ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6aRPwPMw?d=n&ui=v64j8rk&e1=cകാത്തിരുന്ന നിക്കാഹ് ഭാഗം.5 ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ അവൻ കാറിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി.. മനോഹരമായി ഒരുക്കിയ പന്തലിനുള്ളിലേക്ക് കടന്നു.അവളുടെ വീട്ടുക്കാർ വന്ന് അവനെ സ്വീകരിച്ച്... അവൻക്കായി ഒരുക്കിയ ഇരുപിഡത്തിൽ സുബൈറിനെ കൊണ്ട് പോയിരുത്തി. അപ്പോഴേക്കും ഫോട്ടോ ഗ്രാഫർമാർ ഫോട്ടോ എടുക്കാൻ മത്സരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. സുബൈർ ആരുടേയും മുഖത്തേക്ക് നോക്കാതെ തലതാഴ്ത്തിയിരുന്നു. ******************** കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ് ഖുതുബ തുടങ്ങി...അയാളുടെ ഓരോ വാക്കും അവന്റ ഹൃദയത്തിനെ നോവിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു. അതവനിൽ വല്ലാത്ത കുറ്റബോധം ഉണർത്തികൊണ്ടിരുന്നു. ദൈവികവും പരിശുദ്ധവുമായ, സമാധാനവും സുരക്ഷിതത്വവും നിറഞ്ഞ. സന്തോഷപൂർണമായ ഐക്യത്തോടെയുള്ള കുടുംബ ജീവിതത്തെ കുറിച്ച് അയാൾ വിവരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ജീവിതം ഒരാൾക്കു മാത്രം കെട്ടിപ്പടുക്കാൻ കഴിയില്ലെന്നും രണ്ട് പേരുടെയും പരിപൂർണ്ണ സഹകരണവും പങ്കാളിത്തവും അനിവാര്യമാണന്ന്. ഊന്നി പറഞ്ഞുകൊണ്ട്. ചെറിയ ഒരു പ്രാർത്ഥനയോട് കൂടി അയാൾ ഖുതുബ അവസാനിപ്പിച്ചു. അൽപ്പസമയത്തിന് ശേഷം നിക്കാഹ് കഴിഞ്ഞു.. പെണ്ണിനെ കൂട്ടാൻ സുബൈറിന്റെ ആളുകൾ എത്തി... അവരെ അവിടെയുള്ളവർ അകത്തേക്ക് സ്വീകരിച്ചിരുത്തി. സുബൈറിന്റെ മനസ്സിൽ കൊടും കാറ്റ് ആഞ്ഞു വീശി. അവൻ ഒന്നിച്ച് നിലം പഴുതി വീഴുന്നതായി അവൻക്ക് തോന്നി. ഖുത്‌ബയിലെ ഓരോ വാക്കും അവന്റെ ചെവിക്ക് ചുറ്റും പാറിനടന്ന് അവന് ആസ്വസ്ഥ ഉണ്ടാക്കികൊണ്ടിരുന്നു. ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ വലിയ ഒരു ബാധ്യതയല്ലേ..? ഞാൻ... ഏറ്റെടുത്തിരിക്കുന്നത്. അതിൽ ഒരു കോറല് പോലും ഏൽക്കാതെ കാത്തു സംരക്ഷികേണ്ടത് എന്റെ കടമയല്ലേ..' അങ്ങിനെ ഓരോന്ന് മനസ്സിലിട്ട്. ചിന്തിച്ചിരിക്കുമ്പോഴാണ് കുറച്ചു പേര് വന്ന് അവനെ ഫോട്ടോ എടുക്കാൻ ക്ഷണിക്കുന്നത്. റസിയയെ സുന്ദരിയാക്കി അവന്റെ അടുത്ത് കൊടുന്നു നിർത്തിയിട്ടുണ്ട്. പലരും ഫോട്ടോസ് എടുക്കാൻ മത്സരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.. "നല്ല മഴയുടെ ലക്ഷണം ഉണ്ട്.പെട്ടെന്ന് ഇറങ്ങണം" അകത്തു നിന്നും ആരോ..വിളിച്ചു പറയുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ...കയ്യും കാലുമൊക്കെ ആകെ തളർന്നു പോകുന്നത് പോലെ തോന്നിയവൻക്ക്. ഇളം റോസ് പട്ടുസാരിയിൽ റസിയ അധീവ സുന്ദരിയായി രുന്നു... സുബൈർ ആദ്യമായി അവളെ ഇടംകണ്ണിട്ടൊന്നു നോക്കി.. "ന്റെ റബ്ബേ.." അവൻ അറിയാതെ നെഞ്ചത്ത് കൈ വെച്ചുപോയി..ഇവളെ എനിക്ക് ഭാര്യയായി കാണാൻ കഴിയുമോ..? ഇത്രയും സുന്ദരിയായ ഇവൾ എന്റെ ചാരെ വന്ന് നിന്നിട്ടും അകന്ന് നിൽക്കാൻ ആണല്ലോ.. എന്റെ മനസ്സ് പറയുന്നത്. ആരും കാണാതെ അവന്റെ മനസ്സ് നീറിപുകഞ്ഞു.. പാവം റസിയ ഒന്നും അറിയാതെ സ്വപ്നങ്ങളുടെ ഒരു ലോകത്താണ്.. ആ.. മുഖവും കണ്ണിന്റെ തിളക്കവും കണ്ടാലറിയാം.. എങ്കിലും അവളുടെ മുഖത്ത് പെയ്തൊഴിയാൻ വിതുമ്പി നിൽക്കുന്ന കാർമേഘം ഇരുണ്ട് കൂടി നിൽക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി.. ഉമ്മയെയും,ഉപ്പയെയും വിട്ട് പിരിയുന്നതിന്റെ സങ്കടം അവളുടെ മുഖത്ത് നിഴലിച്ചിരുന്നു.. ഉപ്പ അവളുടെ കൈ പിടിച്ച് സുബൈറിന്റെ വലത് കൈയ്യിലേക്ക് വെച്ചു കൊടുത്തു.. " എന്റെ കുഞ്ഞിനെ പൊന്നു പോലെ നോക്കണേ മോനെ..." എന്ന ഉപ്പയുടെ മുഖഭാവം സുബൈർ വായിച്ചെടുത്തു. ഉപ്പയോടും ഉമ്മയോടും യാത്ര പറഞ്ഞവൾ ഇറങ്ങി. അവർക്കായി പൂക്കൾകൊണ്ട് അലങ്കിരിച്ച കാറിൽ സുബൈറിനോടപ്പം അവളും കയറി.. എല്ലാവരോടും ഒന്നുകൂടെ യാത്ര പറഞ്ഞവർ നീങ്ങി.. എല്ലാ..വണ്ടികളെയും ബാക്കിലാക്കി സുബൈറിന്റെ കാർ കുതിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ചെമ്പകത്തിന്റെ നിറമുള്ളവൾ അവനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. തെളിഞ്ഞ നിലാവ് പോലെ മനസ്സില്ല മനസ്സോടെ നേർത്ത ഭാവത്തിൽ തിരിച്ചു അവനും പുഞ്ചിരിച്ചു. പകൽ കിരണങ്ങളെ മെല്ലെ അകത്തേക്ക് വലിച്ച് സന്ധ്യയെ പുത്താക്കാനുള്ള തിരക്കിലാണ് മേഘകൂട്ടങ്ങൾ. കാർ സുബൈറിന്റെ വീട് പടിക്കൽ വന്നുനിന്നു. രണ്ടുപേരും കാറിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി പന്തലിനുള്ളിലേക്ക് നടന്നു..ഇടയിൽ ഫോട്ടോ ഗ്രാഫർമാരുടെ മത്സരം അവരെ വീർപ്പുമുട്ടിക്കു ന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു. സൈനുത്ത വന്ന് റസിയയുടെ കൈ പിടിച്ച്.. പന്തലിൽ അവർക്കായി ഒരുക്കിയ ഇരുപ്പിഡത്തിൽ അവളെ കൊണ്ട് പോയി ഇരുത്തി. പിന്നെ മണ്ണവാട്ടിയെ കാണുന്ന തിരക്കിലാണ് എല്ലാവരും. ഓരോരുത്തർ ഓരോ..അഭിപ്രായം പറഞ്ഞ് ചിരിക്കുന്നു. അവളുടെ കൂടെ വന്നവർ ചായ സൽക്കാരം കഴിഞ് അവളോട്‌ യാത്ര പറഞ്ഞ് വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങി.. സൈനുത്ത അവളെ കൈപിടിച്ച് അകത്തോട്ടു കൂട്ടീട്ടു പോയി.ഹാളിലുള്ള സോഫയിൽ അവളോട് ഇരിക്കാൻ പറഞ്ഞു. പിന്നേ..ഓരോരുത്തർ വന്ന്...റസിയയോട് ചോദ്യങ്ങൾ.. ചോദിക്കാൻ തുടങ്ങി. എല്ലാം..ഒരേ ചോദ്യങ്ങൾ.. "എന്താ.. പേര്..?" റസിയ..' "എത്രവരെ പഠിച്ചു..?" 'ഡിഗ്രി കഴിഞ്ഞു ' വീട്ടിൽ ആരൊക്കെ ഉണ്ട്..? " 'ഉപ്പ.. ഉമ്മാ.. ഇക്ക..' "നാസിയാ... നാസിയാ.." എന്താ.. മൂത്തമ്മ...? " "ഇയ്യ്.. റസിയാനെ വിളിച്ച് മുകളിലെ അവരുടെ റൂമിലേക്ക് കൊണ്ട് പൊക്കോ..." പിന്നേ..ജമീലയെയും വിളിച്ചോ.. എന്നിട്ട് അവളുടെ സാരിയൊക്കെ മാറ്റി.. ഉടിപ്പിക്ക്.." ആളുകളുടെ ബഹളം എല്ലാം ഒഴിഞ്ഞു തുടങ്ങി. ഇത്ത... വാ.. എന്റെകൂടെ." "രാവിലെമുതൽ കെട്ടിയൊരുങ്ങി നിൽക്കുന്നതല്ലേ.. ഒന്ന് ഫ്രഷായി... ഈ.. വേഷമൊക്കെമാറിട്ട് വരാം... "സൈനു... സൈനു.." "എന്താ.. ഇക്കാ." എവിടെ മോൾ..? നസിയ അവളെയും കൊണ്ട്... ബെഡ്‌റൂമിലേക്ക് പോയിട്ടുണ്ട്. എന്തെ..? "ഒന്നുല്ല.. സമയം ഒൻപത് കഴിഞ്ഞില്ലേ.. ആ.. കുട്ടിക്ക് വിശക്കുന്നുണ്ടാവും രാവിലെ മുതൽ കര്യമായിട്ടൊന്നും കഴിച്ചു കാണില്ല... മ്മ്..." അതെ... ഞാൻ വിളിക്കാം അവരെ..." ഡ്രെസ്സൊക്കെ മാറ്റിഉടുത്ത് അവർ രണ്ട് പേരും കൂടി നസിയയുടെ റൂമിൽ വന്നിരുന്നു. "അല്ല...ഇത്ത നമ്മൾ പരിജയപെട്ടില്ലല്ലോ.? "ഞാൻ സുബൈർ ഇക്കയുടെ എളാമയുടെ മകളാണ്.." "പേര് നസിയ.. ഇപ്പൊ ഡിഗ്രിഫസ്റ്റ്.. ഇയർആണ്." ആണോ..? റസിയ അവളെ നോക്കിയൊന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു.. "എന്നിട്ട് ഉമ്മയെവിടെ..?" " പരിചയപെട്ടവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഒന്നും അങ്ങിനെ ഒരാളെ കണ്ടില്ല.." അത്.. പിന്നെ.. താഴേന്ന് മൂത്തമ്മ വിളിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു..നമുക്ക് അങ്ങോട്ട് പോകാം.. നസിയ എന്തൊക്കെയോ തന്നിൽ നിന്ന് മറക്കുന്നതായി റസിയക്ക് തോന്നി.. പടച്ചോനെ.. ഈ... കുട്ടിയുടെ ഉമ്മ ജീവിച്ചിരിപ്പില്ലേ..ന്നാവോ എന്റെ ചോദ്യം അവളെ വിഷമിപ്പിച്ചോ..ആവോ...വേണ്ടായിരുന്നു. റസിയ സ്വയം പറഞ്ഞു. അവർ കോണിസ്റ്റെപ്പുകൾ ഇറങ്ങി താഴെ എത്തി.. അണിഞ്ഞു വന്ന സ്വർണ്ണാഭരണങ്ങളല്ലാം അവൾ സൈനുമ്മയെ ഏൽപിച്ചു.. നസിയ കൂട്ടിനുണ്ടായത് കൊണ്ട്.അവൾക്ക് വലിയ ബോറടിയൊന്നും അനുഭവപ്പെട്ടില്ല.. "സമയം പത്താവാറായി മക്കളെ വേഗം.. വാ... ഇതൊക്കെ ഒന്ന് എടുത്ത് വെച്ചിട്ടുവേണം എനിക്കൊന്ന് ഊരനിവർത്താൻ.." വെളുത്ത് മെലിഞ്ഞൊരു വലിയുമ്മ മുഖത്ത് ചുളിവ് വീണ് തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. പെൺകുപ്പായവും തുണിയും ആണ് വേഷം.. വെറ്റില തിന്ന് ചുണ്ട് ചുവപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.. "ഇവിടെ സഹായത്തിനു നിൽക്കുന്ന താത്തയാ ആയിഷുമ്മു.. സൈനുത്ത റസിയയോടായി പറഞ്ഞു." "മ്മ്.... അവളൊന്ന് മൂളി.." അവർ ഭക്ഷണം കഴിക്കാനായി ടേബിളിനടുത്ത് വന്നിരുന്നു... ആയിഷുമ്മ ചോർ വിളമ്പി പ്ലേറ്റിലേക്ക് ഇട്ട് കൊടുത്തതും അവളുടെ മനസ്സ് വീടുവരെ ഒന്ന് പോയി.. ഉപ്പയെയും ഉമ്മയെയും ഓർത്തതും അവളുടെ കണ്ണിൽ നനവ് പടർന്നു.. "എന്താ.. ഇത്ത.. കഴിക്കുന്നില്ലേ.?" "പ്ലേറ്റിൽ കളം വരച്ചു കളിക്കണോ..? " "കഴിക്ക് മോളെ.." "വേണ്ട ഉപ്പ... എനിക്ക് മതി "... അവൾ എണീറ്റ് പോയി കൈകഴുകി.." വൈകീട്ട് വന്നു കയറിയപ്പോ.. ഒരു നോട്ടം കണ്ടതാ.. ഇക്കാനെ..പിന്നേ ഇവിടെയൊന്നും കണ്ടതേയില്ല.. എവിടെപ്പോയി.. റസിയയുടെ കണ്ണും മനസ്സും അവനെ തിരഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു. (തുടരും.... കണ്ണൂർകാരൻ 🌹🌹🌹🌹🌹 #📔 കഥ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ