ആര്യ സീതയെയും കൂട്ടി മുഖം കഴുകാൻ വേണ്ടി അങ്ങോട്ട് പോകാൻ തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് പെട്ടെന്ന് ആ മുറ്റത്തേക്ക് ഒരു പോലീസ് ജീപ്പ് പാഞ്ഞു വന്നു നിന്നത്.......... ജീപ്പ് കണ്ടതും അമ്മച്ചി കയ്യിലിരുന്ന ആ സാധനങ്ങളൊക്കെ അവിടെ വെച്ചിട്ട് പരിഭ്രമത്തോടെ അങ്ങോട്ട് നടന്നു.............പിന്നാലെ മുഖം കഴുകാൻ പോയ ആര്യയും വേഗം ഉമ്മറത്തേക്ക് തന്നെ തിരിച്ചുവന്നു....... ആര്യ ജീപ്പിനടുത്തേക്ക് ചെന്ന് പതുക്കെ ചോദിച്ചു.......... "എന്താണ് സാർ." അപ്പോൾ ജീപ്പിലിരുന്ന ആ വലിയ പോലീസ് ഓഫീസർ ഇറങ്ങി വന്നിട്ട് ചോദിച്ചു............ "ഇവിടെ ഈ ഭാഗത്ത് മദ്യപാനവും പുകവലിയും ഒക്കെയായിട്ട് ആൾക്കാരുടെ ശല്യം വല്ലാതെ ഉണ്ടോ?." അമ്മച്ചി അത് കേട്ടതും വേഗം മുന്നോട്ട് വന്ന് പറഞ്ഞു............... "ഉണ്ടല്ലോ സാർ നല്ല ശല്യമുണ്ട് ഞങ്ങളുടെ കുടുംബശ്രീ അംഗങ്ങൾ എല്ലാവരും കൂടി ഇതിനെതിരെ ഒരു പരാതി മുൻപ് തന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.പക്ഷേ അതിനുശേഷം പിന്നീട് ഒരു വിവരവും ഉണ്ടായില്ല സാർ." അപ്പോഴേക്കും ആര്യയും കാര്യങ്ങൾ വിശദീകരിച്ചു പറഞ്ഞു.......... "അതെ സാർ. ഞാൻ ആ കാട്ടുപാതയിലൂടെയാണ് സ്ഥിരമായി വരാറുള്ളത്. അവിടെ കുറേ പേർ വെള്ളമടിച്ചും തെറികൾ പറഞ്ഞും എപ്പോഴും നിൽക്കാറുണ്ട്. അവർ അവിടെ നിൽക്കുമ്പോൾ പേടിച്ചിട്ട് ഞാൻ കാട് കയറിയാണ് വീട്ടിലേക്ക് വരുന്നത്......അത്രയ്ക്ക് വലിയ ശല്യമാണ് അവിടെ സാർ." ഇത് കേട്ടതും ആ വലിയ ഓഫീസർ ഒപ്പമുണ്ടായിരുന്ന കോൺസ്റ്റബിളിനെ നോക്കി കടുപ്പത്തിൽ ചോദിച്ചു........ "ഡോ കോൺസ്റ്റബിൾ. ഇവർ എപ്പോഴാണ് ഈ പരാതി തന്നത്?" അത് കേട്ടതും കോൺസ്റ്റബിൾ ഒന്നു വിക്കിപ്പരുങ്ങി സംസാരിച്ചു....... "അത്. അത് പിന്നെ സാർ. ഒരു വർഷം മുൻപാണ് സാർ ഈ പരാതി തന്നത്........" അമ്മച്ചി അപ്പോൾ തന്നെ ഇടയ്ക്ക് കയറി പറഞ്ഞു.......... "അതെ സാർ അന്ന് ഇവിടെ വേറെ ഒരു സാർ ആയിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്. പുള്ളി ഒരു ദിവസം ഇവിടെ വന്ന് ജസ്റ്റ് ഒന്ന് നോക്കി പോയി എന്നല്ലാതെ വേറെ ഒന്നും ചെയ്തില്ല." അപ്പോൾ ആ വലിയ ഓഫീസർ അവരെ നോക്കി പതുക്കെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു...... "ഞാൻ ഇവിടെ പുതിയതായിട്ട് ചാർജെടുത്തതാണ്. ട്രാൻസ്ഫർ ആയി വന്നതിനു ശേഷം ഫയലുകൾ നോക്കിയപ്പോഴാണ് ഇങ്ങനെ ഒരു പരാതി കണ്ടത്. അതുകൊണ്ട് നേരിട്ട് ഒന്ന് അന്വേഷിക്കാൻ ഇറങ്ങിയതാണ്. നമ്മുക്ക് അത് ശരിയാക്കാം കേട്ടോ ഇനി നിങ്ങൾ ആരും പേടിക്കേണ്ട." അപ്പോൾ ആര്യ വീണ്ടും ഒരു കാര്യം ഓർമ്മിപ്പിച്ചു........ "സാർ. ഇവിടെ കണ്ട് പരിചയം പോലുമില്ലാത്ത ഒരുപാട് ആൾക്കാരാണ് വരുന്നത്. കൂടുതലും ബൈക്കുകളിലാണ് അവരുടെ വരവ്." സാർ കോൺസ്റ്റബിളിനെ നോക്കി ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.............. "ഇനി നാളെ മുതൽ രണ്ട് പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ ഈ ഭാഗത്ത് ഡ്യൂട്ടിക്ക് ഉണ്ടാവും....... കോൺസ്റ്റബിൾ അതിനുവേണ്ടിയുള്ള കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഇപ്പോൾ തന്നെ ശരിയാക്കണം കേട്ടോ..........." "ശരി സാർ.ഒക്കെ റെഡിയാക്കാം സാർ.." "ആഹാ. എന്നാൽ കാര്യങ്ങളൊക്കെ നടക്കട്ടെ. എന്താ ഈ മോളുടെ പേര്?" സാർ സീതയെ നോക്കി സ്നേഹത്തോടെ ചോദിച്ചു.......... "എന്റെ പേര് സീത." "അഹ്. നല്ല പേരാണല്ലോ മോളേ." അപ്പോഴേക്കും ആര്യ സ്വയം പരിചയപ്പെടുത്തിക്കൊടുത്തു.......... "സാർ എന്റെ പേര് ആര്യ. ഇത് എന്റെ അമ്മ ലക്ഷ്മി." സാർ അപ്പോൾ ലക്ഷ്മിയോട് ചോദിച്ചു....... "ഹസ്ബൻഡിന്റെ പേര് എന്താണ്?" ലക്ഷ്മി പതുക്കെ പറഞ്ഞു.......... "ചേട്ടന്റെ പേര് ശേഖരൻ എന്നാണ് സാർ." ഇതെല്ലാം കേട്ട് കൗതുകത്തോടെ നോക്കിനിന്ന നമ്മുടെ കുറുമ്പി സീത പെട്ടെന്ന് ഇടയ്ക്ക് കയറി സാറിനോട് അങ്ങോട്ട് ചോദിച്ചു.......... "സാറിന്റെ പേര് എന്താണ്?" അത് കേട്ടതും സാർ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ അരികിലേക്ക് വന്നു....... എന്നിട്ട് അവളുടെ കവിളിൽ പതുക്കെ ഒന്ന് നുള്ളിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.......... "എന്റെ പേര് മാധവൻ എന്നാണ്." എന്നിട്ട് സാർ എല്ലാവരെയും നോക്കി പറഞ്ഞു.......... "ശരി. ഇനി എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നമോ ശല്യമോ ഉണ്ടായാൽ അപ്പോൾ തന്നെ എന്നെ അറിയിക്കണം കേട്ടോ.........." സംസാരിച്ച് കഴിഞ്ഞ് സാർ തിരികെ പോകാൻ തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് ആ ഇരുട്ടത്ത് വലിയൊരു വിളക്ക് കത്തിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്നത് കണ്ടത്....... അവിടെ കളരിപ്പയറ്റിന്റെ ഒരുപാട് സാധനങ്ങളും ആയുധങ്ങളും ഇരിക്കുന്നത് കണ്ട് സാർ അത്ഭുതത്തോടെ അമ്മച്ചിയോട് ചോദിച്ചു......... "ഇവിടെ കളരിപ്പയറ്റ് ഉണ്ടായിരുന്നോ? അതിന്റെ ഒരുപാട് സാധനങ്ങൾ ഇവിടെ ഇരിപ്പുണ്ടല്ലോ." ലക്ഷ്മി ആ ഓർമ്മയിൽ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.......... "ഉണ്ടായിരുന്നു സാർ. ഇവളുടെ മുത്തച്ഛനായിരുന്നു അത് നടത്തിയിരുന്നത്. ഈ കാണുന്ന വലിയ മുറ്റത്തായിരുന്നു കളരി. ഇവിടെ ഒരുപാട് പേര് പണ്ട് പഠിക്കാൻ വരുമായിരുന്നു സാർ. അദ്ദേഹം മരിച്ചപ്പോൾ അത് അങ്ങ് നിന്നുപോയി. എങ്കിലും ഞങ്ങൾ ഇപ്പോഴും മുടങ്ങാതെ അവിടെ വിളക്ക് വെക്കാറുണ്ട്." സാർ അത് കേട്ട് തലയാട്ടി ചോദിച്ചു.......... " Good good....ഉം... ഹൊ അപ്പോ ആര്യ കളരി പഠിച്ചിട്ടുണ്ടോ?" അമ്മച്ചി അഭിമാനത്തോടെ ആര്യയെ നോക്കി പറഞ്ഞു................ "ഉണ്ട് സാർ. മുത്തച്ഛൻ അവൾക്ക് എല്ലാം കൃത്യമായി പഠിപ്പിച്ചു കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്.........." സാർ അത് കേട്ട് ആര്യയെ നോക്കി അഭിനന്ദിച്ചു.......... "സാർ. അത് കൊള്ളാമല്ലോ ആയോധനകലകൾ പഠിക്കുന്നത് എപ്പോഴും നല്ലതാണ്. അത് പഠിച്ചത് വളരെ നന്നായി. ഇ കാലത്ത് ഇത് വളരെ ഉപകാരം ആയിരിക്കും." ഇത് കേട്ടതും സീത കണ്ണും തള്ളി ആര്യയെ നോക്കി കൊഞ്ചലോടെ ചിരിച്ചു........ "എന്റെ അമ്മച്ചി. അപ്പോ എന്റെ ചേച്ചി പുലിയായിരുന്നോ" സീത ആര്യയെ നോക്കി കണ്ണ് തള്ളി അത് പറയുമ്പോൾ മാധവൻ സാർ ഉറക്കെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു.......... എന്നിട്ട് ആര്യയെയും സീതയെയും മാറി മാറി നോക്കി ആ ജീപ്പിലിരുന്ന് ഒരു കിടിലൻ ഡയലോഗ് അങ്ങോട്ട് പറഞ്ഞു.......... "പുലി മാത്രമല്ല മോളേ.. ഇനിയിപ്പോൾ ആ കാട്ടു വഴിയിൽ ഏതെങ്കിലും അലവലാതികൾ വന്ന് വാലാട്ടിയാൽ ഈ കളരിപ്പയറ്റുകാരി തല്ലി ഓടിക്കും എന്ന് ഉറപ്പ് ആണ്........ കാരണം ഇപ്പോഴത്തെ ഈ മാധവൻ സാറിന്റെ പോലീസ് കട്ട സപ്പോർട്ടായിട്ട് ആയി നിങളുടെ കൂടെ തന്നെയുണ്ടാകും കേട്ടല്ലോ." അതും പറഞ്ഞ് സാർ ആ ജീപ്പ് അങ്ങോട്ട് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് പവർഫുൾ ആയിട്ട് യാത്ര പറഞ്ഞു പോയി........ ആ പോലീസ് ജീപ്പ് റോഡിലേക്ക് ഇറങ്ങി മറയുന്നതുവരെ മൂവരും നോക്കി നിന്നു........... ജീപ്പ് കൺമുന്നിൽ നിന്ന് പോയതും അമ്മച്ചി പതുക്കെ തിരിഞ്ഞ് സീതയെ അങ്ങോട്ട് നോക്കി.......... ആ നോട്ടം കണ്ടതും സീത ഒന്നു പരുങ്ങി.......... അമ്മച്ചി അവിടെ കിടന്ന ആ വടിയെടുത്ത് അവളെ നോക്കി ഒരൊറ്റ ചോദ്യം.......... "എടി കുറുമ്പി. നീ ഇത്രയും നേരം എന്നെ പറ്റിക്കുകയായിരുന്നല്ലേടി? മുഖം കഴുകാൻ പോയ നീ എപ്പോഴാ ഈ പോലീസുകാരോട് ചോദ്യം. ചോദിക്കാൻ ആയോ. ഇങ്ങനെ പറയാൻ ആര് ആണ് പഠിപ്പിച്ചത് ഭയങ്കര പേടിയാണെന്ന് എന്നിട്ടിപ്പോൾ സാറിന്റെ കവിളിലൊക്കെ നുള്ളി കൊഞ്ചിക്കുഴയുന്നു നിനക്കുള്ളത് ഞാൻ തരുന്നുണ്ട്." അമ്മച്ചി വടിയും ഓങ്ങി വരുന്നത് കണ്ടതും സീത ആര്യയുടെ പുറകിൽ ഒളിച്ചുനിന്ന് അമ്മച്ചിയെ നോക്കി കൊഞ്ഞനം കുത്തി കാണിച്ചു....... "അമ്മച്ചീ. അടിക്കല്ലേ ഞാൻ ചുമ്മാ ചോദിച്ചതല്ലേ" അവളുടെ പുറകിൽ നിന്ന് പറഞ്ഞു....... ആര്യ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അമ്മച്ചിയുടെ കയ്യിലെ വടി പതുക്കെ വാങ്ങി താഴെ ഇട്ടു.......... "മതി അമ്മച്ചി. അവളെ പേടിപ്പിച്ചത് കണ്ടില്ലേ ജീവൻ പോയി നിൽക്കുന്നത്. ദാ ഇപ്പോഴും മുഖം പോലും കഴുകാതെയാണ് ഈ നിൽപ്പ് നടക്ക് സീതേ.........." ആര്യ സീതയുടെ കൈക്ക് പിടിച്ച് വലിച്ചുകൊണ്ട് വീണ്ടും ആ കിണറ്റുകരയിലേക്ക് നടന്നു.......... അമ്മച്ചി അപ്പോഴും ഉമ്മറത്തുനിന്ന് ദേഷ്യം അഭിനയിച്ച് പിറുപിറുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..... "എന്റെ ഭഗവതി. ഇവളെക്കൊണ്ട് ഞാൻ തോറ്റു. വലിയ വായിൽ പേടിയാണെന്ന് പറഞ്ഞ് കരച്ചിലായിരുന്നു ഇപ്പോ ദാ വന്ന പോലീസുകാരനോട് വരെ തർക്കുത്തരം പറയുന്നു." കിണറ്റുകരയിൽ എത്തിയതും ആര്യ ബക്കറ്റിൽ നിന്ന് തണുത്ത വെള്ളം കോരി സീതയുടെ മുഖത്തേക്ക് അങ്ങോട്ട് കുടഞ്ഞു...... "ആഹ് ചേച്ചീ... തണുക്കുന്നു " സീത കണ്ണുകൾ തിരുമ്മി കൊണ്ട് ഒന്നു തുള്ളി ചാടി.......... "മിണ്ടാതെ മുഖം കഴുകടീ. എന്നിട്ട് വേണം അകത്തുപോയി എന്തെങ്കിലും കഴിക്കാൻ." ആര്യ അവളെ നോക്കി പതുക്കെ ചിരിച്ചു.......... തണുത്ത വെള്ളം മുഖത്ത് വീണതോടെ സീതയുടെ ആ പേടിയും സങ്കടവും ഒക്കെ അങ്ങ് പമ്പ കടന്നിരുന്നു. അവൾ ആര്യയെ നോക്കി പല്ല് ഇളിച്ചുകൊണ്ട് ആ തണുത്ത വെള്ളത്തിൽ നന്നായി മുഖം കഴുകി.......... ആര്യയും വേഗം മുഖമൊക്കെ കഴുകി വൃത്തിയായി.......... "വാ... ഇനി അകത്തേക്ക് പോകാം." ആര്യ അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു...... രണ്ടുപേരും കൂടി ഉമ്മറത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ സീത പതുക്കെ ആര്യയുടെ കാതിൽ ചോദിച്ചു.......... "അല്ല ചേച്ചീ... മാധവൻ സാർ പറഞ്ഞത് സത്യമാണോ? ചേച്ചി ശരിക്കും കളരി അറിയാവുന്ന പുലിയാണോ?. ഹിഹി" (⁠✿⁠^⁠‿⁠^⁠) ആര്യ അവളെ നോക്കി ഒന്നു കണ്ണ് ചിമ്മി അപ്പോഴേക്കും അമ്മച്ചി അകത്തുനിന്ന് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.......... "രണ്ടും കൂടെ അവിടെത്തന്നെ നിൽക്കാതെ ഇങ്ങോട്ട് കയറി വാടി." (തുടരും...) #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #💭 എന്റെ ചിന്തകള്‍ #📙 നോവൽ #📔 കഥ #💞 നിനക്കായ്