Part 61 അവനിക്ക് അവളെ നെഞ്ചോട് ചേർക്കണം എന്ന് തോന്നിയെങ്കിലും അത് ശെരിയല്ലെന്ന തോന്നലിൽ വേണ്ടെന്ന് വെച്ചു. ഒരു നിമിഷം കണ്ണോന്ന് ഇറുക്കി അടച്ചു തുറന്നു അവൻ. അപ്പോഴും കണ്ടു അവനെ തന്നെ നോക്കി വിതുമ്പി ഇരിക്കുന്നവളെ!!!!!! " എന്തിനാ കരയുന്നെ ഹ്മ്മ്...? ഞാൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടിട്ടാണോ....? ഞാൻ ചുമ്മാ പറഞ്ഞേയല്ലേ...? ഹ്മ്മ്മ് കരയണ്ട " : അവളെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ എന്ന വിധം വളരെ പയ്യെ അത്രയും സൗമ്യമായി സ്നേഹത്തോടെ അവൻ പറഞ്ഞു. അതോടൊപ്പം രണ്ട് കയ്യിലെയും തള്ള വിരൽ കൊണ്ട് അവളിൽ നിന്ന് ഒഴുകി ഇറങ്ങിയ കണ്ണീരും തുടച്ച് നീക്കുന്നുണ്ട്. അവന്റെ സ്നേഹത്തോടെ ഉള്ള പെരുമാറ്റം കണ്ടതും വീണ്ടും സങ്കടം കൊണ്ട് അവളുടെ ഉള്ള് നിറഞ്ഞു. അമ്മ പോയതിൻ ശേഷം കഷ്ടിച്ച് ഒരു വർഷം കൂടി താൻ അറിഞ്ഞ സ്നേഹവും കരുതലും വീണ്ടും ഈ നിമിഷം അറിഞ്ഞത് പോലെ. അവന്റെ കയ്യിലെ പനിച്ചൂട് അവൾക്ക് വാത്സല്യത്തിന്റെയും സ്നേഹത്തിന്റെയും സ്പർശമായി തോന്നി. ആദ്യമായി മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്നവനോട് ഭയവും പേടിയും അല്ലാത്തൊരു ഭാവം അവളിൽ മോട്ടിട്ടു. അവൾ അതെ ഭാവത്തോടെ അവനെ തന്നെ നോക്കി ഇരുന്നു. " വിഷമം മാറിയോ ഹ്മ്മ്.....? " : മുന്നിലിരിക്കുന്നവളുടെ കരച്ചിൽ നിന്നെന്ന് മനസ്സിലായതും അവൻ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ ചോദിച്ചു. അതിനും മറുപടി ഒന്നും നൽകാതെ ഗൗരി അവനെ തന്നെ നോക്കി ഇരുന്നതേ ഉള്ളു. " എന്തേ ഒന്നും മിണ്ടാത്തെ...? ഞാൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞത് വിഷമമായോ " : ഇതുവരെ അവളുടെ വിഷമം മാറിയില്ല എന്ന തോന്നലിൽ അവൻ വീണ്ടും തിരക്കി. " ഇനി അങ്ങനെ.... അങ്ങനെ ഒന്നും പറയല്ലേ " : കരഞ്ഞ് അടഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ അവൾ പറഞ്ഞു. അതിൽ ഒരു അപേക്ഷ ഒളിഞ്ഞ് ഇരിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി അവന്. അങ്ങനെ ചോദിക്കാൻ തോന്നിയതിൽ അവന് കുറ്റബോധം തോന്നി. " ഇല്ല.. ഇനി അങ്ങനെ ഒന്നും ഞാൻ പറയില്ല. ഞാൻ അത് ഗൗരി നന്ദയെ ഒന്ന് കളിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി ചുമ്മാ പറഞ്ഞേയല്ലേ. അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ അത്രയും ആഗ്രഹിച്ച് കൂടെ കൂട്ടിയിട്ട് ജീവിച്ച് തുടങ്ങുന്നതിന് മുന്നേ അങ്ങ് പോകുവോ ഞാൻ... ഹ്മ്മ്. വിഷമിക്കണ്ടാട്ടോ ഞാൻ ചുമ്മാ പറഞ്ഞെയ " : തനിക്ക് വേണ്ടി കണ്ണീർ ഒഴുക്കി ഇരുന്നവളോട് അതീവ സ്നേഹത്തോടെ അവൻ പറഞ്ഞു. ഉള്ളിൽ കിടന്ന് വീർപ്പമുട്ടിക്കുന്നത് പലതും പറയാതെ പറഞ്ഞു അവൻ. " എനിക്ക്... എനിക്ക് ഒത്തിരി വിഷമമായി. ഒരു ഭാര്യയോട് ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ആണോ പറയേണ്ടത്. വിളിച്ചപ്പോഴും എണീറ്റില്ല ഞാൻ.... ഞാൻ എന്ത് പേടിച്ചെന്നോ. തൊട്ട് നോക്കി.... നോക്കിയപ്പോഴോ സ്വപ്നത്തിലെ പോലെ ദേഹത്തൊക്കെ തിളച്ച ചൂട്. ഞാൻ ആകെ പേടിച്ച്.... പേടിച്ച് പോയി. " : വീണ്ടും കരച്ചിലിന് തുടക്കം എന്നോണം വിതുമ്പി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും അവന് സന്തോഷവും സങ്കടവും ഒരുമിച്ച് വന്നത് പോലെ തോന്നി. " അപ്പൊ സ്വപ്നം കണ്ടിട്ട് ആണോ കരഞ്ഞേ ഹ്മ്മ് " : കവിളിൽ നിന്ന് കൈ എടുത്ത് അവളുടെ കൈ രണ്ടും ചേർത്ത് പിടിച്ച് അവൻ സ്നേഹത്തോടെ തിരക്കി. " ഹ്മ്മ് സ്വപ്നത്തിലും കണ്ണേട്ടൻ എന്നെ.... എന്നെ വിട്ട് പോകും എന്ന പറഞ്ഞെ. എന്നെ ഒറ്റക്ക് ആക്കി പോകും എന്ന്.  ഞാൻ.... ഞാൻ ഒത്തിരി വിളിച്ചു എണീറ്റില്ല. ദേഹത്തൊക്കെ ചോര... ചോര ആയിരുന്നു. അങ്ങനെ.... അങ്ങനെ ഞാൻ ഞെട്ടി എണീറ്റിട്ട ഇങ്ങോട്ട് വന്നേ. ഇവിടെ.... ഇവിടെ വന്ന് കണ്ണേട്ടനെ വിളിച്ചപ്പോൾ എണീറ്റില്ല. പിന്ന ഞാൻ തട്ടി വിളിച്ചപ്പോൾ..... വിളിച്ചപ്പോൾ നല്ല.... നല്ല ചൂടും എണീക്കുന്നതും ഇല്ല. ഞാൻ... ഞാൻ എത്ര തവണ വിളിച്ചെന്നോ. കൊറേ... കൊറേ തവണ തട്ടി വിളിച്ചു എന്നിട്ടും എണീറ്റില്ല. അപ്പോഴാ ഞാൻ.... ഞാൻ കരഞ്ഞേ. എനിക്ക്.... എനിക്ക് പേടി ആയി. കണ്ണേട്ടൻ ഇങ്ങനെ കിടക്കുമ്പോ എന്ത്.... എന്ത് ചെയ്യണം എന്നോ ആരെ വിളിക്കണം എന്നോ ഒന്നും.... ഒന്നും അറിയാണ്ട് ആയി. ഞാൻ... ഞാൻ ആകെ പേടിച്ച് പോയി. കണ്ണേട്ടന് എന്തെങ്കിലും പറ്റിയോ എന്നൊക്കെ. എങ്കിൽ..... എങ്കിൽ പിന്നെ എനിക്ക് ആരാ ഉള്ളത്!!!! "  : അമ്മയോട് സംസാരിക്കുന്ന പോലെ അവൾ അവന് മുന്നിൽ പരിഭവത്തോടെ പറഞ്ഞു. ഒക്കെ കേട്ട് മറുപടി കൊടുക്കാൻ പോലും കഴിയാതെ കണ്ണൻ അവളെ കണ്ണിമ വെട്ടാതെ നോക്കി ഇരുന്നു. അവളുടെ അവസാനത്തെ ആ ചോദ്യത്തിൽ ഹൃദയം ഒക്കെ ആർദ്രമായത് പോലെ. അവൾക്ക് മറുപടി കൊടുക്കാനോ അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാനോ ഒന്നും അവനിക്ക് വാക്കുകൾ കിട്ടാത്ത പോലെ. ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി അറിയുന്ന വികാരം. അവനത് എങ്ങനെ പ്രകടിപ്പിക്കണം എന്ന് അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. താൻ ചോദിക്കുന്നതിന് മാത്രം ഉത്തരം തന്നിരുന്നവൾ, അതും സംസാരം എത്രയും കുറക്കാവോ അത്രയും കുറച്ച് മാത്രം സംസാരിക്കുന്നവൾ ഇപ്പൊ ഇതാ എസ്സെ പോലെ താൻ ചോദിച്ചതിനും ചോദിക്കാത്തതിനും ഒക്കെ മറുപടി തന്നത് എന്നാൽ അതിൽ കൂടുതലും തനിക്ക് വേണ്ടി ഇല്ല കരുതലും, എനിക്ക് എന്തെങ്കിലും പറ്റുമോ എന്ന് ഉള്ള ആധിയും ആണെന്ന് മാത്രം. അവൾ പറഞ്ഞതെല്ലാം വീണ്ടും വീണ്ടും ഓർമ വരുമ്പോൾ അവനുള്ളം മുന്നിലിരിക്കുന്നവളോട് പ്രകടമാക്കാൻ കഴിയാത്ത വിധമൊരു സ്നേഹം ഉള്ളിൽ നിറഞ്ഞു. ഭർത്താവിനെ ദൈവത്തെ പോലെ കാണുന്ന സമൂഹത്തിൽ വളർന്നവളാണ് മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്നതെന്നോ, ഭർത്താവിനോട് ഉള്ള സ്നേഹത്തേക്കാൾ ഭർത്താവ് എന്ന സ്ഥാനത്തിനാണ് അവൾ സ്നേഹവും കരുതലും കാണിക്കുന്നതെന്നോ, ഒറ്റപ്പെട്ട് നിൽക്കുന്നവൾക്ക് ആകെ ഉള്ള് കൂട്ട് താൻ ആണെന്നും അത് കൊണ്ടുള്ള ആദിയാണ് അവൾ കാണിക്കുന്നതെന്നും കണ്ണൻ ആ നിമിഷം ചിന്തിച്ചില്ല. ഒരു സ്വപ്നം കണ്ട് അവൾക്ക് ഉള്ളിലെ സ്നേഹം പുറത്ത് വന്നതാണ് എന്ന് അവൻ തെറ്റിദ്ധരിച്ചു. " പോട്ടെ സാരമില്ല, അത് വെറും സ്വപ്നം അല്ലാരുന്നോ അതൊക്കെ മനസ്സിൽ നിന്ന് മായിച്ച് കളഞ്ഞേക്ക്. ഞാൻ ഇപ്പൊ ദേ മുന്നിൽ ഇങ്ങനെ ഇരിക്കുന്നിലെ അത് മാത്രം ഓർത്ത മതി. അതെ പോലെ എന്ത് ഉണ്ടെങ്കിലും ഞാൻ കൂടെ ഉണ്ടാകും, എന്റെ അവസാന ശ്വാസം നിലക്കുന്നത് വരെ. പക്ഷെ അത് ഇപ്പോഴൊന്നും പ്രദീക്ഷിക്കണ്ട കേട്ടോ. നമ്മൾ പരസ്പരം മനസ്സിലാക്കിയും സ്നേഹിച്ചും ഇനിയും കുറെ വർഷങ്ങൾ ജീവിക്കും. പോരെ...!!! ഹാ മതി ഇരുന്ന് കരഞ്ഞത് ഇന്ന് ഒത്തിരി കരഞ്ഞില്ലേ, ഇനിയും ഇരുന്ന് കരഞ്ഞ എന്തെങ്കിലും അസുഗം വരും. ചെല്ല് എല്ലാം മനസ്സിൽ നിന്ന് കളഞ്ഞിട്ട് പോയി കിടന്നോ. എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ ഇങ് വന്ന മതി. മരുന്നിന്റെ ക്ഷീണത്തിൽ ചിലപ്പോൾ വിളിച്ച ഞാൻ കേട്ടെന്ന് വരില്ല അപ്പൊ കുറച്ച് വെള്ളം എടുത്ത് കുടഞ്ഞാ മതി. ഹ്മ്മ് ചെല്ല് പോയി കിടക്ക് നേരം വെളുക്കാറായി. ഇനി ഇപ്പൊ ഉറക്കം വിട്ട് മാറാതെ രാവിലെ ധൃതി പിടിച്ച് എണീക്കാൻ നിൽക്കണ്ട, നാളെ ഞാൻ എങ്ങോട്ടും പോകുന്നില്ല. " : അവളുടെ കയ്യിലെ പിടുത്തം ചെറുതായി അയച്ച് അവൻ ഉള്ളിൽ പലതും ഒളിപ്പിച്ച് കൊണ്ട് സ്നേഹത്തോടെ പറഞ്ഞു. അവൻ പറഞ്ഞത് എല്ലാം കേട്ട് തലയാട്ടിയത് അല്ലാതെ അതിന് മറുപടി പറയാനോ അവിടുന്ന് എണീക്കാനോ അവൾ നിന്നില്ല. " എന്തേ ഇപ്പോഴും പേടി ആണോ...? ഹ്മ്മ് എങ്കിൽ ഇന്ന് ഇനി ഇവിടെ കിടക്കുന്നോ...? " : താൻ മെല്ലെ അയച്ച് കൊടുത്ത കയ്യും നോക്കി ഇരിക്കുന്നവളെ നോക്കി അവൻ ചോദിച്ചു. " വേ.... വേണ്ട വേണ്ട ഞാൻ അപ്പുറത്ത് കിടന്നോളാം. കിടന്നോ ഞാൻ... ഞാൻ പോകുവാ " : കണ്ണന്റെ ചോദ്യം കേട്ടതും ഒരു വെപ്രാളത്തോടെ ഇരുന്നിടത്ത് നിന്ന് എന്നീറ്റ്  കൊണ്ട് അത്രയും പറഞ്ഞ് അവനെ നോക്കി. സമ്മതമെന്ന പോലെ അവന്റെ ഭാഗത്ത് നിന്ന് തലയാട്ടൽ കിട്ടിയതും അവൾ മെല്ലെ അവിടെ നിന്നും പുറത്തേക്ക് നടക്കാൻ ഒരുങ്ങി പിന്നെ എന്തോ ഓർത്ത പോലെ തിരിഞ്ഞ് അവനെ നോക്കി. " വയ്യായിക എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ എന്നെ വിളിച്ച മതി. " : അവൾ അതും പറഞ്ഞ് അവനെ ഒന്ന് നോക്കി വാതിലും ചാരി പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. മുറിയിലേക്ക് പോകാൻ നിന്നവൾ മുഖം എല്ലാം കഴുകിയതിന് ശേഷമാണ് പിന്നെ വന്ന് കിടന്നത്. തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടന്നിട്ട് ഒന്നും പെട്ടന്ന് അവളെ തേടി ഉറക്കം എത്തിയിരുന്നില്ല. കണ്ണടക്കുമ്പോൾ എല്ലാം ചോരയിൽ കുളിച്ച് കിടന്ന കണ്ണന്റെ രൂപവും, അല്പം മുൻപ് അവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് തൊട്ടറിഞ്ഞ ചൂടും ആണ് അവൾക്ക് ഓർമ്മ വരുന്നത്. എങ്കിലും കണ്ണന്റെ വാക്കുകൾ ചെറുതല്ലാത്ത ആശ്വാസവും അവൾക്ക് നൽകുന്നുണ്ട്. ഒപ്പം കണ്ണനെന്ന വ്യക്തിയും അവൾക്ക് ഉള്ളിൽ സ്ഥാനം പിടിച്ച് തുടങ്ങിയിരുന്നു, അല്ലല്ല കണ്ണനെന്ന വ്യക്തിയല്ല കണ്ണനെന്ന ഭർത്താവ്...!!! വീണ്ടും പലതും ചിന്തിച്ച് ചിന്തിച്ച് എപ്പോഴോ അവൾ ഉറങ്ങി പോയി. പിന്നെ അവൾ ഉണരുന്നത് മുറിയിൽ ആകെ വെട്ടം വീണപ്പോഴാണ്. അപ്പോൾ തന്നെ സമയം പത്ത് മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. തലേന്ന് ഉറക്കം ശെരി ആകാത്തത് കൊണ്ട് തന്നെ അവൾക്ക് നല്ല തലവേദന തോന്നുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഈ സമയത്ത് ഉറങ്ങി ശീലം ഇല്ലാത്തതിനാൽ അവൾ വീണ്ടും കിടക്കാൻ നിന്നില്ല. രാത്രി ഒത്തിരി കരഞ്ഞതിനാൽ തന്നെ കണ്ണൊക്കെ നന്നായി ചീർത്ത് വന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാം കൊണ്ടും അവൾക്ക് ആകെ അലസത തോന്നിയെങ്കിലും കണ്ണന് മരുന്ന് കൊടുക്കണം എന്ന ബോധം വന്നതും അലസത ഒക്കെ മാറ്റി പ്രാഥമിക കർമങ്ങൾ ഒക്കെ കഴിഞ്ഞ് അവൾ അടുക്കളലേക്ക് കയറി. സമയം വൈകിയത് കൊണ്ട് തന്നെ പുട്ട് ഉണ്ടാകാം എന്ന തീരുമാത്തിലെത്തി, ഇന്നലത്തെ മീൻകറി ബാക്കി ഇരുപ്പുള്ളത് കൊണ്ട് വേറെ കറി ഒന്നും വെക്കേണ്ടി വരുന്നില്ല. പുട്ടിനുള്ള മാവ് തയാറക്കുന്നതിന് ഇടയിൽ അവൾ കണ്ണനെ വിളിക്കാൻ ചെന്നെങ്കിലും അവന്റെ ഉറക്കം കണ്ടതും എല്ലാം തയ്യാറാക്കിയതിന് ശേഷം വിളിക്കാം എന്ന് കരുതി തിരിച്ച് വന്നു. അവന്റെ നെറ്റിയിൽ തൊട്ട് നോക്കിയപ്പോഴും രാത്രിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന പൊള്ളുന്ന ചൂട് ഒന്നും ഇപ്പോൾ ഇല്ല. മരുന്നിന്റെ എഫക്ട് ആയിരിക്കും അവൾ ഓർത്തു. പനിയുടെ കാഠിഞ്ഞ്യം കൂടുന്നതിന് മുന്നേ അവന് മരുന്ന് കൊടുക്കണം എന്ന ചിന്തയിൽ പിന്നീട് അവളുടെ ജോലി എല്ലാം വേഗത്തിലായി. കറിയും ചൂടാക്കി പുട്ടിനുള്ള മാവ് ആവി കേറാനും വെച്ച് അവൾ കണ്ണനെ വിളിക്കാനായി മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. ഒരു കൈ നെറ്റിയിലും മറ്റേ കൈ നെഞ്ചിലും വെച്ചാണ് അവന്റെ ഉറക്കം. പനി കാരണം ഫാൻ ഒന്നിൽ ഇട്ടാണ് ഉറക്കം ഒപ്പം നെഞ്ച് വരെ പുതപ്പും ചൂടിയിട്ടുണ്ട്. അവനെ കാണുമ്പോഴൊക്കെ ഇന്നലെ സന്ധ്യ മുതൽ അരങ്ങേരിയ കാര്യങ്ങൾ ആണ് അവൾക്ക് ഓർമ വരുന്നത്. തുടരും....... #നോവൽ #തുടർകഥ #കഥ #തുടർകഥ #mallu stories #പ്രണയം #പ്രണയ കഥ #പ്രണയം #love #trending

#📙 നോവൽ - - കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 🔻പാർട്ട് _127 (ലാസ്റ്റ് പാർട്ട് ) ✍️രചന - ജിഫ്ന നിസാർ 🥰 ഇനിയെന്താ ഏട്ടത്തിക്ക് പറയാൻ.. " തനിക്ക് മുന്നിലൂടെ കല്ലു മോളുടെ കയ്യും പിടിച്ചു ചിരിച്ചു കൊണ്ടെന്തോ പറഞ്ഞു നടന്നു വരുന്ന അർജുന്റെ നേരെയായിരുന്നു ഗായത്രിയുടെ കണ്ണുകൾ. മറ്റൊരു വിവാഹം വേണ്ട എന്നുള്ള അവളുടെ പ്രതിരോധതിന്റെ ഏറ്റവും അവസാനത്തെ എതിർപ്പാണ് അവിടെ അവസാനിച്ചു കഴിഞ്ഞത്. എന്നെ പോലെ എന്റെ മോളെ അംഗീകരിച്ചു കൊണ്ട് പോകാൻ വരുന്ന ആൾക്ക് കഴിയുന്നില്ലെങ്കിലോ എന്നുള്ള അവളുടെ ചോദ്യത്തിനും ആശങ്കക്കുമാണ് ആ കാഴ്ച ഉത്തരമായതും. കാരണം... കാശി എനിക്കൊന്ന് കാണണം നിന്നെ.. സംസാരിക്കാൻ ഉണ്ട്. നീ വരുമോ എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ എങ്ങോട് വരണം ഏട്ടത്തി എന്ന് തിരിച്ചു ചോദിച്ചവൻ പക്ഷേ വന്നത് അർജുനെയും കൂട്ടി. എന്നാൽ ഗായത്രി വിളിക്കും മുൻപ് അങ്ങനൊരു ആലോചനയേ കുറിച്ച് അവനോട് രാജശേഖരൻ പറഞ്ഞിരുന്നു. അർജുന്റെ ഫോട്ടോയും അഡ്രസ്സും അവന് അയച്ചു കൊടുക്കാനും അയാൾ മറന്നില്ല. ചുരുക്കത്തിൽ,ഗായത്രിയെ കാണാൻ വരും മുൻപ് കാശി അർജുനെ പോയി കണ്ട് അവനുമായി സംസാരിച്ചു. അതിനും മുൻപ് അവന്റെ ഓഫീസിലും പരിസരത്തുമെല്ലാം കാര്യമായി അന്വേഷണം നടത്തുകയും ചെയ്തു. എന്ത് കൊണ്ടും ഗായത്രിക്കും കല്ലു മോൾക്കും തുണയാവാൻ അർജുൻ യോഗ്യനാണ് എന്നുറപ്പിച്ചു. ആ ഉറപ്പിന്റെ ബലത്തിൽ... ഞാൻ ഗായു ഏട്ടത്തിയെ കാണാൻ പോകും വഴിയാണ്.എന്റെ കൂടെ വരുന്നോ.. എന്ന് ചോദിക്കുമ്പോൾ യാതൊരു മടിയുമില്ലാതെ തന്നെ അർജുൻ അവന്റെ കൂടെ ചെന്നു. അങ്ങോട്ടുള്ള ആ യാത്രയിൽ ഗായത്രിയേ കുറിച്ചും അവളുടെ മകളെ കുറിച്ചും തന്റെ ഏട്ടന്റെ കൂടെ അവരുടെ ജീവിതം എന്ത് മാത്രം ദുരിതങ്ങൾ സമ്മാനിച്ചു എന്നുമെല്ലാം ഒന്ന് പോലും വിട്ട് കളയാതെ കാശി അർജുനെ പറഞ്ഞു കേൾപ്പിച്ചു. രാജ ശേഖരൻ തന്നെ എല്ലാം അവനോട് പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞതാണ്. എന്നിട്ടും അർജുൻ ക്ഷമയോടെ കാശിയെ കേട്ടിരുന്നു. ജീവനെപ്പോലേ താൻ സ്നേഹിച്ചിട്ടും ആ സ്നേഹത്തിനോരു ചവറിന്റെ വില പോലും തരാതെ മാറ്റാർക്കൊപ്പമോ ഓടി പോയ ഭാര്യയേ കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ അവന്റെയും കണ്ണ് ചുവന്നു കലങ്ങിയിരുന്നു. പാതിയായവർ ഏൽപ്പിച്ച മുറിവ്.. അതിൽ പരസ്പരം മരുന്നാകാൻ അവർക്ക് കഴിയട്ടെ എന്ന് മാത്രമായിരുന്നു കാശിയുടെ ഉള്ളിൽ. എന്നാൽ ഉള്ളിലെ ടെൻഷനും ആശങ്കയുമൊക്കെ കാശിയിൽ ഇറക്കി വെച്ചോന്ന് ശ്വാസമെടുക്കാൻ വെമ്പി നിൽക്കുന്നവൾക്ക് മുന്നിലേക്ക് അവൻ അർജുന്റെ കയ്യും പിടിച്ചാണ് കയറി ചെന്നത്. വരുമ്പോൾ കല്ലു മോളെ കൂടി കൊണ്ട് വരണേ എന്ന് കാശി ഗായത്രിയോട് പ്രതേകിച്ചു പറഞ്ഞിരുന്നു. അതേതായാലും നന്നായി. അർജുന് ആ കുഞ്ഞിനോടുള്ള മനോഭാവം തെളിവുകൾ സഹിതം വളരെ കുറച്ച് നേരം കൊണ്ട് തന്നെ ഗായത്രിക്കു ബോധ്യപ്പെടുത്തി കൊടുക്കാൻ കഴിഞ്ഞു. വന്നപ്പോൾ മുതൽ അർജുൻ കല്ലു മോളോടാണ് കൂട്ടാവാൻ ശ്രമിച്ചത്. അവളോടാണ് കൂടുതൽ സംസാരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചത്. അവളുടെ കയ്യിലാണ് സ്നേഹത്തോടെ ചേർത്ത് പിടിച്ചത്. അതവന്റെ അഭിനയമല്ല ഏട്ടത്തി.. അവന്റ കണ്ണിലുണ്ടത്. ആരൊക്കെ കൂടെ ഉണ്ടേലും ഒരു കുഞ്ഞിന് അതിന്റെ അച്ഛൻ കൂടെയുണ്ടാവും എന്നുള്ള ഉറപ്പുണ്ടല്ലോ.. അത് ഒരുപാട് വലുതാണ്.. " അർജുനോട് എന്തോ കൊഞ്ചി പറയുന്ന കല്ലു മോളെ നോക്കി അത് പറയുമ്പോൾ പ്രായപൂർത്തിയായി കഴിഞ്ഞ ശേഷവും അച്ഛൻ നഷ്ടം വന്നപ്പോൾ ഉള്ളുലഞ്ഞു പോയൊരു കുഞ്ഞി ചെക്കന്റെ മനസ്സായിരുന്നു കാശിക്ക്. ഏട്ടത്തിയെ കുറിച്ചെല്ലാം അർജുന് അറിയാം.. അവനെ കുറിച്ചെല്ലാം ഏട്ടത്തിക്കും അറിയാം എന്ന് തന്നെയാണ് എന്റെ വിശ്വാസം. തത്കാലം അത് മതി.. പരസ്പരം ഒരു കൂട്ടാവാൻ ഇത്രേം അറിവൊക്കെ മതിയെന്നേ.. " കണ്ണിൽ ആശങ്കയും ഭയവുമൊക്കെ വിട്ടോഴിഞ്ഞങ്കിലും യാതൊരു ഭാവമാറ്റാവും ഇല്ലാതെ തന്നെ നോക്കുന്ന ഗായത്രിയേ അവനൊന്ന് കൂടി ചേർത്ത് പിടിച്ചു. "കഴിഞ്ഞു പോയതെല്ലാം പോയത് തന്നെയാണ്. ഇനി അതൊന്നും ഓർക്കണ്ടാ. ആ വിഴുപ്പ് ഭാണ്ഡത്തിന്റെ ഭാരം എന്റെ ഏട്ടത്തി കൊണ്ട് നടക്കേം വേണ്ട. ഞാനും അങ്കിളും പരമാവധി അന്വേഷണം നടത്തി അർജുൻ ഏട്ടത്തിക്ക് ഓകെയാവും എന്ന് മനസ്സിലായ ശേഷമാണ് ഇങ്ങനൊരു തീരുമാനം പറയുന്നത്. ഇനിയെല്ലാം നമ്മുക്ക് വിധിക്ക് വിട്ട് കൊടുക്കാം . ചിലപ്പോഴെല്ലാം അതും വേണ്ടി വരും. എന്തായാലും ഏട്ടത്തി നന്നായി ഇരിക്കണേ എന്ന് തന്നെയാണ് ഞങ്ങൾക്ക്. കല്ലു മോൾക്ക് അച്ഛൻ വേണം. ഏട്ടത്തിക്കൊരു തുണയും വേണം. അതിൽ കൂടുതലൊന്നും ഓർക്കേണ്ട. കേട്ടോ.. " കാശി അലിവോടെ ഗായത്രിയേ അവനിലേക്ക് ചേർത്ത് പിടിച്ചു. കല്ലു മോളുടെ കൈയിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു കൊണ്ട് റോഡിന്റെ ഇങ്ങേ സൈഡിൽ നിന്നും ചിരിയോടെ വരുന്ന അർജുന്റെ നേരെയായിരുന്നു ഗായത്രിയുടെ കണ്ണുകൾ അപ്പോഴും. ആ കുഞ്ഞ് മുഖത്ത് കാണുന്ന സന്തോഷം.. ചിരി.. അതിന്റെ തിളക്കം. അതായിരുന്നു അവളുടെ ഉള്ളിലെ തീരുമാനത്തിൽ മാറ്റം വരുത്താൻ കാരണമായതും .. ♥️♥️ പഠിക്കാൻ എന്നും പറഞ്ഞോണ്ട് നീ കോളേജിൽ പോയത് ഇതിനായിരുന്നോടീ.. " കാശി കണ്ണുരുട്ടി കൊണ്ടത് ചോദിക്കുമ്പോൾ അമ്മു അവനെ നോക്കി മുഖം ചുളിച്ചു. "ഞാൻ.. എനിക്കൊന്നും അറിയില്ലായിരുന്നു.. പിന്നെ.. അറിയില്ലായിരുന്നു.. ഞാനങ്ങു വിശ്വസിച്ചു. അവളാ പറയുന്നത് തന്നെയാണ് സത്യം എന്നറിഞ്ഞിട്ടും കാശി വെറുതെ അവളെ ചൊടിപ്പിക്കുകയാണ്. അത്തറിഞ്ഞത് കൊണ്ട് തന്നെ ഒരു ചിരിയോടെയാണ് ശിവ അവരെ നോക്കുന്നത്. കാർത്തുവും ചിരിയോടെ ആ അരികിൽ തന്നെയുണ്ട്. സത്യം കാശ്യേട്ട.. അങ്ങേർക്ക് ഇങ്ങനൊരു പ്രേമം തലക്ക് പിടിച്ചു കിറുങ്ങി നടപ്പാണെന്ന് ഇവിടെ വന്നപ്പോഴാ സത്യമായും ഞാൻ അറിഞ്ഞത്.." അവരെല്ലാം തന്നെ തെറ്റ് ധരിച്ചു പോയോ എന്നൊരു കുഞ്ഞ് ആശങ്കയോടെയാണ് അമ്മു അവന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ടത്തരം പറഞ്ഞത്. ചുമ്മാ നുണ പറയല്ലേ അമ്മൂസ്.. നീ പറഞ്ഞിട്ടാണ്.. അത് കൊണ്ട് മാത്രമാണ് ആ അമൽ അവന്റെ പേരെണ്ട്സിനെയും കൂട്ടി ഇങ്ങ് പെണ്ണ് കാണാൻ വന്നത്. എന്നിട്ട് അവളുടെ ഒരു അഭിനയം. ഒന്ന് നിർത്തേടി.. " കാശി ചിരി ഒതുക്കി പിടിച്ചു കൊണ്ടവളെ നോക്കി. അമ്മുവിന്റെ കോളേജിന്റെ ഓപ്പോസിറ്റ് സൂപ്പർ മാർക്കറ്റ് നടത്തിയിരുന്ന അമൽ പ്രഭാകരൻ.. അവൻ ഇന്നാ വീട്ടിൽ അവളെ പെണ്ണ് കാണാൻ വന്നതിന്റെ ബാക്കി കാര്യങ്ങളാണ് അവിടെ നടക്കുന്നത്. അങ്ങനൊരു ആലോചന വന്നപ്പോൾ തന്നെ.. അത് അമ്മുവിനെ അറിയിക്കാതെ അമലിനെ കുറിച്ച് ശിവയും കാശിയും നന്നായി അന്വേഷണം നടത്തിയിരുന്നു. ഇഷ്ടം അമലിന്റെ മാത്രമാണെന്ന് അവർക്കപ്പോൾ തന്നെ മനസ്സിലാവുകയും ചെയ്‌തു. കുറ്റം ഒന്നും പറയാനില്ലാത്ത ഒരു ചെരുപ്പക്കാരൻ. യാദൃശ്ചികമായി അമ്മുവിനെ കണ്ടൊരു ദിവസം തോന്നിയ ആകർഷണം. അതവന്റെ മനസ്സിൽ കൊണ്ടൂ. അവളോട് പറയുന്നതിനും മുൻപ് അതൊരു ആലോചനയായി മുന്നോട്ട് കൊണ്ട് പോയതും അവൻ തന്നെയാണ്. ഞാൻ സത്യം പറഞ്ഞതാ.. അയാളെ ഞാൻ കണ്ടിട്ട് കൂടിയില്ല ഏട്ടാ.. " അമ്മു വീണ്ടും കാശിയുടെ കയ്യിൽ അമർത്തി പിടിച്ചു. ഇപ്രാവശ്യം അവളുടെ സുന്ദരമായ കണ്ണുകൾ കലങ്ങി ചുവന്നു പോയിരിക്കുന്നു. അതിൽ പിന്നെ കാശിയും കളി വിട്ടു കൊണ്ടവളെ അവനോട് ചേർത്ത് പിടിച്ചു. "ഏട്ടന്റെ മോൾക്കവനെ ഇഷ്ടമായോ.. അത് പറഞ്ഞേ..ഏട്ടനറിയാലോ എന്റെ മോള് മിടുക്കി കുട്ടിയാണ് എന്ന്.. കാശി ചിരിച്ചു കൊണ്ടത് ചോദിക്കുമ്പോൾ എത്ര പെട്ടന്നാണ് അവളുടെ മുഖത്തൊരു നാണചുവപ്പ് പടർന്നത്. അത് കാണെ കാശ്ശിയും ശിവയും പരസ്പരം നോക്കി.. മനസ്സ് നിറഞ്ഞൊരു തൃപ്തി ഉണ്ടായിരുന്നു ആ നോട്ടത്തിൽ.. 💜💜 ഇപ്പൊ ശിവ പറഞ്ഞ ഈ ഇഷ്ടത്തെ കുറിച്ച് ഞങ്ങൾക്കൊന്നും അറിയില്ലന്നാണോ നിങ്ങള് കരുതിയത്.. ഏഹ്.." ചിരിയൊന്നുമില്ലാതെ ജോഷി അത് ചോദിക്കുമ്പോൾ അത് വരെയും അവനിൽ വേറിട്ട് കണ്ടിരുന്ന ഹൃദയം നിറഞ്ഞ സൗഹൃദമൊന്നും തന്നെ ശിവ ആ മുഖത്തു കണ്ടില്ല. അവന് മാത്രമല്ല. അവനരികിൽ നിൽക്കുന്ന ജോമോനും ഏറെക്കുറെ ആ ഭാവം തന്നെയാണ്. അത് തന്നെയാണ് ശിവയുടെ നെഞ്ചിടിപ് ഒരുപാട് കൂട്ടിയതും. ഒത്തിരി ആലോചനകൾക്ക് ശേഷം.. സമ്മർദ്ദങ്ങൾക്ക് ശേഷമാണ് ഇനിയെല്ലാം തുറന്നു പറയാൻ അവനൊരു ദിവസം തിരഞ്ഞെടുത്തത്. അമ്മുവിന്റെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞു ഉടനെ തന്നെ നിനക്കും നോക്കണം. വീട്ടിൽ ആളില്ലാതായി വീടുറങ്ങി പോകും എന്ന് അമ്മുവിന്റെ നിച്ഛയം ഉറപ്പിച്ച ദിവസം മുതൽ ശിവയുടെ അമ്മ പറയുന്നുണ്ട്. അന്നത്തെക്ക്അവൻ അകലം കണ്ടോന്ന് തുഴഞ്ഞു വെച്ചതാണ്. ഇന്നവൻ വീട്ടിലോട്ട് വരുമെന്നും ഇച്ചായൻമാരോട് തന്നൊടുള്ള ഇഷ്ടത്തിനെ കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമെന്നും അറിയാവുന്ന മിത്രയുടെ അവസ്ഥ അതിനേക്കാൾ ദയനീയമാണ്. കുറച്ചു നേരം കൊണ്ടവൾ വിളിക്കാത്ത ദൈവങ്ങളില്ല. നേരാത്ത നേർച്ചകളില്ല.. പറയ്യ് ശിവ.. ജോഷി തനിക്കു മുന്നിൽ പകച്ചു നിൽക്കുന്നവനോട് ഗൗരവത്തോടെ തന്നെ ചോദിച്ചു. ജോഷി. ഞാൻ.. " ശിവ അവന്റെയാ നോട്ടം കണ്ടിട്ട് ഒന്ന് പതറി. ഞാനും ഇവനും എടുത്തോണ്ട് നടന്നു വളർത്തിയതാ ശിവ മിയയെ. അവളിലെ ചെറിയൊരു മാറ്റം പോലും ഞങ്ങൾക്ക് വളരെ പെട്ടന്ന് മനസ്സിലാവും. അങ്ങനെ ഉള്ള അവള്.. പ്രാണനെ പോലെ കൊണ്ട് നടക്കുന്നൊരു ഇഷ്ടമുണ്ടെന്ന് മനസ്സിലാക്കി എടുക്കാനാണോ പാട്.. എഹ്.. " ജോഷി നേർത്തൊരു ചിരിയോടെ അവന്റെ ചുമലിൽ ഒന്ന് തട്ടി കൊണ്ടത് പറയുമ്പോൾ ശിവയുടെ നെഞ്ചോന്ന് തുടിച്ചു. നെടുവീർപ്പോടെ.. സമാധാനത്തോടെ അവനൊന്ന് നീട്ടി ശ്വാസമെടുതു. പക്ഷേ ആ പ്രാണൻ. അതിവിടെ നിന്നിലാണ് അവൾ കൊണ്ടെൽപ്പിച്ചു തന്നതെന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ ശെരിക്കും ഞെട്ടി പോയി.. കാരണം അങ്ങനൊന്നും ഞാനും ഇവനും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത് പോലുമില്ല. അത് പോലേയല്ലേ രണ്ടിന്റേം ഇവിടുത്തെ ആക്ട്.. " ജോഷി കളിയാക്കി കൊണ്ടത് പറയുമ്പോ ശിവയുടെ മുഖത്തും ചമ്മലാണ്. പറ്റി പോയതാണ് ഇച്ചായാ.. ക്ഷമിക്കണം. " തിരിച്ചു കിട്ടിയ ആത്മ വിശ്വാസത്തോടെ ശിവ ജോഷിയെ ഒന്നാഞ്ഞു പുണർന്നു വിട്ടു. കുറച്ചു നാളുകളായി അവന്റെ മനസ്സിൽ നീറി കൊണ്ടിരുന്ന വലിയൊരു പ്രശ്നത്തിലാണ് തീരുമാനം ആയിരിക്കുന്നത് ജോമോനും ചിരിയോടെ അവരെ തന്നെ നോക്കി അരികിലുണ്ട്. "എന്തായാലും പപ്പാ ഇപ്പൊ അറിയണ്ട കേട്ടോ.. അത് നിന്നെ ഇഷ്ടമാവില്ല എന്നത് കൊണ്ടല്ല.. അവരൊക്കെ പഴയ ആളുകളാണ്. ചിലതൊക്കെ അത്ര പെട്ടന്നൊന്നും അവർക്ക് അംഗീകരിച്ചു തരാൻ ആവില്ല. പക്ഷേ നമ്മുക്ക് നോക്കാം. ആരുടെ കൂടെ എന്നതിനേക്കാൾ ഞങ്ങളുടെ പെങ്ങൾ സമാധാനത്തോടെ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കണം എന്നതാ ഞങ്ങൾക്ക് പ്രധാനം. അവളുടെ ഇഷ്ടം നീയാണ്. നീ ഞങ്ങൾക്ക് യോഗ്യനുമാണ്. അത് കൊണ്ട് തന്നെ പപ്പയോടു പതിയെ കാര്യം പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കാം. നീ ടെൻഷൻ ആവണ്ടാ.." ജോഷിയുടെ വാക്കുകൾ.. അതേ അഭിപ്രായം തന്നെയാണ് ജോമോനും എന്നുള്ളത് അവന്റെ മുഖത്തുള്ള ചിരി കണ്ടറിയാം. ഏതായാലും ഒരായുസ്സ് കൊണ്ട് കൊടുത്തു തീർക്കാൻ കഴിയാത്ത നന്ദിയോടെ ശിവ അവരെ രണ്ടു പേരെയും ഹൃദയം കൊണ്ട് പുണരുമ്പോൾ അവന്റെ പോക്കറ്റിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു ഫോണിൽ അതെല്ലാം കേട്ട് കൊണ്ടിരുന്ന മിയയുടെ കണ്ണുകളും നിർവൃതിയുടെ നിറഞ്ഞു തൂവി. കൂടപ്പിറപ്പുകളോടുള്ള അടങ്ങാത്ത സ്നേഹം കൊണ്ടവളുടെ ഹൃദയവും നിറഞ്ഞ കവിഞ്ഞു.. ഇതൊന്നും ഇപ്പഴേ അവളോട് പറയരുത് കേട്ടോ ശിവ.. ഈ പേരിൽ അവളെ കുറച്ചു വട്ട് കളിപ്പിക്കാൻ ഉള്ളതാ..അവളുടെ ഒരു പ്രേമം.. അതും ഞങ്ങളെ കണ്ണും വെട്ടിച്ചു കൊണ്ട്.. കാണിച്ചു കൊടുക്കുന്നുണ്ട്.." അതോർത്തു കൊണ്ട് ജോമോന് അപ്പഴേ ചിരി വരുന്നുണ്ട്. ശിവക്കും. കാരണം അവനറിയാലോ അവളെല്ലാം കേട്ടു ബോധിച്ചു നിൽപ്പാണെന്ന്. എങ്കിലും അവനത് ചിരിയോടെ തന്നെ സമ്മതിച്ചു കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു.. 💥💥 ഒക്കെ ഗയ്‌സ്.. അപ്പോഴെല്ലാം പറഞ്ഞത് പോലെ.. നിങ്ങളെ എനിക്ക് വിശ്വാസമുണ്ട്. ഇനി നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ കഴിവിൽ വിശ്വസിച്ചു കൊണ്ടെനിക്ക് നിങ്ങളുടെ ഏറ്റവും ബെസ്റ്റ് പെർഫോമൻസ് തരും എന്ന് തന്നെ ഞാൻ കരുതുന്നു.. " ഏറ്റവും പ്രൌഡിയോടെ തന്നെ കാശി ആ മീറ്റിംഗ് അവസാനിപ്പിച്ചു. അമ്പലപറമ്പിൽ അശോകന്റെ മരുമോൻ കൊള്ളാമല്ലോ എന്ന് വളരെ കുറച്ചു നാളുകൾ കൊണ്ട് തന്നെ അവൻ പറയിപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞതാണ്. അവന്റെയാ മിടുക്കിലും കഴിവിലും അശോകൻ കാണിച്ച വിശ്വാസം.. അത് വെറുതെ ആയില്ല. അവന്റ കഴിവിന്റെ പരമാവധി തന്നെ അവനവിടെ കാഴ്ച വെക്കുന്നുണ്ട്. അശോകനോട്‌ സഹകരിച്ച പോലെ തന്നെ ഓഫീസിലും മറ്റുള്ള സ്ഥാപനങ്ങളിലും ഉള്ളവർ കാശിയോട് സഹകരിക്കുന്നുമുണ്ട്. അതെല്ലാം അശോകന്റെ PA അപ്പപ്പോൾ തന്നെ അയാളെ അറിയിക്കുകയും ചെയ്യാറുണ്ട്. രണ്ടാഴ്ച കാശിയെ ഒപ്പം നിർത്തി അവൻ പഠിക്കേണ്ടതെല്ലാം കാണിച്ചു കൊടുത്തിട്ടാണ് അശോകനും തുളസിയും യാത്ര തിരിച്ചതും. ഒരുമാസം എന്ന് പറഞ്ഞു പോയവർ രണ്ടും മൂന്നും മാസം കഴിഞ്ഞാലും തിരിച്ചു വരുമെന്ന് കാശിക്കും ഉറപ്പൊന്നുമില്ല. അങ്ങോട്ട് വരും മുൻപ് ആ ബസ്സും അതിന്റെ ഡ്രൈവർ വേഷവും സീറ്റും മാത്രം കഫേർട്ട് സോൺ ആയി കണ്ടവനിന്ന് ആ ഓഫീസിൽ കൂടി അങ്ങനെ തോന്നും വിധമാണ്. തന്നെ കൊണ്ടിത് പറ്റുമോ എന്നൊരു ആശങ്ക അവിടെ ചെന്ന് കഴിഞ്ഞും ദിവസങ്ങളോളം അലട്ടി കൊണ്ടിരുന്ന പ്രശ്നം തന്നെയായിരുന്നു. ഇന്നിപ്പോൾ അതൊന്നുമില്ല. എന്തും എപ്പോഴും എങ്ങനെയും ചെയ്യാൻ തനിക്കു കഴിയും എന്നുള്ള ഒരു ആത്മ വിശ്വാസം അവനിലും വന്നു കഴിഞ്ഞു. അതിൽ ഏറ്റവും വലിയ റോൾ കാർത്തുവിനാണ്. കാരണം... അവനെ അതിന്റെ പേരിൽ കുറച്ചൊന്നുമല്ല അവൾ ആശ്വാസിപ്പിക്കേണ്ടി വന്നത്.. ഫോർമൽ ഷർട്ടിന്റെ മേലുള്ള കോട്ട് ഊരി മാറ്റി അത് തോളിൽ ഇട്ട് കൊണ്ടാണ് കാശി മീറ്റിംഗ്ഹാളിൽ നിന്നും പുറത്ത് കടന്നത്. നാല് മണിക്കന്റെ ഡ്യൂട്ടി തീരും കേട്ടോ "my love എന്നെഴുതി ചേർത്ത നമ്പറിൽ നിന്നും മെസ്സേജ് കണ്ടതും അവന്റെ മുഖത്തൊരു ചിരി തെളിഞ്ഞു. വരുമോ എന്നൊരു ചോദ്യമില്ല.. വരണം എന്നുള്ള ആക്ഞ്ഞയുമില്ല. വരില്ലേ എന്നുള്ള ആശങ്ക.. അതൊട്ടുമില്ല.. പകരം.. ആ നേരം.. താനവിടെ ഉണ്ടാവും എന്നുള്ള വിശ്വാസമായിരുന്നു ആ മെസ്സേജ്. കാശിക്ക് ഹൃദയം വിങ്ങി. അതവളോടുള്ള പ്രണയം കൊണ്ടാണ്.. ചുറു ചുറുക്കോടെയാണ് കാറിലേക്ക് കയറിയത്. അവളോരുവളുടെ ഓർമ.. അതൊരു ചിരിയായി ചുണ്ടിലപ്പോഴും ബാക്കിയുണ്ട്.. 💜💜 വൃത്തിയായി കൈയ്യൊക്കെ മടക്കി വെച്ച നെവി ബ്ലു കളർ ഷർട്ടും..ഓഫ് വൈറ്റ് ഫോർമൽ പാന്റും.. അടിപൊളി ലുക്കിൽ അവനങ്ങനെ തന്നെ കാത്ത് നിൽകുന്നത് കാണെ.... കാർത്തുവിനൊരു തിളക്കം. എങ്കിലും... ജീൻസും കാക്കി ഷർട്ടും തോളിലൊരു തോർത്തും.പിന്നെ അവന്റെ ഒടുക്കത്തെ ഗൗരവവും. ഇതിലും ഭംഗി ആ കാശിക്കു തന്നെയായിരുന്നു. അവനെ അങ്ങനെ കാണാനാണ് അവൾക്കെപ്പോഴും കൊതി.. തീരാത്തൊരു കൊതി. കാറിൽ ചാരി കൈ കെട്ടി നിൽക്കുന്ന കാശിക്ക് നേരെ കാർത്തു ഓടി വന്നു. പതിയെ വാ വീഴും.." ആ വരവ് കണ്ടതും ചിരിയോടെ അവനോർമ്മിപ്പിച്ചു. മീറ്റിംഗ് എങ്ങനുണ്ടായിരുന്നു.. " അവളാദ്യം തന്നെ അതാണ്‌ ചോദിച്ചത്. "കാശിനാഥനാണ് മാഡം.." അവനൊരു ഗൗരവത്തോടെ.. അവളെ നോക്കി. "അതേ.. ന്റെ കാശി നാഥൻ മുത്താണ്.." അവളവനെ കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ ആഞ്ഞു. ഹോസ്പിറ്റൽ ആണെടി.. കാറിലേക്ക് കയറിക്കെ നീ.. " തിരക്ക് കൂടിയ അവിടെ ഒന്ന് നോക്കി കൊണ്ട് അവൻ ഗൗരവത്തോടെ പറയുമ്പോൾ ആ മുഖം വീർത്തു. "എന്റെ ദൈവമേ.. ഈ സ്വഭാവം വെച്ചോണ്ട് ഇതെങ്ങനെ ഡോക്ടർ ആയെന്ന എനിക്ക്.. കാശിയുടെ ആത്മഗതം. പക്ഷേ അവനറിയാം.. ജോലി കാര്യം വരുമ്പോൾ കാർത്തിക അശോകൻ പക്കാ ആണെന്ന്. അവളിപ്പോൾ ആ ഹോസ്പിറ്റലിൽ ജോലിക്ക് കയറിയിട്ട് രണ്ടു മാസത്തോളമായി. "നിന്റച്ഛൻ വിളിച്ചിരുന്നോ." കാറിലേക്ക് കയറി ഇരുന്നു കൊണ്ട് കാശി ചോദിച്ചു. പിണക്കം വിടാതെ അവളൊന്ന് മൂളി. "അങ്ങേര് ഈ കൊല്ലം നാട്ടിൽ വരുന്നുണ്ടോ ആവോ..വല്ലോം പറഞ്ഞോ നിന്നോട്." അവനും മുഖം വീർപ്പിച്ചു. എത്രയൊക്കെ ആയാലും അശോകൻ വന്നിട്ട് ഇതെല്ലാം അയാളെ തിരികെ ഏല്പിച്ചിട്ട് സ്വസ്ഥമാകണം എന്ന് തന്നെയാണ് അവന്നപ്പോഴും. ശിവയാണ് ഇപ്പൊ കുഞ്ഞാറ്റ ബസ് അടക്കം ഉള്ളതെല്ലാം മാനേജ് ചെയ്ത് കൊണ്ട് പോണത്. അശോകനോട്‌ ചോദിച്ചിട്ട് ആ ഏരിയ മൊത്തത്തിൽ കാശി അവനെ ഏല്പിച്ചു കൊടുത്തതാണ്. പക്ഷേ അതറിയുന്ന അശോകൻ വരാൻ വൈകുന്നത് എന്നറിയാവുന്ന കാർത്തു അത് കേട്ട് പിണക്കം പോലും മറന്നിട്ട് ഉറക്കെ ചിരിച്ചു. കാശി അവളെ ഒന്ന് തുറിച്ചു നോക്കി. "അച്ഛനും മോളും കൂടി ചേർന്നുള്ള കള്ളത്തരം എനിക്ക് മനസ്സിലാകുന്നുണ്ട് കേട്ടോ.." മറുപടിയൊന്നും പറയാതെ കാർത്തു കാശിയുടെ തോളിലേക്ക് ചാഞ്ഞു.. അവനാ നെറുകയിൽ സ്നേഹത്തോടെ ഒരുമ്മ കൊടുത്തു.. 💜💜 കാശി.. സ്റ്റേജിൽ നിന്നും ശിവ ഉറക്കെ വിളിക്കുമ്പോൾ ആൾക്കൂട്ടത്തിനിടയിൽ ഇനിയും തീരാത്ത തിരക്കുകളുമായി ഓടി നടക്കുന്നവൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. ഇപ്പൊ വരാം ശിവ. ഇത് കൂടിയൊന്ന്.. അവനൊരു ചിരിയോടെ മുണ്ടും മടക്കി കുത്തി വീണ്ടുമാ തിരക്കിലേക്ക് അലിഞ്ഞു ചേർന്നു. അമ്മുവിന്റെയും ശിവയുടെയും കല്യാണമാണ് അതങ്ങനെ ഒരു ദിവസം നടത്തിയാൽ മതിയെന്ന് അവന്റെ അമ്മയുടെ ആഗ്രഹമാണ്. മിയയുടെ കാര്യം കാശിയാണ് ശിവയുടെ വീട്ടിൽ അവതരിപ്പിച്ചത്. വിചാരിച്ചത് പോലെ തന്നെ.. അവർക്കവളെ ഒന്നങ്ങോട്ട് കിട്ടിയാൽ മതി എന്നുള്ളത്രയും ആവേശമാണ്. മിയയുടെ വീട്ടിൽ വിചാരിച്ച പോലെ അത്ര എളുപ്പമായിരുന്നില്ല കാര്യങ്ങൾ. ഒരുപാട് പേരുടെ ഓമനയായിരുന്ന മിയക്ക് അന്യ ജാതിയിൽ നിന്നൊരു ചെക്കൻ.. അതും പ്രേമം. ഹാലിളകാൻ പഴമയുടെ പ്രൌഡി കെട്ടിപിടിച്ചു കഴിയുന്ന പുരാവസ്തു പ്രമാണിമാർക്ക് വേറെ വല്ലതും വേണോ.. അതാ തറവാട്ടിൽ അത്ര പെട്ടന്നൊന്നും ദഹിച്ചില്ല. പഴമക്കാരുടെ വാശിയും ദേഷ്യവും പിന്നെ വേണ്ടാത്ത കുറച്ചു കടും പിടുത്തങ്ങളും. ഐസക്കിനും റീനക്കും കാര്യമായ എതിർപ്പ് ഇല്ലാത്തത്തിനാലും ജാതിയും മതവും വിട്ട് ചിന്തിച്ചു നോക്കിയാൽ ശിവയോളം നല്ലൊരാളെ അവർക്ക് മകൾക്ക് സമ്മാനിക്കാൻ കഴിയില്ല എന്നുറപ്പുള്ളത് ക്കൊണ്ടും.. പിന്നെ അവളുടെ ഇച്ചായൻസ്‌ വാക്ക് പാലിക്കാൻ അഹോരാത്രം പ്രയക്നിച്ചത് കൊണ്ടും... അവർക്കവർ സ്വന്തമായി.. ഇന്ന് നീ കല്യാണചെക്കൻ മാത്രമാണ്.. അത് മാത്രം ആയാൽ മതി. ബാക്കി എല്ലാം ഞാൻ നോക്കി കൊള്ളാം എന്നും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഒരാഴ്ച മുൻപ് ഓട്ടം തുടങ്ങിയതാണ് കാശി.. പലപ്പോഴും ശിവ അവനെ ശാസിച്ചു.. അത്രയും കഷ്ടപാട് തന്നെയാണ് അവന്. അശോകൻ തിരിച്ചു വന്നിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ അയാളെ പിന്നെയാ ഓഫീസിന്റെ പരിസരത്ത് പോലും കണ്ടിട്ടില്ല. ഒന്ന് രണ്ടു പ്രാവശ്യം കാശി അങ്ങോട്ട് ഓർമ്മിപ്പിച്ചപ്പോഴും അതൊക്കെ ഇനി നീ നോക്കിയ മതിയെടാ.. എനിക്കീ ട്രിപ്പ് പോയി ഹരം കയറി എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു കൊണ്ടയാൾ തീർത്തും ഒഴിഞ്ഞു മാറിയതോടെ.. ആ മനസ്സിൽ എന്താണെന്ന് തിരിച്ചറിവ് വന്ന അവൻ പിന്നെ എതിർപ്പൊന്നും പറയാതെ അതിന് നിന്നു കൊടുത്തു. അപ്പോഴേക്കും ബിസിനസ് തന്ത്രങ്ങളുടെ കിടപ്പ് വശം അശോകനേക്കാൾ നന്നായി കാശിയും മനസ്സിലാക്കി കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.. നാടടക്കി വിളിച്ചൊരു കല്യാണം. കാശ്ശിക് വേണ്ടപ്പെട്ടവരെ അവൻ തന്നെയാണ് വിളിച്ചത്. സ്വന്തം കല്യാണത്തിന് വിളിച്ചു കൂട്ടാൻ പറ്റാത്ത സങ്കടം കൂടി അവനങ്ങനെ തീർത്തു.. രാജശേഖരനും കുടുംബത്തിനും ഒപ്പം തന്നെയാണ് അർജുൻ വന്നത് എന്നുള്ളത് അവന് ഏറെ സന്തോഷം തോന്നിപ്പിച്ച കാഴ്ചയാണ്. കല്യാണം വരെയും എത്തിയില്ലേലും അർജുന്റെ കാര്യത്തിൽ ഗായത്രിയിലും മാറ്റങ്ങൾ കണ്ടു തുടങ്ങിയിരുന്നു.. ഉല്ലാസിന്റെ കൂടെ സന്തോഷത്തോടെയാണ് കാവ്യ വന്നത്. കാശിയുടെ കൈ ചൂടറിഞ്ഞ ഉല്ലാസ് ഇനിയും ഒരു വട്ടം കൂടെ അതൊന്നും സഹിക്കാൻ വയ്യാഞ്ഞിട്ടാണ് സ്വഭാവത്തിൽ തന്നെ കാര്യമായ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തിയെന്ന് കാശി നേരിട്ടറിഞ്ഞ സത്യമാണ്. ഭവ്യക്കിനിയും പഠിക്കാൻ പോണമെന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ കാർത്തുവാണ് അവൾക്കിഷ്ടാമുള്ള കോഴ്സിനു കൊണ്ട് പോയി ചേർത്തതും.. അവളതിൽ തിരക്കിലാണ്. എങ്കിലും കല്യാണത്തിന് വന്നിട്ടുണ്ട്. വരണം എന്ന് ശിവ തന്നെയാണ് അവളെ ചെന്ന് കണ്ട് പറഞ്ഞത്. കഴിഞ്ഞു പോയതെല്ലാം ഒന്ന് പോലും വിടാതെ മനസ്സിൽ നിന്നും തൂത്തെറിഞ്ഞ ഭവ്യക്കവനോട് ഒരിത്തിരി പോലും ദേഷ്യമോ പരിഭവമോ ഇല്ല.. മൊത്തത്തിൽ എല്ലാത്തിനും എല്ലാവരും സന്തോഷത്തിലാണ്.. കാശ്യേട്ട... പിന്നിൽ നിന്നും അൽപ്പം ദേഷ്യം പുരണ്ട വിളി വന്നതോടെ കാശി തത്കാലം തിരക്കുകൾ മാറ്റി.. ഇളം മഞ്ഞ കളർ സാരിയിൽ അതീവ സുന്ദരിയായി.. കാർത്തു അവന് മുന്നിൽ മുഖം വീർപ്പിച്ചു നിന്നു. ആ സ്വഭാവത്തിന് മാത്രം അന്നും ഇന്നും പെണ്ണിന് യാതൊരു മാറ്റവുമില്ല. നീ കൊഞ്ചിച്ചു കുറെ കൂടി വഷളാക്കി എന്ന് തുളസിയും അശോകനും വരെയും പരാതി പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.. സിറ്റി ഹോസ്പിറ്റലിൽ പേരെടുത്ത ഡോക്ടർ കാർത്തിക അശോകൻ കാശിക്ക് മുന്നിൽ നേഴ്‌സറി കുട്ടിയാണ്. ആ കുറുമ്പാണ് അവളിലെ ഭംഗി എന്നറിയാവുന്ന അവനും അതിനൊപ്പിച്ചു നിന്ന് കൊടുക്കും. കല്യാണത്തിന് ശേഷം വർഷം ഒന്ന് കഴിഞ്ഞിട്ടും കാണുന്നവർക്ക് അവരപ്പോഴും പ്രണയിതാക്കൾ മാത്രമാണെന്ന് തോന്നും വിധം... "ഇത്രേം സുന്ദരി ആയി ഒരുങ്ങിട്ട് ഈ മോന്ത ഇങ്ങനെ പിടിക്കാതെ ന്റെ കുഞ്ഞാറ്റ കിളി നീ.." കാശി ഇടം വലം നോക്കി കൊണ്ട് അവളോട് ചേർന്നു നിന്നു. പോ.. ഞാൻ മിണ്ടൂല.. അത് വെറുതെ.. ഞാനൊന്ന് ചേർന്നു നിന്ന അതിനേക്കാൾ സ്പീഡിൽ എന്നിലേക്ക് ചാഞ്ഞു വരുന്ന നീയോ.. " കാശി അവളെ കളിയാക്കി.. അത് തന്നെയാണ് സത്യം.. അടുപ്പിച്ചു ഒരു മണിക്കൂർ പോലും അവനോട് പിണങ്ങിയിരിക്കാൻ അവൾക്കപ്പോഴും കഴിയില്ല. "പറയ്യ്.. ഇന്നെന്താ പ്രശ്നം.." "എല്ലാവരും സ്റ്റെജിൽ കയറി ഫോട്ടോ എടുത്തു.. ഞാൻ മാത്രം ഇല്ല.." കൊച്ചു പിള്ളേരെ പോലുള്ള ആ പറച്ചിൽ കേട്ടിട്ട് കാശിക്ക് ചിരി വന്നു. "അതെന്തേ ന്റെ കുഞ്ഞാറ്റ കിളി പോവാഞ്ഞേ.." അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു മുന്നോട്ട് നടക്കുന്നതിനിടെ തന്നെ കാശി ചോദിച്ചു. "ഞാൻ ഒറ്റക്കോ.." കാർത്തു അവനെ തുറിച്ചു നോക്കി. "ഞാൻ ഉള്ളപ്പോഴോ.. വന്നേ.. നിനക്ക് വേണ്ടത്രേം ഫോട്ടോ എടുത്തിട്ട് തന്നെ ബാക്കി കാര്യം..." അവളോട് കൊഞ്ചി പറഞ്ഞു കൊണ്ടവൻ ശിവയുടെ അരികിലേക്ക് ചെന്നു.. സെറ്റല്ലേ ഡാ.. " കാർത്തുവിനോപ്പം തന്നെ കാശി ശിവയെയും കോർത്തു പിടിച്ചു.. ഹൃദയം നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ചിരിയോടെ അതിമനോഹരമായ ഒരു ഫ്രയിമിൽ അതങ്ങനെ പതിഞ്ഞു നിന്നു... ഏറ്റവും മനോഹരമായി തന്നെ... ഇനി തുടരില്ല കേട്ടോ.. പറഞ്ഞില്ല അറിഞ്ഞില്ല എന്നൊക്കെ നിങ്ങൾ പരാതി പറയും.. എനിക്കറിയാം.. പക്ഷേ ഒന്നോർത്തു നോക്കൂ.. എപ്പോഴും ഞാൻ പറയുന്നത് പോലെ തന്നെ ഇനിയിവിടെ പങ്ക് വെക്കാൻ വിശേഷങ്ങൾ ഒന്നുമില്ല. ശിവയുടെയും മിയയുടെയും ലൈഫിലൊരു ട്രാജഡി.. കാശ്ശിക്കും കാർത്തുവിനും കുഞ്ഞ്.. പിന്നെയും വലിച്ചു നീട്ടാൻ വേണ്ടി മാത്രം എഴുതുന്ന സീനുകൾ...ഇതൊക്കെ എഴുതി ഇനിയും വലിച്ചു നീട്ടാൻ എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല. ഇപ്പൊ തന്നെ കുറച്ചു ഓവറായോ എന്നാ എനിക്ക്.. വില്ലന്മാരെ ഇനിയീ പാർട്ടിൽ കൊണ്ട് വന്നിട്ടില്ല. സന്തോഷത്തോടെ തന്നെ പിരിയട്ടെ എന്ന് തോന്നിയിട്ടാണ്.. ആരെയും വിട്ട് പോയിട്ടില്ല എന്ന് കരുതുന്നു. ഇനി അങ്ങനെ ആരേലും ഉണ്ടേൽ നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ഭാവന പോലങ് ഊഹിച്ചോ ട്ടാ.. ഞാൻ ഉദ്ദേശിച്ചതിലും ഭംഗിയായി തന്നെ എനിക്കിത് നിങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ അവതരിപ്പിക്കാൻ കഴിഞ്ഞു. അതിന്റെ സന്തോഷമുണ്ട്.. അതിനോടൊപ്പം തന്നെ കാശി ഇനി കൂടെയില്ല എന്നുള്ള സങ്കടവും ഉണ്ട്.. ലാസ്റ്റ് പാർട്ടാണ്.. പറ്റും പോലൊക്കെ റിവ്യൂ ഇടണം.. അതാണ് സന്തോഷം.. രണ്ടു കഥകൾ കൂടി തുടങ്ങി വെച്ചിട്ടുണ്ട്. അതിനൊപ്പവും ഉണ്ടാവും എന്ന് തന്നെ കരുതുന്നു.. സ്നേഹത്തോടെ... ഒത്തിരി ഒത്തിരി സ്നേഹത്തോടെ നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം jif💜💜💜 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

#reading book 📚 #📙 നോവൽ #book #✍🏻❤പ്രണയ നോവലുകൾ

സിൽവിയ | ഭാഗം 3 🖤 ഭാഗം 3 ഇപ്പോൾ പ്രതിലിപിയിൽ വായിക്കാം. 📖 ലിങ്ക് താഴെ 👇https://pratilipi.app.link/mBsOox3o35b സിൽവിയ — സൗഹൃദവും രഹസ്യങ്ങളും അന്വേഷണവും നിറഞ്ഞ ഒരു മലയാളം മിസ്റ്ററി ത്രില്ലർ. #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #pratilipi

മിഴിയിൽ നിന്നും മിഴിയിലേക്ക് ✨♥️ ​(ഭാഗം - 8) ബാൽക്കണിയിൽ നിന്ന് ചാടി കിതച്ചുകൊണ്ട് കാറിനടുത്തേക്ക് എത്തുന്ന ധീരജിനെ കണ്ട് അമീനും അജയും ഞെട്ടിപ്പോകുന്നു. അവന്റെ ഷർട്ട് ചോരയിൽ നനഞ്ഞിരുന്നു. 'ഡാ ധീരജേ... ഇതെന്ത് പറ്റി? റോഷൻ കണ്ടോ നിന്നെ? ' അജയ് അവനോടായി ചോദിച്ചു. 'ഇല്ല... ഇത് റോഷൻ ചെയ്തതല്ല... റിയ ചെയ്തതാ.' 'എന്ത്? റിയയോ? അവൾക്ക് എങ്ങനെ അതിനു കഴിഞ്ഞു?' അമീൻ വിശ്വസിക്കാനാവാതെ ചോദിച്ചു. ധീരജ് കാര്യങ്ങൾ പറയുമ്പോൾ അവർക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ​'മതിയെടാ! ഇത്രയും കാലം നീ അവളുടെ പുറകെ നടന്നു. അവസാനം നിന്റെ ജീവൻ എടുക്കാൻ വരെ അവൾ തയ്യാറായ സ്ഥിതിക്ക് ഇനി ആ വഴിക്ക് നീ പോകരുത്. ' അമീൻ ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു 'എനിക്ക് സത്യാവസ്ഥ അറിയണം.. ഞാൻ അല്ല അവളുടെ പുറകെ പോയത്.. അവൾ ആണ് സ്നേഹം നടിച്ച് എന്റെ പുറകെ വന്നത്. ഞാൻ ഒഴിഞ്ഞു മാറിയിട്ടും അവൾ എന്റെ പുറകെ വന്നു. എന്റെ സ്നേഹം നേടി എടുത്തു. ഇപ്പോൾ അവൾ...' ധീരജിന് വാക്കുകൾ മുഴുവിക്കാൻ സാധിച്ചില്ല.. അതേസമയം നിധിയുടെ വീട്ടിൽ 🏡 ജനലിലൂടെ പുറത്തെ ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ നിധിയുടെ ഉള്ളിൽ വിഷ്ണുവിന്റെ വാക്കുകൾ മുഴങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. 'നിന്റെ ജീവിതം ഇനി മുതൽ നരകമാകും...' ഓരോ നിമിഷവും മരണത്തോടടുക്കുന്ന ഒരു ഇരയെപ്പോലെ അവൾ തളർന്നിരുന്നു. രക്ഷപ്പെടാൻ ഒരു വഴിയുമില്ല. വീട്ടുമുറ്റത്ത് പന്തൽ ഇടാനുള്ള സാധനങ്ങൾ എത്തിത്തുടങ്ങി. സന്തോഷം നിറയേണ്ട വീട് പക്ഷേ അവൾക്ക് ഒരു ശ്മശാനം പോലെ തോന്നി. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ... ☀️ കല്യാണത്തിന് ഇനി വെറും രണ്ട് ദിവസം. നിധിയുടെ വീട്ടിൽ ആകെ തിരക്കായിരുന്നു. ബന്ധുക്കളെല്ലാം എത്തിക്കഴിഞ്ഞു. നിധി തന്റെ മുറിക്കുള്ളിൽ അടച്ചിരിക്കുകയാണ്. ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ പോലും അവൾക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. രക്ഷപ്പെടാൻ പല വഴികളും ആലോചിച്ചെങ്കിലും ഒന്നും അവൾക്ക് മുൻപിൽ തെളിഞ്ഞില്ല. 'ഇനി ഒറ്റ വഴിയേ ഉള്ളൂ ധീരജിന്റെ സഹായം തേടാം..' അവൾ അത് ഉറപ്പിച്ചു കൊണ്ട് ധീരജിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി.. ഇതെല്ലാം റോഷന്റെ ആളുകൾ കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവർ അത് റോഷനെ അറിയിച്ചു.നിധി കാളിങ് ബെൽ അമർത്തി. അജയ് വന്ന് വാതിൽ തുറന്നു. 'ധീരജ് എന്തെ...' 'വരൂ...' അജയ് നിധിയെ കൊണ്ട് ധീരജിന്റെ മുറിയിൽ പോയി അവിടെ അമീനും ധീരജും എന്തോ സംസാരിക്കുക ആയിരുന്നു. 'നിധി താൻ എന്താടോ ഇവിടെ?..' 'അത് ധീരജ്.. അയ്യോ കൈയ്ക്ക് എന്ത് പറ്റി..' മറുപടി പറഞ്ഞത് അമീൻ ആണ്. അത് അവൾക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ ആയില്ല.. 'പിന്നെ എന്തിനാ ആ കുട്ടി അന്ന് ഇവിടെ വന്ന് ഇത്രയും പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കിയെ?..' നിധി ചോദിച്ചു. അവർ അറിയില്ല എന്ന് പറഞ്ഞു. ' നിധി വന്ന കാര്യം പറഞ്ഞില്ല?...' ധീരജ് അവളോട് ആയി ചോദിച്ചു. 'ധീരജ് എനിക്ക് പേർസണൽ ആയി ഒന്ന് സംസാരിക്കണം.' 'നിങ്ങൾ സംസാരിച്ചോ ഞങ്ങൾ പുറത്ത് പോയി ഉച്ചക്ക് വല്ലോം കഴിക്കാൻ വാങ്ങിട്ട് വരാം...'. അത്രയും പറഞ്ഞ് അമീനും അജയും പുറത്ത് പോയി.നിധി എല്ലാ കാര്യവും ധീരജിനോട് പറഞ്ഞു. ' ഇനി എന്ത് ചെയ്യും നിധി? നാളെ ഒരു ദിവസം കൂടിയേ തനിക്ക് മുൻപിൽ ഉള്ളൂ ' ധീരജ് അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴേക്കും റോഷന്റെ ആളുകൾ അകത്തേക്ക് കയറി മുറിയിൽ എത്തി. 'ആരാ നിങ്ങൾ?' ധീരജ് പ്രതിരോധിക്കാൻ നോക്കിയെങ്കിലും ഒരാൾ അവന്റെ തലയുടെ പിന്നിൽ കനത്ത ആയുധം കൊണ്ട് അടിച്ചു. അവൻ ചോരയൊലിപ്പിച്ചു വീണു. നിധി നിലവിളിക്കും മുൻപേ അവളുടെ മൂക്കിൽ ക്ലോറോഫോം മുക്കിയ തുണി അമർന്നു. നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ അവൾ ഇരുട്ടിലേക്ക് വഴുതി വീണു. 'ബോസ്സ് പറഞ്ഞത് പോലെ ഇഞ്ചക്ഷൻ കൊടുത്തേക്ക്... നാളെ നേരം വെളുക്കാതെ ഇവർ രണ്ടും ഉണരരുത്!' ഗുണ്ടകളിലൊരാൾ പറഞ്ഞു. അവർ രണ്ടുപേർക്കും ബോധം നഷ്ടപ്പെടുത്താനുള്ള വീര്യമേറിയ മരുന്ന് കുത്തിവെച്ചു. ശേഷം, റോഷൻ പ്ലാൻ ചെയ്തത് പോലെ അവരെ ഒരേ കട്ടിലിൽ ബോധമില്ലാത്ത അവസ്ഥയിൽ കിടത്തി. റോഷന്റെ ആളുകൾ ചേർന്ന് അവരുടെ ഫോട്ടോകളും വീഡിയോകളും വിവിധ ആംഗിളുകളിൽ പകർത്തി. ഒരു വലിയ കെണി അവർക്ക് ചുറ്റും മുറുകുകയായിരുന്നു. അതേസമയം, ധീരജിന്റെ അടുത്തേക്ക് വരികയായിരുന്ന അജയിയെയും അമീനെയും റോഷന്റെ മറ്റൊരു സംഘം വഴിയിൽ വെച്ച് തടഞ്ഞു. കനത്ത മർദ്ദനത്തിന് ശേഷം അവരെ കൈകാലുകൾ കെട്ടി ഒരു രഹസ്യ ഗോഡൗണിലേക്ക് മാറ്റി. ​അതേസമയം നിധിയുടെ വീട്ടിൽ... 🏠 വിവാഹവീട് പരിഭ്രാന്തിയിലായി. നിധിയെ കാണാനില്ലെന്ന വാർത്ത കാട്ടുതീ പോലെ പടർന്നു. ഗംഗയും ശിവദാസും തകർന്നുപോയി. എല്ലായിടത്തും അന്വേഷണം നടന്നെങ്കിലും ഒരു തുമ്പും കിട്ടിയില്ല. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ... ☀️ സൂര്യപ്രകാശം പരന്നു തുടങ്ങിയപ്പോൾ തന്നെ വിഷ്ണുവും അവന്റെ വീട്ടുകാരും കൂടെ റോഷനും നിധിയുടെ വീട്ടിൽ എത്തി. അവർ പോലീസ് കംപ്ലയിന്റ് കൊടുക്കാം എന്ന് തീരുമാനിച്ചു. അപ്പോഴാണ് വിഷ്ണുവിന്റെ ഫോണിലേക്ക് ചില ഫോട്ടോകൾ സന്ദേശമായി എത്തി. അത് കണ്ട വിഷ്ണുവിന്റെ മുഖത്ത് ക്രൂരമായ ഒരു ചിരി വിരിഞ്ഞു. ' ആരും കംപ്ലയിന്റ് കൊടുക്കണ്ട.. നിധി എവിടെ ഉണ്ടെന്നും ആരുടെ കൂടെ ഉണ്ടെന്നും ഞാൻ അറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു. അത് ഇനി കൈയ്യോടെ പിടിക്കാൻ പോവാ ഞാൻ ' അത്രയും പറഞ്ഞു വിഷ്ണു ധീരജിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി.പിന്നാലെ നിധിയുടെയും വിഷ്ണുവിന്റെയും കുടുംബാംഗങ്ങളും മറ്റ് ആൾക്കാരും പോയി.വിഷ്ണു ആവേശത്തോടെ വാതിൽ ചവിട്ടിത്തുറന്നു. ബോധം തെളിഞ്ഞു വരുന്ന നിധിയും ധീരജും കാണുന്നത് തങ്ങൾക്ക് ചുറ്റും നിൽക്കുന്ന ആളുകളെ ആണ്. 'കണ്ടോ എല്ലാവരും! വിവാഹത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ് രാത്രി ഇവൾ ആരുടെ കൂടെയാണ് ആഘോഷിച്ചതെന്ന്!' വിഷ്ണുവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് നിധിയുടെ അച്ഛൻ തലയിൽ കൈവെച്ച് താഴെയിരുന്നു. ​ഒരക്ഷരം പോലും മിണ്ടാൻ കഴിയാതെ, നിധിയും ധീരജും വിറച്ചു നിന്നു. റോഷൻ ദൂരെ മാറിനിന്ന് ആ കാഴ്ച കണ്ട് രസിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ' അച്ഛാ അമ്മേ ഞാൻ..' നിധി അവരെ വിളിച്ചെങ്കിലും അവർ അവിടെ നിന്ന് ഇറങ്ങി പോയി.. ' എന്ത് കാണാൻ നിക്കുവാ വിഷ്ണു, വന്നേ നമുക്ക് പോകാം...' വിഷ്ണുവിന്റെ വീട്ടുകാർ അവനെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് പോയി.ആളുകളുടെ പരിഹാസവും നോട്ടവും കൊണ്ട് നിധി തളർന്നിരുന്നു.. ഇനി എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് അറിയാതെ ധീരജും ഇരുന്നു. ഇതേ സമയം അജയിയെയും അമീനെയും അവർ മോചിപ്പിച്ചു. (തുടരും) ✏️​എഴുത്തുകാരിയുടെ കുറുപ്പ്🌸: ​പ്രിയ വായനക്കാരെ, ഞാൻ തുടർന്ന് എഴുതണോ?? അതോ വേണ്ടേ?? ഒരാൾ പോലും ഒരു അഭിപ്രായം പോലും പറയുന്നില്ല.... അതുമാത്രം ആണോ ആദ്യ support ഒന്നും നിങ്ങളുടെ ഭാഗത്ത്‌ നിന്ന് ഇപ്പോൾ കിട്ടുന്നില്ല.... 🥲...Daily ഒരു episode വെച്ചിട്ട് ഇടണം എന്നായിരുന്നു plan.. But നിങ്ങളുടെ support ഉം കൂടി ഇല്ലാതെ എനിക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റില്ല.... 🙂 നിങ്ങൾക്ക് പറ്റുമെങ്കിൽ അഭിപ്രായം comment ആയി ഇടണേ.. കൂടെ ഒന്ന് like ഉം കൂടി ചെയ്യണേ.... 😊♥️ സ്നേഹത്തോടെ,😊 നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം എഴുത്തുകാരി.🦋 #💝 ആശംസകള്‍ #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 #💞 നിനക്കായ് #💑 സ്നേഹം #📙 നോവൽ

നിങ്ങളുടെ ഓരോ കമന്റും എനിക്ക് വലിയ വിലയുള്ളതാണ്. കഥ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിൽ ദയവായി നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾ താഴെ രേഖപ്പെടുത്തുമല്ലോ. വായനക്കാരുടെ സപ്പോർട്ട് ഉണ്ടെങ്കിൽ മാത്രമേ എനിക്ക് കൂടുതൽ ആവേശത്തോടെ അടുത്ത ഭാഗങ്ങൾ എഴുതാൻ കഴിയൂ. ❤️✨🔥 സ്നേഹത്തോടെ,😊 നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം എഴുത്തുകാരി.🦋 മിഴിയിൽ നിന്നും മിഴിയിലേക്ക് ✨♥️ ​(ഭാഗം - 9) നിശ്ചലമായ ഒരു പ്രതിമയെപ്പോലെ നിധി തറയിൽ ഇരുന്നു. ചുറ്റും നടന്ന കാര്യങ്ങൾ ഒരു പേക്കിനാവു പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. തന്റെ അച്ഛന്റെ ആ തകർന്ന മുഖവും, അമ്മയുടെ കണ്ണീരും അവളുടെ ഉള്ളിൽ തറച്ചു നിൽക്കുന്നുണ്ട്. താൻ നിരപരാധിയാണെന്ന് ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറയണമെന്ന് ഉണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷെ നാവു ചലിക്കുന്നില്ല. ​ധീരജ് പതുക്കെ ഭിത്തിയിൽ ചാരി എഴുന്നേറ്റു. അവന്റെ തലയിലെ മുറിവിൽ നിന്നും ചോര പൊടിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ നിധിയെ നോക്കി. ​'നിധി...' അവൻ പതുക്കെ വിളിച്ചു. ​അവൾ തലയുയർത്തി അവനെ നോക്കി. ആ കണ്ണുകളിൽ വല്ലാത്തൊരു ശൂന്യതയായിരുന്നു. ​'എന്റെ അച്ഛൻ... അദ്ദേഹം എന്നെ വിശ്വസിച്ചില്ല ധീരജ്. വിഷ്ണുവിൽ നിന്ന് എങ്ങനെ എങ്കിൽ രക്ഷപ്പെടണം എന്നേ എനിക്ക് ഉള്ളായിരുന്നു, പക്ഷെ ലോകം മുഴുവൻ എന്നെ ഇങ്ങനെ കാണുമെന്ന് ഞാൻ കരുതിയില്ല.' അവളുടെ ശബ്ദം ഇടറി. ​അപ്പോഴാണ് വീടിന് പുറത്ത് വീണ്ടും ചില ബഹളങ്ങൾ കേട്ടത്. ധീരജ് വാതിലിനടുത്തേക്ക് പോകാനായി എഴുന്നേറ്റത്തും. അപ്പോഴേക്കും റോഷൻ അങ്ങോട്ടേക്ക് കടന്നു വന്നു. അവന്റെ മുഖത്ത് ആ പഴയ പരിഹാസച്ചിരി ഇപ്പോഴുമുണ്ട്. ​'എങ്ങനെയുണ്ട് എന്റെ സർപ്രൈസ്?' റോഷൻ ധീരജിന്റെ അരികിൽ വന്ന് താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ ചോദിച്ചു. 'നീ എന്റെ അനിയത്തിയുടെ ജീവിതം നശിപ്പിക്കാൻ നോക്കിയില്ലേ, അതിനുള്ള മറുപടിയാണിത്. ഇനി നിന്നെയും ഇവളെയും ഈ നാട്ടുകാർ ജീവിക്കാൻ സമ്മതിക്കില്ല.' ​'നീ ചെയ്തത് വലിയൊരു ചതിയാണ് റോഷൻ!' ധീരജ് അവന്റെ ഷർട്ടിൽ കുത്തിപ്പിടിച്ചു. ​'ചതിയോ? നിന്നെ കൊന്നു കളയാൻ എനിക്ക് ഒരു നിമിഷം മതിയായിരുന്നു. പക്ഷെ മരിക്കുന്നതിനേക്കാൾ വലിയ വേദനയാണ് ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോഴുള്ള ഈ അപമാനം എന്ന് നീ അറിയണം.' റോഷൻ അവന്റെ കൈ തട്ടിമാറ്റി. നിധി ധീരജിനെയും റോഷനെയും ഒന്ന് നോക്കിയ ശേഷം പതിയെ എഴുനേറ്റ് ധീരജിന്റെ വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി. അവിടെന്ന് ഇറങ്ങുമ്പോൾ നിധിയുടെ കാലുകൾ ഇടറുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ശരീരത്തിലേറ്റ മുറിവിനേക്കാൾ വലിയ മുറിവുകൾ അവളുടെ മനസ്സിൽ വീണിരുന്നു. എന്തിനാണ് താൻ ഇങ്ങോട്ട് വന്നതെന്നും, എന്തിനാണ് റോഷൻ തന്നോട് ഇത്രയും വലിയ ചതി ചെയ്തതെന്നും അവൾക്ക് മനസ്സിലാകുന്നില്ല. തന്റെ വീടിന്റെ പടിക്കൽ എത്തിയപ്പോൾ അവിടെ ആളുകൾ കൂടി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാവരുടെയും നോട്ടം അവളിലേക്ക് നീണ്ടു. പക്ഷേ ആ നോട്ടങ്ങളിൽ സഹതാപമായിരുന്നില്ല, പകരം വല്ലാത്തൊരു അവജ്ഞയായിരുന്നു. വീടിനുള്ളിൽ കയറിയ ഉടനെ അമ്മ ഗംഗ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടി വന്നു. പക്ഷേ ആശ്വസിപ്പിക്കാനല്ല, മറിച്ച് നിധിയുടെ കവിളത്ത് ആഞ്ഞു തല്ലാനായിരുന്നു. 'നീ എന്തിനാടീ ഞങ്ങളെ ഇങ്ങനെ കൊല്ലാതെ കൊന്നത്? ആ വിഷ്ണുവിന്റെ കൂടെ സുഖമായി കഴിയേണ്ടവൾ ആയിരുന്നില്ലേ നീ? എന്തിനാ ഒരുത്തന്റെ കൂടെ രാത്രി മുഴുവൻ കഴിഞ്ഞത്?' ഗംഗ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു. ​'അമ്മേ... ഞാൻ പറയുന്നത് ഒന്ന് കേൾക്ക്. ഞാൻ ചതിക്കപ്പെട്ടതാണ്... ഞാൻ ശരിക്കും അവിടെ പോയത്... ​'നിർത്തടീ!' അച്ഛൻ ശിവദാസ് ഗർജ്ജിച്ചു. അദ്ദേഹം തളർന്ന് സോഫയിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. 'ഇനി ഈ വീട്ടിൽ നിനക്ക് സ്ഥാനമില്ല. എന്റെ മകൾ മരിച്ചു എന്ന് ഞാൻ കരുതിക്കോളാം. മാനം കളഞ്ഞ ഒരുത്തിയെ താങ്ങാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല.മൂത്തവളെ പോലെ നീയും ഞങ്ങളെ നാണം കെടുത്തി. വിഷ്ണുവിന്റെ വീട്ടിൽ കൊണ്ട് പോകാൻ വേണ്ടി പാക്ക് ചെയ്ത ബാഗ് എടുത്ത് കൊടുത്തേക്ക് അവളുടേതായ ഒന്നും തന്നെ വേണ്ട...' ​'അച്ഛാ... നിങ്ങൾ പോലും എന്നെ വിശ്വസിക്കില്ലേ?' നിധി പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു. ​'വിശ്വസിക്കാൻ നീ ബാക്കി ഒന്നും വെച്ചിട്ടില്ല നിധി. നാട്ടുകാർ ഞങ്ങളുടെ മുഖത്ത് തുപ്പുകയാണ്. ഇവിടെ നിന്ന് പൊയ്ക്കോ... എങ്ങോട്ടെങ്കിലും. ഇനി നിന്റെ നിഴൽ പോലും ഈ മുറ്റത്ത് വീഴരുത്.' ശിവദാസ് മുഖം തിരിച്ചു. അവളുടെ ബാഗ് മുറ്റത്തേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞു. ​തന്റെ സർവ്വസ്വവും തകർന്നു പോയ നിമിഷമായിരുന്നു അത്. സ്വന്തം മാതാപിതാക്കൾ പോലും തള്ളിപ്പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾക്ക് മുന്നിലെ ലോകം ഇരുണ്ടുപോയി. ഒരു വാക്ക് പോലും തിരിച്ചു പറയാതെ, നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ അവൾ ആ വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി. ​അതേസമയം...⌛ ​ഗോഡൗണിൽ നിന്ന് രക്ഷപെട്ട് ഇറങ്ങിയ അമീനും അജയും വീട്ടിലെത്തുമ്പോൾ കാണുന്നത് തകർന്നു നിൽക്കുന്ന ധീരജിനെയാണ്. കാര്യങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കിയപ്പോൾ അവർക്ക് റോഷനോട് കടുത്ത ദേഷ്യം തോന്നി. അതെ സമയം ഓണർ വിളിച്ച് വീട് ഒഴിയാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. അവർ സാധനങ്ങൾ പാക്ക് ചെയ്ത് അവിടെ വിട്ട് ഇറങ്ങി. സമയം രാത്രി വൈകി... 🌌 നഗരത്തിന് പുറത്തുള്ള ഒരു വിജനമായ പാലത്തിന് മുകളിൽ നിധി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. താഴെ കുത്തിയൊഴുകുന്ന പുഴ. അവളുടെ ഉള്ളിൽ ആകെ ശൂന്യതയായിരുന്നു. തന്നെ വിശ്വസിക്കേണ്ടവർ കൈവിട്ട ഈ ലോകത്ത് ഇനി തനിക്ക് എന്ത് സ്ഥാനമാണുള്ളതെന്ന് അവൾ സ്വയം ചോദിച്ചു. തന്റെ ഈ അപമാനത്തിന് അറുതി വരുത്താൻ ഒരേയൊരു വഴിയേ ഉള്ളൂ. അവൾ പാലത്തിന്റെ കൈവരിയിൽ പിടിച്ചു മുകളിലേക്ക് കയറി. കണ്ണുകൾ മുറുക്കി അടച്ചു. ഒരു നിമിഷം കൂടി... ആ വെള്ളത്തിലേക്ക് താഴാൻ അവൾ തയ്യാറെടുത്തു. ​'നിധി... വേണ്ട!' പെട്ടെന്ന് പിന്നിൽ നിന്നും മുഴങ്ങിയ ശബ്ദം കേട്ട് അവൾ ഞെട്ടി. ധീരജായിരുന്നു അത്. മുറിവേറ്റ കൈയിൽ തുണി വെച്ച് കെട്ടി,   അവൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടി വന്നു. പുറകെ അജയും അമീനും ഉണ്ടായിരുന്നു. ​'നിധി... താഴെ ഇറങ്ങ്. ' 'ഇല്ല ധീരജ്....എനിക്ക് ഇനി നാണം കെട്ട് ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ല.. ' ' മരിക്കുകയല്ല നിധി ഇതിന് പരിഹാരം!' ​'എന്നെ വിടൂ ധീരജ്! എനിക്ക് ആരും ഇല്ല... എന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും പോലും എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു. ഇനി ആർക്ക് വേണ്ടിയാ ഞാൻ ജീവിക്കേണ്ടത്?' അവൾ കരഞ്ഞു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ​ധീരജ് അവളുടെ കൈ പിടിച്ചു ബലമായി താഴേക്ക് ഇറക്കി. 'നിനക്ക് ആരും ഇല്ലെന്ന് നീ കരുതുന്നുണ്ടോ? എങ്കിൽ നീ തെറ്റിദ്ധരിച്ചതാണ്. റോഷനും വിഷ്ണുവും ആഗ്രഹിക്കുന്നത് ഇതാണ്... നീ തോറ്റു കൊടുക്കണമെന്ന്. അവർക്ക് സന്തോഷിക്കാൻ നീ അവസരം ഉണ്ടാക്കി കൊടുക്കണോ?' ​'പക്ഷെ ലോകം മുഴുവൻ എന്നെ വെറുക്കുന്നു...' ​'ലോകം ആരെയും വെറുക്കും നിധി. പക്ഷേ നമ്മൾ നമ്മളെ വിശ്വസിക്കണം. വിഷ്ണുവിനെയും റോഷനെയും തോൽപ്പിക്കണ്ടേ നിനക്ക്? അതിന് നീ ജീവിച്ചിരിക്കണം. ഒരു തെറ്റും ചെയ്യാത്ത നീ എന്തിനാ മരിക്കുന്നത്?' ​ധീരജിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ നിധി തളർന്ന് താഴെ ഇരുന്നു. അവൾ അവന്റെ ഷർട്ടിൽ പിടിച്ച് വിങ്ങിക്കരഞ്ഞു. ധീരജ് അവളുടെ തലയിൽ പതുക്കെ തലോടി. തന്റെ ജീവിതം തകർത്തവളോടുള്ള ദേഷ്യത്തേക്കാൾ, മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്ന ഈ പെൺകുട്ടിയുടെ നിസ്സഹായത അവനെ വേദനിപ്പിച്ചു. ​'വാ എന്റെ കൂടെ...' ധീരജ് പറഞ്ഞു. ​'എങ്ങോട്ട്?...' നിധി തളർന്ന ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചു. ​'എന്റെ വീട്ടിലേക്ക്. ഈ ലോകത്ത് നിനക്ക് ഇനി സുരക്ഷിതമായി ഇരിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരിടത്തേക്ക്. നമ്മളെ ചതിച്ചവർക്ക് മുന്നിൽ തോറ്റുകൊടുക്കാൻ എനിക്ക് മനസ്സില്ല നിധി. നിനക്ക് ആരുമില്ലെന്ന് ഇനി കരുതരുത്, നിന്റെ കൂടെ നല്ലൊരു ഫ്രണ്ട് ആയി ഞാനുണ്ടാകും.' ധീരജ് അവളുടെ ബാഗ് കയ്യിലെടുത്തു.​ 'നിധി... കയറൂ. ഇനി അധികനേരം ഇവിടെ നിൽക്കുന്നത് സുരക്ഷിതമല്ല.' ധീരജ് പറഞ്ഞു. ​യാത്രയിലുടനീളം നിധി ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.താൻ ഈ ചെയ്യുന്നത് ശരി ആണോ എന്ന് പോലും അവൾ ചിന്തിച്ചു. വരുന്നത് വരട്ടെ എന്ന് മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു.ധീരജിന്റെ വീടിന്റെ ഗേറ്റ് കടന്ന് ബൈക്ക് മുറ്റത്ത് നിന്നപ്പോൾ അവൾ പതുക്കെ തലയുയർത്തി നോക്കി. വീടിന്റെ ഉമ്മറത്ത് ലൈറ്റ് തെളിഞ്ഞു. വാതിൽ തുറന്ന് ധീരജിന്റെ അച്ഛൻ കൃഷ്ണകുമാറും അമ്മ മഞ്ജിമയും പരിഭ്രമത്തോടെ പുറത്തേക്ക് വന്നു. മകന്റെ തലയിലെ മുറിവും, കൂടെ ആകെ തളർന്നു നിൽക്കുന്ന നിധിയെയും കണ്ട് അവർ അമ്പരന്നു. ​'ധീരൂ... ഇതെന്താ? നിനക്ക് എന്ത് പറ്റി? കൂടെയുള്ള ഈ കുട്ടി ആരാ?' മഞ്ജിമ ഓടി അടുത്തു വന്നു. ​ധീരജ് നിധിയുടെ കയ്യിൽ പതുക്കെ അമർത്തി. 'പേടിക്കണ്ട...' അവൻ അവൾക്ക് ധൈര്യം നൽകി. ശേഷം തന്റെ മാതാപിതാക്കളെ നോക്കി പറഞ്ഞു. 'അമ്മേ... ഇതിപ്പോൾ ചോദിക്കാനുള്ള സമയമല്ല. ഇവൾക്ക് ഇപ്പോൾ ഈ ലോകത്ത് നമ്മളല്ലാതെ മറ്റാരുമില്ല. എല്ലാം ഞാൻ പറഞ്ഞു തരാം, ആദ്യം ഇവളെ ഒന്ന് അകത്തേക്ക് കയറ്റൂ.' ​മഞ്ജിമ നിധിയുടെ തണുത്തുവിറച്ച കൈകളിൽ പിടിച്ചു. ആ സ്പർശനത്തിൽ ഒരു അമ്മയുടെ കരുതൽ നിധി അനുഭവിച്ചു. ഒരു വാക്ക് പോലും മിണ്ടാനാവാതെ, താൻ എന്തിനാണ് ഇവിടെ വന്നതെന്ന് പോലും തിരിച്ചറിയാനാവാതെ നിധി പതുക്കെ ആ വീടിന്റെ ഉമ്മറത്തേക്ക് കാലെടുത്തു വെച്ചു. ​വിധിയുടെ വലിയൊരു കളിക്കാണ് ആ വീട് സാക്ഷിയാകാൻ പോകുന്നത് എന്ന് അവൾ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. ​(തുടരും) എഴുത്തുകാരിയുടെ കുറിപ്പ് 📝: ലോകം മുഴുവൻ കൈവിട്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് താങ്ങായി ധീരജിന്റെ കുടുംബം എത്തുമ്പോൾ കഥ ഇനി ഏത് ദിശയിലേക്കാണ് മാറുന്നത്? ​മരിക്കാൻ തുനിഞ്ഞ നിധിയെ ധീരജ് രക്ഷിച്ചത് ശരിയായ തീരുമാനമാണോ? സ്വന്തം മകൻ അപരിചിതയായ ഒരു പെൺകുട്ടിയെ വീട്ടിലേക്ക് കൂട്ടി വന്നതിനോട് ആ മാതാപിതാക്കൾ എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കും? ബാക്കി next part ൽ ❤️ #📙 നോവൽ #💑 സ്നേഹം #💞 നിനക്കായ് #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 #💝 ആശംസകള്‍

ബ്രഹ്മരാക്ഷസൻ🐺 Part-19 കൊട്ടാരത്തിന്റെ അകത്ത് നിന്ന് എന്തോ ശബ്ദം കേട്ട ശിശിര ശബ്ദം കേട്ട റൂമിന്റെ ജനാലയിലൂടെ അകത്തേക്ക് നോക്കി അവിടെ കണ്ട കാഴ്ച ശിശിരയെ വല്ലത്തെ ഞെട്ടിച്ചു ശിശിരക്ക് എന്തൊക്കെ ഓർമകളിലൂടെ കടന്ന് പോകാൻ തുടങ്ങി. അവളുടെ കൈകലുകൾ വിറക്കൻ തുടങ്ങി കൺ മുന്നിൽ കാണുന്നത് വിശ്വാസിക്കാൻ ആവാതെ ശിശിര താഴേക്ക് പതിച്ചു. ---------------------------------------- മുഖത്ത് വെള്ളത്തിന്റെ നനവ് തോന്നി ശിശിര കണ്ണുകൾ പതിയെ തുറന്നു. അവൾ കണ്ണ് തുറന്ന് ചുറ്റും നോക്കി.അവിടെ അർജുന്റെ തറവാട്ടിളെ എല്ലാവരും ഉണ്ടായിരുന്നു. "എന്തിനാ കുട്ടി അസമയത്ത് ആ കൊട്ടാരത്തിൽ പോയത്. അവിടെ അങ്ങനെ ആരും പകൽ പോലും പോകാറില്ല. കുട്ടിയുടെ അറിവില്ലായ്മ കാരണം കുട്ടി മരണം സ്വയം വരുത്തി വെക്കരുത്." "അറിവില്ലായ്മ കൊണ്ടൊന്നും അല്ല അച്ഛാ ഇവൾ മനപ്പൂർവമാ ഇതെല്ലാം ചെയ്യുന്നത്. അർജുൻ ഇന്നലെ പറഞ്ഞതാ ഇവളോട് കൊട്ടാരത്തിന്റെ കാര്യങ്ങളെല്ലാം.അവിടെ എത്രത്തോളം അപകടം ഉണ്ടെന്നും. എന്നിട്ടും അത് വക വെക്കാതെ ഇവൾ അവിടേക്ക് പോയി." വാസുദേവൻ നമ്പൂതിരിയോട് ഇന്ദുജ പറഞ്ഞു. അത് മാത്രം അല്ല മുത്തശ്ശ ഇന്നലെ ഇവൾ അവിടത്തെ കാവിൽ പോയി വിളിക്ക് വെച്ചു ഡേവിഡ് ഇച്ചായനും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇന്നലെ ഇവൾ ഇവരോട് പറയുന്നത് ഞാൻ കേട്ടതാ. അർജുനെയും പൂജയെയും ചൂണ്ടി കാണിച്ച് കൊണ്ട് വെണ്ണിലാ പറഞ്ഞു. വെണ്ണിലാ അത് പറഞ്ഞതും അവിടെ ഉള്ളവർ എല്ലാവരും ഒരുപോല ഞെട്ടി. അവിടെ നടക്കുന്നതെല്ലാം കണ്ട് പൂജ അർജുനെ നോക്കി. അർജുൻ എന്തോ പറയാൻ വന്നതും ശ്രീ ദേവി (അർജുന്റെയും ഡേവിഡിന്റെയും അമ്മ )അവന്റെ കൈയ്യിൽ പിടിച്ച് പുറകിലേക്ക് വലിച്ചു. "നീ എന്ത് പറയാനാ പോകുന്നെ അവിടെന്ന് അന ങ്ങരുത്. അവൾ തെറ്റ് ചെയ്തിട്ടല്ലേ." അവർ അർജുനോടായി പറഞ്ഞു. വെണ്ണിലാ ഒന്ന് ചിരിച്ച് കൊണ്ട് ശിശിരയെ നോക്കി കണ്ണിൽ നിന്ന് കണ്ണുനീർ ഒഴുകി കൊണ്ടിരിക്കുവാണ്‌. ആര് ആശ്രയത്തിന് വേണ്ടി ശിശിര അർജുൻ നോക്കുന്നുണ്ട്. അത് നോക്കി കൊണ്ടിരുന്ന വെണ്ണിലാ അവളെ നോക്കി പുച്ഛിച്ച് ചിരിച്ചു. മോളെ ശിശിര നീ അവനെ നോക്കണ്ട.നിനക്ക് സംരക്ഷണം നൽകുന്ന എല്ലാം ഞാൻ ബ്ലോക്ക്‌ ചെയ്തു ഇന്നലെ തന്നെ.വെണ്ണിലാ ഇന്നലെ ശ്രീദേവിയെ കാണാൻ പോയത് ആലോചിച്ചു. (ഇന്നലെ ) "എന്ത് ചെയ്യുവാ ആന്റി." എന്തോ ആലോചിച്ച് വിഷമിച്ചിരിക്കുന്ന ശ്രീദേവിയോട് വെണ്ണിലാ ചോദിച്ചു. അതിന് മറുപടി ശ്രീദേവി ഒന്നും തന്നെ പറഞ്ഞില്ല. "എനിക്ക് അറിയാം ആന്റിയുടെ വിഷമം ഡേവിഡ് ഇച്ചായൻ അല്ലെ. ആള് വന്നിട്ട് ആന്റിയോട് ഒന്ന് മിണ്ടിയത് പോലും ഇല്ല അല്ലേ.അത് മാത്രമല്ല ആന്റിയോട്‌ എത്രയോ വർഷമായല്ലേ ഇച്ചായൻ മിണ്ടിട്ട്.ഞാനും ഇച്ചായനും ഇഷ്ട്ടത്തിൽ ആണ് ആ കാര്യം ഈ വീട്ടിൽ ആന്റിയോട് ആദ്യം പറയാണം എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി."വെണ്ണിലാ ശ്രീദേവിയെ ഒന്ന് പാളി നോക്കിക്കൊണ്ട് തുടർന്നു . " ആന്റി വിഷമിക്കേണ്ട ഞങ്ങളെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞാൽ ആന്റിക്ക് പഴയ ഇച്ചായനെ തിരികെ കിട്ടും. എനിക്ക് ഉറപ്പുണ്ട്. ഇച്ചായനോട് ഞാൻ പറഞ്ഞു ഈ വീട്ടിൽ ആന്റിയോട് നമ്മുടെ കാര്യം ആദ്യം പറയാം എന്ന് അപ്പോൾ ഇച്ചായൻ വറ യുവാ നിന്റെ ഇഷ്ട്ടമാണ് എന്റെയും എന്ന്. ആന്റി നോക്കിക്കോ ചിലപ്പോൾ കല്യാണം കഴിയുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ ആന്റിയുടെ സ്നേഹം ഇച്ചായൻ തിരിച്ചറിയും." "മോളെ നിന്നോട് ഇതിനൊക്കെ എങ്ങനെ നന്ദി പറയണം എന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല. ശ്രീദേവി കരഞ്ഞു കൊണ്ട് വെണ്ണിലായെ കെട്ടി പുണർന്നു."എന്റയും എന്റെ ഡേവിയുടെയും ഭാഗ്യമാ മോള്." "ഏൽക്കുന്നുണ്ട് ഏൽക്കുന്നുണ്ട് എന്റെ ദൈവമേ ഇത് പോലെ ഞാൻ സിനിമയിൽ അഭിനയിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ ഇപ്പോൾ സൂപ്പർ സ്റ്റാർ ആയേനെ. " അവൾ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു. "ആന്റിയുടെ നല്ല മനസ്സ് കൊണ്ടാണ് ആന്റി അങ്ങനെ ഒക്കെ പറയുന്നത് പക്ഷെ ഒര് പ്രശ്നം ഉണ്ട് ആന്റി. അവൾ ശ്രീദേവി കാണാതെ കണ്ണിൽ കുത്തി കണ്ണുനീർ വരുത്തി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു." "ആന്റി എന്നെയും ഇച്ചായനെയും പിരിപ്പിക്കൻ വേണ്ടി നടക്കുന്ന ഒരാൾ ഉണ്ട് ശിശിര അവൾക്ക് ഇച്ചായനെ ഇഷ്ട്ടമാണ്‌ എന്നാണ് അവൾ പറയുന്നത് സത്യം എന്തെന്നാൽ പൈസ ഉള്ള ആണുങ്ങളെ കാണുമ്പോൾ ഉള്ള ഒര് അസുഖമാണ് ഇഷ്ട്ടം ആണെന്ന് പറഞ്ഞ് അവൾ അവൻമാരുടെ പണവും സ്വത്തും തട്ടി എടുത്തിട്ട് അവന്മാരെ കറിവേപ്പില പോലെ വലിച്ചെറിയും." "അവളുടെ സ്വഭാവം എനിക്ക് നേരത്തെ അറിയാം. അവൾക്ക് എന്റെ ഇച്ചായന് മേൽ ഒര് കണ്ണ് ഉണ്ടെന്ന് തോന്നിയപ്പോൾ തന്നെ ഞാൻ അവൾളെ വിലക്കിയതാ അവൾ എന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി പറഞ്ഞു അവൾ ഒന്ന് ആഗ്രഹിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അവൾ നേടി എടുക്കും എന്ന്. അവൾ ഭയങ്കര കള്ളിയാ അവൾ കള്ളക്കണ്ണീര് കാണിച്ചിട്ട് എല്ലാരെയും കൈയ്യിൽ എടുക്കുന്നത്. അതിൽ കുറച്ചൊക്കെ അവൾ വിജയിച്ചു ആന്റി അവൾ ഒരുക്കുന്ന വലിയിൽ വീഴരുത്. എന്നോടൊപ്പം നിൽക്കണം. വെണ്ണിലാ കണ്ണ് തുടച്ച് കൊണ്ട് ശ്രീദേവിയെ നോക്കി." "മോള് കരയണ്ട.മോളുടെ കൂടെ ഞാൻ നിൽക്കുകയുള്ളു. "ശ്രീദേവി അവളുടെ തലയിൽ തലോടി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ഇന്നലെ നടന്നത് എല്ലാം ഓർത്ത് വെണ്ണിലാ ചിരിച്ചു. ഓഹോ അപ്പോൾ അങ്ങനെയും ഒക്കെ നടന്നോ.ചില ദാരിദ്ര്യവാസി പെൺപിള്ളേർക്ക് വലിയ വീട്ടിലെ ആണുങ്ങളെ കാണുമ്പോൾ വല വീശി പിടിക്കുന്ന സ്വഭാവം ഉണ്ട് അത് ഞങ്ങളെ വീട്ടിലെ ചെക്കൻ മാരാടുത്ത് വേണ്ട.നാളെ തന്നെ ഇവിടന്ന് പോകണം നീ.ശിശിരയെ നോക്കി ഇന്ദുജ പറഞ്ഞു. "അങ്ങനെ എത്ര ആണുങ്ങളെ നിങ്ങൾ വല വീശി പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്." ശബ്ദം കേട്ട ഭാഗത്തേക്ക്‌ എല്ലാവരും നോക്കി അവിടെ റൂമിന്റെ വാതിൽ ചാരിനിൽക്കുന്ന ഡേവിഡിനെ കണ്ടപ്പോൾ ഇന്ദുജ ഒന്ന് പരുങ്ങി. ആ സമയത്ത് ഡേവിഡിനെ അവിടെ കണ്ടപ്പോൾ വാസുദേവൻ നമ്പൂതിരിയും രുക്മിണി തമ്പുരാട്ടിയും ഞെട്ടി തറഞ്ഞ് നിന്നു. "പറ നിങ്ങൾ . നിങ്ങൾ അങ്ങനെ എത്ര പേരെ വലവീശി പിടിച്ചു." "മോനെ നീ എന്താടാ എങ്ങനെ ഒക്കെ പറയുന്നത്. ഈ പെണ്ണ് എന്താണ് ചെയ്ത് എന്ന് അറിയാമോ. വിലക്കപ്പെട്ട കൊട്ടാരത്തിൽ ഇന്നലെ ഇവൾ പോയി നിന്റെ ഭാര്യക്ക് മാത്രമേ അവിടെ ആ കാവിൽ വിളിക്ക് വെച്ച് പ്രാർത്ഥിക്കൻ പാടുള്ളു. ഇവൾ നമ്മുക്കൊക്കെ കൊലക്ക് കൊടുക്കും." "ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ട അവൾ അവിടെ വന്നത്.പിന്നെ നിങ്ങൾ പറഞ്ഞില്ലേ നാളെ ഇവൾ ഇവിടന്ന് പോകണം എന്ന് പറയാൻ നിങ്ങൾ എന്താ അവകാശം." "ശരി എനിക്ക് അവകാശം ഒന്നും ഇല്ല അവൾക്ക് എന്താ അവകാശമാ ഇവിടെ ഉള്ളത്."എനിക്ക് ഇവിടെ എന്ത് അവകാശം ഉണ്ടോ അതെല്ലാം അവൾക്കും ഉണ്ട് ഇവൾ എന്റെ ഭാര്യയാ. ഞാൻ കെട്ടിയ താലിയാ അവളുടെ കഴുത്തിൽ കിടക്കുത്. അതും പറഞ്ഞ് ശിശിരയുടെ ടോപിനടിയിൽ കിടന്ന താലി എടുത്ത് പുറത്തേക്ക് ഇട്ട് കൊണ്ട് ഡേവിഡ് പറഞ്ഞു. എന്റെ ഭാര്യ നാളെ ഇവിടെ നിന്ന് ഇറങ്ങുന്നുണ്ടങ്കിൽ കൂടെ ഞാനും കാണും. പിന്നെ നിങ്ങൾ പറഞ്ഞില്ലേ ആളുകളെ വല വീശി പിടിക്കുന്ന കാര്യം നിങ്ങൾ അങ്ങനെ ആണെന്ന് വെച്ച് എല്ലാവരെയും അത് പോലെ ആണെന്ന് വിചാരിക്കരുത്. ഇനി നിങ്ങളുടെ പുഴുത്ത നാവ് കൊണ്ട് എന്തെങ്കിലും എന്റെ ഭാര്യയെ പറഞ്ഞാൽ നിങ്ങൾക്ക് സംസാരിക്കാൻ നാവ് ഉണ്ടാവില്ല. മോനെ ആന്റിയോട് എന്തിനാ എങ്ങനെ സംസാരിക്കുന്നത്. ഇവൾ സത്യത്തിൽ നിന്നെ വല വീശി പിടിച്ചത മോനെ. നീ സ്നേഹിച്ചത് വെണ്ണിലാ മോളെ അല്ലേ അവളെ മറന്ന് എങ്ങനെയാ ഈ വൃത്തികെട്ടവളെ നീ താലി കെട്ടിയത്. ഡേവിഡിന്റെ സംസാരം ഇഷ്ട്ടപ്പെടാതെ ശ്രീദേവി പറഞ്ഞു. ഒന്ന് നിർത്തുന്നുണ്ടോ എല്ലാവരും. ഡേവിഡ് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ടേബിൾ ലാബ് എടുത്ത് താഴേക്ക് എറിഞ്ഞു. നിലത്തേക്ക് വീണ ടേബിൾ ലാമ്പ് ചിന്നിചിതറി. ഡേവിഡ് കട്ടിലിൽഇരിക്കുന്ന ശിശിരയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് അവളെ കൈകളിൽ കോരി എടുത്ത് കൊണ്ട് അവന്റെ റൂമിലേക്ക്‌ പോയി. ---------------------------------- റൂമിലേക്ക്‌ വന്ന ഡേവിഡ് ശിശിരയെ ബെഡിലേക്ക് ഇരുത്തി. "ഇച്ചായ ഞാൻ ഇച്ചായന് ചേർന്ന പെണ്ണല്ല. ഞാൻ കാരണം ഇച്ചായൻ ഇച്ചായന്റെ ബന്ധുക്കളെ ഒന്നും പിണക്കണ്ട നാളെ തന്നെ ഞാൻ പൊക്കോളാം. അവനെ മുറുക്കെ കെട്ടിപിടിച്ച് കരഞ്ഞ് കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു." "എവിടേക്ക് പോകുന്ന കാര്യമാ നീ പറയുന്നത്. അപ്പോൾ എന്നെ വിട്ട് എവിടെയും പോയില്ല എന്ന് പറഞ്ഞത് കള്ളമായിരുന്നോ. പൊക്കോ എല്ലാവരും എന്നെ വിട്ട് പോയി നീയും പൊക്കോ. അവളുടെ കവിൾ കുത്തി പിരിച്ച് കൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു." "ഞാൻ ഇച്ചായന് ചേർന്ന പെണ്ണല്ല. ഞാൻ ചീത്തയാ. എന്നെ ഒന്നിനും കൊള്ളില്ല. എന്റെ ശരീരം." നിർത്ത് ശിശിര എനിക്ക് ഒന്നും കേൾക്കണ്ട നിന്റെ പാസ്റ്റ് ഒന്നും എനിക്ക് അറിയണ്ട. എനിക്ക് ഒര് പെണ്ണ് ചേരുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അത് നീയാ.എന്നെ വിട്ട് നീ എവിടെയും പോകുന്നില്ല. ഞാൻ എവിടെണോ അവിടെ നീയും ഉണ്ടാകും. "ഇനി മോങ്ങിയാൽ ഉണ്ടല്ലോ എന്റെ കൈയിൽ നിന്ന് നീ മേടിക്കും." ഡേവിഡ് ശിശിരയുടെ നെറ്റിയിൽ ചുണ്ടുകൾ അവർത്തി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ഇവിടേയും. അവൾ അവളുടെ കണ്ണ് തൊട്ട് കാണിച്ച് കൊണ്ട് കുസൃതിയോടെ പറഞ്ഞു. എനിക്ക് ഈ സ്റ്റോബറിയിൽ കിസ്സ് ചെയ്യണം എന്നുണ്ട് ചെയ്യ്തൊട്ടേ. അവൾ പറഞ്ഞത് പോലെ കണ്ണിൽ ഉമ്മ നൽകികൊണ്ട് അവൻ അവളുടെ ചുണ്ടിൽ തൊട്ട് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ അവൾ കൈകൊണ്ട് കിടിച്ച് ഉടച്ചു. ഇച്ചായ.... അവളുടെ വിളിഅത്രയ്ക്ക് നേർത്തു പോയി. അവൻ അവളുടെ സ്റ്റോബറി ചുണ്ടുകൾ കവർന്നു എടുത്ത് ശിശിര നല്ല രീതിയിൽ പിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ പിടപ്പുകൾ അവന് ആവേശം കൂട്ടി അവൻ അവളെ ആഴത്തിൽ കിസ്സ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. ------------------------------------------- തങ്ങളുടെ റൂമിൽ ഇരിക്കുവായിരുന്നു രുക്മിണി തമ്പുരാട്ടിയും വാസുദേവൻ നമ്പൂതിരിയും. എന്നാലും എങ്ങനെ ആയിരിക്കും രുക്കു ഡേവിഡ് ആ സമയത് അവിടെ എത്തിയത് സാധാരണ ഈ ചുവന്ന ചന്ദ്രഗ്രഹണ സമയം കൊട്ടാരത്തിൽ ബ്രഹ്മ രക്ഷസനെ അടക്കി നിർത്താൻ പാട്പ്പെടുകയായിരിക്കും ഡേവിഡ് അവന്റെ അവസ്ഥ കണ്ട് നമ്മൾ എത്ര പ്രാവിശ്യം ആണ് കരഞ്ഞിട്ടുള്ളത്. എന്നൽ ഇന്ന് അതിന് വിപരിതമാണ്‌ സംഭവിച്ചത്. എന്താരിയിക്കും ഡേവിഡിന്റെ വിധിയെ മാറ്റി എഴുതിയത്. തുടരും......... #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

💔എഗ്രിമെന്റ് 💘 മാര്യേജ് 💔                                           𝄟⃝✍️ ഇഫാർ 𝄟⃝🌷 Part 18 തന്റെ പുറത്തും കൈ മുട്ടിലും ആയി പിടിച്ചു നിവിയെ വഴക്ക് പറയുന്നവനെ അവൾ ഒരു പകപ്പോടെ നോക്കി നിന്നു.. ചെറുതായി ചോര പൊടിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.... നീറ്റൽ ഉണ്ട് അതൊന്നും അറിഞ്ഞതെ ഇല്ലായിരുന്നു... മനസ്സ് മുഴുവൻ സഞ്ജുനെ നോക്കി പാറിപറക്കുക ആയിരുന്നു... അവൻ തൊട്ടയിടം കുളിരുന്ന പോലെ തോന്നി... കണ്ണെടുക്കാതെ സഞ്ജുനെ നോക്കി നിന്നു... "വാ മരുന്ന് വെച്ച് തരാം" പറഞ്ഞു ഡിപ്പാർട്മെന്റിലേക്ക് കൂട്ടി പോയി... അപ്പോഴും ഇടം കൈ ചേർത്ത് പിടിച്ച ഉള്ളത്... വലത് കൈ കൊണ്ടു കൈ മുട്ടിൽ പിടിച്ചു ഉള്ളത്... സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ എത്തിയതും കസേരയിൽ ഇരുത്തി. ഫസ്റ്റ്ഐഡ് ബോക്സ് എടുത്തു വന്നു... സഞ്ജു തന്നെ ക്ലീൻ ചെയ്തു  മുറിവ് പ്ലാസ്റ്റർ ഒട്ടിച്ചു തന്നു.... ഇടക്ക് നീറ്റൽ കൊണ്ടു എരിവ് വലിച്ചതും മെല്ലെ ഊതി തന്നു... ആ കെയറിങ് മതിയാരുന്നു അവളുടെ ഉള്ള് തണുക്കുവാൻ... ഇതൊക്കെ കണ്ട അപർണയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഇഷ്ടകേട് നിറഞ്ഞു നിന്നു... എന്തിനെന്നുമില്ലാത്ത ദേഷ്യവും... "സഞ്ജു ചെറിയ ഒരു മുറിവ് അല്ലേ അതിന്ന് എന്തിനാ ടെൻഷൻ ആകുനെ..." അപർണ പറഞ്ഞു... മൗനിക്ക് അവളോട് ദേഷ്യം തോന്നി... "എന്റെ സ്റ്റുഡന്റ് ആണ് ഇവൾ... അവൾക്ക് എന്തെങ്കിലും പറ്റിയ ഞാൻ ആണ് ഉത്തരം പറയേണ്ടത്."അത് പറഞ്ഞു അവൻ എഴുന്നേറ്റു... "മൈന ഇനി ക്ലാസ്സിലേക്ക് പൊയ്ക്കോളൂ." അവൾ തലയാട്ടി.... മൈന... കളിയാക്കി വിളിക്കുന്നെ ആണെങ്കിലും ഇന്നത്തിന്ന് വളരെ സന്തോഷം ഉണ്ടെന്ന് തോന്നി.... കാരണം അവന്ന് ഞാൻ ഇമ്പോർട്ടന്റ് ആയോണ്ട് അല്ലേ മൈന വിളിച്ചത്... പുറത്ത് അവരെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന ലച്ചുനെ കണ്ടതും കാറ്റഴിഞ്ഞ ബലൂൺ പോലെ ആയി... അവൾ സഞ്ജുനെ തന്നെ നോക്കി നില്കുന്നുണ്ട്.... "എനിക്കിഷ്ടം അല്ല... "അവൾ ലച്ചുന്റെ അടുത്ത് വന്നു പല്ല് കടിച്ചോണ്ട് പറഞ്ഞു... "എന്ത് ഇഷ്ടം അല്ലെന്ന് "ലച്ചു കണ്ണ് മിഴിച്ചു അവളെ നോക്കി... "എനിക്ക് ഇഷ്ടം അല്ല സഞ്ജുനെ നോക്കുന്നതും മിണ്ടുന്നതും കൂടെ പോകുന്നതും ഒന്നും...." ലച്ചുവിന്ന് അപ്പോഴാ കാര്യം ഓടിയെ.... "അത് പറയാൻ നീയാരാ... "ലച്ചുവും ഇഷ്ടക്കേടോടെ പറഞ്ഞു... "സഞ്ജു എന്റെയാ എന്റെ മാത്രം...." ഇത് അപർണ്ണയെക്കാൾ മുന്തിയ ഇനം ആണല്ലോ എന്ന ലച്ചു ദയനീയതയോടെ ഓർത്തത്.. മുഴുവൻ പാർട്ടും വായിക്കുവാൻ 👉🏼👉🏼 💔എഗ്രിമെന്റ് 💘 മാര്യേജ് 💔COMPLETED STORY 🔥 https://malayalam.pratilipi.com/series/ton0qvmsdrvz?language=malayalam&utm_source=android&utm_medium=content_share 🔥 എന്ന അകത്തു പുതിയൊരു പ്രശ്നം തുടങ്ങുകയാരുന്നു... അപർണ്ണ ദേഷ്യത്തോടെ മൗനി പോകുന്നത് നോക്കിയത്... സഞ്ജു കൊടുക്കുന്ന കെയറിങ് അവളെ വല്ലാതെ ഇറിട്ടേഷൻ ആക്കിയിരുന്നു... "ആ കുട്ടിയുടെ പേര് മൗനിക സാൻവി എന്നല്ലേ... "നെറ്റി ചുളിച്ചോണ്ട് സഞ്ജുനോട് ചോദിച്ചു... "പേര് അങ്ങനെയ... ന്യൂ അഡ്മിഷൻ ആണ്.... ഞാൻ വിളിക്കാൻ ഷോട്ട് ആകിയതാ... "സാധാരണ മട്ടിൽ അത് പറഞ്ഞു അവൻ ക്ലാസ്സിന് ടൈം ആയി പറഞ്ഞു പോയി... സഞ്ജു വരുമ്പോൾ കേട്ടത് മൗനി പറയുന്നത് ആണ്... ദേഷ്യം കൊണ്ടു അവന്റെ മുഖം കടുത്തു. "അത് പറയാൻ നീയാരടി... "അവൻ പല്ല് കടിച്ചോണ്ട് പറഞ്ഞു.. " സഞ്ജു എന്റെയ.. എന്നെ സ്നേഹിച്ച മതി"വാശിപോലെ അവൾ പറഞ്ഞു... "നിന്നെ ഞാൻ ഇന്ന്..... "കലിപ്പോടെ പറഞ്ഞു മൗനിയുടെ അടുത്തേക്ക് പോകാൻ നോക്കിയ സഞ്ജുനെ ലച്ചു പിടിച്ചു വെച്ചു... "കോളേജ് ആണ്... ഇഷ്യു ആക്കല്ല സഞ്ജു" ലച്ചു ആരെങ്കിലും കേൾക്കുന്നുണ്ടോ നോക്കി പറഞ്ഞു... "എനിക്ക് ഇഷ്ടം ഉള്ളവരോട് മിണ്ടും ലിഫ്റ്റ് കൊടുക്കും ബൈക്കിൽ കറങ്ങും.. നിന്റെ കാര്യം നോക്കി പോടീ... "പല്ല് കടിച്ചു പറഞ്ഞു അവൻ പോയി... "ഇനി സഞ്ജുന്റെ കൂടെ ബൈക്കിൽ പോകുന്നത് കണ്ട ഉണ്ടല്ലോ "പറഞ്ഞു ലച്ചുന്റെ നേരെ കൈ ചൂണ്ടി അത് പറഞ്ഞു അവളും പിറകെ പോയി... അവൾക്ക് മുന്നേ സഞ്ജു ക്ലാസ്സിൽ എത്തിയിരുന്നു... കണ്ടിട്ടും കാണാത്ത മട്ടിൽ അവൻ അറ്റൻന്റൻസ് എടുത്തു... "മേ ഐ കമിംഗ് സാർ..... "അവൾ ഗതി കെട്ട് പറഞ്ഞു. "എന്റെ ക്ലാസ്സിൽ കറക്ട് ടൈം ഉണ്ടായിരിക്കണം... ഇല്ലെങ്കിൽ ക്ലാസ്സിലേക്ക് വരണം എന്നില്ല..." "സോറി സാർ... " "ലാസ്റ്റ് ആൻഡ് ഫൈനൽ വാണിങ് ആണിത്.. "പറഞ്ഞു അകത്തേക്ക് കേറാൻ പറഞ്ഞു. സഞ്ജു ലച്ചുനോട് പറഞ്ഞ ദേഷ്യം തീർത്തത് ആണെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി... "അന്യനും അംബിയും ആയി ഇനിയെപ്പോഴാ റിമോ ആകുന്നെ" നിവി അവളോട് മെല്ലെ ചോദിച്ചു... മൗനി മിണ്ടാതെ നിന്നെ ഉള്ളു... അവളുടെ ഉള്ളിൽ സഞ്ജു അവൾക്ക് വേണ്ടി തന്നെ വഴക്ക് പറഞ്ഞുന്നുള്ള ചിന്ത ആയിരുന്നു. പിന്നെ വീണപ്പോൾ കെയർ ചെയ്തത് ഓർത്തു സമാധാനിച്ചു. അപർണ്ണ ക്ലാസ്സിൽ വന്നതും നോക്കിയത് മൗനിയെ ആയിരുന്നു... സഞ്ജു അന്ന് നോക്കി നിന്നതും ഇന്ന് കൊടുത്ത കെയറും എല്ലാം ഓർമ്മ വന്നതും വല്ലാത്ത ദേഷ്യം തോന്നി മൗനിയോട്... "ടീ മിസ്സ്‌ എന്താ നിന്നെ തന്നെ നോക്കുന്നെ.." "മിസ്സിനോട് പൊയ് ചോദിക്ക്... "അവളും ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.. "മൗനിക ഗെറ്റ് ഔട്ട് മൈ ക്ലാസ്സ്‌...." "മിസ്സ്‌.... "അവൾ എന്തോ പറയാൻ പോയതും ദേഷ്യത്തോടെ നോക്കുന്നത് കണ്ടു അവൾ പുറത്ത് ഇറങ്ങി... ഇന്നത്തെ ദിവസം തന്നെ പോക്കാ... ആരെയാ കണി കണ്ടത് ദൈവമേ... അവൾ പിറു പിറുത് കൊണ്ടു ക്ലാസ്സിൽ നിന്നും പുറത്ത് ഇറങ്ങി... കുറച്ചു കഴിഞ്ഞതും നിവി വരുന്നത് കണ്ടു... "നിന്നെ പുറത്ത് ആക്കിയോ "അവൾ അത്ഭുതത്തോടെ ചോദിച്ചു... "എൻ നന്പൻ ടാ...നീ പുറത്ത് ഉള്ളപ്പോൾ ഞാൻ ക്ലാസ്സിൽ ഇരിക്കുന്നെ ശരിയാണോ" "താൻ ആള് കൊള്ളാലോ..." അവൻ തിരിച്ചു കണ്ണിറുക്കി കാണിച്ചു... "ഏതായാലും ക്ലാസ്സിന് പുറത്ത് ആയി ഒരു ടീ കുടിച്ചാലോ... അവളും തലയാട്ടി. അവർ കാന്റീനിലേക്ക് നടന്നു... " "കൈക്ക് വേദന ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ... ആ ഹിറ്റ്ലറേ കളി കണ്ടു ഒരു കുപ്പി ബ്ലഡ്‌ പോയ പോലെയാ... ഏതായാലും നിന്നെ ഹിറ്റ്ലർക്ക് ഒരുപാട് ഇഷ്ടം ആണെന്ന് മനസ്സിലായി..." "സത്യം... സഞ്ജുന്ന് എന്നെ ഇഷ്ടം ആണോ അപ്പോൾ..." സന്തോഷം കൊണ്ടു കണ്ണ് വിടർന്നു അവളുടെ... അവളുടെ ഭാവം കണ്ടു അവന്റെ മുഖം ചുളിഞ്ഞു... "സത്യത്തിൽ നിങ്ങൾ തമ്മിൽ എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നം ഉണ്ടോ..." അവൾ മൊത്തം കാര്യം പറഞ്ഞു കൊടുത്തു... അവൻ കണ്ണ് മിഴിച്ചു നോക്കി നില്കുന്നെ കണ്ടു മൗനി തലക്ക് ഒരു ചൊട്ട് കൊടുത്തു. "ഹിറ്റ്ലർ കാര്യം ന്യായം ഉണ്ടെന്ന് പറയാം... സ്ത്രീകളെ വെറുത്ത് കാണും... നിനക്ക് ദീയെ കെട്ടാൻ പറ്റില്ലെങ്കിൽ കാര്യം പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കിയ മതിയാരുന്നു." "മമ്മയുടെ വാശി അറിയാഞ്ഞിട്ട... ദീക്ക് പകരം ദക്ഷിനെ കെട്ടാൻ നിർബന്ധം പിടിക്കും.. അങ്കിൾ എന്നാൽ ഭ്രാന്ത് ആണ്. ദീ പറഞ്ഞു ദക്ഷിനെ കെട്ടേണ്ടി വന്ന അച്ഛനെയും അവനെയും ഞാൻ കൊല്ലും എന്ന്... ദീ എനിക്ക് വേണ്ടി അത് ചെയ്യും ഉറപ്പാ... അത്രയും ദുഷ്ട കൂട്ടങ്ങളാ രണ്ടും സ്വത്തിന്ന് വേണ്ടി എന്നെ മരുമകൾ ആക്കുന്നെ തന്നെ... മമ്മക്ക് പറഞ്ഞ മനസ്സിൽ ആവണ്ടേ... " "ദീക്ക് അച്ഛനെയും അനിയനെക്കാൾ ഇഷ്ടം നിന്നെ ആണല്ലേ..." "എന്റെ ഭാഗ്യം ആണ് എന്റെ ദീ... അവൻ ആയി പ്രശ്നം ഉണ്ടാകാതെ ഇരിക്കാൻ വേണ്ടിയാ ഞാൻ ഇങ്ങനെ മാര്യേജ് ചെയ്തേ... ഞാൻ കാരണം വെറുതെ അച്ഛനും മകനും വേണ്ടി അടിയാവണ്ട കരുതി.." "എന്നാലും ആ ഹിറ്റ്ലറെ നീ പ്രൊപ്പോസ് ചെയ്തുന്നു വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല..." "എനിക്ക് അത്രക്ക് ഇഷ്ടം ആയിട്ടാടാ." "നമുക്ക് സെറ്റ് ആക്കന്നെ... ഞാനും ഉണ്ട് കൂടെ..." പിന്നെ രണ്ടാളും കൂടി കാന്റീനിലേക്ക് പോയി... അതെ സമയം കാന്റീനിൽ സഞ്ജുവും ലച്ചുവും ഉണ്ടായിരുന്നു... "സോറി ലച്ചു അവൾക്ക് വേണ്ടി ഞാൻ മാപ്പ് ചോദിക്കുവാ... "സഞ്ജു മടിയോടെ പറഞ്ഞു. "നല്ല കിട്ടും സഞ്ജു... നിന്നെ എനിക്ക് അറിഞ്ഞുടെ... അവൾ എന്നാലും അങ്ങനെ പറഞ്ഞത് എന്തിനെന്ന തിരിയാതെ..." സഞ്ജു അവൾ പ്രൊപ്പോസ് ചെയ്തത് മൊത്തം പറഞ്ഞു കൊടുത്തു... "അവളെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കാൻ നോക്ക് അല്ലാതെ അവോയ്ഡ് ചെയ്ത ഇത് പോലൊക്കെ സംഭവിക്കു.." "പറഞ്ഞിട്ട് മനസ്സിൽ ആവണ്ടേ... ഇപ്പോ തന്നെ നോക്ക് നിന്നോട് പെരുമാറിയെ. എന്തും വെട്ടിത്തുറന്നു പറയും മുന്പിൽ ഉള്ള ആളെ മാനസികാവസ്ഥ പോലും ആലോചിക്കില്ല... അവളെ കാര്യം നടക്കണം എന്ന ധാർഷ്ട്യം.... ജീവിതം തന്നെ മടുത്തു... "സഞ്ജു ടെൻഷനോടെ നെറ്റിയിൽ കൈ വെച്ചു... ലച്ചുന് പാവം തോന്നി... "ഒക്കെ പറഞ്ഞു ശരിയാക്കാം... നീ ടെൻഷൻ ആവണ്ട... അവന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു പറഞ്ഞു..." ഇത് കണ്ടോണ്ട മൗനി അങ്ങോട്ട് വന്നത്... അവളുടെ മുഖം ദേഷ്യം കൊണ്ടു വിറച്ചു... അവൾ അപ്പോൾ തന്നെ ഇറങ്ങി പോയി.. പിന്നാലെ നിവിയും... "അവർ ഫ്രണ്ട്സ് ആകും മൗനി... "നിവി ആശ്വസിപ്പിച്ചിട്ട് ഒന്നും അവൾക് ദേഷ്യം അടങ്ങിയില്ല... ക്ലാസ്സിൽ ഇരുന്നെങ്കിലും ചിന്ത മുഴുവൻ സഞ്ജുന്റെ കൈ പിടിച്ചു ഇരിക്കുന്ന ലച്ചുവിൽ ആയിരുന്നു...                    🍁🌷🍁🌷🍁🌷 വൈകുന്നേരം കോളേജ് വിട്ടതും അവൾ വേഗം പോയത് പാർക്കിങ്ങിലേക്ക് ആയിരുന്നു... സഞ്ജുവും ലച്ചുവും വരുന്നത് കണ്ടു.... സഞ്ജു രൂക്ഷമായി മൗനിയെ നോക്കി ലച്ചുനോട് ബൈക്കിൽ കേറാൻ പറഞ്ഞു. ലച്ചു മൗനിയെ ഒന്ന് നോക്കി സഞ്ജുന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു... മൗനിയെ കടന്നു പോയതും മൗനി കാൽ വെച്ചു... ലച്ചു തടഞ്ഞു വീഴാൻ പോയി... സഞ്ജു വേഗം ലച്ചുവിനെ പിടിച്ചു... നേരെ നിർത്തിയതും മൗനിയുടെ കവിളിൽ ആഞ്ഞടിച്ചതും ഒന്നിച്ചായിരുന്നു... നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ സഞ്ജുനെ ഒന്ന് നോക്കി... പിന്നെ ലച്ചുനെ ദേഷ്യത്തോടെ നോക്കി അവൾ പോയി ... ലച്ചുവും എന്താ ചെയ്യണ്ടേ എന്നറിയാതെ പകച്ചു നിന്നു... സഞ്ജു അരിശത്തോടെ അടുത്തുള്ള ചുമരിൽ ആഞ്ഞിടിച്ചു അവന്റെ ദേഷ്യം തീർത്തു...                                  ..... തുടരും മുഴുവൻ പാർട്ടും വായിക്കുവാൻ 👉🏼👉🏼 💔എഗ്രിമെന്റ് 💘 മാര്യേജ് 💔COMPLETED STORY 🔥 https://malayalam.pratilipi.com/series/ton0qvmsdrvz?language=malayalam&utm_source=android&utm_medium=content_share 🔥 #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

#📙 നോവൽ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #✍ തുടർക്കഥ #✍️ വട്ടെഴുത്തുകൾ #📔 കഥ ദി റിട്ടേൺ ഓഫ് പാതിരാ സുര ( ചത്തകുളം യൂണിവേഴ്സ്,കഥയും കഥാപാത്രങ്ങളും പൂർണ്ണമായും സാങ്കല്പികം. മരിച്ചവരോ മരിക്കാൻ പോകുന്നവരോ ആയി സാമ്യം തോന്നിയാൽ യാദൃശ്ചികം മാത്രം) ………………………………………… 2028 ജൂലൈ നൂറ്റാണ്ടിലെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രളയത്തിലായിരുന്നു അന്ന് കേരളം. ദിവസങ്ങളായി തോരാതെ പെയ്യുന്ന മലവെള്ളപ്പാച്ചിലിൽ അഷ്ടമുടി കായൽ കവിഞ്ഞൊഴുകി. കരയും കടലും തിരിച്ചറിയാനാവാത്ത വിധം ചത്തകുളം ഗ്രാമം മുഴുവൻ വെള്ളത്തിനടിയിലായി. മുകളിൽ പെരുമഴയും ഇടിമിന്നലും താണ്ഡവമാടുമ്പോൾ, കായലിന്റെ നൂറടി താഴെ കറുത്ത ചെളിക്കടിയിൽ പ്രളയത്തിന്റെ ശക്തമായ അടിയൊഴുക്കിൽ മണ്ണും പാറകളും പിഴുതെറിയപ്പെട്ടു. ആദർശൻ അവിടെത്തന്നെ അമർന്നു കിടന്നെങ്കിലും, ആ അതിശക്തമായ പ്രവാഹം സുരയുടെ ശരീരത്തെ വരിഞ്ഞുമുറുക്കിയിരുന്ന കപ്പൽച്ചങ്ങലകളെ അഴിച്ചുമാറ്റി! രണ്ടു വർഷമായി കായലിന്റെ അടിത്തട്ടിലെ തണുപ്പിൽ കിടന്ന പാതിരാ സുരയുടെ കണ്ണുകൾ പെട്ടെന്ന് തുറന്നു! ……. പത്ത് പന്ത്രണ്ട് വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപ് ചത്തകുളത്തെ തെരുവിൽ ഭയമില്ലാതെ നടന്നിരുന്ന വെറുമൊരു നാടൻ ഗുണ്ടയായിരുന്നു സുര. രാത്രിയിലെ അടിപിടികൾക്കിടയിൽ മരിക്കാൻ പേടിച്ചുള്ള അവൻ്റെ ജീവനോടുള്ള ആർത്തി തന്നെയാണ് അവനെ ചതിയിൽപ്പെടുത്തിയത്. ഡോക്ടർ സാമുവലിന്റെ പ്രോജക്ട് ഫീനിക്സ് എന്ന നരക പരീക്ഷണശാലയിൽ സജിയുടെ തൊട്ടടുത്ത സെല്ലിൽ അടയ്ക്കപ്പെട്ടതോടെ അവൻ്റെ ജീവിതം മാറിമറിഞ്ഞു. സജിക്ക് വേദന അറിയാത്ത അവസ്ഥ ലഭിച്ചപ്പോൾ, രാസായുധ പരീക്ഷണങ്ങൾ സുരയ്ക്ക് നൽകിയത് ശരീരം മുഴുവൻ ആസിഡ് വീണു വെന്തുരുകുന്ന, ഒരിക്കലും ഒടുങ്ങാത്ത മാരക പുകച്ചിലും നരകവേദനയുമായിരുന്നു. സജി തന്നെ കപ്പൽച്ചങ്ങലയിൽ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി കായലിന്റെ അടിത്തട്ടിലേക്ക് തള്ളിയിട്ടപ്പോഴും ആ തീരാത്ത വേദനയും പകയും മാത്രമാണ് അവനെ ചളിക്കടിയിൽ ജീവനോടെ നിലനിർത്തിയത്. …… കായലിലെ ശക്തമായ പ്രവാഹം അവനെ മേലോട്ട് തള്ളിവിട്ടു. വായുവിനായി കിതച്ചുകൊണ്ട്, ആ രൂക്ഷമായ വെള്ളപ്പൊക്കത്തിന്റെ കുത്തൊഴുക്കിലേക്ക് അവൻ പൊന്തിവന്നു. അവന്റെ വെന്തുരുകിയ മുഖത്തെ വ്രണങ്ങളിൽ പ്രളയജലം തട്ടുമ്പോൾ പുകച്ചിൽ ഇരട്ടിച്ചെങ്കിലും, ഉള്ളിലെ ഭ്രാന്തമായ പ്രതികാരത്തിന്റെ കനൽ ആ വെള്ളത്തിലും പുകഞ്ഞു കത്തി! "സജീ...!" പ്രളയത്തിന്റെ ഇരമ്പലിനെക്കാൾ ഉച്ചത്തിൽ സുര കായലിന് നടുവിൽ നിന്ന് അലറി. പ്രളയം കാരണം ചത്തകുളത്തെ ആൾക്കാരെയെല്ലാം ദുരിതാശ്വാസ ക്യാമ്പുകളിലേക്ക് മാറ്റിപ്പാർപ്പിച്ചിരുന്നു. പ്രകൃതിപോലും ക്രൂരത കാണിക്കുമ്പോഴും, ഒരു പഴയ കെട്ടിടത്തിന്റെ തട്ടിൻപുറത്ത് സമാധാനത്തോടെ വെള്ളപ്പൊക്കത്തെ നോക്കിയിരിക്കുകയായിരുന്നു ചത്തകുളം സജി. അവന്റെ ഒരു കയ്യിൽ പഴയ റേഡിയോയിൽ പ്രളയ മുന്നറിയിപ്പുകൾ വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സജി മറ്റേ കൈകൊണ്ട് തന്റെ വയറ്റിലെ ഒരു മുറിവിലേക്ക് ഒരു പ്ലാസ്റ്റർ ഒട്ടിച്ചുവെക്കുകയായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന്, മേൽക്കൂര തകർത്ത് ചെളിവെള്ളത്തിലൂടെ നീന്തി കയറിവന്നത് ഒരു ഭീകര രൂപമായിരുന്നു. വസ്ത്രങ്ങൾ ജീർണിച്ച്, കണ്ണുകളിൽ ചോരപ്പോളകളുമായി പാതിരാ സുര! "അളിയാ സുരേ..." സജി റേഡിയോയുടെ ശബ്ദം കുറച്ചുവെച്ച് അവന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു. "നിന്നെ വീണ്ടും കാണാൻ ഇത്രയും വലിയൊരു വെള്ളപ്പൊക്കം തന്നെ വരേണ്ടി വന്നല്ലോ! എങ്ങനെയുണ്ടായിരുന്നു അഷ്ടമുടിയിലെ അണ്ടർവാട്ടർ റിസോർട്ട് താമസവും നീന്തലും? റൂം സർവീസ് ഒക്കെ ഓക്കെയായിരുന്നോ?" സുര സജിയുടെ കഴുത്തിലേക്ക് ആഞ്ഞടുത്തു. അവനെ മരത്തൂണിലേക്ക് ചേർത്തുപിടിച്ച് ഗർജ്ജിച്ചു. "നിന്റെ തമാശകൾ അവസാനിക്കാനുള്ള സമയം കഴിഞ്ഞെടാ അലവലാതി സജീ! പത്ത് കൊല്ലം മുന്നേ ആ ലാബിൽ കിട്ടിയ വേദനയും വച്ചു വർഷങ്ങളോളം ഞാൻ ആ കായലിന്റെ ചളിയിൽ കിടന്നു! ഒന്നിനും എന്നെ കൊല്ലാൻ പറ്റിയില്ല... ഈ വെള്ളപ്പൊക്കത്തിന് പോലും! പക്ഷേ ഇന്ന്, നിന്നെ ഞാൻ ഈ വെള്ളത്തിൽ മുക്കി കൊല്ലും!" സജി കഴുത്തിലെ സുരയുടെ കനത്ത കൈകളിലേക്ക് നോക്കി, ഒരു തണുത്ത ചിരി ചിരിച്ചു. "എടാ മണ്ടൻ സുരേ, പ്രകൃതി മുഴുവൻ മുങ്ങിത്താഴുമ്പോൾ നീ എന്നെ വെള്ളത്തിൽ മുക്കിക്കൊല്ലാൻ നോക്കുന്നോ? പെരുമഴയത്ത് തോർത്ത് നനയാതിരിക്കാൻ കായലിൽ മുങ്ങി നിൽക്കുന്ന പോലെയാ ഇത്!" സംസാരത്തിനിടയിൽ തന്നെ സജി തട്ടിൻപുറത്ത് കിടന്നിരുന്ന മൂർച്ചയുള്ള മരപ്പലകയെടുത്ത് സുരയുടെ വശങ്ങളിലേക്ക് കുത്തിയിറക്കി. പക്ഷേ, സുര പിന്മാറിയില്ല. സുര സജിയെയും കൊണ്ട് തട്ടിൻപുറത്തുനിന്ന് പുറത്തെ പ്രളയജലത്തിലേക്ക് ചാടി! പ്ലാഷ്...! രണ്ടുപേരും പ്രളയത്തിന്റെ കുത്തൊഴുക്കിൽ കായലിലേക്ക് ഒഴുകിപ്പോയി. കവിഞ്ഞൊഴുകുന്ന കായൽവെള്ളത്തിൽ വച്ച് സുര സജിയുടെ തല വെള്ളത്തിനടിയിലേക്ക് താഴ്ത്തിപ്പിടിച്ചു. സജിയുടെ ശ്വാസകോശത്തിലേക്ക് വെള്ളം ഇരച്ചുകയറിയെങ്കിലും, നാഡികൾ തകർന്നുപോയതുകൊണ്ട് അവന് മരണഭയം തോന്നിയില്ല. സജി വായുവിൽ തലപൊക്കി, അരയിൽ തിരുകിയിരുന്ന ഇലക്ട്രിക് ലൈൻ കട്ടർ എടുത്ത് സുരയുടെ കയ്യിലെ ഞരമ്പുകൾ അറുത്തു മാറ്റി. സുരയുടെ പിടി അയഞ്ഞു. രണ്ടുപേരും നീന്തി ഒരു വലിയ മരക്കൊമ്പിൽ പിടിച്ച് കരയിലേക്ക് കയറി. "സജീ..." സുര ശ്വാസമെടുക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "നമുക്ക്... നമുക്ക് ഈ ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് മോചനമില്ലേടാ? മരിക്കാനും പറ്റില്ല, ജീവിക്കാനും പറ്റില്ല..." സജി മുടിയിലെ വെള്ളം പിഴിഞ്ഞുകളഞ്ഞു. അവന്റെ മുഖത്ത് വികൃതമായ ചിരി വീണ്ടും തിരികെ വന്നു. "അതുതന്നെയാണെടാ ഞാനും പറയുന്നത്! ഈ പ്രളയത്തിന്റെ ഒഴുക്കിൽ നമുക്ക് രണ്ടുപേർക്കും ഈ കായൽ കടന്ന് ഏതോ ഒരു കടലിലേക്ക് ഒഴുകിപ്പോകാം. അവിടെ നമ്മളെ പേടിക്കുന്ന ആരുമുണ്ടാവില്ല!" സജി ദൂരെ ഒഴുകി വരുന്ന ഭാരമേറിയ ഒരു വലിയ തടിക്കഷ്ണം കാട്ടിക്കൊടുത്തു. സുര അതെല്ലാം കേട്ട് ഒരു വികൃതമായ ചിരിയോടെ തലയാട്ടി. പക്ഷെ പെട്ടെന്ന്, കായലിലെ ശക്തമായ ഒഴുക്കിൽപ്പെട്ട് കൂറ്റൻ ഒരു മരത്തടി ഇരച്ചുവന്നു! “ധും” എന്ന ഭീകരമായ ശബ്ദത്തോടെ ആ തടി വന്ന് സുരയുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് ആഞ്ഞടിച്ചു! അടിയുടെ ആഘാതത്തിൽ സുരയ്ക്ക് നിലതെറ്റി. അവൻ കൈകാലിട്ടടിച്ചെങ്കിലും, പ്രളയത്തിന്റെ കറുത്ത ചുഴി അവനെ ആഴത്തിലേക്ക് വീണ്ടും വലിച്ച് താഴേക്ക് കൊണ്ടുപോയി! പ്ലാഷ്...! പെരുമഴയത്ത് കായലിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക്, പഴയ ചളിക്കൂട്ടിലേക്ക് സുര വീണ്ടും ചെന്നുപതിച്ചു.. “അയ്യോ പാവം” സജി അത് കണ്ടു ചിരിച്ചു അവിടെ, കായലിന്റെ അടിത്തട്ടിൽ ചെളിയും മൂടി, അനങ്ങാനാവാതെ കിടക്കുകയായിരുന്ന ആണിത്തലയൻ ആദർശൻ സാവധാനം തലയുയർത്തി സുരയെ നോക്കി. സുര ചെളിവെള്ളത്തിനിടയിലൂടെ ശ്വാസമെടുക്കാൻ പാടുപെട്ട്, ദയനീയമായി ആദർശനെ നോക്കി. ആദർശൻ തന്റെ തലയിലെ ആണികൾക്കിടയിലൂടെ നീല വെളിച്ചം മിന്നിച്ചുകൊണ്ട്, ചെളിക്കടിയിലൂടെ ഒരു കടുത്ത പരിഹാസച്ചിരി ചിരിച്ചു: "വല്ല കാര്യം ഉണ്ടായിരുന്നോ അളിയാ...?! വെറുതെ അത്രയും കഷ്ടപ്പെട്ട് നീന്തി മുകളിൽ പോയി അടി വാങ്ങി തിരിച്ചു വരാൻ! ഞാൻ ഇവിടെ ബോറടിച്ചിരിക്കുവായിരുന്നു, എന്തായാലും നന്നായി... സ്വാഗതം ബാക്ക് ടു ദ ക്ലബ്ബ്! " സുര കായൽവെള്ളത്തിനിടയിലൂടെ നിരാശയോടെ കണ്ണുകളടച്ചു. കരയിൽ, കായലിലേക്ക് നോക്കി സജി ഉറക്കെ ചിരിച്ചു "അതാ ഞാൻ പറഞ്ഞത്... ചത്തകുളത്തിന്റെ അടിത്തട്ടിലെ റിസോർട്ടിൽ നിനക്ക് സ്ഥിരം ബുക്കിംഗ് ആണെന്ന്!" സജി പതുക്കെ തിരിഞ്ഞ്, കനത്ത മഴയത്ത് വീണ്ടും മേൽക്കൂരകളുടെ മുകളിലൂടെ ലക്ഷ്യം ഇല്ലാതെ നടന്നുനീങ്ങി ……… അതേ സമയം പ്രളയത്തിന്റെ അതിശക്തമായ കുത്തൊഴുക്കിൽ, അഷ്ടമുടി കായലിന്റെ ഓരത്ത് ആരും അറിയാതെ നിലനിന്നിരുന്ന ഡോക്ടർ സാമുവലിന്റെ പ്രോജക്ട് ഫീനിക്സ്ലാബിന്റെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ തകർന്ന് തരിപ്പണമായി! വർഷങ്ങളായി അവിടെ അടച്ചുപൂട്ടിയിരുന്ന രഹസ്യ അറകൾ ഓരോന്നായി പിളർന്നുമാറി. ആ തകർച്ചയുടെ ആഴങ്ങളിൽ നിന്ന്, ചത്തകുളം ഗ്രാമത്തെ മുഴുവൻ വിറപ്പിക്കാൻ പോകുന്ന ഒരു പുതിയ രാക്ഷസരൂപം പുറത്തേക്ക് പൊന്തിവന്നു! അതായിരുന്നു വേതാളം വേണു! ഒരുകാലത്ത് ചത്തകുളത്തെ ഏറ്റവും ക്രൂരനായ പലിശക്കാരൻ. പണം തിരികെ കൊടുക്കാത്തവരെ പിഴിഞ്ഞൂറ്റിയിരുന്ന വേണു, പത്ത് വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് സാമുവലിന്റെ ലാബിന്റെ പ്രധാന സാമ്പത്തിക പങ്കാളിയായിരുന്നു. എന്നാൽ ലാബ് വിജയകരമായതോടെ വേണുവിനെ ചതിച്ച സാമുവൽ, അവന്റെ ശരീരത്തിൽ മാരകമായ ജീൻ-ആസിഡ് രാസപരീക്ഷണങ്ങൾ നടത്തി. ആ നരക പരീക്ഷണത്തിൽ വേണുവിന്റെ രണ്ടു കാലുകളും പൂർണ്ണമായി ലയിച്ചു ഇല്ലാതായി! പകരം അവന്റെ ശരീരം ഒരു ത്രികോണാകൃതിയിലുള്ള ഉറപ്പേറിയ തടികെട്ടിലേക്ക് മാറി. സാധാരണ മനുഷ്യന്റെ അത്രയും തന്നെ പൊക്കമുണ്ട്, പക്ഷേ നടക്കാൻ കാലുകളില്ല! അമാനുഷിക ശക്തിയോടെ ത്രികോണാകൃതിയിലുള്ള അടിത്തറ ഉപയോഗിച്ച് തുള്ളിച്ചാടി മാത്രമാണ് അവന്റെ നീക്കം. സാമുവലിന്റെ രാസമിശ്രിതം നൽകിയ മരണമില്ലാത്ത അവസ്ഥയിൽ, വർഷങ്ങളായി ലാബിന്റെ അടിത്തട്ടിലെ ഇരുമ്പുകൂട്ടിൽ അടയ്ക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ആ ഭീകരരൂപമാണ് ഇപ്പോൾ പ്രളയജലത്തെ കീറിമുറിച്ച് പുറത്തേക്ക് ചാടിയിരിക്കുന്നത്! തകർന്ന ലാബിന്റെ മുകളിൽ നിന്ന്, പ്രളയം മുക്കിയ ചത്തകുളത്തേക്ക് നോക്കി വേതാളം വേണു ഭ്രാന്തമായി അലറി വിളിച്ചു ……. End

അമ്മ എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞലും ഈ വിവാഹം നടക്കില്ല... "നടത്താൻ എനിക്ക് അറിയാം ഹരി  നീ ഈ വിവാഹത്തിന് സമ്മതിക്കും... അഞ്ജനയെ നീ മറക്കാണം  അവൾ ഇന്ന് ജീവനോടെയില്ല അത് എന്താ നീ  മനസ്സിലാക്കാത്തത്..... " "എന്റെ അഞ്ചു ജീവനോടെ ഉണ്ട് അങ്ങനെ വിശ്വാസിക്കാനാ എനിക്ക് ഇഷ്ടം..." "ഞാൻ അന്ന് അമ്പലത്തിൽ കണ്ടാ കുട്ടിയെ ചോദിക്കാൻ പോവാ നിനക്ക് വേണ്ടി അവർക്ക് സമ്മതം ആണെങ്കിൽ ഈ വിവാഹം നടക്കും എന്റെ മകൻ ഒറ്റ തടിയായി  നിൽക്കാൻ ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല എന്റെ മരണ ശേഷം നിനക്ക് ഒരു കൂട്ട് വേണം ...." "അമ്മക്ക് എന്താ പറഞ്ഞ മനസ്സിലാവില്ലേ എനിക്ക് അഞ്ചുവിനെ അല്ലാതെ വരെ പെണ്ണിനെ സ്നേഹിക്കാൻ കഴിയില്ല." അതെല്ലാം നിന്റെ തോന്നൽ മാത്രമാ എന്റെ മകൻ ചന്ദന മോളെ സ്നേഹിക്കും അത്ര പാവം കുട്ടിയാ കാണാനും നല്ല ഐശ്വര്യവും ഉണ്ട്..... ഞാൻ ഇറങ്ങാ.... ഹരി ദേഷ്യത്തിൽ പുറത്തേക്ക് കാറും എടുത്ത് പോയതും ആ അമ്മ ഡ്രൈവറെ കൊണ്ട് ചന്ദനയുടെ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു. "അച്ഛാ ദാ ഈ രണ്ട് വഴുതന  മൂത്തിട്ടുണ്ട്...." "അത്  പൊട്ടിച്ചോ മോളെ പിന്നെ ആ വെണ്ടയും പൊട്ടിച്ചു എടുത്തോ സാമ്പറിൽ ഇടാം...." ചന്ദന വേഗം പറമ്പിൽ നിന്ന് ആവശ്യത്തിന് പച്ചക്കറി പൊട്ടിച്ചു എടുത്തതും അച്ഛനെ കൂട്ടി വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു. "മോളെ വലിയ ഒരു കാർ നമ്മുടെ വീട്ടിലേക്ക്  വരുന്നുണ്ടല്ലോ...." "ബാങ്കിൽ നിന്ന് ആവോ അച്ഛാ...." "അവർ നമുക്ക്  ഒരു മാസത്തെ സാവകാശം തന്നതല്ലേ അവർ ആവാൻ വഴി ഇല്ല..." പിന്നെ ആരവും അച്ഛാ ഇത്ര വലിയ കാറിൽ വരുന്നത്... അവരുടെ മുന്നിലായി കാർ വന്നു നിന്നതും അതിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങുന്ന മാലതി അമ്മയെ കണ്ട് ചന്ദന അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടി. "മാലതി അമ്മേ എന്താ ഇവിടെ എന്നെ കാണാൻ വന്നത് ആണോ..." "മോളെ കാണാൻ തന്നെ വന്നതാ..." ആരാ മോളെ ഇത്.... "അച്ഛാ അന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ ഒരു അമ്മ അമ്പലത്തിൽ   തല കറങ്ങി വീണപ്പോൾ ഞാൻ ഇവിടെ കൊണ്ട് വന്നത് ആ അമ്മയാ ഇത്...." "പുറത്ത് നിർത്തി സംസാരിപ്പിക്കാതെ അകത്തേക്ക് കയറ്റു കുട്ടി...." "അമ്മേ കയറി ഇരിക്ക് ഞാൻ കുടിക്കാൻ കാപ്പി കൊണ്ട് വരാം..." "എനിക്ക് ഇപ്പോ ഒന്നും വേണ്ട എന്റെ കുട്ടിയെ ഞാൻ മോളുടെ അച്ഛനെ കാണാൻ വന്നതാ..." എന്നെയോ എന്തിന്... ചന്ദന മോളെ എന്റെ മകന്റെ പെണ്ണായി തരുമോ എന്ന് ചോദിക്കാൻ... ആ അമ്മ പറഞ്ഞു നിർത്തിയതും ചന്ദനയും അച്ഛനും ഞെട്ടി നിന്നു. "എന്താ രണ്ട് പേരും ഞെട്ടി  നിൽക്കുന്നത് ഞാൻ തമാശ  പറഞ്ഞതല്ല മോളെ ചോദിക്കാനാ വന്നത് ...." നിങ്ങളെ പോലെ ഉള്ളവരുടെ വീട്ടിലേക്ക് വരാൻ ഉള്ള  യോഗ്യത ഒന്നും ഞങ്ങൾക്കില്ല ഇപ്പോ കിടപ്പാടം വരെ പോകുന്ന സ്ഥിതിയിൽ ആണ് മോളെ വിവാഹം കഴിപ്പിച്ചു വിടാൻ ആഗ്രഹം  ഉണ്ടെങ്കിലും മോളെ വെറുതെ വിടാൻ പറ്റുമോ നാട്ടുനടപ്പ് നോക്കണ്ടേ..... ഞാൻ ചന്ദന മോളെ മാത്രം ചോദിച്ചുള്ളൂ സ്ത്രീധനമായി ഞങ്ങൾക്കൊന്നും വേണ്ട ആവശ്യത്തിന് ഞങ്ങൾക്ക് ഉണ്ട് അത് എന്റെ മകന് ഉള്ളതാ എന്ന് വെച്ചാൽ വിവാഹം  കഴിയുന്നതോടെ ചന്ദന മോൾക്കും കൂടെ ഉള്ളതാ അതൊക്കെ .... പിന്നെ നിങ്ങളെ പറ്റി ഞാൻ ഒന്ന്  അന്വേഷിച്ചിരുന്നു അപ്പോ അറിഞ്ഞു മോളുടെ അമ്മയുടെ അസുഖം കാരണം എല്ലാം വിറ്റു എന്നും ഈ വീട് അടുത്ത് ജപ്തി ആകുമെന്നും. " കേട്ടതെല്ലാം സത്യമാ മോളുടെ അമ്മക്ക് കാൻസർ ആയിരുന്നു അതും തലയിൽ കുറെ  ചികിത്സിച്ചു ഭേദമായി വന്നതാ  അപ്പോഴാ അറ്റാക്ക് രൂപത്തിൽ കൊണ്ട് പോയത്. ചികിത്സയ്ക്ക് എല്ലാം വിറ്റു അവളെ തിരിച്ചു കിട്ടാൻ വേണ്ടി....." മരണം കൂടെ ഉണ്ട് അത് ഏത് സമയത്തും സംഭവിക്കാം എനിക്കും പേടിയാ ഞാൻ പോയാൽ എന്റെ മോൻ  ഒറ്റയ്ക്കാകുമോ എന്നോർത്ത് അത് കൊണ്ടാ വിവാഹം വേഗം നടത്താൻ തീരുമാനിച്ചത് പിന്നെ അന്ന് മോളെ കണ്ടപ്പോൾ ഒരുപാട് ഇഷ്ടപ്പെട്ടു അതുകൊണ്ടാ മോളെ ചോദിക്കാൻ അമ്മ ഓടി വന്നത്.... എന്റെ മോന് ചന്ദന മോളെ തരോ ഞാൻ പൊന്ന് പോലെ നോക്കി കൊണ്ട്..... ഞാൻ ഇപ്പോ എന്താ പറയാ ചിലപ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ അവസ്ഥ കണ്ട് ഈശ്വരൻ നിങ്ങളെ പറഞ്ഞു വിട്ടത് ആവും എന്റെ കുഞ്ഞ് രക്ഷപ്പെടുന്നത് എനിക്ക് സന്തോഷം തരുന്ന കാര്യമാ എനിക്ക് സമ്മത വിവാഹത്തിന്... മോൾക്കോ... അച്ഛന്റെ ഇഷ്ടം..... "എന്നാൽ മോളുടെ ജാതകം  തന്നോളൂ നോക്കി വിളിക്കാം എന്താ മോളുടെ നാൾ..." കാർത്തിക .. മോന്റെ ജാതകത്തിന് ചേരുന്ന നാൾ തന്നെയാ... എന്നാൽ ഞാൻ നോക്കി വിളിക്കാം അടുത്ത ഡേറ്റ് എടുക്കുള്ളു കാരണം മോന് ഈ ചിങ്ങത്തിൽ തന്നെ വിവാഹം  വേണമെന്നാ അല്ലെങ്കിൽ 40 കഴിയണം.... മോനെ ഒന്ന് കാണാൻ..... മോളുടെ നമ്പർ ഒന്ന് പറഞ്ഞേ അവൾ വേഗം അമ്മക്ക് നമ്പർ പറഞ്ഞു കൊടുത്തതും ഹരിയുടെ നാല് അഞ്ചു ഫോട്ടോ അവളുടെ ഫോണിലേക്ക് വന്നു. ഞാൻ ഫോട്ടോ അയച്ചിട്ടുണ്ട്... പിന്നെ നേരിട്ട് സംസാരിക്കാൻ അവനെ കൂട്ടി ഞാൻ വരാം... എന്നാൽ ഞാൻ ഇറങ്ങട്ടെ.... "അയ്യോ അമ്മേ ഒന്നും കുടിക്കാതെ പോവാണോ... ഇനിയും അമ്മ വരാലോ അപ്പോ കുടിക്കാം... പിന്നെ ബാങ്കിൽ അടക്കാൻ ഉള്ള പണം ഞാൻ അടച്ചോണ്ട്... ആയ്യോാ അത്.... ഈ പൊന്ന് മോളെ ഞങ്ങൾക്ക് തരുന്നതിന് എന്തെങ്കിലും തരണ്ടേ അങ്ങനെ കണ്ടാൽ മതി ആ പണം എന്നാൽ ഞാൻ ഇറങ്ങാ പണിക്കർക്ക് ജാതകങ്ങൾ നോക്കാൻ കൊടുക്കണം ആ അമ്മ പോയതും ചന്ദന അച്ഛനെ നോക്കി. "അച്ഛാ വലിയ വീട്ടിലെ ആലോചന നമുക്ക് വേണോ..." അവർ ഇങ്ങോട്ട് വന്ന് ആലോചിച്ചതല്ലേ മോളെ.. ഇനി ആ മോനെ കുറിച്ചൊന്നും അന്വേഷിക്കണം എന്തോ മനസ് പറയുന്നു എല്ലാം നല്ലതിന് ആണെന്ന് നിന്നെ നല്ലൊരുത്തന്റെ കൈയിൽ ഏല്പിച്ച പിന്നെ അച്ഛന്  സമാധാനത്തോടെ അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക്  പോവാലോ.... ദേ അച്ഛാ വേണ്ടാത്തത് ഒന്നും പറയണ്ട എനിക്ക് അച്ഛൻ മാത്രം ഉള്ളു ... കരയാതെ മോളെ ചുമ്മ പറഞ്ഞതാ അച്ഛൻ അച്ഛന്റെ മോള് വാ ഉച്ചക്ക് ഉള്ളത് ഉണ്ടാക്കാം പിന്നെ അച്ഛനും മകളും അടുക്കള പണിയിലേക്ക് കടന്നു. രാത്രി ഹരി വീട്ടിലേക്ക് കയറി വന്നതും ഹാളിൽ ഇരിക്കുന്ന  അമ്മയെ കണ്ട് നിന്നു. "അമ്മ കിടന്നില്ലേ സമയം 12 കഴിഞ്ഞല്ലോ ...." നിന്നെ നോക്കി ഇരുന്നതാ ചിലത് പറയാൻ.... ആ മോളെ പോയി ഞാൻ കണ്ടു വിവാഹം ഉറപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു  ഇന്നേക്ക് 10നാൾ ആ മോൾ നിന്റെ ഭാര്യയായി മണിമംഗലത്തേക്ക് വലതും കാൽ വെച്ച് കയറി വരും അമ്മ പറഞ്ഞു നിർത്തിയതും  ഹരി ദേഷ്യത്തിൽ അവിടെയുള്ളതെല്ലാം തട്ടിത്തെറിപ്പിച്ചു. ഹരി നീ എന്താ കാണിച്ചു കൂട്ടുന്നത്  പ്രാന്ത് കാണിക്കാതെ...." "അമ്മ മര്യാദയ്ക്ക് ഈ വിവാഹം വേണ്ടെന്ന് വെച്ചോ എനിക്ക് പറ്റില്ല മറ്റൊരു പെണ്ണിനെ എന്റെ അഞ്ചുവിന്റെ സ്ഥനത്ത് കാണാൻ....." ഞാൻ അവർക്ക് വാക്ക് കൊടുത്തു ഹരി ഇനി തിരുച്ചെടുക്കുന്ന പ്രശ്നം ഇല്ല അഞ്ജു ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ നിന്റെയും അഞ്ജു മോളുടെയും വിവാഹം ഞാൻ നടത്തി തന്നേനെ ഇത് മരിച്ചു മണ്ണോണ്ടലിഞ്ഞ അവളെ ഓർത്ത് നിന്റെ ജീവിതം നശിക്കാൻ ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല... നീ ഈ വിവാഹത്തിന് സമ്മതിച്ചില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ അമ്മയെ നീ കാണില്ല.... അമ്മേ.... ഇത് വെറും വാക്കായി കാണണ്ട ഹരി ഞാൻ പറഞ്ഞാൽ പറഞ്ഞതാ ഇനി നിന്റെ ഇഷ്ടം.... അമ്മ അവനെ നോക്കാതെ റൂമിലേക്ക് പോയതും ഹരി സോഫയിൽ തലക്ക് കൈ താങ്ങി ഇരുന്നു. അഞ്ജു എന്തിനാ നീ എന്നെ വിട്ട് പോയത് നീ ഇപോഴും മരിച്ചുവെന്ന് ഞാൻ വിശ്വാസിക്കുന്നില്ല പക്ഷേ മൂന്ന് വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു പോയി നീ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ എന്നെ തേടി നീ വന്നേനെ... അമ്മ ആകെ ദേഷ്യത്തിൽ ആണ് വിവാഹം നടത്താൻ അമ്മ ഏതറ്റവും വരെ പോകും... ഹരി കുഞ്ഞേ.... "എന്താ മല്ലിക ചേച്ചി..." "മാലതി ചേച്ചി ഒന്നും കഴിച്ചിട്ടില്ല കുഞ്ഞ് വരാൻ കാത്തിരിക്കയിരുന്നു ഇപ്പോ കഴിക്കാതെ പോയി കിടന്നു." "ഞാൻ അമ്മയെ കൊണ്ട് വരാം ചേച്ചി എല്ലാം എടുത്ത് വെക്ക്..." "അമ്മേ വാ കഴിക്കാം മരുന്ന് കഴിക്കാൻ  ഉള്ളതല്ലേ..." "എനിക്ക് വേണ്ട നീ പോയി കഴിച്ചോ..." "അമ്മേ ആഹാരത്തിനോട് വാശി കാണിക്കരുത്...." നീ ചന്ദന മോളെ വിവാഹം കഴിക്കാമെന്ന് വാക്ക് തന്നാൽ ഞാൻ ഭക്ഷണം കഴിക്കാം ഹരി അമ്മയെ നോക്കി റൂമിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയതും മല്ലിക റൂമിലേക്ക് വന്നു. "ചേച്ചി മോൻ ആകെ വിഷമത്തിൽ ആണ്...." അവൻ  ഏതുവരെ പോകുമെന്ന് ഞാൻ നോക്കട്ടെ അവന് മാത്രമല്ല വാശി എനിക്കുമുണ്ട് നീ കഴിച്ചു കിടക്കാൻ നോക്കിക്കോ.... മല്ലിക അവരെ കുറച്ചു നേരം നോക്കി നിന്ന് ബാക്കി വന്ന ഭക്ഷണം എല്ലാം ചൂടാക്കി വെച്ച് കിടന്നു. അച്ഛ... "എന്താ ചന്തു മോളെ....." "ഇനി കുറച്ചു ദിവസം അല്ലെ ഞാൻ ഇവിടെ ഉണ്ടാവു... എന്തോ അച്ഛനെ വിട്ട് പോവാൻ തോന്നുന്നില്ല...." മോൾ പോകുന്നത് നല്ലൊരു വീട്ടിലേക്കാണ് അച്ഛൻ അന്വേഷിച്ചു അവരെ കുറിച്ച് എല്ലാവർക്കും  നല്ലതെ പറയാൻ ഉള്ളു ഹരിയുടെയും നല്ല സ്വഭാവം ആണ് മംഗലത്തെ ബിസ്സിനെസ്സ് നോക്കി നടത്തുന്നത് ആ മോൻ ആണ്. "അയാളെ കൊണ്ട് സംസാരിക്കാണം അച്ഛ എനിക്ക്...." "മോളുടെ കൈയിൽ ആ അമ്മയുടെ നമ്പർ ഇല്ലേ അമ്മയോട് വിളിച്ചു കാര്യം പറ...." "ഇനി നാളെ ആവട്ടെ അവിടെ ഉള്ളവർ കിടന്നിട്ട് ഉണ്ടാവും" "അത് ശെരിയാ നേരം 11 കഴിഞ്ഞു." "ഇപ്പോ അമ്മയും ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ എന്ത്  സന്തോഷം ആയേനെ.... " എല്ലാം മോളുടെ അമ്മ കാണുന്നുണ്ടാവും.... മോൾ പോയി കിടന്നോ... ചന്തു അകത്തേക്ക് പോയതും അച്ഛൻ ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കി ഇരുന്നു. അമ്മേ.... എന്താ ഹരി.... "ഇന്നലെ രാത്രി ഒന്നും കഴിക്കാതെ കിടന്നത് അല്ലെ എന്തെങ്കിലും കഴിക്ക്..." "നിന്റെ തീരുമാനം അറിഞ്ഞിട്ട് ഞാൻ എന്തും കഴിക്കുന്നുള്ളൂ " "എനിക്ക് സമ്മത വിവാഹത്തിന്..." സത്യം ആണോ മോനെ എനിക്ക് വിശ്വാസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല ചന്തു നല്ല മോളാ മോനെ അവൾ പൊന്ന് പോലെ നോക്കും..... "അവളെ എനിക്ക് കാണണം..." ആ മോളെ നീ വിവാഹത്തിന് കണ്ടാൽ മതി അല്ലങ്കിൽ ആ കുട്ടിയെ നീ വിവാഹത്തിൽ നിന്ന് പിൻതരിപ്പിക്കാൻ നോക്കും നിന്റെ സ്വഭാവം എനിക്കറിയുന്നതല്ലേ വേണമെങ്കിൽ ഫോട്ടോ കാട്ടി തരാം.... വേണ്ട.. അമ്മ ഇരിക്ക്... നീയും ഇരിക്ക് ഇന്നലെ കഴിക്കാതെ അല്ലെ കിടന്നത് അമ്മയും മോനും ഇരുന്നതും മല്ലിക രണ്ടു പേർക്കും വിളമ്പി കൊടുത്തു. അമ്മേ ഞാൻ ഇറങ്ങാ ഓഫീസിൽ തിരക്ക് ഉണ്ട്.... തിരക്ക് എല്ലാം വേഗം തീർക്കാൻ നോക്ക് വിവാഹം കഴിഞ്ഞ ഒരു ആഴ്ച നിന്നെ എങ്ങോട്ടും വിടില്ല അവൻ അമ്മയെ നോക്കാതെ പോയതും മാലതിയുടെ ഫോൺ അടിച്ചു. ഹലോ ചന്തു മോളെ..... അമ്മേ ചായ കുടി കഴിഞ്ഞോ.... കഴിഞ്ഞു മോളെ അവിടെയോ.... കുടിച്ചു..... "അല്ല എന്താ രാവിലെ തന്നെ അമ്മയുടെ മോൾ വിളിച്ചത്.." "എനിക്ക് ഹരി ഏട്ടനോട് ഒന്ന് സംസാരിക്കാണമായിരുന്നു നേരിട്ട് " "ആയ്യോാ മോളെ ഹരി വീട്ടിൽ ഇല്ല ബിസ്സിനെസ്സ് ആവശ്യത്തിന് വേണ്ടി പുറത്ത് പോയിരിക്കാ വിവാഹത്തിന് അന്ന് രാവിലെ വരുള്ളൂ പെട്ടന്ന് ഇന്നലെ രാത്രി പോവേണ്ടി വന്നതാ....." "എന്നാൽ അമ്മ നമ്പർ തരോ..." അവൻ നെറ്റ് കോൾ ആണ് ചെയ്യാറ്  പുറത്ത് പോയാൽ അതുകൊണ്ട് നമ്പർ അറിയില്ല മോളെ... സാരമില്ല അമ്മേ..... പിന്നെ ഇന്ന് ഉച്ചക്ക് അമ്മ വരുന്നുണ്ട് സാരിയും മറ്റും വാങ്ങേണ്ട അച്ഛനോടും ഒന്ന് പറഞ്ഞേക്ക് ഞാൻ വിളിക്കാൻ ഇരിക്കയിരുന്നു..... "ഞാൻ പറയാം അമ്മേ...." അപ്പോ വൈകിട്ട് കാണാം അമ്മ ഫോൺ വെച്ചതും അവൾ ഹരിയുടെ ഫോട്ടോ നോക്കി. ഒന്ന്  സംസാരിക്കണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു പക്ഷേ പറ്റിയില്ലല്ലോ... ഇഷ്ടം ആവും അല്ലെ എന്നെ.... "എന്താ മോളെ തനിച്ചിരുന്നു സംസാരിക്കുന്നത്..." ഒന്നുമില്ല അച്ഛാ പിന്നെ മാലതി അമ്മ ഉച്ചക്ക് ശേഷം വരും ഡ്രസ്സ് വാങ്ങാൻ പോവണമെന്ന് പറഞ്ഞു. "അതിന് എന്താ മോൾ പോയി വാ..." "അപ്പോ അച്ഛൻ വരുന്നില്ലേ..." ഇല്ല മോളെ മോൾ പോയി വാ പിന്നെ ഉച്ചക്ക് ശേഷം അമ്മ വന്നതും അവരുടെ തന്നെ ടെക്സ്റ്റൈൽസ് പോയി ഡ്രസ്സും ഒർണമെന്റ്സും അവൾക്ക് ആവശ്യമുള്ളതെല്ലാം വാങ്ങി ഫുഡും കഴിച്ച് അവളെ കൊണ്ട് ആക്കി പോയി. "ഡാ ഹരി നീ വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്നില്ലേ....."( നിജു ) ഇറങ്ങാ.... "നീ അഞ്ജുവിനെ മറക്കാണം ഹരി കുറച്ചു ദിവസം കഴിഞ്ഞ ഒരു പെൺകുട്ടി നിന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കടന്നു വരും...." "അതിന് ഞാൻ എന്ത് വേണം എന്റെ ഇഷ്ടം നോക്കി അല്ല ഇത് നടത്തുന്നത്...." "വന്നു കയറുന്ന കുട്ടിയുടെ കണ്ണുനീർ നീയായി വീഴുത്തരുത് നല്ലൊരു ജീവിതം കണ്ട് ആവും ആ കുട്ടി കടന്നു വരുന്നത്...." നല്ല ജീവിതം നടന്നത് തന്നെ... ഹരി അതും പറഞ്ഞ് പോയതും നിജു അവൻ പോകുന്നത് നോക്കി നിന്നു. അങ്ങനെ ദിവസങ്ങൾ കടന്നു പോയി വിവാഹ ദിവസം വന്നെത്തി. രാവിലെ ചന്തുവിനെ ഒരുക്കാൻ ബ്യൂട്ടീഷൻ വന്നതും അവളെ നന്നായി ഒരുക്കി പിന്നെ അച്ഛന്റെ അനുഗ്രം വാങ്ങി അമ്പലത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ഈ സമയം ഹരി അഞ്ജുവിന്റെ ഫോട്ടോ കൈയിൽ എടുത്തു നീ അറിയുന്നുണ്ടോ പെണ്ണേ ഇന്ന് എന്റെ വിവാഹമാണ് പക്ഷേ ഈ വിവാഹത്തിന് അധികം ആയുസ്സ് ഇല്ല നീ മാത്രം എന്റെ ഈ നെഞ്ചിൽ ഉണ്ടാവും അവിടെ വേറെ ആരും കടന്നു വരില്ല. അവൻ അവന്റെ വിവാഹ വേഷം നോക്കി പുച്ഛിച്ച് ചിരിച്ച് നിജുവിന്റെ ഒപ്പം അമ്പലത്തിലേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചു. എന്നാൽ അവൻ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല അവൾ തന്റെ ജീവന്റെ പാതിയാകുമെന്ന്... "ഹരി നീ എന്താ ദേഷ്യത്തിൽ ഇരിക്കുന്നത്....." "നിനക്ക്  അറിയാവുന്നതല്ലേ എല്ലാം  ഒരു വിവാഹം..." "ഡാ നിന്നോട് ഞാൻ എല്ലാം മറക്കാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ അഞ്ജു അല്ല നിന്റെ പാതി ആവുന്നത് മറിച്ച് ആ കുട്ടി ആണ്...." "അവൾ കുറച്ചു നാൾ എന്റെ കൂടെ നിൽക്കു അതു കഴിഞ്ഞാൽ അവൾ തന്നെ എന്റെ ഒപ്പം ജീവിക്കാൻ പറ്റാത്ത ഓടും...." "അപ്പോ നീ രണ്ടും കല്പിച്ചു ആണല്ലേ..." അതെ ആ കുട്ടിയുടെ ഒരു വിധി  ഇറങ്ങ് അമ്പലം എത്തി..... മോനെ വാ മുഹൂർത്തത്തിന് സമയം ആയി ഹരി ദേഷ്യം നിയന്ത്രിച്ച് ചന്തുവിന്റെ അടുത്ത് പോയി നിന്നതും അവൾ അവനെ നോക്കി ചിരിച്ചു. എന്നാൽ അവന്റെ തന്നെ നോക്കി ചിരിക്കാതെ നില്കുന്നത് കണ്ടതും അവളുടെ മനസ് പിടഞ്ഞു എന്തിനോ  വേണ്ടി. അവളുടെ കഴുത്തിൽ അവന്റെ പേര് കൊതിയ താലി വീണതും അവൾ കണ്ണടച്ച് പ്രാർത്ഥിച്ചു. പിന്നെ അമ്പലത്തിലെ ചടങ്ങ് കഴിഞ്ഞതും അമ്പലത്തിലെ എതിർ ഭാഗത്ത് ഉള്ള ഓഡിറ്റോറിയത്തിലേക്ക് പോയി ഫോട്ടോ എടുക്കാൻ പോലും തന്റെ അടുത്തേക്ക് ചേർന്നു നിൽക്കാത്തത് കണ്ടതും അവൾ അവനെ നോക്കി. മക്കളെ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ വാ..... ഹരി മുന്നിൽ നടന്നതും അവൾ അമ്മയെ നോക്കി. എന്താ മോളെ മുഖം വല്ലാതെ ഇരിക്കുന്നത് അവൻ ഫോട്ടോക്ക് നിൽക്കാത്തത് കൊണ്ട് ആണോ അവന് അത് ഒന്നും ഇഷ്ടം ഇല്ല അതുകൊണ്ടാ മോൾ വാ പിന്നെ എല്ലാവരും കൂടെ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൽ കഴിഞ്ഞു എഴുന്നേറ്റത്തും പോവാൻ സമയമായി അവൾ അച്ഛനെ കെട്ടിപിടിച്ചു കരഞ്ഞതും അയാളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു ഒഴുക്കി. എന്തിനാ അച്ഛന്റെ മോൾ കരയുന്നത് ഇന്ന് സന്തോഷിക്കണ്ട ദിവസം അല്ലെ കരച്ചിൽ നിർത്തി സന്തോഷത്തോടെ പോയി വാ.... അച്ഛൻ അവളുടെ കൈ പിടിച്ച് ഹരിക്ക് അടുത്തേക്ക് കൊണ്ട് പോയതും ഹരി അച്ഛനെ നോക്കി. മോനെ നിന്റെ കൈയിൽ ഏല്പിക്കാ എന്റെ മോളെ പൊന്ന് പോലെ നോക്കണേ അത് മാത്രം അച്ഛന് പറയാൻ ഉള്ളു. ഹരി അയാളെ നോക്കി അയാളുടെ കൈ പിടിച്ചതും അയാൾ അവനെ നോക്കി ചിരിച്ചു. പിന്നെ അവരുടെ കാർ പുറപ്പെട്ടതും അവർ അച്ഛനെ നോക്കി കൈ വീശി. "ചന്തു സങ്കടം ആയോ..." "അച്ഛനെ വിട്ട് വരുമ്പോൾ ചെറിയ വിഷമം..." ഓ ഞാൻ പരിജയപെടുത്താൻ മറന്നു ഞാൻ നിജു ഹരിയുടെ അമ്മാവന്റെ മകൻ ആണ് കൂടാതെ ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ടും. പിന്നെ നിജു എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു ഇരുന്നതും ചന്തു മറുപടി കൊടുത്തു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്നാൽ അവളുടെ ശ്രദ്ധ പലപ്പോഴും കണ്ണടച്ചു കിടക്കുന്ന ഹരിയിലേക്ക് ചെന്ന് പതിച്ചു. ചന്തു ഇറങ്ങിക്കോ വീട് എത്തി ഹരി ആദ്യം ഇറങ്ങി പോയതും ചന്തു പിറകിലായി പോയി. മോളെ വലതുകാൽ വെച്ച് കയറ്  ചന്തു വലതുകാൽ വെച്ച് കയറിയതും പൂജ റൂമിൽ വിളക്ക് കൊണ്ട് വെച്ച് പ്രാർത്ഥിച്ചു. ഹയ് ചേച്ചി ഞാൻ മീനു നിജു ഏട്ടന്റെ പെങ്ങൾ ആണ്... ഹയ് മോളെ... ചേച്ചി വാ ഞാൻ ഇത് എല്ലാം ഊരാൻ സഹായിക്കാം.... ചന്തുവിനെ സഹിച്ചു മീനു പോയതും അവൾ ഫ്രഷ് ആയി ഇറങ്ങി. അമ്മേ.... മോൾ ഫ്രഷ് ആയോ.... മ്മ് എന്നാൽ കുറച്ചു നേരം കിടന്നോ റിസപ്ഷൻ ഒന്നും വേണ്ടെന്ന് ഹരി പറഞ്ഞതുകൊണ്ട് വേണ്ടെന്ന് വെച്ചു. അമ്മ അങ്ങോട്ട് പോവട്ടെ നല്ല ക്ഷീണമുണ്ട് മോളുടെ  മുഖത്ത് കിടന്നോ... ചന്തു ബെഡിലേക്ക് കിടന്നതും പെട്ടന്ന് ഉറങ്ങി. ഡാ ഹരി നീ എങ്ങോട്ടാ കാറിന്റെ കീ കൊണ്ട്... ഓഫീസിലേക്ക്.... "ഓഫീസിലേക്ക് നിനക്ക് എന്താ പ്രാന്ത് ഉണ്ടോ ഇന്നത്തെ ദിവസത്തിന്റെ പ്രത്യേകത പോലും നിനക്ക് അറിയില്ലേ..." എനിക്ക് ഇന്ന് പ്രത്യേകിച്ച് പ്രതേകത ഒന്നും തോന്നിയില്ല ഹരി അതും പറഞ്ഞ് പോയതും നിജു ഉള്ളിലേക്ക് നടന്നു. നിജുട്ടാ ഹരി എവിടെ... അമ്മായി അവൻ ഓഫീസിലേക്ക് പോയി... ഓഫീസിലേക്കോ... അത് പെട്ടന്ന് അർജെന്റ് ആയി പോകേണ്ടി വന്നത് കൊണ്ടാ... "അവനെ പെട്ടന്ന് വിളിച്ചുവരുത്ത് ഒരു പെണ്ണിനെ കെട്ടികൊണ്ട് വന്ന് അവനെ പോവാണോ ചെയേണ്ടത്...." വിളിച്ചിട്ട് എടുക്കുന്നില്ല... "നിജു നീ അവനെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് വാ...." "ഞാൻ പറഞ്ഞൽ അവൻ കേൾക്കില്ല ദേഷ്യത്തിൽ ആണ് പോയിരിക്കുന്നത്...." അവൻ ആ കുട്ടിയോട് ദേഷ്യത്തിൽ പെരുമാറാതിരുന്നാൽ മതിയായിരുന്നു. ഒരു പാവം കുട്ടിയാ... "അല്ല ചന്തു എന്നിട്ട് എവിടെ..." "കിടക്ക നല്ല ക്ഷീണം കൊണ്ട് മോൾക്ക് ഇപ്പോ ചെന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ ഉറക്കം ആയിരുന്നു...." ഉറങ്ങട്ടെ..... ഹരി ഏട്ടാ... ദുർഗ വാ....... "കല്യാണം കഴിഞ്ഞ അന്ന് തന്നെ ഓഫീസിലേക്ക് വന്നോ ഏട്ടൻ ..." "എല്ലാവർക്കും എല്ലാം അറിയുന്നത് അല്ലെ...." അവൾ ആന്റിയെ വശീകരിച്ച് വെച്ചിരിക്ക ഹരിയേട്ടാ എന്താ അവളോട് സ്നേഹം ആന്റിക്ക് ഞാനും പ്രിയയും അവിടെ ഉണ്ടായിട്ടു പോലും മൈൻഡ് ചെയ്തില്ല ആന്റി. പണം കണ്ട് വന്നതാ അവൾ ഹരി ഏട്ടന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക്. പണമോ... "അതെ അപ്പോ ഹരിയേട്ടൻ ആന്റി അവൾക്ക് പണം കൊടുത്തത് ഒന്നും അറിഞ്ഞില്ലേ...." എന്തിന് പണം കൊടുത്തു...... അവളുടെ വീട് കടത്തിൽ ആയിരുന്നു ഏകദേശം ജപ്തിയുടെ അടുത്ത് എത്തി നിൽക്കുന്ന സമയത്താ ആന്റി വിവാഹ ആലോചന ആയി പോയത് അവൾ വിവാഹത്തിന് സമ്മതിക്കണമെങ്കിൽ വീട് തിരിച്ചു എടുക്കാൻ പണം ചോദിച്ചു അതുപോലെ അവൾക്ക് വിവാഹത്തിന് ഇടാൻ ഉള്ള സ്വർണവും ഇത് എല്ലാം ആദ്യം കൊടുത്ത വിവാഹം നടത്തിയത് നിജു ഏട്ടൻ പറഞ്ഞ ഞാൻ എല്ലാം അറിഞ്ഞത്.... "ഇങ്ങനെ ഒരു കാര്യം നടന്നിരുന്നോ ഇതിന് ഇടയിൽ"😡 "അവളെ സൂക്ഷിച്ചോ അല്ലങ്കിൽ ഏട്ടന്റെ എല്ലാം അവൾ കൈക്കാൽ ആകും...." ഹരി വേഗം പുറത്തേക്ക് പോയതും ദുർഗ പുച്ഛചിരിയോടെ നിന്നു ... ദുർഗ എന്തായി നല്ല തീ പൊരി ഇട്ട് കൊടുത്തോ... കൊടുക്കാതെ പിന്നെ നീയാ  ഹരിഏട്ടന്റെ ഭാര്യയായി വരേണ്ടത് അതിന് വേണ്ടി എന്തും ഞാൻ ചെയ്യും. ആദ്യം അവളെ നമ്മൾ അടിച്ചു പുറത്താക്കണ്ടേ.... നമ്മൾ പുറത്താക്കണ്ട ഹരിയേട്ടൻ തന്നെ പുറത്താക്കിക്കോളും അവളെ കണ്ണെടുത്താൽ കണ്ടുകൂടാ ഏട്ടന് നീ വാ.... ഹരി നീ വന്നോ..... മോളെ ഞാൻ റൂമിലേക്ക് വിട്ടിട്ടുണ്ട് വേഗം ചെല്ല്... ഹരി റൂമിലേക്ക് കയറിയതും ബെഡിൽ ഇരിക്കുന്ന ചന്തു എഴുന്നേറ്റു എന്നാൽ അവനെ വലിഞ്ഞു മുറുകിയ  ദേഷ്യത്തോടെയുള്ള മുഖം കണ്ടതും അവൻ പേടിയോടെ വിറച്ചു നിന്നു. പെട്ടന്ന് ടേബിളിൽ ഇരിക്കുന്ന പാൽ അവൻ തട്ടി തെറിപ്പിച്ചതും അവൾ ബാക്കിലേക്ക് നീങ്ങി അപ്പോഴേക്കും അവന്റെ കൈ അവളുടെ കഴുത്തിൽ മുറുകി. https://share.aksharathalukal.in/s/62137/view കഥ ഇവിടെ ഉണ്ടേ ❤️.. വായിച്ചിട്ട് അഭിപ്രായം പറയണേ ♥️ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #😍 ആദ്യ പ്രണയം #📔 കഥ #💖 മഴയും പ്രണയവും