമായി…. തുടർന്നു ഗൗരി നേരത്തെ പറഞ്ഞതെല്ലാം രുദ്രൻ ബേബേയോട് പറഞ്ഞു. അവൾ മെന്റൽ അസൈലത്തിൽ കിടന്ന കാര്യം പറയുമ്പോൾ അവന്റെ മിഴികൾ അവനറിയാതെ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി…. എല്ലാമൊരമ്പരപ്പോടെ കേട്ടു നിന്ന ബേബേയുടെ മിഴികളും നിറഞ്ഞു തുളുമ്പിയിരുന്നു…. ബേബേ പതിയെ ചെന്നു കട്ടിലിൽ ഗൗരിയുടെ അടുത്തേക്ക് ഇരുന്നു അവളുടെ തലയിൽ വാത്സല്യത്തോടെ തലോടാൻ തുടങ്ങി…. "മോനെ….നിന്റെ ഭാഗ്യമാടാ ഇവളെപ്പോലെയൊരു പെണ്ണ്. സ്നേഹിക്കുന്നവന് വേണ്ടി സ്വന്തം ജീവൻ കളയാൻ പോലും തയ്യാറായില്ലേ ഇവൾ. നിന്റെ നന്മ മാത്രം ആഗ്രഹിച്ചു എന്റെ കുട്ടി എന്തൊക്കെ അനുഭവിച്ചു. അവസാനം നിന്നെ തേടി നിന്റെയരികിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് എത്തിച്ചേർന്നില്ലേ …ഇത് പോലെ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരു പെണ്ണിനെ കിട്ടിയത് എന്തോ മുജ്ജന്മപുണ്യമാടാ. ഇനിയിവളുടെ കണ്ണു നിറയാനിട വരരുത് "…. ബേബേ ഗൗരിയുടെ നെറ്റിയിൽ ഒന്നു വാത്സല്യത്തോടെ ചുംബിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.. രുദ്രൻ എല്ലാം സമ്മതിച്ചു കൊണ്ട് തലയാട്ടി… വൈകാതെ ബേബേ മുറി വിട്ടിറങ്ങി… 🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸 ഗൗരി കിടക്കുന്നത് നോക്കി നിന്ന രുദ്രൻ തന്റെ ഫോണെടുത്ത് വെളിയിലേക്കിറങ്ങി ഒരു നമ്പർ ഡയൽ ചെയ്തു. അൽപനേരം റിംഗ് ചെയ്ത് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അപ്പുറം കോൾ അറ്റൻഡ് ആയി…. "എടാ….രുദ്രാ.. നീയെന്താടാ പതിവില്ലാതെ ഈ നേരത്ത്. ഗൗരിയ്ക്കെങ്ങനെയുണ്ട്. എവിടെയാ ഇപ്പോൾ നിന്റെ പഞ്ചാബി ദാബയിലാണോ "… അപ്പുറത്ത് നിന്നും ജിജോയുടെ ശബ്ദം രുദ്രന്റെ കാതുകളിൽ പതിഞ്ഞു… "അളിയാ….എന്റെ നന്ദു "…രുദ്രന്റെ മറുപടി ഒരു വിതുമ്പലായി മാറി… "നിന്നോട് അവളെല്ലാം പറഞ്ഞല്ലേ"…. (ജിജോ) "ഹ്മ്….അറിഞ്ഞില്ലെടാ എന്റെ നന്ദു എനിക്ക് വേണ്ടി ഒരുപാട് യാതനകൾ അനുഭവിച്ചതും മറ്റും. എന്നെ മാത്രം ഓർത്തു എന്നോടൊത്തുള്ള നിമിഷങ്ങൾക്കായി മാത്രം കാത്തിരിക്കുന്ന കാര്യം എല്ലാമറിയുന്ന അളിയനെങ്കിലും എന്നോട് പറയാമായിരുന്നു"…. രുദ്രൻ വിതുമ്പിക്കൊണ്ട് ജിജോയ്ക്ക് മറുപടി നൽകി… "അവളെന്നെ വിളിച്ചു നിന്റെ നമ്പർ വാങ്ങിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ നിന്നെ വിളിച്ചു പറയാമെന്നു പറഞ്ഞതാ. അവളെന്നെ വിലക്കി. അവൾക്കെല്ലാം നിന്നോട് നേരിട്ട് പറയണമെന്ന് "…. (ജിജോ) "അന്ന് നടന്നതെല്ലാം അറിയാമായിരുന്നിട്ടും അളിയനൊരിക്കലെങ്കിലും എന്നോട് പറയാമായിരുന്നു. ചില നിമിഷങ്ങളിലെങ്കിലും ഞാനെന്റെ നന്ദുവിനെ തെറ്റിദ്ധരിച്ചില്ലെടാ"…..നീരണിഞ്ഞ മിഴികളാൽ രുദ്രൻ ജിജോയോട് പറഞ്ഞു… "എടാ…അതന്നവൾ പ്രത്യേകിച്ച് പറഞ്ഞിരുന്നു അവൾ ജീവനോടെയില്ലെങ്കിൽ മാത്രമേ നിന്നോടെല്ലാം പറയാവൂ എന്ന്. അങ്ങനെയെനിക്കവൾക്ക് എനിക്ക് വാക്കു കൊടുക്കേണ്ടി വന്നു. പിന്നെയവൾക്ക് മനോനില തെറ്റിയതൊക്കെ ഞാനറിഞ്ഞിരുന്നു. പക്ഷെ അന്നത് നിന്നോട് ഞാൻ പറയാതിരുന്നത് അതറിഞ്ഞാൽ നീ നാട്ടിലോട്ടു അവളുടെയടുത്തേക്ക് പാഞ്ഞെത്തുമെന്നു എനിക്കറിയാം. ഗൗരിയുടെ വീട്ടുകാർ നിന്നോട് ചിലപ്പോൾ കല്യാണം മുടങ്ങിയതിന്റെ പേരിൽ പക തീർത്തേക്കുമെന്ന് ഞാൻ ഭയന്നു. പിന്നെ അവൾ ട്രീറ്റ്മെന്റിൽ എവിടെയായിരുന്നെന്നു എനിക്കറിയാനും കഴിഞ്ഞില്ല…." "അവളുടെ നമ്പർ ഒന്നും അക്കാലത്ത് വർക്ക്‌ ചെയ്യുന്നില്ലായിരുന്നു. പിന്നെ നാടിനു വെളിയിൽ കുറച്ചു കാലം നിന്നപ്പോൾ എനിക്ക് അവളുമായി കോൺടാക്ട് ചെയ്യാനുള്ള എല്ലാ വഴിയുമടഞ്ഞു. അവൾ ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ടെന്നു മാത്രമറിയാം. വേറൊന്നും അറിയില്ലായിരുന്നു. അത് കൊണ്ട് അവളെ കുറിച്ച് അറിഞ്ഞതിനു ശേഷം നിന്നോട് പറയാമെന്നു കരുതി. അവസാനം ഒരു ദിവസം അവളെന്നെ വിളിച്ചു. ആദ്യം ഓഡിയോ കോളും പിന്നെ വീഡിയോ കോളും. ആ സമയം അവളെ കാണേണ്ടിയിരുന്നു. പഴയ ഗൗരിയാണെന്ന് പോലും തോന്നില്ലായിരുന്നു. അവളുടെ നഷ്ടപ്പെട്ട പ്രസരിപ്പോക്കെ തിരിച്ചു വന്നു അവൾ പഴയ ഗൗരിയായത് നിന്റെയടുത്ത് എത്തിയപ്പോഴാ. അവളുടെ സോഷ്യൽ മീഡിയകളിൽ നിന്നുള്ള പോസ്റ്റുകളിൽ നിന്നും മനസ്സിലാവുന്നുണ്ട് അവൾ നിന്റെ കൂടെ എത്രത്തോളം സന്തോഷവതിയാണെന്ന്"….ജിജോ ഒന്നു പറഞ്ഞു നിർത്തി…. "എടാ….എല്ലാവരും പറഞ്ഞു എന്നോട് ഞാനറിയാത്ത എന്തെങ്കിലും കാരണം കൊണ്ടാവും അങ്ങനെ പറഞ്ഞതെന്ന്. പക്ഷെ എനിക്ക് മാത്രം ആ വിചാരം വന്നില്ലല്ലോടാ "…. രുദ്രന്റെ വാക്കുകളിൽ നിരാശയും സങ്കടവും കലർന്നു… "എടാ…അത് നിന്റെ സ്ഥാനത്ത് ആരായാലും നീ ചിന്തിച്ച പോലെയൊക്കെയേ ചിന്തിക്കൂ. അത് അവളുടെ വാക്കുകൾ അവളെ അത്ര മാത്രം സ്നേഹിച്ച നിന്റെ ഉപബോധമനസ്സിൽ ഒരു മുറിവായി മാറിയത് കൊണ്ടാ. എന്തൊക്കെയായാലും അവളെ നഷ്ടപ്പെടാതെ നിന്റെ അടുത്ത് തന്നെ ദൈവം എത്തിച്ചില്ലേ. നിങ്ങളെ തടയാൻ ഇന്നാരുമില്ല. പഴയത് ഒക്കെ മറന്നു ഒരു ജീവിതം നിങ്ങൾ തുടങ്ങുക. അവളെ പോലെ നിന്നെ ഇത്ര മാത്രം സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരു പെണ്ണിനെ കിട്ടിയതിൽ കൂടുതൽ എന്ത് ഭാഗ്യമാടാ വേറെയുള്ളത് "…… ജിജോയുടെ വാക്കുകളിൽ രുദ്രന്റെയും ഗൗരിയുടെയും ബന്ധത്തിൽ അവനൊരുപാട് അഭിമാനം കൊള്ളുന്നത് പോലെ രുദ്രന് അനുഭവപ്പെട്ടു…. "നിങ്ങൾ ഒരുമിയ്ക്കാൻ വേണ്ടി ജനിച്ചവരാണ് ശിവപാർവതിമാരെ പോലെ. നിങ്ങളെ പിരിക്കാൻ ഈ ലോകത്ത് ഒരു ശക്തിയ്ക്കും കഴിയില്ലെന്ന് മനസ്സിലായില്ലേ. സന്തോഷത്തോടെ ഒരു ജീവിതം മുന്നോട്ട് നയിക്കുക…" "പഴയത് ഒന്നുമിനി ആലോചിക്കേണ്ട രുദ്രാ"....രുദ്രനെ പലതും പറഞ്ഞാശ്വസിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് ജിജോ കോൾ കട്ട്‌ ചെയ്തു..... തിരിച്ചു മുറിയിലേക്ക് കയറിയ രുദ്രൻ കണ്ടു പുതപ്പിനുള്ളിൽ ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയുടെ നിഷ്കളങ്കതയോടെ ഒരു പുഞ്ചിരിയുമായുറങ്ങുന്ന തന്റെ നന്ദുവിനെ… അലസമനോഹരമായ ആ കിടപ്പ് കണ്ട രുദ്രന്റെ മനസ്സിൽ തന്റെ പെണ്ണിനോടുള്ള പ്രണയവും വാത്സല്യവും നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി. അതോടൊപ്പം അവൾ പറഞ്ഞതെല്ലാമോർത്തപ്പോൾ ചിലപ്പോഴെങ്കിലും അവളെ തെറ്റിദ്ധരിച്ചതിലും മറ്റുമുള്ള കുറ്റബോധവും അവന്റെ മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞു…. അവൻ പതിയെ കട്ടിലിൽ പുതപ്പിനുള്ളിൽ അവളുടെ ചാരത്തായി ചെരിഞ്ഞു കിടന്നു അവളുടെ തലയിൽ പതിയെ തഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു… നന്ദു….നീയന്നങ്ങനെ പറഞ്ഞത് ഞാനറിയാത്ത എന്തെങ്കിലും കാരണം കൊണ്ടാവുമെന്ന് പലരും പറഞ്ഞപ്പോഴും നീ സ്നേഹിച്ച എനിക്ക് മാത്രം തോന്നിയില്ലല്ലോടാ….നിന്റെ ദേവേട്ടനോട് ക്ഷമിയ്ക്ക് മോളെ… മനസ്സിൽ അങ്ങനെ ചിന്തിച്ച രുദ്രൻ മുഖം താഴ്ത്തി അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ഒരു ചുംബനമർപ്പിച്ചു. ഒരു മിഴിനീർത്തുള്ളിയവളുടെ നെറ്റിയിലേക്ക് അടർന്നു വീണു…. പൊടുന്നനെ ഉറക്കത്തിൽ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം ചേർത്ത് അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. രുദ്രനവളെ കൈ കൊണ്ട് ഒന്നു കൂടി താങ്ങി തന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് കയറ്റിക്കിടത്തി. അവളുടെ മൂർദ്ദാവിൽ തലോടിക്കൊണ്ട് ഒരു കുഞ്ഞിനെയെന്ന പോലെയവൻ അവളെ പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ചു…. രുദ്രൻ അക്ഷർദാമ് ക്ഷേത്രത്തിൽ വച്ചു ഗോപിനാഥൻ തനിയെ വിളിച്ചു മാറ്റി നിർത്തി ഗൗരിയെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞതോർത്തു.. "രുദ്രൻ…ആ കുട്ടിയുടെ മുൻപിൽ വച്ചു പറയാൻ കഴിയാത്ത ചില കാര്യങ്ങൾ പറയാനാണ് തന്നെ മാറ്റി നിർത്തിയത്. ആ കുട്ടിയിതു വരെ ഒരുപാട് വിഷമങ്ങളിലൂടെയാണ് കടന്നു വന്നിരിക്കുന്നത്. കാരാഗൃഹവാസം പോലെ എന്തൊക്കെയോ വലിയ പ്രതിസന്ധി ആ കുട്ടി നേരിട്ടിട്ടുണ്ട്. ഇപ്പോൾ തന്റെയടുത്ത് വന്നപ്പോൾ തൊട്ടാണ് അവളുടെ നല്ല സമയം തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നത്. നിങ്ങൾ തമ്മിൽ ഒരുമിക്കേണ്ടത് ഇപ്പോഴാണെന്നാവും ദൈവനിശ്ചയം. അത് കൊണ്ട് അവളെ വിഷമിപ്പിക്കാതിരിക്കുക "…. ഗോപിനാഥൻ പറഞ്ഞ കാരാഗൃഹവാസം ഒരു പക്ഷെ അവൾ മെന്റൽ അസൈലത്തിൽ ട്രീറ്റ്മെന്റ് നടത്തിയതിന്റെയാവും…രുദ്രൻ ചിന്തിച്ചു.. നന്ദു…നിന്നെയിനി സങ്കടപ്പെടുത്താതെ മിഴികൾ നിറക്കാതെ ഈ നെഞ്ചോട് ചേർത്തു പിടിച്ചോളാം നിന്റെ ദേവേട്ടൻ എന്നും…മനസ്സിലങ്ങനെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് രുദ്രൻ ഗൗരിയുടെ തൂനെറ്റിയിൽ ചുംബനമർപ്പിച്ചു….. എന്നാൽ അവന്റെ മാറിൻ ചൂടിൽ മുഖമമർത്തി കണ്ണീരുപ്പ് നിറഞ്ഞ അവന്റെ ചുംബനത്തെ കണ്ണുകളടച്ചു ഏറ്റു വാങ്ങുമ്പോൾ അവളുടെ ചൊടികളിൽ വിടർന്ന നറുപുഞ്ചിരി അവൻ കണ്ടില്ല… തുടരും കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ