Her First Love 💕 (ഭാഗം - 21) (ജസ) അന്ന് രാവിലെ ഓഫീസിലേക്ക് പോകാൻ സയാൻ സാർ കാർ എടുത്തപ്പോൾ ഞാൻ ഒരു കാര്യം തീരുമാനിച്ചു. ഇത്തവണ മുൻസീറ്റ് എനിക്ക് അവകാശപ്പെട്ടതാണ്. കാറിന് അടുത്തേക്ക് നടന്നപ്പോൾ ഷെറിൻ പതിവുപോലെ മുൻസീറ്റ് ലക്ഷ്യമാക്കി വേഗത്തിൽ നടക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. ഞാൻ അവളെക്കാൾ വേഗത്തിൽ നടന്ന് കാറിന്റെ മുൻവശത്തെ വാതിൽ തുറന്നു. ഷെറിൻ: (അന്തംവിട്ടു പോയി) "ജസേ... നീ... നീ എന്താ ഇവിടെ?" ജസ: (ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) "എന്താ ഷെറിൻ? ഇത് എന്റെ ഭർത്താവിന്റെ കാറാണ്. എന്റെ ഭർത്താവിന്റെ തൊട്ടടുത്ത് ഇരിക്കേണ്ടത് ഞാൻ തന്നെയാണ്. നീ പുറകിൽ ഇരിക്കൂ, ഇന്ന് എനിക്ക് സയാൻ സാറുമായി ഓഫീസിനെക്കുറിച്ച് കുറച്ചു കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കാനുണ്ട്." സയാൻ സാർ ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിൽ ഇരുന്നു. അദ്ദേഹം എന്റെ ഈ മാറ്റം കണ്ട് ഒന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു. അദ്ദേഹം ഷെറിനെ നോക്കി, അവൾക്ക് പുറകിലെ വാതിൽ തുറന്നുകൊടുത്തു. സയാൻ: "ഷെറിൻ, ഇന്ന് ജസയ്ക്ക് മുൻസീറ്റിൽ ഇരിക്കാൻ ആഗ്രഹമുണ്ട്. നീ പുറകിൽ ഇരിക്കൂ." ഷെറിൻ ദേഷ്യം കടിച്ചമർത്തിക്കൊണ്ട് പുറകിലെ സീറ്റിലേക്ക് കയറി ഇരുന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ എന്നോട് തോന്നിയ പക ഞാൻ ആ റിയർവ്യൂ മിററിലൂടെ കണ്ടു. പക്ഷേ, ഇന്ന് എനിക്കത് ഒരു പ്രശ്നമേയല്ലായിരുന്നു. (സയാൻ) ജസ മുൻസീറ്റിൽ വന്നിരുന്നപ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു ഉന്മേഷം എനിക്ക് തോന്നി. മാസങ്ങൾക്ക് ശേഷമാണ് അവൾ ഇങ്ങനെ ഒരു മുൻകൈ എടുക്കുന്നത്. ഷെറിൻ പുറകിലിരുന്ന് ഒന്നും മിണ്ടുന്നില്ലെങ്കിലും, അവളുടെ മൗനം അവിടെ വലിയൊരു അസ്വസ്ഥത ഉണ്ടാക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ: "ജസാ... എന്താ ഓഫീസിനെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കാൻ ഉള്ളത്?" ജസ: "നമുക്ക് ആ പുതിയ പ്രോജക്റ്റിനെക്കുറിച്ച് ഒന്ന് ചർച്ച ചെയ്യണം സയാൻ. പിന്നെ, ഷെറിന്റെ കോഴ്സിനെക്കുറിച്ച് ഒരു തീരുമാനം എടുക്കണം. അവൾക്ക് പഠിക്കാൻ വേറെ സൗകര്യങ്ങൾ നോക്കാം." ജസയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ഷെറിൻ ഞെട്ടി. അവൾ പുറകിലിരുന്ന് എന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങിയെങ്കിലും, ജസ വളരെ കൂളായി സയാനോട് സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അവരുടെ പ്രണയവും ജോലിയും തമ്മിലുള്ള ഒരു ആത്മബന്ധം കാറിലെ അന്തരീക്ഷത്തിൽ നിറഞ്ഞുനിന്നു. (ഷെറിൻ) ദേഷ്യം കൊണ്ട് എന്റെ വിരലുകൾ എന്റെ സാരിയിൽ മുറുകി. ജസ ഇത്ര പെട്ടെന്ന് ഇത്രയും തന്ത്രശാലിയാകുമെന്ന് ഞാൻ കരുതിയില്ല. മുൻസീറ്റിൽ ഇരുന്ന് അവൾ എന്നെ തോൽപ്പിക്കുകയാണ്! ഇക്കയുടെ ശ്രദ്ധ മുഴുവൻ അവളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു. ഞാൻ: (വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ) "ഇക്ക... ജസ പറയുന്നതിൽ ശരിയുണ്ട്. എനിക്ക് ശല്യമാകുന്നുണ്ടെങ്കിൽ ഞാൻ പഠനം നിർത്തിക്കൊള്ളാം." ഞാൻ കരച്ചിലിന്റെ വക്കിലെത്തി സംസാരിച്ചു. പക്ഷേ ജസ തിരിഞ്ഞു പോലും നോക്കിയില്ല. അവൾ സയാൻ ഇക്കയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് എന്തോ തമാശ പറഞ്ഞു ചിരിക്കുന്നു. എന്റെ കളിയിൽ ജസ ഇപ്പോൾ ജയിച്ചു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. പക്ഷേ, ഈ ബാംഗ്ലൂർ നഗരത്തിൽ എനിക്കെന്റെ സ്ഥാനം തിരിച്ചുപിടിക്കാൻ അറിയാം. ഇന്ന് ജസ ജയിച്ചു, പക്ഷേ നാളത്തെ കളി ഞാൻ തന്നെ തീരുമാനിക്കും. ജസേ... നീ തുടങ്ങിയ ഈ യുദ്ധം, നിന്റെ പ്രണയം തകർത്തു കൊണ്ടേ ഞാൻ അവസാനിപ്പിക്കൂ! (തുടരും...) ✍️whispering words #📖 കുട്ടി കഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ

Her First Love 💕 (ഭാഗം - 20) (ജസ) ഷെറിൻ സയാൻ സാറിനൊപ്പം ഓഫീസിൽ പോയിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ ആ തീരുമാനമെടുത്തു. ഇനി ഒളിച്ചിരുന്ന് കരഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല. എന്റെ ഭർത്താവിനെയും എന്റെ ജീവിതത്തെയും എനിക്ക് തിരിച്ചുപിടിക്കണം. ഞാൻ ഫ്ലാറ്റിലെ സയാൻ സാറിന്റെ ഫയലുകളും മറ്റ് കാര്യങ്ങളും വൃത്തിയായി അടുക്കിവെച്ചു. അടുക്കളയിൽ അദ്ദേഹം ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന വിഭവങ്ങൾ പാകം ചെയ്തു വെച്ചു. വൈകുന്നേരം അവർ വന്നപ്പോൾ ഞാൻ വാതിലിന് മുന്നിൽ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. സയാൻ സാർ ക്ഷീണിതനായിരുന്നു, ഷെറിൻ അപ്പോഴും ഒരു 'അസിസ്റ്റന്റ്' എന്ന പോലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബാഗ് കൈയ്യിൽ പിടിച്ചു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സയാൻ: "ജസാ... എന്താ ഇവിടെ നിൽക്കുന്നത്?" ജസ: "ഇനി മുതൽ ഇക്കയുടെ ഫയലുകളും ജോലിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കാര്യങ്ങളും ഞാൻ തന്നെ നോക്കിക്കോളാം. അതിന് പുറത്തുനിന്നൊരാളുടെ സഹായം ഇനി വേണ്ട." അപ്രതീക്ഷിതമായ എന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട് സയാൻ സാർ ഒന്ന് ഞെട്ടി. ഷെറിന്റെ മുഖത്ത് പെട്ടെന്ന് ഒരു ഞെട്ടൽ വിരിഞ്ഞു, പക്ഷേ നിമിഷനേരം കൊണ്ട് അവൾ അത് മറച്ചു പിടിച്ചു. (ഷെറിൻ) അയ്യോ... ജസ ഇത്ര പെട്ടെന്ന് മാറുമെന്ന് ഞാൻ കരുതിയില്ല. പക്ഷേ ഞാൻ തളരില്ല. ഞാൻ മെല്ലെ കരച്ചിലിന്റെ ഭാവം വരുത്തി സയാൻ ഇക്കയുടെ തോളിൽ കൈ വെച്ചു. ഷെറിൻ: "ഇക്ക... ഞാൻ വെറുതെ സഹായിച്ചതല്ലേ? ജസയ്ക്ക് എന്നോട് ദേഷ്യം തോന്നിയെങ്കിൽ ഞാൻ പോകാം. എനിക്ക് ജസയുടെ മനസ്സിൽ ഇങ്ങനെ ഒരു സ്ഥാനം ഉണ്ടെന്ന് കരുതിയില്ല." അവൾ പതുക്കെ കണ്ണു തുടച്ചു. സയാൻ ഇക്കയുടെ മുഖത്ത് ഒരു പ്രയാസം ഞാൻ കണ്ടു. ഞാൻ വിജയിച്ചു തുടങ്ങി. സയാൻ: "ജസാ... ഷെറിൻ വെറുതെ സഹായിച്ചതല്ലേ, നീ എന്തിനാ ഇത്ര ദേഷ്യപ്പെടുന്നത്? ഷെറിൻ നമ്മുടെ കൂടെ തന്നെയുണ്ടാകും. അവൾക്ക് എവിടെയും പോകാൻ സ്ഥലമില്ലെന്ന് നിനക്കറിയില്ലേ?" (ജസ) സയാൻ സാർ അവളെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ വീണ്ടും തീ പടർന്നു. പക്ഷേ ഞാൻ ഇത്തവണ കരഞ്ഞില്ല. ജസ: "സഹായിക്കുന്നതിന് നന്ദി ഷെറിൻ. പക്ഷേ ഒരേ വീട്ടിൽ രണ്ട് പേർക്ക് ഇക്കയുടെ ഫയലുകൾ കൈകാര്യം ചെയ്യേണ്ടതില്ല. എന്റെ ഭർത്താവിന്റെ കാര്യങ്ങൾ നോക്കാൻ എനിക്കറിയാം." ഞാൻ നേരെ സയാൻ സാറിന്റെ കൈയ്യിൽ നിന്ന് ബാഗ് വാങ്ങി അകത്തേക്ക് നടന്നു. സയാൻ സാർ അന്തംവിട്ടു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഷെറിൻ എന്റെ പുറകിൽ നിന്ന് എന്നെ നോക്കി കള്ളച്ചിരി ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. (സയാൻ) ജസയുടെ ഈ മാറ്റം എനിക്ക് അത്ഭുതമാണ്. എപ്പോഴും സ്നേഹം മാത്രം പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്ന അവൾ ഇന്ന് എന്തോ ഒരു ഉറച്ച തീരുമാനത്തോടെയാണ് പെരുമാറുന്നത്. ഷെറിൻ സങ്കടപ്പെട്ട് നിൽക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് വല്ലാത്ത വിഷമം തോന്നുന്നു. ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം? ജസയെ പിണക്കണോ അതോ ഷെറിനെ വേദനിപ്പിക്കണോ? ഷെറിൻ: "ഇക്ക... സാരമില്ല. ഞാൻ റൂമിൽ പൊയ്ക്കോളാം. ജസയ്ക്ക് സമാധാനം വേണമെങ്കിൽ അതാണ് നല്ലത്." അവൾ റൂമിലേക്ക് പോയി. ഞാൻ ജസയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. അവൾ അടുക്കളയിൽ പാത്രങ്ങൾ കഴുകുകയായിരുന്നു. ഞാൻ: "ജസാ... നീ എന്താ ഇങ്ങനെ പെരുമാറുന്നത്? ഷെറിൻ പാവമല്ലേ?" ജസ: (എന്നെ നോക്കി) "സയാൻ... പാവം എന്നത് കൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് എന്താണെന്ന് എനിക്കറിയില്ല. പക്ഷേ എന്റെ വീട്, എന്റെ ഭർത്താവ്... ഇതിൽ മൂന്നാമതൊരാളുടെ ഇടപെടൽ എനിക്ക് ഇനി അനുവദിക്കാൻ കഴിയില്ല. ഇക്ക അത് മനസ്സിലാക്കണം." അവൾ പറഞ്ഞതിൽ ഒരു വലിയ സത്യമുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. പക്ഷെ, ഷെറിനോടുള്ള ഈ അമിതമായ ദയ കാരണം എനിക്ക് അവളോട് ഇറങ്ങിപ്പോകാൻ പറയാൻ കഴിയുന്നില്ല. ജസയുടെ കണ്ണുകളിൽ ദേഷ്യമല്ല, സ്നേഹം നഷ്ടപ്പെടുമോ എന്ന ഭയമാണ് ഞാൻ കണ്ടത്. (തുടരും...) ✍🏻whispering words #📙 നോവൽ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📖 കുട്ടി കഥകൾ

Her First Love 💕 (ഭാഗം - 19) (ജസ) ആ രാത്രി സയാൻ സാർ കിടന്നുറങ്ങിയത് എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു വേദന സമ്മാനിച്ചു. അദ്ദേഹം എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടാകാം, പക്ഷേ ഷെറിൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതത്തിൽ അത്രമേൽ അലിഞ്ഞുചേർന്നു കഴിഞ്ഞു. രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു, ഇന്ന് മുതൽ കാര്യങ്ങൾ ഞാൻ തന്നെ ഏറ്റെടുക്കും. സയാൻ സാറിന്റെ താല്പര്യങ്ങൾ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഓഫീസിലെ കാര്യങ്ങൾ... എല്ലാം ഞാൻ തന്നെ നോക്കും. അടുക്കളയിൽ ചെന്ന് ഞാൻ കാപ്പിയുണ്ടാക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഷെറിൻ അവിടേക്ക് വന്നു. അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു പുഞ്ചിരി ഉണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ ആ കണ്ണുകളിൽ എനിക്കൊരു മുന്നറിയിപ്പ് പോലെ തോന്നി. ഷെറിൻ: "ജസേ... നീ എന്തിനാ ഇത്ര കഷ്ടപ്പെടുന്നത്? സയാൻ ഇക്കയ്ക്ക് കടുപ്പത്തിലുള്ള കാപ്പിയാണ് ഇഷ്ടം, അത് എനിക്ക് അറിയാം. നീ അത് മാറിപ്പോകും. ഞാൻ ഉണ്ടാക്കിക്കോളാം." അവൾ എന്റെ കൈയ്യിൽ നിന്ന് കാപ്പിപ്പൊടി വാങ്ങി. ഞാൻ നോക്കിനിൽക്കെ അവൾ സയാൻ ഇക്കയ്ക്ക് വേണ്ടിയുള്ള സ്പെഷ്യൽ കാപ്പി തയ്യാറാക്കി. എനിക്ക് എന്തോ ഒരപമാനം തോന്നി. എന്റെ സ്വന്തം വീട്ടിൽ, എന്റെ ഭർത്താവിന് വേണ്ടി ഒരു കാപ്പി പോലും ഉണ്ടാക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയുന്നില്ലേ? (സയാൻ) രാവിലെ ഓഫീസിൽ പോകാനുള്ള തിരക്കിലായിരുന്നു ഞാൻ. ഷെറിൻ കാപ്പി കൊണ്ടുവന്നു തന്നപ്പോൾ ഞാൻ അത് സന്തോഷത്തോടെ വാങ്ങി. ജസ ഒരു വശത്ത് ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിൽക്കുന്നത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു. എന്തോ അവൾക്ക് എന്നോട് ദേഷ്യമുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നുണ്ട്. ഞാൻ: "ജസാ... നീ ഓഫീസിലേക്ക് വരുന്നില്ലേ? ഇന്ന് ആ പ്രസന്റേഷൻ ഉള്ളതല്ലേ?" ജസ: (തണുത്ത സ്വരത്തിൽ) "ഇല്ല... ഇന്ന് ഞാൻ വരുന്നില്ല. തലവേദനയാണ്." ഷെറിൻ ഉടനെ ഇടിച്ചു കയറി. "ഇക്ക, ജസ ഇക്കയുടെ കൂടെ വന്നാൽ വർക്കിനെ ബാധിക്കില്ലേ? സാരമില്ല, ജസ വീട്ടിൽ ഇരിക്കട്ടെ, ഞാൻ ഇക്കയെ ഡ്രോപ്പ് ചെയ്യാൻ കൂടെ വരാം. പ്രസന്റേഷന്റെ കാര്യത്തിൽ എനിക്ക് ചില ഐഡിയകൾ പറയാനുണ്ട്." ഞാൻ ഒന്നു സംശയിച്ചു. പക്ഷെ, ഷെറിൻ പറയുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ ജസ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. അവൾ വാതിലിന് പുറത്തേക്ക് നടന്നു പോയി. ഷെറിൻ എന്നെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി ചിരിച്ചു. എനിക്ക് ജസയുടെ ആ മൗനം വല്ലാതെ വേദനിപ്പിച്ചു. (ജസ) അവർ രണ്ടുപേരും കാറിൽ പോയിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ ആ ഫ്ലാറ്റിൽ തനിച്ചായി. കിച്ചണിൽ ഷെറിൻ വെച്ച കാപ്പിയുടെ മണം. എന്റെ മനസ്സിൽ പകയല്ല, പകരം ഒരു വല്ലാത്ത നിസ്സഹായാവസ്ഥയാണ് തോന്നിയത്. സയാൻ സാർ എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടോ? അതോ ഷെറിന്റെ ഈ അമിതമായ കരുതലിന് മുന്നിൽ അദ്ദേഹം തോറ്റുപോയതാണോ? ഞാൻ ഫോൺ എടുത്ത് സയാൻ സാറിനെ വിളിക്കാൻ നോക്കി. പക്ഷെ അപ്പോഴേക്കും ഷെറിൻ അയച്ച ഒരു മെസ്സേജ് എന്റെ ഫോണിൽ വന്നു. 'ജസേ... ഇക്കയോട് മിണ്ടാൻ നോക്കണ്ട. അദ്ദേഹം ഇന്ന് വലിയൊരു മീറ്റിംഗിലാണ്. ശല്യപ്പെടുത്തേണ്ട.' അവൾ എന്നെ നിയന്ത്രിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. എന്റെ സ്വന്തം വീട്ടിൽ ഞാൻ തടവിലാണോ? എനിക്ക് വല്ലാത്ത ദേഷ്യം വന്നു. ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു, ഈ കളി ഇവിടെ വെച്ച് അവസാനിപ്പിക്കണം. ഷെറിന്റെ ഈ തന്ത്രങ്ങൾ ഞാൻ പൊളിച്ചടുക്കും. (സയാൻ) ഓഫീസിൽ മീറ്റിംഗ് നടക്കുന്നതിനിടയിൽ, ഷെറിൻ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ ശരിക്കും ഗുണമായി. പ്രസന്റേഷനിൽ ഞാൻ വരുത്തിയ ചെറിയൊരു മാറ്റം വലിയൊരു ലാഭമുണ്ടാക്കി. ഞാൻ: "ഷെറിൻ... നീ പറഞ്ഞത് ശരിയായിരുന്നു. ഇത് വലിയൊരു മാറ്റമുണ്ടാക്കി." ഷെറിൻ ചിരിച്ചു. "സാരമില്ല ഇക്ക... ജസയ്ക്ക് ചിലപ്പോൾ തിരക്ക് കാരണം ഇതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകില്ല. അവളെ കുറ്റം പറയണ്ട കേട്ടോ." അവൾ ഇങ്ങനെ പറയുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ ജസയെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു സംശയം ഇല്ലാതില്ല. അവൾ എന്തുകൊണ്ട് എന്നോട് ഈ കാര്യങ്ങളൊന്നും പറയുന്നില്ല? ഓഫീസിൽ എനിക്ക് ഏറ്റവും കൂടുതൽ പിന്തുണ നൽകിയിരുന്നത് ജസയായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ഷെറിൻ ആ സ്ഥാനം പിടിച്ചെടുക്കുന്നുവോ? ജസയുടെ ആ മൗനവും, ഷെറിന്റെ ഈ അമിതമായ ശ്രദ്ധയും... എന്റെ ജീവിതം എങ്ങോട്ടാണ് പോകുന്നത് എന്ന് എനിക്ക് പിടികിട്ടുന്നില്ല. (തുടരും...) ✍🏻whispering words #📖 കുട്ടി കഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ

Her First Love 💕 (ഭാഗം - 18) (സയാൻ) ജസ എന്തുകൊണ്ടാണെന്ന് അറിയില്ല, ദിവസങ്ങളായി എന്നോട് വല്ലാതെ അകൽച്ച പാലിക്കുന്നു. ഓഫീസിലെ പുതിയ പ്രോജക്റ്റിന്റെ തിരക്കുകൾക്കിടയിലും ഞാൻ അവളെ ശ്രദ്ധിക്കാൻ ശ്രമിക്കാറുണ്ട്. പക്ഷേ എന്ത് ചോദിച്ചാലും അവൾ മൗനമാണ് മറുപടി. അന്ന് രാത്രി, ഒരു വലിയ പ്രസന്റേഷന് വേണ്ടിയുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിലായിരുന്നു ഞാൻ. കമ്പ്യൂട്ടറിന് മുന്നിലിരുന്ന് ഉറക്കമില്ലാതെ ഫയലുകൾ നോക്കുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് ആരോ എന്റെ തോളിൽ തഴുകി. തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ ഷെറിൻ ഒരു കപ്പ് കോഫിയുമായി നിൽക്കുന്നു. ഷെറിൻ: "ഇക്ക... ഉറക്കമില്ലേ? കോഫി കുടിക്കൂ, കുറച്ചെങ്കിലും റിലാക്സ് ആകാം." അവൾ എന്റെ ടേബിളിൽ കോഫി വെച്ച് എന്റെ തോളുകൾ പതുക്കെ തിരുമ്മിത്തന്നു. അവളുടെ ആ കരുതൽ അപ്പോൾ എനിക്ക് വലിയൊരു ആശ്വാസമായി തോന്നി. (ജസ) ഞാൻ വെള്ളം കുടിക്കാനായി മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങിയതായിരുന്നു. ലിവിങ് റൂമിലെ കാഴ്ച കണ്ട് എന്റെ കാലുകൾ അവിടെ നിന്നുപോയി. സയാൻ സാർ ജോലി ചെയ്യുന്നു, ഷെറിൻ അദ്ദേഹത്തിന് കോഫി കൊടുക്കുന്നു, പിന്നെ... സയാൻ സാറിന്റെ തോളിൽ അവൾ കൈ വെച്ച് എന്തോ സ്നേഹത്തോടെ സംസാരിക്കുന്നു! കണ്ണുനീർ എന്റെ കൺതടങ്ങളിൽ നിറഞ്ഞു. ഞാൻ പതിയെ മടങ്ങിപ്പോകാൻ തുനിഞ്ഞപ്പോൾ ഷെറിൻ എന്നെ കണ്ടു. അവൾ ഒട്ടും ഭാവഭേദമില്ലാതെ എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു, എന്നിട്ട് സയാൻ സാറിനെ തട്ടിയുണർത്തി പറഞ്ഞു: ഷെറിൻ: "ഇക്കാ, ദേ ജസ വന്നിട്ടുണ്ട്. അവൾക്ക് നിങ്ങളെ കാണാൻ സങ്കടം കാണും." സയാൻ സാർ എന്നെ കണ്ടതും കസേരയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു. "ജസാ... എന്താ ഇവിടെ? നീ കിടന്നില്ലേ?" ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. ഷെറിൻ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്ന് എന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു. ഷെറിൻ: "ജസേ... നീ വല്ലാതെ ടെൻഷൻ അടിക്കുന്നതായി തോന്നുന്നു. ഇക്കയുടെ ജോലിത്തിരക്കുകൾ നീ മനസ്സിലാക്കണം. ഈ സമയത്ത് ഇക്കയ്ക്ക് സമാധാനം വേണം. നീ പോയി വിശ്രമിക്കൂ, ബാക്കി കാര്യങ്ങൾ ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം." അവൾ എന്നെ അവിടുന്നും മെല്ലെ തള്ളിമാറ്റി ബെഡ്റൂമിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. അവൾ ഒരു ഭാര്യയെപ്പോലെ സയാൻ സാറിന്റെ അടുത്തേക്ക് മടങ്ങിപ്പോയി. (ഷെറിൻ) ജസ പോയതും എന്റെ മുഖത്തെ ആ അഭിനയം ഞാൻ മാറ്റി. സയാൻ ഇക്കയുടെ ലാപ്‌ടോപ്പിന്റെ അടുത്തേക്ക് ഞാൻ ചേർന്നിരുന്നു. ജസയുടെ ഉള്ളിൽ ഞാൻ പാകിയ സംശയത്തിന്റെ വിത്ത് ഇപ്പോൾ മരമായി വളർന്നു കഴിഞ്ഞു. "ഇക്ക... ജസയ്ക്ക് ഇക്കയുടെ ജോലിയിൽ അത്ര താല്പര്യമില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു. അവൾ എപ്പോഴും എന്തോ ഒരു ദേഷ്യത്തിലാണ്. സാരമില്ല, ഞാനില്ലേ കൂടെ?" സയാൻ ഇക്ക എന്നെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. ആ പുഞ്ചിരിയിൽ ഞാൻ കണ്ടത് എനിക്ക് വേണ്ട വിജയമാണ്. സയാൻ ഇക്കയോട് ജസയ്ക്ക് ദേഷ്യം തോന്നുന്നതും, ആ ദേഷ്യം കാരണം സയാൻ ഇക്ക എന്നിലേക്ക് കൂടുതൽ അടുക്കുന്നതും ഞാൻ ആസ്വദിച്ചു. (ജസ) ബെഡ്റൂമിൽ കിടക്കുമ്പോൾ എന്റെ ഹൃദയം വേദനിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സയാൻ സാർ എന്റെ ഭർത്താവാണ്, പക്ഷേ ഇപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഓരോ കാര്യങ്ങളും നോക്കുന്നത് ഷെറിൻ ആണ്. ഞാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അസിസ്റ്റന്റ് ആയിരുന്നപ്പോൾ പോലും അദ്ദേഹത്തെ ഇത്രയും അടുത്തുനിന്ന് ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല. അദ്ദേഹം കോഫി കുടിക്കുന്നത്, അദ്ദേഹം ജോലി ചെയ്യുന്നത്, അദ്ദേഹം ചിരിക്കുന്നത്... എല്ലാം ഷെറിൻ കാണുന്നുണ്ട്. എനിക്ക് പോലും കഴിയാത്ത കാര്യങ്ങൾ അവൾ ചെയ്യുന്നു. സയാൻ സാറിന് എന്നെക്കാൾ ഷെറിനെയാണോ ഇപ്പോൾ കൂടുതൽ ഇഷ്ടം? എനിക്ക് ആ പഴയ ആത്മവിശ്വാസം നഷ്ടപ്പെടുന്നതുപോലെ തോന്നി. ഷെറിൻ എന്റെ ജീവിതം കവർന്നെടുക്കുകയാണോ? സയാൻ സാർ ഇതെന്തുകൊണ്ട് മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല? അദ്ദേഹം മുറിയിലേക്ക് വന്നപ്പോൾ ഞാൻ തിരിഞ്ഞു കിടന്നു. അദ്ദേഹം വന്ന് എന്റെ തലയിൽ പതുക്കെ തൊട്ടു. "ജസാ... ഉറങ്ങിയോ?" ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. എന്റെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞൊഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഷെറിൻ പുറത്ത് സയാൻ സാറിന് വേണ്ടിയുള്ള കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം നേരത്തെ തന്നെ ഒരുക്കി വെച്ച് ആസ്വദിച്ചു ചിരിക്കുകയായിരിക്കും. ഞാൻ ഒറ്റപ്പെട്ടു പോകുന്നു എന്ന തോന്നൽ എന്നെ വല്ലാതെ അലട്ടി. (തുടരും...) ✍️whispering words #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📖 കുട്ടി കഥകൾ

Her First Love 💕 (ഭാഗം - 17) (സയാൻ) മൗണ്ടൻ വ്യൂ പോയിന്റിലെ യാത്ര കഴിഞ്ഞ് ഫ്ലാറ്റിൽ തിരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ ജസ വല്ലാതെ മൗനിയായിരുന്നു. എന്തോ ഒരു ചെറിയ അസ്വസ്ഥത അവളിൽ ഞാൻ കാണുന്നുണ്ട്. യാത്രയിലുടനീളം ഷെറിൻ എന്നെ വല്ലാതെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു, അത് ജസയ്ക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ലെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. ഞാൻ ജസയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. അവൾ ബാൽക്കണിയിൽ തനിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. ഞാൻ: "ജസാ... എന്താ ഒരു മിണ്ടാട്ടം ഇല്ലല്ലോ? യാത്ര ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ലേ?" അവൾ എന്നെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു, പക്ഷേ ആ ചിരിയിൽ പഴയ ആ തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ജസ: "ഇല്ല സയാൻ... എനിക്ക് ക്ഷീണമാണ്. പിന്നെ ഷെറിൻ പറഞ്ഞതൊക്കെ കേട്ട് എനിക്ക് ചില കാര്യങ്ങൾ ആലോചിക്കാനുണ്ട്." ഞാൻ: "എന്ത് കാര്യങ്ങൾ? നീ എന്തിനാണ് വെറുതെ കാര്യങ്ങൾ ആലോചിച്ച് ബുദ്ധിമുട്ടുന്നത്? ഷെറിൻ നമ്മുടെ കൂടെ തന്നെയല്ലേ ഉള്ളൂ. അവൾ നമുക്ക് ശല്യമാവില്ലെന്ന് പറഞ്ഞതല്ലേ." എന്റെ നിഷ്കളങ്കമായ മറുപടി അവൾക്ക് ദേഷ്യമാണോ സങ്കടമാണോ ഉണ്ടാക്കിയത് എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല. അവൾ പെട്ടെന്ന് അകത്തേക്ക് നടന്നുപോയി. (ഷെറിൻ) ഞാൻ എല്ലാം അകലെ നിന്ന് കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ജസയുടെ മുഖത്തെ ആ ദേഷ്യം എനിക്ക് വലിയൊരു സന്തോഷമാണ് നൽകുന്നത്. ഞാൻ അവരുടെ ബെഡ്റൂമിലേക്ക് ചെന്നു. ജസ അവിടെ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. ഷെറിൻ: "ജസേ... നീ സയാൻ ഇക്കയോട് പിണങ്ങിയോ? എന്റെ പെരുമാറ്റം നിനക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടാക്കിയോ? എനിക്ക് ശരിക്കും വിഷമമുണ്ട്. പണ്ട് ഇക്കയോട് എനിക്കുള്ള സ്നേഹം ഇപ്പോഴും സൗഹൃദമായി എന്റെ ഉള്ളിൽ ഉണ്ട്. അത് ഞാൻ മറച്ചുവെക്കുന്നില്ല. നീ അത് തെറ്റിദ്ധരിക്കരുത്." അവൾ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ ജസയെ കൂടുതൽ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാക്കി. അവൾ കരയണോ അതോ ഷെറിനെ തല്ലണോ എന്ന് ചിന്തിക്കുന്നുണ്ടാകും. (ജസ) ഷെറിൻ പറയുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് എന്തോ പോലെ തോന്നി. അവൾക്ക് ഇപ്പോഴും സയാനോട് സ്നേഹമുണ്ട്! അത് അവൾ തന്നെ സമ്മതിക്കുന്നു. പിന്നെ സയാൻ സാർ എന്തിനാണ് അവളെ ഇത്രയധികം കൂടെക്കൂട്ടുന്നത്? എന്റെ ഫോണിലേക്ക് അപ്പോൾ സയാൻ സാറിന്റെ ഒരു മെസ്സേജ് വന്നു: "ജസേ, ഷെറിന് ഇവിടെ നിൽക്കാൻസൗകര്യമില്ലെങ്കിൽ നമുക്ക് അവൾക്ക് ഒരു റൂം വാടകയ്ക്ക് എടുത്ത് കൊടുക്കാം. അവൾ ഇവിടെ ഇരിക്കുമ്പോൾനിനക്ക് വിഷമം തോന്നുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അത് പറയാമല്ലോ?" ഞാൻ അദ്ദേഹത്തിന് മറുപടി അയക്കാൻ നോക്കുമ്പോൾ, ഷെറിൻ എന്റെ തോളിൽ കൈ വെച്ചു. ഷെറിൻ: "ജസേ... ഇക്കയോട് നീ ഒന്നും പറയണ്ട. അദ്ദേഹം എന്നെ പുറത്താക്കിയാൽ എനിക്ക് പോകാൻ വേറെ ഒരിടവുമില്ല. നീ എന്നെ ഇങ്ങനെ സംശയിക്കരുത്. നിന്നെയും അദ്ദേഹത്തെയും വേർപിരിക്കാനല്ല ഞാൻ വന്നത്, ഒന്നിച്ചു നിർത്താനാണ്." അവളുടെ കണ്ണിലെ ആ കള്ളക്കണ്ണുനീർ കണ്ട് ഞാൻ വല്ലാതെ തളർന്നു പോയി. സയാൻ സാർ എന്നെ എത്ര സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ഷെറിൻ എന്നെ വല്ലാതെ ചൂഷണം ചെയ്യുന്നുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. സയാൻ സാറിനെ വിശ്വസിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയുന്നുണ്ട്, പക്ഷേ ഈ ഷെറിനെ എനിക്ക് സഹിക്കാൻ വയ്യ! (സയാൻ) അന്ന് രാത്രി ഞാൻ ജസയെ കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ ചെന്നപ്പോൾ അവൾ ഒഴിഞ്ഞു മാറി. ഞാൻ: "ജസാ... നീ എന്താ ഇങ്ങനെ? നമ്മൾ തമ്മിൽ എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നമുണ്ടോ?" അവൾ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. അവൾ ജനാലയിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു. സയാൻ എന്ന ഞാൻ, എന്റെ പ്രണയത്തെ സംരക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോഴും, ഷെറിന്റെ ആ തന്ത്രങ്ങൾ എനിക്ക് കാണാൻ കഴിയുന്നില്ലായിരുന്നു. ജസ എന്റെ അടുത്തല്ല, എവിടെയോ ദൂരെയാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നിത്തുടങ്ങി. (തുടരും...) ✍🏻whispering words #📖 കുട്ടി കഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📙 നോവൽ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ

Her First Love 💕 (ഭാഗം - 16) (ജസ) ബാംഗ്ലൂരിലെ തിരക്കുകൾക്കിടയിലും ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെതായ ഒരു കൊച്ചു ലോകം കെട്ടിപ്പടുത്തിരുന്നു. ഓഫീസിലെ കമ്പ്യൂട്ടറുകൾക്കും ഫയലുകൾക്കും ഇടയിലും സയാന്റെ നോട്ടം എപ്പോഴും എന്നിലായിരുന്നു. മീറ്റിംഗുകൾക്കിടയിൽ അദ്ദേഹം ആരും കാണാതെ എന്റെ കയ്യിൽ ഒന്ന് തൊടുന്നത് പോലും എനിക്ക് വലിയൊരു ആവേശം നൽകി. ഒരു വൈകുന്നേരം ഓഫീസ് കഴിഞ്ഞ് തിരികെ വരുമ്പോൾ സയാൻ എന്നെ ബാംഗ്ലൂരിലെ ഒരു പ്രശസ്തമായ റൂഫ്‌ടോപ്പ് റെസ്റ്റോറന്റിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. നഗരത്തിന്റെ വെളിച്ചം താഴെ മിന്നിത്തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞങ്ങൾ ഇരുവരും ആകാശത്തിന് താഴെ പ്രണയത്തിന്റെ നിമിഷങ്ങൾ പങ്കുവെച്ചു. സയാൻ: "ജസേ... നിനക്കറിയാമോ? നീ ഓഫീസിൽ വരുമ്പോൾ ഞാൻ പലപ്പോഴും ജോലി മറന്ന് നിന്നെ നോക്കി നിന്നു പോയിട്ടുണ്ട്. നീ എന്റെ അസിസ്റ്റന്റ് ആയിരുന്നപ്പോൾ പോലും എന്റെ ഹൃദയം നിന്റെ കൂടെയായിരുന്നു." അദ്ദേഹം എന്റെ കൈകൾ കോർത്തുപിടിച്ചു. ആ നിമിഷം ലോകത്ത് മറ്റാരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഞങ്ങൾക്കിടയിലെ ദൂരം കുറഞ്ഞു വന്നു. ബാംഗ്ലൂരിന്റെ തണുത്ത കാറ്റ് എന്റെ മുടിയിഴകളെ തഴുകി. സയാൻ എന്റെ കവിളിൽ പതുക്കെ വിരലോടിച്ചു. (സയാൻ) ജസയുടെ ആ കണ്ണുകളിലെ തിളക്കം എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു മയക്കം നൽകി. ഞങ്ങൾ തിരിച്ചെത്തിയപ്പോഴേക്കും സമയം ഏറെയായിരുന്നു. ഫ്ലാറ്റിൽ കയറി ഡോർ അടച്ചതും ജസ എന്റെ തോളിൽ ചാരി നിന്നു. ഞാൻ: "ക്ഷീണിച്ചോ എന്റെ പ്രിയതമേ?" അവൾ തലയാട്ടി. ഞാൻ അവളെ എന്റെ കൈകളിൽ കോരിയെടുത്തു ബെഡ്റൂമിലേക്ക് നടന്നു. ആ രാത്രി ഞങ്ങൾ പ്രണയത്തിന്റെ അതിരുകൾ ഭേദിച്ചു. ഓരോ നിമിഷവും അവൾ എന്റേതു മാത്രമാണെന്ന് ഞാൻ ഉറപ്പിച്ചു. പക്ഷേ, ആ സന്തോഷത്തിന് മേൽ വീഴാൻ പോകുന്ന കരിനിഴലിനെക്കുറിച്ച് ഞങ്ങൾ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. (ഷെറിൻ) ബാംഗ്ലൂർ എയർപോർട്ടിൽ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ എന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ക്രൂരമായ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. ഞാൻ നേരെ സയാന്റെ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് വിളിച്ചു. ഷെറിൻ: "ഇക്കാ... ഞാൻ ബാംഗ്ലൂരിലെത്തി. ഇക്കയുടെ ഫ്ലാറ്റിനടുത്തുള്ള ഹോസ്റ്റലിലാണ് ഞാൻ റൂം എടുത്തിരിക്കുന്നത്. ഇക്കയും ജസയും കംഫർട്ടബിൾ ആണെങ്കിൽ ഇന്ന് വൈകുന്നേരം ഒന്ന് കാണാമോ?" സയാൻ ഇക്കയുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരുപാട് സന്തോഷം ഉണ്ടായിരുന്നു. "എന്താ ഷെറിൻ, നീ എന്തിനാ ഹോസ്റ്റലിൽ? നമ്മുടെ ഫ്ലാറ്റിൽ തന്നെ താമസിച്ചൂടെ? നിനക്ക് എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും ഇങ്ങോട്ട് വരാം. നീ മാറിയല്ലോ, അതുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾക്കും സന്തോഷമേയുള്ളൂ." എനിക്ക് ചിരി അടക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഞാൻ വിചാരിച്ചതിലും എളുപ്പത്തിൽ കാര്യങ്ങൾ നടക്കുന്നു! (ജസ) വൈകുന്നേരം ഷെറിൻ ഞങ്ങളുടെ ഫ്ലാറ്റിൽ വന്നു. വളരെ ലളിതമായ വസ്ത്രം ധരിച്ച്, ഒരു പഴയ സുഹൃത്തിനെപ്പോലെ അവൾ ചിരിച്ചു. അവൾ കൊണ്ടുവന്ന ചോക്ലേറ്റുകളും സമ്മാനങ്ങളും കണ്ട് സയാൻ സാറിന് വലിയ സന്തോഷമായി. ഷെറിൻ: "ജസാ... ഞാൻ ചെയ്ത തെറ്റുകൾക്ക് എനിക്ക് മാപ്പ് തരണം. ഇവിടെ വന്നപ്പോൾ എനിക്ക് തോന്നി, നമ്മൾ മൂന്നുപേരും പണ്ടത്തെ പോലെ ഒന്നിച്ചായിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന്. ഞാൻ ഒരു കോഴ്സിനായി വന്നതാണ്, അധികം ശല്യം ചെയ്യില്ല." അവൾ അത്രയും വിനീതയായി സംസാരിച്ചത് കണ്ട് എനിക്ക് സംശയം തോന്നിയതേയില്ല. ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് ഡിന്നർ കഴിച്ചു. സയാൻ സാർ എത്ര സന്തോഷത്തോടെയാണ് അവളോട് സംസാരിക്കുന്നത്! അദ്ദേഹത്തിന് അവളിലുള്ള വിശ്വാസം എനിക്കും വലിയൊരു ധൈര്യമായി മാറി (സയാൻ) ഞായറാഴ്ച രാവിലെ. ജസയുടെ ഉറക്കം കളയാതെ ഞാൻ പതുക്കെ ബെഡിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു. അടുക്കളയിൽ ചായയുമായി ഷെറിൻ നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് ആശ്വാസമായി. അവൾക്ക് ഇപ്പോൾ പഴയ പകയൊന്നുമില്ലല്ലോ, ഇത് നമ്മുടെ കുടുംബം തന്നെ എന്ന് എനിക്ക് തോന്നിത്തുടങ്ങി. ഞാൻ: "ഷെറിൻ... ഇന്ന് നമുക്ക് ഒരു ലോങ്ങ് ഡ്രൈവ് പോയാലോ? ജസയ്ക്കും നല്ലൊരു മാറ്റം കിട്ടും." ഷെറിൻ: "തീർച്ചയായും ഇക്ക! എനിക്ക് ഒരുപാട് നാളായി ബാംഗ്ലൂരിലെ ആ മൗണ്ടൻ വ്യൂ പോയിന്റിൽ പോകണമെന്ന്. ഞാൻ വരാം." ജസയും പെട്ടെന്ന് റെഡിയായി. അവൾ പച്ചനിറമുള്ള ഒരു കുർത്തയിൽ അതീവ സുന്ദരിയായി കാണപ്പെട്ടു. ഞങ്ങൾ മൂന്നുപേരും കാറിലേക്ക് നടന്നു. (ജസ) ഞാൻ പുറകിലെ ഡോർ തുറക്കാൻ നോക്കിയപ്പോൾ, ഷെറിൻ വളരെ വേഗത്തിൽ മുന്നിലെ ഡോർ തുറന്ന് മുൻസീറ്റിൽ കയറിയിരുന്നു! ഷെറിൻ: "ഇക്കാ... ഈ വഴി എനിക്ക് നന്നായി അറിയാം. മാപ്‌സ് നോക്കി വഴി പറഞ്ഞു തരാൻ ഞാൻ മുന്നിലിരിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്. ജസയ്ക്ക് പുറകിൽ റിലാക്സ് ചെയ്ത് ഇരിക്കാമല്ലോ." അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് ഒന്നും പറയാൻ തോന്നിയില്ല. ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ പുറകിലെ സീറ്റിലേക്ക് കയറി. സയാൻ സാർ ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിലും, ഷെറിൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ തൊട്ടടുത്ത് മുൻസീറ്റിലും. കാർ മുന്നോട്ട് എടുത്തപ്പോൾ അവർ രണ്ടുപേരും പണ്ടത്തെ കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. (സയാൻ) "ഓർമ്മയുണ്ടോ ഷെറിൻ, നമ്മൾ പണ്ട് നാട്ടിൽ വെച്ച് ഇതേപോലെ യാത്ര പോകുമ്പോൾ നീ തമാശകൾ പറഞ്ഞ് എന്നെ ചിരിപ്പിക്കുമായിരുന്നു?" ഞാൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ജസ പുറകിലിരുന്ന് ഒന്നും മിണ്ടാതെ ജനാലയിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഷെറിൻ ഇടയ്ക്ക് തിരിഞ്ഞ് ജസയോട് സംസാരിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അവളുടെ ശ്രദ്ധ മുഴുവൻ എന്നോടായിരുന്നു. കാറിലെ എ.സി തണുപ്പിലും എനിക്ക് എന്തോ ഒരു അസ്വസ്ഥത തോന്നി. പെട്ടെന്ന് ബ്രേക്ക് ഇട്ടപ്പോൾ ഷെറിൻ എന്റെ തോളിലേക്ക് ഒന്ന് ചാഞ്ഞു. അവൾ അത് സ്വാഭാവികമാണെന്ന പോലെ പെരുമാറിയെങ്കിലും, എനിക്ക് ജസയെ ഒന്ന് നോക്കാൻ പോലും പറ്റിയില്ല. (ജസ) സയാൻ സാറും ഷെറിനും പണ്ടത്തെ കാര്യങ്ങൾ പറയുന്നതു കേൾക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ശരിക്കും ഒരു മൂന്നാം വ്യക്തിയായി മാറിയതുപോലെ തോന്നി. ഷെറിൻ ഇടയ്ക്ക് സയാൻ സാറിന്റെ തോളിൽ തട്ടി ചിരിക്കുന്നു. അവരുടെ സംസാരത്തിനിടയിൽ എനിക്കൊന്നും പറയാനില്ലായിരുന്നു. മൗണ്ടൻ വ്യൂ പോയിന്റിൽ എത്തിയപ്പോൾ ഞങ്ങൾ കാറിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി. സയാൻ സാർ ഷെറിന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കയറ്റം കയറാൻ സഹായിച്ചു. എന്നെ അദ്ദേഹം ശ്രദ്ധിച്ചതേയില്ല. ഷെറിൻ: "ഇക്കാ... ഇവിടുത്തെ കാറ്റ് കൊള്ളാൻ നല്ല സുഖമാണ്. ഇക്കയുടെ തോളിൽ ഒന്നു ചാരി നിൽക്കട്ടെ?" അവൾ അനുവാദം ചോദിക്കുന്നതിന് മുമ്പേ അദ്ദേഹത്തിന്റെ തോളിൽ തല വെച്ചു. സയാൻ സാർ ജസയെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി, എന്നിട്ട് പുഞ്ചിരിച്ചു. സയാൻ: "ഷെറിൻ എപ്പോഴും ഇങ്ങനെയാണ്, ഒരു ചെറിയ കുട്ടി പോലെ..." അദ്ദേഹം എന്നോട് ചേർന്ന് നിൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, എനിക്ക് ആ നിമിഷം അദ്ദേഹത്തിൽ നിന്ന് ഒരകലം തോന്നി. ഷെറിൻ എന്നെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി. അവൾ എന്നെ തോൽപ്പിക്കുകയാണോ? അതോ എന്റെ ഭർത്താവിനെ പതുക്കെ സ്വന്തമാക്കുകയാണോ? എനിക്ക് പേടി തോന്നിത്തുടങ്ങി. സയാൻ സാറിന്റെ ഈ 'സൗഹൃദം' എവിടെ വരെ പോകും? (തുടരും...) ✍🏻 Whispering words #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📖 കുട്ടി കഥകൾ

നിഴൽ 🥀 കാടിന്റെ വന്യമായ തണുപ്പും ഏകാന്തതയും തേടിയാണ് വൈൽഡ് ലൈഫ് ഫോട്ടോഗ്രാഫറായ അഭിരാം 'നിഴൽ' എന്ന ആ പഴയ ബംഗ്ലാവിൽ എത്തുന്നത്. കോടമഞ്ഞ് പുതച്ച ആ വലിയ മാളികയ്ക്ക് വർഷങ്ങളുടെ പഴക്കമുണ്ട്. അതിന്റെ കനത്ത വാതിൽ തുറക്കുമ്പോൾ തുരുമ്പിച്ച ശബ്ദം കാടിന്റെ നിശബ്ദതയെ കീറിമുറിച്ചു. അന്ന് രാത്രി, വീടിന് ചുറ്റുമുള്ള ഇലഞ്ഞിമരങ്ങൾ കാറ്റിൽ തലയാട്ടുമ്പോൾ അഭിരാം ഉമ്മറത്ത് നിൽക്കുകയായിരുന്നു. പെട്ടെന്നാണ് മരച്ചുവട്ടിൽ വെള്ള വസ്ത്രമണിഞ്ഞ ഒരു പെൺകുട്ടിയെ അവൻ കണ്ടത്. "ആരാണ് അവിടെ?" അഭിരാം ടോർച്ച് തെളിച്ചു. നിലാവെളിച്ചത്തിൽ അവൾ മെല്ലെ തിരിഞ്ഞുനോക്കി. കണ്ണുകളിൽ ഭയവും അതിലേറെ ആഴമുള്ള വിരഹവും. "ഞാൻ നില... ഈ കാടിന്റെ മകൾ." അവൾ മെല്ലെ ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ എവിടെയോ ഒരു നൊമ്പരം ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചതുപോലെ. അടുത്ത കുറച്ചുദിവസങ്ങൾ അഭിരാമിന് സ്വപ്നതുല്യമായിരുന്നു. കാട്ടുചോലയ്ക്ക് അരികിലിരുന്ന് അവർ സംസാരിച്ചു. "അഭിരാം, എപ്പോഴെങ്കിലും തോന്നിയിട്ടുണ്ടോ നമ്മൾ മുൻപേ കണ്ടിട്ടുണ്ടെന്ന്?" അവൾ ചോദിച്ചു. "ഉണ്ട് നിലാ... നിന്റെ ഈ കണ്ണുകൾ, നിന്റെ ഗന്ധം... എല്ലാം എനിക്ക് വല്ലാതെ പരിചിതമാണ്. ഒരുപക്ഷേ കഴിഞ്ഞ ജന്മത്തിൽ നമ്മൾ ഒന്നിച്ചുണ്ടായിരുന്നിരിക്കാം." അഭിരാം അവളുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു. ഒരു തണുപ്പുള്ള രാത്രിയിൽ അവൾ അവന് ഒരു വെള്ളി പാദസരം നൽകി. "ഇതൊരിക്കലും കളയരുത്. എന്റെ ജീവന്റെ പാതിയാണിത്." അവൻ അത് കൈവെള്ളയിൽ വെച്ചപ്പോൾ ഒരു ചെറിയ വൈദ്യുതാഘാതം പോലെ എന്തോ ഒന്ന് ഉള്ളിലൂടെ കടന്നുപോയി. അവളുടെ സ്പർശനത്തിന് ഒരു പ്രത്യേക തണുപ്പായിരുന്നു, മഞ്ഞുകട്ടയേക്കാൾ തണുത്ത ഒന്ന്. പക്ഷേ പ്രണയാതുരനായ അഭിരാം അത് കാര്യമാക്കിയില്ല. ആറാം ദിവസം വൈകുന്നേരം, ടൗണിൽ നിന്ന് സാധനങ്ങൾ വാങ്ങി തിരിച്ചുവരികയായിരുന്നു അഭിരാം. വഴിയിൽ വെച്ച് തറവാടിന്റെ വാച്ചർ കുമാരേട്ടനെ അവൻ കണ്ടു. "സാറേ, രാത്രിയിൽ തനിച്ച് ആ വീട്ടിൽ ഇരിക്കരുത്. അത് പണ്ട് ശാപം കിട്ടിയ വീടാണ്." അഭിരാം ചിരിച്ചു. "എന്ത് ശാപം കുമാരേട്ടാ? അവിടെ നില എന്നൊരു പെൺകുട്ടിയുണ്ട്. അവളോട് സംസാരിക്കുമ്പോഴാണ് എനിക്ക് സമാധാനം കിട്ടുന്നത്." കുമാരേട്ടന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന വടി താഴെ വീണു. "നിലയോ? സാറേ... പത്ത് വർഷം മുമ്പ് ആ തറവാട്ടിലെ നില എന്ന കുട്ടി കൊല്ലപ്പെട്ടതാണ്. അവളുടെ കാമുകൻ തന്നെ അവളെ കൊന്ന് കാട്ടിൽ തള്ളി. അവൻ ഇപ്പോഴും ജയിലിലാണോ അതോ ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ടോ എന്ന് പോലും ആർക്കും അറിയില്ല!" അഭിരാമിന്റെ ലോകം നിശ്ചലമായി. അവൻ പോക്കറ്റിൽ കൈയിട്ടു. നില നൽകിയ പാദസരം നോക്കി. അവിടെ പാദസരത്തിന് പകരം ചോര ഉണങ്ങിപ്പിടിച്ച ഒരു മുള്ളുവേലി കഷ്ണമായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്! ഭ്രാന്തമായ വേഗത്തിൽ അവൻ തറവാട്ടിലേക്ക് ഓടിക്കയറി. മുകളിലെ മുറിയിൽ നില കരയുകയായിരുന്നു. "അഭിരാം... ഓടിക്കോ! അവൻ വരുന്നുണ്ട്. എന്നെ കൊല്ലാൻ അവൻ വീണ്ടും വരുന്നുണ്ട്!" അവൾ നിലവിളിച്ചു. പെട്ടെന്ന് മുറിയിലെ വെളിച്ചം അണഞ്ഞു. മിന്നൽ വെളിച്ചത്തിൽ, ഒരു കത്തിയുമായി ഒരു നിഴൽ രൂപം നിലയ്ക്ക് നേരെ വരുന്നത് അഭിരാം കണ്ടു. "നിലയെ തൊട്ടുപോകരുത്!" അവൻ അലറി. നിലയെ രക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി അവൻ ആ നിഴലിന് നേരെ ചാടിവീണു. മൽപിടുത്തത്തിനിടയിൽ ആ നിഴലിന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും കത്തി പിടിച്ചുവാങ്ങി അഭിരാം ആഞ്ഞുവെട്ടി. ഒന്നല്ല, പലതവണ! ചൂടുള്ള രക്തം തന്റെ മുഖത്തേക്ക് തെറിച്ചപ്പോഴാണ് അഭിരാം ബോധത്തിലേക്ക് വന്നത്. വെളിച്ചം തെളിഞ്ഞു. അവന്റെ മുന്നിൽ ചോരയിൽ കുളിച്ചു കിടക്കുന്നത് നിലയാണ്! അവൾ മരണവേദനയോടെ അവനെ നോക്കി മന്ത്രിച്ചു: "ഇത് നീ തന്നെയായിരുന്നു അഭിരാം... പത്ത് വർഷം മുമ്പും നീ എന്നെ കൊന്നത് ഇങ്ങനെ തന്നെയാണ്." അഭിരാം ഞെട്ടിവിറച്ച് മുറിയിലെ വലിയ കണ്ണാടിയിലേക്ക് നോക്കി. അവിടെ കാണുന്നത് ഇന്നത്തെ അഭിരാമിനെയല്ല. പത്ത് വർഷം മുമ്പുള്ള, കണ്ണുകളിൽ ചോരക്കറയും ഭ്രാന്തുമുള്ള മറ്റൊരു അഭിരാമിനെയാണ്. ഓരോ പത്ത് വർഷം കൂടുമ്പോഴും അവൻ ഈ തറവാട്ടിൽ എത്തുന്നു. നിലയോട് പ്രണയം തോന്നുന്നു. അവളെ മറ്റൊരാൾ കൊണ്ടുപോകുമെന്ന് ഭയന്ന് അവൻ അവളെ വീണ്ടും വീണ്ടും കൊലപ്പെടുത്തുന്നു. "ഓർമ്മ വരുന്നുണ്ടോ അഭിരാം?" നിലയുടെ ആത്മാവ് അന്തരീക്ഷത്തിൽ അലിഞ്ഞുചേർന്നു. "നീ കൊന്നത് എന്നെയല്ല, നിന്റെ തന്നെ സമാധാനത്തെയാണ്. നീയിനി ഈ തറവാട്ടിൽ നിന്ന് പുറത്തുപോകില്ല. നിന്റെ നിഴലായി ഞാൻ ഇവിടെയുണ്ടാകും... അടുത്ത തവണ നീ എന്നെ കാണാൻ വരുന്നത് വരെ!" അഭിരാം അലറിക്കരഞ്ഞുകൊണ്ട് തല പുകഞ്ഞു വീണു. പുറത്ത് കനത്ത മഞ്ഞ് മൂടാൻ തുടങ്ങി. അടുത്ത ദിവസം പ്രഭാതത്തിൽ ആ തറവാട് വിജനമായിരുന്നു. അവിടെ ആ പഴയ ക്യാമറയും കുറച്ചു കരിഞ്ഞുണങ്ങിയ മുള്ളുകളും മാത്രം അവശേഷിച്ചു. പത്ത് വർഷത്തിന് ശേഷം ഇതേ മുറിയിലേക്ക് പുതിയൊരു യാത്രികൻ വരുമ്പോൾ, അവനെ സ്വീകരിക്കാൻ നിലാവത്ത് ഇലഞ്ഞിമരത്തിന് താഴെ അവൾ വീണ്ടും കാത്തുനിൽക്കും. ശുഭം ✍️ Whispering words. #📙 നോവൽ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ

Her First Love 💕 (ഭാഗം - 15) (ജസ) ബാംഗ്ലൂരിലെ തണുത്ത രാത്രി. പണ്ട് ജോലി കഴിഞ്ഞ് തനിച്ച് ഹോസ്റ്റലിലേക്ക് നടന്നു പോയിരുന്ന ഇതേ റോഡുകളിലൂടെ ഇന്ന് ഞാൻ സയാന്റെ നെഞ്ചോട് ചേർന്ന് കാറിൽ യാത്ര ചെയ്യുകയാണ്. ഫ്ലാറ്റിലെത്തി ഡോർ തുറന്നതും സയാൻ എന്റെ കൈകളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു എന്നെ ഉള്ളിലേക്ക് വലിച്ചു. വാതിൽ ചാരിയതും സയാൻ എന്നെ ചുവരോട് ചേർത്തു നിർത്തി. ആ കണ്ണുകളിലെ തീക്ഷ്ണമായ പ്രണയം എന്നെ ശരിക്കും ഒന്ന് പിടിച്ചുലച്ചു. സയാൻ: (എന്റെ കാതോരം മന്ത്രിച്ചു) "ഇത്രയും കാലം എന്റെ കൺമുന്നിൽ ഉണ്ടായിട്ടും നിന്നെ ഒന്ന് തൊടാൻ പോലും എനിക്ക് അനുവാദമില്ലായിരുന്നു ജസാ... പക്ഷേ ഇന്ന്, നീ ഈ സയാന്റെ മാത്രമാണ്. എന്റെ ശ്വാസമാണ് നീ." അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഓരോ ശ്വാസവും എന്റെ കഴുത്തിൽ തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ അറിയാതെ കണ്ണുകൾ അടച്ചു പോയി. എന്റെ വിരലുകൾ സയാന്റെ കുർത്തയിൽ മുറുകി. (സയാൻ) ജസയുടെ ആ നാണം കലർന്ന മുഖം കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് നിയന്ത്രിക്കാനായില്ല. ഞാൻ അവളുടെ താടിയിൽ വിരൽ വെച്ച് മുഖം അല്പം ഉയർത്തി. ചന്ദനത്തിരിയുടെയും അവളുടെ മുടിയിലെ മൈലാഞ്ചിയുടെയും മണം മുറിയിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നു. ഞാൻ: "ബാംഗ്ലൂർ നിനക്ക് പഴയതായിരിക്കാം ജസേ... പക്ഷേ ഈ രാത്രി നമുക്ക് പുതിയതാണ്. ഇത്രയും ഭംഗിയുള്ള ഒരു പെണ്ണിനെയാണോ ഞാൻ ഇത്രയും കാലം എന്റെ അസിസ്റ്റന്റ് എന്ന് വിളിച്ചു നടന്നത്?" ഞാൻ ചിരിച്ചപ്പോൾ അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ മെല്ലെ അടിച്ചു. ഞാൻ അവളുടെ കൈകൾ പിടിച്ചു തലയ്ക്ക് മുകളിലായി ചുവരിൽ ചേർത്തു വെച്ചു. ഞങ്ങളുടെ ഇടയിൽ ഒരു നൂൽ ഇഴയുടെ ദൂരം പോലും ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നില്ല. ജസ: (ഇടറിയ ശബ്ദത്തിൽ) "സയാൻ... വിടൂ... ആരെങ്കിലും കാണും." ഞാൻ: "ആര് കാണാൻ? ഇത് നമ്മുടെ ലോകമാണ് ജസാ. ഇവിടെ ഈ സയാനും അവന്റെ പ്രാണനും മാത്രം." ഞാൻ അവളുടെ അധരങ്ങളിലേക്ക് എന്റെ മുഖം അടുപ്പിച്ചു. പ്രണയത്തിന്റെ ആ ചൂടിൽ ബാംഗ്ലൂരിലെ തണുപ്പ് എങ്ങോ മറഞ്ഞു പോയി. (ജസ) പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ഓഫീസിലേക്ക് പോകാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോൾ എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു പരിഭ്രമം തോന്നി. സയാൻ സാറിന്റെ ഓഫീസിൽ പണ്ട് അസിസ്റ്റന്റായി ജോലി ചെയ്ത എനിക്ക് ഇന്ന് അവിടേക്ക് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യയായി കയറിച്ചെല്ലണം. ഒരു ബ്ലാക്ക് ഫോർമൽ കുർത്തയും ലെഗിൻസും ധരിച്ച് ഞാൻ കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ സയാൻ പിന്നിലൂടെ വന്നു എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. സയാൻ: "എന്താ മിസ്സിസ് സയാൻ... പഴയ ബോസിനെ കാണാൻ പേടിയുണ്ടോ?" അദ്ദേഹം എന്റെ തോളിൽ താടി വെച്ച് കണ്ണാടിയിലൂടെ എന്നെ നോക്കി. ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നിന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ടൈ ശരിയാക്കി കൊടുത്തു. ജസ: "പേടിയല്ല സയാൻ... ഒരു സന്തോഷം. എല്ലാവരും എന്നെ എങ്ങനെ നോക്കും എന്നൊരു ചെറിയ ടെൻഷൻ." ഓഫീസിൽ എത്തിയപ്പോൾ എല്ലാവരും ഞങ്ങളെ പൂച്ചെണ്ടുകൾ നൽകിയാണ് സ്വീകരിച്ചത്. സയാന്റെ കാബിനിൽ എനിക്ക് നേരെയുള്ള ആ പഴയ കസേരയിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ സയാൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് എന്റെ അരികിലേക്ക് വന്നു. സയാൻ: "ഇനി നീ എന്റെ അസിസ്റ്റന്റ് അല്ല ജസ... ഈ കമ്പനിയുടെ എം.ഡിയുടെ പകുതിയാണ്. അതുകൊണ്ട് വർക്കിൽ കുറച്ച് ഗൗരവം ഒക്കെ ആകാം." അദ്ദേഹം ഫയലുകൾ നോക്കുന്നതിനിടയിൽ ആരും കാണാതെ എന്റെ കയ്യിൽ ഒന്ന് നുള്ളി. ആ കുസൃതികൾക്കിടയിൽ ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ ജോലി തുടർന്നു. ഇടയ്ക്ക് കിട്ടുന്ന കോഫി ബ്രേക്കുകളിൽ സയാന്റെ പ്രണയം നിറഞ്ഞ നോട്ടങ്ങൾ എന്നെ വീണ്ടും വീണ്ടും ലജ്ജിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. (ഷെറിൻ) നാട്ടിൽ, സയാന്റെ ഉപ്പയുടെയും ഉമ്മയുടെയും മുന്നിൽ ഞാൻ എന്റെ പാവം അഭിനയം തുടർന്നു. ഞാൻ ഇപ്പോൾ നല്ലൊരു കുട്ടിയാണെന്ന് അവർ പൂർണ്ണമായും വിശ്വസിച്ചു കഴിഞ്ഞു. ഷെറിൻ: "ഉപ്പാ... ഉമ്മാ... എനിക്ക് ഇങ്ങനെ വെറുതെ വീട്ടിൽ ഇരുന്നാൽ മതിയാവില്ല. ഇക്കയും ജസയും ബാംഗ്ലൂരിൽ സെറ്റിലായില്ലേ. എനിക്കും അവിടെ പോയി ഒരു ഫാഷൻ ഡിസൈനിംഗ് കോഴ്സ് ചെയ്യണം എന്നുണ്ട്. അവിടെ ഹോസ്റ്റലിൽ നിന്നോളാം." ഉപ്പ: "മോളെ... നിനക്ക് എന്തിനാ ഹോസ്റ്റൽ? സയാന്റെ ഫ്ലാറ്റ് അവിടെ ഉണ്ടല്ലോ. നീ അവിടെ അവരുടെ കൂടെ നിന്നോ." ഷെറിൻ: (മനസ്സിൽ ചിരിച്ചു കൊണ്ട്) "അയ്യോ വേണ്ട ഉപ്പാ... അവർ പുതിയ ജീവിതം തുടങ്ങിയതല്ലേ. ഞാൻ അവിടെ ചെന്ന് ശല്യമാകണ്ട. ഹോസ്റ്റൽ മതി. പക്ഷേ അവരെ ഒന്ന് കാണാൻ എനിക്ക് അനുവാദം തന്നാൽ മതി." എന്റെ വിനയം കണ്ട് ഉമ്മ എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. "മോളുടെ മനസ്സ് എത്ര നല്ലതാണ്. നീ പൊയ്ക്കോ... സയാനോട് ഞാൻ സംസാരിക്കാം." മുറിയിൽ തിരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ ഞാൻ എന്റെ ബാഗ് പാക്ക് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. എന്റെ കണ്ണുകളിൽ ആ പഴയ പക വീണ്ടും എരിഞ്ഞു. "ബാംഗ്ലൂർ... എന്റെ പഴയ തട്ടകമാണ്. ജസേ... സയാൻ ഇക്കയുടെ പ്രണയം നീ അനുഭവിച്ചു തീർത്തോ. കാരണം, ആ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് ഞാൻ വരുന്നത് നിന്റെ സന്തോഷങ്ങൾ എന്നെന്നേക്കുമായി തകർക്കാനാണ്. ഷെറിൻ വരുന്നുണ്ട്... നിന്റെ തണൽ തകർക്കാൻ!" (തുടരും...) ✍️whispering words #💞 പ്രണയകഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ

Her First Love 💕 (ഭാഗം - 14) (സയാൻ) ഷെറിന്റെ ആത്മഹത്യാശ്രമം അറിഞ്ഞ് ഞാനും ജസയും ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് ഓടിയെത്തി. ഐ.സി.യുവിന് പുറത്ത് നൈലയും ഉമ്മയും കരഞ്ഞുകൊണ്ട് നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്റെ മനസ്സ് വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥമായി. അവൾ ചെയ്തത് വലിയ തെറ്റാണെങ്കിലും, കുട്ടിക്കാലം മുതൽ കൂടെ വളർന്നവളാണ്. അവൾക്ക് എന്തെങ്കിലും സംഭവിക്കുന്നത് എനിക്ക് ചിന്തിക്കാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു. കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞ് ഡോക്ടർ പുറത്തേക്ക് വന്നു. "അപകടനില തരണം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്, നിങ്ങൾക്ക് പോയി കാണാം." ഞാനും ജസയും കൂടി അകത്തേക്ക് ചെന്നു. ബെഡിൽ വിളറി വെളുത്ത് കിടക്കുന്ന ഷെറിനെ കണ്ടപ്പോൾ ജസയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. ജസ എത്ര പാവമാണെന്ന് ഞാൻ ആ നിമിഷം ഒരിക്കൽ കൂടി ഓർത്തു. (ജസ) ഷെറിൻ പതുക്കെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു. എന്നെ കണ്ടതും അവൾ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകൾ കൊണ്ട് എന്റെ കൈ പിടിച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണുനീർ ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഷെറിൻ: (തളർന്ന സ്വരത്തിൽ) "ജസാ... എന്നോട് ക്ഷമിക്ക്. പകയും അസൂയയും കൊണ്ട് എന്റെ ബുദ്ധി നശിച്ചുപോയി. ഇക്കയെ എനിക്ക് നഷ്ടപ്പെടുമെന്ന് പേടിച്ചാണ് ഞാൻ ആ ഹാജിറിനെ സഹായിച്ചത്. ഞാൻ ചെയ്തത് എത്ര വലിയ തെറ്റാണെന്ന് ഇപ്പോൾ എനിക്ക് മനസ്സിലാവുന്നു." അവൾ എന്റെ കൈകളിൽ മുഖം ചേർത്ത് പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു. സയാൻ സാർ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ദൂരേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. ജസ: "സാരമില്ല ഷെറിൻ... നീ എല്ലാം തിരിച്ചറിഞ്ഞല്ലോ, അതുമതി. ഷെറിൻ സയാൻ സാറെ നോക്കി കൈകൂപ്പി. "ഇക്കാ... എനിക്ക് മാപ്പ് തരില്ലേ? ഇനി ഒരിക്കലും ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ഇടയിൽ വരില്ല. നിങ്ങൾ സന്തോഷമായി ജീവിക്കുന്നത് കാണുന്നതാണ് എന്റെ പ്രായശ്ചിത്തം." സയാൻ സാർ പതുക്കെ അവളുടെ തലയിൽ കൈ വെച്ചു. "സാരമില്ല ഷെറിൻ. നീ വിശ്രമിക്കൂ." (സയാൻ) ഷെറിൻ ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്നും തിരികെ വന്നത് തികച്ചും മാറിയൊരു വ്യക്തിയായാണ്. വീട്ടിലെ എല്ലാവരോടും അവൾക്ക് വലിയ സ്നേഹമായിരുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് ജസയോട്. മുമ്പത്തെ ആ പകയോ ദേഷ്യമോ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ എവിടെയും കണ്ടില്ല. (ജസ) നിക്കാഹിന്റെ ദിവസം എത്തിച്ചേർന്നു. സയാൻ സാറിന്റെ തറവാട് വീട് ഒരു മണവാട്ടിയെപ്പോലെ അണിഞ്ഞൊരുങ്ങി. ഷെറിൻ തന്നെയാണ് എന്റെ ഓരോ കാര്യങ്ങളും നോക്കി നടത്തിയത്. എന്റെ മൈലാഞ്ചി ഇടാനും ഡ്രസ്സ് സെലക്ട് ചെയ്യാനും അവൾ കാണിച്ച ആവേശം കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് അവളോട് വലിയ ബഹുമാനം തോന്നി. ഷെറിൻ: "ജസേ... നീ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും സുന്ദരിയായ വധുവായിരിക്കണം. ഇക്കയുടെ ഭാഗ്യമാണ് നീ." അവൾ എന്റെ തലയിൽ തട്ടം ശരിയാക്കി തന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ തെളിഞ്ഞത് ആത്മാർത്ഥമായ സ്നേഹമാണെന്ന് ഞാൻ ഉറച്ചു വിശ്വസിച്ചു. (സയാൻ) പള്ളിയിൽ വെച്ച് നിക്കാഹ് മനോഹരമായി നടന്നു. "ഖബൂൽ" എന്ന് ഞാൻ ഉരുവിടുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സ് നിറഞ്ഞൊഴുകുകയായിരുന്നു. എല്ലാ പ്രതിസന്ധികളെയും അതിജീവിച്ച് ജസ ഇന്ന് എന്റെ സ്വന്തമായിരിക്കുന്നു. വിരുന്നിന് ശേഷം ഞങ്ങൾ എല്ലാവരോടും യാത്ര പറഞ്ഞു. ബാംഗ്ലൂരിലേക്ക് പുതിയൊരു ജീവിതം തുടങ്ങാൻ ഞങ്ങൾ തയ്യാറായി. ഷെറിൻ നിറകണ്ണുകളോടെയാണ് ഞങ്ങളെ യാത്രയാക്കിയത്. ഷെറിൻ: "ഇക്കാ... ഇടയ്ക്കിടെ വിളിക്കണം. ജസേ... നീ അവിടെ ചെന്ന് പേടിക്കണ്ട, ഇക്ക നിന്റെ കൂടെയുണ്ടല്ലോ." ഞാൻ ഷെറിന്റെ തലയിൽ കൈ വെച്ച് അനുഗ്രഹിച്ചു. അവളുടെ ഈ മാറ്റം ഞങ്ങളുടെ കുടുംബത്തിന് കിട്ടിയ ഏറ്റവും വലിയ സന്തോഷമായിരുന്നു. (ജസ) ബാംഗ്ലൂരിലെ ഞങ്ങളുടെ പുതിയ ഫ്ലാറ്റിൽ എത്തിയപ്പോൾ നേരം വൈകിയിരുന്നു. സയാൻ വാതിൽ തുറന്ന് എന്നെ അകത്തേക്ക് ആനയിച്ചു. ആ മുറി പൂക്കൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചിരുന്നു. ജനാലയിലൂടെ ബാംഗ്ലൂർ നഗരത്തിന്റെ മനോഹരമായ കാഴ്ചകൾ കാണാമായിരുന്നു. സയാൻ: "ജസാ... സ്വാഗതം. ഇത് നമ്മുടെ ലോകമാണ്. ഇനി ഇവിടെ ആരും നമ്മളെ ശല്യം ചെയ്യില്ല. ആ ഭയത്തിന്റെ നാളുകൾ കഴിഞ്ഞു." സയാൻ എന്റെ കൈകൾ കോർത്തുപിടിച്ചു. ആ കണ്ണുകളിലെ പ്രണയം എന്നെ മറ്റൊരു ലോകത്തെത്തിച്ചു. ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് കോഫി കുടിച്ചുകൊണ്ട് ബാൽക്കണിയിൽ നിന്നു. ജസ: "സയാൻ... എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാനാവുന്നില്ല. ഷെറിൻ പോലും മാറിയല്ലോ. ഇനി നമുക്ക് സമാധാനമായി ജീവിക്കാം അല്ലേ?" സയാൻ എന്നെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. "അതെ ജസേ... നമ്മൾ ഇനി എന്നും സന്തോഷമായിരിക്കും." നാട്ടിൽ, സയാനും ജസയും പോയ ശേഷം ഷെറിൻ അവളുടെ  മുറിയിൽ പോയി ഇരുന്നു . വാതിൽ അടച്ച ശേഷം അവളുടെ മുഖത്തെ ആ മന്ദഹാസം പതുക്കെ മാറി. സയാനും ജസയും ഒരുമിച്ച് നിൽക്കുന്ന ഫോട്ടോയിലേക്ക് നോക്കി. "നിങ്ങൾ വിശ്വസിച്ചു അല്ലേ? ഷെറിൻ മാറി എന്ന് നിങ്ങൾ വിശ്വസിച്ചു. അതാണ് എനിക്ക് വേണ്ടതും. ബാംഗ്ലൂരിൽ നിങ്ങൾ സന്തോഷമായിരിക്കൂ... പക്ഷേ ആ സന്തോഷത്തിന് അധികം ആയുസ്സുണ്ടാകില്ല. നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസമാണ് എന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ആയുധം!" #📔 കഥ #📙 നോവൽ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ തുടരും.... ✍️Whispering words

Her First Love 💕 (ഭാഗം - 13) (സയാൻ) ഹാജിർ ജസയുടെ കഴുത്തിൽ കത്തി അമർത്തി നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ കണ്മുന്നിൽ ഇരുട്ട് കയറി. അവളുടെ ആകാശ നീല ഷരാരയിൽ ചോര പടരുമോ എന്ന ഭയം എന്നെ തളർത്തി. പക്ഷേ, തോറ്റു കൊടുക്കാൻ ഞാൻ തയ്യാറല്ലായിരുന്നു. ഹാജിർ: "സയാൻ... നീ വലിയ ഹീറോ ചമയണ്ട. ഇവൾ എന്റെ പെണ്ണാണ്. ഇവളുടെ ഉപ്പ സമ്മതിച്ച നിക്കാഹാണിത്. നീ ഇവിടുന്ന് പോയില്ലെങ്കിൽ ഇവളുടെ ശ്വാസം ഞാൻ ഇപ്പൊ നിർത്തും!" ജസയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകുന്നുണ്ട്. അവൾക്ക് ശബ്ദമില്ലായിരുന്നു. ഞാൻ പതുക്കെ കൈകൾ ഉയർത്തി. ഞാൻ: "ഹാജിർ... കത്തി താഴ്ത്തൂ. നിനക്ക് എന്താ വേണ്ടത്? പണമല്ലേ? എന്റെ ബിസിനസ്സ് തരാം, പണം തരാം. ജസയെ വിട്ടേക്ക്." ഞാൻ സംസാരിച്ച് ഹാജിറിന്റെ ശ്രദ്ധ മാറ്റാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോഴാണ് പിന്നിലൂടെ നൈലയും പോലീസും എത്തുന്നത് ഞാൻ കണ്ടത്. ഞാൻ പെട്ടെന്ന് ഒരു കല്ലെടുത്ത് ഹാജിറിന്റെ കയ്യിലേക്ക് എറിഞ്ഞു. കത്തി താഴെ വീണ ആ നിമിഷം ഞാൻ അവന് നേരെ പാഞ്ഞു കയറി. (ജസ) സയാൻ ഹാജിറിനെ നേരിടുമ്പോൾ എന്റെ ഉപ്പ ഒരു വടിയുമായി സയാനെ അടിക്കാൻ വന്നു. പക്ഷേ പോലീസ് അദ്ദേഹത്തെ തടഞ്ഞു. ഹാജിറിനെ സയാൻ ശരിക്കും പെരുമാറി. വർഷങ്ങളായി ഞാൻ അനുഭവിച്ച എല്ലാ വേദനയ്ക്കും സയാൻ നൽകിയ ഓരോ അടിയും ഒരു മരുന്നായിരുന്നു. നൈല ഓടി വന്ന് എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. ആ ഷരാരയുടെ ഷാൾ കൊണ്ട് അവൾ എന്റെ കണ്ണീർ തുടച്ചു. (സയാൻ) പോലീസ് ഹാജിറിനെയും ജസയുടെ ഉപ്പയെയും വിലങ്ങുവെച്ച് കൊണ്ടുപോയി. പക്ഷേ ഷെറിൻ അവിടെ എവിടെയും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അവൾ ഈ ചതിക്ക് വഴി ഒരുക്കി എങ്ങോട്ടോ മാറി നിന്നു. ഞാൻ ജസയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. അവൾ ആകെ തളർന്നിരുന്നു. ഞാൻ അവളെ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർത്തുപിടിച്ചു. ഞാൻ: "സാരമില്ല ജസാ... എല്ലാം കഴിഞ്ഞു. ഇനി ആരും നിന്നെ തൊടില്ല. ആ രാക്ഷസന്റെ ഭരണം ഇന്ന് അവസാനിച്ചു." ജസ എന്റെ ഷർട്ടിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു കരഞ്ഞു. ആ കരച്ചിലിൽ അവളുടെ വർഷങ്ങളായുള്ള സങ്കടങ്ങൾ മുഴുവൻ അലിഞ്ഞു പോകുന്നത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നി. (ജസ) തിരികെ തറവാട് വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോൾ സയാന്റെ ഉപ്പയും ഉമ്മയും ഞങ്ങളെ കാത്തു നിൽക്കുകയായിരുന്നു. എല്ലാവരുടെയും മുഖത്ത് ആശ്വാസമായിരുന്നു. സയാന്റെ ഉപ്പ: "ഇനി ഒട്ടും വൈകിക്കണ്ട. നിശ്ചയം കഴിഞ്ഞു, ഇനി ഇവൾ നമ്മുടെ വീട്ടിലെ മകളായി തന്നെ ഇവിടെ നിൽക്കട്ടെ. അടുത്ത വെള്ളിയാഴ്ച നമുക്ക് ഇവരുടെ നിക്കാഹ് നടത്താം." ആ രാത്രിയിൽ മുറ്റത്തെ നിലാവിൽ സയാന്റെ കൂടെ ഇരിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈകളിൽ എന്റെ വിരലുകൾ കോർത്തു. ജസ: "സയാൻ... നന്ദി. എന്നെ ആ നരകത്തിൽ നിന്ന് വീണ്ടും രക്ഷിച്ചതിന്." സയാൻ: "നന്ദിയല്ല ജസേ വേണ്ടത്... എനിക്ക് നിന്റെ ഈ ചിരി മതി. ഇനി നമ്മുടെ ജീവിതം ബാംഗ്ലൂരിലാണ്. അവിടെ ആരും നമ്മളെ ശല്യം ചെയ്യില്ല." സയാൻ എന്റെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു. പക്ഷേ, പിറ്റേന്ന് രാവിലെ സയാന്റെ ഫോണിലേക്ക് ഒരു വീഡിയോ മെസ്സേജ് വന്നു. അത് ഷെറിൻ അയച്ചതായിരുന്നു. വീഡിയോയിൽ ഷെറിൻ ഒരു ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിൽക്കുകയാണ്. അവൾ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: ഷെറിൻ: "ഇക്കാ... നിങ്ങൾ ജസയെ രക്ഷിച്ചു അല്ലേ? പക്ഷേ എനിക്ക് ഇനി ജീവിക്കണ്ട. നിങ്ങൾ അവളെ വിവാഹം കഴിച്ചാൽ ഞാൻ ഈ ലോകത്ത് ഉണ്ടാവില്ല. ഇത് എന്റെ അവസാനത്തെ സന്ദേശമാണ്." (തുടരും...) ✍️whispering words #💞 പ്രണയകഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📙 നോവൽ #📔 കഥ