ഭാഗം 4 വേദയുടെ കയ്യിലിരിക്കുന്ന പാലപ്പൂവിൽ നിന്ന് രക്തം ഇറ്റുവീഴുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ദേവൻ ഭയന്ന് പിന്നോട്ട് മാറി. അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ സങ്കടം മാറി അവിടെ ഇപ്പോൾ ഒരു നിഗൂഢമായ തിളക്കമാണ്. "ദേവാ... നീ എന്നെ വിശ്വസിക്കണം. അകത്തേക്ക് പോകരുത്!" വേദ ആവർത്തിച്ചു. പക്ഷേ മനയ്ക്കുള്ളിൽ നിന്ന് അഭിയുടെയും ഗൗതമിന്റെയും നിലവിളികൾ വീണ്ടും ഉയർന്നു. അത് കേട്ടുനിൽക്കാൻ അവന് കഴിഞ്ഞില്ല. വേദയുടെ കൈ വെട്ടിച്ച് ദേവൻ നാലുകെട്ടിലേക്ക് ഓടിക്കയറി... ഹാളിൽ എത്തിയപ്പോൾ അവൻ കണ്ട കാഴ്ച ഭയാനകമായിരുന്നു. അഭിജിത്ത് കട്ടിലിൽ ബോധമില്ലാതെ കിടക്കുന്നു അവന്റെ നെഞ്ചിന് മുകളിൽ ഒരു കറുത്ത രൂപം ഇരിക്കുന്നു ഗൗതം ഒരു മൂലയിൽ പേടിച്ചുവിറച്ച് ക്യാമറയും കെട്ടിപ്പിടിച്ചിരിപ്പുണ്ട്.... "ഗൗതം എന്താണിവിടെ സംഭവിക്കുന്നത്?" ദേവൻ അലറി. പക്ഷേ ഗൗതം മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. അവൻ ശൂന്യതയിലേക്ക് നോക്കി ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. ദേവൻ ടോർച്ച് തെളിച്ചപ്പോൾ ആ കറുത്ത രൂപം അപ്രത്യക്ഷമായി. അഭിയുടെ കഴുത്തിൽ നീലിച്ച പാടുകൾ വീണിരിക്കുന്നു... "അഭി... എഴുന്നേൽക്ക്" ദേവൻ അവനെ തട്ടിവിളിച്ചു... അഭി പതുക്കെ കണ്ണുതുറന്നു. പക്ഷേ അവന്റെ കണ്ണുകൾക്ക് ഒരു മാറ്റം. സാധാരണയുള്ള തിളക്കമില്ല. അവൻ ദേവനെ നോക്കി പതുക്കെ പറഞ്ഞു "ഡാ... ആ പെൺകുട്ടി... വേദ... അവൾ ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൾ എന്നെ കൊല്ലാൻ നോക്കി." ദേവൻ ഞെട്ടിപ്പോയി. "വേദയോ? അവൾ ഇപ്പോൾ എന്റെ കൂടെ കുളക്കരയിൽ ആയിരുന്നല്ലോ" "അല്ലടാ..." അഭിജിത്ത് കഷ്ടപ്പെട്ട് എഴുന്നേറ്റു. "അവൾ ജനലിലൂടെ അകത്തേക്ക് വരുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. അവളുടെ നഖങ്ങൾ എന്റെ കഴുത്തിൽ അമരുന്നത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു. അവൾ ഒരു മനുഷ്യസ്ത്രീയല്ല" ദേവൻ ആകെ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായി. കുളക്കരയിൽ കണ്ട വേദ തന്നെ രക്ഷിക്കാനാണ് ശ്രമിച്ചത്. എന്നാൽ ഇവിടെ അഭി പറയുന്നത് മറ്റൊരു കഥയാണ്. ഇതിൽ ആരാണ് സത്യം പറയുന്നത്? പെട്ടെന്ന് മുറിയിൽ വീണ്ടും പാലപ്പൂവിന്റെ മണം നിറഞ്ഞു. പക്ഷേ ഇത്തവണ അത് വശ്യമായിരുന്നില്ല മറിച്ച് ശവങ്ങൾ അഴുകുന്നതുപോലെയുള്ള ഒരു ദുർഗന്ധമായിരുന്നു അത്. ജനലുകൾ താനേ അടഞ്ഞു. മുറിയിലെ താപനില പെട്ടെന്ന് താഴ്ന്നു... ഭിത്തിയിൽ രക്തം കൊണ്ട് ഒരു വാചകം തെളിഞ്ഞുവന്നു "അവൾ നിന്നെയും കൊണ്ടുപോകാതെ അടങ്ങില്ല" അപ്പോഴാണ് ദേവൻ ഒരു കാര്യം ശ്രദ്ധിച്ചത്. ബോധം വീണ അഭിജിത്തിന്റെ കയ്യിൽ ഒരു പഴയ പിച്ചള താക്കോൽ ഇരിക്കുന്നു. "അഭി ഇത് നിനക്ക് എവിടുന്ന് കിട്ടി?" അഭി ആ താക്കോൽ ദേവന് നൽകി. "അവൾ ഇവിടെ വന്നപ്പോൾ അവളുടെ അരയിൽ നിന്ന് വീണതാണിത്. ഇത് മനയിലെ ഏതോ രഹസ്യമുറിയുടെ താക്കോലാണ് തോന്നുന്നു" ദേവന്റെ മനസ്സിൽ ആ കുളത്തിനടിയിൽ കണ്ട ശവപ്പെട്ടി ഓർമ്മ വന്നു. ഈ താക്കോൽ ഒരുപക്ഷേ അതിന്റേതാകുമോ? അതോ വേദ അവരെ മനയ്ക്കുള്ളിലെ മറ്റേതെങ്കിലും കെണിയിലേക്ക് നയിക്കുകയാണോ? പുറത്ത് നിന്ന് വേദയുടെ ശബ്ദം വീണ്ടും കേട്ടു. ഇത്തവണ അത് പാട്ടല്ലായിരുന്നു മറിച്ച് ഹൃദയം തകർന്നുള്ള കരച്ചിലായിരുന്നു. "ദേവാ... ചതിക്കപ്പെടരുത്... അവർ നിന്നെ കൊല്ലാൻ ഭാവിക്കുകയാണ്" തുടരും...... #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #💌 പ്രണയം #📙 നോവൽ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ