#📙 നോവൽ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ MY DOCTOR❤️25              " നീ ഒന്ന് അടങ്ങ് എന്റെ മഹേഷേ.." ചുണ്ടിലെ സിഗെരെറ്റ് ആഞ്ഞു വലിച്ച വെരുകിനെ പോലെ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നടക്കുന്ന മഹേഷിനോടായി അഭിലാഷ് പറഞ്ഞു. വീട്ടിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി മഹേഷ് നേരെ പോന്നത് അഭിലാഷിന്റെ വീട്ടിലേക്കായിരുന്നു. ആ  ചെറിയ ഓടിട്ട വീടിന്റെ തിണ്ണയിലായി കാലു പുറത്തേക്കിട്ടു അഭിലാഷ് ഇരിക്കുകയാണ്. ഉടുത്തിരിക്കുന്ന മുണ്ട് മടക്കി കുത്തി മഹേഷ് തലങ്ങും വിലങ്ങും നടന്നു കൊണ്ടിരുന്നു.  " എടാ അമ്മ എന്ത് കൊണ്ടാണ് അങ്ങനെ പറഞ്ഞതെന്നെങ്കിലും നിനക്ക് ചോദിക്കായിരുന്നു."  " എന്ത് കാരണം കൊണ്ടായാലും അവളെ കല്യാണം കഴിക്കരുതെന്ന് എന്നോട് പറയാൻ മാത്രം ആരുടേയും നാവു പൊങ്ങണ്ട....എന്റെ ജീവിതം അത് ഞാൻ തീരുമാനിക്കും പോലെ മതി."  അഭിലാഷ് ഒന്ന് ദീർഘശ്വാസം വലിച്ചു. അഞ്ജന എന്ന അവന്റെ ഭ്രാന്തു ആരാലും നിയന്ത്രിക്കാൻ ആവില്ലെന്ന് അഭിലാഷിന് നന്നായറിയാമല്ലോ.  മഹേഷ് കയ്യിലിരുന്ന സിഗരറ്റ് നിലത്തേക്കിട്ടു ചവിട്ടിയരച്ചു .  " ഞാൻ പോട്ടെ ..." അഭിലാഷിനെ നോക്കി മഹേഷ് പറഞ്ഞു. " എങ്ങോട്ടാ?"  മഹേഷ് ചുണ്ടു കൊട്ടിയൊന്നു ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ അവൻ എങ്ങോട്ടാണെന്ന് അഭിലാഷിന് മനസിലായി. " നിർത്തിക്കോ മഹേഷേ.... അത് വേണ്ട.പാവമാടാ അത് ...." അഭിലാഷ് ആവലാതിയോടെ പറഞ്ഞു. അവൻ പറഞ്ഞത് കേൾക്കാത്ത ഭാവത്തിൽ മഹേഷ് ഒന്ന് കൂടി ചിരിച്ചു വീട്ടു മുറ്റത്തെ സ്റ്റെപ്പിറങ്ങി നടന്നകന്നു. അഭിലാഷ് നിസ്സഹായതയോടെ അത് നോക്കി നിന്നു. എന്നിട്ട് അകത്തേക്ക് കയറി വാതിലടച്ചു. ആ ഇരുട്ടിൽ പരിചിതമായ വഴിയിലൂടെ മഹേഷ് നടന്നു. പുഴക്കരയിൽ നിന്നും കുറച്ചു മാറി കാണുന്ന ഇരുനില വീട് ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങി. വീടിന്റെ വലിയ മതിൽ എടുത്തു ചാടി പുറകു വശത്തെത്തി. അവിടെ കാണുന്ന പൈപ്പ് വഴി അനായാസമായി വലിഞ്ഞു കയറി ബാല്കണിയിലേക്കു ചാടി. കയ്യിലെ കെട്ട് അവൻ സ്വയം അഴിചു കളഞ്ഞത് കൊണ്ട് തന്നെ കൈ ചെറുതായി വേദന എടുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ കയ്യൊന്ന് കുടഞ്ഞു കൊണ്ടവൻ ഇരുട്ടിൽ  മുങ്ങി നിൽക്കുന്ന ബാല്കണിയിലെ അടഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ഡോറിൽ മൂന്നുവട്ടം മുട്ടി. കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ആ വാതിൽ തുറക്കപ്പെട്ടു. വാതിൽക്കൽ ഒരു ടീഷർട്ടും ട്രാക്ക്പാന്റും ധരിച്ചു വിളറി വെളുത്ത മുഖത്തോടെ ദേവിക അവനെ തുറിച്ചു നോക്കി നിന്നു. മഹേഷ് കീഴ്ച്ചുണ്ടു കടിച്ചു പിടിച്ചു മുന്നോട്ടു നടന്നു. ദേവിക അകത്തേക്ക് കയറി , ബാൽക്കണി ഡോർ അടച്ചു മഹേഷ് അവൾക്കു പുറകെ നടന്നു.ആ വലിയ റൂമിന്റെ അറ്റത്തായുള്ള ബെഡിനടുത്തായി നിൽക്കുന്നവളെ പുറകിൽ നിന്നും പുണർന്നവൻ. വെറുപ്പോടെ ദേവിക കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ചു.  മഹേഷിന്റെ മുഖം അവളുടെ മെലിഞ്ഞ കഴുത്തിലൂടെ ഒഴുകി നടന്നു. നിറഞ്ഞു വന്ന മിഴികളെ തടഞ്ഞു നിർത്തി ദേവിക കണ്ണുകൾ മുറുക്കിയടച്ചു.  " ഞാൻ ഇനി വരില്ലെന്ന് വിചാരിച്ചോ നീ ..........." അവളുടെ ചെവിയിലായി മഹേഷ് ചോദിച്ചു.  " അങ്ങനെ സംഭവിക്കണമെങ്കിൽ നിങ്ങൾ മഹേഷ് അല്ലാതിരിക്കണം ." ദേവിക പുച്ഛത്തോടെ പറഞ്ഞു. " ഔ... so sweet....."  മഹേഷ് അവളുടെ ടോപിനുള്ളിലേക്ക് കൈ കടത്തി. പൊള്ളി അടരും പോലെ തോന്നിയിട്ടും തടുക്കാതവൾ ശില പോലെ നിന്നു . " നീ ഒന്ന് തടിച്ചല്ലോ ഡീ....."  മഹേഷിന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു വഷളൻ ചിരി സ്ഥാനം പിടിച്ചിരുന്നു. " വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം കുറച്ചു മനസമാധാനത്തിൽ ജീവിച്ചത് ഈ മൂന്നാഴ്ചയല്ലേ അതായിരിക്കും."    " അത് എന്തായാലും നന്നായി... ഇനിയങ്ങോട്ടു മനസമാധാനം എന്താണെന്നു അറിയാൻ ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ലല്ലോ....."  മഹേഷ് അവളെ തിരിച്ചു നിർത്തി. അവളുടെ ശരീരത്തിൽ അവന്റെ കൈ മുറുകി. വേദന കൊണ്ടവൾ പുളഞ്ഞു പോയി. " എന്നെ അങ്ങ് കൊന്നൂടെ തനിക്ക്..." നിറ കണ്ണുകളോടെ മഹേഷിനെ നോക്കിയവൾ ചോദിച്ചു. " ഏയ് അഞ്ജനയെ കിട്ടും വരെ നിന്നെയെനിക്ക് വേണം അത് കഴിഞ്ഞു വേണെങ്കിൽ നമുക്ക് ആലോചിക്കാം....." ഇട്ടിരിക്കുന്ന ഷർട്ടിന് ബട്ടൺ ഓരോന്നായി ഊരികൊണ്ടവൻ പറഞ്ഞു.  " അവളോടും എന്നോടും  താൻ ചെയ്തു കൂട്ടിയതിനൊക്കെ അനുഭവിക്കാതെ രക്ഷപ്പെടുമെന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടോ ? "  അവന്റെ പ്രവർത്തിയിൽ വേദന കടിച്ചമർത്തി ദേവിക ചോദിച്ചു. മഹേഷ് ഷർട്ട് മുഴുവനായി ഊരി കട്ടിലിലേക്കെറിഞ്ഞു.  " അവളോട് ചെയ്തതൊന്നും അവൾ പോലും ഞാൻ പറയാതെ അറിയാൻ പോകുന്നില്ല , പിന്നെ നീ.... നിനക്കറിയുന്നതൊന്നും നീ അവളോട് പറയില്ലെന്നെനിക്കറിയില്ലേ മോളെ..... പറഞ്ഞാൽ ഞാൻ മാത്രം കണ്ടിട്ടുള്ള ഈ വെണ്ണപോലുള്ള ഉടലഴക് ലോകം മുഴുവൻ കാണില്ലേ....  നിന്നെയൊക്കെ എന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും രക്ഷിക്കാൻ സാക്ഷാൽ മഹാദേവൻ ഇറങ്ങി വരുമെന്നാണോ? " അവളുടെ  ശരീരത്തിലൂടെ മുഴുവൻ കയ്യോടിച്ചു മഹേഷ് പറഞ്ഞു. നിസ്സഹായതയോടെ ആ പെൺകുട്ടിയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി.  ഇനി അവൻ എന്താണ് ചെയ്യാൻ പോകുന്നതെന്ന് അവൾക്കു നന്നായറിയാം. പുറത്തു നിന്നാർക്കും കാണും വിധത്തിൽ ഒരു പോറൽ പോലും അവൻ ശരീരത്തിൽ ഉണ്ടാക്കാറില്ല. എന്നാൽ ഉള്ളിലൊക്കെയും തെരുവ്നായ കടിച്ചു കുടഞ്ഞതു പോലെ............. ആ വേദനയും മുറിവുകളും ചിലപ്പോൾ ദിവസങ്ങളോളം നീണ്ടു നിൽക്കും. നടക്കാൻ പോലും കഴിയാതെ ദിവസങ്ങൾ കഴിച്ചു കൂട്ടേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ടവൾക്ക്. ഇതിപ്പോ ശീലമായി .... വർഷങ്ങളായി അനുഭവിക്കുന്ന മരണ തുല്യമായ വേദന. ആത്മഹത്യ ചെയ്യാൻ പലവട്ടം ശ്രമിച്ചതാണ് , പക്ഷെ അവൾ മരിച്ചാൽ അവൻ പുറത്തു വിടാൻ പോകുന്ന വിഡിയോകൾ കണ്ടു പാവം അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും ആത്മാഭിമാനം നഷ്ട്ടപ്പെട്ട് അവർ ഒറ്റപെടുന്നതോർത്തു അതിനു പോലും പറ്റുന്നില്ല. കാമ ശമനത്തിനിടയിൽ ആർത്തിയോടെ മഹേഷ് അഞ്ജുവിന്റെ പേര് വിളിച്ചു പുലമ്പും... ആ സമയം അവളോട് പോലും ദേവികക്ക് ദേഷ്യം തോന്നി പോവും. അവളുമായി കൂട്ടായ നിമിഷത്തെ ശപിക്കും. ആദ്യമായി മഹേഷിനു കീഴടങ്ങിയതിൽ പിന്നെ ഇന്നുവരെ അഞ്ജനയോടു മിണ്ടിയിട്ടില്ല ദേവിക. അഞ്ചു ഒരുപാടു പിന്നാലെ നടന്നതാണ് , പക്ഷെ അവഗണിച്ചു. സംസാരിച്ചാൽ ഒരുപക്ഷെ കണ്ടതും അറിഞ്ഞതും അനുഭവിച്ചതും എല്ലാം അറിയാതെ പറഞ്ഞു പോവും. ആ ദിവസം ഓർക്കാൻ അവൾക്കു ഇന്നും ഭയമാണ് .... അന്ന് തുടങ്ങി കരഞ്ഞു തീർത്ത കണ്ണുനീരിന് എല്ലാം അവനൊരിക്കൽ അനുഭവിക്കും എന്ന ഒറ്റ പ്രതീക്ഷയിൽ മാത്രമാണ് ഇന്നീ നശിച്ച ജീവിതം ജീവിക്കുന്നത് പോലും.  ദേവികയെ പൊക്കിയെടുത്തു കട്ടിലിലേക്കിട്ടു മഹേഷ്. അവൾക്കു മുകളിലായി കിടന്ന് കഴുത്തിടുക്കിലേക്കു മുഖം പൂഴ്ത്തി. നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളെ ഒഴുകാൻ വിട്ട് ആ ചെന്നായക്കു മുന്നിൽ ആ ആട്ടിൻ കുട്ടി അനങ്ങാതെ കിടന്നു. ***************************** മാർട്ടിന്റെ വണ്ടി വന്നു നിൽക്കുന്ന ശബ്‌ദം കേട്ടതും സോഫയിലിരിക്കുകയിരുന്ന മെർലിനും ക്ലാരയും എണീറ്റു. മെർലിന്റെ മുഖത്തു ആകാംഷ തെളിഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു.  മാർട്ടിൻ അകത്തേക്ക് കയറി വന്നു.  " ചേട്ടായി... എന്തായി പോയ കാര്യം." ഓടി വന്നു മാർട്ടിന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു മെർലിൻ ചോദിച്ചു. അവന്റെ തെളിയാത്ത മുഖത്തു നിന്നും ഒന്നും നടന്നിട്ടില്ലെന്ന് ക്ലാരക്ക് മനസിലായി.  മാർട്ടിൻ അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു സോഫയിലേക്ക് നടന്നു .  " പറ ചേട്ടായി... " മെർലിൻ ധൃതി കൂട്ടി. " മോളെ വിചാരിച്ച കാര്യം നടന്നിട്ടില്ല.... " മാർട്ടിൻ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.  " നടന്നില്ലെന്നോ..." മെർലിൻ ഞെട്ടലോടെ ചോദിച്ചു. ക്ലാര അവർക്കടുത്തായി വന്നിരുന്നു.  മാർട്ടിൻ നടന്നതെല്ലാം അവർക്ക് വിശദീകരിച്ചു. മെർലിനും ക്ലാരയും മിഴിച്ചിരുന്നു പോയി. ക്ലാര അറിയാതെ നെഞ്ചിൽ കൈ വച്ചു. " ഇച്ചായ ...... അത് അവനാണെന്നു ഉറപ്പാണോ ഇച്ചായന്‌ ." ക്ലാര ചോദിച്ചു. " ഉറപ്പാണ് ക്ലാരേ...... ആ കണ്ണുകളെ മരണം വരെ ഞാൻ മറക്കില്ല." മാർട്ടിനിൽ നിന്നും ഒരു നെടുവീർപ്പുതിർന്നു. " അപ്പൊ ഇനിയെന്താ ചേട്ടായിടെ പ്ലാൻ...." മെർലിൻ കൺഫ്യൂഷൻ നിറഞ്ഞ മുഖത്തോടെ ചോദിച്ചു.  " അവനെ കുറിച്ച് ശരിക്കൊന്ന് അന്വേഷിക്കാൻ തോമസിനെ ഏൽപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട് , അവൻ വഴി അവളെ കുറിച്ചും അറിയാനാകും. അതിനു ശേഷം എന്താണെന്നു വച്ചാൽ തീരുമാനിക്കാം."  ക്ലാര വേവലാതിയോടെ മാർട്ടിനെ നോക്കി. "ഇച്ചായ... അവളെ എന്നാ വേണേലും ചെയ്തോ... പക്ഷെ അവനോട് ഇനി ഒന്നിനും നിൽക്കണ്ട. നമ്മുടെ മോൻ നാട്ടിൽ നിൽക്കാതെ uk പോയത് അവനെ പേടിച്ചാണെന്നു നിങ്ങൾക്കറിയില്ലേ ... ഇച്ചായനെ പഴയ പോലൊന്ന് ആക്കിയെടുക്കാൻ മാസങ്ങളോളം ഞാൻ അനുഭവിച്ച കഷ്ടപ്പാടും വേദനയും എനിക്ക് മറക്കാൻ ആവത്തില്ല ..... " ഭയത്തോടെ ക്ലാര പറഞ്ഞു. " ഇല്ലെടി കൊച്ചെ.... നിന്റെം എബിയുടേം വാക് കേട്ടിട്ടാണ് അന്ന് ഞാൻ എല്ലാം അവസാനിപ്പിച്ചത്. പക്ഷെ ഇന്ന് കർത്താവായി അവനെ മുന്നിൽ ഇട്ടു തന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അത് പ്രതികാരം വീട്ടാൻ വേണ്ടി തന്നാ... എന്റെ പെങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി അവളെ ഞാൻ പൊക്കും , എന്റെ മോന് വേണ്ടി അവനെയും ...."  മാർട്ടിൻ പറഞ്ഞു എണീറ്റ് സ്റ്റെപ് കയറി മുകളിലേക്ക് പോയി. ക്ലാര തളർച്ചയോടെ സോഫയിലേക്കിരുന്നു. മെർലിൻ ക്ലാരയുടെ തോളിൽ കൈ വച്ചു . ആ കയ്യിൽ ക്ലാര മുറുകെ പിടിച്ചു. " പേടിയാവുന്നു മോളെ...."  " ഒന്നും ഇല്ല ചേട്ടത്തി........ പേടിക്കാതെ. ശക്തി കൊണ്ട് നേരിടാൻ ആവാത്തവരെ ബുദ്ധി കൊണ്ട് നേരിടാൻ ചേട്ടായിക്കറിയാം . അതോർത്തു എന്റെ കൊച്ചു ടെൻഷൻ ആവണ്ട." ക്ലാരയെ മുറുകെ പുണർന്നു മെർലിൻ പറഞ്ഞു.  എന്നിട്ടും തെളിയാത്ത മുഖത്തോടിരിക്കുന്ന ക്ലാരയെ ഉന്തി തള്ളി മുകളിലേക്ക് പറഞ്ഞു വിട്ട് മെർലിൻ റൂമിലേക്ക് പോയി. വെളുത്ത പെയിന്റും വെളുത്ത അലങ്കാരങ്ങളും വെളുത്ത വിരിയും എല്ലാം ചേർന്ന മനോഹരമായ ഒരു luxuary ബെഡ്‌റൂം ആയിരുന്നത്. ആ വീട്ടിലെ എല്ലാ റൂമിനെക്കാളും ഭംഗി അതിനുണ്ടായിരുന്നു. മെർലിൻ ലൈറ്റ് ഓഫ് ചെയ്തു കട്ടിലിലേക്ക് കിടന്നു. ഫോൺ എടുത്ത് വാട്സാപ്പ് തുറന്നു. ഏഥൻറെ പ്രൊഫൈൽ എടുത്തു. പ്രൊഫൈൽ ഫോട്ടോയിലേക്ക് കൊതിയോടെ നോക്കി കിടന്നു.   " ഏഥൻ ...... i want you bloody hot ...."  " നിനക്ക് എന്ത് കൊണ്ടും ചേരുന്ന എന്നെ വിട്ട് എന്ത് കണ്ടിട്ടാണ് ഏഥൻ നീ ആ റെസ്റോറന്റ് ജോലിക്കാരിക്ക് പിന്നാലെ പോയത്....."  അപ്പോഴാണ് ക്ലാര കഴിഞ്ഞ ദിവസം പറഞ്ഞതോർമയിലേക്കു വന്നത് . അവളിലൊരു വല്ലാത്ത ചിരി വിരിഞ്ഞു. "അഞ്ജനയുടെ കാര്യം ചേട്ടായി നോക്കിക്കോളും ഏഥൻ പക്ഷെ നിന്റെ കാര്യം ഞാൻ നോക്കണമല്ലോ .......നിനക്ക് ആവശ്യമുള്ളതെല്ലാം ഇനി ഞാൻ തരും ഏഥൻ...." സ്വയം പറഞ്ഞു മെർലിൻ കാൾ അമർത്തി. ഫുൾ റിങ് ചെയ്തിട്ടും കാൾ അറ്റന്റ് ആയില്ല. ദേഷ്യത്തോടവൾ വീണ്ടും വിളിച്ചു.  കുറച്ചു റിങ് ചെയ്തതും മറുപുറത്തു കാൾ അറ്റൻഡ് ആയി. മെർലിന്റെ മുഖം വിടർന്നു. " ഏഥൻ................." കുഴഞ്ഞ ശബ്ദത്തോടെ അവൾ വിളിച്ചു. " എന്താണ് മെർലിൻ..... ഈ സമയത്ത് ."  ഗാംഭീര്യമുള്ള ആ ശബ്ദം ഫോണിൽ മുഴങ്ങി. മെർലിൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ കണ്ണുകളടച്ചു.  " മെർലിൻ...." വീണ്ടും ആ ശബ്‌ദം.  " ഉഫ് ..." ആ മുഴക്കമുള്ള ശബ്ദത്തിൽ തന്റെ പേരു കേൾക്കുമ്പോഴുള്ള ശ്രവണ സുഖത്തിൽ അവൾ അറിയാതെ പറഞ്ഞു. " ഏഥൻ കിടന്നോ ? " മെർലിൻ ചോദിച്ചു. " ഇല്ല... വർക്ഔട്ടിൽ ആയിരുന്നു . ദാ ഇപ്പോൾ കുളിക്കാൻ  പോകുന്നു. താൻ വിളിച്ച കാര്യം പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ എനിക്ക് ഫ്രഷ് ആവാൻ പോകാമായിരുന്നു." ഒട്ടും താല്പര്യമില്ലാതെ ആണ് ഏഥൻ സംസാരിക്കുന്നതെന്ന് മെർലിന്‌ മനസിലാകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എങ്കിലും വേഗത്തിൽ ആ സംസാരം അവസാനിപ്പിക്കാൻ അവൾ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നില്ല.  തുടരും.............. എന്തേലും ഒക്കെ പറയെന്നെ 🫠