_രചന : മുർഷിദ ബിൻത് റഷീദ്_ *_സൗഹൃദം_* ജിയാ..... നിനക്ക് അല്ലേ 8 30 ക്ക് പോവണം എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞത് .എന്നിട്ട് നീ എവടെ ഇതുവരെ എണീച്ചിട്ടില്ലേ . സമയം 7 മണി ആയി. വേഗം എണീക്കാൻ നോക്ക് . എന്നും പറഞ്ഞ് അതാ പോകുന്നു നമ്മടെ ഖൽബ് ഉമ്മച്ചി റസിയ . റബ്ബേ 7 മണിയോ ബാഗിൽ ഒന്നും എടുത്ത് വെച്ചില്ലെല്ലോ എന്നും ചിന്തിച്ച് ഞമ്മൾ എനീച്ച് വേണ്ടത് എല്ലാം ബാഗിൽ കുത്തിത്തുരുകി ബാഗ് സെറ്റ് ചെയ്ത് വെച്ച്. പിന്നെ ശടപടേ എന്ന ഒരു കുളിയും കുളിച്ച് ഞമ്മൾ ഇറങ്ങി. അപ്പോഴേക്കും താഴെ നിന്നും ഞമ്മളെ ചുന്ദരീ പാത്തുമ്മൻ്റെ വിളിവന്നു ജിയാ..... ഒരുക്കം കഴിഞ്ഞില്ലേ 8 മണി ആയേ . കൂടെ അപ്പുറത്ത് നിന്ന് ഒരു ഉപ്പാപ്പൻ്റെ ഡയലോഗും ഇവരൊന്നും ഒരുങ്ങിയാൽ തീരുലേല്ലോ ഒപ്പിക്കാൻ കുറേ ഉണ്ടാവുമല്ലോ . അപ്പോഴേക്കും ഞമ്മൾ ബാഗും തൂക്കി താഴെ എത്തി എല്ലാവർക്കും നല്ല ഒരു ചിരി പാസ് ആക്കി. നിങ്ങൾക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലായില്ലല്ലോ. ഞാൻ തന്നെ പറഞ്ഞു തരാം.എൻ്റെ പേര് ജിയാന ജാഫർ . ജാഫറിൻ്റെയും റസിയുടെയും പുന്നാര പുത്രി . വീട്ടിലെ കിലുക്കംപെട്ടി. ഇപ്പൊൾ ബി എഡ് ചെയ്യുന്നു അതും കേരളത്തിൻ്റെ അങ്ങേ അറ്റത്ത് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന കൊല്ലം ജില്ലയിലെ ജാമിയ സുന്നിയ കോളേജ് കൊല്ലത്തിൽ . ഞാൻ എങ്ങനെ അവിടെ എത്തി എന്ന് എനിക്കും അറിയില്ല . മൂന്നാം ക്ലാസിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ കൈ പൊട്ടിയിട്ട് ഹോസ്പിറ്റൽ പോവേണ്ടത് കൊണ്ട് മാത്രം 9 ദിവസം കോഴിക്കോട് ബേബി മെമ്മോറിയൽ ഹോസ്പിറ്റൽ പോയത് അല്ലാതെ കോഴിക്കോട് പോവാത്ത ഞാൻ. വിധിയുടെ ഒരു വിളയാട്ടം അല്ലാതെ എന്ത് പറയും. എന്തിനും ഏതിനും കൂടെ നിൽക്കുന്ന ഫാമിലിയും ഡിഗ്രിക്ക് പഠിക്കുമ്പോൾ കിട്ടിയ 2 കൂട്ടുകാരും ആയിരുന്നു എൻ്റെ ലോകം . ഇവർക്ക് ഇടയിൽ സങ്കടവും വേദനയും എന്താണെന്ന് അറിയാതെ വളർന്നു. എന്നും ചിരിച്ച് കളിച്ച് ജീവിതം മുന്നോട്ട് പോയിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അങ്ങനെ ഡിഗ്രി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എടുത്ത കടുത്ത തീരുമാനം ആയിരുന്നു ബി എഡ് എന്നത്. അങ്ങനെ ഡൊണേഷൻ കുറഞ്ഞ സ്ഥലം നോക്കി അവസാനം എത്തിപ്പെട്ടത് കൊല്ലത്തും. വല്ലാത്ത ഒരു കൊല്ലം ആയിപ്പോയി അത്. ഇങ്ങളോട് കഥ പറഞ്ഞ് സമയം പോയത് അറിഞ്ഞില്ല ഞമ്മളെ ബസ് ഇപ്പൊ വരും അതോണ്ട് ഞമ്മൾ പോവാട്ടോ അസ്സലാമു അലൈക്കും എല്ലാവരോടും യാത്രപറഞ്ഞ് ഇറങ്ങി . എല്ലാവരും നല്ല സങ്കടത്തിൽ ആണ് ഇത്രയും കാലം വീടിനെ ഇളക്കി മറിച്ച ഞാൻ ഇന്ന് അങ് എവിടെയോ പോയി നിൽക്കാണ് എന്നതുകൊണ്ട്. അവരെ പിരിയുന്നതിൽ എനിക്കും സങ്കടം ഉണ്ട് . എൻ്റെ കുറുമ്പുകൾ പുറത്ത് എടുക്കണം എങ്കിൽ ഇനിയും ഒരു മാസം കാത്തിരിക്കണ്ടേ എന്നത് വലിയ ഒരു വിഷമം തന്നെ ആണ്. അങ്ങനെ ഞമ്മൾ ബസ്സിലും ട്രെയിനിലും എല്ലാം കേറി ഞമ്മളെ യുദ്ധഭൂമിയിൽ എത്തി. ഇനി നാളെ മുതൽ ക്ലാസിന് പോവണം .6 ദിവസം ആയി വീട്ടിൽ ഇരിക്കുന്നു അത് കൊണ്ട് നല്ല മടി ഉണ്ട് ക്ലാസിൽ പോവാൻ . അങ്ങനെ ഞമ്മൾ കുളിച്ച് ഫ്രഷ് ആയി ഒരു കിടത്തം കിടന്നു . അപ്പോയുണ്ട് നമ്മളെ റൂം മേറ്റ് സുലുവും ലച്ചുവും കൂടെ വരുന്നു. നിങ്ങളോട് ഇവരെ പറ്റി പറയാൻ മറന്നു. ഇതാണ് എൻ്റെ റൂം മേറ്റ് ആയ സുൽഫത്ത് എന്ന സുലുവും ശ്രീലക്ഷ്മി എന്ന ലച്ചുവും ഇവർ രണ്ട് പേരും ബി എഡ് തന്നെ ആണ് ചെയ്യുന്നത് . അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഒരേക്ലാസിലും ആണ്. എന്നാൽ സബ്ജക്ട് വ്യത്യാസം ആണ് ഞങ്ങളുടേത്. അവർ കൊമേഴ്‌സും ഞമ്മൾ അറബിക്കും ആണ്. നീ ഇതെപ്പോ വന്നു ഞങൾ കണ്ടില്ലല്ലോ ? ഞാൻ വന്നിട്ട് ഒരു 30 മിനിറ്റ് ആയി . ഇങ്ങൾ ഞാൻ ഗ്രൗണ്ടിൽ കണ്ടിരുന്നു നല്ല ക്ഷീണം ഉള്ളത് കൊണ്ട് നേരെ ഇങ്ങ് പോന്നത് ആണ്. ഞങൾ അവിടെ ശമ്മുനോട് സംസാരിക്കുക ആയിരുന്നു. ഓ ഇങ്ങൾക്ക് ഒക്കെ സംസാരിക്കാൻ ഒക്കെ ആളുണ്ട് ഞമ്മൾ ഒക്കെ പാവങ്ങൾ ഇങ്ങനെ ഒറ്റക്ക് . നീ ഞങ്ങളെ കൂടെ വരാഞ്ഞിട്ട് അല്ലേ വന്നാൽ നിന്നോടും സംസാരിക്കാൻ ആളുണ്ടാവും. ഇപ്പൊ തൽക്കാലം ആരും വേണ്ട ഇങ്ങനെ പൊയ്ക്കോളം വേണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞോളം. അതും പറഞ്ഞ് ഞമ്മൾ കിടന്ന് ഉറങ്ങി. പിന്നെ രാത്രി എണീച്ച് ഞാൻ കൊണ്ടുവന്ന ചോറ് അവർക്കും കൊടുത്ത് ഞാനും കഴിച്ച് . പിന്നെ വീട്ടിലെ കഥ പറയാൻ തുടങ്ങി. അപ്പോഴാ വീട്ടിൽ വിളിക്കാത്ത ഓർമ്മ വന്നത്. വേഗം സുലുൻ്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് ഫോൺ വാങ്ങി വീട്ടിൽ വിളിച്ച് പറഞ്ഞു എത്തിയ വിവരം. എനിക്ക് ഫോൺ ഇല്ലാട്ടോ അതാ അവളുടെ ഫോൺ വാങ്ങി വിളിച്ചത്. എനിക്ക് ഫോൺ തരേണ്ട സമയത്ത് ഫോൺ തരും എന്ന് പറഞ്ഞതാണ് ബാപ്പ . അതോണ്ട് ഫോൺ ഇപ്പൊ ആവശ്യം ആയത് കൊണ്ട് വാങ്ങിത്തരം എന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു. അത് എന്ന് എൻ്റെ കയ്യിൽ എത്തും എന്ന് അറിയില്ല. അത് വരെ ഇവരുടെ ഫോൺ തന്നെ ശരണം. അതൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് ഞങൾ വീട്ടിലെ കഥ പറയാൻ തുടങ്ങി .അപ്പോ കാണ ഷമ്മു വിളിക്കുന്നു പിന്നെ അവർ രണ്ട് പേരും അവനോട് സംസാരിച്ച് ഇരുന്നു ഞാൻ പോസ്റ്റും . ഇവർ ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ട് എനിക്ക് സഹിച്ചില്ല ഞാൻ ഫോൺ വാങ്ങി കട്ട് ചെയ്ത് . അപ്പോ കാണ വീണ്ടും വിളിക്കുന്നു. പിന്നെ ഞമ്മൾ ഒന്നും നോക്കിയില്ല ഫോൺ എടുത്ത് ഞങൾ ഇവിടെ സംസാരിക്കാ അതോണ്ട് ഇങ്ങോട്ട് ഇനി വിളിക്കണ്ട എന്നും പറഞ്ഞ് ഫോൺ കട്ട് ആക്കാൻ നിൽക്കുമ്പോൾ കാണ അവൻ്റെ ഡയലോഗ് ഇയ്യ് നാളെ സംസാരിച്ചോ എനിക്ക് ഇപ്പൊ സംസാരിക്കണം എന്ന് . ഞാൻ പറഞ്ഞ് പറ്റില്ല എന്ന്.അങ്ങനെ അന്ന് മുതൽ ഞാനും അവനും ആയി കൂട്ട് ആയി. അങ്ങനെ ഓരോ ദിവസം കഴിയുമ്പോഴും ഞങ്ങളെ സൗഹൃദം വളർന്നു വന്നു. അങ്ങനെ എന്തും തുറന്ന് പറയാൻ പറ്റുന്ന ഒരു സൗഹൃദം കൂടെ കിട്ടി . അറിയാത്ത ഒരു നാട് ആയതിനാൽ ഒരു ബോയിയുടെ സഹായം എനിക്ക് ആവശ്യം ആയിരുന്നു. അതേപോലെ തന്നെ എനിക്ക് നല്ല ഒരു സൗഹൃദം കിട്ടി .അതും ഒരു ബോയിയും ആയി . പിന്നെ എനിക്ക് എൻ്റെ ലോകം ഷമ്മുവും എൻ്റെ ഫാമിലിയും ആയിരുന്നു. വീട്ടിലും ഞാൻ ഷമ്മുവിനെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞു അവർക്കും അവനെ പരിചയപ്പെടുത്തി കൊടുത്ത്. പക്ഷെ എനിക്ക് ഈ സൗഹൃദത്തിൽ നിന്ന് ഒരു കാര്യം കൂടെ കിട്ടി വേദന എന്ന ഒരു വികാരം. എൻ്റെ പുതിയ സൗഹൃദം എന്നെ ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ പഠിപ്പിച്ചു. ക്ഷമ , വേദന ,സന്തോഷം ,ദുഃഖം ഇവയൊക്കെ എന്താണ് എന്ന്. എൻ്റെ ഡിഗ്രി വരെയുള്ള ജീവിതത്തിൽ ഞാൻ അനുഭവിക്കാത്തത് കൊണ്ട അറിയാതെ പോയ വേദനയും ദുഃഖവും എല്ലാം എന്താണെന്ന് വ്യക്തമായി മനസ്സിലായി. ഷമ്മുവിൻ്റെ മുഖമൊന്നു മാറിയാൽ. മൂഡ് ഒന്ന് മാറിയാൽ മനസ്സിലാകും ആയിരുന്നു. അത്രയും അവനെ ഞാൻ പഠിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ അതേ പോലെ അവൻ്റെ ഓരോ മൗനവും പെരുമാറ്റവും ഒരുപാട് വേദനിപ്പിച്ചു. എന്നാലും ഒരിക്കെ പോലും വെറുക്കാനോ ദേഷ്യപ്പെടാനോ പറ്റിയിട്ടില്ല. അത്രയും ആ ഒരു സൗഹൃദത്തിൽ ഞാൻ പെട്ട് പോയി. സൗഹൃദം സന്തോഷം മാത്രം അല്ല വേദനയും സമ്മാനിക്കും. സൗഹൃദത്തിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന വേദന സഹിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറം ആണ്. സൗഹൃദം എന്നും സന്തോഷം നൽകുന്നതക്കാൻ ശ്രമിക്കുക. #📔 കഥ