ലൈല മജ്നു ❤️ Part 7 ബസ്സ് ഹൈവേയിലേക്ക് കടന്നതോടെ ആബിദും സംഘവും പാട്ടും ഡാൻസുമായി തകർക്കാൻ തുടങ്ങി. സനയുടെ അപ്രതീക്ഷിത വരവ് എല്ലാവരെയും ഒന്ന് അസ്വസ്ഥരാക്കിയെങ്കിലും യാത്രയുടെ ആവേശം ആരെയും തളർത്തിയില്ല. ഹനു ആദ്യം മുന്നിലെ സീറ്റിലായിരുന്നെങ്കിലും, ആബിദും റാഷിദും ഡാൻസിന്റെ തിരക്കിലായപ്പോൾ അവൻ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു വന്ന് ഐഷുവിന്റെ അടുത്തുള്ള കാലിയായ സീറ്റിൽ ഇരുന്നു. ഐഷു അപ്രതീക്ഷിതമായി ഹനുവിനെ തന്റെ അടുത്ത് കണ്ടപ്പോൾ ഒന്ന് ഞെട്ടി. ഹനു: "എന്താ? ഞാൻ ഇവിടെ ഇരുന്നാൽ നിനക്ക് വല്ല ബുദ്ധിമുട്ടുമുണ്ടോ?" ഐഷു: (നാണത്തോടെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) "അയ്യോ... അങ്ങനെയൊന്നുമില്ല. ഞാൻ ജസ്റ്റ് ഒന്ന് ഞെട്ടിപ്പോയി." പിന്നീടുള്ള കുറെ സമയം അവർ തമ്മിൽ സംസാരിച്ചു. ഐഷുവിന്റെ നാടിനെക്കുറിച്ചും കോളേജ് വിശേഷങ്ങളെക്കുറിച്ചും ഹനു ചോദിച്ചറിഞ്ഞു. സംസാരിക്കുന്തോറും ഹനുവിന്റെ മുഖത്തെ ആ ഗൗരവം അലിഞ്ഞു പോകുന്നത് ഐഷു ശ്രദ്ധിച്ചു. രാത്രിയുടെ തണുപ്പും ബസ്സിലെ പാട്ടിന്റെ താളവും അവരുടെ സംഭാഷണത്തെ കൂടുതൽ ആഴമുള്ളതാക്കി. യാത്ര തുടർന്നു... സമയം പാതിരാത്രിയോട് അടുത്തു. കുറെ സമയം സംസാരിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഐഷുവിന്റെ കണ്ണുകൾ ക്ഷീണം കൊണ്ട് അടഞ്ഞു തുടങ്ങി. ഓരോ തവണ വണ്ടി കുലുങ്ങുമ്പോഴും അവൾ പതുക്കെ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി വീണു. ഒടുവിൽ അറിയാതെ തന്നെ ഐഷുവിന്റെ തല ഹനുവിന്റെ തോളിലേക്ക് പതുക്കെ ചരിഞ്ഞു. ഐഷു തന്റെ തോളിൽ ചായുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ഹനുവിന്റെ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു വെപ്രാളം തോന്നി. അതേസമയം തന്നെ എന്തെന്നില്ലാത്ത ഒരു സന്തോഷവും ചെറിയൊരു പേടിയും അവനെ പൊതിഞ്ഞു. അവൻ അനങ്ങാതെ ഇരുന്നു. ഐഷുവിന്റെ ശ്വാസം തന്റെ തോളിൽ തട്ടുന്നത് അറിഞ്ഞപ്പോൾ ഹനുവിന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂടി. അവൾ ഉണരാതിരിക്കാൻ അവൻ തന്റെ തോളൊന്ന് താഴ്ത്തി വെച്ചു കൊടുത്തു. ഇതൊക്കെ തൊട്ടുപിന്നിലെ സീറ്റിലിരുന്ന സന കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ ദേഷ്യം അണപൊട്ടിയൊഴുകി. സഹിക്കാൻ കഴിയാതെ അവൾ എഴുന്നേറ്റ് ഹനുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. സന: (ദേഷ്യത്തിൽ ആക്രോശിച്ചുകൊണ്ട്) "ഡീ... എഴുന്നേറ്റേ! വണ്ടി ദാ എത്തി." സനയുടെ ആ വിളി കേട്ട് ഐഷു ഞെട്ടി ഉണർന്നു. ഹനുവിന്റെ തോളിലാണ് താൻ തല വെച്ചിരുന്നതെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ അവൾ ആകെ പരിഭ്രമിച്ചു പോയി. ഹനു: (സനയെ രൂക്ഷമായി നോക്കി) "സനാ! എന്തിനാ അവളെ ഇങ്ങനെ വിളിച്ചുണർത്തുന്നത്? അവൾ ഉറങ്ങുകയായിരുന്നു." ഐഷു: (വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ) "അയ്യോ... സോറി... ഹനൂ, ഞാൻ അറിയാതെ ഉറങ്ങിപ്പോയതാണ്. സോറി..." ഹനു: (ശാന്തമായി) "അതിന് സോറി ഒന്നും പറയണ്ട ഐഷൂ. അതൊരു പ്രശ്നമല്ല. നീ സമാധാനമായി ഇരുന്നോ." സന നിർബന്ധിച്ചു ഹനുവിനെ തന്റെ അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. പക്ഷേ ഹനുവിന്റെ കണ്ണുകൾ ഇടയ്ക്കിടെ ഐഷുവിനെ തിരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അർദ്ധരാത്രി രണ്ട് മണിയായപ്പോൾ വയനാട് ചുരം എത്തുന്നതിന് മുമ്പ് ഒരു തട്ടുകടയുടെ മുന്നിൽ ബസ്സ് നിർത്തി. വെളിയിൽ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ നല്ല തണുത്ത കാറ്റുണ്ട്. ഐഷുവും ഫ്രണ്ട്സും കൈകൾ കൂട്ടിതിരുമ്മി തണുത്ത് വിറച്ച് നിൽക്കുകയായിരുന്നു. ഹനു പതുക്കെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു ചെന്നു. ഹനു: "എന്താ ഐഷൂ... നന്നായി തണുക്കുന്നുണ്ടോ?" ഐഷു: (വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ) "അതെ... കൈയൊക്കെ മരവിക്കുന്നത് പോലെ. ഇത്രയും തണുപ്പ് ഞാൻ പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല." ഹനു ഉടനെ തന്റെ ബാഗ് തുറന്ന് തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ബ്ലാക്ക് ജാക്കറ്റ് എടുത്ത് അവൾക്ക് നേരെ നീട്ടി. ഹനു: "ഇത് ഇട്ടോ... ഇത് ഇട്ടാൽ തണുപ്പ് കുറയും." ഐഷു: "വേണ്ട ഹനൂ... നിങ്ങൾക്ക് തണുക്കില്ലേ? തണുപ്പത്ത് ഷർട്ട് മാത്രം ഇട്ട് നിന്നാൽ നിങ്ങൾക്ക് അസുഖം വരും." ഹനു: (ഒരു ചെറുപുഞ്ചിരിയോടെ) "എന്റെ കാര്യം നീ നോക്കണ്ട. എനിക്ക് ഈ തണുപ്പൊക്കെ ശീലമാണ്. നിനക്ക് ഇത് സഹിക്കാൻ പറ്റില്ല. കൂടുതൽ പറയണ്ട, വേഗം ഇത് ഇട്ടേ." ഐഷു: (മടിയോടെ) "പക്ഷേ സന കണ്ടാൽ..." ഹനു: (ഗൗരവത്തിൽ) "സന എന്ത് കണ്ടാലാണ്? ഞാൻ ഇത് നൽകുന്നത് നിനക്കാണ്. അവളുടെ കാര്യം ഓർത്ത് നീ പേടിക്കണ്ട. വേഗം ഇട് ഐഷൂ... നിന്റെ കൈ വിറയ്ക്കുന്നത് എനിക്ക് കാണാം." ഹനുവിന്റെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി ഐഷു ആ ജാക്കറ്റ് വാങ്ങി ധരിച്ചു. ഹനുവിന്റെ ശരീരത്തിലെ ചൂടും അവന്റെ അതേ പെർഫ്യൂമിന്റെ ഗന്ധവും ആ ജാക്കറ്റിലുണ്ടായിരുന്നു. ഹനുവിന്റെ ആ കരുതലിൽ ഐഷുവിന് എന്തെന്നില്ലാത്ത ഒരു സുരക്ഷിതത്വം തോന്നി. ചായ കുടിക്കുന്നതിനിടയിൽ ആബിദ് അങ്ങോട്ടേക്ക് വന്നു. ആബിദ്: "അയ്യടാ! ഇത് ഹനുവിന്റെ ഫേവറിറ്റ് ജാക്കറ്റ് ആണല്ലോ. ഇത് ആർക്കും കൊടുക്കാറില്ലല്ലോ അളിയാ... ഐഷൂ, നീ ഭാഗ്യവതിയാ!" ഐഷു നാണത്തോടെ തല താഴ്ത്തി. ദൂരെ നിന്ന് ഇത് കണ്ട സനയുടെ മുഖം ദേഷ്യം കൊണ്ട് വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വെളുപ്പിനെ അഞ്ചു മണിയോടെ വയനാട്ടിലെ സഹലിന്റെ തറവാട് വീട്ടിൽ ബസ്സ് എത്തി. രാത്രിയിലെ പരിപാടികൾ ഉള്ളതുകൊണ്ട് എല്ലാവരോടും ഫ്രഷ് ആയി വരാൻ സഹൽ പറഞ്ഞു. സഹൽ: "ബോയ്സ് താഴത്തെ ഹാളിൽ ഇരുന്നോ. ഗേൾസ് എല്ലാവരും മുകളിലെ റൂമുകളിലേക്ക് പൊയ്ക്കോ. ഫ്രഷ് ആയി വന്നാൽ ഉടനെ ഫുഡ് കഴിക്കാം." ഐഷു ഒഴികെ ബാക്കിയെല്ലാവരും ഫ്രഷ് ആയി താഴെ വന്ന് ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ ഇരുന്നു. ആ സമയത്താണ് ഹനു തന്റെ ചാർജർ മറന്ന കാര്യം ഓർത്തത്. ഹനു: "ഡാ... എന്റെ ചാർജർ എടുക്കാൻ ഞാൻ മറന്നു പോയി. നിന്റെ കയ്യിൽ ടൈപ്പ്-സി ഉണ്ടോ?" ആബിദ്: "എന്റെ കയ്യിലില്ലടാ." അടുത്തിരുന്ന അമ്മു ഇത് കേട്ട് പറഞ്ഞു: അമ്മു: "ഹനു, ഐഷുവിന്റെ കയ്യിൽ നിനക്ക് ആവശ്യമുള്ള അതേ ചാർജർ ഉണ്ട്. അവൾ ഇപ്പോൾ മുകളിൽ ഫ്രഷ് ആകാൻ പോയതാ. നീ ഒന്ന് ചെന്ന് ചോദിച്ചാൽ അവൾ തരും." അമ്മു പറഞ്ഞത് കേട്ട് ഹനു പതുക്കെ മുകളിലെ നിലയിലേക്ക് നടന്നു. ഐഷു ഇരിക്കുന്ന റൂമിന്റെ വാതിൽ ചെറുതായി ചാരിയിട്ടേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ഹനു പതുക്കെ വാതിൽ തള്ളി അകത്തേക്ക് കയറി. അതേസമയം തന്നെയായിരുന്നു ഐഷു കുളി കഴിഞ്ഞ് മുടി തോർത്തിക്കൊണ്ട് ബാത്റൂമിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് വന്നത്. നനഞ്ഞ മുടിയും മുഖത്ത് പറ്റിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്ന വെള്ളത്തുള്ളികളുമായി നിൽക്കുന്ന അവളെ കണ്ട് ഹനു സ്തംഭിച്ചു പോയി. പെട്ടെന്നുണ്ടായ പരിഭ്രമത്തിൽ ഐഷുവിന്റെ കാൽ തറയിലെ വെള്ളത്തിൽ തെന്നി. അവൾ പിന്നേക്ക് മറിയാൻ പോയതും, ഹനു മിന്നൽ വേഗത്തിൽ മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞ് അവളുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ ചേർത്തു പിടിച്ചു. ആ തണുപ്പിലും ഹനുവിന്റെ കയ്യിലെ ചൂട് ഐഷു അറിഞ്ഞു. ഹനുവിന്റെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് തന്നെ തറഞ്ഞു നിന്നു. മുടിയിൽ നിന്ന് ഇറ്റുവീഴുന്ന വെള്ളത്തുള്ളികൾക്കിടയിലൂടെ അവർ പരസ്പരം നോക്കി ആ നിമിഷം നിശ്ചലമായി നിന്നു. പെട്ടെന്നാണ് ആ നിശബ്ദതയെ ഭേദിച്ചുകൊണ്ട് താഴെ നിന്ന് സനയുടെ ആ വിളി കേട്ടത്. സന: "ഹനൂ...!!! നീ എവിടെയാ?" സന പടികൾ കയറി വരുന്നത് കണ്ടതും ഇരുവരും ഞെട്ടിപ്പിരിഞ്ഞു. സന മുറിയിലേക്ക് ഓടിക്കയറി വന്നു. ഹനുവും ഐഷുവും ആ മുറിയിൽ തനിയെ നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അവളുടെ ദേഷ്യം നിയന്ത്രണം വിട്ടു. സന: "ഹനൂ... നീ ഇവിടെ എന്ത് ചെയ്യുകയാ? ഇവളുടെ മുറിയിൽ നിനക്ക് എന്താ കാര്യം?" ഹനു: "ഞാൻ... ഞാൻ ചാർജർ ചോദിക്കാൻ വന്നതാ. അമ്മു പറഞ്ഞു അവളുടെ കയ്യിൽ ഉണ്ടാവുമെന്ന്." സന: "ചാർജർ ചോദിക്കാനാണോ നീ ഇങ്ങനെ പാത്തും പതുങ്ങിയും വരുന്നത്? നടന്നത് എന്താണെന്ന് എനിക്ക് നന്നായി അറിയാം!" താഴെ നിന്ന് ആബിദ് വിളിച്ചപ്പോൾ ഹനു സനയെയും കൂട്ടി താഴേക്ക് പോയി. ഹനു പോയതും ഐഷു ഭിത്തിയിൽ ചാരി നിന്ന് ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു. താഴെ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ ഇരിക്കുമ്പോഴും ഹനുവിന്റെ കണ്ണുകൾ ഐഷുവിനെ തിരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. (തുടരും)#കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #നോവൽ #📙 നോവൽ #നോവൽ # പ്രണയകഥകൾ # തുടർക്കഥ