Part 44
" അതുണ്ടല്ലോ നീ രണ്ടാഴ്ച്ച സമയം തന്ന പ്രൊജക്റ്റ് നമ്മൾക്ക് ഒരാഴ്ച്ച കൊണ്ട് തീർത്തിട്ട് നാട്ടിൽ പോകാം " : മനു ചിരി വിടാതെ പറഞ്ഞു.
അത് കേട്ടതും ബാക്കി മൂന്ന് പേരുടെയും കണ്ണോന്ന് വിടർന്നു.
_____________________________________________
പിറ്റേന്ന് പതിവിലും നേരത്തെ ഗൗരി എണീറ്റു. പ്രാഥമിക കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ ചെയ്ത് ഒടിച്ച് ഒരു കുളിയും പാസാക്കി അടുക്കളയിൽ കയറി. അപ്പോഴേക്കും കണ്ണൻ എഴുന്നേൽക്കുന്ന സമയം ആയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.
കട്ടനുള്ള വെള്ളം വെച്ച് അവൾ ഇന്ന് ചെയ്യേണ്ട ജോലികൾ ഒക്കെ മനസ്സിൽ കണക്ക്കൂട്ടി. മനസ്സ് കൊണ്ട് അവൾ യാഥാർഥ്യത്തെ ഉൾക്കൊണ്ട് തുടങ്ങി എന്ന തിരിച്ചറിവോടെ.
കട്ടൻ തിളപ്പിച്ച് കണ്ണുള്ളത് ഒരു കപ്പിലേക്ക് ഒഴിച്ച് അടച്ച് മാറ്റി വെച്ചു, അവൾക്ക് പിന്നെ ഉറക്കം ഉണർന്നു വെള്ളം അല്ലാതെ ഒന്നും വയറ്റിലേക്ക് ചെന്ന് ശീലം ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് അവൾക്കുള്ളതും മറ്റൊരു ഗ്ലാസ്സിലേക്ക് പകർത്തി വെച്ചു പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.
സൈഡിൽ ഒതുക്കി വെച്ചിരുന്ന പുറം തൂക്കുന്ന ചൂലും കൊണ്ട് ഇറങ്ങി. സൂര്യൻ ഉദിച്ച് വരുന്നതേ ഉള്ളു എങ്കിലും ചുറ്റും നേരിയ പ്രകാശം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
അവൾ ചൂലിന്റെ അടിമട്ട് തട്ടി കൊടുത്ത് ചുറ്റും വീക്ഷിച്ച് കൊണ്ട് മുന്നോട്ട് നടന്നു. കിണറ്റിന് കരയിൽ നിന്ന് അഞ്ചടി മാറി ഒരു ചാമ്പക്ക മരം നിൽപ്പുണ്ട്, അതിന് കുറച്ച് മാറി നാല് അഞ്ജ് കൂട്ടം തുളസി, പിന്നെ അവൾക്ക് പേരറിയാത്ത വള്ളി ചെടികൾ മതിലിൽ പടർന്ന് കിടപ്പുണ്ട്.
പിന്നെ വീടിന് ഇടത് വശത്തായി അതികം പ്രായം ചെല്ലാത്ത ഒരു മാവ് നിൽപ്പുണ്ട്, ചുറ്റും എല്ലാത്തിലേക്കും കണ്ണ് കൊണ്ട് ഒരു ഓട്ടം നടത്തിയിട്ട് അവൾ മുറ്റം തൂക്കാൻ തുടങ്ങി.
വെയിൽ വീണിട്ടില്ലാത്തത് കൊണ്ട് രാത്രിയിലെ ഈർപ്പം ഇപ്പോഴും മണ്ണിലുണ്ട്, കണ്ണൻ എണീറ്റ് വരാറായി എന്ന തോന്നലിൽ അവൾ പെട്ടന്ന് തന്നെ തൂത്ത് അകത്തേക്ക് കയറാൻ ഒരുങ്ങിയപ്പോൾ കണ്ടു കിണറ്റിൻ കരയിൽ നിന്ന് പല്ല് തേക്കുന്നവനെ.
" കട്ടൻ എടുക്കട്ടെ.... ? " : അകത്തേക്ക് കയറി വന്നവനെ തേടി എത്തിയത് അങ്ങനെ ഒരു ചോദ്യം ആയിരുന്നു.
അവൻ ഒരു നിമിഷം അവളെ ഒന്ന് നോക്കി കുളി കഴിഞ്ഞതിന്റെ തെളിവായി തലയിൽ തോർത്ത് കെട്ടി വെച്ചിട്ടുള്ള നിൽപ്പാണ്, സവാള അരിയുന്ന തിരക്കിലാണ് ആൾ. തിരിഞ്ഞ് പോലും നോക്കാതെയാണ് ചോദ്യം.
" ഹ്മ്മ് " : കണ്ണൻ അവളുടെ പ്രവർത്തികൾ നോക്കി കൊണ്ട് മൂളി.
അത് കേട്ടതും കത്തി അവിടെ വെച്ച് കട്ടൻ എടുത്ത് കൊടുക്കാനായി കൈ കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി.
" ഏയ്യ് വേണ്ട ഞാൻ എടുത്തോളാം എവിടെയാ ഇരിക്കുന്നെ എന്ന് പറഞ്ഞ മതി. " : അവൾ തിടുക്കപ്പെട്ട് കട്ടൻ എടുത്ത് തരാൻ വരുന്നവളെ കണ്ടതും അവൻ അതും പറഞ്ഞ് ചുറ്റും കണ്ണോടിച്ചു.
" അത്... അത് ആ കപ്പിൽ അടച്ച് വെച്ചിട്ടുണ്ട് " : കണ്ണന്റെ നോട്ടം കണ്ടതും അവൾ കണ്ണ് കൊണ്ട് കപ്പ് കാണിച്ച് കൊടുത്തിട്ട് വീണ്ടും ജോലിയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു.
കണ്ണൻ ആ കപ്പ് കയ്യിൽ എടുത്ത് അവൾക്ക് പുറകിലുള്ള സ്ലാബിൽ ചാരി നിന്ന് കട്ടൻ കുടിക്കാൻ തുടങ്ങി. കണ്ണ് പക്ഷെ ഓരോന്നും വേഗത്തിലും വൃത്തിയിലും ചെയ്യുന്നവളിൽ ആയിരുന്നു. ഗൗരി അവന് എതിരെ തിരിഞ്ഞ് നിൽക്കുവാണെങ്കിലും അവളുടെ പ്രവർത്തികളിൽ നിന്ന് തന്നെ അവൾ എത്രത്തോളം ഈ ജോലികൾ ചെയ്ത് ശീലിച്ച് പഴകിയതാണെന്ന് എടുത്ത് കാട്ടുന്നുണ്ട്.
പിന്നിൽ നിൽക്കുന്നവന്റെ നോട്ടം തന്നിൽ ആണെന്ന് അറിയവേ അവൾക്കുള്ളാം ചെറിയ വെപ്രാളം നിറഞ്ഞു.
" എന്തിനാ ഈ രാവിലെ തന്നെ ഇത്ര ധൃതിപ്പെട്ട് ഉണ്ടാക്കുന്നെ...? " : കണ്ണൻ ഒരു സംസാരത്തിന് തുടക്കം എന്ന വണ്ണം ചോദിച്ചു.
" അത് പിന്നെ രാവിലത്തേക്ക് കാപ്പി ( പ്രാതൽ ) ഉണ്ടാക്കാൻ " : തിരിഞ്ഞ് നോക്കാതെ എന്നാൽ മെല്ലെ പറഞ്ഞു.
" നേരം വെളുത്തതല്ലേ ഉള്ളൂ, ഇനിയും സമയം കിടക്കുവല്ലേ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ ധൃതിപ്പെട്ട് ഉണ്ടാകാൻ നിക്കുന്നെ " : അവളുടെ പതിഞ്ഞ സ്വരം കേട്ടതും അവനും മെല്ലെ ചോദിച്ചു, എങ്കിലും അവന്റെ സ്വാതുവെ ഉള്ള ഗൗരം വിട്ടിട്ടില്ല.
" അത് കുറച്ച് കഴിയുമ്പോൾ പോകൂല്ലേ അപ്പൊ കഴിച്ചിട്ട് പോകാൻ " : ഗൗരി ചെയ്യുന്ന ജോലി അല്പം വേഗത കുറച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
" അതിന് കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് ഗൗരി നന്ദ എവിടെ പോകുവാ....? " : അവൾ തന്നെയാണ് ഉദ്ദേശിച്ചത് എന്ന് അറിയാമെങ്കിലും അവൻ ചോദിച്ചു.
" ഞാൻ... ഞാൻ എവിടെയും പോകുന്നില്ല. എന്റെ കാര്യം അല്ല പറഞ്ഞെ. " : തല പകുതി അവന് നേരെ തിരിച്ച് കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു.
' പിന്നെ ആരുടെ കാര്യം ആണ് ' എന്ന് അവന് ചോദിക്കണം എന്ന് ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കിലും വേണ്ടെന്ന് വെച്ചു.
" അപ്പോൾ ഞാൻ പോകുന്നതിന് മുന്നേ ആഹാരം ഉണ്ടാക്കാൻ ആണോ, എങ്കിൽ എന്തിനാ ഇത്ര ധൃതി കൂട്ടുന്നെ ഞാൻ ഒരു പത്തര ഒക്കെ ആകുമ്പോൾ വരുന്നതല്ലേ " : അവൻ ഒരു സംശയത്തോടെ പറഞ്ഞ് നിർത്തി.
" അല്ല കഴിച്ചിട്ട് പോയാ ഇതിനായിട്ട് പിന്നെ ഇങ് വരെ വരാൻ നിൽക്കണ്ടല്ലോ " : അവൾ കാര്യമായി തന്നെ പറഞ്ഞു, അതോടൊപ്പം അരിഞ്ഞ് വെച്ച ഉള്ളി എല്ലാം എടുത്ത് കുക്കറിലേക്ക് ഇട്ടു.
" അപ്പൊ ഞാൻ ഈ പേരും പറഞ്ഞ് തിരിച്ച് വരാതെ ഇരിക്കാൻ വേണ്ടിയാണല്ലേ ഇപ്പൊ ധൃതി കൂട്ടുന്നത് അല്ലെ " : കട്ടൻ അവസാന ഇറക്കും കുടിച്ച് കൊണ്ട് കണ്ണൻ ഗൗരവം നാടിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
അത് കേട്ടതും ഗൗരി ഒന്ന് ഞെട്ടി. ' താൻ അങ്ങനെയാണോ പറഞ്ഞെ ' അവൾ ചിന്തിക്കാതെ ഇരുന്നില്ല.
അവൾ അതെ ഞെട്ടലോടെ തന്നെ അവനെ തിരിഞ്ഞ് നോക്കി. അവിടെ കുടിച്ച കപ്പ് കഴുകി വെക്കുന്ന തിരക്കിലാണ്, പക്ഷെ മുഖം ഗൗരവത്തിൽ ഇരിപ്പുണ്ട്.
" അയ്യോ ഞാൻ.... ഞാൻ അങ്ങനെ ഒന്നും ഉദ്ദേശിച്ചല്ല പ.. പറഞ്ഞെ, അത്... അത് പിന്നെ കഴിച്ചിട്ട് പോയാ വിശക്കുമ്പോ... വിശക്കുമ്പോ അവിടുന്ന് ഇങ് വരെ വരണ്ടല്ലോ അതാ അല്ലാതെ അല്ലാതെ ഞാൻ അങ്ങനെ ഒന്നും ഒന്നും ഉദ്ദേശിച്ചില്ല " : കണ്ണൻ താൻ പറഞ്ഞത് തെറ്റിധരിച്ച് കാണും എന്ന തോന്നലിൽ വെപ്രാളപ്പെട്ട് പറഞ്ഞ് നിർത്തി.
അത് കേട്ടപ്പോൾ ഗൗരി ആത്മാർത്ഥമായി പറഞ്ഞത് തന്നെയാണ് എന്ന് മനസ്സിലായി എങ്കിലും അവന്റെ മുഖത്തെ ഗൗരവത്തിന് ഒരു കുറവും വന്നില്ല.
അത് കണ്ടതും ഗൗരിക്ക് ആകെ ടെൻഷൻ ആയി ഇനി എന്ത് പറഞ്ഞ് അവനെ അനുനയിപ്പിക്കും എന്ന് അറിയാതെ ആയി.
" എങ്കിൽ.... എങ്കിൽ അ... "
" പിന്നെ എന്താണാവോ ഇന്നലെ പറഞ്ഞത് പോലെ ആരെയെങ്കിലും ബോധിപ്പാൻ ആണോ...? അങ്ങനെ ആണെങ്കിൽ വേണ്ട " : ഗൗരിയെ പറഞ്ഞ് പൂർത്തിയാക്കാൻ സമ്മതിക്കാതെ അവൻ കടുപ്പിച്ച് പറഞ്ഞു.
അവന്റെ മനസ്സിൽ ഇനി ഇതും നാട്ടുനടപ്പ് സമൂഹം ഒക്കെ ഓർത്ത് അവൾ ബുദ്ധിമുട്ടി ചെയ്യുന്നതാണോ എന്ന സംശയം ആണ്.
" അല്ല ആരെയും ബോധിപ്പിക്കാനോ, ഭാര്യയുടെ അധികാരം കാണിച്ചതോ അല്ല, വിശന്ന് ഇരുന്നിട്ട് കഴിക്കാൻ ആയി ഇത്രയും ദൂരം തിരിച്ച് വരണ്ടല്ലോ എന്ന് കരുതിയിട്ട. " : അത് പറയുമ്പോൾ അവൾക്ക് മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നവനെയോ അവനോടുള്ള പേടിയോ ബാധിച്ചില്ല.
വിശപ്പിന്റെ വില അറിയുന്നവൾക്ക് അവൻ പറഞ്ഞ വാചകങ്ങൾ ഇഷ്ടമായില്ല എന്ന് സാരം.
എന്നാൽ അവളുടെ സംസാരവും ഭാവവും ഒക്കെ കണ്ടതും നിമിഷ നേരം കൊണ്ട് അവന്റെ മുഖം വിടർന്നു.
" ഹ്മ്മ് ഞാൻ പതുക്കെ ഇറങ്ങുന്നുള്ളു, ഇങ്ങനെ ധൃതി പിടിച്ച് ഉണ്ടാകാൻ നിൽക്കണ്ട കഴിച്ചിട്ടേ പോകുന്നുള്ളൂ. " : അതും പറഞ്ഞ് തിരിഞ്ഞ് നടക്കുന്നവന്റെ അദരത്തിൽ ചെറുചിരി ഉണ്ടായിരുന്നു.
കണ്ണൻ പോകുന്നത് അറിഞ്ഞ് തിരിഞ്ഞ് നോക്കാനോ അവൻ പറഞ്ഞതിന് മറുപടി നൽകാനോ ഗൗരി നിന്നില്ല.
കണ്ണൻ അവിടുന്ന് നേരെ മുറിയിൽ ചെന്ന് അവൻ സ്ഥിരം ഉപയോഗിക്കുന്ന കീപാഡ് ഫോണിൽ നിന്ന് സാബുവിനെ വിളിച്ച് കൊണ്ട് സിറ്റ്ഔട്ടിൽ തിട്ടയിൽ വന്ന് ഇരുന്നു.
" ഹാ പറ കണ്ണാ " : കാൾ എടുത്ത പാടെ സാബു തിരക്കി.
" നിനക്ക് ഇന്ന് എന്തെങ്കിലും തിരക്കോ മറ്റോ ഉണ്ടോ " : കണ്ണൻ ഗൗരവത്തിൽ ചോദിച്ചു.
" ഇല്ലടാ അങ്ങനെ പറയത്തക്ക തിരക്ക് ഒന്നും ഇല്ല, എന്തേ ടൗണിലോ മറ്റോ പോകാൻ ആണോ...? ഞാൻ എങ്കിൽ ഒരു ഇരുപത് മിനിറ്റ് അപ്പോഴേക്കും അങ്ങ് എത്താം " : കണ്ണൻ പറയാൻ അവസരം കൊടുക്കാതെ സാബു തന്നെ സ്വയം ചോദ്യവും ഉത്തരവും നൽകി.
" ഏയ്യ് അതിനൊന്നും അല്ല എനിക്ക് മറ്റൊരു ആവിശ്യത്തിനായി ഓട്ടം പോകാൻ ആയിരുന്നു. പിന്നെ ഉടനെ ഒന്നും ഓടി പിടച്ച് വരാൻ നിൽക്കണ്ട ഒരു ഒൻപതര ഒക്കെ ആകുമ്പോൾ എത്തിയ മതി. " : കണ്ണൻ അത് പറഞ്ഞതും സാബു സമ്മതം മൂളിയതും ആ കാൾ അവിടെ അവസാനിച്ചു.
പിന്നെയും ഏറെ നേരം മനസ്സിൽ പല കണക്ക് കൂട്ടലോടെ അവിടെ ഇരുന്നു. എന്തെല്ലാമോ തീരുമാനിച്ച് ഉറപ്പിച്ച ശേഷം അവൻ അവിടെ നിന്ന് എണീറ്റ് കുളിക്കാനായി കയറി.
" ഗൗരി നന്ദ കഴിക്കുന്നില്ലേ " : തനിക്ക് എല്ലാം എടുത്ത് തന്നിട്ട് മാറി നിൽക്കുന്നവളെ കണ്ടതും കണ്ണൻ തിരക്കി.
" അത് അത് ഞാൻ പിന്നെ കഴിച്ചോളാം " : ഗൗരി ഒരു പരുങ്ങലോടെ പറഞ്ഞു.
" അതെന്താ ഗൗരി നന്ദ മാത്രം കഴിക്കാൻ ആയി വേറെ എന്തെങ്കിലും പ്രേത്യേകം ആയിട്ട് ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ടോ...? അതാണോ എന്റെ കൂടെ ഇരിക്കാതെ " : അവൻ വളരെ സൗമ്യമായി ചോദിച്ചു.
എന്നാൽ ആ ചോദ്യം കേട്ടതും ഗൗരി ഒന്ന് അമ്പരന്ന് പോയി. പെട്ടന്ന് തന്നെ ഇല്ലെന്ന പോലെ തലയാട്ടി.
" എങ്കിൽ വന്നിരുന്ന് കഴിക്ക് " : കണ്ണൻ അവളിൽ നിന്ന് നോട്ടം തെറ്റിക്കാതെ പറഞ്ഞു.
വേറെ നിവർത്തി ഇല്ലാതെ അടുക്കളയിൽ പോയി പ്ലേറ്റ് എടുത്ത് കൊണ്ട് വന്ന് ഇരുന്നു. കണ്ണൻ കഴിക്കാൻ ഉള്ളതെല്ലാം അവൾക്ക് എടുക്കാൻ പാകത്തിന് നീക്കി വെച്ച് കൊടുത്തു. അവന് ഒരു നോട്ടം നൽകി അവൾക്ക് ആവിശ്യം ഉള്ളത് എടുത്ത് കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി.
അത് കണ്ടതും അവന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചിരി വിരിഞ്ഞു പക്ഷെ തലയും താഴ്ത്തി ഇരുന്നവൾ അത് കണ്ടില്ലെന്ന് മാത്രം.
അവനും മനസ്സിലായി തുടങ്ങിയിരുന്നു അവളെ സാധാരണ രീതിയിൽ പറഞ്ഞ ഇപ്പൊ ഈ കൂടെ ഇരുന്നുള്ള കഴിപ്പ് കാണില്ലായിരുന്നു അതാ അവൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞെ.
അതൊക്കെ ആലോജിച്ച് അതെ ചിരിയോടെ അവനും കഴിച്ച് തുടങ്ങി!!!!!
തുടരും.........
#നോവൽ #തുടർകഥ #കഥ #തുടർകഥ #mallu stories #പ്രണയം #പ്രണയ കഥ #പ്രണയം #viral #🙋♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ