#📙 നോവൽ - കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 🔻 പാർട്ട്_ 119 ✍️ രചന - ജിഫ്ന നിസാർ 💥 ഡാ... പാതി അടഞ്ഞു പോയ കണ്ണുകൾ വലിച്ചു തുറന്നു കൊണ്ട് മഹേഷ്‌ ചുറ്റും നോക്കി. അർദ്ധബോധത്തിലാണവൻ. എങ്കിലും കുറച്ചു മുൻപ് കാശി അറിഞ്ഞു പെരുമാറി വിട്ടതിന്റെ വേദനയും വിങ്ങലുമൊക്കെ നന്നായി അറിയാനാവുന്നുണ്ട്. പുറമേക്ക് മാത്രമല്ല. ശരീരത്തിനകത്തും അവന്റെ തേർ വാഴ്ചകളുടെ പ്രഹരങ്ങൾ തീർച്ചയായും ആഘാതം സൃഷ്ടിച്ചു കാണും. കാരണം ശ്വാസമെടുക്കുമ്പോൾ പോലും എവിടോക്കെയോ അവന് വേദനിക്കുന്നു. അതിനെല്ലാം പുറകെ കാശിയുടെ ഓരോ ചോദ്യങ്ങൾ. നിഷേധിക്കാൻ കഴിയാത്ത തെളിവുകൾ നിരത്തി കൊണ്ടവൻ എണ്ണി എണ്ണി ചോദിക്കും. അര നിമിഷം പോലും മറുപടി വൈകിയാൽ ഭ്രാന്ത് പിടിച്ചത് പോലെ അടിയും ഇടിയും തൊഴിയും. ജീവിതത്തിൽ അന്ന് വരെയും അത്രയും ക്രൂരത നിറഞ്ഞൊരു മനുഷ്യനെ താൻ കണ്ടിട്ടില്ല എന്നു പോലും മഹേഷിന് തോന്നി പോയി. അവനാ ചോദിക്കുന്നതെല്ലാം ഒന്ന് പോലും വിടാതെ വിഡിയോ എടുക്കുന്ന ശിവ. അവരെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി കൊണ്ടിരിക്കുന്ന അശോകൻ. മറ്റൊരാൾ പോലും അവിടില്ല. സ്റ്റീഫന്റെ വീട്ടിൽ നിന്നും തലക്ക് ഊക്കനൊരു അടി കിട്ടി അവസാനം ബോധം മറഞ്ഞത് വരെയുമാണ് മഹേഷ്‌ നന്നായി ഓർക്കുന്നത്. പിന്നെ അവൻ കണ്ണ് തുറക്കുമ്പോൾ വലിയൊരു ഗോഡൗണിനുള്ളിലാണ്. അരികിൽ സംഹാര മൂർത്തിയെ പോലെ കാശി നാഥനും. സ്റ്റീഫന്റെ വീട്ടിൽ നിന്നും കിട്ടിയതൊന്നും ഒന്നുമല്ല എന്നത് പോലായിരുന്നു പിന്നെ ആദ്യത്തെ പത്തു മിനിറ്റിൽ അവിടെ നടന്ന കാശിയുടെ താണ്ഡവം. നിലത്ത് ചുരുണ്ടു കൂടി കിടന്ന മഹേഷിനെ വലിച്ചു പൊക്കി ഒരു കസേരയിൽ പിടിച്ചിരുത്തി.. അവന് മുന്നിലേക്ക് മറ്റൊരു കസേര വലിച്ചിട്ട് കൊണ്ടായിരുന്നു കാശിയുടെ ചോദ്യങ്ങൾ. മഹേഷിന്റെ ചെയ്തികളിൽ സംശയം തോന്നി തുടങ്ങിയാ നാളുകളിൽ അവൻ തുടങ്ങിയാ അന്വേഷണം. അതിന്റെ അവസാനമായിരുന്നു അന്ന് അവിടെ. എന്നാൽ അവനിൽ നിന്നും തന്നെ ചെയ്തു കൂട്ടിയ കാര്യം ഒന്നൊന്നായി കേൾക്കുമ്പോൾ അശോകൻ പോലും നടുങ്ങി പോകുന്നുണ്ട്. സാധാരണ ഒരു മനുഷ്യൻ ചെയ്യാൻ ഭയക്കുന്ന..അറക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ. അത് ഒരു പൂ പറിക്കുന്ന ലാഘവത്തിൽ ചെയ്തു തീർത്തവനാണ് മഹേഷ്‌ എന്ന് അവൻ തന്നെ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ വിശ്വസികാത്തിരിക്കുന്നത് പിന്നെ എങ്ങനെ.. ഇതിനെ കുറിച്ചൊന്നും യാതൊരു സൂചനയും തനിക്കു അന്വേഷിച്ചു കണ്ട് പിടിക്കാൻ പറ്റിയില്ലല്ലോ എന്നോർക്കുമ്പോൾ അശോകന് വല്ലാത്തൊരു ലജ്ജ തോന്നുന്നുണ്ട്. ബ്യുട്ടി പ്രൊഡക്ട് എന്നാ പേരിൽ മഹേഷിന്റെ അടുത്തിടെ തുടങ്ങിയ ബിസിനസ്. അന്നത് അശോകൻ കൂടി വലിയ കാര്യമായി പ്രോത്സാഹനം കൊടുത്തതാണ്‌. അതിന് വേണ്ടി ലക്ഷങ്ങൾ ഇറക്കിയതും അശോകൻ തന്നെയാണ് . പക്ഷേ... അതിലേക്ക് അവൻ ചെയ്തിരുന്നത്. അശോകന് അതോർക്കുമ്പോൾ തന്നെ ശരീരം കിടുത്തു. മാസം തികയാതെ പ്രസവിക്കുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ ബോ....ഡി പാർട്ട്സ്. അത് പെട്ടന്ന് കിട്ടുന്ന ഒന്നല്ലാത്തത് കൊണ്ട് തന്നെ അവനെതൊരു ലോബി ആക്കി തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു എന്നുള്ള തെളിവുകൾ കാശി നിരത്തി കാണിക്കുമ്പോൾ അശോകന് കുറ്റബോധം കൊണ്ട് നെഞ്ചു നീറി. പാവപ്പെട്ട പെൺകുട്ടികളുടെ ജീവനു പോലും യാതൊരു വിലയും നൽകാത്ത അവന്റെ ബിസിനസ് തന്ത്രം. കുറഞ്ഞ വിലക്ക് ഗർഭപാത്രങ്ങൾ വാടകക്ക് എടുത്ത് കൊണ്ടവൻ ചെയ്യുന്ന അനീതി. ശിവ അത് കേട്ടപ്പോൾ തുടങ്ങിയ വിറയലാണ്. അവന് അതോർക്കുമ്പോൾ പോലും ഛർദിക്കാൻ തോന്നുന്നുണ്ട്. മഹേഷിന്റെ കുറ്റസമ്മതം. കാശിയെ ശിവയും അശോകനും കൂടിയാണ് പിടിച്ചു നിർത്തിയതാണ്.. അല്ലായെങ്കിൽ അവൻ മഹേഷിനെ കൊന്ന് കളയുമെന്ന് അവർക്കുറപ്പുണ്ട്. അവരുടെ കയ്യിൽ അകപ്പെട്ട നിമിഷം തന്നെ തനിക്കിനിയൊരു രക്ഷയില്ലെന്ന് മഹേഷ്‌ ഉറപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞതാണ്. കഴിഞ്ഞു പോയ നിമിഷങ്ങളെ കുറിച്ച് വെറുതെ ഒന്നോർക്കുമ്പോൾ പോലും അവനു വല്ലാതെ വേദനിച്ചു. ആ ദുരിതം ഇനിയെത്ര നാൾ തുടരുമെന്നെ അറിയേണ്ടതൊള്ളൂ. അവരുടെ കൈ തരിപ്പും കലിയും തീരുന്നതിനു ശേഷമേ തന്നെ നിയമത്തിനു വിട്ടു കൊടുക്കൂ എന്നുള്ളതും അവന് മനസ്സിലായി കഴിഞ്ഞു... അവിടെയും ഇനി നല്ലതൊന്നും പ്രതീക്ഷിക്കണ്ടാ എന്നത് പോലെയാണ് കാശി കണ്ട് പിടിച്ചു നിരത്തിയ തെളിവുകൾ.. 💜💜 നിങ്ങളാരെയാ ഈ നോക്കുന്നത്..? " ദീപ അരികിൽ വന്നിട്ടത് ചോദിക്കുമ്പോൾ തമ്പി ഞെട്ടി പോയി. അയാൾ അവരെ ചിറഞ്ഞു നോക്കി. എന്താ.. രാവിലെ മുതൽ നല്ല ടെൻഷൻ ആണല്ലോ നിങ്ങൾക്.. എന്തേലും പ്രശ്നമുണ്ടോ " അന്നത്തെ ദിവസം അയാളെ നിരീക്ഷിച്ചിരുന്ന ദീപ ചോദിച്ചു. വെറുതെ പ്രശ്നമുണ്ടക്കാതെ പോയിക്കോ നീ.. അതാ നിനക്ക് നല്ലത്.. " തമ്പി പല്ല് കടിച്ചു കൊണ്ട് അവർക്ക് നേരെ ചീറി. ദീപാ ഇതെന്ത് കൂത്ത് എന്നറിയാതെ അയാളെ നോക്കിയിട്ട് പിന്തിരിഞ്ഞു. മഹേഷിന്റെ വരവ് അവർക്കറിയില്ല. എല്ലാം അറിയാവുന്ന തമ്പിക്ക് അന്ന് വെളുപ്പിന് എത്തുമെന്നും വീട്ടിലേക്ക് വരുന്നില്ല പക്ഷേ എത്തി കഴിഞ്ഞു വിളിക്കാം എന്നുറപ്പ് പറഞ്ഞവന്റെ യാതൊരു വിവരവുമില്ല. അങ്ങോട്ട് വിളിക്കരുത് എന്ന് അവന്റെ കർശന നിർദേശവുമുണ്ട്. എന്നാലോ ചുറ്റും ശത്രുക്കൾ നിരന്നു നിൽക്കുന്ന ഈ സാഹചര്യത്തിൽ അവനെന്തു പറ്റി ആവോ എന്നറിയാത്ത ടെൻഷൻ അയാളിൽ കുറച്ചൊന്നുമല്ല. അതാരെയും അറിയിക്കാനും വയ്യ.. വല്ലാത്തൊരു പ്രതിസന്ധിയിലാണ് തമ്പി... 💥💥 ഇനി ചോദിക്ക്.. കുളി കഴിഞ്ഞു വന്നിട്ട് കിടക്കായിരുന്നു കൊണ്ട് കാശ്ശിയൊരു ചിരിയോടെ കാർത്തുവിനെ നോക്കി പറഞ്ഞു. അവളുടെ മുഖത്തിനു ആവിശ്യത്തിൽ കൂടുതൽ കനമുണ്ട്. അതിന്റെ കാരണവും അവനറിയാം. "മിണ്ടെടി കുഞ്ഞാറ്റ കിളി.." മുഖം വീർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നവളുടെ കവിളിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു കൊണ്ടവൻ ഒന്നോമനിച്ചു. എനിക്കൊന്നും മിണ്ടാനില്ല.. " കാർത്തു അവന്റെ കയ്യിലൊരു തട്ട് കൊടുത്തു കൊണ്ട് അൽപ്പം നീങ്ങിയിരുന്നു. ഹാ.. അങ്ങനെ പറയല്ലേ.. എനിക്കെന്റെ കാശ്യേട്ടനോട് ഒരു ജന്മം മുഴുവനും കിട്ടിയാലും മിണ്ടി തീരില്ലെന്ന് പറഞ്ഞതല്ലേ നീ.. മറന്നു പോയോ അത്.. " നനഞ്ഞു കുതിർന്ന മുടിയിഴകളൊന്നു കുടഞ്ഞു കൊണ്ടവൾക്ക് നേരെ വെള്ളം തെറിപ്പിച്ചു കൊണ്ടവൻ കുസൃതി കാണിച്ചു. അങ്ങനൊന്നും ഇനിയിപ്പോ ഇല്ല. അല്ലേൽ തന്നെ ഞാനെന്ത് മിണ്ടാൻ. അതിന് ഞാൻ ആരാണ്.. ആരെങ്കിലും ആയിരുന്നേൽ രണ്ടു ദിവസമൊക്കെ മാറി നിൽകുമ്പോൾ എന്നോട് പറയില്ലേ.. വിളിച്ചിട്ടും കിട്ടാതെ ഞാൻ.. " ചൊടിയോടെ പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയിട്ടോടുവിൽ കാർത്തുവിന് സങ്കടം വന്നു പോയി. ഞാൻ വിളിച്ചു പറഞ്ഞതല്ലെ.. അത്യാവശ്യം ആണ്. രണ്ടൂസം കഴിഞ്ഞേ വരൂ വിളിച്ചാൽ കിട്ടില്ല.. പോയ കാര്യം പെട്ടന്ന് തീർത്തിട്ട് ഞാനിങ് ഓടി വരാം എന്നൊക്കെ.. എന്നിട്ടിപ്പോ പരാതി പറയാതെടി.. " ആ നിമിഷം അവളുടെയാ പരിഭവത്തിനോട് പോലും കാശിക്ക് വല്ലാത്തൊരിഷ്ടം തോന്നി. അതൊക്കെ പോട്ടെ.. നിന്റെ അച്ഛനും എന്റെ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നിട്ട് കയറി വന്നപ്പോ നിന്റമ്മ ചിരിയോടെ സ്വീകരിച്ചല്ലോ.. നീ ഇങ്ങനെ മുഖം വീർപ്പിച്ചു കൊണ്ട്.. അയ്യേ.. " കാശി അവളെ കളിയാക്കി. അച്ഛനെ പോലാണോ നിങ്ങള്.. അച്ഛന് അതൊക്കെ പതിവാണ്.. " കാർത്തു അവൻ കളിയാക്കിയ ദേഷ്യത്തിനു അവന്റെ കൈയ്യിൽ അടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ പോയപ്പോഴൊക്കെ നിന്റെ അച്ഛന്റെ കൂടെ ഞാനും ഉണ്ടായിരുന്നു.. ഇപ്പൊ മരുമോൻ ആയെന്ന് വെച്ച് ആ ശീലം മാറ്റാനൊക്കുമോ.. " അവനപ്പോഴും കള്ളത്തരം നിറഞ്ഞൊരു ചിരിയാണ്. അതിന് അവളെന്തോ പറയും മുൻപ് താഴെ നിന്നും തുളസി കഴിക്കാൻ വിളിച്ചു. വാ ഇനി വല്ലതും കഴിച്ചിട്ട് വന്നിട്ട് നമ്മുക്ക് തല്ലു കൂടാം.. ആരോഗ്യം മുഖ്യം ബിഗിലെ.. " കാശി കൈകൾ കുടഞ്ഞു കൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റു. "എനിക്കൊന്നും വേണ്ട.. ഞാൻ വരുന്നില്ല. വേണേൽ കഴിച്ചിട്ട് പോരെ.." അവളാ പിണക്കം വിടാൻ ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടില്ല എന്നത് പോലെ പറഞ്ഞു. ഓഹോ.. എന്നാ ഞാൻ പോയേക്കാം.. " ഒരു ടീ ഷർട്ട് എടുത്തിട്ട്.. മുണ്ടും മടക്കി കുത്തി അവളെയും വാരി എടുത്തു കൊണ്ടാണ് അവൻ സ്റ്റെപ്പിറങ്ങിയത്. ആദ്യമൊക്കെ കുതറി പിടഞ്ഞെങ്കിലും പിന്നെ കാർത്തു പിണക്കം പോലും മറന്നിട്ട് അവന്റെ കഴുത്തിൽ ചുറ്റി പിടിച്ചു. അതിൽ കൂടുതൽ പിണങ്ങി നിൽക്കാൻ അവളെ കൊണ്ടാവില്ലെന്ന് അവനും അറിയാമല്ലോ. ലാസ്റ്റ് സ്റ്റെപ്പിറങ്ങും മുന്നേ അവൻ അവളെ താഴെ നിർത്തി. അവരെത്തുമ്പോഴേക്കും അശോകൻ കഴിക്കാൻ ഇരുന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഹാളിലെ ടീവിയിൽ നിന്നും വാർത്തചാനലും വെച്ചിട്ടുണ്ട്. പതിവില്ലാതെ ആ കാഴ്ച കണ്ട് മുഖം ചുളിച്ചെങ്കിലും അതിലേക്ക് ശ്രദ്ധിച്ചു കൊണ്ട് അശോകനും കാശിയും ഇരിക്കുന്നുണ്ട്.. അവർക്കൊപ്പം തന്നെ തുളസിയും കാർത്തുവും കഴിച്ചു തുടങ്ങി. മഹേഷ്‌ തമ്പിയുടെ അറസ്റ്റ്.. കാര്യങ്ങൾ കൂടുതൽ പുരോഗതിയിലേക്ക്.. " വലിയ ശബ്ദത്തിൽ വന്നു ചേർന്ന ആ വാർത്ത. കാർത്തു നടുങ്ങി കൊണ്ട് അശോകനെയും പിന്നെ കാശിയെയും നോക്കി. അവളുടെ നോട്ടം അറിഞ്ഞിട്ടും അവരത് കണ്ടതായോ അറിഞ്ഞതായോ ഭാവിച്ചില്ല. ശ്രദ്ധ അത്രയും ആ വാർത്തയിലേക്ക് മാത്രമാണ്. മഹേഷ്‌ ഏറ്റു പറഞ്ഞതും പിന്നെ കുറെയൊക്കെ ഊഹവുമായി വാർത്ത ചാനലിൽ ബ്രേക്ക് ന്യുസ് വരുന്നത്. തുളസിയും കാർത്തുവും ഞെട്ടി വിറച്ചു. അവരുടെ മുഖം വിളറി വെളുത്തു കാണപ്പെട്ടു. മഹേഷിന്റെ കൊള്ളരുതായ്മകൾ അറിയാമെങ്കിലും അത് ഇത്രത്തോളം രൂക്ഷമാണെന്ന് അവരും ഊഹിച്ചത് പോലുമില്ല. അതിന്റെയൊരു ഞെട്ടലും വിറയലും.. കാശിയും അശോകനും എവിടെ പോയതായിരുന്നു എന്നുള്ള അവരുടെ ചോദ്യത്തിനുള്ള ഉത്തരം പോലായിരുന്നു വാർത്ത ചാനലിൽ വിലങ്ങണിയിച്ചു കാണപ്പെട്ട മഹേഷിന്റെ രൂപം. ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ അത് അവനാണെന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ കൂടി കഴിയുന്നില്ല. അതി സാഹസികമായ പോരാട്ടങ്ങൾക്കൊടുവിലാണ് അവനെ പിടി കൂടാൻ കഴിഞ്ഞതെന്ന് സിറ്റി പോലീസ് കമ്മീഷ്ണറുടെ വെളിപ്പെടുത്തൽ.. കാശ്ശിയും അശോകനുമപ്പോൾ ഗൂഢമായൊരു ചിരിയുണ്ട്... 💥💥 മഹേഷ്‌ തമ്പിയെ കുറിച്ചുള്ള കൂടുതൽ വെളിപ്പെടുത്തലോടെയാണ് പിറ്റേന്നത്തെ ദിവസം പിറന്നത്. അവന്റെ പുതിയ ബ്യുട്ടി പ്രൊഡകറ്റിന്റെ വിവരങ്ങൾ അറിഞ്ഞതും അവനും അവന്റെ കുടുംബത്തിനും മേൽ ജനരോഷം ആളി കത്തി. അതിനിടയിൽ എല്ലാത്തിന്റെയും പ്രാധാന ഗൂഡാലോചന നടത്തിയ ആളെന്ന നിലയിൽ തമ്പിയെ കൂടി പോലീസ് അറസ്റ്റ് ചെയ്തു. പോലീസ് അയാളെ അറസ്റ്റ് ചെയ്ത് കൊണ്ട് പോകുന്നാ പിറകെ തന്നെ നാട്ടുകാർ അവരുടെ വീടിനു നേരെ കല്ലെറിയാനും തുടങ്ങി. ആശ്രയിക്കാൻ ആരുമില്ലാതെ.. ഇനിയെന്ത് വേണമെന്നറിയാതെ ദീപാ ആ വലിയ വീടിന്റെ അകതെവിടെയോ തളർന്നു കിടന്നു.. തെറ്റ് ചെയ്യുന്നവർ ആരായാലും.. അവരിനി എത്ര പ്രിയപ്പെട്ട ആളാണെങ്കിൽ കൂടിയും തിരുത്തേണ്ടത് തിരുത്തുക തന്നെ വേണമെന്ന് കഴിഞ്ഞു പോയ കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ കൊണ്ട് തന്നെ അവർ മനസ്സിലാക്കി കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.. 💥💥 കാശിയോട് തോന്നുന്ന അതേ വാത്സല്യത്തോടെ തന്നെയാണ് അച്ഛമ്മ കാർത്തുവിനെയും ചേർത്ത് പിടിച്ചത്. അവരന്ന് ആദ്യമായി കാണുകയാണ്. അതിന് മുൻപ് തന്നെ കാർത്തുവിനെ കാണാൻ അവർ ആഗ്രഹം പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്നെങ്കിലും ഏതൊക്കെയോ കാരണങ്ങൾ കൊണ്ട് അതങ്ങനെ നീണ്ടു നീണ്ടു പോയതായിരുന്നു. ഞങ്ങളുടെ കൂടെ പോരുന്നില്ലേ അച്ഛമ്മ.. " അവരുടെ കവിളിൽ കൈ ചേർത്ത് കൊണ്ട് കാർത്തു ചോദിച്ചു. ഇപ്പോഴില്ല.. അച്ഛമ്മ എന്തായാലും വരും.. എനിക്കെന്റെ മക്കളുടെ കൂടെ സമാധാനത്തോടെ ജീവിക്കണം.. " അവർ കാർത്തുവിന്റെ കയ്യിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. കുറച്ചു ദിവസം കാശിയും കാർത്തുവും സ്വസ്ഥമായിട്ട് ഒറ്റയ്ക്ക് ജീവിക്കട്ടെ അതിനിടയിൽ വേറെ ആരും വേണ്ടാന്ന് അവരുടെ തന്നെ തീരുമാനമായിരുന്നു... തുടരും.. നല്ലൊരു തീരുമാനം ല്ലെ.. അല്ലേലും മറ്റൊരാളുടെ ജീവിതത്തിലെ സന്തോഷങ്ങളെ.. സമാധാനങ്ങളെ കഴിവതും തകർത്തു കളയാതിരിക്കുക എന്നത് തന്നെയാണ് ഒരു മനുഷ്യന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ക്വാലിറ്റി.. ല്ലെ 🥰 റിവ്യൂ ഇട്ടിട്ട് പോണേ.. ഇനിയൊരു അഞ്ചോ ആറോ പാർട്ടുകൾ കൂടി.. അതോടെ കാശി സലാം പറയും ട്ടാ... സ്നേഹത്തോടെ jif❣️ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

#📙 നോവൽ - നീലാംബരം.... 🔻 ഭാഗം_48 ✍️ രചന - Aysha akbar അവൾ റെയിൽ വേ സ്റ്റേഷനിലേക്ക് എത്താമെന്ന് പറഞ്ഞത് കൊണ്ട് തന്നേ അവനവിടെ അവൾക്കായി കാത്ത് നിന്നു...... കറുപ്പും വെള്ളയും നിറത്തിലുള്ള ചുരിദാറിട്ട് വരുന്ന അവളെ ദൂരെ നിന്നേ അവന്റെ കണ്ണുകൾ ഒപ്പിയെടുത്തിരുന്നു..... അവളെ കണ്ടതും അവന്റെ ചുണ്ടിലൊരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു....... ട്രെയിൻ വരാൻ കുറച് സമയം മാത്രമേയുള്ളു.... രണ്ട് പേർക്കും പരസ്പരം മിണ്ടാനുള്ള പ്രയാസം കൊണ്ട് തന്നെയാണ് ഒരു മുഖ വുരയെന്നോണം അവനത് പറഞ്ഞത്..... അവൾ തലയൊന്ന് കുലുക്കുക മാത്രം ചെയ്തു...... ഗ്രാനൈറ്റിട്ട ആ ഇരിപ്പിടത്തിൽ അവർ രണ്ട് പേരുമിരിക്കുമ്പോൾ അവരുടെ ഗന്ധങ്ങൾ തമ്മിൽ കൂടി ക്കലരുന്നുണ്ടായിരുന്നു... ഹൃദയം അതിലേറെ കൂടി ക്കലരാൻ വെമ്പുമ്പോഴും എന്തോ ഒന്ന് അവർക്കിടയിൽ സ്ഥാനം പിടിച്ചു...... ട്രെയിനിന്റെ ചൂളം വിളി കേട്ടതും അവൾ മനപ്പൂർവം എഴുന്നേറ്റില്ല..... അഭി എഴുന്നേറ്റ് പിറകിലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ അവളവിടെ തന്നെയിരിക്കുകയാണ്..... ആ മുഖത്തെ ഭാവം കാൺ കെ അവനൊരു നിമിഷം ചിരി വന്നു..... തെരുപ്പിടിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആ കൈ വിരലുകളിൽ ബലമുള്ള അവന്റെ കൈ വിരലുകൾ കൊരുത്തതും ഒരു നിമിഷം അവൾ മിഴികൾ അവന് നേരെയുയർയത്തി.... അവനാ വിരലുകളിൽ ഒന്ന് കൂടി പിടി മുറുക്കിയതും അവന് പിറകെ അവൾ നടക്കുന്നത് തീർത്തും യാന്ത്രികമായിരുന്നു...... അവന്റെ കൂടെ വീണ്ടുമൊരു യാത്ര....... മുന്പാ യാത്ര ക്കൊരുങ്ങുമ്പോൾ ഉള്ളിലാകെയൊരു ഭയവും വെപ്രാളവുമായിരുന്നു... പറ്റിച്ചു കൂടെ കൂടാൻ വല്ലാത്തൊരു പ്രയാസമായിരുന്നു.... എന്നാൽ ഇന്നങ്ങനെയല്ല.... താനാരാണെന്നറിഞ്ഞു കൊണ്ടാണ് അവൻ തന്റെ വിരലുകൾ പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ചിരിക്കുന്നത് ..... സന്തോഷം കൊണ്ടവളുടെ കണ്ണുകളൊന്ന് നിറഞ്ഞു..... സീറ്റിലേക്കിരിക്കുമ്പോൾ അവളാ കണ്ണുകൾ കൊണ്ടവനെയൊന്ന് നോക്കിയതും അവനെന്തെന്ന അർത്ഥത്തിൽ പുരികമോന്നുയർത്തി..... അവളൊന്നും പറഞ്ഞില്ല.... പകരം ആ തോളിലേക്ക് തല വെച്ചു കിടന്നു...... അവന്റെ യുള്ളിൽ ഒരു കുളിര് പെയ്യുന്നത് പോലെ തോന്നി..... അപ്പോഴും അവളുടെ വിരലുകളിൽ അവന്റെ വിരലുകൾ കോർത്തു പിടിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു...... ഏറെ മനോഹരമായ ആ യാത്രയിൽ ഇരുവർക്കും പരസ്പരം മിണ്ടാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല.... എല്ലാം പപരസ്പരം അറിഞ്ഞു വെങ്കിൽ കൂടി തങ്ങൾ രണ്ട് പേരും അതിനെ കുറിച്ചൊന്നും മിണ്ടിയിട്ടില്ല..... അത് കൊണ്ടാവാം പെയ്ത് തീരാത്തൊരു കാർ മേഘം തങ്ങൾക്കുള്ളിൽ കനത്തു നിൽക്കുന്നതെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.... ജനലിലൂടെ വരുന്ന ഇളം കാറ്റിൽ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് വരുന്ന അവളുടെ മുടിയിഴകൾ അവനോതുക്കി വെക്കുമ്പോൾ അതറിയാത്തത് പോലെ അവളൊന്നു കൂടി അവനോട് ചേർന്നിരുന്നു..... അവനെ ചാരി പുറത്തേക്ക് മിഴികൾ നട്ട് അവരോരുമിച്ചു ഭംഗിയുള്ള അസ്തമയത്തെ കൺ നിറച്ചു കണ്ടു....... ആ യാത്ര കഴിഞ്ഞു പോയത് അറിഞ്ഞതേയില്ലായിരുന്നു.... തീരുകയേ ചെയ്യരുതെന്ന് കരുതിയ ആ യാത്ര അവസാനിച്ചതും അവരിരുവരും ഇറങ്ങി..... വീട്ടിലെത്താൻ അവനെക്കാൾ അവൾക്കായിരുന്നു ഉത്സാഹം കൂടുതൽ..... അവർ വീട്ടിലെത്തുമ്പോൾ നേരം ഇരുട്ടിയിരുന്നു..... ആ ടാക്സി മുറ്റത്തെത്തിയതും അവരെ കാത്തെന്ന വണ്ണമിരിക്കുന്ന ഓരോരുത്തരായി പടികളിറങ്ങി വന്നു.. അവളും കാറിൽ നിന്ന് ചാടിയിറങ്ങി ഓടി യവരെ കെട്ടി പ്പിടിച്ചു.... അഭി ഡ്രൈവർക്ക് പൈസ കൊടുക്കുമ്പോഴും കണ്ണുകൾ ഭംഗിയുള്ള ആ കാഴ്ചയിൽ തന്നെയായിരുന്നു..... കവിയും ദേവിയും ആനന്ദിയും അവളെ ഇറുകെ പ്പുണർന്നു.... അവരെയെല്ലാം കണ്ട സന്തോഷത്തിലെന്ന വണ്ണം ആ പെണ്ണിന്റെ കണ്ണുകളിലും നനവ് പടരുന്നത് അവൻ ശ്രദ്ധിച്ചു.. അമ്മേ.... അവളുടെ കൂടെ ഒരാള് കൂടി വന്നിട്ടുണ്ട്... അഭി അത് പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് ദേവി അവളിൽ നിന്ന് കണ്ണ് വെട്ടിച്ചു അവനിലേക്ക് നോക്കിയത്... ആരാടാ... ദേവി സംശയത്തോടെ തിരിച്ചു പോകാൻ തുടങ്ങുന്ന കാറിലേക്ക് നോക്കിയാണത് ചോദിച്ചത്..... ഞാൻ തന്നേ... അവനത് പറഞ്ഞതും ദേവിയൊരു ജാള്യത യോടെ അവന്റെ കയ്യിലോന്നടിച്ചു... വരു.... രണ്ട് പേരും അകത്തേക്ക് കയറു.... അമ്മ ഭക്ഷണം എടുത്ത് വെക്കാം...... ദേവി അത് പറഞ്ഞതും അവരകത്തേക്ക് കയറി......വീണ്ടും ആ കുഞ്ഞു വീടിന്റെ സുഖം അവളുടെ ഉള്ളിലേക്ക് അരിച്ചിറങ്ങി .. അവളാദ്യമായി കാണും പോലെ ചുറ്റുമോന്ന് നോക്കി..... ഇനിയിവിടേക്ക് വരാൻ പറ്റുമെന്ന് തന്നേ ഉറപ്പില്ലാതെയാണ് ഇറങ്ങിയത്.... എന്നാൽ അതിനേക്കാൾ ഇരട്ടി സന്തോഷം കൊണ്ട് വിധി തിരികെ തന്നെയിവിടെ എത്തിച്ചിരിക്കുന്നു.... നിറം മങ്ങിയ ചുമരുകൾക്ക് പകരം പുതിയ പെയിന്റ് അടിച്ചിട്ടുണ്ട്..... പെയിന്റിംഗ് കഴിഞ്ഞിട്ടേയുള്ളു വെന്ന വണ്ണം അവിടമാകെ പെയിന്റിന്റെ മണമുണ്ട്... അവിടേക്ക് കയറിയപ്പോൾ തന്നേ അവൾക്കൊരു സുഖം തോന്നി....... അത്രയും വലിയ കൊട്ടാരത്തിൽ കഴിയുന്ന തനിക്ക് അവിടത്തെക്കാൾ ഈ ചെറിയൊരു വീടിന് തോന്നുന്ന ഭംഗിയെന്തായിരിക്കും.. അതൊരു പക്ഷെ സ്നേഹക്കുള്ള മനുഷ്യരുടെ മനസ്സ് കൊണ്ടായിരിക്കും...... എന്നത്തേയും പോലെ അവരോരുമിച്ചു ഭക്ഷണം കഴിച്ചു .. അവളെ കഴിപ്പിക്കാൻ അവർ ധൃതി കൂട്ടി...... ആനന്ദി നീലാംബരിയെ തന്നേ ചുറ്റി നിന്നു..... അവളും ഇരു കൈകൾ കൊണ്ടും അവളെ വാരി പ്പിടിച്ചു....... കിച്ചു വന്നതും അവരെല്ലാം ഉമ്മറത്തേക്ക് നിന്നു..... കിച്ചുവിനും അവരെ കണ്ടെന്ന വണ്ണം വല്ലാതെ മനസ്സ് നിറഞ്ഞിരുന്നു..... ആ ഉമ്മറത്തെ തിണ്ണയിൽ അവൾ കയറി ഇരിപ്പുറപ്പിച്ചു.... ഇട്ടിരുന്ന ചുരിദാറിന്റെ അറ്റം കൂട്ടി പ്പിടിച്ചു കൊണ്ട് മൈഥിലി ആ തിണ്ണയിലിരിക്കുമ്പോൾ ഫോണിലേക്ക് നോക്കിയെന്ന വണ്ണം അഭിയും അങ്ങോട്ട് വന്നിരുന്നു...... എങ്കി ഞാൻ കിടക്കട്ടെ..... വല്ലാത്ത കാലു വേദന.... അതും പറഞ്ഞു ദേവി ഉൾ വലിഞ്ഞതും ആനന്ദിയെ ചുറ്റി പ്പിടിച്ചു മൈഥിലി യിരുന്നു.... അവർ തമ്മിലെന്തോക്കെയോ പറയുകയും ചിരിക്കുകയുമൊക്കെ ചെയ്യുന്നത് ഇടം കണ്ണാലെ അഭി കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... ആനന്ദി വാ.... ഉറങ്ങാം.... കവി അവളെ വിളിച്ചതും അവൾ മനമില്ലാ മനസ്സോടെ അകത്തേക്ക് നടക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ മൈഥിലി യവളെ പിടിച്ചു കവിളിൽ അമർത്തി ചുംബിച്ചു.... ഏറെ ആത്മാർത്ഥമായിരുന്നാ ചുംബനമെന്ന് അഭിക്ക് തോന്നി...... ആനന്ദി യെ ഇവിടെ വരും മുന്പും തനിക്കറിയാമായിരുന്നല്ലേ...... ആനന്ദി പോയ വഴിയേ നോക്കി ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ യിരുന്നിരുന്നവളെ നോക്കി അഭിയത് ചോദിച്ചതും അവൾ പെട്ടെന്നൊന്നു ഞെട്ടി പോയിരുന്നു...... പിന്നേ പതിയെ തലയാട്ടി...... ഒന്നും താനായി തുറന്ന് പറയാത്തതിലുള്ള കുറ്റ ബോധം അവളുടെ മനസ്സിനെ കാർന്നു തിന്നിരുന്നു..... അന്ന്.... അന്നവൾ ചെറിയ കുട്ടിയായിരുന്നു..... മൈഥിലി അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാതെ അത് പറയുമ്പോൾ ആ പഴയ ആനന്ദിയെ അവനും കണ്ണിൽ കണ്ടു...... വൈശാലിയെ യും അപ്പൊ തനിക്കറിയാമായിരുന്നു അല്ലെ...... അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് തന്നേ നോക്കി അവനതും കൂടി ചോദിക്കുമ്പോൾ ആ ശബ്ദം ഇടറും പോലെ തോന്നിയവൾക്ക് ... അതവളുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് തുളച്ചു കയറും പോലെ...... മ്മ്........ പക്ഷെ അന്ന് ഞങ്ങൾ രണ്ട് പേർക്കിടയിലും നിങ്ങളെന്ന വ്യക്തിയില്ലാ....... അവളത് പറയുമ്പോൾ ആ വാക്കുക്കൾക്കൊരു കനം തോന്നിയവന് .... അതിലേറെ അവളുടെ ഉള്ളിലെ നീറ്റലാണോ അത്....... വൈശാലി...... വൈശാലിയെ യായിരുന്നു അല്ലെ യഥാർത്തതിൽ സ്നേഹിച്ചത്..... ഞാനാ സ്നേഹം പിടിച്ചു വാങ്ങിയ ഒരുത്തി മാത്രമല്ലേ..... മരിച്ചിട്ട് പോലും മറ്റൊരാളെ ആ സ്ഥാമ്പത്തേക്ക് കാണാൻ കഴിയാത്ത ആ സ്ഥാനം തട്ടിയെടുത്തതല്ലേ ഞാൻ..... പെട്ടെന്ന് കണ്ണുകൾ നിറച്ചു കൊണ്ട് അവളത് ചോദിച്ചതും അവനൊന്നു ഞെട്ടി..... അതിലേറെ അവളുടെ കണ്ണ് നീർ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ തൊടും പോലെ....... അപ്പോഴും അവളുടെ ഉള്ള് പിടയുന്നത് കണ്ണിലൂടെ അവന് കാണാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നു.. ചെരിഞ്ഞിരുന്ന അവൻ അവൾക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞിരുന്നു...... വൈശാലി യെ നീയും കണ്ടിട്ടുള്ളതല്ലേ.... സൗന്ദര്യം എന്നതൊരു സങ്കല്പമാണെങ്കിൽ എന്റെ സങ്കല്പത്തിൽ നിന്നെക്കാൾ സുന്ദരിയായിരുന്നില്ലവൾ...... സ്വന്തം കുഞ്ഞിനെ ആരെന്നറിയാത്ത ഒരുവന്റെ കയ്യിലുപേക്ഷിച്ചു പോയ ഒരുത്തിയോടുള്ള ദേഷ്യവും വെറുപ്പും നിറച്ചാണ് താനവളിലേക്ക് ചെന്നത്.... പിന്നേ എന്തിനവളങ്ങനെ ചെയ്തു എന്ന ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം കിട്ടും തോറും അവളോടുള്ള സഹതാപം നിറഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു മനസ്സിൽ....... അത് പതിയെ ഒരിഷ്ടമായി..... ആ ഇഷ്ടത്തോടേ അവളുടെ കണ്ണ് നീരോപ്പാമെന്ന് കരുതി.... പക്ഷെ...... അവളുടെ കുഞ് തന്റെ ഏട്ടന്റെതാണെന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ സത്യമായും തകർന്നു പോയിരുന്നു താൻ.... പ്രണയത്തിനു പകരം ഒരു നിർ വികാരതയായിരുന്നു ഉള്ള് നിറയെ........ സത്യത്തിൽ അവളോട്‌ തോന്നിയ പ്രണയം അന്നേ മരിച്ചു പോയതായിരുന്നു മിഥു..... അവൻ നിർവികാരമായി അത് പറഞ്ഞു നിർത്തുമ്പോൾ അവളൊന്ന് ഞെട്ടി...... അതിനേക്കാൾ മിഥു എന്ന. വിളി ഉള്ളിൽ പുകയുന്ന അഗ്നിയിലേക്ക് വന്ന് പതിച്ച ഒരു തുള്ളി വെള്ളമായി തോന്നിയവൾക്ക്..... ഏട്ടന്റെ കുഞ്ഞിന്റെ അമ്മയെന്ന് പറഞ്ഞാൽ എനിക്കാരാ.......പറ.... അവൻ ഇടർച്ചയോടെ അത് ചോദിച്ചതും അവളവനെ തന്നേ നോക്കിയിരിക്കുകയാഞ്..... പിന്നീടവളെ കാണുമ്പോൾ കവി ഏട്ടത്തിയെ യാണ്‌ മനസ്സോർപ്പിച്ചിത്..... ഞാൻ പോലുമറിയാതെ അങ്ങനെയൊരു സ്ഥാനത്തേക്ക് എങ്ങനെയോ അവൾ നീങ്ങി പ്പോയിരുന്നു..... എങ്കിലും വിട്ട് കൊടുക്കാൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല താൻ.... അവളെ പോലൊരു പാവം പെണ്ണിനോടുള്ള അനുകമ്പയും അതിലേറെ ഏട്ടനോടുള്ള വാശിയുമെല്ലാം തന്നേ അതിൽ പിടിച്ചു നിർത്തി.... അവളെ കൊണ്ട് വന്ന് ഏട്ടന്റെ മുമ്പിൽ ജീവിച്ചു കാണിക്കണമെന്ന് മനസ്സിലുറപ്പിച്ചെങ്കിലും എങ്ങനെയെന്ന ചോദ്യം ബാക്കി തന്നെയായിരുന്നു.... എന്ത്‌ തന്നെയായാലും ആനന്ദിയും അവളും വേണ്ടത് ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിലാണെന്ന തിരിച്ചറിവിൽ തന്നേ അവളെ കൂടെ കൂട്ടാൻ തന്നേ തീരുമാനിച്ച സമയത്താണവൾ..... അതും പറഞ്ഞു നിർത്തുമ്പോൾ അവന്റെ കണ്ണുകളൊന്ന് നനഞ്ഞു...... ജീവിത കാലം മുഴുവൻ വേദന മാത്രം സഹിച്ച ഒരുവളുടെ സങ്കടങ്ങളിൽ നിന്ന് എങ്ങനെയാ പുറത്ത് കടക്കേണ്ടതെന്ന് എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു.... അവളുടെ ദുഖങ്ങളിൽ ഏട്ടന് പകരം അവൾ തന്നേ കുരുക്കിയാണ്‌ പോകുന്നതെന്ന പൂർണ ബോധ്യവും കുറ്റ ബോധവും അവസാനം അവളവഴുതിയ കത്തിൽ പോലും തെളിഞ്ഞു കണ്ടിരുന്നു.... അത്രയും വലിയ ഭാരം മനസ്സിലുള്ള താനെങ്ങനെയാ പുതിയൊരു ജീവിതം തുടങ്ങേണ്ടതെന്ന് അറിയില്ലായിരുന്നു..... തന്റെ പദവിയിലിരുന്നു എല്ലാം ചെയ്യുന്നുണ്ടെങ്കിൽ കൂടി വൈകാരികമായി താൻ വളരേ ദുർബലനായിരുന്നു.... ആ ഇടത്തേക്കാണ്‌ നീ കയറി വന്നത്........ അതും പറഞ്ഞവൻ അവളെയൊന്ന് നോക്കുമ്പോൾ ആ കണ്ണുകളിൽ ഇത് വരെയില്ലാത്തൊരു തിളക്കം അവനറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു... തരിഷായി കിടന്ന ഹൃദയത്തെ ഉഴുതു മറിച് വിത്ത് പാകിയ വളാണ് നീ .. നീ വന്നതിനു ശേഷമാണ് എല്ലാം മറന്നു പുതിയൊരു ജീവിതം താനും ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് പോലും തിരിച്ചറിഞ്ഞത്...... അതും പറഞ്ഞൊരു പുഞ്ചിരി യോടെ അവനവളെ നോക്കുമ്പോൾ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ അവൻ സ്വയമോപ്പുന്നുണ്ടായിരുന്നവൻ ... അവളുടെ മുഖത്താകെ യൊരു പ്രകാശം പരന്നു.... അവളവനെ തന്നേ നോക്കി.... പറയാനുള്ളതെല്ലാം പറഞ്ഞു തീർത്തെന്ന് മാത്രമല്ല....... വൈശാലി യെക്കാൾ പ്രണയം കൊണ്ട് താൻ മുമ്പിൽ നിൽക്കുന്നു വെന്ന് അടിവരയിട്ട് നിർത്തിയിരിക്കുന്നു...... അവളൊന്നും പറഞ്ഞില്ല.... ശബ്ദം പോലും പുറത്തേക്ക് വന്നില്ലെന്നതായിരുന്നു ശെരി...... അവളൊന്നും മിണ്ടാതെ അവന്റെ കൈ യിനെ ചുറ്റി പിടിച്ചാ തോളിലേക്ക് ചാഞ്ഞു കിടന്നു....... കണ്ണ് നീരവന്റെ ഇളം നീല ഷർട്ടിനെ നനക്കുന്നത് അവനറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... അവന്റെ ചൊടികളും ഒരു പുഞ്ചിരി യെ കൂട്ട് പിടിച്ചു.... പൂവരഷിനെ ചുറ്റി റോസാ പൂവിന്റെ മണവും പേറി വരുന്ന പാതിരാ കാറ്റ് ഒരു ചിരിയോടെ അവരെ തഴുകി യകലുന്നുണ്ടായിരുന്നു... (തുടരും) Aysha Akbar #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

#📙 നോവൽ പ്രതീക്ഷിക്കാതെ ദീപ്തിയെ അരികിൽ കണ്ട് ശ്രീഹരി അത്യാഹ്ലാദത്തോടെ ചാടി എഴുന്നേറ്റു. "ദീപ്തി..." സ്നേഹത്തോടെ അവൻ വിളിച്ചു. "ഹരിയോട് ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നതല്ലേ എന്നെ കാണാനായി ഇങ്ങോട്ട് വരരുതെന്ന്." അവനെ കണ്ടപാടെ ദീപ്തി ചൂടായി. ദീപ്തി ഇപ്പോഴെങ്കിലും സന്തോഷത്തോടെ തന്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടി വന്ന് കുശലം ചോദിക്കുമെന്ന് കരുതിയ ശ്രീഹരിക്ക് ദേഷ്യത്തോടെയുള്ള അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ സങ്കടമാണ് തോന്നിയത്. "നീ ഒരു കാൾ പോലും ചെയ്യാതായിട്ട് എത്ര നാളായി ദീപ്തി. നിന്റെ വിവരങ്ങൾ അറിയാതെ ഞാൻ എത്ര മാത്രം ടെൻഷൻ അടിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് അറിയാമോ. അവസാനം നിന്നെ കാണാൻ കൊതിയോടെ ഇങ്ങോട്ട് ഓടി വന്ന എന്നെ കണ്ട് സന്തോഷിക്കുന്നതിന് പകരം നീ ദേഷ്യപ്പെടുകയാണോ ദീപ്തി?" ഇടർചയോടെ ശ്രീഹരി അവളോട് ചോദിച്ചു. "എന്റെ തിരക്കി എന്റെ നാട്ടിലേക്ക് ഒരിക്കലും ഹരിയോട് വരരുതെന്ന് പറഞ്ഞത് ഇതൊക്കെ കൊണ്ടാണ്. എന്നെ അറിയുന്ന ആളുകൾ ഉള്ള സ്ഥലത്ത് വച്ച് എനിക്ക് ഹരിയോട് പരിചയം പുതുക്കി സംസാരിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ട്. എന്നോടുള്ള നിന്റെ സമീപനം കണ്ടാൽ തന്നെ മറ്റുള്ളവർക്ക് നമ്മൾ കേവലം സുഹൃത്തുക്കൾ അല്ലെന്ന് മനസ്സിലാകും." ദീപ്തി പറഞ്ഞു. "മറ്റുള്ളവർ എന്ത് കരുതിയാലും നിനക്കെന്താ ദീപ്തി. നമ്മൾ വിവാഹം കഴിക്കാൻ പോകുന്നവരല്ലേ." "അത് ഹരി മാത്രം തീരുമാനിച്ച മതിയോ?" ദീപ്തിയുടെ ചോദ്യം കേട്ട് ഹരി ഒന്ന് ഞെട്ടി. "ദീപ്തി... നീയെന്താ ഇപ്പോ ഇങ്ങനെയൊക്കെ പറയുന്നത്. എന്താ നിന്റെ ഉദ്ദേശം. നാട്ടിലേക്ക് ട്രാൻസ്ഫർ കിട്ടി വന്നപ്പോ മുതൽ നിന്റെ മാറ്റം ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ട്. എന്താ നിനക്കിപ്പോ എന്നെ വേണ്ടെന്ന് ഉണ്ടോ?" ശ്രീഹരി ദേഷ്യം കൊണ്ട് വിറച്ചു. "ഞാൻ പറയുന്നത് ഹരി സമാധാനത്തോടെ കേൾക്കണം. നമുക്കൊരിക്കലും വിവാഹം കഴിച്ച് ഒരുമിച്ച് ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ല ഹരി. എന്റെ മോൾക്ക് ഞാൻ ഹരിയെ കല്യാണം കഴിക്കുന്നതിൽ താല്പര്യമില്ല. അവൾക്ക് ഇഷ്ടം ഞാൻ രവിയേട്ടനെ കല്യാണം കഴിക്കുന്നതാണ്. വീട്ടുകാർക്കും അതാ താല്പര്യം. അവർ ഞങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള കല്യാണം ഏകദേശം ഉറപ്പിച്ച മട്ടാ." ദീപ്തിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ശ്രീഹരി ഞെട്ടലോടെ നിന്നു. "എന്നിട്ട് നീ സമ്മതിച്ചോ? എന്നെ മറന്ന് രവിയെ കല്യാണം കഴിക്കാൻ നിനക്ക് പറ്റുമോ ദീപ്തി." "ഹരിയേ എനിക്ക് മറ്റാരേക്കാളും ഇഷ്ടമാണ്. പക്ഷേ നൊന്ത് പെറ്റ മകളുടെ ഇഷ്ടത്തിന് അപ്പുറം എനിക്ക് മറ്റൊന്നിനും പ്രാധാന്യം കൊടുക്കാൻ കഴിയില്ല ഹരി. ഹരിയെ കല്യാണം കഴിക്കണമെങ്കി എനിക്കെന്റെ വീട്ടുകാരെ വെറുപ്പിക്കേണ്ടി വരും. അത് എന്നെ കൊണ്ട് പറ്റില്ല. അതുകൊണ്ട് എന്റെ മോൾക്ക് വേണ്ടി രവിയേട്ടനെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ ഞാൻ സമ്മതം മൂളി. അടുത്ത മാസം 10 ന് ഞങ്ങളുടെ വിവാഹമാണ്." "ഓഹ്... അപ്പോൾ എല്ലാം നേരത്തെ തീരുമാനിച്ചു കഴിഞ്ഞല്ലേ. നിന്നേം കാത്തിരുന്ന ഞാൻ വെറും വിഡ്ഢി. കൊള്ളാം ദീപ്തി എന്നെ പറ്റി എല്ലാം അറിയുന്ന നീ എന്നോട് ഇങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്യണം." ശ്രീഹരിക്ക് തന്നോട് തന്നെ പുച്ഛം തോന്നി. "ഹരി ദയവ് ചെയ്ത് എന്നെ കുറ്റപ്പെടുത്തരുത്. എന്റെ സാഹചര്യം മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിക്ക്. എനിക്ക് എന്റെ മോളെക്കാൾ വലുതല്ല ഒന്നും. ഹരിയുടെ വീട്ടുകാർക്ക് ഒരു കുട്ടിയുള്ള എന്നെ ഹരി കല്യാണം കഴിക്കുന്നതിൽ എന്തായാലും ഇഷ്ടക്കേട് ഉണ്ടാകും. ഇല്ലെന്ന് ഹരിക്ക് ഉറപ്പിച്ചു പറയാൻ കഴിയുമോ?" ദീപ്തി ചോദിച്ചു. "ഞാൻ തർക്കിക്കുന്നില്ല ദീപ്തി. എന്റെ വീട്ടുകാർക്ക് ഇഷ്ടക്കേട് ഉണ്ടെങ്കിലും അതൊന്നും അവർ നിന്നോട് കാണിക്കില്ല. പിന്നെ നിനക്ക് എന്തിനും സപ്പോർട് ആയിട്ട് ഞാൻ കൂടെ ഉള്ളപ്പോ ആരെ പേടിക്കാനാണ്." "അതൊക്കെ ശരിയായിരിക്കും ഹരി. നീ എനിക്ക് സപ്പോർട് ആയിട്ട് ഉണ്ടാകുമെന്ന് എനിക്കറിയാം. പക്ഷേ ഒരു കുഞ്ഞുള്ള എനിക്ക് എന്റെ വീട്ടുകാരെ വെറുപ്പിച്ച് നിന്റൊപ്പം ജീവിക്കുന്നത് ഭാവിയിൽ ബുദ്ധിമുട്ട് തന്നെയായിരിക്കും ഹരി. കാരണം നാളെ എനിക്കോ എന്റെ മോൾക്കോ ഒരു വയ്യായ്ക വന്നാൽ എനിക്ക് നിന്റെ വീട്ടുകാരെ അല്ലേ ആശ്രയിക്കേണ്ടി വരുക. നിന്റെ വീട്ടുകാരുമായി രക്ത ബന്ധമില്ലാത്ത എന്റെ കുഞ്ഞിനെ നോക്കാൻ അവർക്കും ബുദ്ധിമുട്ട് ആയിരിക്കില്ലേ. എനിക്ക് നിന്നിൽ കുഞ്ഞ് ഉണ്ടാകുമ്പോഴും എന്റെ മോൾ തഴയപ്പെടില്ലേ. അതൊന്നും അവൾക്ക് സഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞെന്ന് വരില്ല. എന്റെ സുഖത്തിനും സന്തോഷത്തിനും വേണ്ടി എന്റെ മോളെ കരയിപ്പിക്കാൻ എന്നെ കൊണ്ട് കഴിയില്ല ഹരി. എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം." ദീപ്തി അവന് മുന്നിൽ കൈകൾ കൂപ്പി. "ഇതൊന്നും എന്റെ കൂടെ കിടക്കുമ്പോ നീ ഓർത്തില്ലേ." ശ്രീഹരി ദേഷ്യപ്പെട്ടു. "ഹരി... പ്ലീസ്... ഇത്രയും ചീപ്പായിട്ട് സംസാരിക്കരുത്." "നിനക്ക് എന്തും കാണിക്കാം. ഞാൻ അതൊന്നും പറയാൻ പാടില്ലല്ലേ. നീ തന്നെ അല്ലേ അന്ന് എല്ലാത്തിനും മുൻകൈ എടുത്ത് ഒക്കെ ചെയ്തത്. മീര പോയ ശേഷം ഏകദേശം ഒരു വർഷം വരെ നമ്മൾ ഭാര്യാ ഭർത്താക്കന്മാരെ പോലെയല്ലേ ജീവിച്ചത്. അന്നൊന്നും എന്തെ ഈ മോളെ കുറിച്ച് നീ ഓർത്തില്ല. നിനക്ക് വലുത് നിന്റെ സുഖങ്ങൾ ആയിരുന്നു." ശ്രീഹരി ദേഷ്യം കൊണ്ട് അടിമുടി വിറച്ചു. "ഹരീ... ഇങ്ങനെയൊന്നും എന്നോട് പറയരുത്. എന്റെ മോൾക്ക് ഞാൻ നിന്നെ വിവാഹം കഴിക്കുന്നത് ഇഷ്ടപ്പെടില്ലെന്ന് അന്നെനിക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നല്ലോ. അവൾ ഇങ്ങനെ എതിർക്കുമെന്നും ഞാൻ രവിയേട്ടനെ മാത്രേ വിവാഹം കഴിക്കാവു എന്ന് മോൾ നിർബന്ധം പിടിക്കുമെന്നും കരുതിയില്ല. അതുകൊണ്ടല്ലേ എനിക്ക് ഇങ്ങനെയൊരു തീരുമാനം എടുക്കേണ്ടി വന്നത്. നാളെ എനിക്കോ മോൾക്കോ ഒരാവശ്യം വന്നാൽ ചിലപ്പോ ഹരിക്ക് എല്ലാം കൂടി ഒറ്റയ്ക്ക് മാനേജ് ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞെന്ന് വരില്ല. അപ്പോ എനിക്കെന്റെ വീട്ടുകാരെ ആശ്രയിക്കേണ്ടി വരും. അവരെ പിണക്കി നിന്റെ കൂടെ ജീവിക്കാൻ തുടങ്ങിയാൽ എനിക്ക് പിന്നെ ഇങ്ങോട്ടൊരു വരവ് ഉണ്ടാവില്ലല്ലോ. അതൊക്കെ ഓർത്തപ്പോ ഞാൻ കുറച്ചു വിഷമിക്കുന്നതാണ് നല്ലതെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. അതുകൊണ്ട് ഹരി നമുക്കിടയിൽ സംഭവിച്ചതെല്ലാം മറന്ന് നല്ലൊരു കുട്ടിയെ കല്യാണം കഴിച്ച് ജീവിക്കണം." ദീപ്തിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ശ്രീഹരിക്ക് തളർച്ച തോന്നി. ദേഷ്യവും സങ്കടവും കൊണ്ട് അവന്റെ കണ്ണുകൾ നീറിപ്പുകഞ്ഞു. "നിനക്ക് വേറെ കെട്ടണമെങ്കി കെട്ടിക്കോ... രണ്ടോ മൂന്നോ നാലോ... ഒക്കെ... എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഞാൻ 3 പെണ്ണുങ്ങളെ സ്നേഹിച്ചു. ആദ്യത്തെ പെണ്ണിനെ എന്റെ പിടിപ്പുക്കേട് കൊണ്ട് നഷ്ടപ്പെട്ടു. രണ്ടാമത്തെ പെണ്ണ് വഞ്ചകി ആണെന്ന് അറിഞ്ഞതോടെ വെറുത്തു ഉപേക്ഷിച്ചു. മൂന്നാമത്തേത് ആയിരുന്നു നീ. നീയെങ്കിലും എന്നെ ഉപേക്ഷിക്കില്ല ആത്മാർത്ഥമായി സ്നേഹിക്കുമെന്ന് ഞാൻ കരുതി. പക്ഷേ നീയും മീരയെ പോലെ സ്വാർത്ഥയായിരുന്നു. പക്ഷേ മീര നിന്നെക്കാൾ ഭേദമായിരുന്നു. അവൾ എന്നെ സ്വന്തമാക്കാൻ വേണ്ടിയാ ഓരോന്ന് ചെയ്ത് കൂട്ടിയത്. നീ പക്ഷേ എന്നോട് സ്നേഹം കാണിച്ചു നൈസ് ആയിട്ട് തേച്ചു പോയി. പൊയ്ക്കോ... നിന്റെ ഇഷ്ടം പോലെ ആരയാന്ന് വച്ചാ കെട്ടിക്കോ. പക്ഷേ ഇനി ശ്രീഹരിയുടെ ജീവിതത്തിൽ ഒരു പെണ്ണ് ഉണ്ടാവില്ല.. ഞാൻ ആദ്യമായും അവസാനമായും അറിഞ്ഞ പെണ്ണ് നീ മാത്രമാണ്. ഇനി ഒരു പെണ്ണിനേം എനിക്ക് അറിയണ്ട. ഒറ്റക്കും ഈ ലോകത്ത് ജീവിക്കാൻ കഴിയും. നീ ഒരു കാര്യം ഓർത്ത് വച്ചോ ദീപ്തി ആരുടെ കൂടെ ജീവിച്ചാലും നിനക്കൊരിക്കലും സമാധാനം കിട്ടില്ല. എന്നെ ചതിച്ച് എന്റെ ജീവിതം തകർത്തിട്ട നീ മറ്റൊരു ജീവിതം ജീവിക്കാൻ തയ്യാറാകുന്നത്." ശ്രീഹരി ശപിക്കും പോലെ പറഞ്ഞു. "എന്തിനാ ഹരി എന്നെ ശപിക്കുന്നത്. ഒന്നും മനഃപൂർവം അല്ലല്ലോ. എന്റെ അവസ്ഥ ഇങ്ങനെയായി പോയത് കൊണ്ടല്ലേ." ദീപ്തി കരച്ചിലടക്കി അവനെ നോക്കി. "കൂടുതൽ ന്യായീകരിക്കണമെന്നില്ല ദീപ്തി. നിനക്ക് പറയാനുള്ളത് കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ പോകാൻ നോക്ക്. ഇനി നിന്നെ അന്വേഷിച്ചു ഞാൻ ഇങ്ങോട്ട് വരില്ല. അതോർത്തു നീ പേടിക്കണ്ട." ശ്രീഹരി അവൾക്ക് മുഖം കൊടുക്കാതെ പറഞ്ഞു. "ഹരി... ഞാൻ..." ദീപ്തിക്ക് ഇനിയും എന്തൊക്കെയോ കൂടി പറയണമെന്ന് ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ അവൻ മുഖം തിരിച്ചു നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ പറയാൻ വന്നത് പാതിയിൽ നിർത്തി അവൾ കുറച്ചു സമയം അവനെ നോക്കി നിന്നു. ശ്രീഹരി തന്നെ നോക്കുന്നില്ലെന്ന് കണ്ടതും ദീപ്തി നിരാശയോടെ മുഖം താഴ്ത്തി. "ഞാൻ പോകുവാ ഹരി... ഇനി ഒരിക്കലും നമ്മൾ തമ്മിൽ കാണാതിരിക്കട്ടെ." അത്രയും പറഞ്ഞിട്ട് അവൾ തിരിഞ്ഞു നടന്നു. ശ്രീഹരി നിറ കണ്ണുകളോടെ ദീപ്തി നടന്ന് മറയുന്നത് നോക്കി നിന്നു. തിരിഞ്ഞു നോക്കി തിരിഞ്ഞു നോക്കിയാണ് അവൾ അവിടുന്ന് പോയത്. തന്റെ ജീവിതം അവിടെ അവസാനിച്ചുവെന്ന് ശ്രീഹരിക്ക് തോന്നി. ആ സമയം അവന്റെ മനസ്സിലേക്ക് വേണിയുടെ മുഖം കടന്ന് വന്നു. ഒരു തെറ്റിദ്ധാരണയുടെ പേരിൽ താൻ നഷ്ടപ്പെടുത്തിയത് വിലപ്പെട്ട മാണിക്യമായിരുന്നുവെന്ന് നിരാശയോടെ അവനോർത്തു. ശ്രീഹരിയെ പോലെ കിഷോറും വേണിയെ സ്വന്തമാക്കാൻ കഴിയാത്തതോർത്ത്‌ നിരാശപ്പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ നിശ്ചയം മാധവുമായി കഴിഞ്ഞെന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോ മുതൽ പലവിധ ചിന്തകൾ കിഷോറിന്റെ മനസ്സിലൂടെ കടന്ന് പൊയ്ക്കൊണ്ടിരുന്നു. താൻ സ്വന്തമാക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചവൾ മറ്റാർക്കെങ്കിലും സ്വന്തമാകുന്നതിനെ കുറിച്ച് അവന് ചിന്തിക്കാൻ പോലും സാധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. അടുത്ത പാർട്ടിൽ കഥ തീരുവാണേ.... പുതിയ കഥ 'സിന്ദൂരം' വായിച്ചു അഭിപ്രായം പറയാൻ മറക്കരുത്. കാത്തിരിക്കൂ...

#💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ MY DOCTOR ❤️51 അഞ്ജു എത്ര വേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടും നാലഞ്ച് കമ്മലുകളും ഒരു കൂട്ടം കുപ്പിവളകളും ഏഥൻ വാങ്ങിച്ചു. " ഇത്രേം വേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞതല്ലേ..." അവൾ മുഖം വീർപ്പിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. " ഇതൊക്കെ  ഓരോരുത്തര് വാങ്ങി കൊടുക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ അതൊന്നും ഒരിക്കലും എന്റെ ജീവിതത്തിൽ സംഭവിക്കാൻ യാതൊരു സാധ്യതയുമില്ലെന്ന് ഉറച്ചു വിശ്വസിച്ചിരുന്നൊരാളാണ് ഞാൻ. പക്ഷെ കാലം എനിക്ക് വേണ്ടി ഇങ്ങനൊരു പൂക്കാലം കാത്തു വെച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ ഉള്ള അവസ്ഥയുണ്ടല്ലോ.... അത് പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കാൻ പറ്റുന്നതല്ല.  ഈ കടമൊത്തം എന്റെ കുഞ്ഞിന് വാങ്ങി തന്നാലും എനിക്ക് മതിയാവില്ല. അത്രക്കും  ഇതൊക്കെ ഞാൻ ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ട്. " ഏഥൻ അവളെ തോളിൽ കയ്യിട്ട് ചേർത്തു പിടിച്ചു. ഇങ്ങനെയൊക്കെ പറഞ്ഞാൽ പിന്നെ അഞ്ജു എന്ത് പറയാനാണ്.... രണ്ടു പേരും ആൽമരത്തിന്റെ ചുവട്ടിലേക്ക് നടന്നു. " മക്കളെ .. മുഖം നോക്കി ലക്ഷണം പറയും... ഒന്ന് നോക്കിയാട്ടെ... " കയ്യിൽ ഒരു ഭാണ്ഡകെട്ടുമായി ആൽ തറയിൽ ഇരിക്കുന്ന കഷായ വസ്ത്രം ധരിച്ചൊരു മുത്തശ്ശി അവരെ നോക്കി ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. അഞ്ജുവും ഏഥനും ഒരേ പോലെ അവരെ നോക്കി. അവർ നോക്കുന്നത് കണ്ടതും ആ മുത്തശ്ശിയുടെ ചുണ്ടിലെ ചിരി മാറി അവിടൊരു വല്ലാത്ത ഭാവം വന്ന് ചേർന്നു. " നോക്കിയാലോ " അഞ്ജു ചോദിച്ചു. " നോക്കികളയാം... " അവർ മുത്തശ്ശിക്ക് മുന്നിലായി വന്നു നിന്നു. അവര് വന്ന് നിന്നതും മുത്തശ്ശിയുടെ കണ്ണുകളിൽ വല്ലാത്തൊരു പിടപ്പായിരുന്നു. കാണാൻ പാടില്ലാത്തതെന്തോ ഇരുവരുടെയും മുഖത്ത് കണ്ടതുപോലൊരു പ്രേത്യേക ഭാവത്തിൽ അവർ രണ്ടു കണ്ണുകളിലേക്കും മാറി മാറി നോക്കി. " അപകടങ്ങൾ തീർന്നെന്നു കരുതുന്നുണ്ടോ... തീർന്നിട്ടില്ല, നിന്റെ ജീവിതത്തിലെ ആപത്തുകൾ തുടങ്ങിയിട്ടേയുള്ളു. പാർവതിയിൽ നിന്നും മഹാകാളിയിലേക്കുള്ള നിന്റെ മാറ്റത്തിന്റെ സമയമായി തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. അത് പോലെ നീയൊരു സുമംഗലിയാവാനും അതികകാലം വേണ്ടി വരില്ല." അവർ പറയുന്നത് കേട്ട് അഞ്ജു ഒന്ന് പകച്ചു. " സംരക്ഷിച്ചു കൊൾക... നിന്നെ കൊണ്ട് മാത്രമേ സാധിക്കു... ഇവളൊരുത്തി ജനിച്ചത് പോലും നിനക്ക് വേണ്ടിയാണ്. അവൾ നേരിടാൻപോകുന്ന അപകടത്തെ തടയുക അസാധ്യം. പക്ഷെ നിന്റെ ദേവിയെ തളരാതെ നോക്കുക ദേവാ..... അവളിലെ മഹാകാളി ഉണരും നേരം നിയന്ത്രണം നിന്റെ കയ്യിലായിരിക്കും. നിന്നിലെ ഭൈരവനെ അടക്കി അവളിലെ കാളിയെ നിയന്ത്രിക്കുക... പോരാടുക... എതിരാളി ഒരിക്കലും നിസ്സാരനല്ലെന്ന് ഓർക്കുക.. നിന്നെ നശിപ്പിച്ചില്ലെങ്കിലും നിന്റെ ദേവിയെയവൻ നശിപ്പിക്കും " അവർ ഏഥനോട് പറയുന്നത് കേട്ട് അഞ്ജു ഭയത്തോടെയവന്റെ കൈകളിൽ കൈ കോർത്തു. ഏഥൻ വേദനിപ്പിക്കാതെ എന്നാൽ മുറുകെ ആ കയ്യിൽ പിടിച്ചു. അവനും ആകെ ഞെട്ടി തരിച്ചിരുന്നു. ഇതിലൊന്നും അവനൊട്ടും വിശ്വാസമില്ല. പക്ഷെ  അവർ പറയുന്നത് കേൾക്കുമ്പോൾ എന്തോ ഒന്ന് സംഭവിക്കാൻ പോകുന്നു എന്നൊരു തോന്നൽ. അഞ്ജുവിന്റെ മനസ്സിലേക്ക് എതിരാളി എന്ന വാക്ക് കേട്ടപ്പോൾ ഓടി വന്നത് മഹേഷിന്റെ മുഖമായിരുന്നു. " അവളെന്തു നേരിട്ടാലും ഒരു നിഴൽ പോലെ കൂടെ ഞാനുണ്ടാകും. അവളിലെ കാളിയെ അടക്കി നിർത്തുന്ന ഭൈരവൻ ആയല്ല... അതിനെ ആളികത്തിക്കുന്ന നല്ലൊരു പാതിയായി..... " ഏഥൻ പെട്ടന്നാണത്  പറഞ്ഞത്. അത് കേട്ടതും  അവരുടെ മുഖമൊന്നു തെളിഞ്ഞു. " നിനക്കവളും അവൾക്ക് നീയും ഉള്ളിടത്തോളം കാലം എന്തിനെയും അതിജീവികാൻ ഭഗവാൻ നിങ്ങൾക്ക് കരുത്തു തരട്ടെ. " കൂടുതൽ ഒന്നും പറയാൻ ഇല്ലെന്ന പോലെ രണ്ടു കൈകൾ കൊണ്ടും അവരുടെ നേരെ ഉയർത്തി കണ്ണടച്ചവർ അനുഗ്രഹിച്ചു. ഏഥൻ മുത്തശ്ശിക്ക് നേരെയൊരു 500ന്റെ നോട്ട് നീട്ടിയെങ്കിലും അതവർ വാങ്ങിക്കാൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല. ഇരുവരും സ്റ്റെപ്പുകൾ കയറി അമ്പലത്തിലെത്തി പാർക്കിങ്ങിലുള്ള ബൈക്കിനടുത്തേക്കെത്തി. " എന്നാലും എന്തായിരിക്കും ആ മുത്തശ്ശി അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്... " വല്ലാത്തൊരു ആകുലതയോടെ അഞ്ജു ഏഥനെ നോക്കി. " എന്തുദ്ദേശിച്ചു പറഞ്ഞതാണെന്നൊന്നും എനിക്കറിയില്ല.... ആ പറഞ്ഞത് ഇനി സത്യമായാലും കള്ളമായാലും എന്റെ ബേബിടെ ഒപ്പം ഞാനില്ലേ... വരുന്നത് വരട്ടെന്നേ... നമ്മുക്ക് ഒരുമിച്ച് നിന്ന് പൊരുതാം ." ഉള്ളിൽ ഒരു തീഗോളം പുകയുമ്പോഴും ഉറച്ച സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞവൻ അവളുടെ രണ്ടു കവിളിലിലും പിടിച്ചു വലിച്ചു. അഞ്ജുവിന്റെ മുഖത്തൊരു തെളിച്ചം വന്നു. " പിന്നേയ് വീട്ടിന്ന് പറഞ്ഞത് ഞാൻ മറന്നിട്ടില്ല കേട്ടോ... " ബൈക്കിൽ കയറി ഇരിക്കും വഴി പതുക്കെയവൻ പറഞ്ഞു. " എന്ത് മറന്നിട്ടില്ലെന്ന്? " അഞ്ജു ബൈക്കിൽ കയറി  " നമുക്ക് ചീത്തയാവണ്ടേ? " ഏഥൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് അഞ്ജു ഞെട്ടി ഉമിനീരിറക്കി. " അത് ഞാൻ........ അന്നേരം വെറുതെ അങ്ങ് പറഞ്ഞതാണ് അല്ലാതെ..... " " അത് സാരമില്ലെന്നേ എന്തായാലും ഞാനത് കാര്യത്തിലെടുത്തു. " ഏഥന്റെ കള്ളച്ചിരി കണ്ടപ്പോൾ അഞ്ജുവിന് വയറ്റിലൂടൊരു കാളിച്ച പോലെയാണ് തോന്നിയത്. " ഞാൻ പറഞ്ഞതിന്റെ അർദ്ധമായിട്ട് ഇങ്ങേരിത് എന്താ ദൈവമേ ചിന്തിച്ചു വച്ചിരിക്കുന്നത്. ആ ചിരി അത്രക്കങ്ങോട്ട് പന്തിയല്ലല്ലോ.....   കാത്തോണേ കൃഷ്ണാ..." അഞ്ജു മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു. ഏഥൻ ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട്‌ ചെയ്തു. അഞ്ജു അവനെ വയറിലൂടെ ചുറ്റി ഇറുക്കി പുണർന്നിരുന്നു. അൽപ്പം മഴക്കാർ മൂടിയ അന്തരീക്ഷത്തിൽ തണുത്ത കാറ്റിന്റെ അകമ്പടിയോടെ ബുള്ളറ്റ് പതുക്കെ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ രണ്ടു ശരീരവും, പ്രണയംകൊണ്ട് തുന്നിചേർത്ത ഒരു മനസ്സുമുള്ള ഏഥനും അഞ്ജനയും അതിരില്ലാത്ത പ്രതീക്ഷകളോടെ പരസ്പ്പരം ചേർന്നിരിക്കുകയായിരുന്നു. അഞ്ജുവിന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം ഒരു വെജ് ഹോട്ടലിൽ നിർത്തി രണ്ടു പേരും മസാല ദോശയും കഴിച്ചു കടുപ്പത്തിൽ ഓരോ ചായയും കുടിച്ചു. വളരെ പതുക്കെ കഴിക്കുന്ന ഏഥനും കഴിച്ചു തീർത്തു അവനെ നോക്കിയിരിക്കുന്ന  അഞ്ജനയും.... വീട്ടിൽ എത്തി ബുള്ളറ്റ് പാർക്ക്‌ ചെയ്തു ഇരുവരും ഇറങ്ങി അകത്തേക്ക് നടന്നു. അഞ്ജുവിന് ചെറുതല്ലാത്ത ഒരു ഭയം ഇല്ലാതില്ല. " come with me baby girl.... And keep your promise..." അവളുടെ കാതോരം വന്ന് ഏഥൻ പറഞ്ഞു. എന്നിട്ട് ഇടുപ്പിലായി ചെറിയൊരു പിച്ച് കൂടെ കൊടുത്തുകൊണ്ടവൻ പടികൾ കയറി റൂമിലേക്ക് പോയി. അഞ്ജു നഖം കടിച്ചു അത് നോക്കി അവിടെത്തന്നെ തറഞ്ഞു നിന്നു. ഏഥന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു കള്ളച്ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു. നേരെ ചെന്നവൻ മുണ്ട് ഊരി മടക്കി ഒരു ഭാഗത്തേക്ക് വച്ചു. ഷർട്ടും ഊരി ഒരു oversized ടീഷർട്ട്  എടുത്തിട്ടു. ഏഥൻ കൈകൾ പിണച്ചു കെട്ടി വാതിൽക്കലേക്ക് നോക്കി നിന്നു. പുറത്തുനിന്നും അടുത്തേക്ക് വരുന്ന കാലടികളുടെ ശബ്ദം കേട്ടതും ഏഥന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പും കൂടി വന്നു. ചാരിയിട്ട വാതിൽ പതുക്കെ തുറന്നു തിരിച്ചറിയാൻ ആവാത്തൊരു ഭാവത്തോടെ അഞ്ജു വന്ന് നിന്നു. അവളോരോ അടികളായി വച്ചവന്റെ തൊട്ടു മുന്നിൽ എത്തി. "Why are you blushing so much?" ഏഥൻ താഴ്ത്തി വച്ചിരിക്കുന്ന മുഖം വിരൽകൊണ്ട് പൊക്കി ചോദിച്ചു. അഞ്ജുവിന്റെ മിഴികൾ ഒന്ന് വെട്ടി. ആ തണുത്ത റൂമിലായിട്ടും അവളുടെ ചെന്നിയിൽ നിന്നും വിയർപ്പ് തുള്ളികൾ ഒഴുകിയിറങ്ങി. " Me, Never... " അഞ്ജു കണ്ണുകൾ താഴ്ത്തി പതുക്കെ പറഞ്ഞു. ഏഥൻ അവളുടെ ഇടുപ്പിലൂടെ കൈയിട്ട് ഒറ്റവലി. അഞ്ജു നേരെ ചെന്നവന്റെ ദേഹത്തിടിച്ചു . അഞ്ജുവിന്റെ നെറ്റി ഏഥന്റെ താടിയിൽ തട്ടി. കൈകൾ രണ്ടും അവന്റെ നെഞ്ചിൽ വച്ചവൾ നിന്നു. അമ്പലത്തിൽ പോയി വന്നത് കൊണ്ടുതന്നെ രണ്ടു പേരിൽ നിന്നും നല്ലൊരു ചന്ദനത്തിന്റെ ഗന്ധമുയരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതവർക്ക് ചുറ്റുമൊരു റൊമാന്റിക് aura ക്രീയേറ്റ് ചെയ്തു. "You're such a liar, baby girl." ഏഥൻ teasing പോലെ പറഞ്ഞു. അഞ്ജു മുഖം ചുളിച്ചു അവനെ ഒന്ന് തള്ളി മാറ്റി തിരിഞ്ഞു നടക്കാൻ ഒരുങ്ങിയതും ഏഥൻ വിടാതവളെ വീണ്ടും വലിച്ചു അവനോട് ചേർത്തു. അഞ്ജുവിന്റെ പുറകുവശം ഏഥന്റെ ദേഹത്ത് തട്ടി നിന്നു. അവളുടെ മുഴുവൻ മുടിയും വിരലുകൊണ്ട് മാടിയവൻ മുന്നിലേക്കിട്ടു. പിൻകഴുത്തിൽ പതുക്കെ ഊതി. അഞ്ജുവിന്റെ ശരീരം മുഴുവൻ കുളിരുകോരി. രോമാഞ്ചം വന്ന് രോമങ്ങൾ മുഴുവൻ എഴുന്നേറ്റ് നിന്നു. ഏഥൻ ഇരുകൈകൊണ്ടും അവളെ മുറുകെ പുണർന്നു പിടിച്ചിരുന്നു. അവൻ പതുക്കെ അവളുടെ പിൻകഴുത്തിലേക്ക് മുഖം ചേർത്തു ഉരസി. അഞ്ജു കണ്ണടച്ച് ശ്വാസം ആഞ്ഞു വലിച്ചു. പെട്ടന്നവൻ മുഖം പിൻവലിച്ചു. "Were you afraid I'd do something?" ( ഞാൻ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യുമെന്ന് നീ പേടിച്ചു പോയോ?) ഏഥൻ അഞ്ജുവിന്റെ ചെവിക്കരികിലേക്ക് വന്നു പ്രത്യേക താളത്തിൽ ചോദിച്ചു. അഞ്ജു ഒന്ന് പതറിയെങ്കിലും ഇല്ലെന്ന് തലയാട്ടി... " I was hoping you would." ( പ്രതീക്ഷിച്ചു പോയി) അഞ്ജുവിന്റെ മറുപടി കേട്ട് ഏഥൻ ഞെട്ടി. ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത എന്തോ കേട്ട പോലെ അവൻ വിടർന്ന കണ്ണുകളോടെ അവളെ മിഴിച്ചു നോക്കി. " really babygirl? " അഞ്ജു അവന്റെ കയ്യിൽ കിടന്ന് ഒറ്റതിരിച്ചിലിൽ  നേരെ നിന്നു. എന്നിട്ടവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് ഉറ്റു നോക്കിയതും ഏഥന്റെ ഫോൺ ശബ്ദിച്ചതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു. " ഛെ..." ഏഥൻ പിറുപിറുത്തു ഫോൺ എടുത്തു. ചെവിയിൽ വച്ചു. സംസാരിച്ചു തീരുംവരെ അവളെ അത്പോലെ തന്നെ പിടിച്ചു നിന്നു. ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്നുള്ള കാൾ ആയിരുന്നു. ഇന്ന് നേരത്തെ എത്തണം എന്ന് പറഞ്ഞു വിളിച്ചതാണ്. " ആ ഫ്ലോ അങ്ങ് പോയി... " ഇതും പറഞ്ഞു ഏഥൻ ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ അവളെ കൈകളിൽ കോരിയെടുത്തു കട്ടിലിൽ കിടത്തി. അവളുടെ അടുത്ത് കിടന്നു. അഞ്ജു അവളുടെ തല അവന്റെ കയ്യിലേക്ക് കയറ്റിവച്ചു. " ഏഥൻ.... ഒന്നും വിചാരിക്കില്ലെങ്കിൽ ഞാനൊരു കാര്യം ചോദിക്കട്ടെ." അഞ്ജു അവന്റെ കുപ്പായത്തിൽ നുള്ളി പിടിച്ചു ചോദിച്ചു " ഹ്മ്മ്.... " അവനൊന്നു മൂളി. "ഒരു gynecologist ആവുമ്പോൾ ഏഥനു ഒരുപാടു കാര്യങ്ങൾ കാണേണ്ടതും ചെയ്യേണ്ടതുമായി വരാറില്ലേ. അപ്പോഴൊക്കെ മനസ്സിൽ എന്തായിരിക്കും." " you mean..... എനിക്കവരോട് sexually ഫീൽ വരുമോ എന്നാണോ?" ഏഥൻ അവൾക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു കിടന്നു. " അങ്ങനെയും പറയാം... " "No way..... ഒരു ദിവസം ഹോസ്പിറ്റലിൽ അവസാനിക്കുമ്പോഴേക്കും പല സ്ത്രീകളെയും പല രീതിയിൽ എനിക്ക് ചികിൽസിക്കേണ്ടി വരാറുണ്ട്. അവരുടെ ഏറ്റവും സ്വകാര്യമായ കാര്യങ്ങൾവരെ എന്നോടാണവർ സംസാരിക്കാറ്. പക്ഷെ അവരോടെനിക്ക് തോന്നാവുന്ന വികാരങ്ങൾ ഏതൊക്കെ ആണെന്നോ... Empathy and Respect.... അതിലപ്പുറം എന്തെങ്കിലും തോന്നിയാൽ ഈ ജോലിക്ക് ഞാൻ അർഹനല്ല. ഞാൻ അവർക്കൊക്കെ ഒരു സൊല്യൂഷൻ maker ആണ്. എനിക്കവർ സഹോദരിയാവാം അമ്മയാവാം മകളാവാം... ആ ഒരു ചിന്തമാത്രമേ എന്നെപോലെ ഏതൊരു ഡോക്ടറുടെ ഉള്ളിലും ഉണ്ടാകാറുള്ളു. നിന്നോട് ഈ കുസൃതികൾ കാണിക്കുന്ന ഏഥൻ, അത് നിനക്ക് മാത്രം കാണാൻ അവകാശമുള്ള എന്റെയൊരു ഭാഗമാണ്. അതൊരിക്കലും വരുന്നവർക്കും പോകുന്നവർക്കും മുന്നിൽ ഞാൻ കാണിക്കാറില്ല. എന്റെ baby ഒരു പേഷ്യന്റ് ആയിട്ടാണ് എനിക്ക് മുന്നിൽ ആദ്യമായി വന്നിരുന്നതെങ്കിൽ ഈ റിലേഷൻ ഇത്ര വേഗത്തിൽ മുന്നോട്ടുപോലും പോകുമായിരുന്നില്ല... " ഏഥൻ ഒറ്റ ശ്വാസത്തിൽ പറഞ്ഞു. അഞ്ജു ബഹുമാനത്തോടെ അവനെ നോക്കി. "Partnarship ന്റെ റിയൽ വാല്യൂ പോലും മനസ്സിലാകാത്ത പ്രായത്തിൽ എല്ലാം അവസാനിപ്പിച്ച ആളല്ലേ ഏഥൻ. അപ്പോൾ മുന്നെയൊരിക്കലും വീണ്ടുമൊരു  പാർട്ണർ വേണമെന്ന് തോന്നിയിട്ടില്ലേ? " " ഇല്ലെന്നാരു പറഞ്ഞു. തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്ന് ഒരുപാട് സ്‌ട്രെസ്സിൽ വന്ന് കയറുമ്പോൾ ' നീ ഒകെ അല്ലേ ഏഥൻ.. ഞാൻ തല മസ്സാജ് ചെയ്തു തരട്ടെ..' ഇങ്ങനെ ചോദിക്കാൻ ഒരാളുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് തോന്നിയിട്ടുണ്ട് അല്ലെങ്കിൽ, ലീവ് ഉള്ള ഞായറാഴ്ചകളിൽ ഒറ്റക്ക് കോഫി ഇട്ട് കുടിക്കുമ്പോൾ ' എന്റെ കോഫി എങ്ങനെയുണ്ട്? ' എന്ന് ചോദിച്ചു അത് പങ്കുവെക്കാൻ ഒരാളുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ... മുറ്റത്ത് നട്ടുവച്ചിട്ടുള്ള റോസ്ഫ്ലവർ പൂത്തു നിൽക്കുമ്പോൾ അതിലൊന്ന് പൊട്ടിച്ചെടുത്തു തലയിൽ വെറുതെ വെച്ചുകൊടുക്കാൻ ഒരാളുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ.... അങ്ങനെ അങ്ങനെ ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഒക്കെ തോന്നിയിട്ടുണ്ട്." " എന്നിട്ടെന്തേ അങ്ങനെ ഒരാളെ കൂടെകൂട്ടാൻ effort ഇട്ടില്ല.. " " ആദ്യത്തെ റീസൺ സിറിയെ പോലെ വലിയൊരു കുട്ടിയുടെ അച്ഛൻ ആണെന്ന അപകർഷത ബോധം. രണ്ടാമത്തെ റീസൺ ഫസ്റ്റ് relationship trauma. മൂന്നാമത്തെ റീസൺ ഇനിയൊരു  realtionship ഉണ്ടായിട്ട് അതൊരു failure ആയി പോയാലോ എന്ന പേടി... " ഏഥൻ നിസ്സാരമായി പറഞ്ഞു. അഞ്ജുവിന് ആ മനുഷ്യനോട് വല്ലാത്ത സ്നേഹവും ബഹുമാനവും തോന്നി. " Then, why me?... " " ഈ മൂന്നു റീസണും ഞാൻ മനപ്പൂർവം മറന്നുപോയത് നിന്നെ അന്നാ റെസ്റ്റോറന്റ്റിൽ വച്ചു കണ്ടപ്പോഴായിരുന്നു. പിന്നെ എന്തോ... ഉള്ളിൽ ഒരു തോന്നൽ ആയിരുന്നു. നീ എന്റേതാണ് എന്ന തോന്നൽ. അതെന്തുകൊണ്ടാണെന്ന് ഇപ്പോഴുമെനിക്കറിയില്ല... " അഞ്ജു ഒന്ന് ചിരിച്ചു. " why me? " അഞ്ജു ചോദിച്ച അതേ താളത്തിൽ ഏഥൻ ചോദിച്ചു. " അറിയില്ല.... ഏഥൻ പറഞ്ഞ ആ തോന്നലില്ലേ, അതെന്റെ ഉള്ളിലും ഉണ്ടായിരുന്നു. " ഏഥൻ അവളുടെ നെറുകിൽ ചുംബിച്ചു. " ഏഥൻ doctor ആയിട്ട് സിറി ബിസിനെസ് സ്റ്റഡീസ് എടുത്തപ്പോൾ ഒന്നും തോന്നിയില്ലേ? " " അവൻ അവന്റെ മമ്മിയെ പോലെയാണ്. അവളൊരു passionate ബിസിനസ്‌ aspirant ആയിരുന്നു. ജാനിനെ ഞാൻ മനസിലാക്കിയിടത്തോളം അവളിപ്പോൾ സ്വന്തമായി ബിസിനെസ് നടത്തുന്ന ഒരു പവർഫുൾ women ആയിരിക്കും... പിന്നെ അവന്റെ ജീവിതം അവന്റെ മാത്രം തീരുമാനങ്ങൾ അല്ലേ... ഞാൻ എന്തിന്നതിൽ ഇടംകോലിടണം. " അഞ്ജു തലയാട്ടി.. " സിറിയുടെ മമ്മിയെ വീണ്ടും കാണേണ്ടി വന്നാൽ.. " അത് ചോദിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് ചെറുതായൊന്നു കൂടിയോ... " കാണാതിരിക്കട്ടെ.... ഇനി കാണേണ്ടി വന്നാൽ... അത് നിന്റെയും സിറിയുടെയും കൂടെയായിരിക്കട്ടെ.." ഏഥൻ ഒരാലോചനയോടെ പറഞ്ഞു... അഞ്ജു വീണ്ടുമെന്തോ ചോദിക്കാൻ ഒരുങ്ങിയതും ഏഥന്റെ ഫോൺ അടിച്ചു. ഏഥൻ അതെടുത്തു നോക്കി. " എനിക്ക് പോകണം... " അതിൽ നോക്കിയവൻ നിരാശ്ശയോടെ പറഞ്ഞു. " ഹ്മ്മ്.... എന്നാൽ പോയിട്ട് വായോ.. രാത്രി എന്നെ റെസ്റ്റോറന്റിൽ വന്ന് പിക്ക് ചെയ്താൽ മതി..... " അഞ്ജു ആ കവിളിൽ ഒരു കുഞ്ഞ് ചുംബനം കൊടുത്തു പറഞ്ഞു. അവനതിനൊന്ന് ചിരിച് അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു. തുടരും........

#📙 നോവൽ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ നീയെൻ നീലാംബരി 🦋19 രണ്ടു പേരും സന്തോഷത്തോടെ അടുക്കള വശത്തേക്ക് കയറി. അപ്പോഴും അടുക്കള മുഴുവൻ വൃത്തിക്കേടായി കിടക്കുകയാണ്. മധു അതൊന്ന് നോക്കി അകത്തേക്ക് നടന്നു. " നീ പൊക്കോ..... ഞാൻ അങ്ങ് വന്നോളാം.." അഭി പറഞ്ഞത് കേട്ട് മധു നിന്നു. " എന്താ കാര്യം? " " ഇതൊക്കെ എന്നും ഞാനാണ് ക്ലീൻ ചെയ്യാറ്.  ഞാൻ ക്ലീൻ ചെയ്തിട്ട് വരാം... " അവനത് പറഞ്ഞു തീർന്നതും മധു അവനെ രൂക്ഷമായോന്ന് നോക്കി. " തനിക്കെന്താടോ... ഇങ്ങനെ അടിമ ആയിരിക്കാൻ ഇത്ര ഇഷ്ട്ടം.... " മധു ദേഷ്യത്തിൽ ചോദിച്ചു. അഭി ഒന്നും മിണ്ടാതെ തല താഴ്ത്തി നിൽക്കുകയാണ് . മധുവിനാണെങ്കിൽ അവന്റെ കാട്ടികൂട്ടൽ കണ്ടിട്ട് സഹിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. " ഇനി മുതൽ അഭിമന്യു സ്വന്തം കാര്യം മാത്രം നോക്കുന്നുള്ളു. കേട്ടല്ലോ... ഇങ് വാ... " ഇത്രയും പറഞ്ഞു അവന്റെ കയ്യും വലിച്ചവൾ അകത്തേക്ക് നടന്നു. അഭിക്ക് അമ്മായിമാർ ഇനി എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കും എന്നോർത്തു എന്തോ വല്ലാത്തൊരു ബുദ്ധിമുട്ടായിരുന്നു. ആ ബുദ്ധിമുട്ടോടെ തന്നെയാണ് അവൾക്കൊപ്പം റൂമിലേക്കവൻ ചെല്ലുന്നതും. ആ ഒരു ഭാവത്തിൽ കട്ടിലിലേക്ക് കിടക്കുന്നവനെ കണ്ട് മധു ഒന്ന് നെടുവീർപ്പിട്ടു. " മനു.... തന്റെ മനസ്സിൽ എന്താണെന്നൊന്നും എനിക്കറിയില്ല. കിങ്ങിണി പറഞ്ഞത് വച്ചു ഞാൻ മനസിലാക്കിയിടത്തോളം താൻ ഒരു കോൺഫിഡന്റ് ആയ മനുഷ്യൻ ആയിരുന്നു. പ്രതീക്ഷിക്കാതെ വന്ന ഈ അസുഖം തന്നെ തളർത്തി കളഞ്ഞു. ഈ ഒരു സിറ്റുവേഷൻ നമുക്ക് തിരുത്താൻ പറ്റില്ലല്ലോ. വന്നത് വന്നു, ഇനി വരാനുള്ളതും നമുക്ക് തടുക്കാൻ പറ്റില്ല. എല്ലാ സാഹചര്യമാതെയും പൊരുതി തോൽപ്പിക്കണം എന്നൊന്നും ഞാൻ പറയുന്നില്ല. പക്ഷെ ഇങ്ങനെ എല്ലാം അവസാനിച്ചു എന്നപോലെ ഇരിക്കണോ. ട്രൈ ചെയ്തൂടെ. ജീവിക്കാൻ, ജീവിതം ആസ്വദിക്കാൻ... ശ്രമിച്ചൂടെ തനിക്ക്. എല്ലാവരും തന്നെ മുതലെടുക്കുകയാണ്. ഇത് മാത്രമല്ല ഇതിലപ്പുറം താൻ അനുഭവിക്കാനും അതിജീവിക്കാനും കിടപ്പുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് ആരുടേയും അടിമയാവാതെ നോക്ക്. സ്വന്തം കാര്യം മാത്രം ശ്രദ്ധിക്ക്. ശരീരം നോക്ക്.... സ്വയം രോഗിയാണെന്ന് തീരുമാനിക്കാതെ പറ്റും വിധം ഫൈറ്റ് ചെയ്യ്...." നിന്ന നിൽപ്പിൽ ഒറ്റ ശ്വാസത്തിൽ മധു പറഞ്ഞു തീർത്തു. അഭി കിടന്നിടത് നിന്നെണീറ്റ് അവളെ തന്നെ നോക്കി ഇരുന്നു. അവളുടെ വാക്കുകൾ ഇന്നോളം ഇല്ലാത്തൊരു ധൈര്യം തരുന്നത് പോലെയവന് തോന്നി. അഭി ഒന്നും മിണ്ടുന്നില്ലെന്ന് കണ്ടതും മധു മുഖം ചുളിച്ചു അലമാര തുറന്നു. അതിനകത്തേക്ക് നോക്കിയതും മധു ഞെട്ടി പോയി. " എന്റെ ഡ്രസ്സ്‌ ഒന്നും കാണുന്നില്ല.... " മധു ഞെട്ടികൊണ്ട് പറഞ്ഞു. " കാണുന്നില്ലെന്നോ.. " അഭി എണീറ്റു വന്നു. അതിൽ മധുവിന്റെ ഡ്രസ്സ്‌ മടക്കി വച്ചിരുന്നിടത് ഒറ്റ ഡ്രസ്സ്‌ പോലുമില്ല. അപ്പോഴാണ് കിങ്ങിണി ഓടി വന്നവരുടെ റൂമിനു മുന്നിൽ വന്ന് നിൽക്കുന്നത്. " ഏട്ടത്തി.... ഏട്ടത്തിടെ ഡ്രസ്സ് മൊത്തം താരേച്ചി വീടിന് മുന്നിൽ കത്തിച്ചിട്ടിട്ടുണ്ട്.." അവൾ കിതപ്പോടെ പറഞ്ഞു. " എന്താ.... " വല്ലാത്തൊരു ഭാവത്തിൽ പറഞ്ഞ് മധു അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. വാ എന്നും പറഞ്ഞു കിങ്ങിണി അവളുടെ കയ്യും വലിച്ചു പുറത്തേക്കോടി. അഭിയും പുറകെ ഓടി. മുന്നിൽ കണ്ട കാഴ്ച്ചയിൽ മധു കോപം കൊണ്ടു വിറച്ചു. അവളുടെ മൊത്തം വസ്ത്രങ്ങളും വീടിന്റെ മുന്നിൽ കൂട്ടിയിട്ട് തീ ഇട്ടിരിക്കുന്നു. മധുവിന് വല്ലാത്ത ദേഷ്യം തിളച്ചു വന്നു. അവൾ  കാറ്റു പോലെ അകത്തേക്ക് പാഞ്ഞു. അത് കണ്ടതും അഭി പിന്നാലെയോടി. അവളോട്  ഇത്രനേരം സംസാരിച്ച പരിചയത്തിൽ ആ പോക്ക് നല്ലതിനല്ലെന്ന് അഭിക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു. മധു താരയുടെ റൂം തുറന്നു അകത്തു കയറി. ആരോടോ ഫോണിൽ സംസാരിക്കുകയായിരുന്ന താരാ അവളെ കണ്ടതും ഒന്ന് പകച്ചെങ്കിലും അത് മറച്ചു ഫോൺ cut ചെയ്ത് മധുവിനെ ഉറ്റു നോക്കി. " നീയാണോ എന്റെ ഡ്രസ്സ്‌ കത്തിച്ചത്? " " ആണെങ്കിൽ? " താരാ പുച്ഛത്തോടെ തിരിച്ചു ചോദിച്ചു. മധു ദേഷ്യത്തിൽ അവൾക്കു നേരെ പാഞ്ഞു ചെന്നതും അഭി പെട്ടന്നവളുടെ വയറിലൂടെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു. മധു അവന്റെ കയ്യിൽ കിടന്ന് കുതറി. " വിട് മനു... വിടെന്നെ... അവളാരാ എന്റെ ഡ്രസ്സ് കത്തിക്കാൻ. അവളുടെ തന്തയുടെ ഔദാര്യം ഒന്നുമല്ലല്ലോ..... " മധു അവന്റെ കയ്യിൽ കിടന്നു തുള്ളി പിടച്ചു. താരക്ക് അവൾ തന്നെ തല്ലിയേക്കുമോ എന്നൊരു ഭയം തോന്നാതിരുന്നില്ല. " അടങ്ങ് ബാലേ... ഞാൻ വേറെ ഡ്രസ്സ്‌ മേടിച്ചു തരാം.... " അവളെ പിടിച്ചിട്ട് നിൽക്കാത്തത്തിൽ നിസ്സഹാതയോടെ അഭി പറഞ്ഞു. " എന്നെ വിടെടാ.... " അവൾ വീണ്ടും കുതറി. കിങ്ങിണി എല്ലാം കണ്ടു ചിരി കടിച്ചു പിടിച്ചു നിൽക്കുകയായിരുന്നു. തല്ലാൻ പോകുന്ന ഭാര്യയെ പിടിച്ചു വെച്ചേക്കുന്ന ഭർത്താവ് അവൾക്ക് നല്ല entertaining ആയി തോന്നി. " അങ്ങനെ വേണം അഭിയേട്ടന്... ഏട്ടത്തിയെ കൊണ്ട് ഏട്ടൻ കുറച്ചു പാട് പെടട്ടെ, സ്വയം ഒതുങ്ങാൻ വിചാരിച്ചാലും ഏട്ടത്തി കാരണം അത് പറ്റുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല..... " അവൾ മനസിലോർത്തു ചിരിച്ചു. അപ്പോഴേക്കും അഭി അവളെ പിടിച്ചു കൊണ്ടു താഴേക്ക് പോയിതുടങ്ങിയിരുന്നു. മധു എന്തൊക്കെയോ ചീത്ത അഭിയേയും വിളിക്കുന്നുണ്ട്. " എന്റെ ദൈവമേ... ഇതിനെ ഞാൻ എങ്ങനെ മെരുക്കി എടുക്കാനാണ്. " ഇത് ചിന്തിച്ചവൻ നോക്കിയത് കിങ്ങിണിയെ ആയിരുന്നു. അവളുടെ ചിരി കണ്ടതും ആ ചിരി നോക്കി ഒരു കുത്ത് വച്ച് കൊടുക്കാനാണ് അഭികാദ്യം തോന്നിയത്. ' നിന്നെ ഞാൻ എടുത്തോളാട്ടോ ' എന്നാ ഭാവത്തിൽ നോക്കുന്ന ഏട്ടനെ കണ്ടതും കിങ്ങിണി സ്വിച്ച് ഇട്ടപോലെ ചിരി നിർത്തി. അവൾ ' ഞാനൊന്നുമറിഞ്ഞില്ലേ... ' എന്ന ഭാവത്തിൽ വായുവിലേക്ക് നോക്കി ഓക്സിജൻ തിരഞ്ഞു. അഭി ഒരുവിധം അവളെ റൂമിൽ കൊണ്ടുവന്നു കട്ടിലിലേക്കിട്ട് റൂം ലോക്ക് ചെയ്തു നിന്ന് കിതച്ചു. " എന്റെ പൊന്നു ബാലേ.... അവാർഡ് പടം പോലെ പോകുന്ന എന്റെ ലൈഫ് horror ഫിലിം പോലെ ആക്കല്ലേ നീ. " അവളെ എടുത്തു കൊണ്ട് വന്നപ്പോൾ വേദനിച്ച പൊള്ളിയിടത് നോക്കി കൊണ്ട് അഭി പറഞ്ഞു. അവൻ വല്ലാതെ കിതക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. " താൻ എന്തിനാടോ എന്നെ പിടിച്ചോണ്ട് വന്നത്. എനിക്ക് ആ പന്നിക്കിട്ട് രണ്ട് പൊട്ടിക്കണം.... " അവൾ കിടക്കയിൽ നിന്ന് എണീറ്റു. " അവളെ പോയി തല്ലിയെന്ന് വച്ച് നിന്റെ ഡ്രസ്സ്‌ തിരിച്ചു കിട്ടുമോ? ഇല്ലല്ലോ... നീ ഒന്ന് അടങ്ങിക്കെ... " " തന്നോട് പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല. മനുഗാന്ധി...."  അവൾ പിറുപിറുത്തു കട്ടിലിലേക്ക് കമഴ്ന്നു കിടന്നു. അഭിക്ക് അൽപ്പം സമാധാനം തോന്നി. താരയുടെ സ്വഭാവം അഭിക്ക് നന്നായിട്ട് അറിയാവുന്നതാണ്. ചിലപ്പോൾ മധു എന്തെങ്കിലും ചെയ്താൽ അവൾ വീണ്ടും എന്തെങ്കിലും ചെയ്യും. പക്ഷെ ഈ കിടക്കുന്നവൾ പിന്നീട് തിരിച് ചെയ്യുന്നത് എന്താണെന്ന് പറയാൻ പറ്റില്ല. അത്രയും കുറുമ്പി പെണ്ണാണിത്. അഭി അതും ചിന്തിച്ചു കതക് തുറന്നു പുറത്തേക്കിറങ്ങി. അവൻ നേരെ പോയത് അവന്റെ റൂമിന് നേരെ അപ്പുറത്തുള്ള അടച്ചിട്ട റൂമിലേക്കായിരുന്നു. അത് തുറന്നപ്പോഴേ അവന്റെ മൂക്കിലേക്ക് അമ്മയുടെ ഗന്ധം തുളഞ്ഞു കയറി. പെട്ടന്നവന്റെ കണ്ണ് നിരഞ്ഞു. കണ്ണീർ മുണ്ട് ഉയർത്തി അതിൽ തുടച്ചു അവൻ അകത്തേക്ക് കടന്നു. റൂമിൽ ഒരു കോണിൽ കാണുന്ന തടിയാലമാര അഭി പതുക്കെ തുറന്നു. അതിൽ മുഴുവൻ ഒരു ചന്ദനത്തിന്റെ മണം തങ്ങി നിൽക്കുന്ന പോലെ.... പല ഭാഗത്തായി പലതരം വസ്ത്രങ്ങൾ അടുക്കി വച്ചിരിക്കുന്നതിൽ നിന്നും ഒരു മഞ്ഞയിൽ വെള്ള പൂക്കളുള്ള നെറ്റി അഭി വലിച്ചെടുത്തു. അത് കയ്യിൽ എടുത്തു മുഖത്തേക്ക് ഒന്നമർത്തി അഭി ആഞ്ഞു ശ്വസിച്ചു. ആ ഗന്ധം അവന്റെ കണ്ണുകളെ വീണ്ടും ഈറനാക്കി. അവൻ വേഗം അലമാര അടച്ചു റൂമിൽ നിന്നിറങ്ങി റൂം അടച്ചു. അവന്റെ റൂമിലേക്ക് നടന്നു. " ബാലേ.... എണീക്ക്. ദാ തൽക്കാലത്തിന് ഇതിട്ടോ. " അഭി അവളുടെ അടുത്ത് കിടക്കയിൽ പോയിരുന്നു പറഞ്ഞു. മധു തലപൊക്കി നോക്കി. അവനൊരു ഡ്രെസ്സുമായി അവളെ നോക്കി ഇരിക്കുന്നു. " ഇത് എവിടുന്നാ? " " അമ്മയുടേതാ... പുതിയതാണ്. മരിക്കുന്നതിന് രണ്ടാഴ്ച മുന്നേ ഞാൻ വാങ്ങി കൊടുത്തതായിരുന്നു. " ഇടറുന്ന ശബ്ദത്തിൽ അഭി പറന്നു. അത് കേട്ടതും മധു വേഗം എണീറ്റിരുന്നു. അവന്റെ മുഖത്തെ വാട്ടം കണ്ടതും അതവൾ വേഗത്തിൽ വാങ്ങിച്ചു. അപ്പോഴും നേരത്തെ കുളത്തിൽ വീണതിന്റെ നനവ് ഡ്രെസ്സിൽ നിന്നും മാറിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല. മധു കുത്തിവീർപ്പിച്ച മുഖത്തോടെ അവനെയൊന്ന് നോക്കി എണീറ്റ് പോയി വാതിലടച്ചു കുറ്റിയിട്ടു. നേരെ കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ വന്ന് നിന്ന് ഇട്ടിരിക്കുന്ന ടോപ് തലയിലൂടെ വലിച്ചൂരി ബാത്‌റൂമിന് മുന്നിലുള്ള ബിന്നിലേക്കേറിഞ്ഞു. അഭി അവിടുള്ളത് അവളെ ബാധിക്കുന്ന കാര്യമേ അല്ലല്ലോ. എന്നാൽ മുന്നിൽ കാണുന്ന കാഴ്ചയിൽ അഭി പകച്ചു പോയി. പുറം തിരിഞ്ഞു കൊത്തിവച്ച ശിൽപ്പം പോലൊരു പെണ്ണുടൽ പാതി നഗ്നമായി തന്റെ മുന്നിൽ. ചന്ദ്രകല പോലെ വളഞ്ഞ മനോഹരമായ ഇടുപ്പ്. ഒരു നിമിഷം അവനാ കാഴ്ച്ചയിൽ കണ്ണുടക്കിയെങ്കിലും അടുത്ത നിമിഷം കണ്ണുകൾ കണ്ടു പിടിച്ചത് ആ പുറത്തായി കാണുന്ന തല്ലിയത് പോലുള്ള പാടുകൾ ആയിരുന്നു. വര്ഷങ്ങളോളം പഴക്കം തോന്നിക്കുന്ന എന്നാൽ അതിന്റെ വേദന മറവിയിലേക്ക് കൂപ്പു കുത്താൻ യാതൊരു സാധ്യതയുമില്ലാത്ത പാടുകൾ. ആ ശരീരം അവനെ മോഹിപ്പിക്കുന്നതിനേക്കാൾ എന്ത് കൊണ്ടോ വേദനിപ്പിച്ചു. മധു നൈറ്റി   കയ്യിൽ എടുത്തു നിവർത്തുകയാണ്. അതവൾ ഇടാനൊരുങ്ങിയതും പുറത്തായി ഒരു സ്പർശം അറിഞ്ഞു മധു ഞെട്ടി. അവളൊന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ അഭി അവളുടെ പുറത്തേക്ക് ഉറ്റു നോക്കി വിരൽ കൊണ്ട് സ്പർശിക്കുകയാണ്. മധുവിന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു വേദന നിറഞ്ഞ ചിരി വിരിഞ്ഞു. എങ്ങനെ പോയാലും ആണുങ്ങൾ എല്ലാം ഒരുപോലെ തന്നെയാണെന്നവൾ ഉറപ്പിച്ചു. അഭിയെ കുറിച്ച് മനസിലാക്കിയതിലും തനിക്ക് വീഴ്ച്ച സംഭവിച്ചെന്നവൾ തീർച്ചയാക്കി. ഒരു പെണ്ണുടൽ കാണും വരെയേ എല്ലാവരുടെയും നിഷ്കളങ്കത കാണാനാകൂ എന്നും ചിന്തിച്ചു. " ആരാ ഇങ്ങനെ അടിച്ചത്? "  അഭി ആ തല്ലിന്റെ പാടുകളിലൂടെ വിരലോടിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു. " ഏ....? " അവൻ ചോദിച്ചത് കേട്ടിട്ടും മധു അതിശയത്തോടെ ശബ്ദമുണ്ടാക്കി. " ആരാ ഇത്രയും ക്രൂരമായി ബാലയെ അടിച്ചതെന്ന്? അത് ചോദിക്കുമ്പോൾ എന്ത് കൊണ്ടോ അഭിയുടെ ശബ്ദം വിറച്ചു പോയിരുന്നു. തുടരും...... എടാ.... എനിക്ക് കോഴിക്കോട് ഗവണ്മെന്റ് ലോ കോളേജിൽ അഡ്മിഷൻ കിട്ടി... ഭാവി വക്കീൽ ആണ് 😌.... ഇനി കുറച്ചു തിരക്കൊക്കെ ആവും 😌

#📙 നോവൽ വെറുതെ ഇറങ്ങിയാതാണോ ഇങ്ങോട്ട്." വേണി ചോദിച്ചു. "ഹാ... വെറുതെ ഈ വഴി പോയപ്പോ കേറിന്നെ ഉള്ളു." മനസ്സിൽ ചില തന്ത്രങ്ങൾ നെയ്തു കൊണ്ടവൻ പറഞ്ഞു. "ഞാൻ കുടിക്കാൻ എടുത്തിട്ട് വരാം." അവനെ അകത്തേക്ക് ഇരുത്തിയിട്ട് വേണി ജ്യൂസ് എടുക്കാനായി അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി. ആ നേരം കൊണ്ട് കിഷോർ നേരെ പോയത് മുത്തശ്ശി ഉപയോഗിക്കുന്ന റൂമിലേക്കാണ്. വേണിയുടെ കല്യാണം പ്രമാണിച്ചു മുല്ലശ്ശേരിയിൽ നിന്നും ശ്രീമംഗലത്തേക്ക് വന്ന വേണിയുടെ അച്ഛൻ വാസുദേവന്റെ അമ്മ ദേവകി ഇതുവരെ തിരികെ പോയൊട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല. കുറച്ചു ദിവസം കൂടെ ശ്രീമംഗലത്ത് നിന്നിട്ട് വരാമെന്ന് അവർ പറഞ്ഞത് കൊണ്ടാണ് കിഷോർ അവരെ മുല്ലശ്ശേരിയിലേക്ക് കൂട്ടാത്തത്. അവൻ മുത്തശ്ശിയുടെ റൂമിൽ വന്ന് നോക്കുമ്പോ അവർ ഉച്ച ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞുള്ള മയക്കത്തിലായിരുന്നു. അത് കണ്ടതും കിഷോറിന്റെ കണ്ണുകൾ എന്തിനോ വേണ്ടി ചുറ്റിനും തിരഞ്ഞു. മുത്തശ്ശി ഇടയ്ക്കിടെ രാത്രി കഴിക്കാറുള്ള ഉറക്ക ഗുളികയിൽ അവന്റെ നോട്ടമുടക്കി. അതിൽ നിന്നും രണ്ട് ഗുളിക എടുത്തു കൈയ്യിൽ പിടിച്ചവൻ പതിയെ കിച്ചണിലേക്ക് പോയി. അവിടെ വേണി അവനുള്ള ജ്യൂസ് തയ്യാറാക്കുകയായിരുന്നു. ", ഇത് നീ തന്നെ കുടിച്ചോ വേണി. തണുപ്പ് തീരെ ഇല്ല. എനിക്ക് കുറച്ചു ഐസ് കട്ടയൊക്കെ ഇട്ട് ഇത്തിരി കൂടി മധുരം കുറച്ചു താ. . വേണി കൊടുത്ത ജ്യൂസ് ടേസ്റ്റ് നോക്കിയിട്ട് കിഷോർ പറഞ്ഞു. "കിഷോറേട്ടന് മധുരം ഇഷ്ടാണല്ലോന്ന് വിചാരിച്ചിട്ട ഞാൻ ഇതിൽ മധുരം കൂട്ടി ഇട്ടത്. "ഇത് നല്ലോണം കൂടിപ്പോയി വേണി. ഇത്രയും മധുരം വേണമെന്നില്ല. "എങ്കിൽ ഞാൻ വേറെ തരാം. വേണി ആ ജ്യൂസ് ഗ്ലാസ്‌ മാറ്റി വച്ചിട്ട് വേറെ എടുത്തു. അവൾ ഐസ് കട്ട എടുക്കാനായി ഫ്രിഡ്ജ് തുറക്കുന്ന ഗ്യാപ്പിൽ കിഷോർ ആ രണ്ട് ഉറക്ക ഗുളിക അവൾ മാറ്റി വച്ച ജൂസിലേക്ക് ഇട്ടു. ശേഷം സ്പൂൺ കൊണ്ട് ഇളക്കി കൊടുക്കയും ചെയ്തു. വേണി ഇതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ അവനു നല്ല തണുപ്പിൽ വേറൊരു ജ്യൂസ് അൽപ്പം മധുരം കുറച്ചു എടുത്തു. "ഇത് പാകമാണ്... നല്ല ടേസ്റ്റ് ഉണ്ട് വേണി. കിഷോർ പറഞ്ഞു താങ്ക്യൂ... വേണി പുഞ്ചിരി തൂകി. "ആ ജ്യൂസ് വെറുതെ കളയണ്ട. നീ കുടിച്ചോ. നിനക്ക് എത്ര മധുരം കൂടിയാലും പ്രശ്നമില്ലല്ലോ. കിഷോർ പറഞ്ഞു. "ഹാ... എന്തിനാ ഉണ്ടാക്കിയത് വെറുതെ കളയുന്നത്. പറഞ്ഞു കൊണ്ട് വേണി മാറ്റി വച്ച ജ്യൂസ് എടുത്തു കുടിക്കാൻ തുടങ്ങി.. കൗശലം നിറഞ്ഞൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ അവനാ കാഴ്ച രസത്തോടെ നോക്കി നിന്നു. ആ നിമിഷങ്ങളിൽ കിഷോറിന്റെ കണ്ണുകൾ കൊതിയോടെ അവളുടെ ഉടലിലൂടെ സഞ്ചരിച്ചു. കടഞ്ഞെടുത്ത ശില്പം പോലെയുള്ള അവളുടെ രൂപഭംഗി അവനെ അവളിലേക്ക് വല്ലാതെ ആകർഷിച്ചു. വേണി ജ്യൂസ് മുഴുവനും കുടിച്ച് തീരുന്നത് വരെ കിഷോർ ശ്വാസമടക്കി പിടിച്ചു അവളെ തന്നെ നോക്കി ഇരുന്നു. "വേണി... എനിക്ക് നിന്നോടൊരു പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യം പറയാനുണ്ട്. നമുക്ക് മുകളിൽ പോയി ഇരിക്കാം. ഗ്ലാസ്‌ തിരിച്ചു കൊടുക്കുമ്പോ കിഷോർ പറഞ്ഞു. "എന്ത് കാര്യം? വേണി അത്ഭുതം കൂറി. "അതൊക്കെ ഉണ്ട്. നീ വാ. പറഞ്ഞിട്ട് അവൻ മുകളിലേക്ക് പോയി. ഗ്ലാസ്‌ രണ്ടും കഴുകി വച്ചിട്ട് വേണിയും പുറകെ പോയി. "എന്താ കിഷോറേട്ട ഇത്ര പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യം. മുകളിലെ സോപാനത്തിൽ വന്ന് ചാരി ഇരിക്കുന്ന കിഷോറിന് അരികിലായി വന്നിരുന്ന് കൊണ്ട് വേണി ചോദിച്ചു. "നിനക്ക് ഏറ്റവും സന്തോഷം തരുന്ന ഒരു കാര്യമാ?" "അതെന്ത് കാര്യാ... കൂടുതൽ സസ്പെൻസ് അടിപ്പിക്കാതെ കാര്യം പറയ്യ് കിഷോറേട്ട. വേണി വാശി പിടിച്ചു. അവളുടെ വാശി നിറഞ്ഞ മുഖത്തേക്ക് പ്രണയതോടെ നോക്കി കൊണ്ട് കിഷോർ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ഒരു ലെറ്റർ എടുത്തു അവൾക്ക് നൽകി. "ഇത് പൊട്ടിച്ചു വായിച്ചു നോക്ക്. കിഷോർ പറഞ്ഞു. ആകാംക്ഷയോടെ വേണി അത് വാങ്ങി പൊട്ടിച്ചു തുറന്ന് നോക്കി. അതിലെ ഉള്ളടക്കം വായിച്ചു കഴിഞ്ഞതും അവളുടെ മുഖം വിടർന്നു. "കിഷോറേട്ട... ഇത്... ഇത് സത്യാണോ? എനിക്ക്... എനിക്ക് ജോലി കിട്ടിയോ? വേണിക്ക് ലക്ച്ചർ ആയി അവൾ പഠിച്ച കോളേജിൽ തന്നെ നിയമനം ലഭിച്ചതിന്റെ ഓഫിഷ്യൽ ലെറ്റർ ആയിരുന്നു അത്. "ഇനി മുതൽ നിനക്ക് നീ പഠിച്ച കോളേജിൽ നിനക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ട സബ്ജെക്ട് തന്നെ പഠിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങാം. നിനക്ക് വേണ്ടി എനിക്ക് ഇതൊക്കെ അല്ലേ ചെയ്യാൻ കഴിയു. ഇടർച്ചയോടെ അവനത് പറയുമ്പോ വേണി കിഷോറിനെ സ്നേഹതോടെ നോക്കി. "ഒത്തിരി നന്ദിയുണ്ട് കിഷോറേട്ട. എന്നെ മനസ്സിലാക്കി എന്റെ ഒപ്പം ഇങ്ങനെ നിൽക്കുന്നതിനു. എനിക്ക്... എനിക്ക് ഒത്തിരി സന്തോഷായി. സത്യം പറഞ്ഞ ഒന്നും അങ്ങട്ട് വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റണില്ല എനിക്ക്. കയ്യിലിരിക്കുന്ന ലെറ്ററിലേക്കും കിഷോറിന്റെ മുഖത്തേക്കും അവൾ മാറി മാറി നോക്കി. "നിനക്ക് വേണ്ടി നിന്റെ സന്തോഷത്തിനു വേണ്ടി ഞാൻ ന്തും ചെയ്യും. Because i love u so much." കിഷോർ അത് പറഞ്ഞതും പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു കൊണ്ട് വേണി അവനെ ഇറുക്കി കെട്ടിപിടിച്ചു. "ഞാൻ കാരണം ഒത്തിരി നാണം കെടുകയും വിഷമിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടും എങ്ങനെയാ കിഷോറേട്ടന് എന്നെ ഇങ്ങനെ സ്നേഹിക്കാൻ കഴിയണേ. കിഷോറേട്ടൻ എനിക്ക് നൽകുന്ന സ്നേഹത്തിനു ഞാൻ എന്താ പകരം തരാ. അവളുടെ ചോദ്യം കേട്ടതും കിഷോറിന്റെ മിഴികൾ വിടർന്നു. താൻ ഉദ്ദേശിച്ച വഴിക്ക് കാര്യങ്ങൾ വരുന്നത് പോലെ അവന് തോന്നി. "എനിക്ക് നിന്നെ തന്നൂടെ വേണി. പൊന്നുപോലെ സന്തോഷതോടെ നോക്കില്ലേ നിന്നെ ഞാൻ. ഈ കണ്ണ് നിറയാൻ ഇട വരുത്തില്ല ഞാൻ. എന്റെ ശ്വാസം നിലയ്ക്കും വരെ നിന്റെ നിഴലായി ഞാൻ ഉണ്ടാവും കൂടെ. എപ്പോഴെങ്കിലും നിന്റെ മനസ്സ് മാറുമെങ്കിൽ കാത്തിരുന്നോട്ടെ ഞാൻ നിനക്കായി. എന്തായാലും എന്റെ ജീവിതത്തിൽ നീയല്ലാതെ മറ്റൊരു പെണ്ണ് ഉണ്ടാവില്ല വേണി. പറയുമ്പോ കിഷോറിന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. വേണി അത് കണ്ടു. ആ കാഴ്ച അവളുടെ മനസ്സിനെ നോവിച്ചു. "കാത്തിരുന്നോ കിഷോറേട്ട... അല്ലേലും കുറച്ചു നാൾ മുന്നേ തൊട്ടേ ഞാൻ എന്റെ മനസ്സിനെ പറഞ്ഞു പഠിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്. എന്തായാലും കിഷോറേട്ടനെ പോലെ ഒരാൾക്കും എന്നെ സ്നേഹിക്കാൻ കഴിയില്ല. ഇതുപോലെ ഒരാണും അവൻ സ്നേഹിക്കുന്നവൾക്ക് എല്ലാ രീതിയിലും താങ്ങും തണലുമായി നിൽക്കില്ല. അതുകൊണ്ട് എന്റെ ഹൃദയവും മനസ്സും മുഴുവനായും കിഷോറേട്ടനെ സ്വീകരിക്കാൻ തയ്യാറായി കഴിഞ്ഞാൽ ആ നിമിഷം എന്റെ കഴുത്തിൽ കിഷോറേട്ടന് താലി കെട്ടാം." വേണിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് അവിശ്വസനീയതയോടെ കിഷോർ അവളെ നോക്കി. താൻ ആഗ്രഹിച്ച വാക്കുകൾ വേണിയിൽ നിന്ന് കേട്ടപ്പോ ലോകം കീഴടക്കിയ സന്തോഷമായിരുന്നു അവന്. "പൂർണ്ണ മനസ്സോടെ നീ എന്റെ ഭാര്യയാകുന്ന നിമിഷത്തിനായിട്ടാണ് വേണി ഇനിയെന്റെ കാത്തിരിപ്പ്." സന്തോഷത്തോടെ കിഷോർ പറഞ്ഞു. അത് കേട്ട് വേണി പുഞ്ചിരിയോടെ അവനെ നോക്കി. കുറച്ചു സമയം കൂടെ അവർ ഓരോരോ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞ് അവിടെ തന്നെ ഇരുന്നു. സംസാരത്തിനിടയിൽ എപ്പോഴോ ഉറക്ക ഗുളികയുടെ എഫക്ട് കാരണം വേണി കിഷോറിന്റെ തോളിലേക്ക് ചാഞ്ഞു കിടന്ന് ഉറങ്ങി പോയി. തുടരും

#😍 ആദ്യ പ്രണയം #💑 Couple Goals 🥰 #📙 നോവൽ #കഥകൾ, പ്രണയകഥകൾ, തുടർക്കഥ, നോവൽ #✍️ Novel

#📙 നോവൽ ... മീര... മീര മരിച്ചു പോയോ? അനക്കമില്ലാതെ കിടക്കുന്ന മീരയെ കണ്ട് ഭയന്ന് പോയ ദീപ്തി ശ്രീഹരിയോട് ചോദിച്ചു. ശ്രീഹരിയുടെ മനസ്സിലും ആ ഒരു ചിന്തയായിരുന്നു. ഇരുവരും ഭയന്ന് പരസ്പരം നോക്കി. "ഏയ്‌... താൻ വേണ്ടാത്തതൊന്നും പറയല്ലേ." ശ്രീഹരിയുടെ സ്വരത്തിൽ ഭീതി നിറഞ്ഞു. "ഞാനൊന്ന് മീരയുടെ പൾസ് നോക്കട്ടെ.." ധൈര്യം സംഭരിച്ചു കൊണ്ട് അവൻ മീരയ്ക്ക് അരികിൽ ഇരുന്ന് അവളുടെ കൈ പിടിച്ച് നാഡി മിടിപ്പ് നോക്കി. മീരയുടെ പൾസ് വളരെ വീക്ക്‌ ആണെന്ന് അവനു തോന്നി. "ദീപ്തി... വേഗം കാർ ഇറക്ക്. നമുക്ക് മീരയെ എത്രയും പെട്ടെന്ന് ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തിക്കണം. മീര മഴയത്ത് ഇങ്ങനെ കിടക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് കുറേ സമയമായെന്ന് തോന്നുന്നു. ഇവളുടെ പൾസും വളരെ വീക്ക്‌ ആണ്. നോർമൽ തലചുറ്റൽ ആയിരുന്നെങ്കിൽ ഇതിനോടകം ബോധം വന്നേനെ. അതുകൊണ്ട് നമുക്ക് മീരയെ എത്രയും പെട്ടെന്ന് ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തിക്കേണ്ടതുണ്ട്." ശ്രീഹരി ദീപ്തിയോട് പറഞ്ഞു. "ഞാൻ കാർ ഇറക്കാം." പറഞ്ഞിട്ട് ധൃതിയിൽ അവൾ അകത്തേക്കോടി. ദീപ്തി കാർ സ്റ്റാർട്ട്‌ ചെയ്ത് പോർച്ചിൽ നിന്നും പുറത്തിറക്കുമ്പോ ശ്രീഹരി മീരയെ കയ്യിലെടുത്തു കൊണ്ട് വന്ന് ബാക്ക് സീറ്റിൽ കിടത്തി. എന്തോ ആ കാഴ്ച്ച ദീപ്തിയിൽ വല്ലാത്തൊരു അസ്വസ്ഥത പടർത്തി. മീരയെ പിൻസീറ്റിൽ കിടത്തിയിട്ട് ശ്രീഹരി അവളുടെ ശിരസ്സ് സ്വന്തം മടിയിൽ വച്ചു. "പോകാം ദീപ്തി." ശ്രീഹരി ദീപ്തിയോട് പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും അവൾ കാർ മുന്നോട്ട് എടുത്തു. മഴയിലൂടെ ദീപ്തിയുടെ കാർ സാവധാനം ഹോസ്പിറ്റലിൽ ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങി. "ഇത്തിരി കൂടി വേഗത്തിൽ പോ ദീപ്തി." ശ്രീഹരി ധൃതി കൂട്ടി. "ഈ മഴയത്ത് റോഡ് പോലും കാണാൻ പറ്റുന്നില്ല ഹരി." ദീപ്തി അരിശം ഉള്ളിലടക്കി. അവൻ മീരയെ മടിയിൽ കിടത്തിയിരിക്കുന്നതൊന്നും അവൾക്ക് തീരെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.. ഇനിയിപ്പോ മീരയ്ക്ക് സുഖമില്ലാതായതിന്റെ പേരിൽ അവന് അവളോട് സഹതാപമോ മറ്റോ തോന്നി മീരയെ ഉപേക്ഷിക്കാതിരിക്കുമോ എന്നൊക്കെ ഓർത്ത് ദീപ്തി വേവലാതിപ്പെട്ടു. ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തിയതും മീരയെ എമർജൻസി വാർഡിലേക്കും അവിടുന്ന് പ്രാഥമിക പരിശോധനകൾ നടത്തിയ ശേഷം ഓക്സിജൻ ലെവൽ വളരെ കുറവായതിനാൽ icu വിലേക്കും മാറ്റി. ശ്രീഹരി ഇതിനോടകം ഡോക്ടറോട് മീര കാൻസർ പേഷ്യന്റ് ആയിരുന്നെന്നും മഴയത്തു വഴിയിൽ ബോധം കെട്ട് കിടക്കുകയായിരുന്നുമൊക്കെ വിശദീകരിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഹോസ്പിറ്റലിൽ കൊണ്ട് വന്ന ശേഷം ഇടയ്ക്കിടെ മീരയ്ക്ക് ബോധം വന്നും പോയും ഇരുന്നു. ഡോക്ടർ വിശദമായി തന്നെ അവളെ പരിശോധിച്ചു. "ഡോക്ടർ... മീരയ്ക്ക് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലല്ലോ. അവൾ ഓക്കേ അല്ലേ." Icu വിൽ നിന്ന് ഡോക്ടർ പുറത്തേക്ക് വന്നതും ശ്രീഹരി ചോദിച്ചു. "പേഷ്യന്റ് ഇടയ്ക്കിടെ അൺകോഷ്യസ് ആയികൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ഓക്സിജൻ ലെവലും കുറവാണ്. അതിന്റെ കൂടെ പേഷ്യന്റിന് എന്തോ കടുത്ത മെന്റൽ ഷോക്ക് ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. കാരണം ഇടയ്ക്കിടെ എന്തൊക്കെയോ പിച്ചും പേയും പറയുന്നുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് ബോധം വന്ന ശേഷം ആൾ പൂർണമായും ഓക്കേ ആണെന്ന് ഉറപ്പായാലേ ഡിസ്ചാർജ് ചെയ്യാൻ പറ്റു." ഡോക്ടർ പറഞ്ഞു. "ഫിസിക്കലി മീരയ്ക്ക് വേറെന്തെലും പ്രശ്നമുണ്ടോ?" "ഓക്സിജൻ ലെവൽ കുറവാണെന്നെ ഉള്ളു. അത് റെഡിയായി കോളും. മെന്റലി ആൾ ഓക്കേ ആണോന്നെ അറിയേണ്ടു." "ഓക്കേ ഡോക്ടർ, താങ്ക്യൂ.." ശ്രീഹരി അദ്ദേഹത്തിന് നന്ദി പറഞ്ഞു. "ഡോക്ടർ എന്ത് പറഞ്ഞു ഹരി." ശ്രീഹരിയുടെ അടുത്തേക്ക് വന്ന ദീപ്തി ചോദിച്ചു. അവൻ ഡോക്ടർ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ അവളോട് പറഞ്ഞു. "ഹരി ഇന്ന് ഹോസ്പിറ്റലിൽ തങ്ങുവാണോ?" ഒക്കെ കേട്ട ശേഷം ദീപ്തി ചോദിച്ചു. "ഇവിടെ ആരെങ്കിലും വേണ്ടേ. പക്ഷേ നിന്നെ തനിച്ചു വീട്ടിലേക്ക് അയക്കാനും എനിക്ക് ധൈര്യമില്ല." ശ്രീഹരി പറഞ്ഞു. "തത്കാലം ഞാൻ ഇവിടെ നിൽക്കാം. ശ്രീഹരി വീട്ടിൽ പോയി കിടന്ന് റസ്റ്റ്‌ എടുത്തിട്ട് രാവിലെ വന്നാൽ മതി. ഇവിടെ രണ്ട് പേർക്കും കൂടി നിൽക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ." ദീപ്തിയുടെ അഭിപ്രായത്തോട് അനുകൂലിക്കാൻ അവന് മനസ്സ് വന്നില്ല. "മീരയ്ക്ക് ബോധം വന്നാൽ icu നിന്ന് റൂമിലേക്ക് മാറ്റേണ്ടി വരും. അതുകൊണ്ട് നേരത്തെ കൂട്ടി റൂം റെഡിയാക്കി വച്ചാൽ പ്രശ്നമില്ലല്ലോ. ഇപ്പോ തന്നെ റൂം കിട്ടിയ നമുക്ക് അവിടെ തങ്ങാം ഈ രാത്രി. രാവിലെ നീ കാർ എടുത്ത് വീട്ടിലേക്ക് പൊയ്ക്കോ." ശ്രീഹരി ആ പറഞ്ഞത് ദീപ്തിക്കും സ്വീകാര്യമായിരുന്നു. ശ്രീഹരി അപ്പോൾ തന്നെ റൂം കിട്ടുമോന്ന് നോക്കാനായി പോയി. അര മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ റൂം ശരിയായി കിട്ടി. Icu വിൽ കിടക്കുന്ന മീരയ്ക്ക് എന്തെങ്കിലും ആവശ്യം വന്നാലോ അവളെ റൂമിലേക്ക് മാറ്റുകയോ ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ റൂമിലേക്ക് വിളിക്കും. അതുകൊണ്ട് ആരും icu വിന് മുന്നിൽ നിൽക്കേണ്ടതില്ല. ******** രാവിലെ മീരയ്ക്ക് ബോധം തെളിഞ്ഞു. ഡോക്ടർ വന്ന് പരിശോധിച്ചിട്ട് വേറെ കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലെന്ന് കണ്ടപ്പോ ഡോക്ടർ അവളെ റൂമിലേക്ക് മാറ്റാമെന്ന് പറഞ്ഞു. റൂമിലേക്ക് കൊണ്ട് വരുമ്പോ ഓക്സിജൻ മാസ്കും മാറ്റിയിരുന്നു. മീരയെ റൂമിലേക്ക് മാറ്റുന്നത് അറിഞ് ദീപ്തി അപ്പോൾ തന്നെ വീട്ടിലേക്ക് പോയിരുന്നു. മീരയെ icu നിന്നിറക്കി സ്ട്രച്ചറിൽ റൂമിലേക്ക് കൊണ്ട് പോകുമ്പോ ശ്രീഹരിയും കൂടെ പോയി. അവളെ അഭിമുഖീകരിക്കാൻ അവന് നല്ല മടിയുണ്ടായിരുന്നു. കാരണം എന്തൊക്കെ ന്യായങ്ങൾ നിരത്തിയാലും താൻ ചെയ്തത് തെറ്റായി പോയി എന്നൊരു ചിന്ത അവന്റെ ഉള്ളിലുണ്ട്. ഒരിക്കലും മീരയോട് പ്രതികാരം വീട്ടനും അവളെ ഒഴിവാക്കാനും ദീപ്തിയുമായി ഇങ്ങനെയൊരു ബന്ധം സ്ഥാപിക്കുന്നതിനെ കുറിച്ച് ശ്രീഹരിയുടെ മനസ്സിൽ പോലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നിട്ടും അവസാനം ഒരു നിമിഷം മനസ്സ് കൈവിട്ടു പോയപ്പോൾ അവൻ തെറ്റ് ചെയ്ത് പോയി. മീര തന്റെ ഭാര്യയായി ഇരിക്കുന്നിടത്തോളം കാലം താൻ ഇങ്ങനെയൊരു തെറ്റ് ചെയ്യാൻ പാടില്ലായിരുന്നു എന്ന് ശ്രീഹരിക്ക് ബോധ്യമുണ്ട്. അത് കാരണം മീരയെ ഫേസ് ചെയ്യാൻ അവനു ബുദ്ധിമുട്ട് തോന്നി. അവളെ റൂമിലാക്കി അറ്റൻഡർമാർ മടങ്ങി പോയി. ഒരു നഴ്സ് വന്ന് മീരയ്ക്ക് ഡ്രിപ് ഇട്ട് പോയി. ഇപ്പോ റൂമിൽ ശ്രീഹരിയും മീരയും മാത്രമേയുള്ളൂ. "എനിക്ക് വേണ്ടി ഇവിടിങ്ങനെ കൂട്ടിരിക്കണമെന്നില്ല. ശ്രീയേട്ടൻ പൊയ്ക്കോ.." പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ മീര പറഞ്ഞു. "അത് സാരമില്ല... ഇവിടെ എപ്പോഴും ആരെങ്കിലും വേണം. ഈ അവസ്ഥയിൽ ഇവിടെ ആരെ നിർത്താനാ." മീര ഇങ്ങോട്ട് സംസാരിച്ചതിന്റെ ധൈര്യത്തിലാണ് ശ്രീഹരി മറുപടി പറഞ്ഞത്. "മ്മ്മ്മ്.... ഡിവോഴ്സ്ന് എനിക്ക് സമ്മതമാണ്. എവിടെയാ ഒപ്പിട്ട് തരേണ്ടതെന്ന് പറഞ്ഞ മതി. ഇനി അതായിട്ട് വച്ച് താമസിപ്പിക്കണ്ട." അത് പറയുമ്പോ മീരയുടെ മുഖത്തെ ഭാവമെന്താണെന്ന് അവന് മനസ്സിലായില്ല. "മീര... ഞാൻ..." ശ്രീഹരി എന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങി. "വേണ്ട... ന്യായീകരണങ്ങളൊന്നും എനിക്ക് കേക്കണ്ട. മറ്റൊരുത്തിക്ക് പങ്ക് വച്ച് പോയ ഭർത്താവിനെ ഇനിയും പിടിച്ചു വയ്ക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. അത്രയ്ക്ക് ആത്മാഭിമാനം ഇല്ലാത്തവളല്ല ഞാൻ. ഇനിയും കിട്ടാത്ത സ്നേഹത്തിന് വേണ്ടി ഇരക്കാനും നാണം കെടാനും തരം താഴാനും എനിക്ക് വയ്യ. മതിയായി... ഇനി എന്റെ ശല്യം ഉണ്ടാവില്ല. ശ്രീയേട്ടന് ഇഷ്ടമുള്ള പെണ്ണിന്റെ കൂടെ ജീവിക്കാം." അത്രയും പറയുമ്പോഴേക്കും സങ്കടം കൊണ്ടവളുടെ ഒച്ച ഇടറി. ശ്രീഹരിക്ക് അവളോട് എന്തൊക്കെയോ പറയണമെന്ന് ഉണ്ടായിരുന്നു. മീരയെ മനഃപൂർവം ഒഴിവാക്കാൻ വേണ്ടി അല്ല താൻ ദീപ്തിയുമായി ബെഡ് ഷെയർ ചെയ്തതെന്നും അത് ആക്‌സിഡന്റ്ലി സംഭവിച്ച ഒന്നാണെന്നും. പക്ഷേ മീരയ്ക്ക് അവന് പറയാനുള്ളത് കേൾക്കാൻ താല്പര്യം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. "ഞാൻ കാരണം വേണി അനുഭവിച്ച വേദന ഇപ്പോ എനിക്ക് മനസ്സിലാകുന്നുണ്ട്. ഇനി ഒരിക്കലും ശ്രീയേട്ടന്റെ ജീവിതത്തിൽ ശല്യമായി മീര വരില്ല. ഞാനായിരുന്നല്ലോ ശ്രീയേട്ടന്റെ ജീവിതം നശിപ്പിച്ചവൾ. ശ്രീയേട്ടന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് ഞാനായിട്ട് ഇടിച്ചു കയറി വന്നതല്ലേ. അതുപോലെ ഇറങ്ങി പോവാ." ഇനിയൊന്നും പറയാനില്ലാത്ത പോൽ കണ്ണീർ വാർത്തു കൊണ്ട് മീര ഒരു വശത്തേക്ക് ചരിഞ്ഞു കിടന്നു. കുറച്ചു സമയം അവളെ നോക്കി നിന്നിട്ട് ശ്രീഹരി പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി പോയി. ******** ശ്രീഹരി കുളിച്ചു വേഷം മാറാനായി വീട്ടിലേക്ക് വരുമ്പോ അവന്റെ വരവും കാത്ത് ദീപ്തി വരാന്തയിൽ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. "എന്തായി അവിടുത്തെ കാര്യങ്ങൾ. മീര എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞോ?" അവനെ കണ്ടതെ ദീപ്തി ചോദിച്ചു. "ഉം..." ശ്രീഹരി നീട്ടിയൊന്ന് മൂളി കൊണ്ട് അര ഭിത്തിയിലേക്ക് ഇരുന്ന് മീര പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ അവളോട് പറഞ്ഞു. "മീര തന്നെ ഡിവോഴ്സ് പേപ്പറിൽ ഒപ്പിട്ട് തരാമെന്ന് പറഞ്ഞ സ്ഥിതിക്ക് ഇന്ന് ഇപ്പോ തന്നെ ആ പേപ്പറൊക്കെ കൊണ്ട് പോയി ഒപ്പിട്ട് വാങ്ങിക്ക് ഹരി. പിന്നീട് അവളുടെ മനസ്സ് മാറിയ ഒന്നും നടക്കില്ല." ദീപ്തി പറഞ്ഞു. "മീര ഇങ്ങനെ കിടക്കുമ്പോ തന്നെ വേണോ ദീപ്തി. അവൾക്ക് സുഖമായിട്ട് പോരെ. "പോരാ... കുറച്ചു ദിവസം കഴിയുമ്പോ അവൾക്ക് ഡിവോഴ്സ് ചെയ്യണ്ടെന്ന് തോന്നിയാലോ. അതുകൊണ്ട് ഇന്ന് തന്നെ അതൊക്കെ ഒപ്പിട്ട് വാങ്ങിക്ക്. പിന്നത്തേക്ക് മാറ്റി വയ്ക്കണ്ട. ദീപ്തി നിർബന്ധിച്ചപ്പോ സമ്മതിക്കാതെ തരമില്ലായിരുന്നു ശ്രീഹരിക്ക്. അവൻ ഒന്ന് ഫ്രഷ് ആയ ശേഷം മീരയ്ക്ക് മാറാനുള്ള ഡ്രെസ്സും ഡിവോഴ്സ് പേപ്പർസ് വച്ചിരിക്കുന്ന ഫയലും എടുത്ത് ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. താലികെട്ട് ഇനി നാല് ഭാഗങ്ങൾ കൂടി മാത്രമേ ഉണ്ടാവൂ.... ഞാന്‍ എഴുതുന്ന പുതിയ കഥ 'സിന്ദൂരം' .. വായിച്ച് അഭിപ്രായം പറയണേ ❤️

നിൻ്റെ പേരെന്താ . . ." അടുത്ത് നിൽക്കുന്നവളോടായി അവൻ ഗൗരവത്തിൽ ചോദിച്ചു. " ആരാധന . . ." " ആരോട് ആരാധന" അവൾ തന്നെ കളിയാക്കുകയാണ് എന്ന ചിന്തയിൽ അവൻ അല്പം ശബ്ദം ഉയർത്തി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. " എൻ്റെ പേരാണ് പറഞ്ഞത് ആരാധന എന്ന് . . ." " എൻ്റെ പേര് ബദ്രിനാഥ് . . ." " അറിയാം . . ." " എങ്ങനെ . . . " അവൻ അൽപം അത്ഭുതത്തോടെ അവളെ നോക്കി . " ഈ നാട്ടിൽ തന്നെയാണ് ഞാൻ ജീവിക്കുന്നത് . . ." " എന്നേ കുറിച്ച് വല്ലതും അറിഞ്ഞ് വച്ചിട്ട് തന്നെയാണോ ഇത് കെട്ടാൻ കഴുത്ത് നീട്ടി തന്നത് . . . ഇനി അവസാനം ഞാൻ നിൻ്റെ ജീവിതം നശിപ്പിച്ചു എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് ഇവിടെ കിടന്ന് മോങ്ങാൻ നിന്നാൽ നീ എൻ്റെ തനി സ്വഭാവം അറിയും. പറഞ്ഞില്ലാ എന്ന് വേണ്ടാ . . ." അവൻ ഭീഷണിപ്പെടുത്തി എങ്കിലും അവൾ അത് കേൾക്കാത്ത ഭാവത്തിൽ മുഖം തിരിച്ച് നിൽക്കുകയാണ് ചെയ്തത് . " ഈ വീടിൻ്റെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറിയാൽ പിന്നെ ഞാനും നീയും തമ്മിൽ ഒരു ബന്ധവും ഉണ്ടായിരിക്കില്ല . . . നീ എൻ്റെ ഒരു അകന്ന ഫ്രണ്ടിൻ്റെ ഭാര്യയാണ് . പഠിക്കുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഇവിടെ കുറച്ച് ദിവസം ഉണ്ടാകും . അത്രയെ നമ്മൾ തമ്മിൽ ഉള്ള ഇടപ്പാട് . അല്ലാതെ ഭാര്യാ , താലി എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് വന്നാൽ അടുത്ത നിമിഷം ചവിട്ടി പുറത്താക്കും ഞാൻ" " സ്ത്രീകളോട് കുറച്ച് ബഹുമാനത്തിൽ ഒക്കെ സംസാരിക്കാം . . . " " ഓഹോ . . . അപ്പോ പൊന്നുമോൾ ബഹുമാനം പ്രതീഷിച്ചാണോ ഇവിടേക്ക് കയറി വന്നിരിക്കുന്നത് . എങ്കിൽ നല്ല ബെസ്റ്റ് സ്ഥലത്തേക്കാ വന്നിരിക്കുന്നത് . ഈ വീട്ടിൽ എനിക്ക് പോലും പട്ടി വിലയാണ് . പിന്നെയാണ് നിനക്ക് ബഹുമാനം" അത് പറഞ്ഞ് അവൻ അകത്തേക്ക് കയറി . പിന്നാലെ തൻ്റെ ബാഗുമായി ആരാധനയും കയറി ചെന്നു . പഴയ ഒരു ഓടിട്ട വീടായിരുന്നു അത് . പണ്ടത്തെ തറവാടായത് കൊണ്ട് തന്നെ അകത്തളവും , നടു മുറ്റവും ഒക്കെ ഉണ്ട് . ചുറ്റും ഉള്ള കാഴ്ച്ചകൾ ഒക്കെ നോക്കി വളരെ പതിയെ ആണ് അവൾ അകത്തേക്ക് നടന്നത് . " അങ്ങനെ കണ്ടവരെ കയറ്റി താമസിപ്പിക്കാൻ ഉള്ളത് അല്ലാ എൻ്റെ വീട് . . ." " കുറച്ച് ദിവസത്തേക്ക് മതി . അത് കഴിഞ്ഞാൽ അവൾ എവിടേക്കാന്ന് വച്ചാൽ പോയി കൊള്ളും . . . എൻ്റെ ഒരു ഫ്രണ്ടിൻ്റെ ഭാര്യയാണ് . പഠിക്കുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഇവിടെ വന്നതാണ് . കുറച്ച് ദിവസം നിൽക്കാൻ ഒരിടം വേണം എന്നും , അതിനുള്ള പൈസ തരാം എന്നും പറഞ്ഞത് കൊണ്ട് വിളിച്ചിട്ട് വന്നതാണ് " " പറ്റില്ലാ എന്ന് പറഞ്ഞാൽ പറ്റില്ലാ . അത്ര തന്നെ . . . അങ്ങനെ നീ പെട്ടന്ന് ഒരു ദിവസം വന്ന് ഒരു പെണ്ണിനെ ഇവിടെ കയറ്റി താമസിപ്പിക്കണം എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാൽ അത് നടക്കുന്ന കാര്യമാണോ . ആ സ്ത്രീ തറപ്പിച്ച് പറഞ്ഞു . " ഇത് എന്തൊരു കഷ്ടമാണ് . നിങ്ങളുടെ മറ്റേ മകൻ അവൻ്റെ ഫ്രണ്ട്സ് എന്ന് പറഞ്ഞ് പലരേയും ഇവിടെ കയറ്റി താമസിപ്പിക്കുമ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് ഒരു കുഴപ്പവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ലല്ലോ . . ." " അവൻ്റെ കൂട്ടുക്കാരെ പോലെ ആണോ നിൻ്റെ . . . ." " അതെന്താ എൻ്റെ ഫ്രണ്ട്സിന് കൊമ്പ് ഉണ്ടോ . . . അവളെ ഇവിടെ താമസിപ്പിച്ചില്ലാ എങ്കിൽ ഞാൻ ഇപ്പോ ഇവിടെന്ന് ഇറങ്ങും . . ." " ഒരാഴ്ച്ച . . . ഒരേ ഒരാഴ്ച്ച . അത്രയെ പറ്റുകയുള്ളൂ . അത് കഴിഞ്ഞാൽ എങ്ങോട്ടാ എന്ന് വച്ചാൽ പറഞ്ഞ് വിട്ടേക്കണം" " ആഹ് അപ്പോ എന്താ എന്ന് വച്ചാൽ ചെയ്യാം . . ." " അവളെ അതിന് എവിടെ നിർത്തും . ഇവിടെ മുറികൾ ഒന്നും ഇല്ലാ . . ." " ആ തെക്കിനിയിൽ ഉള്ള മുറി പിന്നെ എന്താ . . ." " അതിൽ പറ്റില്ലാ . ആ റൂമിൽ കേദൂട്ടൻ്റെ കുറേ സാധനങ്ങളും മറ്റും ഉണ്ട് . . . വേണമെങ്കിൽ ആ ഇടനാഴിയിലെങ്ങാനും കിടക്കാൻ പറഞ്ഞോ. പറ്റില്ലാ എങ്കിൽ പോയിക്കോളാൻ പറഞ്ഞോ. . ." " ഇത് പോലെ ഒരു തള്ളയെ ഞാൻ എൻ്റെ ജീവിതത്തിൽ കണ്ടിട്ടില്ലാ . . എന്തൊരു സ്ത്രീയാണോ എന്തോ . . . വീട്ടിൽ കയറി വന്ന ഒരു പെണ്ണിനെ അങ്ങനെ വഴിയിൽ ഒന്നും കിടത്താൻ പറ്റില്ലാ . .ഞാൻ എൻ്റെ റൂം കൊടുത്തോളാം. " " അപ്പോ നീ എവിടെ കിടക്കും . . ." " ഞാൻ എട്ടൻ്റെ കൂടെ കിടന്നോളാം" " കേദുവിൻ്റെ കൂടെയോ . . ." " അവൻ്റെ കൂടെ എൻ്റെ പട്ടി കിടക്കും . . . ഞാൻ എൻ്റെ കാശിയേട്ടൻ്റെ കൂടെ കിടന്നോളാം" അത് പറഞ്ഞ് മുണ്ട് മടക്കി ഉടുത്ത് അവൻ അമ്മയുടെ അറയിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി . " മാനം നോക്കി നിൽക്കാതെ ആരാധികാ വാ . . ." നടുമുറ്റത്തേക്ക് ഇറങ്ങി ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുന്നവളെ കണ്ട് അവൻ വിളിച്ചു . " ആരാധിക അല്ലാ ആരാധന . . ." " എന്ത് തേങ്ങ എങ്കിലും ആവട്ടേ റൂം വേണമെങ്കിൽ വാ . . ." അവൻ മുകളിലേക്ക് ഉള്ള ഗോവണി കയറിയതും അവളും പിന്നാലെ ചെന്നു . തൻ്റെ കയ്യിൽ ഉള്ള ട്രോളി ബാഗും വലിച്ച് അത്രയും പടികൾ കയറി ചെല്ലാൻ അവൾ അല്പം ബുദ്ധിമുട്ടിയിരുന്നു . ബദ്രി തൻ്റെ റൂമിൻ്റെ വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറി . " ഇവിടെ അധിക ദിവസം ഒന്നും നിനക്ക് നിൽക്കാൻ പറ്റില്ലാ . മാക്സിമം ഒരാഴ്ച്ച . അതിന് ഉള്ളിൽ നിൻ്റെ വീട്ടുക്കാരെ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞ് മനസിലാക്കുകയോ , അല്ലെങ്കിൽ വേറെ താമസ സ്ഥലം റെഡിയാക്കുകയോ ചെയ്യണം കേട്ടല്ലോ . . ." താൻ ഇവിടെ നിന്ന് പറയുന്നത് ഒന്നും കേൾക്കാതെ തെക്കേ തൊടിയിലേക്ക് ഉള്ള ജനൽ തുറന്ന് അവിടേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുന്നവളെ കണ്ട് അവന് ദേഷ്യം വന്നു . " ഞാൻ എൻ്റെ റൂം തന്നു എന്ന് കരുതി തോന്നും പോലെ ഒന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റില്ലാ . ഇവിടെ ഉള്ള എൻ്റെ ഒരു സാധനത്തിൽ പോലും തൊട്ടു പോവരുത് . വേണമെങ്കിൽ ലൈറ്റും ഫാനും , ബാത്ത് റൂമും , ബെഡും ഉപയോഗിച്ചോ . അല്ലാതെ വേറെ ഒന്നിലും തൊട്ടു പോവരുത് . തൊട്ടു എന്നെങ്ങാനും ഞാൻ അറിഞ്ഞാൽ . . ." " തൊടും . . . നീ എന്ത് ചെയ്യും" മുന്നോട്ട് നടന്ന് വന്ന് അവൻ്റെ നെഞ്ചിൽ ചൂണ്ടു വിരൽ കുത്തി കൊണ്ടാണ് അവളുടെ ചോദ്യം . " ഞാൻ എൻ്റെ റൂം തന്നു എന്ന് കരുതി തോന്നും പോലെ ഒന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റില്ലാ . ഇവിടെ ഉള്ള എൻ്റെ ഒരു സാധനത്തിൽ പോലും തൊട്ടു പോവരുത് . വേണമെങ്കിൽ ലൈറ്റും ഫാനും , ബാത്ത് റൂമും , ബെഡും ഉപയോഗിച്ചോ . അല്ലാതെ വേറെ ഒന്നിലും തൊട്ടു പോവരുത് . തൊട്ടു എന്ന് ഞാൻ എങ്ങാനും അറിഞ്ഞാൽ . . ." " തൊടും . . . നീ എന്ത് ചെയ്യും" മുന്നോട്ട് നടന്ന് വന്ന് അവൻ്റെ നെഞ്ചിൽ ചൂണ്ടു വിരൽ കുത്തി കൊണ്ടാണ് അവളുടെ ചോദ്യം . " ദേ ശരീരത്തിൽ തൊട്ട് കളിച്ചാൽ ഉണ്ടല്ലേ . . . നിനക്ക് ശരിക്ക് എന്നേ അറിയില്ലാ . ഞാൻ ആരാ എന്ന് അറിയോ നിനക്ക് " " റോഡിൽ തല്ലും വഴക്കും ആയി നടക്കുന്ന തെമ്മാടിയല്ലേ . അത് ഈ നാട്ടിലെ എല്ലാവർക്കും അറിയാം. അതിനി നീ പ്രത്യേകിച്ച് പറഞ്ഞ് തരേണ്ട കാര്യം ഒന്നും ഇല്ലാ " " തെമ്മാടി നിൻ്റെ വീട്ടിൽ ഉള്ളവർ . . . ഞാൻ ഏത് റോഡിൽ തല്ലുണ്ടാക്കുന്നതാടീ നീ കണ്ടത് . കള്ളം പറയുന്നത് കണ്ടില്ലേ നൊണച്ചി. . ." " നൊണച്ചി നീയാണ് . കഴിഞ്ഞ ഉത്സവത്തിന് താലം പിടിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ എൻ്റെ ഈ കണ്ണു കൊണ്ട് കണ്ടതാ നീയ്യ് ആ കവലയിൽ കള്ളും കുടിച്ച് അടി ഉണ്ടാക്കിയത് . . ." " ദേ അറിയാത്ത കാര്യം വിളിച്ച് പറഞ്ഞാൽ ഉണ്ടല്ലോ . . .അന്ന് കാര്യം ഉള്ള കാര്യത്തിനാണ് ഞങ്ങൾ തല്ലുണ്ടാക്കിയത് . ഞാൻ അങ്ങനെ വെറുതെ ഒന്നും ആരുടേയും മേൽ മെക്കിട്ട് കയറാറില്ലാ . . . പിന്നെ . . ഞാൻ ക. . . കള്ളു കുടിയൻ ഒന്നും അല്ലാ" അവസാനത്തേത് പറയുമ്പോൾ അവൻ ഒന്ന് പരുങ്ങി പോയിരുന്നു . ഈ കഥയുടെ ലിങ്ക് ഇവിടെ ഉണ്ടേ ♥️ https://share.aksharathalukal.in/s/57312/view ഇതുപോലെയുള്ള നിരവധി കഥകൾ പരസ്യങ്ങൾ ഒന്നുമില്ലാതെ വായിക്കാനും... നിങ്ങളുടെ മനസ്സിലുള്ള കഥകൾ എഴുതി പണം സമ്പാദിക്കുവാനും ഇന്ന് തന്നെ അക്ഷരത്താളുകൾ ഡൗൺലോഡ് ചെയ്യാൻ മറക്കല്ലേ♥️ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #😍 ആദ്യ പ്രണയം #💖 മഴയും പ്രണയവും #📔 കഥ

#📙 നോവൽ - കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 🔻 പാർട്ട് _97 ✍️ രചന - ജിഫ്ന നിസാർ 💥 തികച്ചും ആളൊഴിഞ്ഞ ആ സ്ഥലത്തെക്ക് കാറോടിച്ചു കയറ്റുമ്പോൾ കാശിയുടെ ഹൃദയമൊന്നു പിടഞ്ഞത് കൂടെ ഉള്ളവളെ ഓർത്ത് കൊണ്ടാണ്. എങ്കിലും അവനിൽ വല്ലാത്തൊരു ഊർജ്ജമുണ്ടായിരുന്നു. ജയിക്കാനുള്ളതെല്ലാം ചെയ്ത് കഴിഞ്ഞിട്ടാണ് അങ്ങോട്ട് വന്നിരിക്കുന്നതെന്നുള്ള ഊർജ്ജം. കാർത്തു അവനെ തന്നെ നോക്കിയിരിപ്പാണപ്പോഴും. "ഇങ്ങോട്ടാണ് എത്താൻ പറഞ്ഞത്.." കാർത്തുവിനോടെന്ന പോലെ പറഞ്ഞു കൊണ്ടവൻ കാർ ഓഫ് ചെയ്തു. ഫോൺ എടുത്തു പോക്കറ്റിലിട്ടു. "ഇറങ്ങിക്കോ..." അവളെ നോക്കുമ്പോൾ അവനും വല്ലാത്തൊരു വേദനയുണ്ട്. താൻ കാരണമാണ് അവൾക്കീ വേദനയൊക്കെയും അനുഭവിക്കേണ്ടി വന്നതെന്ന ചിന്ത.. അതവനെ വല്ലാതെ നോവിക്കുന്നുണ്ട്. ഇതിനൊന്നും വയ്യാഞ്ഞിട്ട് തന്നെയാണ് ഉള്ള് മുഴുവനും അവളോടുള്ള സ്നേഹം നിറഞ്ഞിട്ടും അതടക്കി പിടിച്ചു കൊണ്ട് തിരിഞ്ഞു നടക്കാൻ തുനിഞ്ഞത്.അവളോടങ്ങനെ ചെയ്യാൻ പറഞ്ഞത്.. നിർബന്ധിച്ചത്.. പക്ഷേ.. അവനൊരു നെടു വീർപ്പോടെ സീറ്റ് ബെൽറ്റ് ഊരി മാറ്റി കൊണ്ട് പുറത്തേക്കിറങ്ങാൻ തുടങ്ങി. കാർത്തു അവന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു കൊണ്ട് അവൻ പോലും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ ആ മുഖം മുഴുവനും ചുംബനങ്ങൾ കൊണ്ട് മുടവേ.. അവൻ പിന്നെയും തകർന്നു.. തളർന്നു. "ഇപ്പൊ ലേശം പേടിയൊക്കെ തോന്നുന്നുണ്ട്.. അല്ലേ.." അവനൊരു ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു. ഇല്ലെന്ന് തന്നെ കാർത്തു തലയാട്ടി കാണിച്ചു. "ഒന്നുമില്ല. ഒന്നും ഉണ്ടാവാൻ ഞാൻ സമ്മതിച്ചു കൊടുക്കില്ല.. നീ എന്നോട് പറഞ്ഞത് പോലെ തന്നെ.. എനിക്കും ഈ കുഞ്ഞാറ്റ കിളിയെ സ്നേഹിച്ചു മതിയായില്ല ല്ലോ.." അവന്റെ ചിരി മാഞ്ഞു. അതോടെ കാർത്തു അവനെ വിട്ട് മാറി. "അച്ഛൻ ഇവിടുണ്ടാവോ.." കാർത്തു മുമ്പിൽ കാണുന്ന കെട്ടിടത്തിലേക്ക് നോക്കി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. "ഇല്ല.. അശോകേട്ടനെ അവർ മറ്റൊരിടത്തെക്കാണ് മാറ്റിയിരുന്നത്.. പക്ഷേ ആളിപ്പോ സേഫ് ആണ്.. എന്റെ ഒരു ഫ്രണ്ട് ഉണ്ട്.. അവന്റെ ആളുകൾ കണ്ട് പിടിച്ചു.. അവനിപ്പോ അശോകേട്ടന്റെ കൂടെ ഉണ്ടെന്ന് എനിക്ക് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.." പോരും വഴി അവന് ഇട തടവിലാതെ വന്ന് കൊണ്ടിരുന്ന ഫോൺ കോളുകൾ.. അതവളും ഓർക്കുന്നുണ്ട്. അച്ഛൻ സേഫ് ആണെന്ന് കേട്ടതും അവൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു ആശ്വാസം തോന്നി. താൻ ചെയ്ത തെറ്റിനുള്ള ശിക്ഷ.. അത് അച്ഛന് ഇനി ഏറ്റുവാങ്ങേണ്ടി വരില്ലല്ലോ എന്നുള്ള ആശ്വാസം. "പിന്നെയും എന്തിനാ.. നമ്മളെ ഇങ്ങോട്ട് വിളിച്ചത്.." കാർത്തു ആശങ്കയോടെ ചോദിച്ചു. "അതിപ്പോ.. നീ ഇറങ്ങിക്കേ.. ഞാൻ പറഞ്ഞു തരാം.." വീണ്ടുമവന്റെ ഫോൺ ബെല്ലടിക്കാൻ തുടങ്ങിയതും കാശി അൽപ്പം ധൃതിയിൽ പറഞ്ഞു. അതോടെ അവനൊപ്പം തന്നെ അവളും പുറത്തേക്കിറങ്ങി. ആ പകൽ വെളിച്ചത്തിൽ പോലും അങ്ങേയറ്റം ഭയപ്പെടുത്തുന്ന അന്തരീഷം. കാർത്തു കാശിയുടെ കയ്യിൽ ചുറ്റി പിടിച്ചു കൊണ്ടവനോട് ചേർന്ന് നിന്നു. ഫോണിൽ കൂടി കിട്ടുന്ന നിർദേശങ്ങൾ.. കാർത്തുവിനെയും ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ട് ഓരോ നോട്ടത്തിലും ചുവടിലും വല്ലാത്ത ശ്രദ്ധയോടെയാണ് അവനകത്തേക്ക് കയറിയത്. പുറമെ നിന്നും കാണുന്നതിനേക്കാൾ ഭീകരതയുണ്ട് ആ അകത്തളങ്ങൾക്. ഇരുമ്പിന്റെ വലിയ വാതിലും നിഗൂഢമായ ഇടുങ്ങിയ ഇടനാഴികളുമായി അതങ്ങനെ നീണ്ടു കിടപ്പാണ്. കാർത്തു അങ്ങനെ ഉള്ളയിടങ്ങളൊക്കെ സിനിമയിൽ മാത്രമാണ് കണ്ടിട്ടുള്ളത്. എന്നാൽ അവൾക്കൊപ്പമുള്ളവന് ആദ്യമായി കാണുകയാണ് എന്നുള്ള ഭാവമൊന്നുമില്ല. അങ്ങേയറ്റം സൂക്ഷിച്ചു കൊണ്ടാണവൻ മുന്നോട്ട് പോകുന്നത്. ഒരു കൈ കൊണ്ട് കാർത്തുവിനെ നെഞ്ചിൽ അടക്കി പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്.. ഇടം വലം തുടിക്കുന്ന അവന്റെ മിഴികൾ.. ഏത് നിമിഷവും മുന്നിൽ അവതരിക്കുന്ന ശത്രുവിനെയാണ് തിരയുന്നത്.. വളഞ്ഞു തിരിയുന്ന ഇടനാഴി കഴിഞ്ഞു അവരോരു ഹാളിൽ എത്തി ചേർന്നു. അതോടെ കാശിയുടെ ചെവിയോട് ചേർത്ത് വെച്ച ഫോൺ കാട്ടാവുകയും ചെയ്തു. ഹാളിൽ നിന്നും കയറാവുന്ന മൂന്ന് വാതിലുകൾ.. ഒരു കസേര ഒഴികെ വേറൊന്നും അവിടെയില്ല. ഒരു നിമിഷം കാശിയുടെ കണ്ണുകൾ ചുറ്റും ഓടി നടന്നു. ഫോണിലെക്കൊന്ന് കൂടി നോക്കി അതിലെന്തോക്കെയോ ചെയ്ത് കൊണ്ടവൻ തിരികെ പോക്കലിട്ടു. ഒന്ന് രണ്ടു നിമിഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു പോയി. ഹൃദയമിടിപ്പ് പോലും കേൾക്കാൻ കഴിയുന്ന നിശബ്ദതയാണവിടം മുഴുവനും. പെട്ടന്നവരെ ഞെട്ടിച്ചു കൊണ്ട് അടഞ്ഞു കിടക്കുന്നതിൽ ഒരു വാതിൽ തുറന്നു. അവർക്ക് മുന്നിലേക്ക് വല്ലാത്തൊരു ചിരിയോടെ... നോട്ടത്തോടെ മഹേഷ്‌ വന്നു നിൽകുമ്പോൾ അവനെ തന്നെ അവിടെ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത് പോലെ കാശിയും ഒരു പുച്ഛചിരിയോടെ അവനെ നോക്കി. ഏറെക്കുറെ അവനെ തന്നെ ശത്രു സ്ഥാനത്തേക്ക് സങ്കൽപ്പിച്ചത് കൊണ്ട് കാർത്തുവിനും വലിയ അമ്പരപ്പൊന്നുമില്ല. "എന്നെയിവിടെ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിചില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു കാശിനാഥനും മിസ്സിസ്സും.." ഒരാക്കി ചിരിയോടെ മഹേഷ്‌ അവർക്ക് മുന്നിൽ ചെന്ന് നിന്നു. "അത് നിന്റെ വെറും തോന്നലാ മഹേഷേ.. നിന്നെ.. നിന്നെ മാത്രം പ്രതീക്ഷിച്ചു കൊണ്ടാ ഞാനും എന്റെ ഭാര്യയും ഇങ്ങോട്ട് വന്നത്..." അവനെക്കാൾ മനോഹരമായ ചിരിയോടെ കാശി പറഞ്ഞു. "ഗുഡ്.. വെരി ഗുഡ്.. അല്ലേലും അമ്പലപറമ്പിൽ അശോകന്റെ ചാവേർ.. കാശി നാഥന് വരാനിരിക്കുന്ന അപകടങ്ങളെ മുൻകൂട്ടി കാണാൻ ഒരു പ്രതേക കഴിവാണ്.. അതെനിക്കറിയാം.. നന്നായി അറിയാം.." അവർക്ക് ചുറ്റും നടന്നു കൊണ്ടൊരു വഷളൻ ചിരിയോടെ അവന്റെ നോട്ടം കാർത്തുവിൽ എത്തി നിന്നതും കാശി അവന് മുന്നിലേക്കൊരു തടസ്സമായി നിന്നതും മഹേഷിന്റെ ചിരി ഉച്ചത്തിലായി. കാശ്ശികപ്പോഴും ഭാവഭേദം ഒന്നുമില്ല. പക്ഷേ കാർത്തുവിന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പേറി. അവളുടെ കൈകൾ അവന്റെ ഷർട്ടിൽ മുറുകി. "നീ വിളിച്ച കാര്യം പറയ്യ് മഹേഷേ.. എനിക്ക് പോയിട്ട് വേറെയും പണിയുള്ളതാ.." കാശി അവനെ തീർത്തും നിസ്സാരമാക്കിയെന്നത് പോലെയാണ് സംസാരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചത്. "ഓഓഓഓ...നീ വല്ല്യ തിരക്കുള്ളവൻ ആണെന്ന് എനിക്കാറിയാടാ.." "പറഞ്ഞു വരുമ്പോ എല്ലാം നിനക്കറിയാലോ മഹേഷേ ഇപ്പൊ.." കാശ്ശിയൊരു ചിരിയോടെ അവനെ നോക്കി. മഹേഷിന്റെ പൊട്ടി ചിരി വീണ്ടുമാ അകത്തു മുഴങ്ങി. 'ചിരിക്ക്.. ഒരുപക്ഷെ ഇനിയുമിങ്ങനെ ചിരിക്കാൻ നിനക്ക് പറ്റിയിലിലോ.. " കാശിയാ ചിരിയേ തീർത്തും പുച്ഛിച്ചു തള്ളി.. "ഞാൻ ചിരിക്കും കാശിനാഥാ. ഇനിയും ചിരിക്കും.പക്ഷേ അത് കാണാൻ നീയിനി ഉണ്ടാവില്ല.." അത് പറഞ്ഞത് മുതൽ അവന്റെ മുഖത്ത് ക്രൂരത നിറഞ്ഞു. അമ്പലപറമ്പിൽ അശോകൻ.. അയാളിപ്പോ നിന്റെ കൂട്ടുകാരൻ മുരുകന്റെ കൂടെയാണ് ഉള്ളതെന്നുള്ള ധൈര്യത്തിൽ എന്റെ തവളത്തിലേക് വന്ന് കയറിയ വിഡ്ഢി... " പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞതും അവൻ വീണ്ടും ചിരിച്ചു. കാശിയുടെ ഹൃദയമൊന്നു പിടിച്ചു. കണക്ക് കൂട്ടൽ തെറ്റി പോയി എന്നൊരു വെപ്രാളം ഉള്ളിൽ നിറഞ്ഞിട്ടും അവനത് പുറമെ കാണിച്ചില്ല. "നീ മനസ്സിൽ കാണുമ്പോൾ ഞാനത് മാനത്തു കാണും കാശിനാഥ.." മഹേഷ്‌ കുറച്ചു കൂടി കാശിയുടെ അരികിലേക്ക് നിന്നു. കൂട്ടുകാരെ വിട്ട് അശോകനെ രക്ഷപ്പെടുത്തി ഇങ്ങോട്ട് വന്നിട്ട് ഹിറോ കളിക്കാൻ വരുമ്പോ എതിരെ ഉള്ളത് മഹേഷ്‌ നമ്പ്യാർ ആണെന്ന് നീ മറക്കാനെ പാടില്ലായിരുന്നു.. " പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കെ തന്നെ അവന്റെ വന്യമായ നോട്ടം കാർത്തുവിലേക്ക് നീണ്ടു പിന്നെയും.. കാശി ശ്വാസം പിടിച്ചു നിന്ന് പോയി. മുരുകനെ വിട്ട് അശോകേട്ടനെ രക്ഷപ്പെടുത്തി.. പിന്നെ ഇവനെ പൂട്ടാൻ തന്നെയായിരുന്നു പ്ലാൻ. അത് പാളിയോ എന്നൊരു ചിന്ത അവനിൽ ശക്തമായി. വിശ്വാസമാവുന്നില്ലേ നിനക്ക്.. ഏഹ്.. " പരിഹാസത്തോടെ കാശിയെ ഒന്ന് നോക്കിയിട്ട് മഹേഷ്‌ പിന്നിലേക്ക് മാറി.. അടഞ്ഞു കിടക്കുന്ന വാതിലിൽ അവനൊന്നു തട്ടിയതും അത് തുറക്കപ്പെട്ടു.. പഴം തുണി കെട്ട് പോലെ എന്തോ ഒന്ന് അതിനുള്ളിൽ നിന്നും എടുത്തെറിഞ്ഞത് പോലെ ഹാളിൽ വന്നു പതിച്ചു. കാശിയും കാർത്തുവും ഞെട്ടലോടെ നോക്കുമ്പോൾ..അത് അശോകൻ ആണെന്ന് അവർക്ക് മനസ്സിലായി. അശോകേട്ട എന്നൊരു വിളിയോടെ അവൻ മുന്നിലേക്ക് കുതിക്കാൻ തുടങ്ങും മുന്നേ മഹേഷിന്റെ കയ്യിലൊരു തോക്ക് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. "ഒരടി നീ അനങ്ങിയ. നിന്റെ അശോകേട്ടൻ പിന്നെ ഇല്ല.. അവനത് നിലത്ത് വീണ് കിടക്കുന്ന ആ ശരീരത്തിന് നേരെ ചൂണ്ടി.. അതിന് ജീവനുണ്ടോ എന്ന് പോലും സംശയം തോന്നും വിധമാണ് ആ കിടപ്പ്.. അത്രക്കുണ്ട് പുറമെ കാണുന്ന പരിക്കുകൾ. കൈകൾ പിന്നിലേക്ക് വളച്ചു കെട്ടിയിട്ടുണ്ട്.. കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞു തന്നെയാണ്. രണ്ടു മൂന്നു ദിവസം കൊണ്ട് അമ്പലപറമ്പിൽ അശോകൻ പാതി ആയത് പോലെ.. അച്ഛാ.. കാർത്തു ശബ്ദമില്ലാതെ നിലവിളിച്ചു കൊണ്ട് കാശിയുടെ പുറത്ത് മുഖം ചേർത്ത് വെച്ചു. അവൾക്കാ കാഴ്ച കാണാനുള്ള ശേഷി ഇല്ലായിരുന്നു. കാശി മഹേഷിനെ നോക്കി. "നിനക്കെന്ത് വേണം മഹേഷേ..." കാശിയുടെ സ്വരം വല്ലാതെ മുറുകി.. "നിന്റെ ജീവൻ.." യാതൊരു മടിയുമില്ലാതെ മഹേഷിന്റെ ഉത്തരം. കാശിയുടെ മേലൊന്ന് വിറച്ചു. പാതി ജീവനോടെ കിടക്കുന്ന അശോകേട്ടൻ.. തന്നെ പിന്നിൽ നിന്നും വട്ടം ചുറ്റി പിടിച്ചു കരയുന്ന ജീവന്റെ പാതി. അവനൊരു നിമിഷം നിസ്സഹായനായി. അവളെയും കൊണ്ടിങ്ങോട്ട് വരാൻ പാടില്ലായിരുന്നു.. "എന്നെ മാത്രം ഇവിടെ പ്രതീക്ഷിച്ചു വരുമ്പോ നീ കുറച്ചു കൂടി ശ്രദ്ധ കാണിക്കണമായിരുന്നു കാശി നാഥാ.. ഇതിപ്പോ.. മോശമായി പോയല്ലോ." മഹേഷിന്റെ ചുറ്റും നിമിഷങ്ങൾ കൊണ്ട് ആളുകൾ നിരന്നു. "സ്വന്തം മകളെ തട്ടി കൊണ്ട് പോയ നിന്നെ അമ്പലപറമ്പിൽ അശോകൻ കൊന്ന് കളഞ്ഞു.. എതിർത്ത നീ അയാളെയും തിരികെ കുത്തി പരിക്കല്പിച്ചു.എങ്ങനുണ്ട് പുതിയ കഥ.. ഈ കഥയാണ് ഇനി ഓടാൻ ഉള്ളത്.." അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് മഹേഷ്‌ വീണ്ടും ചിരിച്ചു. കൂട്ടത്തിൽ ഒരുത്തന്റെ കയ്യിൽ തോക്ക് കൊടുത്തു കൊണ്ട് മഹേഷ്‌ വീണ്ടും കാശിയുടെ അരികിലെത്തി. അവനെന്തെങ്കിലും ചെയ്യും മുന്നേ കാർത്തുവിനെ വലിച്ചു കൊണ്ടവൻ തനിക്കരികിലേക്ക് നിർത്തി. ഡാ... കാശി അലറി കൊണ്ട് മുന്നോട്ട് വന്നിട്ടവന്റെ നെഞ്ചിലൊരു ചവിട്ട് കൊടുത്തു.. പിന്നിലേക്ക് തെറിച്ചു വീണ മഹേഷ്‌ ചുവരിൽ പോയിടിച്ചു. അതേ നിമിഷം തന്നെ അവിടെയൊരു വെടിയൊച്ച കേട്ടതും കാശി വിറച്ചു പോയി. അവന്റെ നോട്ടം അശോകേട്ടന് നേരെ നീണ്ടു. "ഇനി ഒരിക്കൽ കൂടി നീ ഇത് പോലൊരു വിഡ്ഢിത്തം കാണിച്ചാ.. ഇനിയൊരു അറിയിപ്പ് ഉണ്ടാവില്ല കാശി നാഥാ.." നിലത്ത് നിന്നും എഴുന്നേറ്റു കൊണ്ട് മഹേഷിന്റെ വാക്കുകൾ. "ഇനി അങ്ങോട്ട് പ്രവർത്തിയും പറച്ചിലും എല്ലാം ഞാൻ.. എതിർക്കാൻ നീ ശ്രമിക്ക്. പക്ഷേ ദേ ഇയാളും പിന്നെ ഇവളും.. അവർ പിന്നേ ജീവനോടെ ഈ ഭൂമിയിൽ ഉണ്ടാവില്ല.." അതിനോടകം തന്നെ കാർത്തുവിന് ചുറ്റും മഹേഷിന്റെ ഗുണ്ടകൾ നിരന്നു നിന്നു. പാതി ബോധം പോയ പോലെയാണ് അവളുടെ നിൽപ്പ്. ഭയമായിരുന്നു ആ മുഖം നിറയെ.. തനിക്ക് പറ്റിയ അബദ്ധമോർത്തു കൊണ്ട് കാശിക്ക് വീണ്ടും വീണ്ടും കുറ്റബോധം തോന്നി തുടങ്ങി. "ഇനി നിന്റെ കൂട്ടുകാർ വരും എന്നാണെങ്കിൽ.. അവരൊക്കെ ഇപ്പൊ ജീവനോടെ ഉണ്ടോന്ന് പോലും എനിക്കറിയില്ല ഡാാ.. അത് പോലെന്റെ പിള്ളേർ എടുത്തിട്ട് പെരുമാറി കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു..." ക്രൂരത നിറഞ്ഞൊരു ചിരിയോടെ മഹേഷ്‌ അവനു മുന്നിലെത്തി.. കൈ നീട്ടി കാശിയുടെ കവിളിൽ ആഞ്ഞടിക്കുമ്പോൾ വർഷങ്ങളായി അവന്റെ ദേഷ്യവും പകയും കൂടി ഉണ്ടായിരുന്നു അതിൽ. നീ ഒന്നനങ്ങിയ.. " വീണ്ടും വീണ്ടും കാശിക്ക് നേരെ കൈ ഉയർത്തുമ്പോൾ കാര്ത്തുവിനെയും അശോകനെയും ചൂണ്ടി കൊണ്ട് മഹേഷിന്റെ ഓർമപ്പെടുത്തൽ.. വേണ്ട.. ഒന്നും ചെയ്യല്ലേ.. പ്ലീസ്.. " കാർത്തുവിന്റെ അലറി കരച്ചിൽ ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ടാണ് മഹേഷിന്റെ താണ്ഡവം.. പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ ജീവനെ മുൻ നിർത്തി മഹേഷിന്റെ വില പേശൽ. ചെറു വിരൽ പോലും അനക്കാതെ അവനാ അടി മുഴുവനും ഏറ്റു വാങ്ങി. ചുണ്ടുകൾ പൊട്ടി..ദേഹത്തു നിന്നും ചോര പൊടിഞ് തുടങ്ങിയിട്ടും ബാധ കയറിയ പോലെ മഹേഷ്‌ നിന്ന് തല്ലുകയാണ്. അതിനിടയിൽ കാർത്തു ബോധം മഞ്ഞു കൊണ്ട് നിലത്തേക്ക് വീണപ്പോൾ മാത്രം കാശി മറ്റെല്ലാം മറന്നു കൊണ്ടവൾക്ക് നേരെ കുതിച്ചു. പക്ഷേ അവളെ തൊടും മുന്നേ മഹേഷ്‌ അവന്റെ നടുവിന് ചവിട്ടി വീഴ്ത്തി.. നിനക്കും നിന്റെ മുതലാളിക്കും ഇന്നത്തോടെ ഞാൻ ആയുസ്സ് വെട്ടി കുറക്കും കാശി നാഥാ.. പിന്നെ അവളെന്റെയാ.. എന്റെ മാത്രം.. " എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു നിർത്തി കാതോരം മഹേഷിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടതും കാശി തല കൊണ്ടവനെ ആഞ്ഞടിച്ചു.. ഒറ്റയടിയോടെ മഹേഷ്‌ വീണ്ടും വീണു പോയി.. അതിന്റെ കലി കൂടി ചേർത്ത് കൊണ്ടാണ് പിന്നെ അവനും അവന്റെ ഗുണ്ടകളും കാശിയുടെ മേൽ പാഞ്ഞു കയറിയത്... തുടരും.. 😁😁 ഞാൻ അപ്പഴേ പറഞ്ഞതാ അവിടൊരു പിശാച് വാ പിളർന്നു നിൽപ്പുണ്ട്.. അങ്ങോട്ട്‌ പോണ്ടാ ന്ന്. അത് കൊണ്ട് ഈ കുറ്റത്തിൽ എനിക്ക് പങ്കില്ല ന്ന് വിനീതമായി അപേക്ഷിക്കുന്നു.. നന്ദി നമസ്കാരം 😁 ഇതൊക്കെ... ഈ ടെൻഷനൊക്കെ ഞാൻ സെറ്റാക്കി തരും ട്ടാ.. വിശ്വാസം ണ്ടല്ലോ ല്ലേ 😎 റിവ്യൂ ഇട്ടിട്ട് പോണേ.. #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ