#📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ MY DOCTOR ❤️45 " ദേ..... ഇപ്പൊ തന്നെ ഞാൻ ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞേക്കാം. നീയിന്ന് എന്ത് വള്ളിയെടുത്തു വച്ചാലും എന്നെ വിളിക്കരുത്.... ഞാൻ ഫോൺ എടുക്കില്ല..." കോളേജിൽ നിന്നും അഞ്ജുവിനൊപ്പം ഇറങ്ങുമ്പോൾ സിറിയെ നോക്കി വൈശാഖ് അടിച്ച ഡയലോഗ് ആണിത്. കാരണം വേറൊന്നുമല്ല. സ്നേഹയെ ഒരു കോഫി ഷോപ്പിലേക്ക് വിളിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. കഴിഞ്ഞ തവണ അവൾ സംസാരിക്കാൻ വന്നപ്പോഴാണല്ലോ ഇക്കണ്ട കൂത്ത് മുഴുവൻ അരങ്ങേരിയത്. " ഇല്ലെടാ മോനൂസേ.... നീ ഇന്ന് നിന്റെ കൊച്ചിനെ കണ്ട് പ്രൊപോസൽ ഒക്കെ സ്വീകരിച്ചു ഒരു കിസ്സും കൊടുത്തു വന്നാൽ മതി.... " സിറി അവനെ കളിയാക്കി പറഞ്ഞു ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട്‌ ചെയ്തു. അഞ്ജുവും അവന്റെ പുറകിൽ ഇരുന്ന് ചിരിച്ചു. ആരോണും വൈശാകും ബൈക്ക് എടുത്തു പോയതും സിറിയും ബൈക്ക് ഓടിച്ചു തുടങ്ങി. "എന്നാലും എന്റെ അഞ്ജു മോളെ.... എന്റെ പാവം ഹിറ്റ്‌ലെരെ നീ പൂക്കി ആക്കി കളഞ്ഞല്ലോ... ഇപ്പൊ റൂമിൽ മുഴുവൻ love സോങ്ങ്‌സും ആൾടെ ആറ്റിറ്റ്യൂഡ് മുഴുവൻ ഒരു ടീനെജരെ പോലെയും ഒക്കെ ആയി മാറിയല്ലോ..." സിറി പറയുന്നത് കേട്ട് അഞ്ജു പുഞ്ചിരിയോടെ അവന്റെ മേലേക്ക് ചാഞ്ഞു. " ആൾ അതൊക്കെ desreve ചെയ്യുന്നുണ്ടെടാ.... " " ആളെപ്പോലെ തന്നെ നിഷ്കളങ്കമായ സ്നേഹം നീയും deserve ചെയ്യുന്നുണ്ട്...." അഞ്ജു തലയാട്ടി. പിന്നീട് ഇരുവരും കുറച്ചു നേരത്തേക്ക് ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല... പെട്ടന്നാണ് സിറി മിററിലൂടെ പുറകിലേക്ക് നോക്കുന്നത്. പുറകിലായി ഒരു ഡിസ്റ്റൻസിൽ തങ്ങളെ ഫോളോ ചെയ്യുന്ന താർ കണ്ടതും സിറി ഒന്ന് പകച്ചു. " അഞ്ജു...... അത് മാർട്ടിന്റെ വണ്ടിയാണ്... എനിക്കത് നമ്മളെ ഫോളോ ചെയ്യുന്ന പോലെ തോനുന്നു... " സിറി കഴിയും വിധം നോർമൽ ആയി പറഞ്ഞു. അഞ്ജു പുറകിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു നോക്കി. അത് തങ്ങളെ ഫോളോ ചെയ്യുകയാണെന്ന് അവൾക്കും ഉറപ്പായി. " സിറി.... എനിക്ക് പേടിയാവുന്നു.. " " പേടിക്കല്ലേ... ഞാൻ ഇല്ലേ.... നീ ധൈര്യമായി ഇരിക്ക്. ഒരു കാര്യം ചെയ്യ് നീ വേഗം അപ്പനും ആരോണും വൈശാഖിനും ലൈവ് ലൊക്കേഷൻ അയച്ചിട്. " സിറി വണ്ടിയുടെ സ്പീഡ് കൂട്ടി കൊണ്ട് പറഞ്ഞതും അഞ്ജു വേഗം അവർക്കൊക്കെ ലൊക്കേഷൻ അയച്ചിട്ടു. എന്നാൽ മാർട്ടിന്റെ വണ്ടി അവർക്ക് തൊട്ടു പുറകിലായി തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. സിറി അവനെക്കൊണ്ടാവും വിധം സ്പീഡിൽ ആണ് വണ്ടി ഓടിക്കുന്നത്. അഞ്ജുവിന്റെ മുഖത്തേക്ക് ശക്തമായി കാറ്റടിച്ചു. അവൾ കണ്ണുകൾ ചിമ്മി സിറിയുടെ പുറത്തേക്ക് തലവച്ചു. എന്തോ അപകടം സംഭവിക്കാൻ പോകുന്നു എന്ന് തന്നെ അവളുടെ ഉള്ളം പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു. ടൗണിൽ നിന്നും ഒരു ഉള്ളേരിയയിലേക്ക് ബൈക്ക് കയറി. അപ്പോഴും അവർ പിന്നാലെ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. മാർട്ടിൻ രണ്ടും കല്പിച്ചാണെന്ന് സിറി ഉറപ്പിച്ചു. വല്ലാത്തൊരു ഭയം സിറിയിലും വന്നു നിറഞ്ഞു തുടങ്ങി. ഒറ്റക്കാണെങ്കിൽ പ്രശ്‌നമില്ലായിരുന്നു ഇതിപ്പോ അഞ്ജു കൂടെയുള്ളതാണ് പേടി. " സിറി.... അവര് പിന്നാലെ തന്നെയുണ്ടല്ലോ" അഞ്ജുവിന്റെ സ്വരത്തിൽ നല്ല ഭയം നിഴലിച്ചിരുന്നു. സിറി മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. സിറിയുടെ ബൈക്ക്  ഇരുവശത്തും റബ്ബർ മരങ്ങൾ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന വഴിയിലൂടെ വേഗത്തിൽ നീങ്ങി. പെട്ടന്ന് ബൈക്കിന്റെ ടയറിൽ നിന്നൊരു ശബ്‌ദം കേട്ടതും ബൈക്ക് ഒരു വശത്തേക്ക് ചെരിഞ്ഞു വീണതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു. രണ്ടു പേരും നിലത്തേക്ക് മലർന്നടിച്ചു വീണു. " ഹാ..... " അഞ്ജു കരയുന്നത് കേട്ട് കാലിൽ മറിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ബൈക്ക് കഷ്ടിച്ച് തള്ളി നീക്കി സിറി എന്തി വലിഞ്ഞു അഞ്ചുവിനടുത്തെത്തി. അഞ്ജുവിന്റെ കൈ മുട്ട് പൊട്ടി ചോര ഒലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സിറി അവളെ പിടിച്ചെഴുന്നേൽപ്പിച്ചു. " വേദനിച്ചോ? " സിറി ആവലാതിയോടെ ചോദിച്ചു. " അത് സാരമില്ല.... നീ വണ്ടിയെടുക്ക്... " അവർക്ക് നേരെ വരുന്ന താർ കണ്ട് അഞ്ജു പറഞു. എന്നാൽ മറിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ബൈക്കിന്റെ പൊട്ടിയ ടയർ കണ്ടതും സിറി നെഞ്ചിൽ കൈ വച്ചു. " അഞ്ജു...... നിനക്കെന്നെ വിശ്വാസമുണ്ടോ? " ബൈക്കിനെയും അവളെയും മറി നോക്കി സിറി ചോദിച്ചു. " ഉണ്ട്..." നല്ല പേടിയുണ്ടെങ്കിലും ഉറച്ച സ്വരത്തിൽ അവൾ പറഞ്ഞു. സിറി അവൾക്ക് നേരെ കൈ നീട്ടി. അപ്പോഴേക്കും വണ്ടി അവർക്കടുത്തെത്തിയിരുന്നു. കോഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിലിരുന്ന് പുറത്തേക്ക് തലയിട്ട് മാർട്ടിൻ വല്ലാത്തൊരു ചിരി ചിരിച്ചു. ആരും പേടിക്കുന്നൊരു ചിരി. സിറി ശ്വാസം ആഞ്ഞു വലിച്ചു അഞ്ജുവിന്റെ കൈപ്പിടിച്ചു റബ്ബർ തോട്ടത്തിലേക്കിറങ്ങി ഓടി. തട്ട് തട്ടായുള്ള സ്ഥലത്തൂടെ അവളുടെ കൈപിടിച്ചു അവനാൽ ആവും വിധം സിറി ഓടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.അഞ്ജു കൃഷ്ണ ഭഗവാനെ മനസ്സിൽ വിളിച്ചു അവനൊപ്പം എത്താൻ അവളാൽ ആവുന്നതും ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. " പിടിക്കെടാ ആ നായിന്റെ മക്കളെ..... " മാർട്ടിന്റെ അലർച്ച ആ തോട്ടം മുഴുവൻ മുഴങ്ങി. ഇരക്ക് പിന്നാലെ ഓടുന്ന സിംഹത്തിന്റെ ആവേശത്തോടെ തോമസ് അവർക്ക് പുറകെ ഓടി. കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നവരും. " പറ്റില്ല സിറി.... ഇനി പറ്റില്ല.... " നിലത്തേക്ക് കാര്യമായൊന്ന് വീഴാൻ പോയതും അഞ്ജു നെഞ്ചിൽ കൈവച്ചു വളഞ്ഞു കിതച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. " ഇങ്ങനെ പറയല്ലേ..... നിന്നെ കൊണ്ട് പറ്റും. അവരുടെ കയ്യിലിപ്പോ പെട്ടാൽ... അവര് നമ്മളെ എന്ത് ചെയ്യാനാണെന്ന് പോലും അറിയില്ല.. കുറച്ചൂടെ പോയാൽ താഴെ വീടുകൾ കാണുന്നുണ്ട്. ആരെങ്കിലും സഹായിക്കാതിരിക്കില്ല.... വാ..... " ശ്വാസം കിട്ടാതെ കിതച്ചിട്ട് പോലും അവനാൽ ആവും വിധം സിറി പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും അഞ്ജു നിവർന്നു നിന്നു. അവൾ തന്റെ കൂടെ ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഇതെങ്ങനെയും നേരിട്ടേനെ എന്നായിരുന്നു അവൻ ചിന്തിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നത്. വീണ്ടും അവളുടെ കൈപിടിച്ചവൻ ഓടാൻ തുടങ്ങിയതും അഞ്ജുവിന്റെ കാലിലേക്കൊരു കല്ല് വന്നു വീണതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു. അവന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും കൈവിട്ടു അഞ്ജു നിലത്തേക്ക് കമഴ്ന്നടിച്ചു വീണു. " ആ........ " അഞ്ജു വേദനയോടെ നിലവിളിച്ചു. " അഞ്ജു........ " മുന്നോട്ട് നീങ്ങിയ സിറി ഓടിവന്നു അവൾക്കരികിലേക്കിരുന്നു. " ഇച്ചായോ..... കൊച്ചുങ്ങളെ കിട്ടി കേട്ടോ.." അവർക്ക് തൊട്ട് മുന്നിൽ കിതപ്പോടെ വന്നു നിൽക്കുന്ന തോമസ് ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചു പറഞ്ഞതും സിറി വല്ലാത്ത നിസ്സഹായതയോടെ അവളെ നോക്കി. എല്ലാം അവസാനിച്ചെന്ന ഭാവത്തിൽ അഞ്ജുവും സിറിയുടെ കണ്ണിലേക്കു നിറ കണ്ണുകളോടെ തന്നെ നോക്കുകയായിരുന്നു. ******************* ഓപ്പറേഷനും നാലഞ്ച് ഡെലിവറിയും കഴിഞ്ഞു വാർഡിൽ റൌണ്ട്സും കഴിഞ്ഞു ചത്ത പോലെയാണ് ഏഥൻ ഒപിയിൽ  വന്നിരിക്കുന്നത്. ഇനി കുറച്ചു പേഷ്യന്റ്സ് കൂടെയുണ്ട്. അതും കൂടെ തീർത്തിട്ട് വേണം  വീട്ടിൽ പോയൊന്നു കിടക്കാൻ എന്നായിരുന്നു ഏഥന്റെ ഉള്ളിൽ. " പേഷ്യന്റ്നോട്‌ കയറാൻ പറയട്ടെ ഡോക്ടർ? " മീര അകത്തേക്ക് തലയിട്ട് ചോദിച്ചു. " നിക്ക് മീര ഒരു ഫൈവ് മിനുട്ട്." ഏഥൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് തലയാട്ടി മീര പുറത്തേക്ക് പോയി. ഏഥൻ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് ഫോൺ എടുത്തു. അഞ്ജുവിനെ ഒന്ന് വിളിക്കാനും ആ ശബ്‌ദം ഒന്ന് കേൾക്കാനും ഏഥന് കൊതി തോന്നി. രാവിലെ ഒരു മെസ്സേജ് അയച്ചിട്ടതാണ് അതിനു ശേഷം ഒരു ഒഴിവ് കിട്ടിയിട്ടില്ല. ഫോൺ ലോക്ക് തുറന്നപ്പോഴാണ് നോട്ടിഫിക്കേഷൻ ബാറിൽ അവന്റെ babygirl ന്റെ മെസ്സേജ് കിടക്കുന്നത് കാണുന്നത്. അവനത് ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ തുറന്നു. മെസ്സേജ് കണ്ടതും ഏഥന്റെ മുഖം വിവർണമായി. നെഞ്ചിലൂടൊരു കൊള്ളിയാൻ മിന്നി. ' ഏഥൻ.... We are in trouble.. Please help us....' ഇങ്ങനെയെഴുതി ലൈവ് ലൊക്കേഷനും അയച്ചിട്ടിരിക്കുന്നു. ഏഥൻ അപ്പോൾ തന്നെ അഞ്ജുവിന്റെ നമ്പറിലേക്ക് കാൾ ചെയ്തു. റിങ് ചെയ്യുണ്ടെങ്കിലും കാൾ അറ്റൻഡ് ആയില്ല. വീണ്ടും അവൻ വിളിച്ചു നോക്കി. അപ്പോഴും അത് തന്നെ അവസ്ഥ. ഏഥനു എന്തെന്നില്ലാത്ത ഭയം തോന്നി തുടങ്ങി. അവൻ വേഗം സിറിക്ക് കാൾ ചെയ്തു. സെയിം അവസ്ഥ. അവനും കാൾ എടുക്കുന്നില്ല. രണ്ടു പേരെയും മാറി മാറി വിളിച്ചിട്ടും കാൾ എടുക്കുന്നില്ല.... ഏഥൻ എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ പകച്ചു പോയി. ഏഥൻ എന്തോ ഓർത്ത പോലെ വേഗം വൈശാഖിനെ വിളിച്ചു. രണ്ടു റിങ് ചെയ്തതും അപ്പുറത് കാൾ എടുത്തു. " ഹലോ.... " " വൈശാഖേ.... ഞാൻ ആണ് ഏഥൻ..... സിറി നിങ്ങടെ കൂടെയുണ്ടോ? " വേഗത്തിൽ ഏഥൻ ചോദിച്ചു. " ഇല്ലല്ലോ അപ്പാ..... അവനും അഞ്ജുവും റെസ്റ്റോറന്റിലേക്ക് പോയിട്ട് ഏകദേശം 2 മണിക്കൂർ ആയി കാണും... " വൈശാഖ് കോഫി ഷോപ്പിൽ മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്ന സ്നേഹയെ നോക്കി പറഞ്ഞു. " എടാ.... എന്തോ കുഴപ്പമുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു.. അഞ്ജു എനിക്ക് മെസ്സേജ് ഇട്ടിട്ടുണ്ട്..അവരെ വിളിച്ചിട്ട് കിട്ടുന്നില്ല... " ഏഥൻ പറഞ്ഞതും വൈശാഖ് അവന്റെ നോട്ടിഫിക്കേഷൻ ബാർ എടുത്തു നോക്കി. അതിലും അഞ്ജുവിന്റെ മെസ്സേജ് കിടക്കുന്നു. " അപ്പാ.... എന്തോ പ്രശ്നമുണ്ട്... ഞങ്ങൾ ദാ ഇറങ്ങി.... " വൈശാഖ് വെപ്രാളത്തിൽ ഫോൺ കട്ട്‌ ചെയ്ത് പോക്കറ്റിലേക്കിട്ടു. അഞ്ജു അങ്ങനൊരു മെസ്സേജ് ഇട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അത് വെറുതെയാവില്ലെന്ന് അവനറിയാം. " സോറി..... എനിക്ക് അത്യാവശ്യമായി ഒരിടം വരെ പോകാനുണ്ട്..... " അവനത് പറഞ്ഞതും സ്നേഹയുടെ മുഖം താഴ്ന്നു. " ദേ....  I love you..... നിന്നെ എനിക്ക് ഇഷ്ട്ടാടി.... ഇപ്പൊ നീ വീട്ടി പൊക്കോ.... " അവൻ വേഗത്തിൽ പറഞ്ഞു. സ്നേഹ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ തലയാട്ടി.. " വാടാ..... അവരെന്തോ കുഴപ്പത്തിൽ ചെന്നു ചാടിയിട്ടുണ്ട്.... " ആരോണിനോട് പറഞ്ഞു . കൂടുതലൊന്നും ചോദിക്കാൻ നിൽക്കാതെ ആരോൺ ബൈക്കിന്റെ പുറകിൽ കയറി. ഏഥൻ വേഗം കേബിനിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങി.. " മീര.... ഒരു ഫാമിലി എമർജൻസി.... താൻ ഇവരെ ഒക്കെ നാളെ രാവിലേക്ക് ബുക്കിങ് മാറ്റിയേക്ക്.... " ഇത് പറഞ്ഞു ഒരു മറുപടിക്ക് കാക്കാതെ വെപ്രാളത്തിൽ ഏഥൻ പാഞ്ഞു. അഞ്ജു ഇട്ട ലൊക്കേഷൻ നോക്കി വണ്ടിയോടിച്ചു... അവന്റെ ഹൃദയം അനാവശ്യമായി ഇടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ മകന്റെയും  പെണ്ണിന്റെയും മുഖം മാറി മാറി മനസ്സിൽ വന്നു കൊണ്ടിരുന്നു. " കർത്താവെ.... എന്റെ കൊച്ചുങ്ങൾക്കൊന്നും വരുത്തല്ലേ..... " ഹൃദയത്തിൽ തട്ടിയ പ്രാർത്ഥനയോടെ ഏഥൻ വണ്ടിയുടെ സ്പീഡ് കൂട്ടി. **************** സിറിയുടെ കണ്ണുകൾ തുറക്കുമ്പോൾ തലക്ക് വല്ലാത്ത ഭാരം പോലെയവന് തോന്നി. തലയിൽ നിന്ന് ഒലിച്ചിറങ്ങി കണ്ണിനു മുകളിൽ തങ്ങി നിൽക്കുന്ന ചോര തുള്ളികൾ കാരണം മുന്നിലുള്ള കാഴ്ച വ്യക്തമല്ലാത്ത പോലെ... എങ്കിലും അതൊരു പഴയ വീടാണെന്നവന് തോന്നി. മുന്നിൽ ആരുടെയൊക്കെയോ അവ്യക്തമായ രൂപങ്ങളും. " വേണ്ട.... വേണ്ട.... പ്ലീസ്.... എന്നെ ഒന്നും ചെയ്യല്ലേ..... പ്ലീസ്..... " അഞ്ജുവിന്റെ ദയനീയമായ നിലവിളി കേട്ടതും സിറി തല നന്നയൊന്ന് കുടഞ്ഞു ഷോൾഡറിൽ മുഖതുള്ള രക്തം അമർത്തി തുടച്ചു മുന്നിലേക്ക് നോക്കി. മുന്നിലുള്ള കാഴ്ച കണ്ടതും സിറിയുടെ രക്തം തിളച്ചു പൊങ്ങി. പോസ്റ്റിനു പുറകിലേക്കാക്കി കെട്ടിയിരിക്കുന്ന കയ്യിലെ കെട്ട് അവനാൽ ആവും വിധം  പൊട്ടിക്കാനായി മുഷ്ടി ചുരുട്ടി വലിച്ചു. " അത് പൊട്ടി പോരത്തില്ല മോനേ.... നീ വല്ലാതെ കിടന്ന് ബുദ്ധിമുട്ടണ്ട.... " സൈഡിൽ ഒരു കസേരയിൽ ഇരുന്ന് മാർട്ടിൻ ചുണ്ടിൽ  എരിയുന്ന സിഗററ്റിന്റെ പുക മുകളിലേക്കൂതി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. സിറി നിസ്സഹായതയോടെ അവന്റെ തൊട്ട് മുന്നിലേക്ക് നോക്കി. തന്നെ കെട്ടിയിട്ട പോലെ തന്നെ ഒരു പോസ്റ്റിനു മുന്നിലായി മുട്ടുകാലിൽ ഇരുത്തി  കൈ പുറകിലേക്ക് കെട്ടിയിട്ട് അഞ്ജുവിനെയും ഇരുത്തിയിരിക്കുന്നു. അവൾക്ക് മുന്നിലായി കഴുകൻ കണ്ണുകളോടെ തോമസ് മുട്ട് കുത്തി നിൽക്കുന്നുണ്ട്. അയാൾ അഞ്ജു ഇട്ടിരിക്കുന്ന ഷർട്ടിന്റെ ഓരോ ബട്ടൺ ആയി ഊരുകയായിരുന്നു. നിറഞ്ഞൊഴുക്കുന്ന കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി ചിമ്മി അഞ്ജു നിലവിളിക്കുകയാണ്. ആ നിലവിളികൾ എന്തോ ലഹരി പോലെ ആസ്വദിച്ചു തോമസും മാർട്ടിനും അവർക്കൊപ്പമുള്ള രണ്ടു പേരും. " ഡാ........" സിറി അലറി. " അവളെ വിടെടാ നായെ..... അവൾക്കന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാൽ എന്റെ അപ്പനാനെ സത്യം കൊന്നു കളയും മൈ#₹# നിന്നെയൊക്കെ..... " ഒരു ഭ്രാന്തനെ പോലെ സിറി അലറി വിളിച്ചു. തുടരും....... ഞാൻ ഈ നാട്ടുകാരിയല്ല 🫣🫣.