Part 60
അവൾ പറയുന്നത് എല്ലാം ശ്രെദ്ധിച്ച് കെട്ട് നിന്ന് തലയാട്ടി നിന്നവൻ ഗൗരി പോകാൻ ഒരുങ്ങുന്നത് കണ്ടതും അത് തടയുന്ന വണ്ണം കയ്യിൽ കയറി പിടിച്ചു.
ഒട്ടും പ്രദീക്ഷിക്കാത്ത പ്രവർത്തി ആയതിനാൽ ഗൗരി ഒന്ന് ഞെട്ടി. പിന്നെ മെല്ലെ അവനെ തിരിഞ്ഞ് നോക്കി.
" എന്തിനാ നേരത്തെ കരഞ്ഞേ....? " : യാതൊരു മുഖവുരക്കും നിക്കാതെ കണ്ണൻ തിരക്കി.
അവന്റെ ചോദ്യം ആണ് അല്പം മുൻപ് നടന്നതൊക്കെ അവളുടെ ചിന്തയിലെക്ക് ഇരച്ചെത്തിയത്. കിടക്കാൻ പോകുന്നതിന് മുന്നേ കണ്ണൻ പറഞ്ഞതും കണ്ട സ്വപ്നത്തിന്റെ ആഘാദത്തിലും മുന്നിൽ കിടന്നവന്റെ ശരീരത്തിൽ വന്ന ചൂട് പനിച്ചൂട് ആണെന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
അതാണ് മനസ്സ് കൈ വിട്ട് പോയതും, ആൾക്ക് മുന്നിൽ അതും പറഞ്ഞ് കരഞ്ഞതും ചേർന്ന് നിന്നതും ഒക്കെ. ഇപ്പൊ ഓർക്കുമ്പോൾ ആകെ നാണക്കേടും പരവേശവും തോന്നുന്നുണ്ടായിരുന്നു അവൾക്ക്.
മുഖം ഉയർത്തി നോക്കാൻ പോലും കഴിയാതെ അവൾ അവന്റെ മുന്നിൽ നിന്നു.
" വാ ഇവിടെ ഇരിക്ക് " : അവളുടെ നിൽപ്പും ഭാവവും ഒക്കെ കണ്ട് അവൻ തനിക്ക് അരികിൽ കൈ കാണിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
" വേണ്ട, പനിയുടെയും മരുന്നിന്റെയും ക്ഷീണം കാണും കിടന്നോ നാളെ.... നാളെ സംസാരിക്കാം " : തത്കാലം അവന്റെ അടുത്ത് നിന്ന് രെക്ഷപെടാലോ എന്ന ഉദ്ദേശത്തിൽ അവൾ പറഞ്ഞു.
" ഒന്നും പിന്നത്തേക്ക് വെക്കുന്ന ശീലം എനിക്ക് ഇല്ല, ഗൗരി നന്ദക്കും ഇനി മുതൽ ഉണ്ടാവാൻ പാടില്ല. അതിനി എത്ര ചെറിയ കാര്യം ആണെങ്കിൽ പോലും പിന്നത്തേക്ക് മാറ്റി വെക്കരുത് അപ്പൊ തന്നെ എന്നോട് പറയണം... മനസ്സിലായോ....? " : ഒരു താക്കീതും മുന്നറിയിപ്പും പോലെ അവൻ പറഞ്ഞു.
അതിന് തലയാട്ടി കൊണ്ട് അവൾ മറുപടി നൽകി.
" ഹ്മ്മ് എങ്കിൽ ഇവിടെ ഇരിക്ക് " : കണ്ണൻ വീണ്ടും തനിക്ക് അടുത്ത് കൈ കൊണ്ട് തട്ടി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
" വേണ്ട ഞാൻ... ഞാൻ ഈ കസേരയിൽ ഇരുന്നോളാം " : മെല്ലെ തല ചെരിച്ച് അടുത്ത് കിടക്കുന്ന കസേര കാണിച്ച് കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു.
അവന്റെ അടുത്ത് ഇരിക്കാനുള്ള മടി കൊണ്ട് ആണവൾ അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്. കുറച്ച് മുന്നേ ഓർക്കാണ്ട് അവനെ ചെന്ന് കെട്ടിപിടിച്ച് കരഞ്ഞത് പോലെ അല്ലല്ലോ ഇപ്പോൾ. അവൾക്ക് അത് ഓർമ്മ വരുംതോറും അവനെ നോക്കാൻ വല്ലാത്തൊരു ചമ്മൽ തോന്നുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അവളുടെ മറുപടി കേട്ടതും അവൻ മെല്ലെ അവളിലുള്ള പിടുത്തം വിട്ടു. തല ഉയർത്താതെ ഇടങ്കണ്ണ് ഇട്ട് അവനെ ഒന്ന് നോക്കി അവൾ കസേരയിലേക്ക് ഇരുന്നു.
മുന്നിൽ തലയും താഴ്ത്തി ഇരിക്കുന്നവളെ കണ്ടതും അവളുടെ മനസ്സിൽ കൂടി പോകുന്നത് എന്താണെന്ന് അവനും മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
" ഇനി പറ എന്തിനാ നേരത്തെ കരഞ്ഞേ...? ഹ്മ്മ്മ്...? " : കൈ രണ്ടും ഇരിക്കുന്നതിന് രണ്ടറ്റത്തും വെച്ച് അവളിൽ തന്നെ നോട്ടം എയ്ത് കൊണ്ട് കണ്ണൻ ചോദിച്ചു.
" അത്... അത് " : ഗൗരി വിക്കി വിക്കി പറഞ്ഞ് തുടങ്ങി
" എന്നോട് എന്തെങ്കിലും സംസാരിക്കുമ്പോൾ അത് എന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി ആയിരിക്കണം എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് " : കണ്ണൻ അല്പം ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞു.
അത് കേൾക്കേണ്ട താമസം ഗൗരിയുടെ മുഖം താനേ ഉയർന്നു. അത് എന്നാൽ അവനോട് ഉള്ള ഭയം ഒന്നും ആയിരുന്നില്ല എങ്കിലും അവന്റെ ഗൗരവം കാണുമ്പോൾ എവിടെയോ ഒരു പേടി.
" അത്... അത്... അത് ഹാ അത് പിന്നെ ഞാൻ വന്ന് നോക്കുമ്പോ നല്ല... നല്ല ചൂട് ഉണ്ടായിരുന്നു. അതാ " : ആദ്യം തത്തി തത്തി നിന്നവൾ പിന്നെ എന്തോ ഓർത്ത പോലെ പറഞ്ഞു. അല്ലാതെ സ്വപ്നം കണ്ട് കരഞ്ഞതാണെന്ന് പറയാൻ അവൾക്ക് നാണക്കേട് തോന്നി.
" അപ്പൊ എനിക്ക് പനി പിടിച്ച് ശരീരം ചൂട് കയറിയത് കൊണ്ട് പേടിച്ച് കരഞ്ഞതാണോ....? " : മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്നവൾ കള്ളം പറയുവാണെന്ന് മനസ്സിലായിട്ടും അവൻ തിരക്കി.
അവന്റെ പറച്ചിൽ കേട്ടപ്പോ ചെറിയൊരു പതർച്ച അവളിൽ നിറഞ്ഞെങ്കിലും അതെ എന്ന് തന്നെ തലയനക്കി.
" അങ്ങനെ ആണോ... അല്ല എനിക്ക് പനി വന്നതിന് എന്തിനാ ഗൗരി നന്ദ കരയുന്നെ. പനി വരുമ്പോ എല്ലാവർക്കും ശരീരം ചൂട് കേറുന്നതല്ലേ....? " : വിടാൻ ഉദ്ദേശം ഇല്ലാത്ത പോലെ അവൻ തിരക്കി.
അല്ലെങ്കിലും അവന് വേണ്ടത് എന്തെങ്കിലും ഒരു ഉത്തരം അല്ലല്ലോ സത്യം അല്ലെ അത് എങ്ങനെ അവളെ കൊണ്ട് പറയിപ്പിക്കണം എന്നും അവന് അറിയാം.
" അല്ല അത് പിന്നെ പനി വന്നത് കൊണ്ട് മാത്രമല്ല... അത് ഞാൻ കൊറേ തവണ വിളിച്ചു അപ്പോഴൊന്നും എണീറ്റില്ല അതാ.... " : ഒന്നും കൂടി വിശദമാക്കി പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് വീണ്ടും തലയും താഴ്ത്തി ഇരുന്നു.
" അപ്പൊ എന്നെ വിളിച്ചിട്ട് ഞാൻ എണീക്കാത്തത് കൊണ്ട് ആണോ കരഞ്ഞേ....? " : കണ്ണൻ ഒരു മയത്തിൽ ചോദിച്ചു.
അതിനും തല പോകാതെ തന്നെ അതെ എന്ന് തലയാട്ടാൽ തന്നെ ആയിരുന്നു അവളുടെ മറുപടി.
" അല്ല ഞാൻ എണീറ്റില്ലെങ്കിൽ ഗൗരി നന്ദ എന്തിനാ കരയുന്നെ സന്തോഷിക്കുക അല്ലെ ചെയ്യേണ്ടത്. എന്തായാലും ഗൗരി നന്ദയുടെ സമ്മതത്തോടെയും ആഗ്രഹത്തോടെയും ജീവിതത്തിലേക്ക് വന്നതല്ലല്ലോ ഞാൻ. അത് ഇനി ഗൗരി നന്ദയുടെ ഭാഷയിൽ പറയുകയാണെങ്കിൽ ഗൗരി നന്ദയെ വിലക്ക് വാങ്ങിയവൻ. അപ്പോൾ എണീറ്റില്ലെങ്കിൽ എന്റെ ശല്യം ഒഴിഞ്ഞ് പോയെന്ന് കരുതി സന്തോഷിക്കുക അല്ലെ വേണ്ടത്. " : അവളെ കളിപ്പിക്കണം എന്ന ഉദ്ദേശത്തിൽ പറഞ്ഞ് തുടങ്ങിയവൻ അവസാനം ആയപ്പോൾ അവളുടെ മനസ്സ് അറിയാനും ഒപ്പം സന്ധ്യക്ക് ഗൗരി പറഞ്ഞത് എല്ലാം ഓർത്ത് പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് മെല്ലെ ചെരിഞ്ഞ് കിടന്നു. മരുന്നിന്റെ ക്ഷീണം അവനിൽ തോന്നി തുടങ്ങിയിരുന്നു.
എന്നാൽ കണ്ണൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടതും ഒരു ഞെട്ടലോടെ ഗൗരി അവനെ തല ഉയർത്തി നോക്കി. ഗൗരിയെ പോലെ ഉള്ള ഒരുവൾക്ക് ഒരിക്കലും അങ്ങനെ ഒരു കാര്യം ചിന്തിക്കാൻ പോലും കഴിയുന്നതല്ല.
എന്തിന് തന്നെ ഇത്രയും ദ്രോഹിച്ച ചെറിയമ്മയെയും അമ്മമ്മയെയും ചേച്ചിയും പോലും ഇല്ലാണ്ട് ആവണേ എന്നോ അല്ലെങ്കിൽ അവരൊക്കെ നശിക്കണേ എന്നോ ഉള്ള് കൊണ്ട് ഒരിക്കൽ പോലും അവൾ ചിന്തിച്ചിട്ടില്ല.
തന്നോട് എത്ര ദ്രോഹം ചെയ്തവർ ആയാലും എല്ലാവർക്കും നല്ലത് മാത്രം വരണേ എന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്ന കൂട്ടത്തിലാണ് അവൾ.
അങ്ങനെ ഉള്ളവളോട് ആണ് കഴുത്തിൽ താലി കെട്ടിയവൻ അവന്റെ ഇല്ലായിമയെ കുറിച്ച് പറയുന്നത്. ഗൗരിയെ പോലെ താലിക്കും സിന്തൂരത്തിനും ഒക്കെ ജീവന്റെ വില കൽപ്പിക്കുന്ന ഒരു പെണ്ണിന് ഒരിക്കലും കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കാത്ത കാര്യമാണ് കണ്ണൻ ഇപ്പോൾ ചോദിച്ചത്.
സാഹചര്യം കൊണ്ട് കണ്ണനെ അവൾക്ക് ഭർത്താവായി അംഗീകരിക്കാൻ ഇതുവരെ കഴിഞ്ഞില്ല എങ്കിലും അവൻ കഴുത്തിൽ അണിയിച്ച താലിയോ അവൻ വേണ്ടി ചാർത്തുന്ന സിന്തൂരമോ ഇന്ന് വരെ അവൾ മുടക്കിയിട്ടില്ല.
ഈ കല്യാണം തനിക്ക് അംഗീകരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് ഈ വീട്ടിൽ വന്നതിന് ശേഷമാണ് താൻ സമാധാനം എന്തെന്ന് അറിഞ്ഞത്.
റോഡിൽ അടി ഉണ്ടാക്കി നടക്കുന്നവനെ കെട്ടിയാൽ ജീവിതത്തിൽ സമാധാനം എന്തെന്ന് ഇനി ഒരിക്കൽ പോലും അറിയും എന്ന് കരുതിയത് അല്ല, പക്ഷെ ഇവിടെ ഇപ്പൊ സ്വന്തം വീടിനേക്കാളും സമാധാനവും സന്തോഷവും ഉണ്ട് എന്തിന് പറയുന്നു, താൻ ഒന്ന് നേരെ ചൊവ്വേ ശ്വാസം വിടാൻ തുടങ്ങിയത് പോലും ഇവിടെ വന്നതിന് ശേഷമാണ്.
എല്ലാത്തിനും ഉപരി ഒരിക്കൽ പോലും താൻ ഭയന്നത് പോലെ തന്നെ ഉപദ്രവിക്കുന്നത് പോയിട്ട് ഭർത്താവിന്റെ ഒരു അധികാരം പോലും ഇന്ന് വരെ കാട്ടിയിട്ടില്ല. തന്റെ കയ്യിൽ പിടിക്കും എന്നല്ലേ അനാവിശ്യമായി അറിയാതെ പോലും തന്റെ ശരീരത്തിൽ തട്ടുകയോ എന്തിന് ഒന്ന് നോക്കുക പോലും ചെയ്തിട്ടില്ല.
അവളുടെ മനസ്സിൽ അവളെയും കൊണ്ട് കടയിൽ ഒക്കെ പോയതും പറയാതെ തന്നെ തനിക്ക് വേണ്ടി സാനിറ്ററി പാട് ഒക്കെ വാങ്ങി തന്നതും, വലിയ കടയിൽ കൊണ്ട് പോയി രുചിയുള്ള ഭക്ഷണം വാങ്ങി തന്നതും, ആൾ കൂട്ടത്തിന് ഇടയിൽ തന്റെ കൈ ചേർത്ത് പിടിച്ചതും, തന്നെ കൊണ്ട് കടമയുടെ പേരിൽ അവന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ കഴുകിപ്പിക്കാത്തതും, തനിക്ക് സമയം പോകാനായി ടി വി കൊണ്ട് വന്ന് വെച്ചതും ഒക്കെ ഓരോന്നായി ഓർമ്മ വന്നു.
അവസാനം ഇന്ന് താൻ അവനോട് പറഞ്ഞ വാക്കും അതിന് അവൻ നൽകിയ മറുപടിയും, കണ്ട സ്വപ്നവും അല്പം മുൻപ് കണ്ണൻ ചോദിച്ച ചോദ്യത്തിലും വന്ന് നിന്നു.
അവളുടെ കണ്ണ് വീണ്ടും നിറയാൻ തുടങ്ങി. ഉറക്കം കണ്ണിനെ മൂടിയിട്ടും അവളെ തന്നെ നിരീക്ഷിച്ച് ഇരുന്നവൻ അത് പെട്ടന്ന് കാണുകയും ചെയ്തു. പെട്ടന്ന് തന്നെ കിടന്നിടത്ത് നിന്ന് എണീക്കുകയും, കട്ടിലിൽ അവൾക്ക് മുഖമുഖം ഇരിക്കുകയും ചെയ്തു.
" എന്താ... എന്തിനാ കരയുന്നെ....? " : ഒരിക്കലും അവൾ കരയും എന്ന് കരുതിയിട്ട് ആയിരുന്നില്ല അവൻ അങ്ങനെ ചോദിച്ചത്. ഇപ്പോൾ വീണ്ടും അവൾ കരയുന്നത് കണ്ടതും എന്ത് പറയണം എന്നോ ചോദിക്കണം എന്നോ അവന് നിശ്ചയം ഇല്ലായിരുന്നു.
എന്നാൽ അവന്റെ ചോദ്യം കേട്ടതും നിറഞ്ഞിരുന്ന കണ്ണ് ഒഴുകാൻ തുടങ്ങി. കൈ കൊണ്ട് മുഖം പൊത്തി കുനിഞ്ഞിരുന്ന് കരയാൻ തുടങ്ങി.
അത് കണ്ടതും കണ്ണൻ നെറ്റി ഒന്ന് തടവി അവൾ ഇരുന്ന കസേര അവനടുത്തേക്ക് വലിച്ച് ചേർത്തു. അത് അറിഞ്ഞെങ്കിലും തല പൊക്കി നോക്കാനോ കരച്ചിൽ നിർത്താനോ ഗൗരി നിന്നില്ല.
" ദെയ് എന്നെ നോക്കിയേ " : കണ്ണൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് അല്പം കൂടി ചേർന്ന് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
" കരയല്ലേ നോക്ക് എന്നെ ഞാൻ അത് ചുമ്മാ ചോദിച്ചതാ " : അവളെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ എന്ന വിധം അവൻ പറഞ്ഞ് നോക്കി. എവിടുന്ന് അവിടെ ഒരു മാറ്റവും ഇല്ല നേർത്തതെ പോലെ വലിയ കരച്ചിൽ ഒന്നും അല്ലെങ്കിലും കരച്ചിലാണെന്ന് അവളുടെ ശരീരം അനങ്ങുന്നതിൽ നിന്ന് അവന് മനസ്സിലാക്കി കൊടുത്തു.
പിന്നെ ഒന്നും നോക്കീല അവന് അല്പം ബലമായി തന്നെ അവളുടെ ഉയർത്തി. മുഖം മറച്ചിരുന്ന കയ്യും എടുത്ത് മാറ്റി. ഇപ്പോൾ അവന്റെ രണ്ട് കൈ കൊണ്ട് കോരി എടുത്തേക്കുവാണ് അവളുടെ മുഖം.
അവളുടെ മുഖം കണ്ടതും അറിയാതെ തന്നെ അവന്റെ ഉള്ള് ഒന്ന് പിടഞ്ഞ് പോയി. മുഖം മുഴുവനും കണ്ണീർ കൊണ്ട് നനഞ്ഞിരിക്കുവാണ്, കുറെ കരഞ്ഞത് കൊണ്ടു തന്നെ കണ്ണൊക്കെ ചെറുതായി ചുമന്നു കയറി ചീർത്ത് വന്നിട്ടുണ്ട്.
അവനിക്ക് അവളെ നെഞ്ചോട് ചേർക്കണം എന്ന് തോന്നിയെങ്കിലും അത് ശെരിയല്ലെന്ന തോന്നലിൽ വേണ്ടെന്ന് വെച്ചു. ഒരു നിമിഷം കണ്ണോന്ന് ഇറുക്കി അടച്ചു തുറന്നു അവൻ. അപ്പോഴും കണ്ടു അവനെ തന്നെ നോക്കി വിതുമ്പി ഇരിക്കുന്നവളെ!!!!!!
തുടരും........
#കഥ #തുടർകഥ #mallu stories #പ്രണയം #പ്രണയ കഥ #നോവൽ #തുടർകഥ #love #പ്രണയം #മലയാളം