ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mlbzM0jQ?d=n&ui=v64j8rk&e1=cപെയ്തൊഴിയാതെ ഭാഗം..18 ********** "എങ്കിൽ പിന്നേ നിന്റെ ധൈര്യം അവൻക്ക് പോയി കാണിച്ചു കൊടുക്ക്... നിന്റെ കാമുകൻക്ക്...അവനും അറിയട്ടെ തോൽക്കാൻ മനസ്സില്ലാത്തവൾ ആണെന്ന്." അധികം തറക്കത്തിന് നിൽക്കാതെ അവൾ കൂടെ വന്നവരെയൊക്കെ കൂട്ടി.. അവിടെ നിന്നും തിരിഞ്ഞു നടന്നു... ജ്വലിക്കുന്ന കണ്ണുകളുമായി... ☘️☘️☘️☘️☘️ "മാഹിറ.. ഇത് കൊണ്ടൊന്നും അവൻ ഒതുങ്ങുമെന്ന് തോന്നിയില്ല... പക്ഷെ...നീ പറഞ്ഞത് പോലെ നിന്നെ അവൻ സ്വീകരിക്കണം എന്നുണ്ടെങ്കിൽ കുഞ്ഞ് നിന്റെ കയ്യിലാവണം.അവന്റെ ജീവനാണ് ആ കുഞ്ഞ് അവനില്ലാതെ അവൻക്ക് ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ലയെന്ന് ഇന്നത്തെ അവന്റെ സംസാരത്തിൽ നിന്നും വ്യക്തമാണ്...അതുകൊണ്ട് എങ്ങിനെയെങ്കിലും കുഞ്ഞിനെ... നീ..കൊണ്ട് വരണം... പിന്നേ...അവനെ പഴയത് പോലെ സ്നേഹം കൊടുത്ത് നിന്റെ വശത്താക്കാൻ നിനക്ക് കഴിയണം.... അവിടെയാണ് നിന്റെ മിടുക്ക്.. തെളിയിക്കേണ്ടത്..പിന്നേ... അവിടെ നിൽക്കുന്ന ആ..പീറ പെണ്ണിനെ വേണ്ടെന്ന് വെച്ചവൻ നിന്നെ സ്വീകരിക്കണം..." അയൽ വാസികളിൽ പെട്ടഒരുവൻ അവൾക്ക് സാരോ ഉപദേശം നൽകികൊണ്ടിരുന്നു. "എനിക്കറിയാം..ഇക്കാ.. എന്ത് വേണമെന്ന് ഇത് വെറും സാമ്പിൾ വെടിക്കെട്ടല്ലേ..ഇനിയവൻ എന്തൊക്കെ കാണാൻ കിടക്കുന്നു.... അവൾ... ഒരു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു... "നീ..പറയുന്നത് പോലെ അത്ര എളുപ്പമുള്ള കാര്യമൊന്നും അല്ല...ഇതൊന്നും...പ്രത്യേകിച്ച് നീ..അവനെ വഞ്ചിച്ചു കടന്നു കടഞവൾആയത് കൊണ്ട്. നടന്നാൽ നടന്നു എന്ന് പറയാം" അത്രയേ ഒള്ളു....നാട്ടുകാരിൽ ഒരാൾ അഭിപ്രായം പങ്കിട്ടു... "എന്റെ കയ്യിൽനിന്ന് കാശും വാങ്ങി എന്റെ കൂടെ വന്നിട്ട് എനിക്കെതിരിൽ സംസാരിക്കുന്നോ..വഞ്ചകാ.. നിങ്ങൾ ആള് കൊള്ളാല്ലോ.." ദേഷ്യത്തോടെ അയാൾക്ക് മറുപടി കൊടുത്തു അവൾ.. "അല്ല...മാഹിറ...എന്നാലും എങ്ങിനെ അബന്ധം പറ്റി നിനക്ക്... എന്ത് കണ്ടിട്ടാണ് നീയാ...നാസറിന്റെ കൂടെ പോയത്.... അവരെയും കുറ്റം പറയാൻ പറ്റില്ല.... റഫീഖിനെ നീ...ഓർക്കണ്ട.... നീ..നൊന്ത് പ്രസവിച്ച കുഞ്ഞ് നിന്നോട് എന്ത് ചെയ്തിട്ട..നീ..അതിനെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോയത്..." അവരുടെ കുടുംബക്കാരിൽ പെട്ടഒരുവൻ അവളോടായി ചോദിച്ചു... ആ...ചോദ്യം അവളിൽ ദേഷ്യം തീർത്തു.... "മുനീറെ...രണ്ട് വർഷം മുന്നേ..കഴിഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ ഇപ്പോൾ ഇവിടെ എടുത്തിടണ്ട.... അതിനെ പറ്റി ചർച്ച ചെയ്യാൻ അല്ല നമ്മൾ അവന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയത്. അത് കൊണ്ട് ആ.കാര്യം വിട്ടിട്ട് മോനെ...എങ്ങെനെ ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ട് വരും എന്നതിനെ കുറിച്ച് ചിന്തിക്ക്...." മ്മ്... " അവൻ അമർത്തിയൊന്ന് മൂളി.... "അഹ്... നമുക്ക് നോക്കാം.." ഓരോരുത്തരും ഓരോ അഭിപ്രായങ്ങൾ പങ്കുവെച്ചു.. വീട് എത്തിയത് അവർ അറിഞ്ഞില്ല...മാഹിറയെ അവളുടെ വീട്ടിൽ ഇറക്കി വിട്ടു. എല്ലാവരും അവരവരുടെ വീട്ടിലേക്ക്... പിരിഞ്ഞുപോയി.. പോയ കാര്യം എന്തായി എന്നറിയാൻ ആകാംക്ഷയോടെ മാഹിറയുടെ ഉമ്മ... നബീസു മുറ്റത്തു തന്നെ കാത്തു നിൽപുണ്ടായിരുന്നു... "എടി...നമ്മുടെ കുഞ്ഞവിടെ അതിനെ കൊണ്ട് വന്നില്ലേ...." "ഇല്ല... അവർ തന്നില്ല..." "ഓഹോ.. പിന്നെന്തിനാ..നമ്മൾ പത്തു പതിനഞ്ചു പേരെയും കൊണ്ട് പോയത്..." "മ്മ്ഹ്.... എനിക്കറിയില്ല. വല്ലാതെ തലവേദനിക്കുന്നു. ഞാൻ ഒന്ന് കുളിച്ച് വേഷം മാറട്ടെ...." "എന്നാലും....നമ്മുടെ മോനെ.. പിടിച്ചുവെക്കാൻ അവർക്ക് എന്ത് അവകാശം...അതിനെ നൊന്ത് പെറ്റത് നീ അല്ലേ.... അഹ്....അവരെ പറഞ്ഞിട്ട് എന്ത് കാര്യം....നിന്നെ അതിന് കൊള്ളാഞ്ഞിട്ടാ... കൈവീശി ഇങ്ങോട്ട് കയറിവന്നേക്കുന്നു.." "എന്റെ പൊന്നുമ്മ ഒന്ന് മിണ്ടാതിരിക്ക്...കേട്ടും പറഞ്ഞും, മനസ്സും, കാതും തഴമ്പിച്ചു വരുകയാണ്...." "കുഞ്ഞിനെ പോലും ഓർക്കാതെ..നീ.... മറ്റൊരുത്തന്റെ കൂടെ സുഖം തേടി പോയപ്പോൾ നിനക്ക് നഷ്ടപെട്ടത്...നല്ലൊരു ജീവിതവും,സ്നേഹത്തോടെ ചേർത്ത് പിടിച്ചൊരു ഭർത്താവിന്റെ കരുതലുമായിരുന്നു..അത് മാത്രവുമല്ല...കുഞ്ഞിന്റെ രക്ഷാധിക്കാരം, നല്ലവീട്, നീ അനുഭവിക്കേണ്ടുന്ന സ്വത്ത്, സമാധാനപൂർണ്ണമായ ജീവിതം എല്ലാം...നിന്റെ ആ...നശിച്ച ദിവസത്തിന് വേണ്ടി നശിപ്പിച്ചു കളഞ്ഞല്ലോടി ദ്രോഹി...ഒന്നിനും വിലവെക്കാതെയുള്ള നിന്റെ എടുത്തുചാട്ടം...അനുഭവിക്ക്.. അനുഭവിച്ചു തീർക്ക്..." മാഹിറ ഉമ്മയെ രൂക്ഷമായി നോക്കികൊണ്ട്... അകത്തേക്ക് കടന്ന് അവളുടെ റൂമിലേക്ക്കയറി വാതിൽ ദേഷ്യത്തോടെ വലിച്ചടച്ച് തോളിലുണ്ടായിരുന്ന ബാഗ് കാട്ടിലിലേക്ക് എറിഞ്ഞുകൊണ്ട് ബെഡിലേക്ക് വീണുകൊണ്ട് മുഖംപൊത്തി..പൊട്ടി...പൊട്ടി കരഞ്ഞു...അവളുടെ മിഴികളിൽ നിന്നും കൊഴിഞ്ഞു വീഴുന്ന ഓരോ കണ്ണീർതുള്ളികളും കുറ്റബോധത്തിൽ മുങ്ങി കുളിച്ചിരുന്നു.... "ശെരിയാ...മാഹിറ തെറ്റ് ചെയ്തവളാ.... തെറ്റ് പറ്റാത്തവർ ആയി ആരുണ്ട്... അതിന്റെ കുറ്റപെടുത്തലുകളിൽ നിന്ന് എന്നെ ഒന്ന് മോചിപ്പിച്ചു കൂടെ...എനിക്ക് മാപ്പ് തന്നുകൂടെ...എന്റെ മനസ്സ് നീറി പുകയുന്നത് ആർക്കും കാണണ്ട.... എനിക്ക് അതിനുള്ള അർഹത ഇല്ലല്ലോ ഞാൻ പിഴച്ചവളല്ലേ... ഞാൻ എങ്ങിനെ അങ്ങിനെയൊരു ബന്ധത്തിൽ ചെന്ന് പെട്ട് എന്ന് ആർക്കും അറിയണ്ട...അതിന് പകരം കുറ്റപ്പെടുത്തലുകൾ കൊണ്ടെന്നെ വീർപ്പ് മുട്ടിക്കുകയല്ലേ.... കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ അവളുടെ കണ്ണുകൾ...കണ്ണാടിയുടെ മുന്നിൽ പോയിനിന്നുകൊണ്ട് അവൾ വീക്ഷിച്ചു...നാസർ അയാൾ അവളുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കടന്നുവന്ന നിമിഷങ്ങൾ അവൾ ഓർത്തു. അവളുടെ മനസ്സ് മൂന്ന് വർഷം ബാക്കിലോട്ട് സഞ്ചരിച്ചു.. 🌹*****🌹****🌹 പതിവ് പോലെ ഉച്ചക്ക് ശേഷമുള്ള വിശ്രമ വേളയിൽ ഫോൺ കയ്യിൽ എടുത്തു യുട്യൂബിൽ ഓരോ വിഡിയോസ് കണ്ട് കൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനിടയിലാണ് വാട്ട്സ് ആപ്പിൽ മസേജ് വരുന്നത്..ആരാണെന്നറിയാൻ അവൾ ആപ്പ് തുറന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ പേര് കാണിക്കാതെ നമ്പർ മാത്രം.... "ഹായ്... റഫീഖ് സുഖാണോ..?" "ഇത് റഫീഖ് അല്ല അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യയാണ്." അവൾ തിരിച്ചു മറുപടി കൊടുത്തു... സോറി..." ഓക്കേ..." അവൾ വീണ്ടും വിഡിയോസിലേക്ക് മടങ്ങി വന്നു.... വൈകുനേരം ഒരു ആറുമണിയൊക്കെ ആയപ്പോൾ റഫീഖ് വീട്ടിൽ എത്തി...അവന് ചായയൊക്കെ കൊടുത്ത് അവൻ കുളിച്ച് വേഷം മാറിയതിന് ശേഷം അവൾ അവനക്കരികിൽ വന്നിരുന്നു. "ഇക്കാ... നമുക്ക് വീട് വരെയൊന്ന് പോയിവന്നാലോ. "എന്റെ മാഹിറ ഞാൻ ക്ഷീണിച്ചു വന്നിരിക്കുന്നത് നീ കണ്ടില്ലേ.... എത്ര കിലോമീറ്റർ വണ്ടി ഓടിച്ചാണ് ഞാൻ ഡ്രൈവ് ചെയ്തു വരുന്നത് എന്ന് നിനക്കറിയാല്ലോ..." മ്മ്ഹ്..... " വെറുതേയിരുന്നു മടുത്ത്. ഞാൻ എന്തേലും കോഴ്‌സിനു ചേർന്നാലോ ഇക്കാ...." "എന്റെ ഭാര്യ പഠിച്ചു ജോലി ചെയ്തു കൊണ്ട് വന്നിട്ടുവേണ്ട ഈ കുടുംബം നോക്കാൻ..." "അതിനി..ഇക്ക ആര് പോണ് ജോലിക്കൊക്കെ... ഇത് ചുമ്മാ.. നേരം പോവാത്തത് കൊണ്ട് ഞാൻ പറയുന്നതല്ലേ." "എന്തിനായാലും പഠിക്കാൻ പോവണ്ട....അതെനിക്ക് ഇഷ്ടം അല്ല... ഡിഗ്രി കഴിഞ്ഞതല്ലേ അത് മതി.." "എത്ര ചോദിച്ചാലും വീട്ടിലേക്ക് അയക്കില്ല... നീപോയാൽ എനിക്കാരാ.. എന്ന് ചോദ്യം. എന്നാ..ഒന്നിച്ച് പോയിവരാം എന്ന് പറഞ്ഞാൽ അതും പറ്റില്ല....വല്ലാത്തൊരു കഷ്ടം തന്നെയാണ്...എന്നാപ്പിന്നെ ഒഴിവ് ദിവസങ്ങളിൽ വല്ല പാർക്കിലോ ബീച്ചിലോ.. പോകാം എന്ന് പറഞ്ഞാൽ അതും പറ്റില്ല ആകെ കിട്ടുന്ന ലീവാണ് അത് നഷ്ടപ്പെടുത്താൻ പറ്റില്ലാന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അതിനും തടസം...അവൾ ഓരോന്ന് മുറുമുറുത്തുകൊണ്ട്..അവനോട് മിണ്ടാതെ മുഖവും കറുപ്പിച്ചുകൊണ്ട് തിരിഞ്ഞു കിടന്നു.... ☘️☘️☘️☘️☘️ നേരം പുലർന്ന് അവൾ റഫീഖിന് കൊണ്ട് പോകാനുള്ള ചോറും കൂട്ടാനും ചോറ്റ്പാത്രത്തിലാക്കി അവൻ കൊണ്ടുപോകുന്ന ബാഗിലാക്കി...വെച്ചു.. പിന്നേ അവൻക്ക് കഴിക്കാനുള്ളത്.. മേശയിൽ വെച്ച് ഉച്ചക്കൽക്കുള്ള ഊണിനുള്ള പണി തുടങ്ങി. "മാഹി... ഞാനിറങ്ങി..." മ്മ്ഹ്..." അവൾ ഒന്ന് മൂളി.. പണികളൊക്കെ ഒതുക്കി. വെറുതേ ഫോൺ കയ്യിൽ എടുത്ത് നെറ്റ് ഓൺചെയ്തതും തുരുതുരെ മെസ്സേജുകൾ വന്ന് നിറയാൻ തുടങ്ങി...അതിന്റെ കൂട്ടത്തിൽ ഇന്നലെ അയച്ചവന്റെ മെസ്സേജും ഉണ്ടായിരുന്നു... "Hi... ഇന്നലെ ചോദിക്കാൻ വിട്ടു പോയി... ഇയാളുടെ പേരെന്താ. പറയാൻ ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടേൽ വേണ്ടാട്ടോ ഞാൻ ചുമ്മാ ഇത് വഴിപോയപ്പോൾ കയറിയതാ.." "ഓഹ്... പരിജയ പെടുന്നതിൽ എന്താ ബുന്ധിമുട്ട്..." "എന്റെ പേര് മാഹിറ.. ഡിഗ്രി കഴിഞ്ഞു ഇനി പഠിക്കണ്ട എന്നാണ് ഇക്കാന്റെ തീരുമാനം..." "അല്ല... നിങ്ങൾക്ക് എങ്ങിനെ ഇക്കാനെ അറിയാം..." "ഞാനും അവനും ഒന്നിച്ച് പഠിച്ചതാ... ഞങ്ങൾ നാട്ടുകാരല്ലേ..." "മ്മ്ഹ്... ഞാൻ ചുമ്മാ ചോദിച്ചു എന്നൊള്ളു..." "മ്മ്ഹ്... എന്നിട്ട് പണികളൊക്കെ കഴിഞ്ഞോ..? ഫുഡ്‌ കഴിച്ചില്ലേ..." "ഒരുവിധം തീർന്നു.. കഴിച്ചു...." "അവൾ മറുപടി പറഞ്ഞു ഫോൺ എടുത്ത് വെക്കാൻ നോക്കുമ്പോഴേക്കും അയാൾ വീണ്ടും മെസേജ് അയ്ക്കും അപ്പോ അതിന് മറുപടി കൊടുക്കാൻ നിൽക്കും.. അങ്ങിനെ സമയം പോയത് തന്നെ അവൾ അറിഞ്ഞില്ല..." "ശെരി... പോട്ടെ... സമയം ഒരുപാടായി.." "ഒരുമിനിറ്റ്..." എന്താ..." "വീട്ടിൽ നീയും ഇക്കയും മാത്രം ഉള്ളുവോ..." "അതെ.. ഇക്കയുടെ ഉമ്മ ഉണ്ടായിരുന്നു... ഇപ്പോ ഇല്ല അവർ അവരുടെ ജേഷ്ഠത്തിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് വിരുന്ന് പോയതാ..." "എന്നാ ശെരിട്ടോ.." "ഇയാള് നല്ല ആളാ... ഞാൻ ഇത്രയും സംസാരിച്ചിട്ടും എന്നെ പരിചയപെട്ടില്ലല്ലോ....?" "ഓഹ്... സോറി..." "വീട്ടിൽ ആരൊക്കെ ഉണ്ട്.? നിങ്ങള്ടെ പേരെന്താ...? "ഭാര്യയും രണ്ട് മക്കളും. എന്റെ പേര് നാസർ എന്നെ മാനു എന്നാണ് എല്ലാവരും വിളിക്കാറ്..." "മ്മ്ഹ്....എങ്കിൽ ശെരിട്ടോ.." "ഒഴിവ് കിട്ടുമ്പോൾ ഒക്കെ വാ.. നമുക്ക് സൊള്ളിയിരിക്കാം.." "ഭാര്യ ഇല്ലേ..വീട്ടിൽ സൊള്ളിയിരിക്കാൻ.." "അവൾ അവളുടെ വീട്ടിൽ പോയേക്കുവാ.. ഒറ്റക്കിരുന്നിട്ട് വല്ലാത്ത ബോറടി അപ്പോഴാ ഇയാളെ നമ്പർ കണ്ടത്..." "മ്മ്ഹ്... അവൾ പുഞ്ചിരിയോടെ ഒരു ഇമോജിയും വിട്ടു കൊടുത്ത് നെറ്റ് ഓഫാക്കി... ഫോൺ ടേബിളിൽ വെച്ചുകൊണ്ട് കുളിക്കാൻ പോയി..." "ന്റെ... റബ്ബേ... അയാളോട് സംസാരിച്ച് സമയം പോയതറിഞ്ഞില്ല...." കുളികഴിഞ്ഞുവന്ന് ഒന്ന് ചെറുതായിട്ട് മയങ്ങിയവൾ റഫീഖ് വന്ന് കോളിങ് ബെൽ അടിച്ചപ്പോഴാണ് അവൾ ഉണർന്നത്.....വേഗം എണീറ്റവൾ...ഡോർ തുറന്നു കൊടുത്തു.... "ഡി... വേഗം ചെന്ന് ചായ ഇട്ടേ എനിക്ക് വല്ലാത്ത വിശപ്പ്.." "എന്താ... കഴിക്കാൻ വേണ്ടേ." "ഉപ്പമാവോ... അല്ലേൽ ബ്രെഡ്‌ ഇരിപ്പുണ്ടേൽ അതായാലും മതി..." "ഇക്കാ... കുളി കഴിഞ്ഞ് വരുമ്പോഴേക്കും ഞാൻ റെഡിയാക്കി വെക്കാം.." "എടി... നിന്റെ ഫോണിൽ തീരെ ചാർജ് ഇല്ലല്ലോ... ഞാൻ അതെടുത്തു റൂമിൽ ചാർജ് ചെയ്യാൻ വെക്കുന്നുണ്ട്." അവൻ മേശമേൽ നിന്ന് അവളുടെ ഫോണും എടുത്തോണ്ട് റൂമിലേക്ക് നടന്നു.. "ന്റെ റബ്ബേ.. വാട്സ് ആപ്പ് തുറന്ന് നോക്കുമോ..അയാൾ വീണ്ടും മെസേജ് വല്ലതും അയച്ചുകാണുമോ... ഞാനാണേൽ അതൊന്നും ക്ലിയർ അടിച്ചതുമില്ല..." അവളുടെ മനസ്സ് പിടപിടക്കാൻ തുടങ്ങി... സമാധനം ഇല്ലാതെ അവൾ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.... (തുടരും.... കണ്ണൂർകാരൻ 🌹🌹🌹🌹🌹 #💞 പ്രണയകഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📙 നോവൽ #📔 കഥ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ