Her First Love 💕 ഭാഗം - 29 സയാൻ എന്റെ മുറിയിലേക്ക് കടന്നുവന്നത് വലിയൊരു കുറ്റബോധത്തോടെയായിരുന്നു. അവൻ എന്റെ കാല്ക്കൽ തളർന്നിരുന്നു. "ജസാ... എനിക്ക് തെറ്റുപറ്റി. ആ ഷെറിന്റെ വാക്കുകൾ എന്നെ അന്ധനാക്കി. ഞാൻ നിന്നെ സംശയിച്ചു, നിന്നെ വേദനിപ്പിച്ചു. ഉമ്മയുടെ ഈ ഫോട്ടോയിൽ തൊട്ട് ഞാൻ സത്യം ചെയ്യാം, ഇനിയൊരിക്കലും നിന്നെ ഞാൻ സംശയിക്കില്ല. എനിക്ക് മാപ്പ് തരണം ജസാ..." പക്ഷേ, എന്റെ ഹൃദയം അപ്പോഴേക്കും മരവിച്ചുപോയിരുന്നു. ഉപ്പയുടെ ക്രൂരതയിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ട് ഞാൻ ആകെ വിശ്വസിച്ച ഒരേയൊരു മനുഷ്യൻ എന്നെ ഒരു പിശാചിനെപ്പോലെ കണ്ട ആ നിമിഷങ്ങൾ എനിക്ക് മറക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല. ഉമ്മയുടെ ഫോട്ടോ ഞാൻ നെഞ്ചോട് കൂടുതൽ മുറുകെ പിടിച്ചു. സയാൻ: "ജസാ, എന്നെ ഒന്ന് നോക്കൂ... നീ എന്നോട് മിണ്ടണ്ട, പക്ഷേ ഒന്ന് നോക്കൂ..." ഞാൻ അവനെ നോക്കിയില്ല. ജനാലയ്ക്ക് പുറത്തെ ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കി ഞാൻ നിശ്ചലയായി നിന്നു. പിറ്റേന്ന് മുതൽ സയാന്റെ ഒരു പുതിയ ജീവിതം തുടങ്ങി. അവൻ ഓഫീസിൽ പോകാതെ ദിവസം മുഴുവൻ എന്റെ മുറിക്കു പുറത്ത് കാത്തിരുന്നു. എനിക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ട വിഭവങ്ങൾ അവൻ സ്വയം ഉണ്ടാക്കി കൊണ്ടുവരും. പക്ഷേ, ഞാൻ അത് തൊടുക പോലും ചെയ്തില്ല. അവൻ വിളമ്പിവെച്ച തണുത്ത ഭക്ഷണം ദിവസങ്ങളോളം അങ്ങനെ തന്നെ ഇരുന്നു. സയാൻ: "ജസാ, നീ ഇത് കഴിച്ചേ മതിയാകൂ... നിന്നെ പട്ടിണിക്കിടാൻ എനിക്ക് വയ്യ. നീ മരിക്കുകയാണെങ്കിൽ അതോടൊപ്പം ഞാനും ഇല്ലാതാകും." ജസ: (പതുക്കെ അവനെ നോക്കി) "എന്റെ വിശപ്പും ദാഹവും നോക്കാൻ ഇപ്പോൾ നീ വരണോ? എനിക്ക് ആരും ഇല്ലെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ എന്നെ തള്ളിപ്പറഞ്ഞപ്പോൾ നീ എവിടെയായിരുന്നു സയാൻ? അന്ന് എന്റെ കണ്ണുനീർ കണ്ടില്ലാത്ത നിനക്ക് ഇന്ന് എന്തിനാ ഈ സ്നേഹം?" അവൻ മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. അവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. അവൻ എന്റെ മുറിക്കു പുറത്ത് ഒരു പായ വിരിച്ചു കിടന്നു. രാത്രി ഉറക്കമില്ലാതെ അവൻ എന്റെ വാതിലിൽ ചാരി ഇരിക്കുന്നത് ഞാൻ അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇടയ്ക്കിടെ അവൻ വാതിലിന് അടിയിലൂടെ കത്തുകൾ ഇട്ടു തന്നു. "നീ എന്നെ ശിക്ഷിച്ചോളൂ ജസാ, നീ അടിക്കണമെങ്കിൽ അടിച്ചോളൂ. പക്ഷേ ദയവായി എന്നോട് മിണ്ടൂ. നിന്റെ ഈ മൗനം എന്നെ കൊന്നുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ഷെറിനെ ഞാൻ ആട്ടിപ്പുറത്താക്കി, അവൾ ചെയ്ത ഓരോ ചതിയും ഞാൻ അറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു." ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. അവൻ എനിക്ക് വേണ്ടി പൂക്കൾ വാങ്ങി വന്നു, ഞാൻ അത് വാതിലിന് മുന്നിൽ വെച്ച് ചവിട്ടി. അവൻ ഓഫീസിൽ നിന്ന് ലീവ് എടുത്തു. വീട്ടിലെ എല്ലാ ജോലികളും അവൻ തന്നെ ചെയ്തു. പതുക്കെ പതുക്കെ, അവന്റെ ആത്മാർത്ഥത എന്റെ കഠിനമായ മനസ്സിനെ ഒന്നു കുത്തിനോവിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഉമ്മയുടെ ഫോട്ടോയിൽ നോക്കുമ്പോൾ, ഉമ്മ എന്നോട് ക്ഷമിക്കാൻ പറയുന്നതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഒരു മനുഷ്യന് തെറ്റ് പറ്റാം, പക്ഷേ അത് തിരുത്താൻ അവൻ കാണിക്കുന്ന ഈ അലച്ചിൽ... എന്റെ കടുപ്പമേറിയ മൗനം അവനെ ശരിക്കും തകർക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്റെ ഉള്ളിലെ വേദന കുറയുന്നില്ലെങ്കിലും, അവന്റെ സങ്കടം കാണാൻ എനിക്ക് വയ്യാതായിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു (തുടരും...) ✍🏻 Whispering words #📙 നോവൽ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📖 കുട്ടി കഥകൾ