I finaly got it " love your life more than anyone " #📙 നോവൽ #📔 കഥ #🙋‍♀️ എൻ്റെ — ShareChat

നീലി 💔👻

2K views • 8 days ago

I finaly got it " love your life more than anyone " #📙 നോവൽ #📔 കഥ #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ #💭 എന്റെ ചിന്തകള്‍ #💭 Best Quotes

📙 നോവൽ - n30020 9 விறவெ$ mlemos| mlam. nllmd). io | n30020 9 விறவெ$ mlemos| mlam. nllmd). io | - ShareChat

16 likes

14 shares

More like this

Diya Samad

Part 45 അവനും മനസ്സിലായി തുടങ്ങിയിരുന്നു അവളെ സാധാരണ രീതിയിൽ പറഞ്ഞ ഇപ്പൊ ഈ കൂടെ ഇരുന്നുള്ള കഴിപ്പ് കാണില്ലായിരുന്നു അതാ അവൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞെ. അതൊക്കെ ആലോജിച്ച് അതെ ചിരിയോടെ അവനും കഴിച്ച് തുടങ്ങി!!!!! " വരുമ്പോൾ എന്തെങ്കിലും വേടിക്കണോ...? " : പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങുന്നതിന് ഇടയിൽ തനിക്ക് പിന്നിൽ വരുന്നവളോട് കണ്ണൻ തിരക്കി. " വേണ്ട " : അവനെ നോക്കാതെ അവൾ അതിന് മറുപടി നൽകി. " ഹ്മ്മ് ഞാൻ എന്ന ഇറങ്ങുവാ, ഉച്ചക്ക് കഴിക്കാൻ ഞാൻ ചിലപ്പോഴെ കാണു. കതക് ഒക്കെ അടച്ചിട്ട് ഇരുന്നോ, അറിയാത്ത ആര് വന്നാലും ഒരു കാരണവശാലും തുറക്കാൻ നിക്കരുത്. ഇതിനകത്ത് തന്നെ ഇരുന്നാൽ മതി മനസ്സിലായോ....? " : ചെരുപ്പ് ഇടുന്നതിനു ഇടയിൽ കൊച്ച് കുട്ടിയോട് എന്ന പോലെ കർകശമായി അതും പറഞ്ഞ് അവളെ നോക്കി. അവന്റെ നോട്ടം കണ്ടതും അവൻ പറഞ്ഞതിനൊക്കെ അനുസരണയോടെ തലയാട്ടി. " ഹ്മ്മ് കയറി കതകടച്ചോ " : അതും പറഞ്ഞ് അവളെ ഒന്നും കൂടി നോക്കി മുറ്റത്ത് നിർത്തിയിരിക്കുന്ന സാബുവിന്റെ ഓട്ടോയിലേക്ക് കയറി. സാബുവും അവൾക്ക് ഒന്ന് തലയാട്ടി കാണിച്ച് കൊണ്ട് ഓട്ടോയും എടുത്ത് അവിടുന്ന് ഇറങ്ങി. അതൊന്ന് നോക്കി ആഞ്ഞ് ശ്വാസം വലിച്ച് വിട്ട് കൊണ്ട് അവൾ അകത്തേക്ക് കയറി കതകടച്ചു. ഓരോന്ന് ആലോജിച്ച് നിന്നവൾ പെട്ടന്ന് എന്തോ ഓർത്ത പോലെ കണ്ണന്റെ മുറിയിലേക്ക് പോയി. _____________________________________________ " എവിടെക്കാടാ....? " : ഓട്ടോ കുറച്ച് മുന്നോട്ട് പോയതും സാബു തിരക്കി. " ആനന്ദപുരി.... എനിക്ക് ഈ മുരളീധരൻ എന്ന വെക്തി ഇല്ലേ അദ്ദേഹത്തെ ഒന്ന് കാണണം. " : കണ്ണൻ ഗൗരവത്തോടെ പറഞ്ഞു. " ആഹാ മുതലാളിയെ കാണാൻ ആണോ, അല്ല എന്താടാ കാര്യം എന്തെങ്കിലും ആവിശ്യം ഉണ്ടോ " : സാബു ഉത്സാഹത്തോടെ ചോദിച്ചു. " കാര്യം ഉണ്ടോ എന്ന് ചോദിച്ച, ഹ്മ്മ് ചെറിയൊരു ആവിശ്യമുണ്ട. ഇതിപ്പോ കല്യാണം ഒക്കെ കഴിഞ്ഞതല്ലേ ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യുമ്പോഴും അവളെ കൂടി ഓർക്കണമല്ലോ.... ഇവിടുന്ന് പോകുന്നത് വരെ ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നൊരു നല്ലൊരു ജോലി ഒപ്പിക്കണം. അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞ എന്തെങ്കിലും സഹായം ചെയ്യാതെ ഇരിക്കില്ല എന്ന കേട്ടെ. അതാ വൈകിപ്പിക്കാതെ ഇന്ന് തന്നെ ഇറങ്ങിയേ. " : സാബുവിന്റെ ഉത്സാഹം നോക്കിക്കൊണ്ട് കണ്ണൻ പറഞ്ഞു. " ഹാ അത് നീ കേട്ടത് നേര് തന്നെയാ, സഹായം ചോദിച്ച് അവിടെ ചെല്ലുന്ന ആരെയും മുതലാളി നിരാശപ്പെടുത്താറില്ല. ഈ നാട്ടിലെ എല്ലാവരുടെയും കാണാപെട്ട ദൈവം ആണ് അദ്ദേഹം, എന്തിന് എല്ലാരേയും പറയുന്നു ഈ ഞാൻ തന്നെ അതിന് വലിയൊരു ഉദാഹരണം അല്ലെ, വാപ്പ പോയതിന് ശേഷം എന്ത് ചെയ്യണം എവിടുന്ന് തുടങ്ങണം എന്ന് അറിയാതെ നെട്ടോട്ടം ഓടി നടന്ന് ജോലിക്കായി ഇവിടെ ഉള്ളവരുടെ ഒക്കെ കാലുപിടിച്ച് നടന്നിട്ടും ആരും തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയില്ല, പിന്നെ എന്റെ അവസ്ഥയിൽ ദയ തോന്നി ആയിരിക്കണം കവലയിൽ ആ തുണികട നടത്തുന്ന സുധാകരേട്ടൻ ഇല്ലേ പുള്ളികാരനാണ് മുതലാളിയെ പോയി ഒന്ന് കാണാൻ പറഞ്ഞ്. എന്നിട്ടെന്തായി പോയെന്റെ മൂന്നിന്റെ അന്ന് ഓട്ടോ വീട്ടിൽ എത്തിയില്ലേ. അന്ന് പോയി കണ്ടപ്പോൾ കൈമടക്കിന് കുറച്ച് ക്യാഷ് തന്ന പറഞ്ഞയച്ചെ അപ്പോൾ ഞാനും കരുതി ഇതിൽ കൂടുതൽ സഹായം ഒന്നും അവിടെ നിന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കണ്ട എന്ന് അപ്പോഴല്ലേ എന്നെ പോലും ഞെട്ടിച്ച് കൊണ്ട് ഈ ഓട്ടോ എനിക്ക് തന്നത്. " : സാബു ഓരോ സംഭവങ്ങളും ഓർത്ത് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. " അപ്പൊ ഓട്ടോയുടെ കാശ്...? " : ഇത്രെയും കേട്ടിട്ട് കണ്ണൻ ചോദിച്ചത് അതാണ്. " അതല്ലേ രസം, ഞാനും ഇതിന്റെ പൈസ എങ്ങനെ കൊടുത്ത് വീട്ടും എന്നും ചിന്തിച്ച് ഓട്ടോയും കൊണ്ട് മുതലാളിയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന്. ആകെ സമ്പാദ്യം എന്ന് പറയാൻ ആ വീട് മാത്രമല്ലേ ഉള്ളു, അത് വിക്കാനോ പണയപ്പെടുത്താനോ എനിക്ക് എന്തോ മനസ്സ് വന്നില്ല, അതാ ഓട്ടോ തിരിച്ച് നൽകാം എന്ന് കരുതിയെ പക്ഷെ എന്നെ പോലും ഞെട്ടിച്ച് കൊണ്ട് ആയിരുന്നു മുതലാളിയുടെ പ്രതികരണം. ഇതെനിക്ക് സൗജന്യം ആയിട്ട് തന്നതാണത്രേ, മുതലാളി നിൽക്കുന്ന നാട്ടിൽ ആരും ബുദ്ധിമുട്ടി ജീവിക്കാൻ പാടില്ലത്രേ. സത്യം പറയാലോ കണ്ണാ ഞാൻ അന്ന് ദൈവത്തെ കണ്ടത് ആ മനുഷ്യനിൽ ആണ്. അല്ലെങ്കിൽ സ്വാർത്ഥത നിറഞ്ഞ ഈ കാലത്ത് ആരെങ്കിലും സ്വന്തോ ബന്ധോം നോക്കാതെ ഇതുപോലെ ഒക്കെ സഹായിക്കുമോ. " : സാബു ഉള്ളിൽ നിറഞ്ഞ ആരാധനയോടെ പറഞ്ഞു. കണ്ണൻ എല്ലാം വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ടിരുന്നു. " അദ്ദേഹം അങ്ങനെ ഒക്കെ പറഞ്ഞെന്ന് കരുതി എങ്ങനെ എന്തോ അത് കയ്യും നീട്ടി അങ്ങ് വേടിക്കാൻ തോന്നിയില്ല. മുതലാളി അങ്ങനെ പറഞ്ഞെങ്കിൽ അത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ നല്ല മനസ്സ് അപ്പൊ അത് മുതലെടുക്കുകയല്ലല്ലോ ഞാൻ വേണ്ടത്. ആരും തിരിഞ്ഞ് നോക്കാതെ നിന്നിരുന്ന അവസ്ഥയിൽ തിരിച്ചൊന്നും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ ഇത്രയും ചെയ്യ്ത് തന്ന വ്യക്തിയല്ലേ അതുകൊണ്ട് അന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞ് തത്കാലം ഓട്ടോ ഞാൻ കടത്തിന് എടുത്തോളാം ഓട്ടോ ഓടി കാശ് കിട്ടുമ്പോൾ തവണ തവണയായി വണ്ടിയുടെ പൈസ തിരിച്ച് തരുമ്പോൾ ഓട്ടോ എന്റെ പേരിൽ ആക്കി തന്ന മതി എന്ന്. അന്ന് അദ്ദേഹം അതിനെ ഒത്തിരി എതിർക്കാൻ നോക്കിയതാണെങ്കിലും എന്റെ തീരുമാനം ഉറച്ചതാണെന്ന് മനസ്സിലായതും അദ്ദേഹവും അതിന് സമ്മതം മൂളി. അതിന് ശേഷം ആണ് ഓട്ടോ ഓടിക്കാൻ ഉള്ള ലൈസൻസ് പോലും ഞാൻ എടുക്കുന്നത്. അങ്ങനെ കഴിഞ്ഞ വർഷം ആണ് ഈ വണ്ടി എന്റെ സ്വന്തം ആയത്. " : സാബു ഒരു അഭിമാനത്തോടെ പറഞ്ഞ് നിർത്തി. കണ്ണൻ സാബു പറഞ്ഞ് നിർത്തിയതും ഒന്ന് മൂളി കൊടുത്തു. എങ്കിലും അവന്റെ ചിന്ത മുഴുവൻ മുരളീധരൻ എന്ന വ്യക്തിയെ പറ്റിയും സാബു പറഞ്ഞത് ഒക്കെയും ആയിരുന്നു. പിന്നീട് സ്ഥലം എത്തുന്നത് വരെ അവർക്ക് ഇടയിൽ മൗനം തളം കെട്ടി. ഗൗരിയുടെ നിലവിലെ അവസ്ഥയെ കുറിച്ചും അവൾക്ക് കണ്ണനോട് ഉള്ള മനോഭാവത്തെ കുറിച്ചും ഒക്കെ സുബുവിന് ചോദിക്കണം എന്ന് ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കിലും അവർക്ക് ഇടയാലേക്ക് കടന്ന് ചെല്ലാൻ അവൻ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നില്ല എന്നതാണ് സത്യം. ഇരുപത് മിനിറ്റിനുള്ളിൽ അവർ ആനന്ദപുരിയിൽ എത്തിയെങ്കിലും മുരളീധരന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പിന്നെയും കുറച്ച് ദൂരം കൂടി സഞ്ചരിക്കേണ്ടത് ഉണ്ടായിരുന്നു. അങ്ങനെ കൃത്യം അരമണിക്കൂറിൽ സാബുവിന്റെ ഓട്ടോ ആ വലിയ വീടിന്റെ ഗേറ്റിന് മുന്നിൽ കൊണ്ട് നിർത്തി. " ദാ ഇതാണ് മുതലാളിയുടെ വീട്, ഇതും കഴിഞ്ഞ് വേണം മില്ലിലേക്ക് പോകാൻ. ഇവിടുത്തെ സെക്യൂരിറ്റിയോട് മുതലാളി എവിടെയാണെന്ന് ചോദിച്ചിട്ട് പോകാം. അല്ലെങ്കിൽ ചുമ്മാ അവിടെ വരെ പോകണ്ടേയ്. " : സാബു ആദ്യം കണ്ണനെ നോക്കിയും പിന്നീട് സെക്യൂരിറ്റിക്ക് ആയി തിരഞ്ഞ് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. സാബു പറയുന്നത് ഒക്കെ കേൾക്കുന്നുണ്ട് എങ്കിലും കണ്ണന്റെ നോട്ടം മുഴുവൻ മുന്നിൽ കാണുന്ന വീട്ടിലേക്ക് ആയിരുന്നു. കമ്പി കൊണ്ടുള്ള ഡിസൈൻ തീർത്ത ഗേറ്റ് ആയത് കൊണ്ട് പുറത്ത് നിൽക്കുന്നവർക്ക് അകം മുഴുവൻ നല്ല വൃത്തിക്ക് തന്നെ കാണാൻ സാധിക്കും. മതിലുകൾക്കും അതികം നീളം ഒന്നും ഇല്ല. അധികം ആഡംബരം ഒന്നും വിളിച്ച് കാട്ടത്ത വിധം നിർമിച്ച ആറ് സെന്റ് നിറഞ്ഞ് നിൽക്കുന്ന രണ്ട് നില വീട്. ഗേറ്റിൽ നിന്ന് വീട്ടിലേക്ക് ഒരു മിനിറ്റ് നടക്കാത്ത ദൂരമേ ഉള്ളു. ഗേറ്റിന് അടുത്ത് തന്നെ ചെറിയ ഒരു ഔട്ട്‌ ഹൌസ് ഉണ്ട്. അത് സെക്യൂരിറ്റിക്ക് ആയിരിക്കും എന്ന് അവൻ ഊഹിച്ചു. സാബുവിന്റെ ശബ്ദം ആണ് അവന്റെ ശ്രദ്ധ തിരിച്ചത്. " ചേട്ടാ മുതലാളി ഉണ്ടോ ഇവിടെ....? " : സാബു " ഇല്ല കുഞ്ഞേ ഒരു പത്ത് മിനിറ്റ് ആയി കാണും സർ കഴിച്ചിട്ട് മില്ലിലോട്ട് ഇറങ്ങിയിട്ട് " : സെക്യൂരിറ്റി " ആണോ എങ്കിൽ ശെരി ചേട്ടാ ഞങ്ങൾ അങ്ങോട്ട് പോയി കാണാം. ഇത് എന്റെ കൂട്ടുകാരൻ ആണ് ഇവനൊരു ജോലിക്ക് വേണ്ടി വന്നതാ " : സാബു കണ്ണനെ കാണിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. " മോൻ വിഷമിക്കണ്ട ഇവിടുത്തെ സർ വിചാരിച്ച നടക്കാത്ത കാര്യം ഒന്നും ഇല്ല. നിങ്ങൾ എന്ന ചെല്ല് ഇവിടെ നിന്ന് ഇനി വൈകണ്ട " : സെക്യൂരിറ്റി ആദ്യം കണ്ണനോടും പിന്നെ രണ്ട് പേരോടായും പറഞ്ഞു. സെക്യൂരിറ്റിയോട് യാത്ര പറഞ്ഞ് സാബു ഓട്ടോ എടുത്തു. " അത് ഭാസ്കരേട്ടൻ, ഇവിടെ മുതലാളിക്ക് പൈസ കൊടുക്കാനും മറ്റും ഒക്കെ ആയി വന്ന് വന്ന് പരിചയത്തിൽ ആയതാണ്. എന്താ പറയാ ഒരു സാധു മനുഷ്യൻ. വീട്ടിൽ ഭാര്യയും ഒരു മോളും. ഏതാണ്ട് ഒരു എട്ട് ഒൻപത് വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് നമ്മടെ കവലയിൽ സ്വന്തം ആയിട്ട് കട ഒക്കെ ഉള്ള ആളായിരുന്നു ഭാസ്കരേട്ടൻ, അത്ര വലുത് ഒന്നും അല്ലെങ്കിലും അവർക്ക് സുഗമായി കഴിഞ്ഞ് പോകാൻ ഉള്ള വരുമാനം അതിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുമായിരുന്നു. പക്ഷെ എന്ത് ചെയ്യാനാ ആ ഇടക്ക് ആണ് നല്ല ഒരു മഴയും കാറ്റും ഒക്കെ, പിന്നെ പറയണ്ടല്ലോ ആ കാറ്റത്ത് അടുത്ത് നിന്നിരുന്ന മരം ഓടിഞ്ഞ് ചേട്ടന്റെ കടയിലേക്ക് വീണു. അതോടെ കഷ്ടത്തിലായതാ ചേട്ടൻ, കട നന്നാക്കാനെന്ന പേരിൽ കടവും പ്രാരാപ്തങ്ങളും പക്ഷെ ഒന്നും പഴയത് പോലെ ആയില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല മറ്റുള്ളവർക്ക് കടക്കാരനുമായി. ഭാസ്കരൻ ചേട്ടന്റെ അവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കി മുതലാളിടെ അച്ഛനാണ് അന്ന് സെക്യൂരിറ്റി ആയിട്ട് ജോലി കൊടുത്തത്. അതിന് മുന്നേ അവിടെ അങ്ങനെ സെക്യൂരിറ്റി ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നു. ഇപ്പൊ പിന്നെ ചേട്ടന്റെ മോൾടെ കോളേജ് അഡ്മിഷൻ എടുത്ത് കൊടുത്തതും അവളുടെ വിദ്യാഭ്യാസ ചിലവ് ഒക്കെ നോക്കുന്നതും ഒക്കെ മുതലാളി തന്നെയാ. ഇതുപോലെ എത്രയെത്ര ജീവിതങ്ങൾ ആണെന്നോ മുതലാളി കാരണം ഇന്ന് നന്നായി ജീവിക്കുന്നത്. " : ഓട്ടോ മില്ലിലേക്ക് കയറ്റി കൊണ്ട് വണ്ടിയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി സാബു ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ പറഞ്ഞ് നിർത്തി. " ആ ചേട്ടന്റെ മോൾ ഏത് കോളേജിൽ ആണ് പഠിക്കുന്നെ എന്ന് അറിയോ....? " : സാബുവിന് പിന്നാലെ ഓട്ടോയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി കൊണ്ട് കണ്ണൻ തിരക്കി. " അത് ടൗണിൽ ഉള്ള ഏതോ വലിയ കോളേജിൽ ആണ് പേര് എനിക്ക് അങ്ങോട്ട് ഓർമ വരുന്നില്ല, മുതലാളീടെ മോനും അതെ കോളേജിൽ തന്നെയാണെന്ന് അറിയാം. " : മുന്നോട്ട് നടന്ന് കൊണ്ട് സാബു പറഞ്ഞു. " ഹ്മ്മ് ആ കുട്ടിയുടെ പേര് എന്താ...? " : സാബുവിലേക്ക് നോട്ടം തെറ്റിച്ച് കൊണ്ട് കണ്ണൻ തിരക്കി. " നന്ദന " ആ പേര് കേട്ടതും കണ്ണൻ ഒരു നിമിഷം നിന്നിടത്ത് തന്നെ നിന്ന് പോയി. തുടരും...... #നോവൽ #തുടർകഥ #കഥ #തുടർകഥ #mallu stories #പ്രണയം #പ്രണയ കഥ #പ്രണയം #viral #trending

39

96
𝑺𝒉𝒂𝒇𝒆𝒆𝒌 𝑴𝒐𝒉𝒂𝒎𝒎𝒆𝒅

#📙 നോവൽ - കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 🔻 പാർട്ട് _94 ✍️ രചന - ജിഫ്ന നിസാർ. 💥 വാതിൽ തുറന്നിറങ്ങി വരുന്നവനോട് എന്തൊക്കെയോ ചോദിക്കാൻ കരുതി ഒരുങ്ങി നിന്നവർ.. മുഖമാകെ വലിഞ്ഞു മുറുകി കൊണ്ട് ഇറങ്ങി വരുന്നവനെ കണ്ടപ്പോൾ പിന്നെ മിണ്ടാട്ടമില്ലാതെ അങ്ങനെ തന്നെ നിന്നു പോയി. കാശിയാവട്ടെ ആരെയും നോക്കാതെ നേരെ പുറത്തേക്കിറങ്ങി പോകുകയാണ് ചെയ്തത്. പുറത്തെ കസേരയിലും തിണ്ണയിലുമായി അവിടെയും ആളിരിപ്പുണ്ട്. അത് വരെയും അശോകന്റെ തിരോധാനത്തെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞവർ.. കാശ്ശിക്കൊപ്പം കാർത്തു കയറി വന്നതോടെ അവരെ കുറിച്ചായിരുന്നു പിന്നെ ചർച്ച. അവനിറങ്ങി ചെല്ലുന്നത് കണ്ടതും അവരത് നിർത്തി. അവരെയും നോക്കാതെ മുറ്റക്കേക്കിറങ്ങി കൊണ്ട് പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ഫോൺ എടുത്തവൻ ഗേറ്റിൽ നിന്നും കേട്ട തന്റെ ബുള്ളറ്റിന്റെ ഹോൺ കേട്ടാണ് മുഖമുയർത്തി നോക്കിയത്. അതോടെ ശിവയെ വിളിക്കാൻ എടുത്ത ഫോൺ തിരികെയിട്ട് കൊണ്ടവൻ ധൃതിയിൽ അവന്റെ അരികിൽർക്ക് ചെന്നു. 'എന്തായെടാ.. ഇവിടെ പ്രശ്നം വല്ലതുമുണ്ടോ..തുളസി ചേച്ചിയും കാർത്തുവും തമ്മിൽ.." ശിവ അവനെ കണ്ടതെ ആദ്യം അതാണ് ചോദിച്ചത്. "ഇത് വരെയുമില്ല ഡാ.." കാശി പറഞ്ഞു കൊണ്ട് തന്നെ അവന്റെ നേർക്ക് കൈ നീട്ടി. ശിവ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും അവന്റെ പഴയ ഫോൺ എടുത്തു കൊണ്ടാ കയ്യിലേക്ക് വച്ചു കൊടുത്തു. കാശി അത് സ്വിച്ച് ഓൺ ചെയ്ത് കൊണ്ട് ആകാംഷയോടെ അതിലേക്ക് നോക്കി. തന്റെ ഊഹം ശെരിയാണെങ്കിൽ അശോകന്റെ ജീവന് പകരം തന്നേ ക്ഷണിച്ചു കൊണ്ടൊരു കോൾ ഇപ്പൊ വന്നേക്കും. ശത്രു ആരായാലും.. അവൻ താനിവിടെ വന്നിറങ്ങിയ നിമിഷം അത് അറിഞ്ഞു കാണും. തന്നെ വിളിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു കാണും.. "അവൻ തന്നെ ആവോ ഡാ.." ശിവ ടെൻഷനോടെ കാശിയുടെ അരികിൽ വന്ന് നിന്നു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. "ഉറപ്പില്ല ശിവ.. പക്ഷേ തുളസി ചേച്ചി പറഞ്ഞതൊക്കെ വെച്ച് ഞാൻ കണക്ട് ചെയ്യുമ്പോൾ.. എനിക്കവനെ അല്ലാതെ വേറെ ആരോടും ഒരു സംശയവും തോന്നുന്നില്ല.. ഞാൻ പറഞ്ഞത് പോലെ നീ മുരുകനെ വിളിച്ചില്ലേ.. കാശി ചോദിച്ചു. "മ്മ്.. നീ പറഞ്ഞത് പോലൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.. ഇന്ന് പത്തു മണിക്കുള്ളിൽ വിവരം തരാം നിന്റെ ഫോണിൽ വിളിക്കാം എന്നൊക്കെയാണ് എന്നോട് പറഞ്ഞത്." കാശികറിയുന്ന വേറൊരു ടീം ലീഡർ ആണ് മുരുകൻ. അശോകൻ എവിടെ ഉണ്ടെന്ന് അന്വേഷിച്ചു നോക്കാനാണ് അവനോട് കാശി പറഞ്ഞതായി ശിവ അറിയിച്ചത്. ഡാ.. വീണ്ടും ഫോണിൽ നോക്കി നിൽക്കുന്നവന്റെ തോളിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് ശിവ വിളിക്കുമ്പോൾ കാശി നെറ്റി ചുളിച്ചു കൊണ്ടവനെ നോക്കി. "ഡാ.. അത്.." ശിവക്ക് പറയാനൊരു ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ട്. കാശി നേർത്ത ചിരിയോടെ അവനെ നോക്കി. "എനിക്കറിയാ ഡാ.. ഞാനൊരു അപകടത്തിൽപ്പെട്ടപ്പോൾ.. അത് ഞാൻ ചെയ്യാത്ത തെറ്റാണെന്ന് ഉറപ്പുണ്ടായിട്ട് കൂടി എനിക്ക് വേണ്ടി ഒന്നും ചെയ്യാത്ത ആൾക്ക് വേണ്ടി ഇതൊക്കെ വേണോ എന്നല്ലേ.." ശിവ പറയാൻ വന്നത് തന്നെ കാശി എടുത്തു ചോദിച്ചു. അവൻ അതേ എന്ന് തലയാട്ടി. "എന്നോട് എങ്ങനെ ആയിരുന്നാലും എനിക്കാ മനുഷ്യനോടൊരു കടപ്പാടുണ്ട് ശിവ.. പിന്നെ.. പിന്നെ ഇപ്പോഴെന്റെ കാർത്തുവിന്റെ അച്ഛൻ കൂടിയല്ലേ.. അവൾക്ക് വേണ്ടി ഞാൻ..ഇത്‌ ചെയ്യണ്ടേ.എങ്ങനാടാ എനിക്ക് കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കാൻ കഴിയുന്നത്.. നീ ഒന്നും പറയേണ്ട.. അതെനിക്ക്... വേണ്ട ശിവ.." കാശിയവന്റെ തോളിലൊന്ന് തട്ടി. അശോകന്റെ മകൾ എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് അവൻ ഉള്ളിലെ തിളച്ചു മറിയുന്ന പ്രണയം പോലും ഒളിപ്പിച്ചു പിടിച്ചു കൊണ്ട് മാറ്റി നിർത്തിയവൾ.. ഇന്നിപ്പോൾ അവൾക്ക് വേണ്ടി അശോകേട്ടനെ രക്ഷിക്കാൻ വന്നിരിക്കുന്നു. മാറ്റങ്ങൾ തന്നെയാണത്. സ്നേഹിച്ചു പോയാൽ അവർക്കൊപ്പം കാശി നാഥൻ ഉണ്ടാവും എന്നതിന്റെ മാറ്റങ്ങൾ. ശിവ പിന്നൊന്നും പറഞ്ഞില്ല.. "ഞാൻ പറഞ്ഞ ആ ഫയൽ നീ വാസുവെട്ടനെ ഏല്പിച്ചില്ലേ.." കാശി വീണ്ടും ചോദിച്ചു. അപ്പോഴെല്ലാം അവന്റെ ശ്രദ്ധ ഫോണിൽ തന്നെയാണ്. വന്ന് കിടക്കുന്ന നൂറ് കിടക്കുന്ന കോൾ.. മെസ്സേജ്.. ഇവയിൽ അവന് അത്യാവശ്യം എന്ന് തോന്നുന്നത് മാത്രം തിരഞ്ഞു പിടിച്ചു നോക്കുകയാണ്. "അത് നീ പറഞ്ഞന്ന് തന്നെ കൊണ്ട് പോയി കൊടുത്തു.. അന്നങ്ങനെ ചെയ്‍തത് നന്നായെടാ.. നീ പോയി പിറ്റേന്ന് നിന്റെ അശോകേട്ടൻ ആദ്യവും പിറകെ മൂപ്പരെ മരുമോനും നിന്റെ വീട്ടിൽ കയറി അരിച്ചു പൊറുക്കി നോക്കിയിരുന്നു. ഇതെങ്ങാനും അവരുടെ കയ്യിൽ കിട്ടിയിരുന്നേൽ. ആ നാറിയെ കുടുക്കാൻ നീ ഇന്ന് വരെയും ചെയ്ത് കൂട്ടിയതെല്ലാം വെറുതെ ആയി പോയേനെ.." ശിവയൊരു നെടുവീർപ്പോടെ പറഞ്ഞു. "അതങ്ങനെ തന്നെ വരുമെന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നു.. അവനെ കുറിച്ച് എനിക്കെന്തോക്കെയോ തെളിവുകൾ കിട്ടിയെന്നുള്ളത് അവനറിയാം. ഇനി അതൊക്കെ തന്നെയാണ് അവനെതിരെ ഞാൻ കരുതി വെച്ച ആയുധങ്ങളും." കാശിയുടെ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങി. വീണ്ടും അവനെന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങും മുൻപ് കാശിയുടെ ഫോൺ ബെല്ലടിച്ചു. രണ്ടു പേരും പരസ്പരം നോക്കി. "അവനാണോ.. ശിവ ചോദിച്ചു. "അല്ല.. ഇതൊരു നമ്പറിൽ നിന്നാണ്.. പക്ഷേ ആരായാലും ഇതും അവന്റെ ബിനാമി ആയേക്കും.." അത്‌ പറഞ്ഞിട്ട് ശിവയോട് മിണ്ടരുത് എന്നാഗ്യം കാണിച്ചിട്ട് അവനാ കോൾ അറ്റന്റ് ചെയ്തു. ആറ്റി കുറുകിയ സംഭക്ഷണങ്ങൾ മാത്രം.. പക്ഷേ വലിഞ്ഞു മുറുകി നിൽക്കുന്ന ആ മുഖത്തെക്ക് നോക്കുമ്പോൾ ശിവയുടെ നെഞ്ചിടിപ്പേറി. എന്തോ ആപത്തു വരാൻ പോകുന്നുണ്ടെന്ന് മുന്നറിയിപ്പ് കൊടുക്കും പോലെ അവന്റെ ഹൃദയം അതി ശക്തമായി മിടിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു. "ഞാൻ വരാം.. പക്ഷേ അശോകേട്ടന്റെ ദേഹതൊരു തരി മണ്ണ് പോലും വീഴാൻ പാടില്ല.. അങ്ങനെ എങ്ങാനും ഉണ്ടായാൽ.. അറിയാലോ നിങ്ങൾക്കെന്നെ.. അശോകേട്ടനെതിരെ കളിക്കാനിറങ്ങുമ്പോൾ അയാളുടെ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന കാശി നാഥനെയും നിങ്ങൾക്കറിയാതെ പോവില്ല.." കടുപ്പത്തിൽ അവനത് പറയുമ്പോൾ ശിവ അവനെ തന്നെ നോക്കി നിൽപ്പാണ്. ശിവ മാത്രമല്ല. സിറ്റൗട്ടിൽ നിന്നും അവരിലേക്കാ നോട്ടം നീണ്ടു വരുന്നുണ്ട്.. "നിങ്ങൾക്കാവിശ്യം എന്നെയല്ലേ..ഞാൻ വരും.. അതിനിടയിൽ എന്റെ ഭാര്യക്കെന്ത് റോൾ.. അത് നടക്കില്ല.." പെട്ടന്ന് ഉറക്കെ.. ശിവയെ പോലും ഞെട്ടിച്ചു കൊണ്ടവന്റെ ശബ്ദമുയർന്നു. കാശി.. പതിയെ.. " സിറ്റൗട്ടിൽ നിൽക്കുന്നവർക്ക് നേരെ നോക്കി കൊണ്ട് ശിവ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. കാശി കണ്ണുകൾ അടച്ചു കൊണ്ട് പല്ല് കടിച്ചു പിടിച്ചു ദേഷ്യമൊതുക്കി. "വേണ്ട.. ഇതിന്റെ പേരിൽ ഇനിയൊന്നും ബാക്കി വേണ്ട . ഞാൻ വരും." പിന്നെയും എന്തൊക്കെയോ വാക്ക് തർക്കങ്ങൾക്ക് ശേഷം കാശി അവസാനവാക്കെന്നോണം പറഞ്ഞു കൊണ്ടാ കോൾ കട്ട് ചെയ്തു. "എന്താ ഡാ. അവരെന്താ പറഞ്ഞത്.." ശിവ കാശിയെ നോക്കി. "അവരെന്നോട് ചെല്ലാൻ.. കൂടെ.. കൂടെ കാർത്തുവിനെയും കൂട്ടാൻ.." കാശി തല കുടഞ്ഞു. "അത് വേണോ ഡാ.." ശിവ ആശങ്കയോടെ അവന്റെ കയ്യിൽ അമർത്തി പിടിച്ചു. "ജീവൻ പോണ വരെയും അവളെ സംരക്ഷിക്കാൻ എനിക്കാവും ശിവ..." എന്തൊക്കെയോ തീരുമാനമെടുത്തു ഉറപ്പിച്ചത് പോലാണ് അവന്റെയാ വാക്കുകൾ. അതിൽ ശിവക്കും സംശയങ്ങളൊന്നുമില്ല. "പക്ഷേ.. ഇതൊരു ചതിയാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നു.." ശിവ കാശിയെ നോക്കി. എനിക്കും.." എന്നിട്ടും പിന്നെ എന്തിനാടാ." ഇതങ്ങനെ വെറുതെ തീർത്താൽ പോരാ ശിവ. ഈ ശത്രുവിനെ എന്നേക്കുമായി തീർത്തു കളയണം. അതാണെന്റെ പ്ലാൻ.. " കാശിക്കൊരു വല്ലാത്ത ചിരി. അതോടെ ശിവയുടെ ശ്വാസം നിലച്ചത് പോലെയാണ്. ദേ.. ഒന്നങ്ങോട്ട് തരും ഞാൻ.. അവനെ കൊന്ന് ജയിലിൽ പോകാൻ മാത്രം ബുദ്ധിയില്ലാതായി പോയോട നിനക്ക്.. ആദ്യത്തെ പോലായാണോ നീ ഇപ്പൊ.. നിനക്ക് വേണ്ടി.. നിന്നെ മാത്രം സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരു പെണ്ണില്ലേ കാശി നിന്റെ കൂടെ.. എന്നിട്ട് നീ.." ശിവ ദേഷ്യത്തോടെ അവനു നേരെ കയ്യൊങ്ങി. "അതിനാര് അവനെ കൊല്ലുന്നു.. അവനെ ഞാൻ അത്രയും വേഗം രക്ഷപ്പെട്ടു പോകാൻ വിടുമോ ഡാ.. അത്രക്കില്ലേ അവൻ ചെയ്തു കൂട്ടിയത്..മരണം അവനൊരു ശിക്ഷയല്ലല്ലോടാ.. അവൻ ജീവിക്കണം.. ചത്തത് പോലെ ജീവിക്കണം.. അതാണെനിക്ക് വേണ്ടത്.." കാശിയുടെ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങി.. മുരുകൻ കൂടി വിളിക്കട്ടെ.. അശോകേട്ടനെ എവിടാണ് ഒളിപ്പിച്ചതെന്ന് കണ്ട് പിടിക്കാൻ കഴിഞ്ഞാൽ പാതി കടമ്പ തീർന്നു കിട്ടി. പിന്നെന്താ വേണ്ടതെന്ന് എനിക്കറിയാം " കാശ്ശിക്കുറപ്പാണ്.. ശിവക്ക് പക്ഷേ ആ ഉറപ്പ് കാണുമ്പോൾ ഭയമാണ്. അൽപ്പനേരം അവരങ്ങനെ ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിന്നു. അതിനിടയിൽ മുരുകന്റെ കോളും കാശിയുടെ ഫോണിലെക്കെത്തി. മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നവന്റെ തെളിയുന്ന മുഖം കണ്ടതേ.. അവന് വേണ്ട വിലപ്പെട്ട എന്തൊക്കെയോ വിവരങ്ങളും കൊണ്ടാണ് മുരുകൻ വിളിക്കുന്നതെന്ന് ശിവക്കും ഉറപ്പായി. അത് കാണെ അവനും അൽപ്പം ആശ്വാസം തോന്നി. കാശിക്ക് എതിരെ നിൽക്കുന്നവന്റെ നീചമായ മനസ്സിനെ അവന് വല്ലാത്ത ഭയമായിരുന്നു. ചതിയും വഞ്ചനയും മാത്രം അറിയാവുന്ന അവന് മുന്നിൽ കൂട്ടുകാരൻ തോറ്റു പോകുമോ എന്നുള്ള ഭയമാണത്. നീ ഇവിടുണ്ടാവണം ശിവ.. " കോൾ അവസാനിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് കാശ്ശിയൊരു ധൃതിയിൽ പറയുമ്പോൾ ശിവ കണ്ണ് മിഴിച്ചു കൊണ്ടവനെ നോക്കി. അല്ലേടാ.. ഞാൻ കൂടി.. അല്ലാതെ നീ ഒറ്റയ്ക്ക്. " ശിവക്കപ്പോഴും അവന്റെ കൂടെ പോണമെന്ന് തന്നെയാണ്. നീ ഇപ്പൊ ഇവിടെയാണ്‌ ശിവ വേണ്ടത്.. നീ മാത്രമല്ല.. മുരുകൻ അയക്കുന്ന പിള്ളേര് കൂടി ഇപ്പൊ വരും.. അശോകേട്ടനും കാർത്തുവും ഞാനും.. പിന്നേയുള്ള സാധ്യത നീളുന്നത് തുളസി ചേച്ചിക്ക് നേരെയാണ്. അത് നമ്മൾ അവസരം കൊടുക്കരുത്. അത് കൊണ്ട് നീ എനിക്ക് പകരം ഇവിടെ വേണം.. അവനെ ഒതുക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയും. അതിനുള്ളതെല്ലാം എന്റെ കയ്യിലുണ്ട്.. അതോർത്തു കൊണ്ട് നീ പേടിക്കേണ്ട.. " അവനത്രയൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടും ശിവക്കൊരു തൃപ്തി തോന്നിയില്ല. "നീ ഇവിടെ തന്നെ നിൽക്.. ഞാൻ പോയി കാര്ത്തുവിനെയും ചേച്ചിയെയും ഒന്ന് പറഞ്ഞു റെഡിയാക്കി നിർത്തട്ടെ.. പെട്ടന്ന് പറഞ്ഞു കേൾക്കുമ്പോൾ അവർക്കത് അംഗീകരിച്ചു തരാൻ ബുദ്ധിമുട്ട് തോന്നിയാലോ.. കേട്ടോ.." തിരിഞ്ഞു നടക്കുന്നതിനിടെ തന്നെ അത്രയും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് കാശി വേഗത്തിൽ അകത്തേക്കൊടി കയറി... തുടരും.. ഓടി ചാടി പോയിട്ട് എവിടേലും.. ഇല്ല.. ഞാനൊന്നും പറയുന്നില്ല.. പിന്നെ അതാവും കുറ്റം 😆 ഡെയിലി പോസ്റ്റ്‌ ആവുമ്പോ ഇത്രയൊക്കെ ലെങ്ത് പറ്റൂ ട്ടൊ. മാക്സിമം ഞാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്.. റിവ്യൂ ഇടണേ. സ്നേഹത്തോടെ jif #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

37

221
Diya Samad

Part 48 ആ മിഴികളിൽ തെളിയുന്ന അത്ഭുതവും അവന് പെട്ടന്ന് മനസ്സിലാക്കി കൊടുത്തു. അതിൽ നിന്ന് തന്നെ തന്റെ ഓരോ പ്രവർത്തിയും അവളെ എത്രത്തോളം സ്വാധീനിക്കുന്നുണ്ട് എന്നും മനസ്സിലാക്കി കൊടുത്തു. സമയം വീണ്ടും മുന്നോട്ട് പോയതും മറ്റെന്തോ ചിന്തയിൽ നിൽക്കുന്നവളെ കണ്ടതും അവന് ഒന്ന് മുരടനക്കി. അത് കേട്ട് മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നവളവുടെ കണ്ണോന്ന് പിടയുന്നതും ഒരു വെപ്രാകത്തോടെ തന്നെ നോക്കുന്നതും പിന്നെ അതെ വെപ്രാളത്തിൽ തന്നെ തന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് പാലും വാങ്ങി അടുക്കളയിലേക്ക് പോകുന്നതും ഒക്കെ അവൻ കണ്ണെടുക്കാതെ നോക്കി നിന്നു. പിന്നെ ഒന്ന് നിശ്വസിച്ച് കൊണ്ട് മുറിയിലേക്ക് പോയി കുളിക്കാൻ ഉള്ളതും എടുത്ത് പുറത്തേക്ക് കടക്കാൻ ഒരുങ്ങി. " ഇതെന്ത് ചെയ്യാനാ " : അടുക്കളയിൽ എത്തിയതും പാല് പൊട്ടിച്ച് ചരുവത്തിലേക്ക് മാറ്റുന്നവളെ കണ്ടതും അവൻ തിരക്കി. " അത് ചായക്ക് വെക്കാൻ " : അവനെ നോക്കാതെ തന്നെ ചെയ്യുന്ന പ്രവർത്തി തുടർന്ന് കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു. " എനിക്ക് ആയിട്ട് ആണ് ചായ ഇടുന്നതെങ്കിലും വേണ്ട എനിക്ക് ഈ സമയം ചായ കുടിച്ച് ശീലം ഇല്ല കട്ടൻ ആണ് പതിവ് " : അതും പറഞ്ഞ് തോർത്ത് ഒന്നും കൂടി തോളിൽ കയറ്റി ഇട്ട് പുറത്തേക്ക് കടന്നു. അത് കേട്ടതും ചെയ്യുന്ന പ്രവർത്തി നിർത്തി ഒഴിച്ച് വെച്ച പാലിലേക്ക് അവൻ പോയ വഴിയിലേക്ക് മാറി മാറി നോക്കി അവൾ. " കട്ടൻ " : ചൂടാറി പോകാതെ ഇരിക്കാൻ അവൻ കുളിച്ചിട്ട് വന്നിട്ടാണ് അവൾ കട്ടൻ ഇട്ടത്. അതും ആയി റൂമിൽ വന്നതാണ് അവൾ. അവിടെ കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിന്ന് മുടി ചീപ്പി ഒതുക്കുവാണ് കണ്ണൻ. " അത് ആ ടേബിളിലേക്ക് വെച്ചേരെ " : കണ്ണാടിയിൽ കൂടി അവളെ നോക്കി കൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു. കട്ടൻ അവിടെ വെച്ച് തിരിഞ്ഞ് പുറത്തേക്ക് കടക്കാൻ ആഞ്ഞതും എന്തോ ഓർത്ത പോലെ അവൾ അവന് നേരെ തിരിഞ്ഞു. " കഴിക്കാൻ എന്താ വേണ്ടേ....? " : അവൾ സ്വാഭാവികം എന്ന പോലെ ചോദിച്ചു. അത് കേട്ടതും അവൻ ഒന്ന് നെറ്റി ചുളിച്ച് കൊണ്ട് അവളെ നോക്കി. പിന്നെ എന്തോ ആലോജിച്ച് കൊണ്ട് താടി തടവി. " എനിക്ക് നല്ല ചൂട് പൊറോട്ടയും ബീഫ് റോസ്റ്റും മതി " : അതും പറഞ്ഞ് ടേബിളിൽ നിന്ന് കട്ടനെടുത്ത് കസാരയിൽ വന്നിരുന്നു. എന്നാൽ കണ്ണൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് അവനെ തന്നെ മിഴിച്ച് നോക്കി നിൽക്കുവാണ് ഗൗരി. പതിയെ ദയനീമായി അവനെ നോക്കി. കസേരയിൽ ഇരുന്നിട്ട് അവളെ നോക്കിയതും അവൻ കണ്ടതും അവളുടെ ആ നോട്ടം ആയിരുന്നു. അവളുടെ ആ പാവം പിടിച്ച നോട്ടം കണ്ടിട്ട് അവന് ചിരി വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു എങ്കിലും ഇതുപോലെ എന്തെങ്കിലും ഒക്കെ പറഞ്ഞെ അവളോട് മിണ്ടാൻ കഴിയുള്ളു എന്ന ഓർമയിൽ അവൻ ആ ചിരി ഉള്ളിലൊതുക്കി. " എന്തേ...? " : അവൻ ഒരു പിരുകം ഉയർത്തി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. " അത് പിന്നെ ഈ പൊറോട്ട ഒക്കെ ഇപ്പൊ.... " : അവൾ എന്ത് മറുപടി നൽകണം എന്ന് അറിയാതെ നിന്ന് പരുങ്ങി. " പൊറോട്ട ഉണ്ടാകാൻ അറിയില്ലേ....? " : കണ്ണൻ അതിന് പെട്ടന്ന് തന്നെ അറിയില്ലെന്ന പോലെ ചുമൽ കൂച്ചി. " ആണോ എങ്കിൽ സാരമില്ല, ബീഫ് റോസ്റ്റ് ഉണ്ടാക്കിയാൽ മതി ചോർ ഉണ്ടെങ്കിൽ അതും കൂട്ടി കഴിക്കാലോ " : അവൻ കട്ടൻ കുടിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അതിനും ദയനീമായൊരു നോട്ടം ആയിരുന്നു അവളിൽ നിന്ന് അവന് മറുപടി ആയി കിട്ടിയത്. " എന്തേ...? " : കണ്ണൻ " അത് ഇവിടെ അതൊന്നും ഇല്ല " : ഗൗരി മെല്ലെ പറഞ്ഞു. " എന്നിട്ടാണോ ഗൗരി നന്ദ എന്നോട് എന്ത് വേണം എന്ന് ചോദിച്ചേ....? " : കണ്ണനും സൗമ്യമായി ചോദിച്ചു. അവന്റെ ആ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോഴാണ് താൻ ചോദിച്ചതിലെ കുഴപ്പം അവൾക്ക് മനസ്സിലായത്. " അത് പിന്നെ ഞാൻ... ഞാൻ ഉദ്ദേശിച്ചത് രാവിലെ ചുറ്റത്തിന്റെ ബാക്കി മാവ് ഇരിപ്പുണ്ട് അത് വെച്ച് അപ്പം ചുടണോ അതോ ചോർ മതിയോ എന്ന.... അതാ ഞാൻ " : അവൾ ഒരു വല്ലയിമയുടെയും പരുങ്ങളൂടെയും അവന് മുഖം കൊടുക്കാതെ പറഞ്ഞ് നിർത്തി. " ഹ്മ്മ് അങ്ങനെയാണോ " : അവന് അവളിൽ നോട്ടം പതിപ്പിച്ച് കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. അതിന് പെട്ടെന്ന് തന്നെ ആണെന്ന പോലെ തലയനക്കി. " ഇവിടെ ഇരിക്ക് " : കണ്ണ് കൊണ്ട് കട്ടിലിലേക്ക് ചൂണ്ടി കൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു. അതിന് എതിർപ്പൊന്നും കാട്ടാതെ മെല്ലെ കാട്ടിലിന് അരികിലേക്ക് വന്ന് ഇന്നലെ ഇരുന്നത് പോലെ ഇരുന്നു. അവന് അഭിമുകമായി. അത് കണ്ടു പതിയെ കട്ടൻ കുടിച്ച് കൊണ്ട് അവൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞ് തുടങ്ങി. " ഹ്മ്മ് എങ്കിൽ അങ്ങനെ പറയണം ഒരു കാര്യം നമ്മൾ പറയുമ്പോൾ കേൾക്കുന്ന വ്യക്തിക്ക് കൂടി മനസ്സിലാകുന്ന വിധം പറയണം അല്ലെങ്കിൽ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന വെക്തി എങ്ങനെ മനസ്സിലാക്കാനാ....? ഇപ്പൊ തന്നെ കണ്ടില്ലേ ഗൗരി നന്ദ ഒന്ന് മനസ്സിൽ കണ്ടിട്ട് എന്നോട് ചോദിച്ചാൽ അത് ഞാൻ എങ്ങനെ മനസ്സിലാക്കാനാ...? " : അത്രയും പറഞ്ഞ് അവളെ നോക്കിയതും അവൻ പറയുന്നതൊക്കെ നല്ല ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ട് നിൽപ്പുണ്ട്. അത് കണ്ടതും അവൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞ് തുടങ്ങി. " അപ്പൊ എന്ത് വേണം പറയുമ്പോൾ പാതി മനസ്സിൽ വെച്ച് സംസാരിക്കരുത്. അത് ഇനി ആരോടായാലും, ആർക്കും നമ്മുടെ മനസ്സ് വായിക്കാൻ കഴിയണം എന്ന് ഇല്ല. നേരെ ചൊവ്വേ പറഞ്ഞ് കൊടുത്താൽ പോലും മനസ്സിലാത്തവരുടെ ലോകത്താണ് നമ്മൾ ജീവിക്കുന്നത് അപ്പോൾ പിന്നെ ഉള്ളിൽ വെച്ച് സംസാരിച്ച പിന്നെ പറയണോ.....? അതേപോലെ മറ്റുള്ളവർ എന്ത് വിചാരിക്കും എന്ന് കരുതി ഉള്ളിലുള്ളത് പറയാനും മടിക്കരുത്. അങ്ങനെ മൗനം പാലിച്ചാൽ നഷ്ടങ്ങൾ നമ്മുക്ക് മാത്രമേ വന്ന് ചേരു. നമ്മുക്ക് വേണ്ടി നമ്മൾ സംസാരിക്കുന്നിടത്തോളം വരില്ല ഇനി ആരൊക്കെ സംസാരിച്ചു എന്ന് പറഞ്ഞാലും. നമ്മൾക്ക് വേണ്ടി നിലകൊള്ളുമ്പോൾ പലതും നമ്മൾ കേട്ടെന്ന് വരും തന്നിഷ്ടം, അഹങ്കാരം, സ്വാർത്ഥത പക്ഷെ അതൊക്കെ നമ്മൾ ആയത് കൊണ്ട് അല്ല മറ്റുള്ളവർക്ക് പന്ത് തട്ടാൻ ആയി നമ്മൾ നിന്ന് കൊടുക്കാഞ്ഞിട്ടാണ് എന്ന് ഓർത്താൽ മതി. അപ്പോൾ പറയേണ്ടത് പറയേണ്ട സമയത്ത് തന്നെ പറയണം. ഞാൻ പറഞ്ഞത് വല്ലതും മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടോ.....? " : അവൻ സൗമയാമായി എന്നാൽ ഗൗരവം വിടാതെ അവൾക്ക് പറഞ്ഞ് കൊടുത്തു. അത്രയും അവൻ അവൾക്കായി പറഞ്ഞ് കൊടുക്കുമ്പോൾ അവന്റെ മനസ്സിൽ ഗൗരി നന്ദ എന്ന പെൺകുട്ടി വളർന്ന് വന്ന ചുറ്റുപാടും വീട്ടിലെ അവസ്ഥയും ആയിരുന്നു. പെട്ടന്നൊരു മാറ്റം അവൾക്ക് സാധ്യമല്ല എന്നും പതിയെ ഇതുപോലെ കുറച്ച് കുറച്ചായി പറഞ്ഞ് കൊടുത്ത് വേണം അവളെ മാറ്റിയെടുക്കാൻ എന്ന് അവനും അറിയാം. എല്ലാം കേട്ട് അവനെ തന്നെ കണ്ണ് വിടർത്തി നോക്കി ഇരിക്കുവാണ്. കണ്ണൻ പറഞ്ഞ പലതും അവൾക്ക് ഉള്ളിൽ കൊണ്ടു എന്നതാണ് സത്യം. പലപ്പോഴും ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ട് ചെറിയമ്മയുടെയും അമ്മമയുടെയും പ്രവർത്തിയും തന്നോടുള്ള പെരുമാറ്റവും ഒക്കെ അച്ഛനോട് പറഞ്ഞാലോ എന്ന് പക്ഷെ പലതും കാട് കയറി ചിന്തിച്ച് അതൊന്നും പറയണ്ട എന്നതിൽ എത്തി ചേരും. ശെരിയാ പറയേണ്ടത് പറയേണ്ട സമയത്ത് പറഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ നഷ്ടം നമ്മുക്ക് മാത്രം ആയിരിക്കും. അവൾ ഓർത്ത് കൊണ്ട് കണ്ണാനിലേക്ക് മിഴികൾ ചലിപ്പിച്ചു അവിടെ തന്നെയും നോക്കി ഇരിക്കുന്നവനെ കണ്ടതും അവളിൽ വെപ്രാളം നിറഞ്ഞു. " വീടും പരിസരവും ഒക്കെ ഇഷ്ടമായോ...? " : അവളുടെ ചിന്തയും വെപ്രാളവും ഒക്കെ മനസ്സിലായി അവന് വിഷയം മാറ്റി. " ഹ്മ്മ് " : കണ്ണൻ വേറെ ഒന്നും ചോദിക്കുകയോ പറയുകയോ ചെയ്തില്ലല്ലോ എന്ന ആശ്വാസത്തിൽ അവൾ ഒന്ന് മൂളി. " ഇവിടെ എന്തെങ്കിലും ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടോ...? " : ഒരിറക്ക് കട്ടൻ കുടിച്ച് കൊണ്ട് അവൻ ചോദിച്ചു. " ഹ്മ്മ് ഹ്മ്മ് " : ഇല്ലെന്ന പോലെ മൂളിക്കൊണ്ട് തലയാട്ടി. " എന്ത്.....? " : കണ്ണൻ " ഇല്ല, ബുദ്ധിമുട്ട് ഒന്നുമില്ല " : അവന്റെ ചോദ്യത്തിന്റെ അർത്ഥം മനസ്സിലായത് പോലെ അവൾ പറഞ്ഞു. " ഇവിടെ ഒറ്റക്ക് ഇരുന്ന് മുഷിച്ചിലുണ്ടോ...? " : കണ്ണൻ " ഹ്മ്മ് " : ഉണ്ട് എന്ന അർത്ഥത്തിൽ അവൾ തലയാട്ടി കൊണ്ട് മൂളി. മറുപടി നൽകിയതിന് ശേഷമാണ് എന്താ പറഞ്ഞെ എന്നെ അവൾക്ക് ഓർമ വന്നത്. പെട്ടന്ന് അവൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ ഉള്ളിലുള്ള സത്യം അതെ പാടി അങ്ങ് പുറത്ത് വന്നതാണ്. സത്യം ആയത് കൊണ്ട് അത് പിന്നെ തിരുത്താനും അവൾ പോയി. " ഹ്മ്മ് വഴി ഉണ്ടാകാം " : കട്ടൻ കുടിച്ച് തീർത്ത് കസാരയിൽ നിന്ന് എണീറ്റ് കൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു. പുറകെ തന്നെ അവനെ ഒരു സംശയത്തോടെ നോക്കി കൊണ്ട് എണീറ്റു. " ഹാ പിന്നെ കഴിക്കാൻ എന്തായാലും മതി കേട്ടോ എനിക്ക് ആയിട്ട് പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നും ഉണ്ടാകണം എന്നില്ല എന്താണോ ഉള്ളത് അത് മതി. " : കപ്പ് അവൾക്ക് നേരെ നീട്ടി കൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു. അതിനൊരു തലയാട്ടൽ നൽകി കൊണ്ട് അതും വാങ്ങി മുറിയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി. അടുക്കളയിൽ ഓരോന്ന് ചെയുമ്പോഴും അവളുടെ ചിന്ത അവൻ പറഞ്ഞ വാക്കുകളിൽ കുടുങ്ങി നിൽപ്പായിരുന്നു. പിന്നെ അതെല്ലാം ഒരറ്റത്തേക്ക് മാറ്റി എല്ലാം എടുത്ത് വെക്കാൻ തുടങ്ങി. അവനൊപ്പം ഇരിക്കാതെ ഒഴിഞ്ഞ് മാറി നിൽക്കാൻ നോക്കിയെങ്കിലും തലേന്നത്തെ പോലെ തന്നെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് അവളെയും ഒപ്പം ഇരുത്തി. കഴിച്ച് കഴിഞ്ഞിട്ടും അതെ അവൾ വന്ന് മുറിയിൽ കയറി വാതിലടക്കുന്നത് വരെ അവൻ ഹാളിൽ അവൾക്ക് കൂട്ടിരിക്കും. ഗൗരി അടുക്കള എല്ലാം ഒതുക്കി അടുക്കള വാതിലും അടച്ച് അവൾ മുറിയിൽ കയറി കതകടച്ചതിന് ശേഷം മാത്രമാണ് അവൻ മുറിയിലേക്ക് കയറിയത്. ______________________________________________ പിന്നെയും ദിവസങ്ങൾ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി. ഗൗരിയുടെ ജീവിതം ആ ഒഴുക്കിനനുസരിച്ച് മുന്നോട്ട് പോയി കൊണ്ട് ഇരുന്നു. പതിയെ പതിയെ എന്ത് കൊണ്ടോ അവളും ഈ ജീവിതം ആസ്വദിച്ച് തുടങ്ങി. ചിലപ്പോൾ പാതിക്ക് വെച്ച് അവളെ ഉപേക്ഷിച്ച് പോയ സമാധാനം തിരിച്ച് എത്തിയത് കൊണ്ടാകാം. സ്വന്തം വീട്ടിലെ പോലെ ആരും നിയന്ത്രിക്കാനോ അടിമപ്പെടുത്താനോ കുറ്റപ്പെടുത്താനോ എന്തിന് പറയുന്നു കാര്യാ കാരണങ്ങൾ ഒന്നുമില്ലാതെ ആരും ഉപദ്രവിക്കാൻ ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ടോ അവൾക്ക് സമാധാനവും ഉള്ളിൽ ചെറുതായി പൊങ്ങി വരുന്ന സന്തോഷവും അവളെ മൂടി. ആ സന്തോഷത്തിന്റെ തിളക്കം അവളിലും കാണാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. പണ്ടത്തെ മൂടികെട്ടലൊന്നും ഇന്ന് അവളുടെ മുഖത്ത് കാണാനില്ല, ശരീരത്തിനും മനസ്സിനും ഊർജ്ജം കൈവരിച്ചത് പോലെ ആണ് അവളുടെ ഓരോ പ്രവർത്തിയും. ഒറ്റക്കിരുന്നുള്ള അവളുടെ മുഷിച്ചിലിന് പിറ്റേന്ന് തന്നെ ഒരു പരിഹാരം എന്ന വണ്ണം അവനോരു സെക്കന്റ്‌ ഹാൻഡ് ടി വി വീട്ടിലെത്തിച്ചു. ഇപ്പോൾ ഉച്ചക്ക് ഭക്ഷണം കഴിച്ചിട്ട് അതിന് മുന്നിലിരുന്നാണ് അവൾ സമയം കളയുന്നത്. പിന്നെ വൈകിട്ട് ആകുമ്പോൾ മുറ്റത്തേക്ക് ഇറങ്ങും. പക്ഷെ അവൾക്ക് ഇപ്പോഴും ഒരു ചോദ്യചിഹ്നമായി നിൽക്കുന്നത് കണ്ണനാണ്. കല്യാണത്തിന് മുന്നേ കണ്ടും കേട്ടും അറിഞ്ഞ കണ്ണനല്ല ഇപ്പോൾ അവൾക്ക് മുന്നിൽ അവൾ കാണുന്നത്. ഗൗരവത്തിൽ സംസാരിക്കും എങ്കിലും ദേഷ്യപ്പെട്ട് ഇതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ല ഇനി ഇതെല്ലാം അവളെ കാണിക്കാൻ വേണ്ടി ഉള്ള ഓരോ പ്രകടനങ്ങൾ ആണോ അതോ കല്യാണം കഴിഞ്ഞുള്ള ആദ്യ നാലുകളിലെ പ്രതിഭാസം ആണോ എന്നും അവൾക്ക് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അതുപോലെ തന്നെ മറ്റ് ദുശീലങ്ങൾ ഒന്നും ഈ ദിവസങ്ങളിൽ അവൾ അവനിൽ കണ്ടതും ഇല്ല. ഇതൊക്കെ തന്നെ കാണിക്കാൻ വേണ്ടി ഉപയോഗിക്കാതെ ഇരിക്കുന്നതാണോ എന്ന് ആലോചിക്കുമ്പോൾ, മദ്യത്തിനും മറ്റും അഡിക്റ്റായ ഒരാൾക്ക് അത്ര പെട്ടന്നൊന്നും അതിൽ മുക്തി നേടാൻ കഴിയില്ലെന്ന് പലരും പറഞ്ഞത് ഓർമ വരും. ഇനി രാവിലെ ഇവിടുന്ന് ഇറങ്ങി പോകുമ്പോൾ കുടിച്ചിട്ട് അതിന്റെ കെട്ട് ഇറങ്ങുമ്പോൾ ആണോ തിരിച്ച് വരുന്നേ എന്ന് ഓർക്കുമ്പോൾ, ഉച്ചക്ക് കഴിക്കാനായി രാവിലെ പോയാ അതെ വൃത്തിയിൽ തിരിച്ച് വരുന്നവനെ ഓർമ വരും. അതൊക്കെ കാണുമ്പോൾ മറ്റ് ദുശീലങ്ങളും ഒന്നും അവനില്ല എന്ന് മനസ്സിലിരുന്ന് ആരോ പറയുന്ന പോലെ തോന്നും അവൾക്ക്, അത് ഉള്ളിൽ ചെറുതല്ലാത്തൊരു സമാധാനം അവളിൽ നിറയ്ക്കും ഒരു പക്ഷെ അവനോടൊപ്പം ഒരു വീട്ടിൽ താമസിക്കുന്നത് കൊണ്ട് ആവാം എന്ന് അവൾ സ്വയം ഞായികരിക്കും. അപ്പോഴും കഴുത്തിൽ താലി കെട്ടിയവനോടുള്ള കരുതൽ ആയിരുന്നില്ല!!!!!! തുടരും........ #നോവൽ #തുടർകഥ #കഥ #തുടർകഥ #mallu stories #പ്രണയം #പ്രണയ കഥ #പ്രണയം #viral #trending

24

97
Diya Samad

Part 54 ഒരിക്കലും ഇങ്ങനെ ഒരു കാര്യം അവർ പ്രദീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല. ഇത്രയും കാലം ഗൗരിയുടെ അവകാശത്തിലുള്ള വീട്ടിലാണ് കഴിഞ്ഞതെന്ന് ഓർക്കുമ്പോൾ ലെച്ചുവിനുള്ളം പുകഞ്ഞ് തുടങ്ങി. " എന്താ സതീഷേട്ടാ എന്താ പറഞ്ഞെ അവളുടെ പേരിലാണെന്നോ ഈ വീട്....? എന്നിട്ടെന്താ സതീഷേട്ടൻ ഇതുവരെ ഞങ്ങളോട് അതൊന്നും പറയാഞ്ഞേ " : സ്വബോധം വീണ്ടെടുത്ത് സരസ്വതി സതീശൻ നേരെ പൊട്ടി തെറിച്ചു. അത് കേട്ടതും ലതയും ലെച്ചുവും സ്വാബോധത്തിൽ എത്തി. " അത് എനിക്കും അറിയില്ലായിരുന്നു, ഒരു മാസം മുന്നേ ഓട്ടോയിൽ കയറിയ ഒരു വക്കീലാണ് എന്നോടിത്തിനെ പറ്റി പറഞ്ഞെ, അതിന് പിന്നാലെയാ കണ്ണന്റെ കാര്യം വന്നേ അതിനിടയിൽ ഇത് വിട്ട് പോയി. " : അയാൾ കാര്യം വ്യക്തമാക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും എന്തൊക്കെയോ പദം പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് സരസ്വതി തലക്ക് കൈ കൊടുത്ത് ഇരുന്നു. " ഇനിയിപ്പോ എന്ത് ചെയ്യും സതീശാ എല്ലാം ആ മുടിഞ്ഞവൻ കൊണ്ട് വിറ്റ് തുലക്കട്ടെന്ന് ആണോ, ഇതെങ്ങാനും അവന്റെ ചെവിയിൽ എത്തണം അടുത്ത നിമിഷം ഇറക്കി വിടും. അപ്പൊ കാണാം നിന്റെ മോൾടെ സ്വഭാവം " : അത് പറയുമ്പോൾ എല്ലാം കൈ വിട്ട് പോയല്ലോ എന്ന ഭാവം ആയിരുന്നു ലതക്ക്. ലെച്ചു എന്നാൽ ഒരു അക്ഷരം പോലും മിണ്ടിയില്ല, അവളുടെ ഉള്ളം ആകെ പുകഞ്ഞ് കൊണ്ട് ഇരിക്കുവാണ് ഏത് നിമിഷം വേണമെങ്കിലും പൊട്ടി തെറിക്കും എന്ന പോലെ. അവൾക്ക് ആദ്യമായി സതീശനോടും രേവതിയോടും അതിയായ ദേഷ്യവും വെറുപ്പും തോന്നി. " അങ്ങനെ വിറ്റ് തുലക്കാൻ ഞാൻ സമ്മതിച്ചിട്ട് വേണ്ടേ " : ലതയുടെ പ്രതികരണം കേട്ടതും സതീശൻ പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും മറ്റ് മൂന്ന് പേരും അയാളെ സംശയത്തോടെ നോക്കി. " അപ്പൊ അപ്പൊ ഈ വീട് നമ്മൾക്ക് തന്നെ കിട്ടുവോ....? ഇങ്ങനെ നോക്കി ഇരിക്കാതെ കാര്യം എന്താന്ന് വെച്ചാൽ പറ അങ്ങോട്ട് " : സതീശൻ പറഞ്ഞതിന്റെ അർത്ഥം മനസ്സിലാക്കാതെ സരസ്വതി കിടന്ന് കയർ പൊട്ടിച്ചു. " അതായത് ഗൗരിക്ക് ഇങ്ങനെ ഒരു കാര്യത്തെ കുറിച്ച് അറിയില്ലല്ലോ. നമ്മൾ വഴി അല്ലാതെ അവളോ കണ്ണനോ ഇത് അറിയാനും പോകുന്നില്ല. " : സതീശൻ " അപ്പോൾ അവൾ ഒരിക്കലും ഇതിനെ കുറിച്ച് അറിയാൻ പാടില്ല എന്നാണോ സതീഷേട്ടൻ പറയാൻ വരുന്നേ, അങ്ങനെ എങ്കിൽ അവൾ ഒരിക്കലും അവകാശം പറയാൻ വരില്ല എന്നാണോ " : സതീശൻ പറഞ്ഞ് പൂർത്തിയാക്കാൻ സമ്മതിക്കാതെ ആവേശത്തോടെ സരസ്വതി ഇടയിൽ കയറി. അത് കേട്ടതും ' ആണോ ' എന്ന അർത്ഥത്തിൽ ലതയും ലെച്ചുവും സതീശനെ നോക്കി " ഞാൻ ഒന്ന് പറഞ്ഞ് പൂർത്തിയാക്കിക്കോട്ടെ സരസ്വതി, നീ ഇങ്ങനെ ഇടയിൽ കയറാതെ " : സതീശൻ തെല്ലും ഗൗരവത്തോടെ സരസ്വതിയെ നോക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും സരസ്വതി ഒന്ന് ചുണ്ട് കൊട്ടി കൊണ്ട് ശ്രദ്ധയോടെ ഇരുന്നു. " ഹാ അപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞ് വന്നത് നമ്മൾ പറയാതെ എന്തായാലും അവർ അറിയില്ലല്ലോ, നമ്മൾക്ക് വീട് ലെച്ചുവിന്റെ പേരിലാക്കി കൊണ്ടു ഒരു പ്രമാണം തയ്യാറാക്കി ഗൗരിയെ കാണാൻ പോകാം, എന്നിട്ട് കാര്യം നമ്മൾക്ക് അനുകൂലം ആകുന്ന വിധം അവളെ കൊണ്ട് ഒപ്പിട്ട് വാങ്ങിക്കാം " : സതീശൻ ഒരു വഴി കണ്ടെത്തിയ പോലെ പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും ലതയുടെയും സരസ്വതിയുടെയും മുഖം വിടർന്നെങ്കിലും ലെച്ചുവിന്റെ മുഖത്ത് വലിയ മാറ്റം ഒന്നും ഇല്ല. " പക്ഷെ സതീശാ ഇത് അറിഞ്ഞ ആ പെണ്ണ് ഒപ്പിട്ട് തരും എന്ന് ഉറപ്പുണ്ടോ...? ഇനി അവൾ സമ്മതിച്ചാലും ആ കണ്ണൻ സമ്മതിക്കുമോ.....? " : ലത ഉള്ളിൽ തോന്നിയ സംശയം അതെ പാടി ചോദിച്ചു. " ഗൗരിയെ എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞോ ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയോ നമ്മൾക്ക് നമ്മളുടെ വഴിക്ക് നിർത്താം, പക്ഷെ കണ്ണൻ ഇത് അറിയാൻ പാടില്ല. അവൻ എങ്ങന എന്ന് നമ്മൾക്ക് അറിയില്ലല്ലോ അതുകൊണ്ട് എന്ത് വന്നാലും ഇങ്ങനെ ഒരു കാര്യം അവൻ അറിയാതെ നോക്കണം. കല്യാണത്തിന് മുൻപ് എന്തൊക്കെ വേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞാലും മനുഷ്യനല്ലേ പണം കണ്ടാൽ അങ്ങോട്ടേക്ക് ചായും, അതുകൊണ്ട് തന്നെ അവൻ അവിടെ ഇല്ലാത്ത സമയം നോക്കി വേണം നമ്മൾക്ക് അങ്ങോട്ട് പോകാൻ " : അയാൾ ചെയ്യേണ്ടത് എല്ലാം കൃത്യമായി മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്നവർക്ക് പറഞ്ഞ് കൊടുത്തു. * പണം കണ്ടപ്പോൾ സ്വന്തം മകളെ തെരുവ് ഗുണ്ടക്ക് വിറ്റ ആളാണ് മനുഷ്യ ഗുണം പറയുന്നത്. * അത് കേട്ടതും മറ്റ് മൂന്ന് പേർക്കും ചെറിയൊരു ആശ്വാസം പടർന്നു എങ്കിലും പൂർണമായി ആശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അതിന് എല്ലാം ഒന്ന് കലങ്ങി തെളിയുക തന്നെ വേണം. " ഹ്മ്മ് എന്തായാലും അത് വെച്ച് താമസിപ്പിക്കാൻ നിൽക്കണ്ട നീ എത്രയും പെട്ടെന്ന് തന്നെ പ്രമാണം തയാറാക്കാൻ നോക്ക് അറിയാല്ലോ കല്യാണത്തിന് ഇനി അധിക സമയം ഇല്ല " : അതും പറഞ്ഞ് ലത അവരുടെ മുറിയിലേക്ക് പോയി. അത് കണ്ടതും ഒന്ന് നിശ്വസിച്ച് എല്ലാരും അവരവരുടെ വഴിക്ക് തിരിഞ്ഞു. " നിനക്ക് അങ്ങനെ ഒരു സൗഭാഗ്യവും വേണ്ട, നിനക്ക് വന്ന് ചേരുന്നതെല്ലാം എനിക്ക് തന്നെ വേണം ഗൗരി. നിന്റെ സ്വന്തം വീട്ടിൽ ഇത്രയും കാലം നിന്നെ വേലക്കാരിയെ പോലെ നിർത്താൻ എന്നെ കൊണ്ട് കഴിയുമെങ്കിൽ, ഈ വീടും എനിക്ക് സ്വന്തമാക്കാൻ കഴിയും. നിന്റെ അച്ഛനെ നിന്നിൽ നിന്ന് അകറ്റി ഞാൻ സ്വന്തം ആക്കിയിരിക്കുന്നു അപ്പോഴാണോ നിന്റെ ഈ വീട്. " : ഗൗരി പുച്ഛിച്ച് സ്വയം പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് ലെച്ചു അവളുടെ മുറിയിലേക്ക് പോയി. ______________________________________________ " എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും അവരെ ഇവിടെ അധിക കാലം വാഴികാൻ കഴിയില്ല മെമ്പറെ. കഴിയുന്നതിലും വേഗത്തിൽ രണ്ടിനെയും ഇവിടെ നിന്നും ഓടിക്കണം, ഇല്ലെങ്കിൽ നമ്മുടെ നാടിന് തന്നെയാ നാണക്കേട് " കണ്ണന്റെയും ഗൗരിയുടെയും കാര്യത്തിൽ ഒരു തീരുമാനം എടുക്കാൻ കരയോഗം കൂടിയതാണ് ചുറ്റുവട്ടത്തുള്ളവർ, അതിന്റെ ഭാഗം ആണ് മുകളിൽ കേട്ടത്. ഞായറാഴ്ച ആയതിനാൽ ഒരുവിധപ്പെട്ട എല്ലാവരും എത്തിയിട്ടുണ്ട്. മുരളീധരൻ മുതലാളിയെ കൂടെ വിളിക്കണം എന്ന് ആദ്യം കരുതിയെങ്കിലും പിന്നീട് ഇത്രയും ചെറിയൊരു കാര്യത്തിന് മുതലാളിയെ വിളിച്ച് വരുത്തേണ്ട എന്നവർ കരുതി. ആദ്യം ഇതിനൊരു തീരുമാനം എടുത്തിട്ട് മുതലാളിയുടെ അഭിപ്രായം ചോദിക്കാം എന്നൊരു തീരുമാനത്തിൽ എത്തി അവർ. " അത് മാത്രമാണോ നമ്മൾക്കും വളർന്ന് വരുന്നില്ലേ മക്കൾ നാളെ അവരും ഇത് പോലെ അനുകരിക്കാൻ തുടങ്ങിയാലോ. നാടിന് മാത്രം അല്ല നമ്മുടെ ഒക്കെ മക്കളുടെ ഭാവിക്ക് തന്നെ ദോഷം ആണ് ഇവർ രണ്ട് പേരും. ഇതുപോലെ ഒരുത്തിയുടെ അടുക്കലാണല്ലോ എന്റെ മോള് ഇതുവരെ നൃത്തം പഠിച്ചത് എന്ന് ഓർക്കുമ്പോഴാ എനിക്ക്..... " : ഗൗരി നൃത്തം പഠിപ്പിച്ചിരുന്ന ഒരു കുട്ടിയുടെ അമ്മ പറഞ്ഞു. " അത് അഞ്ജലി പറഞ്ഞത് നേര കഴിഞ്ഞ ദിവസം എന്റെ മകൾ സ്വാതി എന്നോട് വന്ന് പറയുവാ ഗൗരി ചേച്ചി പാവമാണ്, ചേച്ചി ഇങ്ങനെ ഒന്നും ചെയ്യില്ലത്രേ. പാവം പോലെ നടന്നിട്ട് എല്ലാരേയും വശീകരിച്ച് വച്ചിരിക്കുവാ അവൾ. എന്തൊക്കെ ആയാലും അവരെ ഇവിടുന്ന് നാട് കടത്തുക അല്ലാതെ മറ്റ് പരിഹാരം ഒന്നും ഇല്ല ഇതിന്. " : ഗൗരിയുടെ മറ്റൊരു വിദ്യാർത്ഥിയുടെ അമ്മ രോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു. " ഇനി എന്ത് തീരുമാനിക്കാനാ മെമ്പറെ, അവളുടെ വീട്ടുകാർക്ക് പോലും അവളെ ഇപ്പോൾ വേണ്ട. കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ഞാൻ സതീശനെ കണ്ടിരുന്നു അപ്പോൾ അയാളും പറഞ്ഞത് ആയാൾക്കോ അയാളുടെ കുടുംബത്തിനോ ഇനി ഗൗരി ആയിട്ടോ അവളുടെ ഭർത്താവ് എന്ന് പറഞ്ഞ് നടക്കുന്നവനും ആയിട്ടോ അവൾക്ക് ഉണ്ടാകുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളുമായോ യാതൊരു ബന്ധവും ഇല്ലെന്ന് തന്നെയാ. നമ്മൾ എല്ലാവരും കൂടി ചെന്ന് പറഞ്ഞ അവന് പിന്നെ എതിർത്ത് നിൽക്കാൻ കഴിയില്ലല്ലോ " : കൂട്ടത്തിൽ ഒരാൾ പറഞ്ഞു. " ഹാ നേര അത് വരെ വളർത്തി വലുതാക്കിയ അച്ഛനെയും അമ്മയെയും മറന്ന് ഇന്നലെ കണ്ട തെമ്മാടിയുടെ കൂടെ ഇറങ്ങിയ പോയവളെ അവർക്ക് വേണ്ടെന്നാണ് സരസ്വതിയും എന്നോട് അന്ന് പറഞ്ഞത് " : അയാൾക്ക് പിന്നാലെ സുമയും കൂടി അന്നവർ ഗൗരിയുടെ പോയപ്പോൾ ഉള്ള കാര്യം വിവരിച്ചു. അതും കൂടി കേട്ടതും പല ഭാഗത്ത് നിന്നും മുറുമുറപ്പ് ഉയർന്നു. കണ്ണനെയും അത് വരെ പൊക്കി പറഞ്ഞിരുന്ന ഗൗരിയെയും എന്തിന് ഇതുവരെ ജന്മം എടുക്കാത്ത കുഞ്ഞിനെ വരെ അവർ പഴിച്ച് തുടങ്ങി. " മെമ്പർ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല " : എല്ലാം കേട്ട് കൊണ്ട് വിജയൻ തിരക്കി. അത് കേട്ടതും എല്ലാരുടെയും ശ്രദ്ധ മെമ്പറിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. " ക്ഷേത്രത്തിലെ ഉത്സവം എന്നായിട്ട് വരും...? " : വിജയന്റെ ചോദ്യത്തിന് മറു ചോദ്യം ആയിരുന്നു മെമ്പറിന്റെ ഭാഗത്ത്‌ നിന്ന് വന്നത്. അത് കേട്ടതും എല്ലാരും സംശയത്തോടെ പരസ്പരം നോക്കി ' അത് എന്തിനാ ഇപ്പൊ ഇവിടെ ചോദിച്ചേ ' എന്ന അർത്ഥത്തിൽ. " അത് അടുത്ത മാസം 23 അല്ലെ " : ഒരു സംശയത്തോടെ വിജയൻ തന്നെയാണ് അതിനുള്ള മറുപടിയും നൽകിയത്. അത് കേട്ടതും മെമ്പർ എന്തൊക്കെയോ ആലോജിച്ച് ഒരു ദീർക്കശ്വാസം എടുത്ത് കൊണ്ട് ഇരുന്നിടത്ത് നിന്ന് എണീറ്റു. " അടുത്ത മാസം 25ന് അതായത് ക്ഷേത്രത്തിലെ ഉത്സവം കഴിഞ്ഞ് കൃത്യം രണ്ടാം നാൾ അവരെ ഇവിടെ നിന്നും പുറത്താക്കാം " : ഒരു തീരുമാനം പോലെ അയാൾ പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും പല ഇടങ്ങളിലും മുറുമുറുപ്പ് തുടങ്ങി. " അത്രയും നീട്ടി കൊണ്ട് പോകണോ മെമ്പറെ, ഉത്സവത്തിന് മുന്നേ തന്നെ രണ്ടിനെയും പുറത്താക്കുനതല്ലേ നല്ലത്....? " : ഏറെ നേരത്തിന് ഒടുവിൽ എല്ലാരേയും മുൻ നിർത്തി കൊണ്ട് കൂട്ടത്തിലൊരാൾ എഴുന്നേറ്റ് ചോദിച്ചു. " വേണ്ട നല്ലൊരു മംഗള കർമം നടക്കാൻ പോകുന്ന നാടാണിത്, അതിനി ആരുടേയും കണ്ണീർ വീഴ്ത്തി കൊണ്ട് ആകരുത്. ഗൗരി ഇവിടെ ജനിച്ച് വളർന്നതല്ലേ പെട്ടന്ന് ഇവിടുന്ന് അടിച്ചിറക്കിയാൽ അതിന്റെ കണ്ണീർ ഇവിടെ വീഴും, പിന്നെ അതും പേറി ആകും നാം ഉത്സവം നടത്താൻ പോകുന്നത്, അത് പാടില്ല. എന്തായാലും ഈ തീരുമാനത്തിന് ഒരു മാറ്റം ഇല്ല. ഞാൻ എന്തായാലും സമയം പോലെ മുതലാളിയോടും കൂടി ഇതിനെ കുറിച്ച് സംസാരിക്കാം, മുതലാളി എന്തായാലും നാടിന്റെ നല്ലതിന് വേണ്ടി ആയത് കൊണ്ട് എതിർപ്പ് ഒന്നും പറയില്ല. സമയം ആകട്ടെ നോക്കാം " : അതും പറഞ്ഞ് അയാൾ പോകാനായി എണീറ്റു. അത് കേട്ടതും പലർക്കും അത് തന്നെയാ ശെരി എന്ന് തോന്നി. പിന്നെയും പലരും പലതും പറഞ്ഞ് എന്തായാലും ഉത്സവം കഴിയട്ടെ എന്ന തീരുമാനത്തിൽ അവിടെ നിന്നും പിരിഞ്ഞു. ____________________________________________ " ഗൗരി നന്ദ " കണ്ണന്റെ അലർച്ച കേട്ട് പുറത്തേക്ക് വന്ന ഗൗരി, കയ്യിൽ ചോരയും ഒലിപ്പിച്ച് നിൽക്കുന്നവനെ കണ്ടതും ഒന്ന് സ്റ്റക്കായി. തുടരും.......... #നോവൽ #തുടർകഥ #കഥ #തുടർകഥ #mallu stories #പ്രണയം #പ്രണയ കഥ #പ്രണയം #love #trending

34

87
𝑺𝒉𝒂𝒇𝒆𝒆𝒌 𝑴𝒐𝒉𝒂𝒎𝒎𝒆𝒅

#📙 നോവൽ - കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 🔻 പാർട്ട്_ 95 ✍️ രചന - ജിഫ്ന നിസാർ 💥 നീയെന്താടി.. ഉറക്ക് ഗുളിക വലതുമാണോ അവൾക്ക് കലക്കി കൊടുത്തത്.. നേരമിത്രേം ആയിട്ടും അവളിങ്ങോട്ട് എഴുന്നേറ്റു വന്നിട്ടില്ല.. " സുഗന്ധി കലിയോടെ ഗായത്രിക്ക് മുന്നിൽ ചെന്ന് നിന്ന് കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. വൈകുന്നേരതെക്കു വേണ്ട ചപ്പാത്തി പരത്തി ഉണ്ടാകുകയാണവൾ. അതിന് മുന്നേ സുഗന്ധി തന്നെ സ്റ്റെയറിന് കീഴെ പോയി നിന്നിട്ട് ഭവ്യയെ വിളിക്കുന്നത് അവളും കേട്ടിരുന്നു. കുറെ നേരം അവിടെ നിന്നും വിളിച്ചിട്ടും ഭവ്യ ഇറങ്ങി വരാത്ത കലിയാണ് അവരപ്പോൾ ഗായത്രിയോട് കാണിക്കുന്നത്. കാൽ വേദന അധികമായത് കൊണ്ട് തന്നെ.. സുഗന്ധിക്കാ പടികൾ കയറി മുകളിലേക്ക് പോകാൻ വയ്യ.. ഇടക്ക് ഗായത്രി ചെന്നൊന്ന് തൊട്ട് നോക്കുമ്പോൾ പനി അയഞ്ഞു കൊണ്ടൊരു ഇളം തണുപ്പുണ്ടായിരുന്നു അവൾക്ക്. അന്നേരം വല്ലാത്തൊരു ആശ്വാസമായിരുന്നു ഗായത്രിക്ക് തോന്നിയത്. ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയി കൊണ്ട് വന്ന മരുന്ന് ഗായത്രി തന്നെ മുടക്കാതെ കൊടുത്തിട്ടും അയഞ്ഞും മുറുകിയും കളിക്കുന്ന ഭവ്യയുടെ പനിയിൽ ഗായത്രിക്ക് ആശങ്കയുണ്ടായിരുന്നു ഏറെ. മൂന്ന് നാൾകൾക്ക് ശേഷമത് വിട്ട് മാറിയപ്പോൾ തോന്നിയ ആ ആശ്വാസത്തോടെ തന്നെയാണ് അവൾ താഴെക്കിറങ്ങി പോന്നതും. അവളുടെ കാര്യത്തിൽ ഇടപെടലുകൾ നടത്തരുതെന്നും അത് വഴി നിനക്കെന്തൊ കാര്യസാധ്യം ഉണ്ടെന്നും അതൊന്നും തത്കാലം നടക്കാൻ പോണില്ലെന്നുമൊക്കെ സുഗന്ധിയും വിഷ്ണുവും മുഖത്തടിക്കും പോലൊക്കെ പറയുമെങ്കിലും അത്രയും അവശതയോടെ കിടക്കുന്ന ഭവ്യക്ക് നേരെ അതിന്റെ പേരിൽ മുഖം തിരിച്ചു നടക്കാനൊന്നും ഗായത്രിക്ക് തോന്നിയില്ല. പ്രത്യേകിച്ചു അവളുടെ മനോഭാവത്തിലിപ്പോ കാര്യമായ മാറ്റങ്ങൾ വന്ന് കഴിഞ്ഞ സ്ഥിതിക്ക് ഇനിയെന്ത് ദേഷ്യം.. വാശി. പ്രായക്ഷിത്യം തന്നെയല്ലേ ഏറ്റവും വലിയ പരിഹാരം. അതുമല്ല. താൻ വിട്ടേഴിഞ്ഞാൽ സുഗന്ദി ഒരിക്കലും അവളെ ശ്രദ്ധിക്കാനും പോണില്ല. വിഷ്ണുവിനെ വിട്ട്.. അവളിപ്പോ കാശിയുടെ ആളാണെന്നാണ് അമ്മയെ വിഷ്ണു പറഞ്ഞു ധരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. അതിന്റെ പിന്നിൽ വിഷ്ണുവിന് ലാഭമുള്ള എന്തോ ഒന്നുണ്ട്. ഗായത്രിക്കത് ഉറപ്പാണ്. പക്ഷേ അവളതിലൊന്നും ശ്രദ്ദിക്കാനെ പോയില്ല. അവരെപ്പോഴും പറയുന്ന പോലെ.. അതവരുടെ കുടുംബം.. കുടുംബകാര്യം. അതിൽ തനിക്കൊരു റോളുമില്ലെന്നത് പോലെ. "അവളുടെ പനി വിട്ട് പോയതിന്റെ ക്ഷീണം കൊണ്ട് ഉറങ്ങി പോയതാവും.. ഞാൻ ചെന്ന് വിളിച്ചിട്ട് വരാമെന്നു പറഞ്ഞു കൊണ്ടവൾ കൈ കഴുകി. പണി നിർത്തി പോകുന്നതിന്റെ നീരസം കൊണ്ട്.. സുഗന്ധി വീണ്ടും എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുണ്ട്. അവളതൊന്നും കാര്യമാക്കാതെ.. തനിക്ക് പിറകെ വാല് പോലെ കൂടിയ മോളെയും കൈ പിടിച്ചു കൊണ്ട് ധൃതിയിൽ സ്റ്റെപ്പ് കയറി.. കരുതിയത് പോലെ തന്നെ.. അവൾ ചെന്ന് നോക്കുമ്പോൾ ഭവ്യ നല്ല ഉറക്കത്തിലാണ്. "ഭവ്യാ.. എണീറ്റെ.. നേരം കുറെയായി.. അമ്മ നിന്നെ അന്വേഷിച്ചു ബഹളം വെക്കുന്നുണ്ട്.. അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ടവൾ ഭവ്യയുടെ ദേഹതൊന്നു മൃദുവായി തട്ടി വിളിച്ചു. പക്ഷേ അവളൊന്നനങ്ങിയത് പോലുമില്ല. ഭവ്യ.. എന്തൊരു ഉറക്കമാ ഇത്.. ഇനി എണീറ്റ് വല്ലതും കഴിച്ചിട്ട് കിടന്നോ.." പറയുന്നതിനൊപ്പം തന്നെ ഗായത്രി അവളുടെ നെറ്റിയിലൊന്ന് കൈ ചേർത്ത് വെച്ചു. തണുപ്പ്.. വല്ലാത്തൊരു തണുപ്പുണ്ടവൾക്ക്. അത് പനി വിട്ട് മാറിയത് കൊണ്ടല്ലെന്ന് തോന്നിയത് കൊണ്ട് ഗായത്രി ഒന്ന് കൂടി അവളുടെ കഴുത്തിൽ കൈ ചേർത്ത് നോക്കി. ഗായത്രി വിറയലോടെ ഭവ്യയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. പ്രതേകിച്ചു ഭാവമാറ്റം ഒന്നുമില്ല. പക്ഷേ ഗായത്രി അപ്പോൾ മുതൽ വിറച്ചു തുടങ്ങി. ഭവ്യ.. ഡീ.. " പാതി കരച്ചില് പോലെ വിളിച്ചു കൊണ്ടവളെ കുലുക്കി ഉണർത്താൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ ഗായത്രിക്ക് വല്ലാതെ വിറക്കുന്നുണ്ട്. അവളിലെ ഭാവമാറ്റം കണ്ടിട്ട് കല്ലു മോളും ഭയന്ന് പോയിരിക്കുന്നു. അവളുമൊരു കരച്ചിലിന്റെ തുടക്കത്തിലാണ്. ഗായത്രി എത്ര വിളിച്ചിട്ടും ഭവ്യ ഉണർന്നില്ല.. അതോടെ അവളിൽ പടർന്നു കയറിയ തണുപ്പ്.. അതപ്പോൾ ഭയം കൊണ്ട് ഗായത്രിയിലേക്കും പകരാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.. കല്ലു മോളെയും നെഞ്ചിലൊതുക്കി.. കരയാൻ പോലും കഴിയാത്ത വിധം അവളാ മുറിയിൽ കുഴഞ്ഞിരുന്നു.. 💥💥 സാറേ... അനില കരഞ്ഞു കൊണ്ട് പിടഞ്ഞു മാറി. വിഷ്ണു യാതൊരു ധൃതിയുമില്ലാതെ അവളെ നോക്കി. "ഇങ്ങനൊന്നും വേണ്ട സാറേ.. ഇതൊക്കെ പാപമാണ്.. ഞാൻ.. എനിക്ക്.." വിറച്ചു കൊണ്ടാവൾ അവന് നേരെ കൈ കൂപ്പി കരഞ്ഞു. അത് വരെയും അവനിൽ കാണാത്തൊരു മുഖം.. അതുമല്ലങ്കിൽ.. അത് വരെയും അവൻ അവരിൽ നിന്നും മറച്ചു പിടിച്ച ആ യഥാർത്ഥ മുഖം.. ഉദ്ദേശം.. അതെല്ലാം ഒറ്റ നിമിഷം കൊണ്ട് മുമ്പിൽ വെളിപ്പെട്ട നടുക്കത്തിലാണ് അനില. കടയുടെ കാര്യങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി സംസാരിക്കാൻ എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് വന്നവരാണ്. പക്ഷേ അതിനിടയിൽ.. സംസാരം കാര്യമായി നടക്കുന്നതിനിടയിൽ തന്നെ വിഷ്ണു എഴുന്നേറ്റ് അടുത്ത് വന്നിരുന്നപ്പോഴും അനിലക്കൊന്നും തോന്നിയില്ല. നെഞ്ച് വിങ്ങി അവന് മുന്നിൽ അതിനു മുന്പും അവൾ കരഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അന്നൊക്കെയും അവൻ മറ്റൊരു ഉദ്ദേശവുമില്ലാതെ തന്നെ അവളെ ചേർത്തിരുത്തി ആശ്വാസം പകർന്നിട്ടുമുണ്ട്. അത് തന്നെയാണ് അവളന്നും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നത്. പക്ഷേ.. "അതിന് ഇങ്ങനെ കരയാതെ.. ഞാൻ നിന്നെ നിർബന്ധിചില്ലല്ലോ അനി.." അപ്പോഴും ശാന്തമായൊരു ചിരിയോടെ പറയുന്നവൻ. അനില കൂടുതൽ തളർന്നു. "കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക്.. എനിക്കൊരു ഇഷ്ടം തോന്നി.. തുറന്നു പറയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.. പക്ഷേ പറഞ്ഞില്ലേലും.. മനസ്സിൽ നീ എനിക്കെന്റെ ആരൊക്കെയോ പോലെ ആയിരുന്നു.. എനിക്കറിയാം നിന്റെ അവസ്ഥയൊക്കെ.. എന്നെ കൊണ്ടാവും പോലൊക്കെ ഞാൻ കൂടെ നിന്നിട്ടുണ്ട്.. ഇനിയും ഞാൻ അങ്ങനെ തന്നെ ആയിരിക്കും.." ചതിയുടെ... മേൽ മൂടി പോലെ.. മനോഹരമായ ഒരു ചിരിയോടെ വിഷ്ണു അനിലക്ക് ചുറ്റും കൂടുതൽ ബലത്തിൽ വല നെയ്തു തുടങ്ങി. ബലം പിടിച്ചോ ഭീക്ഷണിപ്പെടുത്തിയോ വേണ്ടത് നേടി എടുക്കാൻ അറിയാതെയല്ല. പക്ഷേ അതിലൊരു ത്രില്ല് ഇല്ലല്ലോ. സ്വയം അറിഞ്ഞു കൊണ്ട് തരണം. എങ്കിലേ പിന്നെ അത് വെച്ച് തന്റെ കാര്യങ്ങൾക്കൊരു നീക്ക് പോക്ക് ഉണ്ടാവൂ.. അതിന് വേണ്ടി ഏതറ്റം വരെയും പോകാൻ അവൻ ഒരുക്കവുമാണ്. അതിന്റെയൊരു തൃപ്തി.. അത് വേറെ തന്നെയാണല്ലോ. കൂടുതൽ സ്നേഹം കാണിച്ചു കൊണ്ട്.. തനിക്കവൾ ആരൊക്കെയോ ആണെന്ന് തോന്നിപ്പിക്കാൻ പാകത്തിന് വാക്കുകൾ കൊണ്ടൊരു താജ്മഹൽ പണിയാനുള്ള ഒരുക്കത്തിലാണവൻ.. അപ്പോൾ മുതൽ... 💥💥 വരാതെ എവിടെ പോകാൻ.. " മഹേഷിന്റെ അട്ടഹാസം പോലുള്ള ചിരി അവിടമിലാകെ പൊട്ടി ചിതറി. അവന്റെ നോട്ടത്തിനും ഭാവങ്ങൾക്കും കൂടുതൽ തീക്ഷണതയേറി.. "നാടും വീടും വിട്ട് പോയവനെ ഒരൊറ്റ രാത്രി കൊണ്ട് ഇവിടെ തന്നെ തിരികെ എത്തിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ലേ. അപ്പോൾ പിന്നെ അവനെ എനിക്ക് മുന്നിൽ എത്തിക്കാനും ഈ മഹേഷ്‌ തമ്പിക്ക് വലിയ പണിയൊന്നുമില്ല. അവന്റെ മുഖം നിറയെ പുച്ഛം തന്നെയാണ്. "അവനു മനസിലായോ ആവോ എല്ലാത്തിലും പിറകിൽ നീയാണെന്ന്.." സ്റ്റീഫന് അൽപ്പം ഭയമൊക്കെ തോന്നി തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. "കാശിനാഥൻ പൊട്ടനല്ല സ്റ്റീഫാ. ഞാൻ കണ്ടതിൽ വെച്ചേറ്റവും ബുദ്ധിമാനാ അവൻ.. അവനത് ഈ നാട്ടിൽ കാലു കുത്തും മുന്നേ തന്നെ അറിഞ്ഞു കാണും. അത്രയും മിടുക്കാനല്ലേ അമ്പലപറമ്പിൽ അശോകന്റെ വലം കൈ..ഞാൻ പോലുമറിയാതെ എനിക്കെതിരെ അവൻ സൂക്ഷിച്ചു കൊണ്ട് നടക്കുന്ന തെളിവുകൾ. അതെനിക്ക് തിരിച്ചു വേണം.. അതിനൊപ്പം തന്നെ അവൻ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ കൊണ്ട് നടക്കുന്ന അവളുണ്ടാല്ലോ.. കാർത്തിക.. കാർത്തിക അശോകൻ.. അല്ലല്ലോ... അവളിപ്പോ കാർത്തിക കാശി നാഥൻ ആയി കാണും.. എന്തായാലും അവളെയും..എനിക്ക് വേണം." രക്തം കിനിഞ്ഞിറങ്ങിയത് പോലെ അവന്റെ കണ്ണുകൾ ചുവന്നു കിടന്നു. "അതെനിക്കവളോടുള്ള ഇഷ്ടം കൊണ്ടൊന്നുമല്ല.. കാശിനാഥൻ പൊള്ളണം.പൊള്ളി പിടയണം.അതെനിക്ക് കാണണം.. അവൻ ജീവനെ പോലെ സ്നേഹിക്കാൻ കൊതിച്ചവൾ.. എന്റെ കൂടെ.എന്റെ ഭാര്യയായി..അല്ല.. അങ്ങനെ ഞാൻ നാട്ടുകാരെ കാണിക്കും.. പക്ഷേ എനിക്കവൾ എന്റെ...ആഹാ.. എന്തോരു സുഖം.. തൃപ്തി.." ഭ്രാന്ത് പിടിച്ചത് പോലെ തലയൊന്ന് കുടഞ്ഞിട്ട് മഹേഷ്‌ കൈകൾ വിരിച്ചു കൊണ്ട് കണ്ണടച്ച് പിടിച്ചു.. പക്ഷേ... സ്റ്റീഫൻ എന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങിയതും കണ്ണുകൾ തുറന്നു കൊണ്ട് മഹേഷ്‌ അയാളെ തുറിച്ചു നോക്കി. "കാശിനാഥൻ എന്തെന്ന് എനിക്കറിയാം. അതറിഞ്ഞു കൊണ്ട് തന്നെയാണ് ഞാൻ അവനു വേണ്ടിയുള്ള വല വിരിച്ചത്.. അത് കൊണ്ട് അവസാനജയം.. അതെനിക്കുള്ളതാണ് സ്റ്റീഫാ.. അതിലൊരു മാറ്റവുമില്ല..' മഹേഷിന്റെ കണ്ണുകളപ്പോൾ വന്യമായി തിളങ്ങി.. 💥💥 അത് ശേരി.. ഇതിവിടെ ഒന്നുമായില്ലേ.." ചോദ്യത്തോടെ തന്നെയാണ് കാശി വീണ്ടും തുളസിയുടെ മുറിയിലേക്ക് കയറി ചെന്നത്. അവരമ്മയും മകളും അപ്പോഴും രണ്ടു ധൃവങ്ങളിലെന്ന പോലെ ഇരിക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷെ കാർത്തു കൊണ്ട് വന്ന് കൊടുത്ത ഭക്ഷണത്തിൽ നിന്നും അവർ അൽപ്പം കഴിച്ചിട്ടുണ്ട്. അവനത് തന്നെ ആശ്വാസം തോന്നി.. അത്രയും ക്ഷീണമുണ്ടായിരുന്നു അവൻ കാണുമ്പോൾ തുളസിക്ക്. പിന്നെ കർത്തുവീനോടുള്ള നീരസം.. അതിനി നേരെയാവാൻ അശോകേട്ടൻ തിരികെ വരേണ്ടി വരും എന്നവൻ മനസ്സ് കൊണ്ടോർത്തു. "അശോകേട്ടനെ കുറിച്ച് വിവരം കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്.. ഞാൻ ഉടനെ അങ്ങോട്ട്‌ പോകും.. ചേച്ചി.." കാശി തുളസിയുടെ അരികിൽ വന്നിരുന്നു കൊണ്ടത് പറയുമ്പോൾ തുളസി സന്തോഷത്തോടെ അവനെ നോക്കി. കാർത്തു പക്ഷേ ഞെട്ടലോടെയാണ് അത് കേട്ടത്.. അവൾക്കുള്ളിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ പാഞ്ഞു പോയി.. അതറിഞ്ഞത് പോലെ കാശി അവളെ നോക്കിയോന്ന് കണ്ണ് ചിമ്മി.. "കാർത്തുവിനെ.. ഞാൻ കൂടെ കൊണ്ട് പോണുണ്ട്.. അശോകേട്ടൻ ഇവിടില്ലാത്ത സ്ഥിതിക്ക്.. ശത്രുക്കൾ ഇനിയും ഒരു അറ്റാക്ക്... ഇനിയൊരു റിസ്ക് എടുക്കേണ്ടല്ലോ..അതിനാ." അവൻ അങ്ങനെയാണ് അവർക്ക് മുന്നിലാ കാര്യം അവതരിപ്പിച്ചതും. തുളസിക്കപ്പോൾ മുതലൊരു ആശങ്ക.. "പേടിക്കേണ്ട.. എന്റെ കൂടെയല്ലേ. ഞാനുണ്ടാകും.. എന്റെ ജീവനെ പോലെ കാത്ത് കൊള്ളാം.." ആ മനസറിഞ്ഞത് പോലെ കാശി ചിരിയോടെ വാക്ക് കൊടുത്തു. "ശിവയുണ്ടാവും ഇവിടെ.. പിന്നെയും വേറെ ആളുകളെ ഞാൻ നിർത്തിയിട്ടുണ്ട്.. എന്തുണ്ടായാലും ഞാൻ നോക്കി കൊള്ളാം.. ടെൻഷനൊന്നും തന്നെ വേണ്ട.. ഞാൻ തിരികെ വരുമ്പോൾ ചേച്ചിയുടെ അശോകേട്ടൻ എന്റെ കൂടെ സേഫായി ഉണ്ടാവും.. അത് പോരെ.." കാശി അവരുടെ കയ്യിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "പക്ഷേ മോനെ.. നീ പോണോ.. ഡാ. ആരെയെങ്കിലും വിട്ടാൽ പോരെ.." അവർക്കവനെ പറഞ്ഞു വിടാൻ തോന്നിയില്ല. പക്ഷേ അശോകേട്ടനെ കാണാതെയും വയ്യ. ധർമ്മസങ്കടത്തിൽ പെട്ടത് പോലെയവർ കാശിയെ നോക്കി.. "അത് പോരാ ചേച്ചി.. ' അത് വരെയും ചിരിച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞവൻ അപ്പോൾ മുതൽ ഗൗരവത്തിലാണ്. അവനെഴുന്നേറ്റു ചെന്ന് കാർത്തുവിന് നേരെ കൈ നീട്ടി. അവളാ കൈ പിടിച്ചു കൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റു കൊണ്ടവന്റെ നെഞ്ചിൽ ചാരി. "ഞാൻ പോകും.. കൂട്ടി കൊണ്ട് വരികയും ചെയ്യും.. കാരണം അതിപ്പോ എന്റെ കടമ കൂടിയാണ്.." വല്ലാതെ ഉറച്ചു പോയിരുന്നു അവന്റെ വാക്കുകൾ. അശോകന്റെ നിഴൽ പോലെ.. അയാളുടെ വലം കയ്യായി നടന്ന കാശി നാഥനെയും.. അയാളുടെ മകളെ ജീവനെ പോലെ സ്നേഹിക്കുന്ന കാശിനാഥനെയും അവർ ഒരുപോലെ അവനിലപ്പോൾ കണ്ടിരുന്നു... അത്രയും തിളക്കത്തോടെ അവൻ അവർക്ക് മുന്നിൽ നിവർന്നു നിന്നു... തുടരും. നിവർന്നു നിന്നത് കൊണ്ടായില്ലല്ലോ മക്കളെ.. ചെല്ലങ്ങോട്ട്.. വാ പൊളിച്ചു വിഴുങ്ങാൻ നിൽക്കുന്നൊരു ഭൂതം കാത്ത് നിൽപ്പുണ്ടവിടെ 🥴 റിവ്യൂ ഇട്ടിട്ട് പോണേ.. എന്നെക്കാൾ മടിയൻസ് ആയി പോകുന്നുണ്ടോ നിങ്ങളൊക്കെ.. ഡെയിലി ഇടുമ്പോ റിവ്യൂ താഴേക്ക് പോകുന്നുണ്ട് ട്ടാ.. സ്നേഹത്തോടെ jif #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

15

89
Diya Samad

Part 56 നഴ്‌സ്‌ രണ്ട് പേരും കണ്ണന്റെ മുറിവ് ഡ്രസ്സ്‌ ചെയ്യുണ്ട് എങ്കിലും അവരുടെ ശ്രദ്ധ മുഴുവനും കണ്ണന്റെയും ഗൗരിയുടെയും മേൽ ആണ്. ചുരുക്കി പറഞ്ഞാൽ ചെയ്യുന്ന ജോലിയേക്കാൾ അവരുടെ ശ്രദ്ധ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന രണ്ട് പേരെയും നിരീക്ഷിക്കുന്നതിൽ ആണ്. " മൂന്ന് ദിവസം നല്ല റസ്റ്റ്‌ വേണം കൈ അധികം അനക്കണോ വെയിറ്റ് എടുക്കാനോ നിൽക്കരുത്, നാലിന്റെ അന്ന് ഡ്രസ്സ്‌ ചെയ്തത് അഴിക്കാൻ വരണം. അത് കഴിഞ്ഞും ശ്രദ്ധ വേണം പയ്യെ പയ്യെ വെയിറ്റ് എടുത്ത് തുടങ്ങിയ മതി. എന്തായാലും ആദ്യത്തെ മൂന്ന് ദിവസം അത് പോലെ ശ്രദ്ധ വേണം. ഇന്നാ ഈ മരുന്ന് ഒക്കെ കൊടുക്കാൻ ഉള്ളതാ എപ്പോഴാ കൊടുക്കേണ്ടത് എത്ര വീതം കൊടുക്കണം എന്നൊക്കെ അതിൽ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. ഹാ പിന്നെ രാത്രി പനി വരാൻ സാധ്യതയുണ്ട് അപ്പൊ ദാ ഡോളോ കൊടുത്താൽ മതി " : മരുന്ന് എല്ലാം ഗൗരിയുടെ കയ്യിലേക്ക് കൊടുത്ത് കൊണ്ട് നഴ്‌സ്‌ പറഞ്ഞു. അവൾ അതെല്ലാം ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ട് കൊണ്ട് മരുന്ന് കയ്യിൽ വാങ്ങി. അവരെ നോക്കി തലയാട്ടി കണ്ണന് നേരെ തിരിഞ്ഞു. അത് വരെ അവളെ നോക്കി നിന്നവൻ ഷർട്ടിന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് അമ്പതിന്റെ നോട്ട് എടുത്ത് നഴ്സിന് കൊടുത്ത് കൊണ്ട് പോകാനായി ഇറങ്ങി. കണ്ണനും ഗൗരിയും ഇറങ്ങുന്നത് കണ്ടതും സാബു വണ്ടി എടുത്ത് വന്നു. അവർ രണ്ട് പേരും കയറിയതും കണ്ണന്റെ വീട് ലക്ഷ്യമാക്കി കുതിച്ചു. " കണ്ടോ കണ്ടോ നിനക്ക് അല്ലായിരുന്നോ അവളെ അങ്ങ് അകമാഴിഞ്ഞ് വിശ്വാസം ഇപ്പൊ നേരിട്ട് കണ്ടപ്പോൾ മനസ്സിലായില്ലേ രണ്ടും നല്ല അടയും ചക്കരയും ആണെന്ന്. എന്തായിരുന്നു എന്നിട്ട് ഇത്രയും കാലം അവളുടെ ഒരു അയ്യോ പാവം ചമയൽ. അല്ലെങ്കിലും പണ്ടുള്ളവർ പറയുന്നത് നേര മിണ്ടപ്പൂച്ച കലം ഉടക്കും എന്ന് " : കണ്ണനും ഗൗരിയും ഇറങ്ങാൻ കാത്തിരുന്ന പോലെ നഴ്‌സ്‌ 1 മറ്റേ നഴ്സിനോട് പറഞ്ഞു. " എന്നാലും ചേച്ചി ഇത്രയും പേര് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഒന്നും ഞാൻ വിശ്വസിച്ചില്ല ഇപ്പൊ നേരിട്ട് കണ്ട് ബോധ്യമായി. ഡ്രസ്സ്‌ ചെയ്യുമ്പോൾ പോലും കണ്ടില്ലേ അവനെക്കാൾ വേദനിക്കുന്നത് അവൾക്കാണ്. എന്നാലും ഇവൾക്ക് വേണ്ടി ആണല്ലോ ഇത്രയും ദിവസം എല്ലാരോടും എതിർത്തത് എന്ന് ഓർക്കുമ്പോഴാ. എന്നാലും ആ പെണ്ണ് ഇത് എന്ത് കണ്ടിട്ടാ ഇങ്ങനെ ഉള്ളവൻമാരുടെ ഒക്കെ കൂടെ ഇറങ്ങി പോകുന്നെ എന്തോ....? " : നഴ്‌സ്‌ 2 രോക്ഷത്തോടെ പറഞ്ഞു. " അതിലിപ്പോ ഇത്ര ആലോചിക്കാൻ എന്ത് ഇരിക്കുന്നു സിനി, പ്രേമിച്ച് പ്രേമിച്ച് വയറ്റിലായപ്പോൾ വീട്ടിൽ പൊക്കി പിന്നെ സതീശൻ ഇത്തിരി മനസ്സലിവ് ഉള്ളതായത് കൊണ്ട് ഇറക്കി വിടുന്നതിന് മുന്നേ കെട്ടിച്ച് കൊടുത്തു അത്ര തന്ന. അന്ന് ഇതൊക്കെ കേട്ടപ്പോൾ ഞാൻ ചിന്തിച്ചാരുന്നു ഈ സതീശന് എന്തിന്റെ കേടാ ഇറക്കി വിടാനുള്ളതിന് കെട്ടിച്ച് കൊടുക്കാൻ നിന്നെക്കുന്നു എന്നൊക്കെ, ഇപ്പൊ മനസ്സിലായി അങ്ങനെ ചെയ്തില്ലാരുന്നെങ്കിൽ അവളെ അവിടുന്ന് അച്ഛനും രണ്ടാനമ്മയും വീട്ടുകാരും അടിച്ചിറക്കി എന്ന് പറഞ്ഞ് നടന്നേനെ ആ പെണ്ണ്. പിന്നെ എനിക്ക് ഇപ്പൊ വേറെ ചില സംശയവും ഉണ്ട് അവർ തമ്മിൽ പ്രേമത്തിൽ തന്നെ ആയിരുന്നോ അതോ മറ്റ് പലതും ആയിരുന്നോ എന്ന് " : ആദ്യം ഒക്കെ പുച്ഛത്തോടെയും അവസാനം രഹസ്യമായി സിനിയോട് പറഞ്ഞു. " അതെന്താ ചേച്ചി അങ്ങനെ പറഞ്ഞെ....? " : സിനി സംശയത്തോടെ തിരക്കി. " അത് നിനക്ക് അറിയില്ലേ സുമയെ മറ്റേ വിജയന്റെ ഭാര്യ, ഹാ അവൾ എന്നോട് ആയിട്ട് പറഞ്ഞേയ നീയും അങ്ങനെ ആരോടും പറയാൻ നിൽക്കണ്ട " : നഴ്‌സ്‌ 1 രഹസ്യമായി പറഞ്ഞു. " ഏയ്യ് ഞാൻ ആരോട് പറയാനാ ചേച്ചി കാര്യം പറ മനുഷ്യനെ ടെൻഷൻ ആക്കാതെ " : സിനി തിടുക്കത്തോടെ തിരക്കി. " അത് അന്ന് മെമ്പർ സതീശന്റെ വീട്ടിൽ പോയപ്പോൾ അവളും പോയിരുന്നു അത്രേ കൂടെ, അവിടുന്ന് കിട്ടിയ വിവരം ആണെന്ന എന്നോട് പറഞ്ഞെ. അപ്പൊ സരസ്വതിയുടെ മകൾ ഇല്ലേ ലക്ഷ്മി അവളാ പറഞ്ഞതത്രേ ഈ ഗൗരിക്ക് കോളേജിലും ഏതൊക്കെയോ പയ്യൻമാരും ആയിട്ട് ഒക്കെ ബന്ധം ഉണ്ടായിരുന്നു അത്രേ, പലപ്പോഴും ക്ലാസിൽ ഒന്നും കയറാതെ അവരോടൊത്ത് കറക്കം ആയിരുന്നു എന്ന്. അങ്ങനെ ഒരിക്കൽ അത് സതീശൻ കൈയ്യോടെ പിടിച്ചു അതിന് പിന്നാലെയാ അവളെ പടുത്തം നിർത്തിച്ചത് എന്ന് " : നഴ്‌സ്‌ 1 പറയാൻ ഒരാളെ കിട്ടിയത് പോലെ പറഞ്ഞു. " ഉള്ളതാണോ ചേച്ചി....? എന്നിട്ടാണോ ആ പെണ്ണ് ഇത്രയും നാല് അയ്യോ പാവിയെ പോലെ നടന്നെ. എന്തായാലും പഠിച്ച കള്ളിയ അവൾ. ഹാ പിന്നെ ചേച്ചി അവൾക്ക് വയറ്റിൽ ഉണ്ടായിട്ട് അതിന്റെ ലക്ഷണം ഒന്നും കാണുന്നില്ലാലോ....? " : ഗൗരിയോടുള്ള ഇഷ്ടക്കേട് ഉള്ളിൽ നിറച്ച് സംശയത്തോടെ സിനി ചോദിച്ചു. " അത് വയറ്റിൽ ആയിട്ട് അധികം ആയി കാണില്ല അതായിരിക്കും " : അവർ അലസമായി പറഞ്ഞു. പിന്നെയും അവർക്ക് ഇടയിൽ സംഭാഷണങ്ങൾ നീണ്ടു. വിഷയം കണ്ണനും ഗൗരിയും ആയിരുന്നു എന്ന് മാത്രം. എങ്കിലും ചൂടോടെ പരത്താൻ പുതിയ വാർത്തകൾ കിട്ടിയ സന്തോഷത്തിൽ ആണ് രണ്ട് പേരും. _____________________________________________ " ഞാൻ എന്ന ഇറങ്ങട്ടെടാ, എന്ത് ആവിശ്യം വന്നാലും വിളിച്ച മതി നീ. അതിന് സമയം ഒന്നും നോക്കാൻ നിൽക്കണ്ട. അവൻ ചിലപ്പോൾ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിലും എന്നെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കണ്ട എന്ന് ഓർത്ത് വിളിക്കാതെ ഇരിക്കും, അപ്പൊ മോള് ദേ അവന്റെ ഫോൺ എടുത്ത് വിളിച്ചാ മതി എന്നെ. രാത്രി പനി വരാൻ സാധ്യത ഉണ്ടെന്നല്ലേ പറഞ്ഞെ. " : ആദ്യം കണ്ണനോടും പിന്നെ ഗൗരിയോടുമായി പറഞ്ഞു. ഗൗരി അതിന് സമ്മതമെന്ന പോലെ തലയാട്ടുകയാണ് ചെയ്തതെങ്കിലും കണ്ണൻ സാബുവിനെ തന്നെ മതി മറന്ന് നോക്കി ഇരിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്. തീർത്തും നിഷ്കളങ്കമായ ഒരുവൻ, പുറം ലോകത്തെ ചതികൾ ഒന്നും അറിയാതെ ആരെയും കണ്ണടച്ച് വിശ്വസിക്കുന്നോരുവൻ, മറ്റുള്ളവർ ഒക്കെ തന്നെ അകറ്റി നിർത്തിയപ്പോൾ യാതൊന്നും തിരികെ പ്രതീക്ഷിക്കാതെ കൂടെ കൂട്ടിയവൻ. ഇപ്പോഴും എന്ത് ആവിശ്യം ഉണ്ടെങ്കിലും ഒരു വിളിക്ക് അപ്പുറം ഉണ്ടാകും ഇവൻ. ആ നിമിഷം മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നവനോട് അധിയായ സ്നേഹവും ബഹുമാനവും തോന്നി പോയി കണ്ണന്. " ഞാൻ എന്ന ഇറങ്ങട്ടെ. കണ്ണാ ശെരി എന്ന, പോട്ടെ പെങ്ങളെ " : ഒരിക്കൽ കൂടി യാത്ര പറഞ്ഞ് സാബു അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി. അതൊന്ന് നോക്കി കണ്ണനെയും ഒന്ന് നോക്കി ഗൗരി മുറിയിലേക്ക് പോയി വേഷം മാറി അടുക്കളിലേക്ക് പോയി. പോകുന്ന വഴി അവൾ കണ്ടിരുന്നു ഇട്ടിരുന്ന ഷർട്ട്‌ മാറ്റി മറ്റൊരു ബനിയൻ ഇട്ട് കൊണ്ട് ടി വി ഓൺ ചെയ്ത് അതിന് മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്നവനെ. കൈപത്തി മാത്രം ഡ്രസ്സ്‌ ചെയ്തത് കൊണ്ട് മറ്റ് ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ ഒന്നും കണ്ണന് ഇല്ലായിരുന്നു. അടുക്കളയിൽ ചെന്നവൾ കണ്ണന് നൽകേണ്ട മരുന്നുകൾ ഓരോന്ന് എടുത്ത് നോക്കി. രാത്രി ഭക്ഷണത്തിനു അരമണിക്കൂർ മുൻപ് ഒരു ഗുളിക ഉണ്ട് കഴിക്കാൻ അത് കണ്ടതും. അതും കൈയ്യിൽ എടുത്ത് ഗ്ലാസിൽ വെള്ളവും എടുത്ത് അവൾ ഹാളിലേക്ക് പോയി. " ഗുളിക കഴിക്കാനുണ്ട് " : താൻ വന്നത് കണ്ടിട്ടും തന്നെ നോക്കാതെ ടി വിയിൽ ശ്രദ്ധിച്ച് ഇരിക്കുന്നവനെ കണ്ടതും ഗൗരി പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും കണ്ണനോട് സംശയത്തോടെ അവളെ നോക്കി. " അത് ആഹാരം കഴിക്കുന്നതിനു മുന്നേ കഴിക്കേണ്ട ഗുളികയാ " : അവന്റെ നോട്ടം കണ്ടതും അവൾ വിശദീകരിച്ചു. അത് കേട്ടതും മറ്റൊന്നും പറയാതെ അവൻ ഗുളിക വാങ്ങി കഴിച്ചു. അവൾ വന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് ഗ്ലാസും വാങ്ങി അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി. പിന്നെ സമയം കളയാതെ അവൾ രാത്രിയിലേക്ക് ഉള്ള ഭക്ഷണം തയാറാക്കാൻ കയറി. പിന്നെയും മുക്കാൽ മണിക്കൂർ എടുത്തു എല്ലാം ഉണ്ടാക്കി എടുക്കാൻ. കണ്ണന് മരുന്ന് ഉള്ളത് കൊണ്ട് രാവിലെ ചുട്ട അപ്പത്തിന്റെ ബാക്കി മാവ് എടുത്ത് രണ്ട് പേർക്കും അപ്പം തന്നെ ആക്കി. ഓരോന്ന് ചെയ്യുന്നതിന് ഇടക്ക് മറു സൈഡിൽ കൂടി അവൾ അടുക്കള ഒതുക്കുന്നും ഉണ്ട്. അത് കൊണ്ട് എല്ലാം ഉണ്ടാക്കി വന്നപ്പോഴേക്കും അടുക്കളയും ഒതുക്കി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. പാക്കി വന്ന ചോറും കറിയും ഒക്കെ ചൂടാക്കി ഫ്രിഡ്ജിൽ കയറ്റി. പിന്നെ അവർക്ക് രണ്ട് പേർക്കും കഴിക്കാഞ്ഞുള്ളത് എടുത്ത് ഡൈനിംഗ് ടേബിളിൽ വെച്ചിട്ട് കണ്ണനെ വിളിക്കാൻ പോയി. ഹാളിൽ ചെന്നതും ടി വിയും ഓൺ ചെയ്ത് വെച്ചിരുന്ന് ഉറങ്ങുന്നവനെ ആണ് കാണുന്നത്. അവൾ മെല്ലെ അവനരികിലേക്ക് അരിച്ച് അരിച്ച് ചെന്നു. താൻ വന്നതൊന്നും അറിയാതെ നല്ല ഉറക്കത്തിലാണ്, അപ്പോൾ ഉറങ്ങിയിട്ട് കുറച്ച് സമയം ആയിട്ടുണ്ട് എന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി. മരുന്നിന്റെ ക്ഷീണം ആയിരിക്കും അവൾ ഓർത്തു. അവന്റെ ഉറക്കം കണ്ടിട്ട് അവൾക്ക് വിളിക്കാൻ തോന്നിയില്ല എങ്കിലും മരുന്ന് കഴിക്കണം എന്നുള്ളത് കൊണ്ട് വിളിക്കാനായി ഒരുങ്ങി. അവനരികിൽ എത്തിയതും എന്ത് വിളിക്കും എങ്ങനെ വിളിക്കും എന്നറിയാതെ അവൾ പരുങ്ങി. ഇതുവരെ ഒന്നും വിളിച്ചിട്ടില്ല അല്ലെങ്കിൽ ഒന്നും വിളിക്കാൻ പറഞ്ഞിട്ടും ഇല്ല. അവൾക്ക് എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് അറിയാതെ കുരുങ്ങി. അത് വരെ ഉള്ള ധൈര്യം ഒന്നും അവൾക്ക് അപ്പോൾ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അത് പക്ഷെ കണ്ണനോട് പേടി ഉള്ളത് കൊണ്ട് അല്ല മറിച്ച് ഇനിയും അവനോട് അടുക്കാൻ അനുവദിക്കാത്ത മനസ്സ് തന്നെ ആയിരുന്നു അതിന് കാരണം. പിന്നെ രണ്ടും കൽപ്പിച്ച് തട്ടി വിളിക്കാനായി കൈ നീട്ടി, അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ ഒരു വല്ലയിമയോടെ കൈ താഴ്ത്തി. അടുത്ത ശ്രമം പോലെ ചെറുതായി ഒന്ന് മുരടനക്കി. ഒരു അനക്കവും കാണാതെ വന്നതും അല്പം കൂടി ശബ്ദത്തിൽ മുരടനക്കി. അപ്പൊ തന്നെ കണ്ണൻ ചെറുതായി ഒന്ന് മൂളി കൊണ്ട് മുഖം അവൾക്ക് നേരെ തിരിച്ചു. കണ്ണൻ എണീറ്റെന്ന് കരുതി മാറി നിന്നവളുടെ മുഖത്ത് നിരാശ മൂടി. വീണ്ടും അവനടുത്തേക്ക് അരിച്ച് അരിച്ച് നടന്ന് ചെന്നു. പിന്നെ രണ്ടും കൽപ്പിച്ച് മെല്ലെ അവനെ തട്ടി, അവൻ ഇട്ടിരുന്ന ഷർട്ട്‌ പോലും അത് അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകുമോ എന്ന് സംശയമാണ്. വീണ്ടും ചെറുതായിട്ട് ഒന്ന് കുലിക്കി നോക്കി, എവിടെ ഈ ലോകത്ത് ഒന്നും അല്ലാത്ത പോലായാണ് അവന്റെ ഉറക്കം. അത് കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് മനസ്സിലായി മരുന്നിന്റെ മയക്കത്തിൽ ആണ് അവനെന്ന്. ഒന്നും കഴിയാതെ ഉള്ള ഉറക്കം ആണ് അവൻ എന്ന് ഓർമ്മ വന്നതും അതുവരെ മറഞ്ഞ് നിന്ന ധൈര്യം എവിടെ നിന്നോ വീണ്ടും അവളെ തേടി എത്തി. ആ ധൈര്യത്തിൽ അവനെ നന്നായി തന്നെ കുലുക്കി വിളിച്ചു. " കണ്ണേട്ടാ " അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ അവൻ കണ്ണ് തുറന്ന് തനിക്ക് തൊട്ടരികിൽ നിൽക്കുന്നലെ നോക്കി. തുടരും...... #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ #നോവൽ #തുടർകഥ #കഥ #തുടർകഥ #mallu stories #പ്രണയം #പ്രണയ കഥ #പ്രണയം #love

32

99
Naji__Rinu

………………………………………………………………… പെണ്ണിന്റെ മെസേജ് ഇനായി വെയിറ്റ് ചെയ്തു ഒന്നും വരാഞ്ഞപ്പോ ഇൻസ്റ്റ ക്ലോസ് ആക്കി അവളറിയാതെ എടുത്ത പ്രൈവറ്റ് ഫയലിലെ അവളെ പിക്സ് ഓരോന്ന് എടുത്തു ചെക്ക് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി…. പിന്നെ പെട്ടന്ന് ചെറിയ പാക്കിങ് നടത്തി നാട്ടിലേക്ക് ഫ്ലൈറ്റ് കയറി… ഉപ്പാനോടു പറയുന്നേനേ കുറിച്ച് എനിക്ക് നല്ല ടെൻഷൻ ഉണ്ടായിരുന്നു…. ഒക്കെ നല്ല നിലക്കായ മതിയായിരുന്നു….. പുലർച്ചേ ടാക്സി വിളിച്ചു വീട്ടിലെത്തി കോളിങ് ബെൽ അമർത്തിയപ്പോ ഉമ്മ ആകെ വണ്ടറടിച്ചു എന്നെ മൊത്തം കെട്ടി പിടിച്ചു…. ഡാ നീയെന്തേ ഒരു മുന്നറിയിപ്പുമില്ലാതെ… എന്താ എനിക്കെന്റെ വീട്ടിൽ എപ്പോ വേണലും വന്നൂടെ….. അതല്ല ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത സമയത്ത്….. എന്നെ ഒന്നകത്തേക്ക് വിളിക്കുമ്മ നല്ല വിശപ്പുണ്ട്…. ആ വാ ഞാൻ വെള്ളപ്പവും ബീഫ് ഫ്രയും തരാം ഫ്രഷായിട്ട് വാ…. ആരിത് കാക്കുവേ എന്താ പെട്ടെന്നൊരു വരവ്….സോംതിങ്ങ്….?? ഈ പെങ്ങൻമാർക്ക് ആങ്ങളമാരെ കള്ളതരം പെട്ടെന്ന് പിടി കിട്ടുമോ.???അർത്ഥം വച്ചുള്ള ഇവളെ സംസാരം…. കാക്കു വല്ല ലൈനും സെറ്റായിട്ടുണ്ടേ ഒയിവാക്കിക്കാളി ഇപ്പച്ചി നല്ലൊരു മൊഞ്ചത്തിനെ ഇങ്ങക് വേണ്ടി കണ്ടു വച്ചിന് …. എന്ത് 😳😳😳????? (തുടരും…) #📙 നോവൽ

7

11
𝓥 𝓲 𝓷 𝓪 𝔂 𝓪 𝓷

#📙 നോവൽ വെറുതെ ഇറങ്ങിയാതാണോ ഇങ്ങോട്ട്." വേണി ചോദിച്ചു. "ഹാ... വെറുതെ ഈ വഴി പോയപ്പോ കേറിന്നെ ഉള്ളു." മനസ്സിൽ ചില തന്ത്രങ്ങൾ നെയ്തു കൊണ്ടവൻ പറഞ്ഞു. "ഞാൻ കുടിക്കാൻ എടുത്തിട്ട് വരാം." അവനെ അകത്തേക്ക് ഇരുത്തിയിട്ട് വേണി ജ്യൂസ് എടുക്കാനായി അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി. ആ നേരം കൊണ്ട് കിഷോർ നേരെ പോയത് മുത്തശ്ശി ഉപയോഗിക്കുന്ന റൂമിലേക്കാണ്. വേണിയുടെ കല്യാണം പ്രമാണിച്ചു മുല്ലശ്ശേരിയിൽ നിന്നും ശ്രീമംഗലത്തേക്ക് വന്ന വേണിയുടെ അച്ഛൻ വാസുദേവന്റെ അമ്മ ദേവകി ഇതുവരെ തിരികെ പോയൊട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല. കുറച്ചു ദിവസം കൂടെ ശ്രീമംഗലത്ത് നിന്നിട്ട് വരാമെന്ന് അവർ പറഞ്ഞത് കൊണ്ടാണ് കിഷോർ അവരെ മുല്ലശ്ശേരിയിലേക്ക് കൂട്ടാത്തത്. അവൻ മുത്തശ്ശിയുടെ റൂമിൽ വന്ന് നോക്കുമ്പോ അവർ ഉച്ച ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞുള്ള മയക്കത്തിലായിരുന്നു. അത് കണ്ടതും കിഷോറിന്റെ കണ്ണുകൾ എന്തിനോ വേണ്ടി ചുറ്റിനും തിരഞ്ഞു. മുത്തശ്ശി ഇടയ്ക്കിടെ രാത്രി കഴിക്കാറുള്ള ഉറക്ക ഗുളികയിൽ അവന്റെ നോട്ടമുടക്കി. അതിൽ നിന്നും രണ്ട് ഗുളിക എടുത്തു കൈയ്യിൽ പിടിച്ചവൻ പതിയെ കിച്ചണിലേക്ക് പോയി. അവിടെ വേണി അവനുള്ള ജ്യൂസ് തയ്യാറാക്കുകയായിരുന്നു. ", ഇത് നീ തന്നെ കുടിച്ചോ വേണി. തണുപ്പ് തീരെ ഇല്ല. എനിക്ക് കുറച്ചു ഐസ് കട്ടയൊക്കെ ഇട്ട് ഇത്തിരി കൂടി മധുരം കുറച്ചു താ. . വേണി കൊടുത്ത ജ്യൂസ് ടേസ്റ്റ് നോക്കിയിട്ട് കിഷോർ പറഞ്ഞു. "കിഷോറേട്ടന് മധുരം ഇഷ്ടാണല്ലോന്ന് വിചാരിച്ചിട്ട ഞാൻ ഇതിൽ മധുരം കൂട്ടി ഇട്ടത്. "ഇത് നല്ലോണം കൂടിപ്പോയി വേണി. ഇത്രയും മധുരം വേണമെന്നില്ല. "എങ്കിൽ ഞാൻ വേറെ തരാം. വേണി ആ ജ്യൂസ് ഗ്ലാസ്‌ മാറ്റി വച്ചിട്ട് വേറെ എടുത്തു. അവൾ ഐസ് കട്ട എടുക്കാനായി ഫ്രിഡ്ജ് തുറക്കുന്ന ഗ്യാപ്പിൽ കിഷോർ ആ രണ്ട് ഉറക്ക ഗുളിക അവൾ മാറ്റി വച്ച ജൂസിലേക്ക് ഇട്ടു. ശേഷം സ്പൂൺ കൊണ്ട് ഇളക്കി കൊടുക്കയും ചെയ്തു. വേണി ഇതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ അവനു നല്ല തണുപ്പിൽ വേറൊരു ജ്യൂസ് അൽപ്പം മധുരം കുറച്ചു എടുത്തു. "ഇത് പാകമാണ്... നല്ല ടേസ്റ്റ് ഉണ്ട് വേണി. കിഷോർ പറഞ്ഞു താങ്ക്യൂ... വേണി പുഞ്ചിരി തൂകി. "ആ ജ്യൂസ് വെറുതെ കളയണ്ട. നീ കുടിച്ചോ. നിനക്ക് എത്ര മധുരം കൂടിയാലും പ്രശ്നമില്ലല്ലോ. കിഷോർ പറഞ്ഞു. "ഹാ... എന്തിനാ ഉണ്ടാക്കിയത് വെറുതെ കളയുന്നത്. പറഞ്ഞു കൊണ്ട് വേണി മാറ്റി വച്ച ജ്യൂസ് എടുത്തു കുടിക്കാൻ തുടങ്ങി.. കൗശലം നിറഞ്ഞൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ അവനാ കാഴ്ച രസത്തോടെ നോക്കി നിന്നു. ആ നിമിഷങ്ങളിൽ കിഷോറിന്റെ കണ്ണുകൾ കൊതിയോടെ അവളുടെ ഉടലിലൂടെ സഞ്ചരിച്ചു. കടഞ്ഞെടുത്ത ശില്പം പോലെയുള്ള അവളുടെ രൂപഭംഗി അവനെ അവളിലേക്ക് വല്ലാതെ ആകർഷിച്ചു. വേണി ജ്യൂസ് മുഴുവനും കുടിച്ച് തീരുന്നത് വരെ കിഷോർ ശ്വാസമടക്കി പിടിച്ചു അവളെ തന്നെ നോക്കി ഇരുന്നു. "വേണി... എനിക്ക് നിന്നോടൊരു പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യം പറയാനുണ്ട്. നമുക്ക് മുകളിൽ പോയി ഇരിക്കാം. ഗ്ലാസ്‌ തിരിച്ചു കൊടുക്കുമ്പോ കിഷോർ പറഞ്ഞു. "എന്ത് കാര്യം? വേണി അത്ഭുതം കൂറി. "അതൊക്കെ ഉണ്ട്. നീ വാ. പറഞ്ഞിട്ട് അവൻ മുകളിലേക്ക് പോയി. ഗ്ലാസ്‌ രണ്ടും കഴുകി വച്ചിട്ട് വേണിയും പുറകെ പോയി. "എന്താ കിഷോറേട്ട ഇത്ര പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യം. മുകളിലെ സോപാനത്തിൽ വന്ന് ചാരി ഇരിക്കുന്ന കിഷോറിന് അരികിലായി വന്നിരുന്ന് കൊണ്ട് വേണി ചോദിച്ചു. "നിനക്ക് ഏറ്റവും സന്തോഷം തരുന്ന ഒരു കാര്യമാ?" "അതെന്ത് കാര്യാ... കൂടുതൽ സസ്പെൻസ് അടിപ്പിക്കാതെ കാര്യം പറയ്യ് കിഷോറേട്ട. വേണി വാശി പിടിച്ചു. അവളുടെ വാശി നിറഞ്ഞ മുഖത്തേക്ക് പ്രണയതോടെ നോക്കി കൊണ്ട് കിഷോർ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ഒരു ലെറ്റർ എടുത്തു അവൾക്ക് നൽകി. "ഇത് പൊട്ടിച്ചു വായിച്ചു നോക്ക്. കിഷോർ പറഞ്ഞു. ആകാംക്ഷയോടെ വേണി അത് വാങ്ങി പൊട്ടിച്ചു തുറന്ന് നോക്കി. അതിലെ ഉള്ളടക്കം വായിച്ചു കഴിഞ്ഞതും അവളുടെ മുഖം വിടർന്നു. "കിഷോറേട്ട... ഇത്... ഇത് സത്യാണോ? എനിക്ക്... എനിക്ക് ജോലി കിട്ടിയോ? വേണിക്ക് ലക്ച്ചർ ആയി അവൾ പഠിച്ച കോളേജിൽ തന്നെ നിയമനം ലഭിച്ചതിന്റെ ഓഫിഷ്യൽ ലെറ്റർ ആയിരുന്നു അത്. "ഇനി മുതൽ നിനക്ക് നീ പഠിച്ച കോളേജിൽ നിനക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ട സബ്ജെക്ട് തന്നെ പഠിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങാം. നിനക്ക് വേണ്ടി എനിക്ക് ഇതൊക്കെ അല്ലേ ചെയ്യാൻ കഴിയു. ഇടർച്ചയോടെ അവനത് പറയുമ്പോ വേണി കിഷോറിനെ സ്നേഹതോടെ നോക്കി. "ഒത്തിരി നന്ദിയുണ്ട് കിഷോറേട്ട. എന്നെ മനസ്സിലാക്കി എന്റെ ഒപ്പം ഇങ്ങനെ നിൽക്കുന്നതിനു. എനിക്ക്... എനിക്ക് ഒത്തിരി സന്തോഷായി. സത്യം പറഞ്ഞ ഒന്നും അങ്ങട്ട് വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റണില്ല എനിക്ക്. കയ്യിലിരിക്കുന്ന ലെറ്ററിലേക്കും കിഷോറിന്റെ മുഖത്തേക്കും അവൾ മാറി മാറി നോക്കി. "നിനക്ക് വേണ്ടി നിന്റെ സന്തോഷത്തിനു വേണ്ടി ഞാൻ ന്തും ചെയ്യും. Because i love u so much." കിഷോർ അത് പറഞ്ഞതും പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു കൊണ്ട് വേണി അവനെ ഇറുക്കി കെട്ടിപിടിച്ചു. "ഞാൻ കാരണം ഒത്തിരി നാണം കെടുകയും വിഷമിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടും എങ്ങനെയാ കിഷോറേട്ടന് എന്നെ ഇങ്ങനെ സ്നേഹിക്കാൻ കഴിയണേ. കിഷോറേട്ടൻ എനിക്ക് നൽകുന്ന സ്നേഹത്തിനു ഞാൻ എന്താ പകരം തരാ. അവളുടെ ചോദ്യം കേട്ടതും കിഷോറിന്റെ മിഴികൾ വിടർന്നു. താൻ ഉദ്ദേശിച്ച വഴിക്ക് കാര്യങ്ങൾ വരുന്നത് പോലെ അവന് തോന്നി. "എനിക്ക് നിന്നെ തന്നൂടെ വേണി. പൊന്നുപോലെ സന്തോഷതോടെ നോക്കില്ലേ നിന്നെ ഞാൻ. ഈ കണ്ണ് നിറയാൻ ഇട വരുത്തില്ല ഞാൻ. എന്റെ ശ്വാസം നിലയ്ക്കും വരെ നിന്റെ നിഴലായി ഞാൻ ഉണ്ടാവും കൂടെ. എപ്പോഴെങ്കിലും നിന്റെ മനസ്സ് മാറുമെങ്കിൽ കാത്തിരുന്നോട്ടെ ഞാൻ നിനക്കായി. എന്തായാലും എന്റെ ജീവിതത്തിൽ നീയല്ലാതെ മറ്റൊരു പെണ്ണ് ഉണ്ടാവില്ല വേണി. പറയുമ്പോ കിഷോറിന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. വേണി അത് കണ്ടു. ആ കാഴ്ച അവളുടെ മനസ്സിനെ നോവിച്ചു. "കാത്തിരുന്നോ കിഷോറേട്ട... അല്ലേലും കുറച്ചു നാൾ മുന്നേ തൊട്ടേ ഞാൻ എന്റെ മനസ്സിനെ പറഞ്ഞു പഠിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്. എന്തായാലും കിഷോറേട്ടനെ പോലെ ഒരാൾക്കും എന്നെ സ്നേഹിക്കാൻ കഴിയില്ല. ഇതുപോലെ ഒരാണും അവൻ സ്നേഹിക്കുന്നവൾക്ക് എല്ലാ രീതിയിലും താങ്ങും തണലുമായി നിൽക്കില്ല. അതുകൊണ്ട് എന്റെ ഹൃദയവും മനസ്സും മുഴുവനായും കിഷോറേട്ടനെ സ്വീകരിക്കാൻ തയ്യാറായി കഴിഞ്ഞാൽ ആ നിമിഷം എന്റെ കഴുത്തിൽ കിഷോറേട്ടന് താലി കെട്ടാം." വേണിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് അവിശ്വസനീയതയോടെ കിഷോർ അവളെ നോക്കി. താൻ ആഗ്രഹിച്ച വാക്കുകൾ വേണിയിൽ നിന്ന് കേട്ടപ്പോ ലോകം കീഴടക്കിയ സന്തോഷമായിരുന്നു അവന്. "പൂർണ്ണ മനസ്സോടെ നീ എന്റെ ഭാര്യയാകുന്ന നിമിഷത്തിനായിട്ടാണ് വേണി ഇനിയെന്റെ കാത്തിരിപ്പ്." സന്തോഷത്തോടെ കിഷോർ പറഞ്ഞു. അത് കേട്ട് വേണി പുഞ്ചിരിയോടെ അവനെ നോക്കി. കുറച്ചു സമയം കൂടെ അവർ ഓരോരോ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞ് അവിടെ തന്നെ ഇരുന്നു. സംസാരത്തിനിടയിൽ എപ്പോഴോ ഉറക്ക ഗുളികയുടെ എഫക്ട് കാരണം വേണി കിഷോറിന്റെ തോളിലേക്ക് ചാഞ്ഞു കിടന്ന് ഉറങ്ങി പോയി. തുടരും

20

60
𝓥 𝓲 𝓷 𝓪 𝔂 𝓪 𝓷

#📙 നോവൽ അവഗണന ഉള്ളിൽ നൊമ്പരമുണർത്തിയപ്പോൾ വേണിയുടെ മിഴികൾ ഒരുനിമിഷം കൊണ്ട് സജലമായി. എങ്കിലും അവൾ സമർത്ഥമായി കണ്ണീർ മറച്ചു കൊണ്ട് മണ്ഡപത്തെ വലം വച്ച് സദസ്സിനെ വണങ്ങിയ ശേഷം ശ്രീഹരിയുടെ വാമഭാഗത്തായി വന്നിരുന്നു. താലികെട്ട് ❤️ ഭാഗം 19 (മുൻഭാഗം വായിക്കാത്തവർക്കായി കമന്റിൽ കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്) അവന്റെ അടുത്ത് വന്ന് ഇരുന്നിട്ട് കൂടി ശ്രീഹരി അവളെ നോക്കാതെ നേരെ നോക്കി ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ വേണിക്ക് ചങ്ക് പൊട്ടും പോലെ തോന്നി. "കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾ കൂടി കഴിഞ്ഞാൽ ശ്രീയേട്ടൻ എന്റെ കഴുത്തിൽ താലി ചാർത്താനുള്ള മുഹൂർത്തമാകും. അതിനുശേഷം ഞാൻ ശ്രീയേട്ടന്റെ ഭാര്യയും ശ്രീയേട്ടൻ എന്റെ ഭർത്താവും ആണ്. എത്ര വർഷമായി സ്വപ്നം കണ്ടതാണ് ഈയൊരു ദിവസത്തിന് വേണ്ടി. എന്നിട്ട് അതിന്റെ ഒരു സന്തോഷവും ശ്രീയേട്ടന്റെ മുഖത്ത് ഇല്ലല്ലോ. എന്നെ ഒന്ന് നോക്കുന്നു കൂടി ഇല്ലല്ലോ. ശ്രീയേട്ടന് ശരിക്കും ഇതെന്താ പറ്റിയത്? ഇത്ര നാളും ജോലി തിരക്കും കല്യാണ തിരക്കും കൊണ്ടാവും അധികം വിളിക്കുകയോ സംസാരിക്കുകയോ ചെയ്യാത്തതെന്ന് കരുതാം. പക്ഷേ ഇന്ന് ഈ നിമിഷം പോലും എന്നെ അവഗണിക്കാൻ ശ്രീയേട്ടന് എങ്ങനെ കഴിയുന്നു??" വേണിയുടെ മനസ്സ് പലവിധ ചോദ്യങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞു. ആ ചോദ്യങ്ങൾ മനസ്സിനെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചു തുടങ്ങിയപ്പോൾ അവൾ തല ചരിച്ചു ശ്രീഹരിയെ ഒന്ന് നോക്കി. അവൻ അപ്പോഴും അവളെ നോക്കാതെ മറ്റ് പലയിടത്തും നോക്കി ഇരിക്കുകയാണ്. "ശ്രീയേട്ടാ..." വേണി മെല്ലെ വിളിച്ചു. അവളുടെ വിളി ശ്രീഹരി കേട്ടെങ്കിലും അവൻ കേൾക്കാത്ത ഭാവത്തിൽ ഇരുന്നു. "ശ്രീയേട്ടാ... ഇങ്ങോട്ടൊന്നു നോക്ക് ശ്രീയേട്ടാ. ഞാൻ വിളിക്കുന്നെ കേൾക്കുന്നില്ലേ?" വേണി കുറച്ചു കൂടി ശബ്ദം കൂട്ടി വിളിച്ചു. പക്ഷേ അപ്പോഴും ശ്രീഹരി അവളെ നോക്കിയില്ല. "ശ്രീയേട്ടാ... എന്തിനാ എന്നെയിങ്ങനെ നോക്കാതിരിക്കുന്നത്. നല്ലൊരു ദിവസായിട്ട് എന്നെ ഇങ്ങനെ സങ്കടപെടുത്തല്ലേ ശ്രീയേട്ടാ." വേണി ചെറുതായി വിതുമ്പി പോയി. എങ്കിലും അവൾ കരച്ചിലടക്കി കൊണ്ട് അവന്റെ കൈയ്യിൽ പിടിച്ചു. "എന്നെയൊന്ന് നോക്കെന്റെ ശ്രീയേ..." അവൾ പറഞ്ഞു പൂർത്തിയാക്കും മുൻപേ ക്രോധത്തോടെ തല തിരിച്ച് വേണിയെ കടുപ്പിച്ചൊന്ന് നോക്കിയിട്ട് ശ്രീഹരി അവളുടെ കൈ വിടുവിച്ച ശേഷം മിണ്ടാതിരുന്നു. അത് കൂടി കണ്ടപ്പോൾ വേണിയുടെ സങ്കടം ഇരട്ടിച്ചു. "ശ്രീയേട്ടാ... ശ്രീയേട്ടന് ഇതെന്താ പറ്റീത്. എന്തിനാ എന്നോട് ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്യുന്നത്? ഞാനെന്ത് തെറ്റ് ചെയ്തിട്ട." എല്ലാവരും തങ്ങളെ തന്നെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നത് കൊണ്ട് കരച്ചിൽ ഉള്ളിലടക്കി സങ്കടം കടിച്ചു പിടിച്ചാണ് അവൾ സംസാരിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ട് ഉള്ളിലടക്കി പിടിച്ചിരിക്കുന്ന സങ്കടം എപ്പോ വേണമെങ്കിലും ഒരു പൊട്ടിക്കരച്ചിലായി പുറത്തേക്ക് വന്നേക്കാം. അല്ലേലും നമ്മൾ ഒരു തെറ്റും ചെയ്യാതെ തന്നെ നമ്മൾ സ്നേഹിക്കുന്നവർ പെട്ടെന്ന് ഒരു ദിവസം ഒന്നും മിണ്ടാതെ പറയാതെ നമ്മളെ അവഗണിക്കാൻ തുടങ്ങിയാൽ ആ വേദന നമുക്ക് സഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞെന്ന് വരില്ല. വേണിയുടെ അവസ്ഥ ഇപ്പോ ഇങ്ങനെയാണ്. അവളുടെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ വേണി ശ്രീഹരിയോട് ഒരു തെറ്റും ചെയ്തിട്ടില്ല. അവനെ അവൾ ജീവനേക്കാൾ ഏറെ സ്നേഹിച്ചിട്ടേ ഉള്ളു. അങ്ങനെ ഉള്ളപ്പോ ശ്രീഹരി കാരണം പറയാതെ വേണിയെ ഒഴിവാക്കുന്നത് അവൾക്ക് മരണ തുല്യമായ വേദനയാണ് നൽകി കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. "ശ്രീയേട്ടാ... ഞാൻ ചോദിക്കുന്നത് ശ്രീയേട്ടൻ കേൾക്കുന്നില്ലേ. എന്നോട് എന്തെങ്കിലുമൊന്ന് പറയ്യ് ശ്രീയേട്ടാ. വേണി അപേക്ഷിക്കും പോലെ ചോദിച്ചു. "ഞാൻ എന്ത് കൊണ്ട ഇങ്ങനെ പെരുമാറുന്നതെന്ന് നിനക്കറിയില്ല അല്ലേ. അറിയില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ അറിയിച്ചു തരുന്നുണ്ട്. അതിന് നീ കുറച്ചു സമയം കൂടി ക്ഷമയോടെ ഒന്ന് കാത്തിരിക്കണം. കൃത്യ സമയമാകുമ്പോ ഞാൻ എന്തിനാ ഇങ്ങനെയൊക്കെ നിന്നോട് കാണിക്കുന്നതെന്ന് കാര്യ കാരണ സഹിതം ഞാൻ ബോധിപ്പിച്ചു തരുന്നുണ്ട്." അത്രയും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ശ്രീഹരി നേരെ നോക്കി ഇരുന്നു. അവൻ പറഞ്ഞതൊക്കെ കേട്ട് ഒന്നും മനസ്സിലാവാതെ അന്തം വിട്ടിരിക്കുകയാണ് വേണി.നല്ല ഉദ്ദേശത്തോടെയാണ് അതോ ചീത്ത ഉദ്ദേശത്തോടെയാണോ അവൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞതെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായില്ല. ഇതേസമയം സദസ്സിൽ ഉള്ളവരും വേണിയുടെയും ശ്രീഹരിയുടെയും ബന്ധുക്കളും മീരയുടെ വീട്ടുകാരുമൊക്കെ ശ്രീഹരിയെയും വേണിയെയും തന്നെ ശ്രദ്ധിക്കുകയായിരുന്നു. അവരുടെ മുഖഭാവത്തിൽ നിന്നും അവർ തമ്മിൽ എന്തോ പ്രശ്നമുണ്ടെന്ന് മിക്കവാറും ഊഹിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഇതേസമയം നമ്പൂതിരി കർമ്മങ്ങൾ തുടങ്ങിയിരുന്നു. ആർക്കോ വേണ്ടി ഓക്കാനിക്കും പോലെ ശ്രീഹരി അവനോട് അദ്ദേഹം നിർദേശിച്ച ഓരോന്നും ചെയ്യുമ്പോൾ പാതി ചത്ത മനസ്സോടെയാണ് വേണി ഓരോന്നും ചെയ്തത്. ശ്രീഹരിക്ക് എന്താ പറ്റിയതെന്ന് എത്ര ചിന്തിച്ചിട്ടും അവൾക്ക് മനസ്സിലായില്ല. നിറഞ്ഞു വരുന്ന കണ്ണുകൾ അവൾ ഇടയ്ക്കിടെ തൂവാല കൊണ്ട് തുടച്ചു. ഗൂഢമായൊരു പുഞ്ചിരി ചുണ്ടിൽ ഒളിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് കിഷോർ അതെല്ലാം നോക്കി നിന്നു. എന്നാൽ മീരയ്ക്ക് നെഞ്ചിടിപ്പോടെ അല്ലാതെ അതൊന്നും നോക്കി കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. "മുഹൂർത്തമായി... ഇനി താലി കെട്ടിക്കോളൂ." താലത്തിൽ നിന്നും മഞ്ഞ ചരടിൽ കോർത്ത താലി എടുത്ത് ശ്രീഹരിക്ക് നേരെ നീട്ടികൊണ്ട് നമ്പൂതിരി പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും അവന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു പരിഹാസ ചിരി വിടർന്നു. "എന്താ കുട്ടി ആലോചിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. ഈ താലി വധുവിനെ അണിയിക്കു." ശ്രീഹരി താലിയിൽ നോക്കി എന്തോ ആലോചനയിൽ മുഴുകി നിൽക്കുന്ന കണ്ടതും. നമ്പൂതിരി പറഞ്ഞു. അവൻ അദ്ദേഹത്തെ ഒന്ന് നോക്കിയിട്ട് മെല്ലെ താലി കൈയ്യിൽ വാങ്ങി വേണിയെ നോക്കി പുച്ഛത്തോടെ ചിരിച്ചു. ശ്രീഹരിക്ക് പെട്ടെന്ന് ഇത് എന്ത് പറ്റി എന്നോർത്ത് എല്ലാവരും അന്തംവിട്ട് നിൽക്കുകയാണ്. "ശ്രീയേട്ടൻ എല്ലാവരും നോക്കുന്നുണ്ട്. വേഗം താലി കെട്ട്." വേണി മെല്ലെ പറഞ്ഞു. "ശ്രീഹരി... മോനേ... നീയിത് എന്ത് ആലോചിച്ചു നിൽക്കാ. മുഹൂർത്തം കഴിയും മുൻപ് താലി കെട്ട്." ശ്രീഹരിയുടെ അമ്മ പറഞ്ഞു. "ശ്രീഹരി... വേഗം... സമയം പോകുന്നു. ഇനി 10 മിനിറ്റ് കൂടിയേ ഉള്ളു. താലികെട്ട് കഴിഞ്ഞും ചടങ്ങ് ഉള്ളതാണ്." വേണിയുടെ അച്ഛനാണ് അത് പറഞ്ഞത്. "ശ്രീയേട്ടന് എന്താ പറ്റിയെ? എന്ത് പ്രശ്നം ആണെങ്കിലും നമുക്ക് ഇത് കഴിഞ്ഞു പരിഹാരം കണ്ടെത്താം. മുഹൂർത്തം കഴിയും മുന്നേ താലികെട്ട് ശ്രീയേട്ടാ." ശ്രീഹരിക്ക് എന്തോ കാര്യമായ പ്രശ്നമുണ്ടെന്ന് ചിന്തിച്ചാണ് വേണി അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്. "നിന്നെ പോലൊരു പെണ്ണിനെ കല്യാണം കഴിക്കാൻ എനിക്ക് താല്പര്യമില്ല വേണി." അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ശ്രീഹരി അവളുടെ അരികിൽ നിന്നും ചാടി എഴുന്നേറ്റു. "ശ്രീയേട്ടാ..." അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് നടുങ്ങി തരിച്ച വേണി ഞെട്ടലോടെ വിളിച്ചു. അവന്റെ ആ പ്രവർത്തി കണ്ട് വേണി ഉൾപ്പെടെ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന എല്ലാവരും നടുങ്ങി തരിച്ചു. "നിനക്കെന്ത ഭ്രാന്ത് പിടിച്ചോ. ഈ അവസാന നിമിഷം നീയിത് എന്തൊക്കെയാ പറയുന്നത്? നിങ്ങൾ പരസ്പരം സ്നേഹിച്ചു മനസ്സിലാക്കിയ ശേഷം അല്ലെ ഈ ബന്ധം കല്യാണം വരെ കൊണ്ടെത്തിച്ചത്. എന്നിട്ട് ഇപ്പോൾ നിനക്ക് ഈ കല്യാണത്തിന് താല്പര്യമില്ല എന്ന് പറയുന്നത് എന്ത്‌ അർത്ഥത്തിലാണ്.?" ശ്രീഹരിയുടെ അമ്മ ചോദിച്ചു. "ഡാ... എന്താടാ നിന്റെ ഉദ്ദേശം. എന്റെ മോൾക്ക് എന്ത് കുറവുണ്ടായിട്ട ഈ അവസാന നിമിഷം നീയിങ്ങനെ ഓരോന്ന് വിളിച്ചു പറയുന്നത്." വേണിയുടെ അച്ഛൻ ക്രോധത്തോടെ ചോദിച്ചു കൊണ്ട് അവന്റെ മുന്നിലേക്ക് കയറി നിന്നു. "ശ്രീയേട്ടൻ ഇപ്പോ എന്താ പറഞ്ഞേ... ഈ വിവാഹത്തിന് താല്പര്യം ഇല്ലെന്നോ? നമ്മൾ ഒത്തിരി വർഷമായി മോഹിക്കികയും ആശിക്കുകയും ചെയ്തതല്ലേ ഈയൊരു മുഹൂർത്തത്തിനായി. എന്നിട്ട് അവസാന നിമിഷം ഈ കല്യാണത്തിന് താല്പര്യമില്ലന്ന് ശ്രീയേട്ടൻ എന്ത് മനസ്സിൽ കണ്ട പറയുന്നത്? ഞാൻ ശ്രീയേട്ടനോട് എന്തെങ്കിലും തെറ്റ് ചെയ്തോ? സ്നേഹിച്ചിട്ടല്ലേ ഉള്ളു ഞാൻ." അത്രയും പറഞ്ഞപ്പോഴേക്കും വേണി തേങ്ങിപ്പോയി. "നീയൊരു തെറ്റും ചെയ്തില്ല അല്ലേ?" പരിഹാസത്തോടെ ശ്രീഹരി അവളെ തുറിച്ചു നോക്കി. അവന്റെ നിൽപ്പും ഭാവവും കണ്ടപ്പോൾ മീരയുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടി. കിഷോറും ശ്വാസമടക്കി പിടിച്ചു നിൽക്കുകയാണ്. തുടരും

23

55
𝗔𝗺𝗮𝗹𝗮✍️🎶📚

#❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ #📙 നോവൽ #💞 നിനക്കായ്

20

27