ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mKKwxOv?d=n&ui=v64j8rk&e1=cപെയ്തൊഴിയാതെ ഭാഗം : 49 _______________ എനിക്കിതിനൊന്നും മറുപടി പറയാനോ... പ്രതികരിക്കാനോ അറിയാഞ്ഞിട്ടല്ല എന്റെ മോൻക്ക് വേണ്ടി ഞാൻ എല്ലാം ക്ഷെമിക്കുന്നു... അത്രതന്നെ.. മാഹി വേറെ ഒരു പാത്രം കൊടുന്ന് അവയെല്ലാം അടച്ചു വെച്ചു.....എന്നിട്ട് അടുക്കളയിൽ വന്നിരുന്ന് ചായ കുടിച്ചുകൊണ്ട് ഉച്ചക്കത്തെ ഊണിനുള്ള ജോലികൾ തുടങ്ങി. പിറകിൽ വന്ന് നിന്ന് അവളെ കളിയാക്കി അടക്കം പറഞ്ഞു ചിരിക്കുന്നവരെ കാണാതെ.... ********** "എടി....ഷെമി.. ഇത് കൊണ്ടൊന്നും അവൾ പോകുമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല." റഫീഖിന്റെ ഉമ്മ അനിയത്തിയുടെ മകൾ ഷെമിയോടായ് പറഞ്ഞു.... "അത്‌ എനിക്കും അറിയാം ഇതൊക്കെ വെറും സാമ്പിൾ വെടിക്കെട്ടല്ലേ.. അവളെ ഇവിടെനിന്നും ഓടിക്കാനുള്ള വഴിയൊക്കെ എനിക്കറിയാം.. എല്ലാം നമുക്ക് സ്റ്റെപ്പ്.. സ്റ്റെപ്പായ്...ചെയ്യാമെന്നേ.." അത്‌ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് രണ്ട് പേരും മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി ചിരിച്ചു... " ഡി......... പണിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞോ നിന്റെ...." "എന്തിനാ.... രാവിലെ ഒപ്പിച്ചു വെച്ചത് പോലെ വീണ്ടും തുടങ്ങാനാണോ...?! ഷെമിയോട് മാഹിറ ചോദിച്ചതും അവൾ റഫീഖിന്റെ ഉമ്മയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കികൊണ്ട് അവളെ പുച്ഛഭാവത്തിൽ നോക്കിയൊന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു "കഴിഞ്ഞോ.. എന്ന് ചോദിച്ചാൽ ഞങ്ങൾക്ക് ഉള്ളത് ഉണ്ടാക്കിവെച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇനി നിങ്ങൾക്ക് ഉള്ളത് നിങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കിക്കോ." "നിങ്ങൾക്ക് ഉള്ളതോ..? " "അതെ.." എനിക്കുമെന്റെ ഭർത്താവിനും, മോൻക്കുള്ളതും ഞാൻ ഉണ്ടാക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ടന്ന്. " "അപ്പോ ഞങ്ങൾക്കുള്ളത് ആര് ഉണ്ടാക്കും...??! "നീ... തന്നെ..." നിനക്ക് കാര്യമായി ജോലിയൊന്നും ഇല്ലല്ലോ. " "ഡി.... നിന്നോട് സ്നേഹം നടിച്ച് അവൻ നിന്നെ ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ട് വന്നത് എന്തിനെന്ന് അറിയുവോ...നിനക്ക്..?" "അഹ്... എനിക്കറിയില്ല..നിങ്ങൾക്ക് അറിയുമെങ്കിൽ നിങ്ങൾ പറഞ്ഞുത്താ..." എങ്കിൽ കേട്ടോ... ഞങ്ങളെയും,അവനെയും പൊന്നുപോലെ നോക്കാൻ പിന്നേ അവന്റെ മോനെയും. " ഓഹോ..." അതെ.....നീയാകുമ്പോ.. അവന്റെ മോനെ പൊന്നുപോലെ നോക്കുകയ്യും ചെയ്യും..കൂടെ അടുക്കള ജോലിയും ചെയ്യും.. പിന്നേ..ഞങ്ങളുടെ കാര്യങ്ങളും,. നീയായത് കൊണ്ട് കാശും തരണ്ട..എങ്ങിനെ ഉണ്ട് അവന്റെ ബുന്ധി "നിങ്ങളുടെ മോൻ അല്ലേ അപ്പോ അതും അതിനപ്പുറവും ചിന്തിക്കും..എന്ന് കരുതി ഞാൻ പൊട്ടത്തിയല്ല... അത്‌ എല്ലാവരും മനസ്സിലാക്കുന്നത് നല്ലതാണ്. അവരെ രണ്ട് പേരെയും രൂക്ഷമായി നോക്കികൊണ്ട് മാഹിറ അടുക്കളയിൽ നിന്നും ഹാളിലേക്ക് കടന്നു... "നമ്മുടെ വാക്കുകളിൽ ഒന്നും അവൾ വീഴുന്നില്ലല്ലോ ഷെമി." "വാക്കുകളിൽ വീഴുന്നില്ല എന്ന് മാത്രമല്ല...മൂത്തമ്മ.' അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു ഭാവം പോലും വിരിയുന്നില്ല.." സാരല്ല....' അവളെ ഇവിടെ നിന്നും പുറത്താക്കാൻ ഞാനൊരു വഴി കണ്ട് വെച്ചിട്ടുണ്ട്... താമസിയാതെ ഞാനതെടുത്തു പഴറ്റും റഫിക്ക ഒന്ന് ഇങ്ങോട്ട് വന്നോട്ടെ...എനിക്കറിയാം എന്ത് വേണമെന്ന്..." "അഹ്.... ഇയ്യ് ശ്രമിച്ചു നോക്ക് അതിലൊന്നും...തോറ്റു പിന്മാറി പോകുമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല..." "മൂത്തമ്മ കണ്ടോ... നാളെതന്നെ അവൾ ബാഗും പെട്ടിയും എടുത്ത് ഇവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങും..." ഷെമി മുഖത്ത് പുഞ്ചിരി വരുത്തികൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "ഇറങ്ങിയാൽ അവൾക്ക് കൊള്ളാം..." രണ്ട് പേരും കൂടി അവളെ പുറത്താക്കാനുള്ള പദ്ധതികൾ മെനഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. ******** "ജുബി.... ഇവിടെ വന്നേ എനിക്ക് കുറച്ചു കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കാനുണ്ട്." റഹ്മത്ത അവളെ വിളിച്ചു. "എന്താ... ഇത്ത...." "വാ.... ഇവിടെ വന്നിരിക്ക്." അവൾ ഇത്തയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.. "എങ്ങിനെ ഉണ്ടായിരുന്നു ട്രിപ്പൊക്കെ ഉഷാറായിരുന്നില്ലേ." അതെ... " എന്നവൾ തലയാട്ടി മ്മ്ഹ്... "എന്ന് മൂളികൊണ്ട് റഹമത്ത അവളെ നോക്കി.. ജുബി....." ഞാൻ പറയുന്നത് നീ...കേൾക്കണം കേട്ട് കഴിയുമ്പോൾ പറ്റില്ലാന്ന് പറയരുത്..." "എന്താ... ഇത്ത.." "നിങ്ങൾ രണ്ട് പേരും എല്ലാ അർത്ഥത്തിലും ഒന്നാകണം ജുബി... ഓരോന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ടും, ഓർത്തുകൊണ്ടും അതിനി നീട്ടികൊണ്ട് പൊക്കൂടാ.." "ഇത്ത ഞാൻ.." "എന്താ....പറ്റില്ലേ...നിനക്ക്." ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവൾ ഇത്തയെ നോക്കി.. "അവൻ എന്ത് മാത്രം വിഷമിക്കുന്നുണ്ട്.. അതോർത്ത് നീ...എത്ര മാത്രം വിഷമിക്കുന്നുണ്ട്.അവന്റെ ഉമ്മയും,ഇക്കയുടെ ഭാര്യയായ ഞാനും, നിന്റെ കുടുംബവും എല്ലാം....നിങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ സമാധാനം ഇല്ലാതെ കഴിയുകയാ...." "നിനക്കറിയാല്ലോ.. അവൻക്ക് ഗൾഫിലേക്ക് തിരിച്ച് പോകാൻ ഇനി നാല് ദിവസമേ ബാക്കിയൊള്ളു അതിനിടയിൽ നിങ്ങൾ.." ജുബി മറുപടി പറയാനാവാതെ തലതാഴ്ത്തി. "എന്താ... പിരീഡ്‌സിന്റെ,..തീർന്നില്ലേ നിന്റെ..." "തീർന്നു...എന്നാലും." "നല്ല മോളല്ലേ... ഇനി ഓരോന്ന് ഓർത്ത് അതിങ്ങനെ നീട്ടികൊണ്ട് പോവല്ലേ...നിനക്ക് കഴിയും." "ഞാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട് ഇത്ത ഞാൻ കാരണമിനി ആരും വിഷമിക്കേണ്ടി വരില്ല. റഹ്മത്ത് അവളെ ചേർത്തു പിടിച്ചുകൊണ്ടു അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ഉമ്മവെച്ചു. ജുബി...നേരിയ രീതിയിൽ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവിടെ നിന്നും എഴുനേറ്റ് പോയ്‌... ജുബി റൂമിൽ എത്തിയപ്പോൾ താടക്ക് കയ്യും കൊടുത്ത് കണ്ണുകൾ മറ്റെവിടെക്കോ പായിച്ചുകൊണ്ട് എന്തോ ചിന്തയിൽ ആയിരുന്നു ഫാസിൽ.... ജുബി...റൂമിലേക്ക് കടന്ന് വാതിൽ അടച്ചുകൊണ്ട് അവന്റെ അരികിൽ വന്നിരുന്നു... ഫാസി.... " അവൾ അവനെ വിളിച്ചതും അറിയാതെ ഒന്ന് ഞെട്ടിപ്പോയി...അവൻ. "എന്താ...എന്ത് പറ്റി..? മുഖം വല്ലാതെ ഇരിക്കുന്നല്ലോ അസുഖം വല്ലതും. അവൾ അവന്റെ കവിളിലും നെറ്റിയിലും കൈവെച്ചുനോക്കി.. പനിയൊന്നും ഇല്ലല്ലോ.." "എന്താ...ജുബി പൊട്ടത്തരം പറയുന്നത്... പനിയുള്ളവരൊക്കെ താടക്ക് കയ്യും കൊടുത്ത് ചിന്തിച്ചിരിക്കുമോ...?" ഉള്ളിൽ സങ്കടങ്ങൾ നിറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും അവളറിയാതിരിക്കാൻ അവൻ ചുമ്മാ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു... "എന്നാ... പറ... എന്താ.. പ്രശ്നം.." "ഒന്നുല്ല....പൊന്നേ.. ഞാൻ എങ്ങിനെയാ നിന്നെ വിട്ടു പോവുക... നിന്നെ കണ്ടിട്ടും,സ്നേഹിച്ചും കൊതി തീർന്നില്ലല്ലോ അതാണ് പ്രശ്നം.." "അതല്ലേ ഞാൻ പറഞ്ഞെ ഇവിടം വിട്ടു പോകണ്ടന്ന് അപ്പോ നിനക്ക് കേൾക്കാൻ വയ്യല്ലോ..." "പോവാതിരുന്നാൽ എന്റെ കടങ്ങൾ ആര് വീട്ടും.." അറിയാതെ ജൂബിയുടെ ചോദ്യത്തിന് മറുപടിയായ് ഫാസിൽ പറഞ്ഞുപ്പോയ് കടമോ....?? എന്ത് കടം..! "അത്‌... പിന്നേ... ഷോപ്പ്..പുതിയതല്ലേ അത്‌ തുടങ്ങാൻ വേണ്ടി വാങ്ങിച്ച അല്ലറ ചില്ലറ കടങ്ങൾ ഉണ്ടെ. അതാ ഉദ്ദേശിച്ചത്..." "മ്മ്ഹ്.... അതൊക്കെ നാട്ടിൽ നിന്നാലും വീട്ടാല്ലോ.. ചെറിയ കടം അല്ലേ.." "പറ്റില്ല മോളെ... എനിക്കിപ്പോ പോയെ പറ്റു.." ജുബി അവന്റെ ഉള്ളം കയ്യിൽ അവളുടെ കൈ ചേർത്തു വെച്ചുകൊണ്ട് അവന്റെ തോളിലേക്ക് ചാരി കിടന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. "അയ്യേ.....ഇന്നല്ലല്ലോ ഞാൻ പോകുന്നത്.. ഇനിയും ഇല്ലേ നാലഞ്ചു ദിവസം ഇപ്പോഴേ ഇങ്ങനെ വാടിയാലോ...എന്റെ പൊന്ന്. ഫാസിൽ ജൂബിക്ക് അഭിമുഖമായിരുന്നുകൊണ്ട് വാടിയിരിക്കുന്ന അവളുടെ മുഖം അവന്റെ രണ്ട് കൈകൊണ്ടും കോരിയെടുത്തു. അവളുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും ഒലിച്ചിറങ്ങുന്ന നീർമുത്തുകൾ വിരലുകൾ കൊണ്ട് തുടച്ചുമാറ്റി അവന്റെ നെറ്റി അവളുടെ നെറ്റിയിൽ പതിയെ മുട്ടിച്ചു. "ഡി....പെണ്ണെ..." അവൻ ശബ്ദം താഴ്ത്തി അവളെ വിളിച്ചതും അവന്റെ മാറിലേക്ക് വീണവൾ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു.. ഫാസിൽ അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ മുടിയിഴകളിലൂടെ പതിയെ തലോടി.... "ഡി... പൊന്നേ..." അവളുടെ താടിയിൽ കൈവെച്ചുകൊണ്ട് മുഖം പതിയെ ഉയർത്തി... അയ്യേ...." കരയാനാണോ നീയ്യിപ്പോ എന്റടുത്തേക്ക് വന്നത്." കണ്ണീർ നനവ് പടർന്ന അവളുടെ കവിളിലൂടെ അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ പതിയെ പതിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അവളെ ദയനീയമായി നോക്കികൊണ്ട് ചോദിച്ചു ഫാസിൽ... നിറക്കണ്ണുകളോടെ ഫാസിലിനെ നോക്കികൊണ്ടവൾ അവനെ ചേർത്തു പിടിച്ച് അവളിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ഫാസിലിന്റെ കവിളുകളിൽ ചുംബനങ്ങൾ കൊണ്ട് മൂടി അവൾ "ഫാസി....നീയില്ലാതെ ഒരു നിമിഷപോലും എനിക്ക് കഴിയില്ല. എന്നെ വിട്ടു പോവല്ലേ... ഞാൻ വിടില്ല.... നിന്നെ എവിടേക്കും. എന്റെരികിൽ എനിക്കൊപ്പം നീ...വേണമെപ്പോഴും.." ഫാസിലിനെ അണഞ്ഞു പിടിച്ചുകൊണ്ട് അവന്റെ കണ്ണുകളിലും, ചുണ്ടിലും ചെറു മുത്തങ്ങൾ ചാർത്തികൊണ്ടവൾ തേങ്ങി. അവളുടെ കണ്ണീരിൽ കുതിർന്ന സ്നേഹ ചൂടിൽ അവന്റെ ഹൃദയവും തേങ്ങി കൊണ്ടിരുന്നു... ******* മാഹിറ ഉമ്മറത്തെ പടിയിൽ മകനെയും മടിയിൽ വെച്ചുകൊണ്ട് ദൂരേക്ക് കണ്ണും പായിച്ചിരിക്കാണ്... റബ്ബേ.....ഇരുട്ട് പരക്കാൻ തുടങ്ങിയല്ലോ ഇക്കയെ കാണുന്നില്ലല്ലോ....സാധാരണ അഞ്ചു മണിയൊക്കെ ആവുമ്പോഴേക്കും എത്തുന്നതാ....ഇതിപ്പോ സമയം ഏഴാവാറായി... അവളുടെ മനസ്സിൽ ഭയപ്പാടുകൾ തീർത്ത് കൊണ്ടിരുന്നു....കുറച്ച് സമയം അങ്ങിനെ ഇരുന്നുകൊണ്ട് സമാധാനം ഇല്ലാതെ അവൾ അകത്തേക്ക് കയറിപ്പോയ്. ഫോണിലേക്ക് വിളിച്ച് നോക്കാന്നു വെച്ചാൽ ഞാനയത്കൊണ്ട് എടുക്കുകയും ഇല്ല.. അഹ്... കുറച്ചു സമയവും കൂടി നോക്കിയിട്ട് കാണുന്നില്ലേൽ വിളിച്ച് നോക്കാം... തറയിൽ മോൻക്ക് കളിക്കാൻ കളികോപ്പുകൾ വെച്ചു കൊടുത്തിട്ടവൾ രാത്രി ഫുഡ്‌ ഒരുക്കാനായി അടുക്കളയിലോട്ട് നടന്നു.. ആ..സമയത്താണ് റഫീഖ് വന്നതും അവരുടെ റൂമിലേക്ക് കടന്നതും.... ഷെമി...അവനെ കണ്ട് കൊണ്ട് അവളുടെ റൂമിൽ നിന്നും ഹാളിലേക്ക് ഇറങ്ങി റഫീഖിന്റെ റൂമിലേക്ക് പാളി നോക്കി... റഫീഖ് കുളിക്കാനായ് തോർത്തും ഡ്രെസ്സും എടുത്ത് ബാത്റൂമിലേക്ക് കടക്കുന്നതാണ് കണ്ടത്. മോൻ തറയിൽ ഇരുന്ന് കളിക്കുന്നുമുണ്ട്...പിന്നേ ഹാളിൽ നിന്നും ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കാതെ അടുക്കള വാതിൽ വരെ ചെന്ന് മാഹിറ എന്താ എടുക്കുന്നതെന്ന് നോക്കി...ഷെമി. അവൾ ജോലിയിൽ ആണെന്ന് കണ്ടതും പതിയെ അവിടെനിന്നും റഫീഖിന്റെ റൂം..ലക്ഷ്യം വെച്ചു നടന്നു. അവരുടെ റൂമിലേക്ക് കയറിയതും അകത്തു നിന്ന് ഡോർ അടച്ചു..ഷെമി... ഇതൊന്നും അറിയാതെ റഫീഖിനുള്ള ഗോതമ്പു മാവ് കുഴച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു മാഹിറ... ഷെമി...മോന്റെ കൂടെ തറയിൽ ഇരുന്ന് അവന്റെ കൂടെ കളിയിൽ കൂടി.. മാഹിറ ചപ്പാത്തിയൊക്കെ പരത്തി റെഡിയാക്കി അത്‌ ചുട്ടെടുക്കാനായി പാൻ അടുപ്പത്തു വെക്കാൻ ഒരുങ്ങിയപ്പോഴാണ് റഫീഖ് ഇപ്പോഴും എത്തിയില്ലല്ലോ എന്ന ചിന്ത അവളുടെ മനസ്സിലേക്ക് ഓടിവന്നത്. "അഹ്....വഴക്ക് പറയുന്നേൽ പറയട്ടെ...നോക്കിയിട്ട് കാര്യമില്ല... " അവൾ റഫീഖിന് വിളിക്കാനായി... അടുക്കളയിലെ സിങ്കിലെ ടാപ്പിൽ നിന്നും കൈകഴുകി മാക്സിയിൽ തുടച്ചുകൊണ്ട് അവരുടെ റൂമിലേക്ക് നടന്നു. ആ..സമയത്താണ് റഫീഖ്‌ കുളികഴിഞ്ഞു റൂമിലേക്ക് കയറിയത്...അപ്പോഴാണ് മോന്റെ കൂടെ കളിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഷെമിയെ കണ്ടത്... അവളെ കണ്ടതും അവനൊന്നു ഞെട്ടി. ശോ.. ഇവളെന്താ ഇവിടെ മാഹിറ എങ്ങാനും കണ്ട് വന്നാൽ എന്നെ തെറ്റിദ്ധെരിക്കില്ലേ.. "ഷെമി.... നീയെന്താ ഇവിടെ.? "കാണുന്നില്ലേ ഞാൻ മോന്റെ കൂടെ കളിക്കായിരുന്നു.." "എന്തിനാ...നീ ഡോർ അടച്ചിരിക്കുന്നത്..?' "ഇനിക്ക് ഇക്കയോട് സ്വകാര്യമായി ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്..."അവൾ മോന്റെ അരികിൽ നിന്നും എണീറ്റ് റഫീഖിന്റെ അരികിലോട്ട് നടന്നതും... "ഇതാരാ..വാതിൽ അടച്ചത് മോൻ ഒറ്റക്ക് അടച്ചോ..? പേടിച്ചുകൊണ്ടവൾ വാതിൽ തുറന്നതും റഫീഖിന്റെ വിരൽ തുമ്പിൽ പിടിച്ച് കിന്നാരം പറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ഷെമിയെ കണ്ടതും മാഹിറയുടെ മുഖം മങ്ങി.... "ഓഹോ.... നേരത്തെ വന്ന് ഇതാണോ പരിവാടി..."റഫീഖിനെ നോക്കികൊണ്ട് അവൾ മകനെ വാരിയെടുത്ത് റൂമിന് വെളിയിലേക്കിറങ്ങി നിറഞ്ഞു വന്ന കണ്ണുകൾ ആരും കാണാതെ തുടച്ച് മാറ്റികൊണ്ട് മോനെയും കൊണ്ട് മറുത്തൊന്നും പ്രതികരിക്കാതെ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. അപ്പൊ...നേരത്തെ അവർ പറഞ്ഞത് പോലെ ഒരു ജോലിക്കാരിയുടെ സ്ഥാനം മാത്രമേ എനിക്കൊള്ളുവോ. പ്രതികരിക്കാനുള്ള അവകാശം എനിക്കില്ലല്ലോ. ചിലപ്പോൾ എന്നോടുള്ള പ്രതികാരം ആയിരിക്കും ഇത്. ഉള്ളിലുള്ള വേദന കടിച്ച് പിടിച്ചുകൊണ്ടവൾ മകനെ ചേർത്തു പിടിച്ചുകൊണ്ട് ആരും കാണാതെ തേങ്ങി.. (തുടരും ) കഥ പോസ്റ്റാൻ വൈകിയതിൽ എല്ലാവരോടും ക്ഷമ ചോദിക്കുന്നു... 😊 കണ്ണൂർകാരൻ 🥰🥰🥰🥰 #📔 കഥ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ