🩷 Ami A 🩷 🫰🏻🥰
824 views • 1 days ago
പ്രളയം കൊണ്ടുപോയത് അവളെയല്ല ആ വർഷത്തെ പ്രളയം വെള്ളം മാത്രമല്ല കൊണ്ടുപോയത്.
ചിലരുടെ വീടുകൾ പോയി.
ചിലരുടെ സ്വപ്നങ്ങൾ പോയി.
ചിലരുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവർ പോയി.
പക്ഷേ അവളുടെ ജീവിതം അത് മുഴുവനായും ഒഴുകിപ്പോയി.
പ്രളയജലം വീടുകളെയും വഴികളെയും വിഴുങ്ങിയ ആ രാത്രിയിൽ അവൾ എവിടെയായിരുന്നു എന്നുപോലും പിന്നീട് അവൾക്ക് ഓർമ്മയില്ല.
കണ്ണുതുറന്നപ്പോൾ അവൾ ഒരു അന്യമായ മുറിയിലെ കട്ടിലിലായിരുന്നു ശരീരം വേദനിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
മനസ്സ് അതിലും കൂടുതൽ അവൾക്ക് എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്ന് ഓർത്തെടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ ഓർമ്മകൾ ചിതറിയ കണ്ണാടിച്ചില്ലുകൾ പോലെ മനസ്സിലേക്ക് കുത്തിക്കയറി.
അവൾ കണ്ണുകൾ അടച്ചു കരഞ്ഞു പക്ഷേ കരച്ചിലിനിടയിലും അവൾ ആദ്യം അന്വേഷിച്ചത് സ്വന്തം കുടുംബത്തെയായിരുന്നു.
അമ്മ അച്ഛൻ അനിയൻ അനിയത്തിവീട് ആരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല പ്രളയം എല്ലാം കൊണ്ടുപോയിരുന്നു അവളുടെ പേര് പോലും അറിയാത്ത ഒരു അന്യമായ ലോകത്ത് അവൾ ഒറ്റയ്ക്കായി.
കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം അവൾ ആ കട്ടിലിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു എങ്ങോട്ടാണ് പോകേണ്ടതെന്ന് അറിയില്ല.
ആരെ സമീപിക്കണമെന്ന് അറിയില്ല എന്തിനാണ് ജീവിക്കേണ്ടതെന്നും അറിയില്ല.
എന്നിട്ടും അവൾ നടന്നു ഒരു ദിവസം രണ്ട് ദിവസം പിന്നെ ദിവസങ്ങൾ എണ്ണാതെയായി ഒരിക്കൽ വൃത്തിയുള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ച് വീട്ടിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയിരുന്ന ആ അവൾ പിന്നീട് തെരുവിന്റെ അരികിൽ ഇരിക്കുന്ന ഒരാളായി മാറി വിശപ്പിന്റെ മുന്നിൽ അഭിമാനം പതുക്കെ തോറ്റു ചിലർ ഭക്ഷണം വാങ്ങിക്കൊടുത്തു ചിലർ അവളെ ആട്ടിയോടിച്ചു ചിലർ കരുണയോടെ നോക്കി ചിലർ അവളെ കണ്ടില്ലെന്ന പോലെ കടന്നുപോയി വിശപ്പിന്റെ ദിവസങ്ങളിൽ അവൾ ചിലപ്പോൾ മോഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്തു അതിന് അവൾക്ക് കുറ്റബോധമുണ്ടായിരുന്നു പക്ഷേ വിശപ്പ് മനുഷ്യനെ എത്രത്തോളം മാറ്റുമെന്ന് അവൾ അന്ന് മനസ്സിലാക്കി.
ഒരു വൈകുന്നേരം മഴ വീണ്ടും പെയ്യുകയായിരുന്നു.
അവൾ ഒരു പഴയ കെട്ടിടത്തിന്റെ വരാന്തയിൽ അഭയം തേടി അവിടെ ചവറ്റുകുട്ടയ്ക്കരികിൽ കിടന്നിരുന്ന പഴയ പുസ്തകക്കെട്ടുകൾക്കിടയിൽ അവളുടെ കണ്ണ് ഒരു പുസ്തകത്തിൽ പതിഞ്ഞു പകുതി നനഞ്ഞിരുന്നു.
പേജുകൾ വളഞ്ഞിരുന്നു പക്ഷേ കുറച്ച് പേജുകൾ ഇപ്പോഴും വായിക്കാമായിരുന്നു അവൾ അത് എടുത്തു.
എന്തിനാണെന്ന് അറിയില്ല.
ആ രാത്രി ആദ്യമായി അവൾ ആരോടും പറയാൻ കഴിയാത്ത കാര്യങ്ങൾ ആ പുസ്തകത്തിന്റെ അവസാനത്തെ ഒഴിഞ്ഞ പേജിൽ എഴുതി.
“ഇന്ന് എനിക്ക് വിശക്കുന്നു.”
അടുത്ത ദിവസം അവൾ വീണ്ടും എഴുതി.
“ഇന്ന് എനിക്ക് കരയണം.”
പിന്നെ.
“ഇന്ന് എന്നെ വേദനിപ്പിച്ചവരോട് എനിക്ക് ദേഷ്യമുണ്ട്”
ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി.
വിശപ്പ് ഉണ്ടായിരുന്നു ഏകാന്തത ഉണ്ടായിരുന്നു.
വേദന ഉണ്ടായിരുന്നു പക്ഷേ ആ പുസ്തകവും ഉണ്ടായിരുന്നു ആദ്യം അവൾ തന്റെ വേദന എഴുതി പിന്നെ തന്റെ കോപം എഴുതി പിന്നെ തന്റെ ഓർമ്മകൾ എഴുതി.
ഒടുവിൽ.
അവൾ തന്റെ ജീവിതം തന്നെ എഴുതിത്തുടങ്ങി ആരെങ്കിലും അവളെ രക്ഷിക്കാൻ വരുമെന്ന് അവൾ കാത്തിരുന്നില്ല ആരെങ്കിലും അവളുടെ കൈപിടിക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല.
അവൾ തന്നെ തന്റെ കൈ പിടിച്ചു ഒരു ദിവസം ആ പുസ്തകം അടച്ചിട്ട് അവൾ പൊട്ടിയ കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി.
മുടി അലങ്കോലമായിരുന്നുമുഖത്ത് ക്ഷീണംകൊണ്ട് വലഞ്ഞു
കണ്ണുകളിൽ വർഷങ്ങളുടെ വേദനപക്ഷേ ആ കണ്ണുകളിൽ മറ്റൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നു തിരിച്ചുവരാനുള്ള ഒരു തീ അവൾ പതുക്കെ ചിരിച്ചു.
“എന്നെ എല്ലാവരും നഷ്ടപ്പെട്ടവൾ എന്ന് കരുതട്ടെ”
അവൾ പുസ്തകം നെഞ്ചോട് ചേർത്തു.
“ഞാൻ എന്നെ തന്നെ ഇതുവരെ കണ്ടെത്തിയിട്ടില്ലല്ലോ”
അന്ന് മുതൽ അവൾ തെരുവിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പെൺകുട്ടിയല്ലായിരുന്നു അവൾ ഒരു എഴുത്തുകാരിയായി ജനിക്കുകയായിരുന്നു പ്രളയം അവളുടെ വീട് കൊണ്ടുപോയി.
അവളുടെ കുടുംബത്തെ കൊണ്ടുപോയി.
അവളുടെ പഴയ ജീവിതം കൊണ്ടുപോയി.
പക്ഷേ അവളുടെ കഥ കൊണ്ടുപോകാൻ അതിന് കഴിഞ്ഞില്ല.
തുടരും 🖤 വായന പൂർത്തിയാക്കി അഭിപ്രായങ്ങൾ താഴെ കുറിക്കുമല്ലോ 🖤
#😔വേദന
#📙 നോവൽ #📔 കഥ #💭 എന്റെ ചിന്തകള് #womenattitude
13 shares
