രുദ്രദൃഷ്ടി ഭാഗം 18 വർഷങ്ങൾ കടന്നുപോയി. ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെയും രുദ്രാവതിയുടെയും ജീവിതം കാശിയിൽ ശാന്തമായി ഒഴുകുകയായിരുന്നു. എന്നാൽ കാലഭൈരവൻ നൽകിയ ജ്ഞാനദൃഷ്ടിയിലൂടെ ഇന്ദ്രജിത്ത് തിരിച്ചറിഞ്ഞു യഥാർത്ഥ ഭയം തുടങ്ങാൻ പോകുന്നതേയുള്ളൂ എന്ന്. ശാന്തമായ ഗംഗാതടത്തിൽ ഒരു പുതിയ ചോരയുടെ ഗന്ധം പടരുന്നു….. കാശിയിലെ ഘാട്ടുകൾ ആധുനികതയുടെ വെളിച്ചത്തിൽ തിളങ്ങുമ്പോഴും, അവിടുത്തെ ഇടവഴികളിൽ അജ്ഞാതമായ ഒരു ഭീതി പടർന്നു. നഗരത്തിൽ ആളുകൾ വിചിത്രമായ രീതിയിൽ മരിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവരുടെ ശരീരത്തിൽ മുറിവുകളില്ല, പക്ഷേ അവരുടെ കണ്ണുകൾ ഭയം കൊണ്ട് വിടർന്ന അവസ്ഥയിലായിരുന്നു. ആത്മാവ് ഊറ്റിയെടുത്തതുപോലെ വെറും മൃതദേഹങ്ങൾ... പാതാളത്തിന്റെ ഇരുണ്ട കോണുകളിൽ നിന്ന് ഒരു പുതിയ അസുരശക്തി ഉണർന്നു… രക്തബിന്ദു'. പുരാതന കാലത്ത് കാളീദേവി വധിച്ച രക്തബീജന്റെ ഒരു തുള്ളി രക്തത്തിൽ നിന്ന് കലിയുഗത്തിന്റെ തിന്മകൾ ചേർന്നുണ്ടായതാണ് ഇയാൾ… ഇയാളെ കൊല്ലാൻ കഴിയില്ല, കാരണം ഇയാളുടെ ഓരോ തുള്ളി രക്തവും വീഴുമ്പോൾ ആയിരം പുതിയ അസുരന്മാർ ജനിക്കും… ഇന്ദ്രജിത്ത് തന്റെ ജ്ഞാനദൃഷ്ടിയിലൂടെ ഈ ഭീകരരൂപത്തെ കണ്ടു…. "രുദ്രാവതീ നമ്മുടെ തപസ്സ് അവസാനിച്ചിരിക്കുന്നു. പ്രപഞ്ചം വീണ്ടും ഒരു രക്തദാഹിയുടെ പിടിയിലായിരിക്കുന്നു."...അവൻ പറഞ്ഞു…. അന്ന് രാത്രി രുദ്രാവതി തന്റെ മുറിയിലെ കണ്ണാടിയിൽ നോക്കുമ്പോൾ തന്റെ നിഴലിന് പകരം രക്തബിന്ദുവിന്റെ ഭീകരരൂപം കണ്ടു. അത് കണ്ണാടിക്കുള്ളിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് കൈകൾ നീട്ടി… "രുദ്രാവതീ... നിന്റെ ദൈവിക രക്തം എനിക്ക് വേണം. അത് കിട്ടിയാൽ ഈ ലോകം മുഴുവൻ എന്റെ രക്തത്താൽ നിറയും"... കണ്ണാടി പൊട്ടിത്തെറിച്ചു ചില്ലുകൾ വായുവിൽ പറന്നു. രുദ്രാവതി തന്റെ ജലശക്തി ഉപയോഗിച്ച് ആ ചില്ലുകളെ തടഞ്ഞു. പക്ഷേ ആ ചില്ലുകളിൽ നിന്ന് രക്തം ഇറ്റുവീഴുകയും ഓരോ തുള്ളിയിൽ നിന്നും ചെറിയ വികൃത രൂപങ്ങൾ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുകയും ചെയ്തു…. അവൾക്ക് നേരെ മാത്രം ആയിരുന്നില്ല ഈ ആക്രമണം നഗരം മുഴുവൻ ഇത്തരം രൂപങ്ങളാൽ നിറയുകയായിരുന്നു…. ഇന്ദ്രജിത്ത് തന്റെ ശൂലവുമായി തെരുവിലേക്കിറങ്ങി. കാഴ്ചയില്ലെങ്കിലും അവന്റെ ജ്ഞാനദൃഷ്ടി ശത്രുക്കളുടെ ചലനങ്ങൾ കൃത്യമായി ഒപ്പിയെടുത്തു…. പക്ഷേ അവൻ നേരിട്ട വെല്ലുവിളി വലുതായിരുന്നു. അവൻ ഓരോ അസുരനെ വെട്ടുമ്പോഴും അവരുടെ രക്തം നിലത്ത് വീഴുകയും കൂടുതൽ അസുരന്മാർ ഉണ്ടാവുകയും ചെയ്തു….. "ഇന്ദ്രജിത്ത് സൂക്ഷിക്കൂ ഇവരെ വെട്ടുന്നത് ഇവർക്ക് ശക്തി വർദ്ധിപ്പിക്കുകയാണ്" ബാലഭൈരവൻ അശരീരിയായി മുഴങ്ങി…. "പിന്നെ ഞാൻ എന്തുചെയ്യണം" ഇന്ദ്രജിത്ത് ചോദിച്ചു…. അവൻ നിസ്സഹായൻ ആയി…. "രക്തം നിലത്ത് വീഴാൻ പാടില്ല. രക്തം വീഴാതെ സംഹാരം നടത്താൻ നിനക്ക് സംഹാര ഭൈരവ രൂപം പൂണ്ടേ മതിയാകൂ. പക്ഷേ അതിന് നീ നിന്റെ പ്രണയത്തെയും ദയയെയും പൂർണ്ണമായി മറക്കേണ്ടി വരും"... സംഹാര ഭൈരവനായാൽ ഇന്ദ്രജിത്തിന് രുദ്രാവതിയെ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയില്ല. അവൻ മുന്നിൽ കാണുന്നതിനെയൊക്കെ നശിപ്പിക്കും. ലോകത്തെ രക്ഷിക്കാൻ അവൻ തന്റെ പ്രണയത്തെ ബലികൊടുക്കുമോ.... രുദ്രാവതി അവന്റെ അരികിലെത്തി. അവൾ അവന്റെ കൈകളിൽ ഒരു പവിത്രമായ കലശം നൽകി…. "ഇന്ദ്രജിത്ത്, നീ അവരെ എല്ലാം സംഹരിക്കുക... അവരുടെ രക്തം നിലത്ത് വീഴാതെ ഞാൻ എന്റെ ഗംഗാ ചൈതന്യം കൊണ്ട് വായുവിൽ വെച്ച് തന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കാം. നമ്മൾ ഒരുമിച്ച് ഈ യുദ്ധം ജയിക്കും. നീ എന്നെ മറക്കില്ലെന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പുണ്ട്.".... ഇന്ദ്രജിത്ത് തന്റെ ശരീരത്തിന് ചുറ്റും അഗ്നിയുടെ ഒരു വലയം തീർത്തു. അവൻ രക്തബിന്ദുവിന്റെ കൊട്ടാരത്തിലേക്ക് കുതിച്ചു. അവിടെ ശവങ്ങൾ കൊണ്ടാണ് മതിൽ പണിതിരിക്കുന്നത്. അന്തരീക്ഷത്തിൽ അലർച്ചകൾ മാത്രം…. രക്തബിന്ദു ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവനെ സ്വീകരിച്ചു….. "ഇന്ദ്രജിത്ത്... നീ എന്നെ സ്പർശിച്ചാൽ നിന്റെ മേൽ വീഴുന്ന ഓരോ തുള്ളി ചോരയും നിന്നെത്തന്നെ കൊല്ലുന്ന അസുരന്മാരായി മാറും. നീ എന്ത് ചെയ്യും".... അയാൾ കോപത്തോടെ അട്ടഹസിച്ചു…. തുടരും…. ✍️സന്തോഷ്‌ ശശി…. #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #📙 നോവൽ