പാർട്ട് 11 അവൾക്കറിയാത്ത സമയത്ത്, അതേ ആശുപത്രിയുടെ മറ്റൊരു ഭാഗത്ത് പകൽ സമയത്ത് അർജുൻ എത്തിയിരുന്നു. ഡോക്ടർ പറഞ്ഞതുപോലെ dressing ചെയ്തു. അവന്റെ കൂടെ അഭിയും ഉണ്ടായിരുന്നു. “കഴിഞ്ഞു ചേട്ടാ. ഇനി പോകാം.” അർജുൻ തലകുലുക്കി. പുറത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ അഭി വാർഡിന്റെ ഭാഗത്തേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി. “ചേട്ടാ…” അർജുൻ തിരിഞ്ഞുനോക്കി. “എന്ത്?” “ആ നഴ്സ് ഇവിടെ ഇല്ല.” അർജുന്റെ മുഖത്ത് ചെറിയൊരു ആശ്വാസം തെളിഞ്ഞെങ്കിലും അത് അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ മറഞ്ഞു. “അവൾ night duty ആണെന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ?” “പറഞ്ഞു.” “പിന്നെ?” “ഒന്നുമില്ല.” അർജുൻ മുന്നോട്ട് നടന്നു. അവൻ ആശുപത്രിയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങുമ്പോൾ അവന് അറിയില്ലായിരുന്നു— താൻ പകൽ വന്നുപോകുന്ന കാര്യം മാളവികയ്ക്ക് അറിയില്ലെന്ന്. അതുപോലെ മാളവികയ്ക്കും അറിയില്ലായിരുന്നു— അവൻ പോയിട്ടില്ലെന്ന്. അവൾക്ക് അറിയുന്നത് ഒന്നേയുള്ളൂ. അർജുൻ 106-ൽ നിന്ന് പോയി. പക്ഷേ സോറി പറഞ്ഞില്ല. ⸻ ആ രാത്രി ഡ്യൂട്ടി റൂമിൽ ഇരുന്ന് മാളവിക ഫയലുകൾ നോക്കുകയായിരുന്നു. അർജുന്റെ ഫയൽ വീണ്ടും അവളുടെ മുന്നിലെത്തി. അവൾ കുറച്ചുനേരം അതിലേക്ക് നോക്കി. പിന്നെ പതിയെ ചിരിച്ചു. “നീ എവിടെയാണെങ്കിലും…” അവൾ ഫയൽ അടച്ചു. “ആ സോറി പറയിപ്പിക്കാതെ ഞാൻ വിടില്ല.” അവൾക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു… അടുത്ത ദിവസം പകൽ സമയത്ത് അർജുൻ വീണ്ടും അതേ ആശുപത്രിയിൽ എത്തുമെന്ന്. അവൾക്ക് കാണാൻ കഴിയാത്ത സമയത്ത്. അവനും അറിയില്ലായിരുന്നു… തന്നെ കാണാതെ പോയ ഓരോ രാത്രിയിലും മാളവികയുടെ വാശി കുറയുന്നതിന് പകരം കൂടിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്ന്. #📙 നോവൽ #തുടർകഥ