#📙 നോവൽ കാശിഭദ്രം 🔻 പാർട്ട്_1 ✍️രചന - ജിഫ്ന നിസാർ 💥 കയ്യെടുക്കെടാ.... ഭദ്രയുടെ കണ്ണിലേക്കു ദേഷ്യം ഇരച്ചു കയറി.. ഇല്ലെങ്കിലോ.. വെല്ലുവിളി പോലെ അവളുടെ കയ്യിൽ അമർത്തി പിടിച്ചു കൊണ്ടു ചോദിച്ചവന്റെ ഇടത് കവിളിൽ അവളുടെ മറു കൈ ആഞ്ഞു പതിയാൻ പിന്നെ അധിക സമയമൊന്നും വേണ്ടിയിരുന്നില്ല. കണ്ട് നിന്നവർക് പോലും വേദന തോന്നും വിധം അമർത്തി കിട്ടിയ ആ അടി.. വൈശാഖ് അറിയാതെ തന്നെ പിടി അയച്ചു. ഡീ... അവന് പിന്നിലുള്ളവർ നിമിഷനേരം കൊണ്ടു ഭദ്രക്ക് മുന്നിലെത്തി. എന്താടാ.. വൈശാഖ് പിടിച്ച കൈ ഒന്നാഞ്ഞു കുടഞ്ഞു കൊണ്ടവൾ അതേ കലിയോടെ തന്നെ അവരെയും നോക്കി. നീ അവനെ അടിച്ചോ.. എന്തേ.. നിനക്ക് കണ്ണ് കാണില്ലേ. യാതൊരു കൂസലും ഇല്ലാത്ത അവളുടെ ഉത്തരം കേട്ടതും വൈശാഖിന്റെ കൂട്ടുകാരുടെ മുഖം ചുവന്നു. "നിനക്കറിയില്ല ഞങ്ങളെ.. എന്ത് ധൈര്യമുണ്ടായിട്ടാടി നീ അവനെ അടിച്ചത്.. അവന്റെ അച്ഛൻ ആരെന്നറിയോ നിനക്ക്.. അദ്ദേഹം അറിഞ്ഞാ..." ഒരു ചുക്കും ചെയ്യില്ല... ഭദ്ര ഒരു പുച്ഛത്തോടെ പറഞ്ഞതും അത് പറഞ്ഞവനെ മുഖം വിളറി പോയി. അങ്ങനൊരു മറുപടി അവൻ ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. അവൻ മാത്രമല്ല.. വൈശാഖ് പോലും.. നീയൊക്കെ ആരായാലും എനിക്കെന്താ ഡാ.. ഇതെന്റെ കടയാ.. ഇവിടെ വന്നിട്ട് തെമ്മാടിതരം കാണിക്കരുതെന്ന് നിന്റെ കൂട്ടുചാരനോട് ഞാൻ എത്ര പ്രാവശ്യം പറഞ്ഞെന്ന് നീ തന്നെ പോയെന്നു ചോദിക്ക്.. എന്നിട്ട് എന്നോട് ചൊറിയാൻ വാ നീ.. " ഭദ്ര പറയുന്നതിനൊപ്പം തന്നെ വൈശാഖിന്റെ നേരെ ഒന്ന് തുറിച്ചു നോക്കി. അവളുടെ കയ്യിൽ നിന്നും കിട്ടിയ അടിയിൽ വായിൽ ചോര ചുവച്ചതും പല്ലിളകി പോയതും ചെക്ക് ചെയ്യുന്ന അവനാ നോട്ടം കണ്ടില്ലേലും അവന്റെ കൂട്ടുകാർക്ക് അതിലെ ദേഷ്യം മനസ്സിലായി.. മോളെ...ഭദ്രെ.. പിന്നിൽ നിന്നും ഭയന്ന് കൊണ്ടുള്ള ആ വിളി. ശ്രീ ഭദ്ര പല്ല് കടിച്ചു കൊണ്ടാണ് തിരിഞ്ഞത്. പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത് പോലെ തന്നെ.. കണ്ണുകളിൽ ഈ ലോകത്തിലെ സകല ഭയവും കുത്തി നിറച്ചു കൊണ്ടവളുണ്ട്. ലക്ഷ്മി.. ശ്രീ ഭദ്രയുടെ ചേച്ചി.. ശ്രീ ലക്ഷ്മി. എന്താ... തിരിഞ്ഞത് അവളോട് ചോദിക്കുമ്പോഴും ഭദ്രയുടെ മുഖം കടുത്തു തന്നെയിരുന്നു. വേണ്ട ടി.. " ദയനീയ മായൊരു പറച്ചിൽ. കൈ കൂപ്പുന്നില്ല എന്നേ ഒള്ളു. അത്രയും അപേക്ഷിക്കുന്നു. എന്ത് വേണ്ടന്ന്.. ഇവൻ ഇവിടെ ചെയ്തതൊക്കെ ചേച്ചിയും കാണുന്നില്ലേ. ഒന്നും വേണ്ടന്ന് ചേച്ചി പറഞ്ഞത് കേട്ട് ഇത് വരെയും ഞാനും സഹിച്ചല്ലേ.. ക്ഷമിച്ചില്ലേ.. അപ്പോഴൊക്കെ ഇവന്മാർക്ക് അതൊരു രസം. ഭദ്ര വീണ്ടും പല്ല് കടിച്ചു കൊണ്ടു വൈശാഖിനെ നോക്കി. "നല്ലോണം അധ്വാനിച്ചു കൊണ്ടു തന്നെയല്ലേ നമ്മളീ കട മുന്നോട്ട് കൊണ്ടു പോണത്.. ഇത് ഇവന്മാരുടെ ആരുടേയും ഔദാര്യമോ തറവാട്ടു വകയോ അല്ലല്ലോ.. നമ്മുടെ ജീവിതമാർഗമല്ലേ. എന്നിട്ടെവിടെ കയറിവന്നിട്ട് അതിന് മേൽ അച്ഛന്റെ രാഷ്ട്രീയ പിടിപ്പാടും സ്വത്തിന്റെയും കണക്കും പറഞ്ഞിട്ട് തോന്ന്യസം നടത്തിയ അതും നമ്മള് കണ്ടില്ല കേട്ടില്ല എന്ന് വെക്കണോ.. അത് പറ്റില്ലെന്ന് പറഞ്ഞതിനാ അവനെന്റെ കയ്യിൽ കയറി പിടിച്ചത്.. ഇനിയതും ഞാൻ വേണ്ടന്ന് വെക്കണോ.. ഭദ്ര വല്ലാതെ കിതക്കുന്നുണ്ട്. അത്രയ്ക്ക് പറഞ്ഞതും ലക്ഷ്മിക്കും പിന്നെ അവളൂടെന്ത് പറയണം എന്നറിയാത്ത അവസ്ഥയിലായി പോയി. ലക്ഷമിക്കും അവിടെ കൂടി നിൽക്കുന്ന ആളുകൾക്കും നന്നായി അറിയാം.. ഭദ്ര പറഞ്ഞതൊക്കെ തന്നെയാണ് ശേരി. ആ കട കൊണ്ടാണ് ഭദ്രയും ലക്ഷ്മിയും ജീവിതം മുന്നോട്ട് കൊണ്ടു പോണത്. അവരുടെ അച്ഛൻ രാമനും അമ്മ ജാനകിയും കൂടി നടത്തി കൊണ്ടു പോയിരുന്ന കട. ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ മുഴുവനും പ്രതീക്ഷിക്ളെയും പേറി മുന്നോട്ട് പോയിരുന്നത്.. പെട്ടന്നൊരു നാൾ ഒരു അപകടത്തിൽ രാമനും ജാനകിയും മരണപ്പെട്ടു പോകുമ്പോൾ അയാളുടെ രണ്ടു പെൺമക്കൾക്കൊപ്പം ആ കട കൂടി അനാഥയായി. ഒറ്റപ്പെട്ടു പോയ രണ്ടു പെൺകുട്ടികൾ എന്ത് മാത്രം ബാധ്യതയാവും എന്നറിയാവുന്നത് കൊണ്ടു തന്നെ കുടുംബക്കാരിൽ ആരും അവരെ കൂടെ കൂട്ടിയില്ല. ഒടുവിൽ അച്ഛൻ മുന്നിൽ തെളിച്ചു നൽകിയ ദീപം പോലെ... പഠനം നിർത്തി ഭദ്രയുടെ തീരുമാനപ്രകാരം അവളും അവളുടെ ലച്ചു ചേച്ചിയും കൂടി ആ കട വീണ്ടും നടത്തി കൊണ്ടു പോകാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോഴും എതിർത്തും അനുകൂലിച്ചും പറയാൻ നിരവധി ആളുകലുണ്ടായി. ലക്ഷ്മി ആദ്യം മുതലേ കുറച്ചു ഒതുങ്ങിയ ആളാണ്‌. വഴക്കും ബഹളങ്ങളും പ്രശ്നങ്ങളെയും അവൾക്ക് ഭയമായിരുന്നു. അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും വേർപാട് നൽകിയ ആഘാതം അവളിൽ നിന്നും അത്ര പെട്ടന്നൊന്നും വിട്ട് പോയിട്ടില്ല. പക്ഷേ ലക്ഷ്മിയുടെ നേരെ എതിരാണ് ഭദ്ര. അവൾക്കാരെയും പേടിയില്ല. അനീതിക്കെതിരെ ശബ്ദമുയർത്താൻ യാതൊരു ഭയവുമില്ല. സത്യത്തിൽ അവൾ ഒറ്റയോരാളുടെ ധൈര്യം കൊണ്ടാണ് അവരുടെ ജീവിതം. ഇനി മേലാൽ നിന്നെയോ നിന്റെ കൂട്ടുകാരിൽ ഒരാളെ പോലുമോ ഈ വഴി എങ്ങാനും കണ്ട.. കത്തിച്ച കളയും ഞാൻ. പറഞ്ഞില്ലെന്നു വേണ്ട.. " ലക്ഷ്മിയെ വിട്ട് ഭദ്ര വീണ്ടും വൈശാഖിനു നേരെ തിരിച്ചു. അവന്റെ വെളുത്ത മുഖത്ത് നല്ലത് പോലെ പതിഞ്ഞു പോയ ഭദ്രയുടെ കൈ വിരൽ പാടുകൾ. വായിലെ കനത്ത വേദന. എങ്കിലും അവൻ അവളെ കലിയോടെ തന്നെ നോക്കി. ഇതിനുള്ളത് നീ അനുഭവിക്കും പുന്നാര മോളെ.. " വൈശാഖിനു വേണ്ടി.. അവന്റെ കണ്ണിലെ കലി കണ്ടിട്ട് അവന്റെ കൂട്ടുകാരൻ പറയുമ്പോൾ ഭദ്ര ചുണ്ട് കോട്ടി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. എന്നാൽ ലക്ഷ്മി അപ്പോൾ മുതൽ വിറച്ചു തുടങ്ങി. ആശ്രയിക്കാൻ ആരുമില്ലല്ലോ എന്നുള്ള അരക്ഷിത ബോധം അവളിലെ ഭയത്തെ വല്ലാതെ വളർത്തി വലുതാക്കി. "ഞാനും ഈ കടയും ഇവിടെ തന്നെ കാണും.. അത് കൊണ്ടു നിങ്ങള് പോകാൻ നോക്കിക്കേ .. എനിക് വേറെയും ജോലി ഉള്ളതാ.." അവനാ പറഞ്ഞത് തീർത്തും പുച്ഛിച്ചു കൊണ്ടു ഭദ്ര തിരിഞ്ഞു നടന്നു. പുറത്തേക്കിറഞ്ഞും മുൻപ് വൈശാഖിന്റെ നോട്ടം വീണ്ടും അവളിൽ തുളഞ്ഞു കയറി . ശേഷം അവൻ ലഷ്മിയേക്കും ഒന്നു നോക്കി. ഒറ്റ നോട്ടം കൊണ്ടു ഓടും പോലെ ലക്ഷ്മി അകത്തേക്ക് വലിഞ്ഞു....                               💥💥 വീട്ടിലെത്തി വിസ്തരിച്ചൊരു കുളി കഴിഞ്ഞതോടെ അന്നത്തെ ഭാരം മുഴുവനും തലയിൽ നിന്നിറങ്ങി പോയൊരു ആശ്വാസം തോന്നിയിരുന്നു ഭദ്രക്ക്. സായാഹ്നത്തിന്റെ ചുവപ്പ് പടർന്നു തുടങ്ങിയ മാനം നോക്കി.. നനഞ്ഞ മുടി തുവർത്തി അവളെങ്ങനെ കുറച്ചു നേരം ആ മുറ്റത് നിന്നു. പക്ഷേ അകത്തു നിന്നും തെറിച്ചു കേട്ട വാക്കുകൾ. അതിനിടയിൽ വിക്കിവിറച്ചു കൊണ്ടുള്ള ലക്ഷ്മിയുടെ സംസാരം. ആ മൂവന്തി പോലെ ഭദ്രയിലും ദേഷ്യം വന്നു നിറഞ്ഞത് വളരെ പെട്ടന്നാണ്. കാരണം അകത്തു നിന്നും കേട്ട ആ ശബ്ദങ്ങളുടെ അവകാശികളെ അവൾക്കറിയാം. അവളുടെ അച്ഛന്റെ അനിയനും പെങ്ങളും. സുഖവിവരം അന്വേഷിച്ചു വന്നതല്ലെന്ന് ഉറപ്പാണ്. കാരണം അങ്ങനൊരു പതിവൊന്നും അവർക്കില്ല. ഇത് പിന്നെ വന്നത് എന്തെങ്കിലും കുറ്റമോ കുറവോ അന്വേഷിച്ചു കൊണ്ടാവും. അതും ഉറപ്പാണ്. പെട്ടന്നവൾക്ക് കടയിലെ അന്നത്തെ സംഭവങ്ങൾ ഓർമ വന്നതും വരവിന്റെ കാരണവും കിട്ടി കഴിഞ്ഞു. കയ്യിലുള്ള തോർത്തിൽ മുടി ഒതുക്കി കെട്ടി കൊണ്ടു കടുപ്പിച്ച മുഖത്തോടെ അടുക്കള വാതിൽ തുറന്നു കൊണ്ടവൾ അകത്തേക്ക് കയറി. അവിടെ നിന്നും ഹാളിലേക്കും. കുടുംബത്തെ പറയിപ്പിക്കാൻ രണ്ടെണ്ണവും കൂടി.. " ചെറിയച്ഛൻ ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനിടയിലേക്ക് ഭദ്ര കലിയോടെ കയറി ചെല്ലുന്നത് കണ്ടതും ലഷ്‌മി വീണ്ടും ദയനീയമായി അവളെ നോക്കി. ബാക്കി കൂടി പറയങ്ങോട്ട്.. " തന്റെ കയ്യിൽ ഒരു സന്ധി സംഭാക്ഷണം ആഗ്രഹിക്കുന്നത് പോലെ പിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ച ലക്ഷ്മിയുടെ ശ്രമം തടഞ്ഞു കൊണ്ടു അങ്ങനൊരു ചോദ്യത്തോടെ ഭദ്ര മുന്നോട്ട് ചെല്ലുമ്പോൾ രാജേന്ദ്രനും രാജിയും പരസ്പരം നോക്കി. ഇങ്ങോട്ട് ചാടി കടിച്ചിട്ട് കാര്യം ല്ലടി.. പെണ്ണാണെന്ന് ബോധം വേണം.. ഇത് ആണുങ്ങളെ വഴി തെറ്റിക്കാൻ ഒരു കടയുടെ പേരിൽ അഴിഞ്ഞാട്ടം നടത്തിയിട്ടു ഇപ്പൊ നാട്ടുകാർ മൊത്തം കുടുംബത്തിന്റെ തട്ട് കേടെന്നാ പറയുന്നത്.. അത് കേൾക്കുമ്പോ മനുഷ്യന്റെ തൊലി ഉരിഞ്ഞു പോകുന്ന പോലാ.. " രാജേന്ദ്രന് അവളെ നേരിടാൻ കഴിയില്ലേന്നുറപ്പുള്ളത് കൊണ്ടാണ് രാജി കൂടി കളത്തിൽ ഇറങ്ങിയത്. നിങ്ങളുടെ മോന് കഞ്ചാവ് കേസിൽ പോലീസ് പിടിച്ചോണ്ട് പോയിട്ട് ജാമ്യം കിട്ടിയോ അപ്പച്ചി.. " യാതൊരു ഭാവമാറ്റവും ഇല്ലാതെ ഭദ്രയുടെ ചോദ്യം. നിമിഷം കൊണ്ട് രാജി കുത്ത് കൊണ്ട ബലൂൺ പോലായി. വിളറി വെളുത്ത അവർ രാജേന്ദ്രനെ നോക്കി. അന്നൊന്നും ചെറിച്ഛന്റേം അപ്പച്ചീടേം തൊലി ഉരിഞ്ഞു പോയില്ലേ.. " ഭദ്ര അടുത്ത ചോദ്യവും ചോദിച്ചു. നീ വല്ലാണ്ട് നെഗളിക്കണ്ട.. ഞാൻ നെഗളിക്കും .. കാരണം ഞാനും എന്റെ ചേച്ചിയും നിങ്ങളുടെ ആരുടേയും ഔദാര്യം കൊണ്ടല്ല ജീവിക്കുന്നത്. അച്ഛനും അമ്മയും പോയപ്പോ ഞാനും ഇവളും നിങ്ങൾക്കൊരു ബാധ്യത ആവുമോ എന്ന് ഭയന്നിട്ട് അന്ന് രാത്രി തന്നെ സ്ഥലം വിട്ട് പോയതല്ലേ നിങ്ങളൊക്കെ.. ആ നിങ്ങളാണോ ഞങ്ങളെ അച്ചടക്കം പഠിപ്പിക്കാൻ വന്നത്.. പരിഹാസത്തോടെ ഭദ്ര ഇരുവരെയും മാറി മാറി നോക്കി. ഞങ്ങള് കൊണ്ടു തന്നതൊക്കെ വാങ്ങിച്ചു തിന്നിട്ട് ഇപ്പൊ നീ അതെല്ലാം മറന്നോടീ.. " രാജി വീണ്ടും പോരിനിറങ്ങി. നിങ്ങളിപ്പോ പറഞ്ഞത് ന്യായം.. അന്നങ്ങനെ തന്നത് എന്നും വിളിച്ചു പറയും എന്നും അറിയാമായിരുന്നു. പിന്നെ തന്നതും തിന്നതും നിങ്ങളുടെ തറവാട്ടു വകയൊന്നും അല്ലല്ലോ.. അതിന്റെ പേരിൽ എന്റെ അച്ഛന്റെ ഓഹരി കൂടി കയ്യിലാക്കിയ നിങ്ങളെ എനിക്കറിയാം.. അപ്പൊ അപ്പച്ചി തന്ന കണക്ക് വിട്.. അവൾ പല്ല് കടിച്ചു.. ചേട്ടന് ഹോസ്പിറ്റലിൽ വന്ന  ചിലവിലേക്കാണ് ആ കാശ്.. " ഭദ്രയുടെ കൂർത്ത നോട്ടം കണ്ടതും രാജേന്ദ്രൻ മുഴുവനും പറഞ്ഞില്ല. "ഇമ്മാതിരി കഥയൊക്കെ അത് അറിയാത്തവരോട് പറയ്യ് ചെറിയച്ഛ.. എനിക്കറിയാം.. ശെരിക്കും അറിയാം,  ആ ഹോസ്പിറ്റലിൽ എന്താ നടന്നതെന്ന്.. നിങ്ങളൊക്കെ എന്താ ചെയ്തതെന്നും. പിന്നെ അതിന് പിറകെ വരാത്തത്.. ഞങ്ങളുടെ അച്ഛൻ പോയില്ലേ.. അമ്മ പോയില്ലേ.അതിനേക്കാൾ വലുതല്ല എനിക്കും ഇവൾക്കും ആ ഓഹരി പണം. അത് നിങ്ങളെളെടുത്തോ .. എന്റേം ഇവളുടേം ഔദാര്യം തന്നെയാണത്. അല്ലെന്ന് നിങ്ങളെത്ര വാദിച്ചാലും അതങ്ങനെ തന്നെ ആണെന്ന് നിങ്ങൾക്കും ഞങ്ങൾക്കുമറിയാം.. അപ്പൊ അതും വിട്.. എന്നിട്ടീ സന്ധ്യക്ക് ഒരുപാട് തിരക്കുകൾ ഉണ്ടായിട്ടും രണ്ടാളും ഓടിപിടച്ചു വന്നതിന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞിട്ട്പോകാൻ നോക്ക്.. നല്ല ക്ഷീണമുണ്ട്.. വെളുപ്പിനെ കടയിലേക്ക് പോയതാണ്. നാളെ ഇനിയും പോകാനുള്ളതാണ്.." യാതൊരു മയവുമില്ലാത്ത ഭദ്രയുടെ വാക്കുകൾ. വരേണ്ടായിരുന്നു എന്നാണ് വന്നവർക്ക് തോന്നിയത്. ഓരോ വള്ളി പിടിച്ചും ഈ വീട്ടിലേക്ക് അവരെ ചോദ്യം ചെയാൻ വന്നു കയറുന്ന അന്നെല്ലാം അവർക്കങ്ങനെ ഒരു തോന്നൽ ഉണ്ടാവാറുണ്ട്. എന്നാലും പിന്നെയും വന്നു കൊണ്ടേയിരിക്കും.. നീയാ സുഗതൻ സാറിന്റെ മോനോട് എന്താ ചെയ്തത്.. അവരൊക്കെ വല്ല്യ ആളുകളാണ്.." രാജേന്ദ്രൻ വേണോ വേണ്ടയോ എന്നൊരു ഭാവത്തിൽ തുടങ്ങി വെച്ചു. അവരങ്ങനെ വലുതോ ചെറുതോ എന്നൊന്നുമില്ല.. ഞങ്ങളുടെ കടയിൽ വന്നു തെമ്മാടിത്തരം കാണിച്ച..അതിനി ഏത് കൊമ്പത്തെ അളായാലും പിന്നെ വന്നത് പോലെ പോകില്ല.. അത്ര തന്നെ.. നീ ആരാന്നാടി നിന്റെ വിചാരം.വല്ല്യ ഫൈവ് സ്റ്റാർ ഹോട്ടൽ നടത്തുന്ന പോലാണ് അവളുടെ അഹങ്കാരം.. " രാജിക്കാ ധൈര്യം ഒട്ടും ഇഷ്ടമായിട്ടില്ല.. അന്നം തരുന്ന ഇടമാണ്. എനിക്കും ഇവൾക്കും ആർക്കു മുന്നിലും തല കുനിക്കാൻ സമ്മതിച്ചു തരാത്ത ഇടമാണ്.. എനിക്കത് ആരാധനാലയം പോലെ പവിത്രമാണ് അപ്പച്ചി.അവിടെ വന്നിട്ടാ ണ് വൈശാഖ് കാശിന്റെ നെഗളിപ്പ് കാണിച്ചത്.. വേണ്ടത് കൊടുത്തു വിട്ടു. ഇനി വന്നാലും  അങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്യും ഞാൻ.. " ഭദ്രക്ക് കൂസലൊന്നുമില്ല. ഇതിന്റെ പിറകെ ഒക്കെ ആര് തൂങ്ങുമെന്നാ.." രാജി പല്ല് കടിച്ചു. എന്തായാലും നിങ്ങൾ ഉണ്ടാവില്ല.. അതെനിക്കുറപ്പുണ്ട്.. പിന്നെ.. ഞങ്ങൾക്ക് നീ പിടിക്കുന്ന വയ്യാവേലി ഏറ്റെടുക്കുന്ന പണിയല്ലേ.. രാജി ചുണ്ട് കൊട്ടി.. അല്ലല്ലോ.. അത് കൊണ്ടു രണ്ടാളും വിട്ടോ. ഞങ്ങളുടെ കാര്യം നോക്കാൻ ഞങ്ങൾക്കറിയാം.. തണലും തുണയും വെണ്ടൊരു കാലത്ത് പോലും ആരും ഉണ്ടായിട്ടില്ല.. ഇനിയിപ്പോ എനിക്കിവളും ഇവൾക്ക് ഞാനും മതി.. " ലേശം പോലും ഭയമില്ലാത്ത അവളുടെ വാക്കുകൾ. പിന്നെയും അവിടെ നിൽക്കാൻ വയ്യെന്നത് പോലെ രാജി എഴുന്നേറ്റു.. അവർക്ക് പിറകെ രാജേന്ദ്രനും. ഇപ്രാവശ്യവും ഭദ്രക്ക് മുന്നിൽ പറഞ്ഞു ജയിക്കാൻ കഴിയാത്ത കലിയുണ്ട് രണ്ടു പേർക്കും. "ഇവളെ കണ്ട് തുള്ളണ്ടാ. ഈപെണ്ണിന് ഭ്രാന്ത് ആണ്.. ഏട്ടൻ ഉള്ളന്ന് തന്നെ കൊഞ്ചിച്ചു വഷളാക്കി വെച്ചതാ.." ലഷ്മിക്ക് നേരെ നോക്കി രാജി പറയുമ്പോൾ അത് കേട്ടു നിന്നവളുടെ ഹൃദയമൊന്നു പിടഞ്ഞു. അത് വരെയും അവളെടുത്തിട്ടാ തന്റെടിയുടെ കുപ്പായത്തിനുള്ളി കരുതൽ കൊതിക്കുന്നൊരു മനസ്സ് പിടഞ്ഞു... എങ്കിലും മുഖതല്പം പോലും കടുപ്പം കുറഞ്ഞതുമില്ല. അവളുടെ കാര്യം അവള് നോക്കി കൊള്ളും. അപ്പച്ചി പോകാൻ നോക്ക്.. " വീണ്ടും ഭദ്ര പറയുമ്പോൾ അവളെ ഒന്ന് കൂടി നോക്കി പല്ല് കടിച്ചു കൊണ്ടു ആദ്യം രാജേന്ദ്രനും അവർക്ക് പിറകെ രാജിയും ഇറങ്ങി പോയി. അവരിറങ്ങി പോകാൻ കാത്തിരുന്നതെന്ന പോലെ ഭദ്ര ഉറക്കെ മുൻവശത്തെ വാതിൽ കൊട്ടി അടച്ചു.. ലക്ഷ്മി അവളോടെന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങിയെങ്കിലും വാതിലടച്ചു കൊണ്ടു ഹാളിൽ മാലയിട്ട് വെച്ച രാമന്റെയും ജാനകിയുടെയും ഫോട്ടോക്ക് മുന്നിൽ കണ്ണിമാ വെട്ടാതെ നോക്കി നിൽക്കുന്നവളെ കണ്ടതും പിന്നെ അവളൊന്ന് മിണ്ടാതെ തിരിഞ്ഞു നടന്നു.. രണ്ടു പെരും കരയുകയായിരുന്നു ആ നിമിഷം...                              💜💜 പ്രതേകിച്ചു മാറ്റങ്ങൾ ഒന്നുമില്ലാതെ പിന്നെയും  ദിവസങ്ങൾ  പോയി. വെളുപ്പിനെ കടയിലേക്ക് പോകും രണ്ടാളും. വൈകുന്നേരം വരെയും പിന്നെ അവിടെയാണ്. ചായയും കടിയും പിന്നെ അത്യാവശ്യം കറികൾ അടങ്ങിയ ഒരൂണും. അതാണ് മെനു. കഠിനധ്വാനം ചെയ്താലും അവർക്ക് നന്നായി ജീവിച്ചു പോകാനുള്ളതെല്ലാം അവിടെ നിന്നും കിട്ടുന്നുണ്ട്. പാചകം ചെയ്യുന്നത് ഇഷ്ടമാണെന്നതിന്നാലും അച്ഛനും അമ്മയും ഉള്ള കാലത്ത് തന്നെ വേണ്ടതെല്ലാം വെച്ചുണ്ടാക്കി പഠിച്ചത് കൊണ്ടും രാമന്റെ കൈപ്പുണ്യം അത് പോലെ ലക്ഷ്മിക്ക് പകർന്നു കിട്ടിയത് കൊണ്ടും കാര്യങ്ങൾ ഉഷാറായി തന്നെ നടക്കും. ടൗണിൽ അത്യാവശ്യം കണ്ണെത്തുന്ന സ്ഥലത്തു തന്നെയാണ് അവരുടെ കടയും. "ആ ഹോട്ടൽ തുടങ്ങിയ അവർ നമ്മളോട് പോകാൻ പറയുമോടീ " അന്ന് കടയിൽ വന്നു ആരോ പറഞ്ഞറിഞ്ഞ കാര്യത്തിന്റെ പൊട്ടും പൊടിയും ചേർത്ത് കൊണ്ടു ലക്ഷ്മി ചോദിക്കുമ്പോൾ ഭദ്ര അവളെ നോക്കി. അതിന് അവരുടെ സ്ഥലത്താണോ നമ്മുടെ കടയുള്ളത് ..? അവൾക് കൂസലൊന്നും ഇല്ല. അല്ലെടി.. ആളുകൾ പറയുന്നു.. നമ്മുടെ കടയുടെ സ്ഥലം കൂടി അവർക്ക് കിട്ടിയ... അങ്ങനിപ്പോ നമ്മുടെ കട അവർക്ക് കൊടുക്കില്ല.. എന്നിട്ടല്ലേ കിട്ടിയാലുള്ള കാര്യം പറഞിട്ട് കാര്യമുള്ളൂ.. ഇതവർക്ക് കൊടുത്തിട്ട്  ഞാനും നീയും പിന്നെന്ത്‌ ചെയ്യും..? എനിക്കെന്തോ ഭയമാകുന്നു..? ലക്ഷ്മിയുടെ കണ്ണു നിറഞ്ഞു. അതൊരു പുതിയ സംഭവം അല്ലല്ലോ.. എന്റെ ലച്ചു.. നീ വെറുതെ ആവിശ്യമില്ലാത്തത് ചിന്തിക്കാതെ എന്തേലും ചെയ്യാൻ ഉള്ളത് ചെയാൻ നോക്കിക്കെ.. എന്നിട്ട് കിടന്നുറങ്ങാലോ.. " ഭദ്രക്ക് ശെരിക്കും ദേഷ്യം വന്നു. സത്യത്തിൽ അങ്ങനൊരു സംസാരം അവളും കേട്ടിരുന്നു. ഭയമൊന്നും തോന്നിയിലേലും അത് കേട്ടപ്പോൾ മുതൽ ഉള്ളിലെ വല്ലാത്തൊരു അസ്വസ്ഥത ഉണ്ട്.. കടയുടെ തൊട്ടടുത്തുള്ള ഫൈവ് സ്റ്റാർ ഹോട്ടൽ.. കുറച്ചു നാളായി അത് ഓപ്പൺ ചെയ്തിട്ട്. തങ്ങളുടെ കൊച്ചു കട കൊണ്ടു അവർക്കോ.. അവരുടെ അത്രയും വലിയൊരു സ്ഥാപനം കൊണ്ടു തങ്ങൾക്കൊ പ്രത്യക്ഷത്തിൽ യാതൊരു ബുദ്ധിമുട്ടും ഉണ്ടാവാൻ ഇടയില്ല. പക്ഷേ കടയിൽ വരുന്നവർ കുറച്ചായിട്ട് ഈ കാര്യം കൂടി ചർച്ചക്കെടുമ്പോൾ അടുത്തുള്ള ആ ഹോട്ടലിന്റെ പ്രൗടിയെ കുറിച്ചും അതിന്റെ ഓണരുടെ പിടിപാടിനെ കുറിച്ചും വാചാലമായി പറഞ്ഞു കേൾക്കുമ്പോൾ... ഉള്ളൊന്ന് പിടയും. അത് മാത്രം എത്ര അടക്കി പിടിച്ചിട്ടും അവക്കൊതുക്കി നിർത്താനും പറ്റുന്നില്ല.. ലക്ഷ്മി പിന്നെയും എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുണ്ട്. ഒക്കെയും അവളുടെ ആശങ്കകൾ തന്നെയാണ്. നോക്ക് ചേച്ചി.. അല്ലേൽ തന്നെ ഞാനാകെ പിടി വിട്ട് നികുവാ. അതിന്റെടേൽ.. നീയും കൂടി... " അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഭദ്ര എഴുന്നേറ്റു അകത്തേക്ക് പോയത് ഇനിയും അവിടെ ഇരുന്നാൽ താൻ ലക്ഷമിയോട് നിലവിട്ട് വല്ലതും പറഞ്ഞു പോകുമോ എന്ന് കരുതി തന്നെയാണ്..                          💥💥 ശ്രീ ഭദ്രയല്ലേ...? വാതിൽ തുറന്നു കൊണ്ടു പുറത്തേക്ക് നോക്കിയവൾക്ക് നേരെ വല്ലാത്തൊരു ഗൗരവത്തോടെ പുറത്തു വന്നയാൾ ചോദിക്കുമ്പോൾ അത് വരെയും അയാളെ കണ്ട യാതൊരു പരിചയവും ഇല്ലാഞ്ഞത് കൊണ്ടാണ് ഭദ്രയുടെ മുഖം ചുളിഞ്ഞത്. എങ്കിലും അവൾ അതേ എന്ന് തലയാട്ടി. അവൾക്ക് പിറകെ നിന്നും ലക്ഷ്മിയും എത്തി നോക്കുന്നുണ്ട്. അകത്തേക്ക് കയറിക്കോട്ടെ.. വാതിലടഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ഭദ്രയുടെ നേരെ നോക്കി വന്നയാൾ വീണ്ടും ചോദിച്ചു. നിങ്ങളാര..? നിന്നിടത്തു നിന്നും ഒരടി അനങ്ങാതെ ഭദ്ര വീണ്ടും ചോദിച്ചു. പാർഥിപൻ.. റോസ് ഇന്റർ നാഷണൽ ഗ്രുപ്പിന്റെ മാനേജർ. " വന്നയാൾക്ക് വല്ലാത്ത ഗൗരവം.. റോസ് ഇന്റർ നാഷണൽ ഗ്രൂപ്പ്‌.. ഭദ്ര അതൊന്ന് പറഞ്ഞു നോക്കി. എന്നാൽ അവൾക്ക് പിറകിൽ നിന്നിരുന്ന ലക്ഷ്മിയുടെ മുഖം വിളറി പോയി. തങ്ങളുടെ കടയുടെ അടുത്തുള്ള ആ വലിയ ഹോട്ടലിനെ അവൾക്കോർമ്മ വന്നു. അകാരണമായൊരു ഭീതി വീണ്ടും അവളിൽ വന്നു നിറഞ്ഞു. കൈകൾ ഭദ്രയുടെ തോളിൽ മുറുകി. കയറി വരൂ.. ആളെ അറിഞ്ഞതും ഭദ്ര അൽപ്പം പിന്നിലേക്ക് മാറി കൊണ്ടു പറഞ്ഞു. താങ്ക്സ്.. വീടിനുള്ളിലേക്ക് ആകെയൊന്ന് നോക്കിയിട്ടാണ് പർദ്ധിപൻ അകത്തേക്ക് കയറിയത്. ഞാൻ വന്നതെന്തിന് എന്നറിയാമോ..? സോഫയിൽ ഇരിക്കുന്നതിനിടെ പാർഥിപൻ ചോദിച്ചു. അത് നിങ്ങള് പറയാതെ ഞങ്ങളെങ്ങനെ അറിയും..? ഭദ്രയും ഗൗരവം വിട്ടില്ല.. പത്തു ലക്ഷം രൂപ റെഡി കാശ് ആയിട്ട് തരും. നിങ്ങളിപ്പോ വേണമെന്ന് പറഞ്ഞൽ അത് ഇപ്പൊ തരും.. " പാർഥിപൻ പറഞ്ഞു കേട്ടതും ഭദ്രയുടെ മുഖം ചുളിഞ്ഞു.. "സോറി.. നിങ്ങളെന്താണ് ഉദ്ദേശിച്ചതെന്ന് എനിക്കിപ്പോഴും ക്ലിയർ ആയില്ല.. ഭദ്ര അയാൾക്ക് മുന്നിൽ കൈ കെട്ടി നിന്നു. "അതിത്ര ക്ലിയർ ആവാൻ എന്തിരിക്കുന്നു. ഞങ്ങളുടെ അത്രയും വലിയൊരു ഹോട്ടലിന് നേരെ മുന്നിൽ വലിച്ചുകെട്ടിയിറക്കി  നിങ്ങൾ നടത്തുന്ന ആ കട.. അത് ഞങ്ങള്ക്ക് തരുന്നു.. എന്നിട്ട് ഞങ്ങൾ തരുന്ന കാശും വാങ്ങി മറ്റെവിടെയെങ്കിലും നിങ്ങൾ മാറി പോകുന്നു.." തീർത്തും നിസ്സാരതയോടെ അയാളത് പറയുമ്പോൾ ഭദ്രയുടെ രക്തം തിളച്ചു. അവളുടെ മുഖം ദേഷ്യം കൊണ്ടു ചുവന്നു.. "അത് ഞങ്ങൾ ആർക്കും വിൽക്കുന്നില്ല.. പാർഥിപന് പോകാം.." കടുപ്പത്തിൽ അവളത് പറഞ്ഞതും പാർഥിപന്റെ മുഖം ചുളിഞ്ഞു. പത്തു ലക്ഷമെന്നത് കുറഞ്ഞു പോയിട്ടയാണോ..? " പാർഥിപൻ ചോദിച്ചു. "ചിലതൊക്കെ വിലയിടാൻ കഴിയില്ല.. ഈ കടയും ഞങ്ങള്ക്ക് അങ്ങനെയാണ്. നിങ്ങളിനി പത്തു കോടി ഓഫാർ ചെയ്താലും ഞാനും ഇവളും അത് വിൽക്കുന്നില്ല.. " ഭദ്രക്കയാളുടെ പരിഹാസം നന്നായി മനസ്സിലായിരുന്നു. എങ്കിലും അവൾ വേറൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. റോസ് ഇന്റർ നാഷണൽ ഗ്രൂപ്പിനെ കുറിച്ച് ശ്രീ ഭദ്രക്കറിയില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു. അതെല്ലാം അന്വേഷിച്ചു നോക്കിയിട്ട് പോരെ ഈ ഉത്തരവും എടുത്തു ചാട്ടവും ഒക്കെ.. അവർ വിചാരിച്ച വളരെ ഈസിയായി നിങ്ങളെ അവിടുന്ന് മാറ്റാൻ പറ്റും. എന്നിട്ടും ന്യായമയ വിലയിട്ട് കൊണ്ടു അവർ നിങ്ങളോട് സഹകരിക്കുമ്പോൾ അത് തിരിച്ചും കാണിക്കണ്ടേ.. ഇല്ലെങ്കിൽ അത് നിങ്ങൾക്ക് രണ്ടു പേർക്കും തന്നെയാണ് ദോഷം. സ്വന്തമെന്ന്പറയാൻ പോലും നിങ്ങൾക് ആരുമില്ല. അതെങ്കിലും ഓർക്കണ്ടേ ..! ഭദ്രയെയും ലക്ഷ്മിയെയും മാറിമാറി നോക്കി കൊണ്ടാണ് പാർഥിപൻ അത്രയും പറഞ്ഞതും. നിങ്ങൾക്ക് പോകാം  എന്നിട്ട് ചെന്ന് നിങ്ങളുടെ മുതലാളിയോട് പറഞ്ഞേക്ക് ഞങ്ങൾ അത് വിൽക്കുന്നില്ല എന്നുള്ളത്.. " തന്റെ തീരുമാനത്തിൽ നിന്നും അണുവിടെ മാറാതെ ഭദ്ര ഉറച്ചു നിൽകുമ്പോൾ പിന്നൊന്നും പറയാനില്ലാത്ത പോലെ പാർഥിപൻ ഇറങ്ങി പോകുകയും ചെയ്ത്..                           💥💥 അതൊരു തുടക്കമായിരുന്നു. ഭദ്രക്കും ലക്ഷ്മിയുടെയും സമാധാനം പോകുന്നതിന്റെ തുടക്കം. പാർഥിപന് ശേഷം വീണ്ടും പലരും വന്നു.. പലരീതിയിൽ അവരെ ഫോർഴ്സ് ചെയ്യാനും ശ്രമിച്ചു. നാട്ടുകാർ പലർക്കും കിട്ടിയ തുകക്ക് അത് കൊടുത്തു ഒഴിഞ്ഞു പോ എന്ന് തന്നെയായിരുന്നു പറയാൻ. റോസ് ഗ്രുപ്പിനോടൊപ്പമെന്നും പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ നിങ്ങളെ കൊണ്ടു കഴിയില്ലെന്ന് തന്നെ അവരെല്ലാം പറഞ്ഞു.. രാജേന്ദ്രനും രാജിയും വീണ്ടും വന്നു. ഇപ്രാവശ്യം അവരുടെ ആവിശ്യവും റോസ് ഇന്റർ നാഷണൽ കമ്പനിക്ക് വേണ്ടിയായിരുന്നു. കിട്ടുന്ന കാശും വാങ്ങി പോയില്ലേൽ പിന്നെ അതും ഉണ്ടാവില്ല എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു ഭയപ്പെടുത്താൻ നോക്കിയവരെ ഭദ്ര ഭയപ്പവടുത്തി ഓടിച്ചു. ചുരുക്കത്തിൽ സംഘർഷഭരിതമായൊരു അന്തരീക്ഷമായി മാറി തുടങ്ങി എന്ന് തോന്നിയ നിമിഷം ഭദ്ര കടുത്തൊരു തീരുമാനം എടുത്തു.. റോസ് ഗ്രൂപ്പിനെതിരെ.. അവർക്ക് വേണ്ടി കടയിൽ വന്നിട്ട് ടീം വർക്ക് പോലെ തെമ്മാടിത്തരം ചെയ്യുന്നവർക്കെതിരെ സ്റ്റേഷനിൽ പോയൊരു പരാതി കൊടുക്കണം എന്നുള്ളത്. ലക്ഷ്മി അവളെ കൊണ്ടാവും പോലൊക്കെ തടയാൻ ശ്രമിച്ചു. അതെല്ലാം കൂടുതൽ പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കി വെക്കും എന്നോർമിപ്പിച്ചു. പക്ഷേ വിട്ട് കൊടുക്കാൻ മനസ്സില്ലാത്ത പോലെ ഭദ്ര കേസ് കൊടുക്കണം എന്നതിൽ തന്നെ ഉറച്ചു നിന്നു. തുടരും. " ഇതൊരു ചെറുകഥയാണ് വായിച്ചിട്ട് എല്ലാവരും അഭിപ്രായം പറയുക ... അധികം വൈകാതെ തന്നെ പുതിയ നോവലുമായിട്ട് ഞാൻ വരുന്നതാണ് കാത്തിരിക്കുക ... സപ്പോർട്ട് ചെയ്യുക " #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

#📙 നോവൽ എന്താ സ്വപ്നം കാണുകയാണോ? വേഗം വന്ന കാര്യം പറഞ്ഞ് റെഡിയാക്കാൻ നോക്ക്." രാഹുലിന്റെ കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന ജോബിൻ അവന്റെ തോളിൽ തട്ടി. അപ്പോഴാണ് രാഹുൽ സ്വബോധത്തിലേക്ക് വന്നത്. "എന്റെ അക്കൗണ്ടിൽ നിന്ന് രണ്ട് തവണ ഈ മാസം ലോൺ പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. അത് റീഫണ്ട് ചെയ്യുന്ന കാര്യം സംസാരിക്കാൻ വന്നതാണ് ഞാൻ." ആവശ്യം തന്റേത് ആയത് കൊണ്ടും ബാങ്കിലെ മറ്റ് സ്റ്റാഫുകളുടെ കൌണ്ടറിൽ നല്ല തിരക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നത് കൊണ്ടുമാണ് രാഹുൽ താൻ വന്നത് എന്തിനാണെന്ന് മിത്രയോട് പറഞ്ഞത്. "പാസ്സ് ബുക്ക് തരൂ, നോക്കട്ടെ..." മിത്ര പാസ്സ്‌ബുക്ക് വാങ്ങി നോക്കി. "ഓട്ടോമാറ്റിക്ക് ആയിട്ട് ലോൺ കട്ടാകുന്ന ദിവസത്തിന് മുൻപേ തന്നെ നിങ്ങൾ ലോൺ അടച്ചത് കൊണ്ടാണ് രണ്ട് തവണ എമൗണ്ട് അക്കൗണ്ട് ൽ നിന്ന് പോയത്. ആ എമൗണ്ട് ഇന്ന് തന്നെ ക്രെഡിറ്റ്‌ ആയിക്കോളും.അടുത്ത തവണ ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കാതിരിക്കാൻ ഓട്ടോപേ ക്യാൻസൽ ചെയ്തിട്ട് നിങ്ങൾ തന്നെ ലോൺ പേയ്‌മെന്റ് ഡയറക്റ്റ് അടച്ചോളു. ഇനിയിപ്പോ ഓട്ടോപേ വേണമെന്ന് ആണെങ്കിൽ ലോൺ എമൗണ്ട് അക്കൗണ്ട് ൽ കട്ടാക്കുന്നതിനു മുൻപ് സ്വയം അടയ്ക്കാതിരുന്നാൽ മതി." പാസ്സ് ബുക്ക് തിരിച്ചു കൊടുക്കുമോ മിത്ര പറഞ്ഞു. "പിന്നെ ലോൺ സംബന്ധിച്ച കാര്യങ്ങൾ ഫസ്റ്റ് ഫ്ലോറിൽ ലോൺ സെക്ഷനിലാണ് പറയേണ്ടത്." അത്രേം പറഞ്ഞിട്ട് അവൾ ബാഗുമായി എഴുന്നേറ്റു. രാഹുൽ ഒരു നിമിഷം അവളെ തന്നെ നോക്കി നിന്നിട്ട് ജോബിനെയും കൂട്ടി അവിടുന്ന് പോയി. ********* "അമ്മേ ഞാൻ ഇന്ന് ബാലേട്ടനെ വിളിച്ച് മിത്രയുടെ കാര്യം അന്വേഷിച്ചിരുന്നു. ആ കുട്ടിക്ക് വേറെ കല്യാണമൊന്നും ഇതുവരെ ആയിട്ടില്ലെന്നാ അയാൾ പറഞ്ഞത്." രാകേഷ് ഗീതയോട് പറഞ്ഞു. അവർക്ക് അത് കേട്ട് ഒത്തിരി സന്തോഷം തോന്നി. "രാഹുലിന് വേണ്ടി ആ കുട്ടിയെ ആലോചിക്കുന്ന കാര്യം നീ അയാളോട് പറഞ്ഞോ?" "ആ അമ്മേ... പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ബാലേട്ടൻ മിത്രയുടെ വീട്ടിൽ വിളിച്ചു ചോദിച്ചിട്ട് നാളെ മറുപടി പറയാമെന്നു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്." "അവർ സമ്മതിച്ചാൽ മതിയായിരുന്നു." ഗീത പ്രാർത്ഥനയോടെ നെഞ്ചിൽ കൈ വച്ചു. "അവർക്ക് താല്പര്യകുറവൊന്നും ഉണ്ടാവില്ലായിരിക്കും അമ്മേ. പക്ഷേ രാഹുൽ ഇതിന് സമ്മതിക്കുമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല." രാകേഷ് പറഞ്ഞു. "അവനെ സമ്മതിപ്പിക്കുന്ന കാര്യം ഞാനേറ്റു. രാഹുലിന്റെ ഭാര്യയായി ഈ വീടിന്റെ രണ്ടാമത്തെ മരുമകളായി മിത്ര വന്നാൽ മതി എന്നാണ് ഇപ്പോ എന്റെ ആഗ്രഹം. ഒന്നുല്ലേലും കുറച്ചു മനുഷ്യ പറ്റും കരുണയും ഉള്ള കുട്ടിയല്ലേ. ഞാൻ അതേ നോക്കുന്നുള്ളു. അതുകൊണ്ട് നീ വിവരങ്ങളൊക്കെ അറിഞ്ഞു വയ്ക്ക്. അവർക്ക് സമ്മത കുറവൊന്നുമില്ലെങ്കിൽ ഈ വരുന്ന ഞായറാഴ്ച നമുക്ക് അവിടം വരെ പോയി എല്ലാരേം കാണാം. അന്ന് പെണ്ണ് കാണാൻ പോയപ്പോ ഞാനും രാമേട്ടനും വന്നില്ലല്ലോ. എനിക്കും ആ കുട്ടിയുടെ വീടും ചുറ്റുപാടുമൊക്കെ ഒന്ന് കാണണം." ഗീതയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടതും അവർ എല്ലാം തീരുമാനിച്ചുറപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞുവെന്ന് രാകേഷിന് മനസ്സിലായി. *********** "മോളെ... ഇന്ന് ആ ബ്രോക്കർ വിളിച്ചിരുന്നു. അന്ന് നിന്നെ പെണ്ണ് കാണാൻ വന്ന പയ്യന്റെ വീട്ടുകാർ നിനക്ക് വേറെ കല്യാണം ആയോന്ന് അന്വേഷിച്ചു പോലും. വേറൊന്നും ആയിട്ടില്ലെങ്കി അവരുടെ ആലോചന നടത്തുന്നതിൽ നമുക്ക് സമ്മതമാണോന്ന് ചോദിച്ചു. നിന്നോട് ചോദിച്ചിട്ട് മറുപടി പറയാമെന്നു കരുതി ഞാൻ. എന്താ നിന്റെ അഭിപ്രായം? ആ പയ്യനെ കെട്ടുന്നതിൽ ഇഷ്ടക്കുറവ് ഒന്നുമില്ലല്ലോ അല്ലേ?" വൈകുന്നേരം ജോലി കഴിഞ്ഞു വന്ന മിത്രയോട് വിമല ചോദിച്ചു. അമ്മയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് മിത്ര അമ്പരന്നു. "അമ്മ പറഞ്ഞത് സത്യമാണോ?" അവൾ ചോദിച്ചു. "ഇതെന്താ തമാശ പറയാൻ പറ്റിയ കാര്യമാണോ? നിനക്ക് ഓക്കേ ആണോ അല്ലേ എന്ന് പറ. ഓക്കേ ആണെങ്കി ചെക്കന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും ഞായറാഴ്ച ഇങ്ങോട്ട് വരാന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്." അത് കൂടി കേട്ടതോടെ രാഹുലിന്റെ സമ്മതത്തോടെ ആവില്ല രണ്ടാമതും അവന്റെ ആലോചന തനിക്ക് വന്നതെന്ന് മിത്ര ഊഹിച്ചു.. "എനിക്ക് ഇഷ്ടക്കുറവ് ഒന്നുമില്ല. അമ്മ അവരോട് വരാൻ പറഞ്ഞോ." പറഞ്ഞിട്ട് മിത്ര മുറിയിലേക്ക് പോയി. ഈ ആലോചന എത്രത്തോളം മുന്നോട്ട് പോയാലും രാഹുൽ എല്ലാം അറിയുന്നത് വരെ മാത്രമേ അതിന് ആയുസ്സുള്ളൂ എന്ന് മിത്രയ്ക്ക് അറിയാം. അതുകൊണ്ട് അവൾ അതിനെക്കുറിച്ച് ഓർത്ത് സന്തോഷിക്കാനോ സങ്കടപ്പെടാനോ മിനക്കെട്ടില്ല. എല്ലാം വരുന്നത് പോലെ വരട്ടെ എന്ന് കരുതി മിത്ര. ****** ഞായറാഴ്ച രാകേഷിനും ഭാര്യയ്ക്കും ഒപ്പം ഗീതയും രാമചന്ദ്രനും മിത്രയുടെ വീട്ടിൽ വന്നു. വളരെ വേഗം തന്നെ ഗീതയും വിമലയും കൂട്ടായി. അങ്ങനെ അവരിൽ നിന്നും മിത്ര ആക്‌സിഡന്റ് ആയ സമയത്ത് ഗീതയെയും രാമചന്ദ്രനെയും ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തിച്ച കാര്യങ്ങളൊക്കെ വിമല അറിഞ്ഞു. "കേട്ടോ വിമലേ. എനിക്ക് മിത്രയേ ഒത്തിരി ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. അന്ന് മിത്രയേ രാഹുൽ പെണ്ണ് കണ്ട് പോയതിന്റെ പിറ്റേന്ന് അവന്റെ ഓഫീസിൽ തന്നെയുള്ള ഒരു കുട്ടിയുടെ ആലോചന കൂടി വന്നിരുന്നു. ഒരുമിച്ച് ജോലി ചെയ്യുന്നവരായത് കൊണ്ട് ആ ബന്ധം നടത്താമെന്ന് രാഹുൽ പറഞ്ഞപ്പോ ഞങ്ങൾ എതിരൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. പക്ഷേ അത് പകുതിക്ക് വച്ച് മുടങ്ങി. അല്ലെങ്കിലും പരസ്പരം ചേരാൻ വിധി ഉള്ളവരുടെ അല്ലേ നടക്കു. അത് മുടങ്ങിയതോടെ ഇനി കുറച്ചു നാൾ കല്യാണ കാര്യം പറഞ്ഞ് ശല്യപ്പെടുത്തരുതെന്ന് രാഹുൽ പറഞ്ഞത് കൊണ്ട് ഞാൻ പിന്നീട് വേറൊന്നും അവന് നോക്കിയില്ല. അങ്ങനെ ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് മിത്രയ ഞങ്ങളെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ കൊണ്ട് പോകുന്നതും രാഹുൽ ആദ്യം പെണ്ണ് കണ്ട കുട്ടി മോൾ ആയിരുന്നുവെന്നും രാകേഷിൽ നിന്ന് ഞാൻ അറിയുന്നത്. അത് അറിഞ്ഞപ്പോ മുതൽ എനിക്ക് രാഹുലിന്റെ ഭാര്യയായി മിത്രയെ കിട്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ എന്നൊരു ആഗ്രഹം മനസ്സിൽ തോന്നി." ഗീതയിൽ നിന്ന് കാര്യങ്ങൾ അറിഞ്ഞപ്പോ വിമലയ്ക്ക് ഒരുപാട് സന്തോഷം തോന്നി. "ആക്‌സിഡന്റ്ന്റെ കാര്യമൊന്നും മിത്ര പറഞ്ഞില്ലായിരുന്നു കേട്ടോ. പിന്നെ ഈ ബന്ധം നടക്കുന്നതിൽ ഞങ്ങളൊക്കൊക്കെ സന്തോഷമേ ഉള്ളു." വിമല ഗീതയുടെ കൈയ്യിൽ പിടിച്ചു സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു. "എങ്കിൽ നമുക്ക് ഇത് ഉറപ്പിക്കാം അല്ലേ." ഗീത ചോദിച്ചപ്പോൾ വിമല നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെ സമ്മതം നൽകി. *********** "നിന്നെ എനിക്ക് ഒത്തിരി ഇഷ്ടായി മോളെ. ഇനി നിന്റെ കഴുത്തിലൊരു താലി വീഴുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അത് നീ സ്നേഹിച്ച എന്റെ മോന്റെ പേര് കൊത്തിയ താലി ആയിരിക്കും. നിങ്ങൾ തമ്മിൽ പിരിയാനുണ്ടായ കാരണമൊന്നും എനിക്കറിയില്ല. അത് എനിക്ക് അറിയുകേം വേണ്ട. അതൊക്കെ കഴിഞ്ഞു പോയ കാര്യങ്ങളല്ലേ. നിന്റെ നല്ല മനസ്സ് മാത്രേ ഞാൻ നോക്കുന്നുള്ളു." ഇറങ്ങാൻ നേരം മിത്രയോടായി ഗീത പറഞ്ഞു. അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടതും അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. "രാഹുലേട്ടൻ സമ്മതിക്കോ?" അവൾ അത് മാത്രേ ചോദിച്ചുള്ളു. "അവൻ സമ്മതിച്ചോളും. ഇന്ന് തന്നെ ഞാൻ അവനോട് കാര്യങ്ങൾ പറയുന്നുണ്ട്. മിത്ര അതോർത്തു പേടിക്കണ്ട." ഗീത പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. അധികം വൈകാതെ എല്ലാവരോടും യാത്ര പറഞ്ഞ് അവരെല്ലാവരും മടങ്ങി പോയി. ********** തിരികെ വീട്ടിലെത്തിയപ്പോ തന്നെ ഗീത രാഹുലിനെ അടുത്തേക്ക് വിളിച്ച് തങ്ങൾ മിത്രയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോയ കാര്യം അവനെ അറിയിച്ചു. കല്യാണത്തിന് വാക്ക് കൊടുത്തിട്ടാണ് അച്ഛനും അമ്മയും വന്നിരിക്കുന്നതെന്ന് കേട്ടതും അവന് ദേഷ്യം കയറി. കാത്തിരിക്കൂ

#📙 നോവൽ കുട്ടിക്ക് എന്താ ഒരു കുറവ്? പൂജയെക്കാൾ കൊള്ളാം ഈ കൊച്ച്. നിനക്ക് ഈ കുട്ടിയെ തന്നെ കെട്ടിക്കൂടായിരുന്നോ?" ഗീതയുടെ ചോദ്യം കേട്ട് രാഹുൽ ദേഷ്യത്തോടെ ചാടി എഴുന്നേറ്റു. "അവളെ കെട്ടുന്നതിനേക്കാൾ ഭേദം തൂങ്ങി ചാകുന്നതാ." പറഞ്ഞിട്ട് രാഹുൽ ദേഷ്യത്തോടെ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി പോയി. "ഇവനെന്താ മോനെ ഇങ്ങനെ." രാഹുൽ പോയ വഴിയേ നോക്കി ഗീത നെടുവീർപ്പിട്ടു. "അമ്മയ്ക്ക് മിത്രയെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടെന്ന് തോന്നുന്നല്ലോ." രാകേഷ് അമ്മയുടെ മനസ്സറിയാൻ ശ്രമിച്ചു. "നല്ല കുട്ടിയല്ലേടാ അവൾ. വഴിയിൽ ഞങ്ങൾ ചോര ഒലിച്ചു കിടന്നപ്പോ സ്വന്തം കാറിൽ കയറ്റി ഇവിടെ കൊണ്ട് വന്ന് കാണിക്കാൻ ആ കൊച്ചിന് മനസ്സുണ്ടായില്ലേ. നിന്റെ അച്ഛനിന്ന് ജീവനോടെ ഇരിക്കാൻ കാരണം ആ കുട്ടിയാണ്. അതിന്റെ നന്ദിയും സ്നേഹവും എനിക്കാ കുട്ടിയോട് ഉണ്ട്." ഗീത പറഞ്ഞു. "രാഹുൽ അവളെ കല്യാണം കഴിച്ച് കാണണമെന്ന് അമ്മയ്ക്ക് ആഗ്രഹം ഉണ്ടോ?" "ഉണ്ടോന്ന് ചോദിച്ച ഉണ്ട്. നീ ആ ബ്രോക്കറെ വിളിച്ചിട്ട് ആ കൊച്ചിന് വേറെ കല്യാണം ശരിയായോ എന്ന് അന്വേഷിക്ക്. ഇല്ലെങ്കിൽ രാഹുലിന് വേണ്ടി ആ കുട്ടിയെ ചോദിക്ക്." അമ്മ പറഞ്ഞ കേട്ട് രാകേഷ് ഒന്ന് ഞെട്ടി. "അതിന് രാഹുൽ സമ്മതിക്കുമോ അമ്മേ? അവന് അവളെ കാണുന്നത് തന്നെ വെറുപ്പാണ്." "അവനെ കൊണ്ട് സമ്മതിപ്പിക്കുന്ന കാര്യം ഞാനേറ്റു. നീ ആദ്യം ഞാൻ പറഞ്ഞത് അന്വേഷിക്ക്." ഗീതയുടെ വാക്കുകൾക്ക് രാകേഷ് സമ്മതം പറഞ്ഞു. *********** പിറ്റേ ദിവസം രാവിലെ ബാങ്കിൽ പോകുന്ന വഴിക്ക് മിത്ര ഗീതയെ കാണാനായി ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് വന്നു. ആ സമയം റൂമിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത് രാഹുൽ മാത്രമാണ്. അവളെ കണ്ടതും അവൻ റൂമിൽ നിന്നിറങ്ങി പോയി. "ആന്റിക്ക് ഇപ്പോ എങ്ങനെ ഉണ്ട്? വേദന കുറഞ്ഞോ? അങ്കിളിനെ എപ്പോഴാ icu വിൽ നിന്ന് മാറ്റുക?" മിത്ര ചോദിച്ചു. "എനിക്ക് വേദനയൊക്കെ ഉണ്ട് കുട്ടി. ഗുളിക കഴിക്കുന്നത് കൊണ്ട് ഒത്തിരി അറിയുന്നില്ല. പിന്നെ മേല് മൊത്തം നല്ല തരിപ്പാ. രാമേട്ടനെ ഇന്ന് വൈകുന്നേരം റൂമിലേക്ക് മാറ്റമെന്ന ഡോക്ടർ പറഞ്ഞത്." ഗീത അവൾക്ക് മറുപടി നൽകി. "ആന്റി ഭക്ഷണം കഴിച്ചോ?" "രാവിലെ രാഹുൽ ഇവിടുത്തെ കാന്റീൻ നിന്ന് ഇഡലി വാങ്ങി തന്നു. കല്ല് പോലത്തെ സാധനം. അതുകൊണ്ട് എനിക്ക് കഴിക്കാൻ പറ്റിയില്ല. രാകേഷും ഭാര്യയും കൂടി വീട്ടിൽ നിന്ന് വരുമ്പോ ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കി കൊണ്ട് വരാമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അത് കിട്ടുന്നത് വരെ ഇങ്ങനെ വിശന്ന് ഇരിക്കണം." "ആന്റിക്ക് ഞാൻ വീട്ടിൽ നിന്നും നല്ല സോഫ്റ്റ്‌ ദോശയും സാമ്പാറും കൊണ്ട് വന്നിട്ടുണ്ട്. കഴിച്ച് നോക്ക് ട്ടോ." മിത്ര ബാഗിൽ നിന്നും ഒരു പൊതി എടുത്ത് അവർക്ക് നേരെ നീട്ടി. ഗീത സന്തോഷത്തോടെ പൊതി വാങ്ങി. "ഇത് തരാനായിട്ട് ആണോ മിത്ര ഇവിടെ വരെ വന്നത്." അവർ ചോദിച്ചു. "അല്ല ആന്റി. ഇന്നലെ പോകുന്ന വഴിക്ക് ഞാൻ ആക്‌സിഡന്റ് നടന്ന ഭാഗത്തൊക്കെ വെറുതെ ഒന്ന് നോക്കിയിരുന്നു. അവിടെ പുല്ലിന്റെ ഇടയിൽ നിന്ന് ആന്റിയുടെ ചെറിയ ഹാൻഡ് ബാഗും അങ്കിളിന്റെ പൊട്ടിയ ഫോണും കിട്ടി. പിന്നെ ഒടിഞ്ഞു പോയ ഒരു ഗോൾഡ്‌ വളയും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇതൊക്കെ ആന്റിയുടെ തന്നെ അല്ലേ." മിത്ര തനിക്ക് കിട്ടിയ സാധനങ്ങൾ അവർക്ക് നൽകി. ഗീത അതൊക്കെ വാങ്ങി നോക്കി. "ഇതൊക്കെ ഞങ്ങളുടെ തന്നെയാ മോളെ." അവർ സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു. "നിങ്ങൾ രണ്ടാളും വീണത് റോഡിനോട് ചേർന്ന് കാട് പോലെ നിൽക്കുന്ന ഭാഗത്തു ആയത് കൊണ്ടാ ഇത് അവിടെ കിടന്നത് ആരും ശ്രദ്ധിക്കാതിരുന്നത്." മിത്ര പുഞ്ചിരിയോടെ അവരെ നോക്കി. "ആരും പറയാതെ തന്നെ മോൾക്ക് അവിടെ പോയി ഇതൊക്കെ നോക്കാൻ തോന്നിയല്ലോ. നിന്നോട് ഞാൻ എങ്ങനെയാ മോളെ നന്ദി പറയാ. ഈ വള എനിക്ക് അത്രേം പ്രിയപ്പെട്ടതാ. എന്റെ കല്യാണ സമയത്ത് എന്റെ മുത്തശ്ശി ഇട്ട് തന്നതാ. അന്ന് മുതൽ ഇതെന്റെ കയ്യിലുണ്ട്. ഇന്നലെ രാത്രിയാണ് ഇത് കൈയ്യിൽ ഇല്ലാത്ത കാര്യം ഞാൻ അറിയുന്നത്." ഗീതയുടെ കണ്ണുകളിൽ നനവൂറി. അവർ സ്നേഹത്തോടെ അവളെ നോക്കി. "എങ്കിൽ ഞാൻ പോട്ടെ ആന്റി... ബാങ്കിൽ കയറാൻ സമയമായി." മിത്ര എഴുന്നേറ്റു. "വൈകുന്നേരം പോകുമ്പോ ഇതുവഴി വരോ മോളെ." ഗീത ചോദിച്ചു. "ഞാൻ എപ്പഴും ഇങ്ങോട്ട് കയറി വന്നാൽ ശരിയാവില്ല ആന്റി. രാഹുലേട്ടൻ എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ പറയും. അതൊക്കെ കേൾക്കുമ്പോ എനിക്ക് സങ്കടമാകും.." അവൾ പറഞ്ഞത് ശരിയാണെന്ന് ഗീതയ്ക്കും തോന്നി. "മോളേ ഫോൺ നമ്പർ തരുമോ? ഞാൻ ഇടയ്ക്ക് അങ്ങോട്ട്‌ വിളിക്കാം." ഗീത ചോദിച്ചു. "തരാം ആന്റി..." മിത്ര ഒരു പേപ്പറിൽ തന്റെ നമ്പർ എഴുതി നൽകിയിട്ട് പോകാനായി എഴുന്നേറ്റു. ********* "ഈ പേരും പറഞ്ഞ് ദിവസവും ഇങ്ങോട്ട് എഴുന്നള്ളണമെന്നില്ല. നീ എന്തൊക്കെ ഡ്രാമ കളിച്ചാലും നിന്നെ ഞാനെന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് അടുപ്പിക്കില്ല മിത്ര." റൂമിൽ നിന്നും പുറത്തേക്കിറങ്ങി വരുന്ന മിത്രയെ കണ്ട് രാഹുൽ ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു. "ഞാൻ ഇങ്ങോട്ട് വന്നത് നിങ്ങളെ കാണാനല്ല രാഹുലേട്ടാ. വഴിയിൽ കിടന്ന നിങ്ങടെ അമ്മയുടെ ബാഗും പൊട്ടിയ സ്വർണ വളയും തിരിച്ചു കൊടുക്കാനാണ്. ഇതിന്റെ പേരിൽ ദിവസവും ഞാൻ ഇവിടെ കേറി ഇറങ്ങാനൊന്നും പോണില്ല. അത്രയ്ക്ക് അന്തസ്സില്ലാത്തവളല്ല ഈ മിത്ര. പിന്നെ നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് ഇടിച്ചു കയറി വരാനായിരുന്നെങ്കിൽ എനിക്കത് പണ്ടേ ആകാമായിരുന്നു. നിങ്ങൾ ബ്രേക്ക്‌ അപ്പ് പറഞ്ഞപ്പോ മാന്യമായി അത് അംഗീകരിച്ചു മാറി തന്നവളാ ഞാൻ. അതിനുശേഷം ഒരിക്കൽ പോലും അബദ്ധത്തിൽ പോലും നിങ്ങളുടെ മുന്നിൽ വരാതിരിക്കാൻ ഞാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്. അത്രയും പറഞ്ഞിട്ട് മറുപടിക്ക് കാത്തു നിൽക്കാതെ മിത്ര അവിടുന്ന് പോയി. അവൾക്ക് തിരിച്ചു നല്ല മറുപടി കൊടുക്കാൻ കഴിയാതെ നിരാശനായി രാഹുൽ അവിടെ നിന്നു. ******** നാല് ദിവസത്തിന് ശേഷം രാമചന്ദ്രന് ഡിസ്ചാർജ് നൽകി. ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്നും പോകുന്നതിന് മുൻപ് ഗീത ആ വിവരം രാകേഷിന്റെ ഫോണിൽ നിന്നും മിത്രയോട് വിളിച്ചു പറഞ്ഞിരുന്നു. ഗീതയുടെ ഫോണിന്റെ ഡിസ്പ്ലേ പൊട്ടി പോയതിനാൽ അവർ രാകേഷിന്റെ ഫോണിൽ നിന്ന് വിളിച്ചത്. ഗീത വിളിച്ചത് മിത്രയ്ക്ക് ഒത്തിരി സന്തോഷമായി. പിന്നീട് രാകേഷ് തന്നെ അവരുടെയും രാമചന്ദ്രന്റെയും ഫോൺ കടയിൽ കൊണ്ട് പോയി ശരിയാക്കി കൊടുത്തു. അതിനുശേഷം ഗീത ഇടയ്ക്കിടെ മിത്രയെ വിളിച്ചു വിശേഷം തിരക്കുന്നത് പതിവായി. പക്ഷേ ഒരിക്കൽ പോലും അവൾ അങ്ങോട്ട് വിളിച്ചിരുന്നില്ല. അത് എന്ത് കൊണ്ടാണെന്ന് അറിയാവുന്നതിനാൽ ഗീതയ്ക്ക് അതിൽ പരാതി ഇല്ലായിരുന്നു. ********* അന്നൊരു വെള്ളിയാഴ്ച ദിവസമായിരുന്നു. ബാങ്കിൽ നല്ല തിരക്കുള്ള സമയം. മിത്രയ്ക്ക് ലഞ്ച് കഴിക്കേണ്ട സമയമായതിനാൽ അവൾ കൌണ്ടർ ക്ലോസ്ഡ് എന്ന ബോർഡ് വച്ചിട്ട് ബാഗ് എടുത്ത് കൊണ്ട് കഴിക്കാൻ പോകാൻ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് ആരോ അവളെ മാഡം എന്ന് വിളിച്ചത്. ചിരപരിചിതമായ ആ സ്വരം കേട്ട് മിത്ര മുഖമുയർത്തി നോക്കിയതും മുന്നിൽ രാഹുലിനെ കണ്ട് അവൾ അമ്പരന്ന് പോയി. അവനും അവളെ കണ്ട് ഞെട്ടിയിരുന്നു. അവിടെ രാഹുൽ ഒരിക്കലും മിത്രയെ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല. അവൾ കൊല്ലത്തെ sbi ബാങ്കിലാണ് ജോലി ചെയ്യുന്നതെന്ന് ബ്രോക്കർ പറഞ്ഞുള്ള അറിവേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു.. ഇപ്പോ മിത്ര സ്റ്റാച്യു ബ്രാഞ്ചിലാണ് ജോലി ചെയ്യുന്നതെന്ന് അവനറിയില്ല. ഗീതയ്ക്കും രാകേഷിനുമൊക്കെ അവൾ ആ വിവരം പറഞ്ഞത് കൊണ്ട് അറിയാം. പക്ഷേ അവരും അവനോടിത് പറഞ്ഞിട്ടില്ല. "എന്ത് വേണം?" മിത്ര ഗൗരവത്തിന്റെ മുഖം മൂടി അണിഞ്ഞു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. "ടാ... നീ എന്താ സ്വപ്നം കാണുകയാണോ? വേഗം വന്ന കാര്യം പറഞ്ഞ് റെഡിയാക്കാൻ നോക്ക്." രാഹുലിന്റെ കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന ജോബിൻ അവന്റെ തോളിൽ തട്ടി. കാത്തിരിക്കൂ

#📙 നോവൽ ഷോപ്പിലേക്ക് ഇറങ്ങി വരാഞ്ഞത് ഗംഗയ്ക്കു ഇത്തിരി വിഷമമുളവാക്കിഇരുന്നു.. അതു മനസ്സിലായെങ്കിലും അനന്തൻ അത്രയ്ക്ക് കണ്ടില്ലെന്ന് നടിച്ച് വണ്ടി മുന്നോട്ട് എടുത്തു. അർഹത ഇല്ലാത്തതാണെന്ന് അറിയാം.. ഒരുപക്ഷെ അനന്തേട്ടന്റെ മനസ്സിൽ മറ്റേതെങ്കിലും പെൺകുട്ടി ഉണ്ടെങ്കിൽ താൻ ഇങ്ങനെയൊക്കെ പെരുമാറുന്നത് വളരെ മോശമാണ്. പാവം... എന്തിനാ ഈ പാവത്തിനെ താൻ ഇങ്ങനെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുന്നത്. പലപ്പോഴും താൻ തന്റെ നില മറന്നാണ് അനന്തേട്ടന്റെ മുൻപിൽ പെരുമാറുന്നത്. അത് അനന്തേട്ടനോടുള്ള ഇഷ്ടം കൊണ്ട് മാത്രമാണ്. തന്റെ മനസ്സാക്ഷിയോട് പലകുറി പറഞ്ഞു, ഒരുപാട് പോരായ്മകൾ ഉള്ളവളാണ് താനെന്ന്. എന്നാൽ തന്റെ മനസ്സാക്ഷി പോലും തന്റെ കൂടെ നിൽക്കുന്നില്ല. ആളെ കാണുമ്പോഴൊക്കെയും, തന്റെ സ്വന്തമാണെന്ന് തോന്നിപ്പിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് അനന്തേട്ടനോട് ഇങ്ങനെയൊക്കെ സമീപിക്കുന്നതും.. ഒരു ദീർഘ നിശ്വാസത്തോടെ അവൾ അനന്തന്റെ ഒപ്പം വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു.. വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ മാളുവും അമ്മയും അവരെ കാത്തിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. താൻ വാങ്ങി കൊണ്ടുവന്ന സെറ്റ് അവൾ എടുത്ത് അവരെ രണ്ടാളെയും കാണിച്ചു. ഇരുവർക്കും ഒരുപാട് ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. പിന്നെ കുറെ നേരത്തേക്ക് തുണിത്തരങ്ങളുടെ വിശേഷങ്ങൾ തന്നെയായി പങ്കുവയ്ക്കൽ. ഇതൊക്കെ കേട്ട് ദേഷ്യം വന്നിട്ട് അനന്തൻ പുറത്തേക്കും ഇറങ്ങിപ്പോയി. അനന്തനോടുള്ള ഗംഗയുടെ നോട്ടവും ഭാവവും ഒക്കെ ഉമയ്ക്ക് മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്താണെന്നറിയില്ല ഗംഗയെ അവർക്ക് ഒരുപാട് ഇഷ്ടമാണ്. മുന്നേ വിവാഹം കഴിച്ചിട്ടുള്ളതാണെന്നും, ഒരു കുഞ്ഞിനെ അവൾക്ക് ഉദരത്തിൽ പേറിയതാണെന്നുമൊക്കെ അറിയാം.. എന്നാലും തന്റെ മകന്റെ ഭാര്യയായി അവൾ വരണമെന്ന് അവരുടെ മനസ്സും കൊതിച്ചു. പക്ഷേ തീരുമാനമെടുക്കേണ്ടത് അനന്തനാണ്. അവന്റെ ആഗ്രഹം എന്താണെന്ന് വെച്ചാൽ അതുപോലെ തന്നെ നടക്കട്ടെ എന്നും ഉമ ഓർത്തു. ****** പിന്നീട് ഉള്ള ദിവസങ്ങളിൽ ഒക്കെ കല്യാണ ഒരുക്കങ്ങൾ പൊടിപൊടിച്ചു. ബന്ധുമിത്രാദികളൊക്കെ എത്തിത്തുടങ്ങി. എല്ലാവരും ഗംഗയെ കണ്ടപ്പോൾ ഇതാരാണെന്ന് ഉമയോടും മാളുവിനോടും ചോദിച്ചു. മാളുവിന്റെ കൂട്ടുകാരിയാണ്, ബാംഗ്ലൂരിലാണ് ജോലി ചെയ്യുന്നത്, കല്യാണം കൂടാൻ വേണ്ടി നാട്ടിൽ വന്നതാണെന്ന് അവർ പറഞ്ഞു. എന്നാൽ അമ്മാവനായ സജീവനും സുശീല വല്യമ്മക്കും ഒക്കെ ഗംഗയെ അറിയാമായിരുന്നു. അവർ പിന്നീട് ആരോടും ഒന്നും തിരുത്താനും നിന്നില്ല. ഒരു ദിവസം പുറത്ത് എവിടെയോ പോയിട്ട് അനന്തൻ കയറി വന്നപ്പോഴാണ് അനന്തന്റെ ചിറ്റപ്പനും ഭാര്യയുമൊക്കെ കൂടിയിരുന്നു വലിയൊരു ചർച്ച നടത്തുന്നത് അവൻ കേൾക്കാൻ ഇട വന്നത്. അവരുടെ മകൻ, ദുബായിൽ എഞ്ചിനീയറാണ്, ആ പയ്യനെ കൊണ്ട് ഗംഗയെ കല്യാണം കഴിപ്പിച്ചാലോ എന്നൊരു ആലോചന. തൊട്ടപ്പുറത്ത് മാറിനിന്ന് ഗംഗയും ഇതൊക്കെ കേൾക്കുന്നുണ്ട്. വലിഞ്ഞുമുറി മുഖത്തോടെ അനന്തൻ വന്നതും അവന്റെ ദൃഷ്ടി ആദ്യം പതിഞ്ഞത് ഗംഗയിലേക്ക് ആയിരുന്നു. അവൻ തന്റെ മുറിയിലേക്ക് കയറിപ്പോയി. അപ്പോഴേക്കും അനന്തന്റെ പിന്നാലെ ചിറ്റപ്പനും ചെന്നു. ആലോചനയുടെ കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് അവനെ ധരിപ്പിച്ചു. ഗംഗയോട് ചോദിച്ചു തീരുമാനിക്കുക എന്നാണ് അവൻ മറുപടി കൊടുത്തത്. ആ പെൺകൊച്ചിന് സമ്മതമാണെന്ന് തോന്നുന്നു എതിരഭിപ്രായം ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലെന്ന് ചിറ്റപ്പൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ അനന്തൻ ചെറുതായി ഒന്ന് ഞെട്ടി. അവൾക്ക് അങ്ങനെ സമ്മതമാണെന്ന് പറഞ്ഞൊ? പെട്ടെന്ന് അനന്തൻ അയാളോട് ഉച്ചത്തിൽ ചോദിച്ചു. ഈ വിവാഹം കഴിയട്ടെ എന്നാണ് ആ കൊച്ചു പറഞ്ഞത്. അവൾക്ക് സമ്മതമില്ലെങ്കിൽ അപ്പോൾ തന്നെ പറയാലോ... ആഹ്.... അവൻ ചിറ്റപ്പനെ നോക്കി മെല്ലെയൊന്നു മൂളി. " നാളെ കല്യാണം കഴിയട്ടെ എന്നിട്ട് നോക്കാം".. അവനും പറഞ്ഞു. ഒന്ന് കുളിച്ചിട്ട് വരാം എന്ന് പറഞ്ഞു ബാത്റൂമിലേക്ക് കയറി പോയപ്പോൾ ചിറ്റപ്പൻ അവന്റെ റൂമിൽ നിന്നും തിരിച്ചിറങ്ങി പോയി. അന്ന് വൈകുന്നേരം അത്യാവിശ്യം തരക്കേടില്ലാത്ത രീതിയിലാണ് മൈലാഞ്ചി പരിപാടിയൊക്കെ അറേഞ്ച് ചെയ്തത്. മാളു അതിസുന്ദരിയായി ഒരുങ്ങി ഇരിപ്പുണ്ട്.. ഗംഗയാണ് അവളെ ഒരുക്കാനായി മുൻകൈയെടുത്ത് നിന്നത്. എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് ഗംഗ റെഡിയാവാനായി അനന്തന്റെ മുറിയിലേക്ക് കയറി വന്നു. തന്റെ കയ്യിലിരുന്ന് കവർ അവൾ കട്ടിലിൽ വച്ചു. അനന്തനാ സമയത്ത് പുറത്ത് എവിടെയോ ആയിരുന്നു. അനന്തനുമായി പോയി വാങ്ങിച്ച പുതിയ സെറ്റ് എടുത്ത് അവൾ നന്നായി ഞ്ഞൊറിഞ്ഞുടുത്തു. മാളു കൊടുത്ത മുല്ലപ്പൂവ് മുടിയിൽ ചൂടി. ഒരു കുഞ്ഞു പൊട്ടും തൊട്ടു,ചെറുതായി ഒന്ന് കണ്ണ് എഴുതി. വേറെ ഒരുക്കങ്ങളും ചമയങ്ങളോ ഒന്നുമില്ലായിരുന്നു...പക്ഷേ ഗംഗ അതിമനോഹരി ആയിരുന്നു. കണ്ണാടിയിലേക്ക് നോക്കി നിന്നപ്പോൾ അവൾക്ക് തന്നെ സ്വയം ഒരു ചിരിയൊക്കെ വരുന്നുണ്ട്. വാതിലിൽ ആരോ മുട്ടുന്നതുപോലെ തോന്നിയതും അവൾ ഓടിച്ചെന്ന് അത് തുറന്നു. തന്റെ മുൻപിൽ നിൽക്കുന്നവളെ ഇമവെട്ടാതെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ് അനന്തൻ. ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് ഇരു മിഴികളും തമ്മിൽ ഒന്ന് കോർത്തു വലിച്ചു. ഇരുവരുടെയും ഹൃദയത്തിൽ ഒരു വേലിയേറ്റം പോലെ. ഗംഗ അല്പം പിന്നിലേക്ക് മാറിക്കൊടുത്തതും അനന്തൻ അകത്തേക്ക് കയറി വന്നു. അവൾ അവനെ കൊണ്ട് കണ്ണാടിയുടെ മുമ്പിൽ നിന്ന് വീണ്ടും പൗഡർ ഒക്കെ ഇടുന്നത് പോലെ കാണിക്കുന്നുണ്ട്. അനന്തനും പെട്ടെന്ന് എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് അറിയാതെ ഒരു വിമ്മിഷ്ടം. " കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ ഒന്ന് പുറത്തോട്ട് ഇറങ്ങാമോ,,, എനിക്ക് ഈ ഡ്രസ്സ് ഒക്കെ മാറ്റണം " ഇത്തിരി ഗൗരവത്തോടെ അനന്തൻ പറയുകയാണ്. കിടക്കയിൽ ഇരുന്ന് കവർ എടുത്ത് ഗംഗ അവന്റെ കയ്യിലേക്ക് കൊടുത്തു. എന്നിട്ട് പെട്ടെന്ന് തന്നെ മുറിയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി പോവുകയും ചെയ്തു. അവൾ പോയത് നോക്കി ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് നിന്നിട്ട് അനന്തൻ ആ കവറിലേക്ക് കണ്ണു നട്ടു. പതിയെ കവർ തുറന്നു നോക്കിയപ്പോൾ ഒരു ജുബ്ബയും സ്വർണക്കസവു മുണ്ടും ആയിരുന്നു. അതുകൂടാതെ മറ്റൊരു ഷർട്ടും മുണ്ടും ഇരിക്കുന്നു. ഇതിപ്പോ ഇടാൻ ഉള്ളതാണ്... നാളെ ഈ ഷർട്ടും മുണ്ടും.. അതിൽ ഒരു കുറിപ്പും ഇരുന്നിരുന്നു. അനന്ത... അവര് വരാറായി ട്ടോ.. അമ്മ വന്നു പറഞ്ഞതും തന്റെ കയ്യിലിരുന്ന കവർ അനന്തൻ പെട്ടെന്ന് തന്നെ അലമാരക്കുള്ളിലേക്ക് വെച്ചു. അതിസുന്ദരിയായി ഒരുങ്ങി ഇറങ്ങി വന്ന ഗംഗയെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ് ചിറ്റപ്പനും ചെറിയമ്മ യും. അവരുടെ മകൻ രാഹുലിനെ വീഡിയോ കോൾ വിളിച്ചിട്ട് പെൺകുട്ടിയെ കാണിച്ചു കൊടുക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിലാണ് അവരെന്നുള്ളത് അവിടേക്ക് ഇറങ്ങി വന്ന അനന്തനു മനസ്സിലായി. ഗംഗാ.. അവന്റെ ശബ്ദം ഉയർന്നതും മാളുവിന്റെ അരികിലായി നിന്ന ഗംഗ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.. പെട്ടെന്ന് തന്നെ അവൾ അനന്തന്റെ അരികിലേക്ക് വന്നു. " ചിറ്റപ്പനോട് ഈ വിവാഹത്തിന് സമ്മതമല്ലെന്ന് പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞേക്കണം. വെറുതെ അവർക്ക് ആശ കൊടുക്കണ്ട... കേട്ടല്ലോ " അവളെ നോക്കി പറഞ്ഞശേഷം അനന്തൻ പന്തലിന്റെ അകത്തേക്ക് ഇറങ്ങിപ്പോയി. എന്താണ് ഇവിടെ സംഭവിച്ചെന്നറിയാതെ അപ്പോഴും പകച്ചു നിൽക്കുകയാണ് പെണ്ണ്. അനന്തനൊന്നു തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ തുറിച്ച മിഴികളോടെ അവനെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ് അവൾ.. മോളെ.... ഒന്നിങ്ങട് വരുമോ.. അനന്തന്റെ ചെറിയമ്മ വന്നിട്ട് ഗംഗയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു. എന്താ ചെറിയമ്മേ.... ഞങ്ങളുടെ മോന് മോളെ ഒന്ന് കാണണമെന്ന് പറഞ്ഞു. അവനെയൊന്നു വീഡിയോ കോൾ ചെയ്യുവാനാണ്. മോൾക്ക് എന്തെങ്കിലും ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടോ.. ചെറിയമ്മ ചോദിക്കുന്നത് അനന്തനും കേട്ടു. ചെറിയമ്മേ, വിരോധം ഒന്നും തോന്നരുത്. ഇപ്പോൾ തൽക്കാലം ഞാൻ കല്യാണം കഴിക്കാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നില്ല, എന്റെ വീട്ടിൽ കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ കുറച്ചു കൂടി കഴിഞ്ഞിട്ട് മതിയെന്നാണ് അച്ഛനും അമ്മയും പറഞ്ഞത്. എന്റെ ജാതക വശാൽ ഇപ്പോൾ കുറച്ചു ദോഷം സമയമാണ്... ഒരു വർഷം കൂടി കഴിഞ്ഞിട്ട് എനിക്ക് വിവാഹം ആലോചിക്കുന്നുള്ളൂ. അതിനുള്ളിൽ തന്നെ ചെറിയമ്മയുടെ മോന് നല്ലൊരു ആലോചന ഒക്കെ വരും, എന്തായാലും ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ... അത് ശരിയാവില്ല ട്ടോ.. ഗംഗ അവരുടെ കൈ തണ്ടയിൽ പിടിച്ചു പറയുകയാണ്. പെട്ടെന്ന് ആ സ്ത്രീയുടെ മുഖം വല്ലാണ്ട് വാടി.. അവളെ നോക്കി തല കുലുക്കിയ ശേഷം ഗംഗയുടെ കവിളിൽ ഒന്ന് തലോടിയിട്ട് അവർ നടന്നുപോയി.. ഇതേസമയം ആ മൈലാഞ്ചിപ്പന്തലിന്റെ ഒരു കോണിൽ നിന്നുകൊണ്ട് ഒരുവൻ ആരും കാണാതെ തന്റെ ചുണ്ടിൽ വിരിഞ്ഞ പ്രണയാതുരമായ പുഞ്ചിരി സമൃദ്ധമായി ഒളിക്കുകയായിരുന്നു. തുടരും.

#😍 ആദ്യ പ്രണയം #💑 Couple Goals 🥰 #📙 നോവൽ #കഥകൾ, പ്രണയകഥകൾ, തുടർക്കഥ, നോവൽ #✍️ Novel

#📙 നോവൽ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #🖋 എൻ്റെ കവിതകൾ🧾 #❤️ പ്രണയ കവിതകൾ #😥 വിരഹം കവിതകൾ

#💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ നീയെൻ നീലാംബരി 🦋 13 സഞ്ജു മീശ പിരിച്ചുകൊണ്ടകത്തേക്ക് കയറി. മധുവിനടുത്തേക്ക് ചെന്നു. അവനെ തന്നെ ഉറ്റു നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നവൾ. " അഭിയുടെ വാടക ഭാര്യയായി ഒരാളെ കൊണ്ടുവരുന്നുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഇങ്ങനൊരു ചരക്കായിരിക്കുമെന്ന് ഞാൻ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും വിചാരിച്ചില്ല.... " അവളുടെ ഉടലാകെ കണ്ണുകളോടിച്ചു സഞ്ജു പറഞ്ഞു. " എന്തായാലും നീ വന്നു പെട്ടത് നല്ല സ്ഥലത്താണ്.... നിന്റെ ആഗ്രഹങ്ങളൊന്നും അവനു നടത്തി തരാൻ  പറ്റിയില്ലെങ്കിലും നിനക്ക് പുറത്ത് പോവേണ്ടി വരില്ല.... ഞങ്ങളൊക്കെ ഇവിടെ ഉണ്ടല്ലോ.. " അവൻ പറയുന്നത് കേട്ട് മധുവിന് ദേഷ്യം ഇരച്ചു കേറി വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. " എന്റെ ആഗ്രഹങ്ങളെ കുറിച്ചോർത്തു സഞ്ജുവേട്ടൻ ടെൻഷൻ ആവണ്ട.... എന്റെ കഴുത്തിൽ ഇത് കെട്ടിയവന് തീർക്കാവുന്ന ആഗ്രഹങ്ങളെ തൽക്കാലം എനിക്കുള്ളൂ..... സഞ്ജുവേട്ടൻ പോയാട്ടെ..... " സഞ്ജുവേട്ടൻ എന്നത് അൽപ്പം ഊന്നലോടെ പറഞ്ഞവൾ പുച്ഛത്തിൽ ചിരിച്ചു. സഞ്ജു ഞെട്ടി പോയി. " ഡീ..... കൂടുതൽ ഉണ്ടാക്കല്ലേ...... ഞങ്ങടെ പൈസ വാങ്ങിച്ചിട്ടാണ് നീ ഈ ഒണ്ടാക്കുന്നതെന്ന് ഓർത്തോ " സഞ്ജു ദേഷ്യത്തോടെവൾക്ക് നേരെ വിരൽ ചൂണ്ടി. " നിന്റെ തന്ത പൈസ തന്നത് എന്തിനാണോ അത് മാത്രം ഞാൻ ഇവിടെ ചെയ്യുള്ളു..... വേറെ എന്തെകിലും ഉദ്ദേശം ഉണ്ടെങ്കി ആ വെള്ളം നീയങ്ങു വാങ്ങി വച്ചേക്ക്.... " " ഡീ..... " സഞ്ജു അലറി.  " ഇറങ്ങി പോടാ..... " " നീ ഇവിടെ തന്നെ കാണുമല്ലോ,  എടുത്തോളാടി നിന്നെ..... " ദേഷ്യത്തിൽ പറഞ് സഞ്ജു ഇറങ്ങി പോയി. മധുവിന്റെ  ചുണ്ടിൽ പുച്ഛം തങ്ങി നിന്നു. ആണെന്ന വർഗ്ഗത്തെ അത്രത്തോളം മധു വെറുക്കുന്നുണ്ട്. കാമം എന്ന ഒറ്റ വികാരം മാത്രമേ അവർക്കുള്ളു എന്നത് വർഷങ്ങൾ കൊണ്ട് അവളിൽ ഉറച്ചു പോയിരുന്നു. അതിൽ നിന്നും വിത്യസ്തനായി അവൾ കണ്ട ഒരാൺ സജീവൻ ആണ്. അതുകൊണ്ടാണ് ഒരച്ഛന്റെ കടമ നിറവേറ്റനവൾ അദ്ദേഹത്തെ തിരഞ്ഞെടുത്തതും. പുറത്തുകൂടെ നടന്നു ഏകദേശം സന്ധ്യയായിരുന്നു അഭി വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു വരുമ്പോൾ. അടുക്കള വഴിയാണ് അഭി കയറി വന്നത്. അടുക്കളയിലുള്ള ജാനിച്ചേച്ചിയോടൊന്ന് ചിരിച്ചു കാണിച്ചു ഡൈനിങ് ഹാളിലേക്ക് അഭി കയറി. വലിയ ടേബിളിന്റെ ചുറ്റിലുമായി ഇരുന്ന് എല്ലാവരും ചായ കുടിക്കുന്നുണ്ട്. എന്തൊക്കെയോ പലഹാരങ്ങളും  ടേബിളിൽ കാണാം. ടേബിളിലുള്ള ആളുകളെ മൊത്തം അവനൊന്നു നോക്കി. പതിവില്ലാത്ത വിധം തന്നെ ദഹിപ്പിച്ചു നോക്കുന്ന സഞ്ജുവിനെ കണ്ടവൻ കണ്ണുകൾ താഴ്ത്തി വേഗത്തിൽ നടന്നു റൂമിലെത്തി. റൂമിൽ കടന്നതും കണ്ണ് പോയത് തന്റെ കട്ടിലിൽ ചുമരിനോട് ചേർന്ന് കല്യാണ സാരിയിൽ തന്നെ  കമഴ്ന്നടിച്ചു കിടന്നുറങ്ങുന്നവളിലേക്കാണ്. ആ മുല്ലപ്പൂ  പോലും ഊരി മാറ്റിയിട്ടില്ല. ഓടാൻ പോകുന്ന പോസിലാണ് ആളുടെ കിടപ്പ്. സാരിയുടുത്തു എങ്ങനെ ഈ കിടപ്പ് കിടക്കുന്നെന്ന് ചിന്തിച്ചു പോയവൻ. അഭി അലമാര തുറന്ന് ഡ്രസ്സ്‌ എടുക്കാൻ ഒരുങ്ങിയതും നന്നേ അതിശയിച്ചു . വലിച്ചു വാരി ഇട്ടിരുന്നതെല്ലാം മടക്കി വൃത്തിയിൽ വച്ചിരിക്കുന്നു. അലമാരയുടെ ഒരു വശത്തേക്ക് തന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ മാറ്റിയിട്ടുണ്ട്. അപ്പുറത്തായി അവളുടെ വസ്ത്രങ്ങളും അടുക്കി വച്ചിരിക്കുന്നു. തന്റെ എല്ലാകാര്യത്തിലും ഇനി ആ കിടക്കുന്നവളുടെ പ്രെസെൻസ് കാണുമെന്നു അറിയിക്കും വിധമായിരുന്നു അത്. ഗസ്റ്റ് ഹൌസിൽ നിന്ന് ഒക്കെയിങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുവന്നു കാണുമെന്നവൻ ഊഹിച്ചു. അതിൽ നിന്നും ശ്രദ്ധയോടെ ഒരു ടീഷർട്ടും ട്രൗസറും എടുത്തു ബാത്‌റൂമിലേക്ക് കയറി. കുളിച്ചു ഇറങ്ങിയപ്പോഴും അവൾ എണീറ്റിട്ടില്ല. അഭി വിളിക്കാനും പോയില്ല. ഉച്ചക്ക് കുടിക്കാനുള്ള മരുന്ന് മറന്നു പോയത് കൊണ്ട് അതെടുത്തു കുടിച്ചു. കട്ടിലിൽ ബാക്കി ഉള്ള സ്ഥലത്തേക്ക്  അഭി കയറി കിടന്നു. മൊബൈലിൽ നോക്കി കിടന്നെപ്പോഴോ കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞു വന്നു. " നിന്റെ നൂപുര മർമരം ഒന്ന് കേൾക്കാനായ് വന്നു ഞാൻ...... "  സ്പീക്കിറിൽ നിന്നുയരുന്ന പാട്ടിന്റെ നേരിയ ശബ്ദം കേട്ടു അഭി കണ്ണ് ചിമ്മി തുറന്നു. " നിന്റെ സാന്ത്വനാ വേണുവിൽ രാഗലോലമായ് ജീവിതം.... " അഭിയുടെ കണ്ണുകൾ തുറന്നിട്ട ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി ഈറൻ മുടി തോർത്തുന്ന മധുവിൽ ചെന്നു നിന്നു. " നീയെന്റെ ആനന്ദ നീലാംബരി....   നീയെന്നുമണയാത്ത ദീപാഞ്ജലി.... " ആ വരികൾ സ്പീക്കറിൽ നിന്നും ഉയർന്നതും മധു അഭിയെ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു. വല്ലാത്ത വശീകരണ ശക്തിയുള്ള ആ കാപ്പി നിറമുള്ള മിഴികൾ അഭിയെ മിഴിച്ചു നോക്കി. കുളിച്ചപ്പോൾ മാഞ്ഞ  സിന്ദൂരത്തിൻറെ അടയാളവും ചായാം ഒന്നുമില്ലാതെ തന്നെ ചുവന്നു തുടുത്ത അധരങ്ങലും അങ്ങിങ്ങായി തങ്ങി നിൽക്കുന്ന വെള്ളത്തുള്ളികളും അവളുടെ തേജ്ജസ്സ് ഉയർത്തി കാണിച്ചു. ചുവപ്പ് കളറിൽ ഉള്ള ഒരു മാക്സിടോപ്പ് ആണ് അവളുടെ വേഷം. മുട്ടിനു താഴെ കിടക്കുന്ന ടോപിനടിയിൽ മുട്ട് വരെയുള്ള പാന്റ് ഇട്ടതു കൊണ്ടു തന്നെ ബാക്കി ഭാഗം നഗ്നമായി കിടക്കുകയാണ്. സ്വർണ കൊലുസ്സിട്ട മെലിഞ്ഞ കാൽ അതിമനോഹരമായി അഭിക്ക് തോന്നി. " അഭിമന്യു..... " അവന്റെ നോട്ടം സൃഷ്ടിക്കുന്ന അസ്വസ്ഥതയിൽ അവൾ വിളിച്ചു. അവൾ തന്നെക്കുറിച്ചു എന്ത് വിചാരിച്ചുകാണുമെന്ന് ഓർത്തു അഭിക്ക് വല്ലാതായി പോയി. " sorry.... തന്റെ കൊലുസ് കണ്ടപ്പോൾ.... " " ഹ്മ്മ്...... " മധു മൂളി ടേബിളിൽ വച്ചിരിക്കുന്ന സ്പീക്കർ ഓഫ്‌ ചെയ്തു. " ഇത്? " സ്പീക്കറിലേക്ക് ചൂണ്ടി ചോദിച്ചു. " ഇത് എന്റെ കയ്യിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതാണ്.... എനിക്ക് പാട്ട് കേൾക്കുന്നതും ഡാൻസ് ചെയ്യുന്നതും ഒത്തിരി ഇഷ്ടമായതുകൊണ്ട് ഞാൻ ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ട് വന്നു. " അഭി അതിനൊന്നു മൂളി. മധു പതുക്കെ അവനടുത്തേക്ക് വന്നു. കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു. " എനിക്ക്..... " മധു മടിയോടെ ഒന്ന് നിർത്തി പറഞ്ഞു. അഭി കാര്യം മനസ്സിലാവാതെ മുഖം ചുളിച്ചു. " എനിക്ക് വിശക്കുന്നു..... " മധു നല്ല ജാള്യതയോടെ പറഞ്ഞു. അഭിയുടെ നെഞ്ചിൽ ഒരു അടി വീണ പോലെയാണ് ആ വാക്കുകൾ അവനിൽ പതിച്ചത്. കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് ഉടനെ കുറച്ചെന്തോ കഴിച്ചതാണ്.... അഭിക്ക് അത് ശീലമായത് കൊണ്ട് അതിനെ കുറിച് ചിന്തിച്ചില്ല. പക്ഷെ  അവളെ കുറച്ചെങ്കിലും താൻ ഓർക്കേണ്ടതയിരുന്നു എന്നവൻ വേദനയോടെ ഓർത്തു. ക്ലോക്കിൽ സമയം 9 മണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അടുക്കളയിൽ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടാവാണേ എന്ന ചിന്തയോടെ അഭി കട്ടിലിൽ നിന്നെണീറ്റു. മധുവും അവന്റെ കൂടെ എണീറ്റു. സത്യത്തിൽ മധുവിന് വിശന്നിട്ടു കണ്ണ് കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഗസ്റ്റ് ഹൌസിൽ നിന്നും ഡ്രസ്സ്‌ കൊണ്ടുവന്നു അലമാര മുഴുവനും അടുക്കി ഒതുക്കി വച്ചൊപ്പോഴേക്കും മധു ക്ഷീണിച്ചു പോയിരുന്നു. ആ ക്ഷീണത്തിൽ തന്നെ നാല്ലോരുറക്കം പാസാക്കി എണീറ്റപ്പോൾ സഹിക്കാൻ കഴിയാത്ത വിശപ്പ്. വേഗം രാവിലെ ധരിച്ച കമ്മലും മാലയും ഊരിവച്ചു. താലി ഊരിയില്ല. മുല്ലപ്പൂവും വലിച്ചിട്ടു വേഗം കുളിച്ചിറങ്ങി..... " താൻ വാ..... ഭക്ഷണം കഴിക്കാം.... " അഭിയും മധുവും കൂടി ഡൈനിങ് ഹാളിലേക്കെത്തി. അവിടം മുഴുവൻ എല്ലാവരും കഴിച്ചു പോയതിന്റെ പത്രങ്ങളും എച്ചിലും കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരുന്നു. ഇതെന്താ ആരും ക്ലീൻ ആകാത്തത് എന്ന് മധു ചിന്തിക്കുകയും ചെയ്തു. സഞ്ജുവിനെ അവിടെ കാണാത്തത് തന്നെ അവൾക്കു വലിയൊരു ആശ്വാസമായിരുന്നു. അടുക്കളയിൽ  രേവതിയും മീനാക്ഷിയും കൂടി ഇരുന്ന് സംസാരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവരെ കണ്ടതും രണ്ടു മുഖങ്ങളും വീർത്തുകെട്ടുന്നതും അതിൽ പുച്ഛച്ചിരി വിടരുന്നതും മധു വ്യക്തമായി കണ്ടു. അഭി അവർ തനിക്ക് വേണ്ടി വച്ചിരിക്കുന്ന പാത്രം തുറന്ന് നോക്കി. അതിൽ പതിവിൽ കൂടുതൽ കഞ്ഞി ഉണ്ടായിരുന്നു. അത് അവൾക്കു കൂടെയുള്ളതായിരിക്കുമെന്നവനു തോന്നി. അഭി ഒരു ദീർഘശ്വാസം എടുത്തു കഞ്ഞി മധുവിനു നേരെ നീട്ടി. അവന്റെ കണ്ണുകൾ അറിയാതെ നിറഞ്ഞു വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. " ഇതെന്താ ?  " മധു ആ പാത്രത്തിന്റെ കോലം കണ്ടു ചോദിച്ചു. " നിനക്കൊക്കെ തരാൻ ഇതേ ഇവിടുള്ളു. ഇത് തന്നെ ഞങ്ങളുടെ ഔദാര്യം എന്നോർത്തോ. വേണെങ്കിൽ തിന്നിട്ട് എണീറ്റ് പോ...... " രേവതി സകല പൂച്ചത്തോടെയും വിളിച്ചു പറഞ്ഞത് കേട്ട് മധു ' ശരിക്കും....' എന്ന പോലെ അവരെ തുറിച്ചു നോക്കി. " അഭിമന്യു ഇതാണോ കഴിക്കുന്നേ? " " ഇവനൊക്കെ സ്ഥിരം ഇതുതന്നെയാണ് ഞങ്ങൾ കൊടുക്കാറ്.... ഇനിയങ്ങോട്ട് നിനക്കും.... " അഭിയോടുള്ള മധുവിന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് മീനാക്ഷി പറഞ്ഞു. " എനിക്ക് ഇത് വേണ്ട..... " അവൾ ദേഷ്യത്തോടെ വെട്ടി തിരിഞ്ഞു പോകാൻ ഒരുങ്ങിയതും അഭി മധുവിന്റെ കൈതണ്ടയിൽ പിടിച്ചതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു. " വിശക്കുനെന്നല്ലേ പറഞ്ഞത്.... കഴിക്കെടോ.... അന്നം വിലപ്പെട്ടതാണ്... പാഴാക്കരുത്, ഒരിക്കൽ കിട്ടാതാവുമ്പോഴേ ഇതിന്റെ വില നമുക്ക് മനസ്സിലാവൂ.... " അവൻ എന്തോ അർത്ഥം വച്ച് പറയുന്ന പോലെ അവൾക്ക്  തോന്നി. അതോടെ മധു ഒന്നടങ്ങി. " ഇവിടിരിക്ക്... " അവൾക്കടുത്തേക്ക് കസേര വലിച്ചിട്ടു അഭി അവളെ അവിടിരുത്തി. " കഴിക്ക്.... " അഭി പാത്രം നീട്ടിയതും മധു നല്ല അസ്വസ്ഥതയോടെ അത് വാങ്ങി. അബി നീട്ടിയ സ്പൂൺ കഞ്ഞിയിലിട്ട് ഇളക്കി കൊണ്ടിരുന്നു. " അവൾക്ക് അത് ഇറങ്ങുന്നില്ലെങ്കിൽ നീയങ്ങു വാരി കൊടുക്കെടാ..... അല്ല പിന്നെ.. " രേവതി പൊട്ടിച്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അപ്പോഴേക്കും താരയും വർഷയും അടുക്കളയിലേക്കെത്തിയിരുന്നു. രേവതിയുടെ ഡയലോഗ് കേട്ടതും അവരും ചിരി തുടങ്ങി. മധു ദേഷ്യം സ്വയം നിയന്ത്രിച്ചു നിൽക്കുകയായിരുന്നു. അഭിക്ക് വല്ലാത്ത നാണക്കേട് തോന്നി. മധുവിന്റെ മുന്നിലിട്ട് ഇവർ ഇങ്ങനെ അപമാനിക്കുമെന്നവൻ കരുതിയിരുന്നില്ല. " അഭിമന്യു.... വാരി താ.... " മധു കോപം ആളുന്ന കണ്ണുകളോടെ പറഞ്ഞു. " ഏ..... " " അമ്മായി പറഞ്ഞാൽ പിന്നെ മക്കൾ അനുസരിക്കണ്ടേ.... അല്ലെ അമ്മായി? താൻ എനിക്കിത് വാരി താ..... " അഭി ഒന്ന് പകച്ചെങ്കിലും  അവളുടെ നോട്ടത്തിന്റെ മൂർച്ചയിൽ അവൻ അറിയാതെ തന്നെ കഞ്ഞി വാരി അവളുടെ വായിലേക്ക് കൊടുത്തു. എല്ലാവരും ഞെട്ടി പോയി.. മധു രേവതിയെ നോക്കി പുച്ഛത്തോടെ ചിരിച്ചു അടുത്ത വാ കാണിച്ചു. അഭി വാരിയെടുത്തു കൊടുത്തു കൊണ്ടിരുന്നു. " അഭിമന്യു കഴിച്ചില്ലല്ലോ... ദാ.... " അവനു നേരെ മധു ഒരുരുള നീട്ടി. അഭി അവിശ്വാസത്തോടെ അവളെ നോക്കിയത് വാങ്ങി കഴിച്ചു. " ഛെ.... " രേവതി പല്ലിരുമ്മി... എന്തോ നേടിയ ഭവമായിരുന്നു അപ്പോൾ അഭിയുടെ മുഖത്ത്. രണ്ടു പേരും കഴിച്ചു തീർന്നതും മധു പ്ലേറ്റ് വാങ്ങി കഴുകി വച്ച് വാ കഴുകി. " അഭിമന്യു.... ഞാൻ റൂമിൽ കാണും.... വേഗം വാ.... കാത്തിരിക്കാം... " വല്ലാത്ത നാണത്തോടെ പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് മധു എല്ലാവരെയും ഒന്ന് കൂടെ നോക്കി നടന്നു പോയി. അഭി ഉൾപ്പെടെ എല്ലാവരും വാ പൊളിച്ചു അത് നോക്കി നിന്നു. അവർക്കറിയില്ലല്ലോ അവൻ താലി കെട്ടി കൊണ്ട് വന്നിരിക്കുന്നത് ജീവിതം കൊണ്ട്  സഹിക്കാനും ക്ഷമിക്കാനും മറന്നുപോയ കിട്ടിയാൽ കിട്ടിയപോലെ തിരിച്ചു  കൊടുക്കുന്ന തീചൂള പോലൊരു പെണ്ണിനെയാണെന്ന്..... തുടരും........ നമ്മടെ മധു സീൻ ആണ്..... 😌

#📙 നോവൽ അമ്മയും ആക്‌സിഡന്റ് പറ്റി ജൂബിലി ഹോസ്പിറ്റലിൽ ആണെന്ന് അറിഞ്ഞതും രാഹുൽ ഉടനെ തന്നെ ഓഫീസിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി. ബൈക്കിൽ അവൻ ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തിയ അതേ സമയത്ത് തന്നെയാണ് രാകേഷും അവിടെ എത്തിയത്. നാലാമത്തെ നിലയിൽ റൂം നമ്പർ 448 ൽ ആണ് ഗീത ഉള്ളത്. ആ വിവരം ഫോണിലൂടെ തന്നെ മിത്ര രാകേഷിനോട് പറഞ്ഞിരുന്നു. രാകേഷ് അത് രാഹുലിനോടും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. അങ്ങനെ രാഹുൽ ലിഫ്റ്റ് കയറാൻ നിക്കുമ്പോ ആണ് രാകേഷ് ഓടിപ്പാഞ്ഞു അങ്ങോട്ട് എത്തുന്നത്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഇരുവരും ഒരുമിച്ചാണ് നാലാം നിലയിൽ ലിഫ്റ്റിൽ വന്നിറങ്ങിയത്. "അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലല്ലോ അല്ലേ." റൂമിലേക്ക് നടക്കവേ രാഹുൽ രാകേഷിനോട് ചോദിച്ചു. "ഇല്ലെന്നാണ് ആ കുട്ടി വിളിച്ചപ്പോ പറഞ്ഞത്. എന്നാലും എനിക്ക് ടെൻഷനുണ്ട്. അച്ഛൻ icu വിൽ ആണ് ഉള്ളത്." രാകേഷിന്റെ സ്വരത്തിൽ ആധി ഉണ്ടായിരുന്നു. "മ്മ്മ്മ്... നമുക്ക് നോക്കാം." രാഹുൽ അവനെ സമാധാനിപ്പിച്ചു. ******* ചായ കുടിച്ച് കഴിഞ്ഞ ശേഷം ഗീതയ്ക്ക് കഴിക്കാനുള്ള ടാബ്ലറ്റ് എടുത്തു കൊടുക്കുകയായിരുന്നു മിത്ര. അപ്പോഴാണ് മുറിയുടെ വാതിലിൽ ആരോ തട്ടുന്ന ശബ്ദം കേട്ടത്. "ആന്റി ഇത് കഴിക്കേ... ഞാൻ പോയി ആരാന്ന് നോക്കിയിട്ട് വരാം." ഗുളികയും വെള്ളവും അവർക്ക് കൊടുത്തിട്ട് മിത്ര പോയി വാതിൽ തുറന്നു. വാതിൽ തുറന്നതും പുറത്ത് നിൽക്കുന്ന രാകേഷിനെയും രാഹുലിനെയും കണ്ട് മിത്ര ഞെട്ടിപ്പോയി. ഗീത കുറച്ചു മുൻപ് ഇളയ മകൻ സെക്രട്ടറിയേറ്റിലാണ് ജോലി ചെയ്യുന്നതെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ കൂടി രാഹുലിനെ കുറിച്ച് അവൾ ചിന്തിച്ചിരുന്നില്ല. അതുപോലെ മൂത്ത മകന്റെ പേര് രാകേഷ് എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോഴും അത് രാഹുലിന്റെ ചേട്ടന്റെ പേരാണല്ലോ എന്നും മിത്ര ഓർത്തില്ല. അപ്പോഴത്തെ ടെൻഷനിൽ അതൊന്നും അവളുടെ മനസ്സിൽ വന്നില്ലായിരുന്നു. രാകേഷും രാഹുലും ഒരുപോലെ മിത്രയെ കണ്ട് ഞെട്ടി നിൽക്കുകയാണ്. മിത്ര ഫോണിൽ വിളിച്ചു പേര് പറഞ്ഞ് പരിചയപ്പെടുത്തിയിട്ട് അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും ആക്‌സിഡന്റ് പറ്റിയ കാര്യം പറഞ്ഞതിനാൽ രാകേഷും അവളെ തീരെ അവിടെ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല. "ആഹ്... രണ്ടാളും ഒരുമിച്ചാണോ വന്നത്. നിങ്ങൾ വന്നത് ഏതായാലും നന്നായി. ഈ കൊച്ച് രാവിലെ മുതൽ ഞങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി കുറെ ഓടി നടന്ന് കഷ്ടപ്പെടുവാ." ഗീത ഇരുവരോടുമായി പറഞ്ഞു "അമ്മയ്ക്ക് എങ്ങനെയുണ്ട്... നല്ല മുറിവ് പറ്റിയോ? ഒടിവും ചത്താവുമൊന്നുമില്ലല്ലോ അല്ലേ." രാകേഷും രാഹുലും ഓരോരോ ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിച്ചു കൊണ്ട് അവരെ നോക്കാൻ തുടങ്ങി. "നെറ്റി നല്ലോണം മുറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. നാലഞ്ചു തുന്നൽ ഉണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു. വേറെ മുറിവുകൾ ഒന്നും വല്യ കുഴപ്പമില്ല. പക്ഷേ അച്ഛന് കൈക്ക് പൊട്ടലുണ്ട്. കാലിന് ചതവും ഉണ്ട്. പിന്നെ അനീമിക് ഉള്ളത് കാരണം ബ്ലഡ് കയറ്റി icu വിൽ കിടത്തിയേക്കാ. എന്നേക്കാൾ പ്രശ്നം അച്ഛനാ." ഗീത കാര്യങ്ങൾ വിശദീകരിച്ചു. "എങ്ങനെയാ ആക്‌സിഡന്റ് ഉണ്ടായത്? ഈ പെണ്ണ് എങ്ങാനും കാർ കൊണ്ട് വന്ന് ഇടിച്ചതാണോ?" മിത്ര അവളുടെ കാറിലാണ് അവരെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തിച്ചതെന്ന് അറിഞ്ഞത് കൊണ്ടാണ് രാഹുൽ അങ്ങനെ ചോദിച്ചത്. "ദേ... അനാവശ്യം പറയരുത്. ബസ്സ്‌ ഇടിച്ചു രണ്ടാളും വഴിയിൽ വീണ് കിടക്കുന്നത് കണ്ട് ഞാൻ സഹായിച്ചെന്നെ ഉള്ളു." മിത്ര ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു. "ആ കുട്ടി പറഞ്ഞത് നേരാ മോനെ. ഒരു പ്രൈവറ്റ് ബസ് ഇടിച്ചതാ. അവിടെ അത്രേം ആൾക്കാർ കൂടിയിട്ടും ഈ കൊച്ചാണ് മനസ്സലിവ് തോന്നി ഞങ്ങളെ വേഗം ഇവിടെ എത്തിച്ചത്. എന്നിട്ട് അതിനോട് നന്ദി പറയുന്നതിന് പകരം ഇങ്ങനെ ആണോ സംസാരിക്കേണ്ടത്." ഗീത രാഹുലിനെ വഴക്ക് പറഞ്ഞു. "അമ്മയ്ക്കും അച്ഛനും ആംബുലൻസ്ൽ വന്നൂടായിരുന്നോ? ആക്‌സിഡന്റ് പറ്റി കിടക്കുമ്പോ കാറിൽ ഒടിഞ്ഞു മടങ്ങി ഇരുന്ന് വന്നാൽ കുറച്ചൂടെ ക്രിട്ടിക്കൽ ആവേ ഉള്ളു. അതായിരിക്കും അച്ഛൻ icu കിടക്കേണ്ടി വന്നത്." രാഹുൽ മിത്രയോടുള്ള ദേഷ്യം തീരാതെ പറഞ്ഞു. "നീ വെറുതെ കാര്യമറിയാതെ ഓരോന്ന് വിളിച്ചു പറയല്ലേ. ഈ കൊച്ച് സമയത്ത് എത്തിച്ചത് കൊണ്ടാ നിന്റെ അച്ഛൻ ഇപ്പോ ജീവനോടെ ഇരിക്കുന്നത്. ആംബുലൻസ് വരുന്നത് നോക്കി ഇരുന്നെങ്കി ഇപ്പോ ശവമായിട്ട് വീട്ടിൽ കൊണ്ട് പോകേണ്ടി വരുമായിരുന്നു." ഗീത ദേഷ്യത്തിൽ മകനെ നോക്കി. രാഹുൽ വീണ്ടും എന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ രാകേഷ് അവനെ തടഞ്ഞു. "മതി രാഹുൽ... നിന്റെ ഈഗോ തീർക്കേണ്ട സമയമല്ല ഇത്.!" "ഞങ്ങളുടെ അച്ഛനെയും അമ്മയെയും കൃത്യ സമയത്ത് തന്നെ ഇവിടെ എത്തിച്ചു എല്ലാ സഹായങ്ങളും ചെയ്ത് തന്ന തന്നോട് എങ്ങനെ നന്ദി പറയണമെന്ന് എനിക്കറിയില്ല. രാഹുൽ പറഞ്ഞത് മിത്ര കാര്യമാക്കണ്ട. അവൻ തന്നോടുള്ള ദേഷ്യത്തിൽ അങ്ങനെ പറഞ്ഞതാവും. ഒന്നും മനസ്സിൽ വയ്ക്കരുത്. രാഹുലിന് വേണ്ടി ഞാൻ കുട്ടിയോട് ക്ഷമ ചോദിക്കുവാ." രാകേഷ് അവളോട് പറഞ്ഞു. "അതൊന്നും സാരമില്ല ചേട്ടാ. നിങ്ങളുടെ അച്ഛനും അമ്മയും ആണെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടല്ല ഞാനിവരെ സഹായിച്ചതെന്ന് കൂടി രാഹുലേട്ടനോട് പറയണം. അവരെ സ്ഥാനത്ത് ആരായാലും ഇത് തന്നെ ഞാൻ ചെയ്യുള്ളു. അല്ലെങ്കിൽ ചിലപ്പോൾ ഞാൻ മനഃപൂർവം കരുതി കൂട്ടി നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് ഇടിച്ചു കയറാനാണ് ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്തതെന്ന് രാഹുലേട്ടൻ പറഞ്ഞു കളയും." മിത്ര പറഞ്ഞത് കേട്ട് രാഹുലിന്റെ മുഖം വിളറി. "അവനോട് ഞാൻ പറഞ്ഞോളാം. മിത്രയ്ക്ക് ഇവിടെ എത്രയാ തുക ചിലവായതെന്ന് പറഞ്ഞാൽ ഞാനത് ഇപ്പോ തന്നെ അയക്കാം." രാകേഷ് അവളോട് പറഞ്ഞു. മിത്ര തന്റെയും വീട്ടുകാരെയും മുന്നിൽ നന്മ മരം ആകാൻ വേണ്ടി ചിലവായ പൈസ വേണ്ടെന്ന് പറയുമെന്ന് രാഹുൽ ഊഹിച്ചു. എന്നാൽ അവനെ ഞെട്ടിച്ച് കൊണ്ട് മിത്ര താൻ ചിലവാക്കിയ എമൗണ്ട് പറഞ്ഞു കൊടുക്കുകയും ബില്ലുകൾ രാകേഷിന് കൈമാറുകയും ചെയ്തു. ഇത് കണ്ട് രാഹുൽ ശരിക്കും ചമ്മിപ്പോയി. "ഞാനിതു ഇപ്പോൾ തന്നെ ഗൂഗിൾ പേ ചെയ്തേക്കാം." രാകേഷ് അവളുടെ കൈയ്യിൽ നിന്നും ബില്ലുകൾ വാങ്ങി. "ഓക്കേ ചേട്ടാ... എന്നാ ഞാൻ ഇറങ്ങട്ടെ. എന്തെങ്കിലും ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിൽ ഞാൻ നേരത്തെ വിളിച്ച നമ്പർൽ വിളിച്ചു മതി." മിത്ര പറഞ്ഞു. " താങ്ക്സ് മിത്ര." രാകേഷ് ഒരിക്കൽ കൂടി അവളോട് നന്ദി പറഞ്ഞു. അവനെ നോക്കി ചിരിച്ചിട്ട് ഗീതയോട് യാത്ര പറഞ്ഞ് രാഹുലിനെ തറപ്പിച്ചൊന്ന് നോക്കിയിട്ട് മിത്ര മുറിവിട്ട് പോയി. "നീ എന്തിനാടാ വന്ന് കേറിയ ഉടനെ ആ കൊച്ചിനോട് അങ്ങനെയൊക്കെ മോശമായി സംസാരിച്ചത്. നിന്നെ പറ്റി ആ കുട്ടി എന്ത് വിചാരിച്ചു കാണും. അതിന് മര്യാദ ഉള്ളത് കൊണ്ട് നിന്നോട് തിരിച്ചൊന്നും പറഞ്ഞില്ല." മിത്ര പോയതും ഗീത അവനെ ശകാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. രാഹുൽ അതൊക്കെ കേൾക്കാത്ത പോലെ ഇരുന്നു. "അമ്മേ... രാഹുൽ കോളേജിൽ വച്ചു പ്രേമിച്ചിരുന്ന കുട്ടിയാണ് ആ പോയത്. ഇവൻ ആദ്യമായി പെണ്ണ് കാണാൻ പോയതും ഇവളെയാണ്. ആ കൊച്ചിനോടുള്ള ദേഷ്യത്തിലാണ് ഇവൻ അങ്ങനെയൊക്കെ അതിനോട് ചോദിച്ചത്." രാകേഷ് ന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ഗീത അമ്പരന്നു. "നേരാണോ നീയീ പറഞ്ഞത്?" അവർ ചോദിച്ചു. "അതേ അമ്മേ.." "ചുമ്മാതല്ല എനിക്കീ കൊച്ചിനെ കണ്ടപ്പോ എവിടെയോ കണ്ട് മറന്നത് പോലെ തോന്നിയത്." മാസങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ബ്രോക്കർ ബാലൻ മിത്രയുടെ ഫോട്ടോ ഗീതയ്ക്ക് കാണിച്ചു കൊടുത്തത് അവർ ഓർത്തു. "ഇത്രേം നല്ല സ്വാഭാവമുള്ള കൊച്ചിനെ ആണോ നീ വേണ്ടെന്ന് വച്ചത്?" ഗീത ഇഷ്ടക്കേടോടെ മകനെ നോക്കി. "നല്ല സ്വഭാവം... അവളുടെ സ്വഭാവം എങ്ങനെ ഉള്ളതാന്ന് എനിക്കെ അറിയൂ." രാഹുൽ പുച്ഛിച്ചു. "ആ കുട്ടിക്ക് എന്താ ഒരു കുറവ്? പൂജയെക്കാൾ കൊള്ളാം ഈ കൊച്ച്. നിനക്ക് ഈ കുട്ടിയെ തന്നെ കെട്ടിക്കൂടായിരുന്നോ?" ഗീതയുടെ ചോദ്യം കേട്ട് രാഹുൽ ദേഷ്യത്തോടെ ചാടി എഴുന്നേറ്റു. കാത്തിരിക്കൂ

💔എഗ്രിമെന്റ് 💘 മാര്യേജ് 💔                                           𝄟⃝✍️ ഇഫാർ 𝄟⃝🌷 Part 6 നിന്റെ അച്ഛന് ഇതിലും വലിയൊരു അടി കിട്ടാനില്ല.... സാൻവിച്ചിനെ എനിക്കങ്ങ് ഒത്തിരി ഇഷ്ടം ആയി... ഗിരി പൊട്ടിച്ചിരിച്ചോണ്ട് പറഞ്ഞു.. സഞ്ജു ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.... നിനക്ക് ദേഷ്യം ഇല്ലേ അച്ഛനോട്.... എനിക്ക് അറിയില്ല ഗിരി.... എനിക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല അച്ഛനെയിപ്പോ. എന്റെ പ്രണയത്തിന്ന് എതിർ നിന്ന ആൾ ആണ് ഇപ്പൊ അനുവിന്റെ പ്രണയത്തിന്ന് സമ്മതം മൂളിയിരിക്കുന്നെ.... അതറിഞ്ഞപ്പോ തൊട്ട് ഒരു സങ്കടം... എന്തിനായിരുന്നു എന്നോടീ ചതി... അങ്ങേരോട് പോകാൻ പറ... നിന്റെ മൂന്ന് വർഷത്തെ പ്രണയം പുല്ല് പോലെ തട്ടികളഞ്ഞു ഒരുത്തിയെ മഹാറാണി ആയി കൊണ്ട് വന്നു.... ഒരു മാസം തികക്കുന്നെ മുന്നേ മുഖം ഉയർത്തി നടക്കാൻ പറ്റാത്ത വിധം നിന്നെയും നിന്റെ ഫാമിലിയെയും കരി വാരി തേച്ചു അവൾ പോയി... അപ്പൊ തന്നെ ഒരടി കിട്ടിയ പോലെയാ നിന്റെ അച്ഛന്ന്... ഇപ്പൊ ദാ മൗനിക സാൻവി നിരഞ്ജൻ.... അങ്ങേര് ഇവളിലൂടെ ബാക്കി ശിക്ഷ കൂടി അനുഭവിക്കാൻ കിടക്കുന്നെ ഉള്ളൂ.... ഗിരി അരിശത്തോടെ പറഞ്ഞു.... സഞ്ജു അപ്പോഴും ഒരു ദീർഘ നിശ്വാസത്തോടെ നിന്നെ ഉള്ളൂ... സഞ്ജു എനിക്ക് ഒരു ലിഫ്റ്റ് തരണേ പറഞ്ഞു ലച്ചു ഓടി വന്നു... അഹാനും ഉണ്ട് കൂടെ.... സഞ്ജു കൈ നീട്ടിയതും അവന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി... ടൈം ആയെടാ പോകാം... ചുരിദാർന്റെ ഷാൾ വലിച്ചു കുത്തികൊണ്ട് ലച്ചു പറഞ്ഞു... നിനക്ക് സാരി ഉടുത്തോടെ ലച്ചു... എന്ത് ഐശ്വര്യം ആണ് കാണാൻ തന്നെ... നീയൊരു ടീച്ചർ അല്ലേ... മെച്യുരിറ്റി തോന്നിക്കും... (സഞ്ജു ) എന്റെ പൊന്ന് സഞ്ജു നിനക്ക് ഇപ്പോഴും ആ പഴയ നൂറ്റാണ്ടിൽ നിന്നും ബസ്സ്‌ കിട്ടിയില്ലേ... ടാ ഇതാണ് ബസ്സിൽ ഒക്കെ വരുമ്പോൾ കംഫേർട്... ശരിക്കും പറഞ്ഞു ജീൻസ് പാന്റ് ഇടാൻ കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ എന്ന ആഗ്രഹിക്കുന്നെ... അവൾ നിരാശയോടെ പറഞ്ഞു.... എങ്ങനെ ബസ്സ്‌ കിട്ടും ലച്ചുട്ടി.... സാരിയുടുത്തു കുറിയും തൊട്ട് മുടിയിൽ തുളസി കതിർ വെച്ചു വിശ്വസുന്ദരി ഇപ്പോഴും മുന്നിൽ കിടന്നു വിലസുവല്ലേ... ഞാൻ ഇപ്പോഴും അവളെ സ്വപ്നം കണ്ടു നടക്കുവല്ല... സഞ്ജു ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു. അത് പറഞ്ഞത് നേരാ ഗിരി... ആ വരവ് കാണാൻ തന്നെ ഒരു ചേലാ... ഞങ്ങളെ കോളേജിൽ തന്നെ സ്റ്റാർ ആണ് അപർണ മിസ്സ്‌.... ബോയ്സിന്റെ രോമാഞ്ചം... ഇപ്പൊ സോഫ്റ്റ്‌വെയർ എഞ്ചിനീയർ വിപിന്റെ സ്വപ്നസുന്ദരി.... (ലച്ചു ) വരുന്നുണ്ടെങ്കിൽ വാ... അവളുടെ ഒരു അപ്പു പുരാണം... സഞ്ജു മുഖം കൊട്ടി കണ്ണനെ ഗിരീടെ കൈയിൽ വെച്ചു കൊടുത്തു ബൈക്കിൽ കേറി... അപ്പുന്നല്ല അപർണ എന്ന ഞാൻ പറഞ്ഞെ.... ലച്ചു വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. വല്ല ആവിശ്യം ഉണ്ടാരുന്നോ ലച്ചു... ചെക്കന്റെ മൂഡ് കളഞ്ഞു... മൂഡ് പോയെങ്കിൽ കണക്കായി പോയി... എനിക്ക് പണ്ടേ അതിനെ കണ്ടു കൂടാ... അവൾ ഒരു ഭൂലോക സുന്ദരി എന്ന വിചാരം... സഞ്ജുന്ന് അവളെ കിട്ടാഞ്ഞേ നന്നായി... ലച്ചു പിറുപിറുത് കൊണ്ട് കണ്ണന്ന് ഒരു കിസ്സ് കൊടുത്തു പോകാൻ നോക്കിതും ഗിരി അവളുടെ കവിളിൽ ചുണ്ട് ചേർത്തു.... സഞ്ജു നീ വരുന്നുണ്ടോ ചോദിച്ചു തിരിഞ്ഞതും കണ്ടത് അതായിരുന്നു... അവൻ ചമ്മലോടെ മുഖം തിരിച്ചു.... ടാ കുഞ്ഞുള്ളൊണ്ട് ചെറിയൊരു കിസ്സ് കൊടുത്തുള്ളൂ... ഫ്രഞ്ജ് അല്ല.... ഗിരി വിളിച്ചു പറഞ്ഞതും ലച്ചു അവന്റെ വയറിന്ന് ഒരു കുത്തും കൊടുത്തു ഓടി... സഞ്ജുവും അവളും പോകുന്നെ നോക്കി ഗിരി കണ്ണനെ എടുത്തു വാതിൽ പൂട്ടി അവന്റെ കാറിന്ന് അടുത്തേക്ക് പോയി.. നമുക്ക് അച്ഛമ്മേടെ അടുത്തേക്ക് പോകാം.... കണ്ണൻ സന്തോഷത്തോടെ തലയാട്ടി... ലച്ചുവും ഞാനും ജോലിക്ക് പോകുമ്പോൾ മോനെ എന്ത് ചെയ്യുന്നുള്ള ഭയം ആയിരുന്നു... ഒരു വർഷം ലച്ചു ജോലിക് പോകാതെ മോനെയും നോക്കി വീട്ടിൽ ഇരുന്നു... ഡേ കെയറിൽ ആക്കാന്ന് കരുതിയെ..യാമിനി ആന്റി ഞാൻ നോക്കിക്കോളും പറഞ്ഞു ഇങ്ങോട്ട് വന്നു. എല്ലാരും പോയ ഞാൻ തനിച്ചാണ്... എനിക്ക് ഒരു കൂട്ട് ആകട്ടെ പറഞ്ഞു അവിടെയാക്കാൻ പറഞ്ഞു... എന്തിനും ഏതിനും സഹായം അവർ മാത്രം ഉള്ളൂ... സഞ്ജുന്റെ കാര്യത്തിൽ മാത്രമേ അവരോട് ദേഷ്യം ഉള്ളൂ.... അവൻ നെടുവീർപ്പോടെ ഓർത്തു...                 🍁🌷🍁🌷🍁🌷 സഞ്ജു മൗനം ആണെന്ന് കണ്ടു... ലച്ചു രാവിലെ പറഞ്ഞ കാര്യം ആണെന്ന് ഓർത്തു ചൊറിയാൻ പോയില്ല... അപർണ്ണ.... സഞ്ജുവിന്റെ മാത്രം അപ്പു... വിടർന്ന മിഴികളും വട്ടമുഖവും നീണ്ട മുടിയും ഉള്ള വെളുത്തുതുടുത്ത ഗ്രാമീണസുന്ദരി... ഇടത്തരം കുടുംബം... സഞ്ജുവിന്ന് നാടൻ വേഷം ഗ്രാമീണതനിമയും ഒക്കെ ഇഷ്ടം... അതോണ്ട് തന്നെ കുളിച്ചു കുറിയും തൊട്ട് നീണ്ട മുടിയിൽ തുളസി ചൂടി വന്ന അപർണ്ണയെ ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ തന്നെ ഇഷ്ടം ആയി.... പെട്ടന്ന് തന്നെ അവർ അടുക്കുകയും ചെയ്തു... സഞ്ജുനെ കണ്ട അല്ലെങ്കിലും ഏത് പെണ്ണ് ഒന്ന് നോക്കും കാണാനും സുന്ദരൻ... സ്വന്തം ആയി  ബിസിനസ് ഉണ്ട്.... കുറച്ചു പൊസിസ്സിവിനെസ് കൂടുതൽ ആണ് അപർണക്ക് അതൊഴിച്ചാൽ വേറെ പ്രശ്നം ഒന്നും ഇല്ല... ലച്ചുവും അത് അറിഞ്ഞു പെരുമാറുന്നോണ്ട് പ്രശ്നം ഒന്നും ഇല്ല... സഞ്ജുന്റെ അച്ഛൻ ആ വിവാഹം നടക്കില്ലെന്നു അപർണ്ണയുടെ വീട്ടിൽ പോയി പറഞ്ഞു... അവളെ വീട്ടുകാർ ആത്മാഭിമാനം കൂടുതൽ ആയോണ്ട് പിന്നെ അവർ എതിർത്തു.. വേദനയോടെ പരസ്പരം പിരിഞ്ഞത്... പിന്നെ സഞ്ജുന്റെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞു... വീണ്ടും അവരെ ഒരുമിപ്പിക്കാൻ ഗിരിയും ലച്ചുവും മുൻകൈ എടുത്തതും ആയിരുന്നു.... എന്നാൽ സഞ്ജു എനിക്കിനി അതിന് അർഹതയില്ല... ഇനി ഒരു പെണ്ണിനേയും സ്വീകരിക്കാൻ ആവില്ല പറഞ്ഞു സത്യം ഇട്ടു... അതോടെ ആ ചാപ്റ്റർ ക്ലോസ്... ഇപ്പൊ ഒരു കൊളീഗിനോട് ഉള്ള പരിജയം മാത്രം.... അപർണയുടെ വിവാഹം ഏകദേശം ഇപ്പോൾ വിവേക് ആയി പറഞ്ഞു വെച്ചിട്ടും ഉണ്ട്... ടീ ഇറങ്ങുന്നില്ലേ.... സഞ്ജു വിളിച്ചപ്പോഴാ ചിന്തയിൽ നിന്നും ഉണർന്നത്... അവൾ ഇളിച്ചു കാണിച്ചു ഇറങ്ങി... സഞ്ജു പാർക്കിങ്ങിൽ ബൈക്ക് നിർത്തി... ലച്ചു ബൈക്കിന്റ മിററിൽ നോക്കി മുടിയൊക്കെ നേരെ ആകുന്നത് കണ്ടു... എങ്ങനെ നോക്കിയാലും നിന്റെ അവിഞ്ഞ മോന്ത മാറില്ലെടി... ഓഹ് കുറച്ചു സ്റ്റൈൽ ഉള്ളതിന്റെ അഹങ്കാരം... അവൾ പുച്ഛിച്ചോണ്ട് മുന്നോട്ട് തിരിഞ്ഞതും സ്കൂട്ടി വെച്ചു പോകുന്ന അപർണയെ കണ്ടു... സഞ്ജുവും അപർണ്ണയും ഒരു ഡിപ്പാർട്മെന്റ് ആണ്... ലച്ചു വേറെ ഡിപ്പാർട്മെന്റും... എന്നാലും പരസ്പരം കാണും... സഞ്ജു പ്രണയിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ തൊട്ട് നാല് പേരിൽ ഒരാളായി കണ്ടിട്ടുള്ളു.... കൊളിഗ് ആണ് അതോണ്ട് തന്നെ ലച്ചു ചിരിച്ചു... തിരിച്ചു ഒരു ചിരി വരുത്തിച്ചു അപർണയും..... സഞ്ജുവിന് പിന്നെ ചിരിയോ ഒന്നും ഇല്ല... നിർവീകരമായി നോക്കുക മാത്രം ചെയ്യും.. മുഖത്തെ ഭാവം എന്തെന്ന് പോലും ലച്ചുവിന്ന് മനസ്സിലാവാറില്ല.... ഒരേ ഡിപ്പാർട്മെന്റ് ആയോണ്ടും അടുത്ത് തന്നെ ഇരിക്കുന്നത് കൊണ്ടും എല്ലാം പെഴസണൽ അടുപ്പം ഇല്ലെങ്കിലും സംസാരിക്കും.... ഒന്നിച്ചു ജോലി ചെയ്യും.. അത്രമാത്രം... മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കുമ്പോൾ ഒരു പരിജയകാരനോട് ഉള്ള പോലെ ചിരിക്കും അത്രന്നെ... അന്നും പരസ്പരം ഒന്ന് നോക്കി അവർ അവരവരെ വഴിക്ക് പിരിഞ്ഞു...                  🌷🍁🌷🍁🌷🍁 മുഴുവൻ പാർട്ടും വായിക്കുവാൻ 👉🏼👉🏼 💔എഗ്രിമെന്റ് 💘 മാര്യേജ് 💔 https://malayalam.pratilipi.com/series/ton0qvmsdrvz?language=malayalam&utm_source=android&utm_medium=content_share 🔥 ഗിരിയുടെ കാറിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടതും  അനന്യ അങ്ങോട്ട് വന്നു... അനന്യയെ കണ്ടതും ചെക്കൻ അങ്ങോട്ട് തുള്ളി... ആന്റി എവിടെ.... അമ്മമ്മ വീട്ടിൽ പോകണം പറഞ്ഞു ബഹളം ഉണ്ടാക്കി... അച്ഛനും അമ്മയും കൂടെ പോയിരിക്കുകയാ.... മൗനിയെ പേടിച്ച പോയത്.... അതോർത്തു ഗിരിക്ക് ചിരി വന്നു.... ഞാൻ എന്ന പോട്ടെ ലേറ്റ് ആയി പറഞ്ഞു അവൻ ഇറങ്ങി... മൗനി ഗാഡനിൽ ഫോൺ വിളിച്ചോണ്ട് ഇരിക്കുന്നെ കണ്ടു..അവനെ കണ്ടതും ഹായ് ഗിരിയേട്ടാ വിളിച്ചു കൈ പൊക്കി കാണിച്ചു അങ്ങോട്ട് വന്നു... രാവിലെ സഞ്ജു പറഞ്ഞ ഡ്രസ്സ്‌ മാറ്റി പാന്റും ടീഷർട്ട് ആണ് വേഷം എന്ന് ഗിരി ശ്രദ്ധിച്ചു.... വാധ്യാറേ കാണാൻ ആണെങ്കിൽ ഇവിടെ ഇല്ലല്ലോ.... വാധ്യർ കാണാനേ ഇവിടെ വരാൻ പാടുള്ളോ.... അവൻ മുഖം കൂർപ്പിച്ചു... എന്റെ വാധ്യാറേ ഫ്രണ്ട് അല്ലേ അപ്പോൾ അങ്ങേരെ കാണാൻ അല്ലേ വരുള്ളൂ അതോണ്ട് ചോദിച്ചതാപ്പാ.... അങ്ങ് ക്ഷമിച്ചേരെ.... അവൾ ആക്കിയ പോലെ പറഞ്ഞു... നിന്റെ വാധ്യാറോ.... അവൻ വിട്ടു കൊടുക്കാതെ ചോദിച്ചു... അതേല്ലോ... എന്റെ സ്വന്തം വാധ്യാർ ആണ്... അതെപ്പോ മുതൽ... ഗിരി നെറ്റി ചുളിച്ചു... ഇതെന്റെ കഴുത്തിൽ കെട്ടിയപ്പോൾ മുതൽ അതെന്റെ സ്വന്തം വാധ്യാർ ആണ്.... അവൾ താലിയിൽ പിടിച്ചു കുസൃതി ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു... ആ മുതലിനെ ഓർത്തു വെള്ളം ഇറക്കണ്ട മോളെ... ഗിരിയും അതെ ട്യൂണോടെ പറഞ്ഞു... അതെന്റെ സ്വന്തം പ്രോപ്പർട്ടി ആണ് മോനെ.... ഞാൻ നോക്കും.... വെള്ളം ഇറക്കും.... വേണേൽ കിസ്സ് കൊടുക്കും.... ഇവൾക്ക് ഇതേ ഡയലോഗ് ഉള്ളോ...കിസ്സ് മാത്രം ആക്കണ്ട എന്നാൽ.... അവൻ പിറുപിറുത്തു.... വാധ്യാർ സമ്മതിച്ച കിസ്സ് മാത്രം അല്ല.... ജീവിതകാലം മുഴുവൻ കൂടെപൊറുക്കാനും എനിക്ക് സമ്മതമാ... അവൾ നാണം വരുത്തി വിരൽ കടിച്ചു അകത്തേക്ക് ഓടി.... ദൈവമേ.... ഇതിവൾ കാര്യം ആയിട്ട് ആണോ.... അവൻ നെഞ്ചത് കൈ വെച്ചു ഓടിപ്പോകുന്ന അവളെ നോക്കി ... അവന്റെ കിളി പോയുള്ളു നിൽപ്പ് കണ്ടു മുകളിൽ നിന്നും മൗനിയുടെ ചുണ്ടിൽ പുഞ്ചിരി വിടർന്നു ...                     🌷🍁🌷🍁🌷🍁 രാത്രി ആയിരുന്നു സഞ്ജു കോളേജിൽ നിന്നും വരുമ്പോൾ....മൗനി ഹാളിൽ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടു... അവനെ കണ്ടപ്പോൾ വേഗം എഴുന്നേറ്റു അടുത്തേക്ക് പോയി.... സഞ്ജു അവൾ വരുന്നത് കണ്ടതും കാണാത്ത പോലെ ആക്കി മുകളിലേക്ക് പോയി... പിന്നാലെ അവളും.... അവൻ വാച് അഴിച്ചു വെച്ചു... പേഴ്സ് ഫോൺ ഒക്കെ എടുത്തു പുറത്ത് വെച്ചു.. ടവ്വൽ എടുത്തു ചുമലിൽ ഇട്ടു... ഇതൊക്കെ നോക്കി വാതിലിൽ ചാരി മൗനിയും നിന്നു... സഞ്ജു കണ്ണാടിയിലൂടെ കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു ഇതൊക്കെ... അവൻ അവളെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു കൈ കെട്ടി മുന്നിൽ നിന്നു... എന്താ കാര്യം... എന്താ പറയാൻ ഉള്ളെ.... അവൻ ഗൗരവത്തോടെ ചോദിച്ചു... ഐ ലവ് യൂ.... അവൾ പറഞ്ഞതും അവൻ കിളി പോയ പോലെ അവളെ നോക്കി നിന്നു....                                    .... തുടരും അപ്പൊ സപ്പോർട് തരാൻ മറക്കണ്ടട്ടോ... സപ്പോർട് കൂടിയ പെട്ടന്ന് നെക്സ്റ്റ് പാർട്ട്‌ വരും ❤️❤️ മുഴുവൻ പാർട്ടും വായിക്കുവാൻ 👉🏼👉🏼 💔എഗ്രിമെന്റ് 💘 മാര്യേജ് 💔 https://malayalam.pratilipi.com/series/ton0qvmsdrvz?language=malayalam&utm_source=android&utm_medium=content_share 🔥 #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ