#📙 നോവൽ - കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 🔻 പാർട്ട് _91 ✍️ രചന - ജിഫ്ന നിസാർ 💥 കാശ്യേട്ടാ.. ന്റച്ഛൻ.. " കാർത്തുവൊരു പിടപ്പപ്പോടെ അവനെ പുണർന്നു കൊണ്ട് കരഞ്ഞു പോയിരുന്നത് പറയുമ്പോൾ. അശോകേട്ടൻ മിസ്സിങ്ങാണെന്ന് അവളോട് പറയാതെ വയ്യായിരുന്നു അവന്. അറിയിച്ചു കഴിയും വരെയും ഒരു ശില പോലെ നിന്നവൾ അവനൊന്നു തൊട്ട നിമിഷം പൊട്ടി പിളർന്നു പോയി. ആ നെഞ്ചിൽ മുഖമിട്ടുരുട്ടി കരയുമ്പോൾ അവളോളം തന്നെ ഹൃദയവേദന അവനിലുമുണ്ട്. "കരയല്ലേ..." അവനലിവോടെ ആ മുഖം പിടിച്ചുയർത്തി. തന്റെ കൂടെ വന്നതിൽ പിന്നെ നിറഞ്ഞു കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ആ കണ്ണുകൾ..അതങ്ങനെ നിർത്താതെ പെയ്യുന്നുണ്ടപ്പോൾ മുതൽ. അവനുള്ളം പിടഞ്ഞു..അവളെക്കാൾ ഉച്ചത്തിൽ ഉള്ള് കൊണ്ട് കരഞ്ഞു.. "കരയല്ലേ.." പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിലത് പറയുന്നതിനൊപ്പം തന്നെ അവനാ നെറ്റിയിലൊരുമ്മ കൊടുത്തു. "അച്ഛന്.. അച്ഛനെ ആരാ.. എന്തിനാ കാശ്യേട്ടാ.." അവൾക്ക് സംസാരിക്കാൻ കൂടി വയ്യായിരുന്നു. സ്നേഹമില്ലാത്തത് കൊണ്ടല്ലല്ലോ അച്ഛനെയും അമ്മയെയും വിട്ട് ഓടി പോന്നത്. അതിനോളം സ്നേഹം ഈ ചേർത്ത പിടിച്ചവനോടും ഉള്ളത് കൊണ്ടല്ലേ.. എന്നെങ്കിലും അച്ഛന്നത് മനസ്സിലാവും എന്ന് തന്നെയായിരുന്നു ഇത് വരെയും വിശ്വസിച്ചത്. ഇനിയങ്ങോട്ടും ആ വിശ്വസത്തെ തന്നെയാണ് മുറുകെ പിടിക്കുന്നത്. "നീയിങ്ങനെ കരയാതെ.." പിന്നെയും പിന്നെയും നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന അവളുടെ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു കൊണ്ടവൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞു. "ഈ ലോകത്തെവിടെ ആണേലും അശോകേട്ടനെ ഞാൻ കണ്ടു പിടിക്കുമല്ലോ ഡീ.. പിന്നെന്താ.. മൂപ്പരിപ്പോ എന്റേം കൂടെ അച്ഛനല്ലേ.." അവനവളുടെ രണ്ടു കവിളിലും കൈകൾ കൊണ്ട് ചേർത്ത് പിടിച്ചു. "പക്ഷെ... പക്ഷെ നമ്മളങ്ങോട് പോകേണ്ടി വരും.." വല്ലാത്തൊരു നോവും വേവും തിങ്ങിയാ അവന്റെയാ വാക്കുകൾ. കാർത്തു അവനെ തുറിച്ചു നോക്കി. അച്ഛനെ കാണാനില്ല. കാശ്യേട്ടൻ കണ്ട് പിടിക്കും എന്നുറപ്പും തന്നു കഴിഞ്ഞു. പക്ഷെ അപ്പോഴും ഇത് പോലൊരു അപകടം.. അവൾക്കോർക്കാൻ കൂടി കഴിയില്ലത് .. അവനൊപ്പം അവൾ ജീവിച്ചു തീർക്കുന്ന ആ സ്വർഗതുല്യമായ ദിനങ്ങൾ. അത് അവസാനിക്കും എന്നല്ലേ അവനിപ്പോൾ സൂചന തന്നത്. നാട്ടിലെത്തിയാൽ ഇത്‌ പോലെ.. ഇത്രയും ഫ്രീ ആയിട്ട്.. ഒരുമിച്ച്.. അതുണ്ടാവുമോ..? കാശ്യേട്ടാ. കാർത്തു വീണ്ടും ഭയത്തോടെ അവനെ ഇറുകെ പിടിച്ചു. "അച്ഛനെ കണ്ടു പിടിക്കണ്ടേ.." ആ ഭയമറിഞ്ഞത് കൊണ്ടാണവൻ സൗമ്യമായിട്ട് തന്നെ ചോദിച്ചത് . കണ്ണീരോടെ തന്നെ വേണമെന്നവൾ തലയാട്ടി. "നമ്മളിവിടെ നിന്നെങ്ങനെ കണ്ട് പിടിക്കും കാർത്തു.. അത് കൊണ്ടാണ് ഞാൻ പറഞ്ഞത്.. നമ്മളങ്ങോട്ട് പോകേണ്ടി വരും.ന്ന് ." അവനവളെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണ്. പക്ഷെ.. നമ്മളെങ്ങോട്ട് ചെന്നാൽ.. " കാത്തു വിറയലോടെ അവനെ ഒന്നിറുകെ പിടിച്ചു. "ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ല.. നീയിപ്പോ എന്റെ ഭാര്യയാണ്. ഇനിയും ആർക്കാ നമ്മളെ അകറ്റി മാറ്റാൻ കഴിയുന്നത്.. അത് കൊണ്ടെന്റെ മോള് അതോർതൊന്നും ഭയക്കെണ്ടാ കേട്ടോ.." അവൻ അരുമയോടെ അവളുടെയാ നെറുകയിൽ ഒന്നു മുത്തി. "ഇനിയുള്ള ഒരു നിമിഷവും വെറുതെ കളയാനില്ല.. അച്ഛനെ കണ്ടു പിടിക്കേണ്ടതിപ്പോ എന്റെ കടമ കൂടിയാണ്. അത് കൊണ്ട് പെട്ടന്ന് പോകണം നമ്മുക്ക്.." അവനൊന്നു കൂടി ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. പോകണം.. അതി തീവ്ര നോവോടെ കാർത്തു അവനെ ഒന്ന് നോക്കി. ഒരിക്കൽ തന്റെ പ്രണയം... അന്നത് ഒരുപാട് അവഗണിച്ചു പോയവൻ. പക്ഷെ തന്നേ അവൻ കൂടെ കൂട്ടിയ നിമിഷം തൊട്ട്.. ഇഷ്ടമാണെന്ന് നെഞ്ചിൽ ചേർത്ത് നിർത്തി അവൻ പറഞ്ഞ ആ നിമിഷം തൊട്ട് ഇന്നീ നേരം വരെയും പ്രണയത്തിൽ അവൾപ്പോലും തോറ്റു പോകുന്നത്രേം പരിഗണന അവൻ നൽകിയിരുന്നു. അവൻ നൽകിയ അവഗണനയുടെ പലിശയും കൂട്ട് പലിശയും അടക്കം അവൻ അടച്ചു കഴിഞ്ഞു. കുസൃതിയും കുറുമ്പും കള്ളത്തരവും ആവോളം നിറഞ്ഞു നിന്നവനായി. പ്രണയം കൊണ്ടും വാത്സല്യം കൊണ്ടും അവൻ തന്നിൽ പുതിയൊരു കാവ്യം തന്നെ തീർത് കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അവനറിയാത്തതായി.. അവൻ അലിയാത്തതായി തന്നിലിനി ഒന്നും ബാക്കിയില്ല.. ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെ കൊണ്ട് നടക്കുന്നത് പോലെയാണ്.. കാർത്തുവിപ്പോ പ്രണയത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ അവന് മുന്നിൽ ദക്ഷിണ വെച്ചു ശിഷത്വം സ്വീകരിക്കേണ്ട പോലെയാണ്. ഇവനിതെല്ലാം ഇത്രയും കാലം എങ്ങനെ ഹൃദയതിലടക്കി പിടിച്ചു എന്നുള്ളതായിരുന്നു അവളുടെ ഏറ്റവും വലിയ അത്ഭുതം. തന്നോളം തന്നെ തന്റെ സ്വപ്നങ്ങളെയും ഭാവിയേയും കൂടി സ്നേഹിച്ചവൻ. കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ഈ നാല് ദിവസവും.. ഓർക്കുമ്പോൾ പോലും ഹൃദയം നിറഞ്ഞു പോകുന്നത്രേം കാര്യമായി തന്നെ കൊണ്ട് നടന്നവൻ. ഇനിയും നുകർന്നു മതി വരാത്ത അവന്റെ ഹൃദയം ചൂടിൽ നിന്നും പോകണമല്ലോ എന്നുള്ള ആ അറിവ്.. കാർത്തു വെന്തുരുകി പോയി.. "ഒന്നുല്ല.. ഇനിയിപ്പോ നമ്മളിങ്ങനെ ഒന്നിച്ചു തന്നെ ആയിരിക്കും.. ഇത് പോലൊക്കെ നമ്മൾക്കിനിയും ട്രിപ്പ്‌ വരണം. ഇതിപ്പോ അച്ഛനെന്ത് പറ്റിയെന്ന് അറിയാൻ വേണ്ടി പോകുന്ന ചെറിയൊരു ബ്രേക്ക്‌.. അത്രേം ഒള്ളു.. കേട്ടോ." അവളെക്കാൾ നോവോടെ ഹൃദയം പിടയുമ്പോഴും അവന് അവളെ ആശ്വാസിപ്പിക്കാതെ വയ്യായിരുന്നു. അവനറിയാം തിരിച്ചു ചെല്ലുമ്പോൾ കാത്തിരിക്കുന്നതൊന്നും അത്ര നല്ലതാവില്ലെന്നുള്ളത്. കാർത്തു ഒരു പൊട്ടിയെ പോലെ തലയാട്ടി. ഒരൊറ്റ നിമിഷം കൊണ്ടവൾ ശൂന്യമായി പോയത് പോലെ.. നിമിഷങ്ങൾക്ക് മുന്നേ പോലും ഈ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും സന്തോഷവതി ആരെന്ന് ചോതിച്ചാൽ അവളൊരു മടിയും കൂടാതെ അവളുടെ പേര് പറയുകയായിരുന്നു. "ചെല്ല്.. പോയെന്നു കുളിച്ചിട്ട് പോകാൻ ഒരുങ്ങിക്കൊ.. ഞാൻ സണ്ണിച്ചായനെ വിളിക്കട്ടെ.. പോകുന്ന കാര്യം പറയണ്ടേ.." അവനാ പറഞ്ഞതും അവള് തലയാട്ടി സമ്മതിച്ചു. പക്ഷെ എന്നിട്ടും അവനെ അൽപ്പം പോലും വിട്ട് മാറാതെ ആ നെഞ്ചിൽ തന്നെ പറ്റി പിടിച്ചു നിന്നു. ഒടുവിൽ കാശി തന്നെയാണ് അവളെ ബാത്റൂമിൽ ആക്കികൊടുത്തത്. പെട്ടന്ന് കുളിച്ചിറങ് കേട്ടോ.. ഡ്രസ്സ്‌ ഞാനങ്ങോട്ട് തരാം.. " വാതിലടക്കും മുന്നേ അവനോർമിപ്പിച്ചു. അവളൊന്നും മിണ്ടാതെ അവനെ നോക്കുക മാത്രം ചെയ്തു. അവനൊരു നിമിഷം കണ്ണടച്ച് നിന്ന് പോയി. സങ്കടവും ടെൻഷനും കൊണ്ടാ കണ്ണുകളും നിറഞ്ഞു ചുവന്നിരുന്നപ്പോൾ. അവളോട് ഓർമ്മിപ്പിച്ചത് പോലെ.. ഒരു നിമിഷവും വെറുതെ കളയാനില്ലെന്ന പോലെ.. തലയൊന്ന് കുടഞ്ഞു.. തോളു കൊണ്ട് കണ്ണൊന്നു തുടച്ചിട്ടവൻ ഫോൺ എടുത്തു സണ്ണിയെ വിളിച്ചു. ചുരുങ്ങിയ വാക്കുകൾ കൊണ്ടയാളോട് കാര്യം പറഞ്ഞു. അര മണിക്കൂർ കൊണ്ടവിടെ എത്താമെന്ന് സണ്ണിയും പറഞ്ഞു. പിന്നെ തിടുക്കത്തിൽ കാശി അവന്റെയും കാർത്തുവിന്റെയും ഡ്രസ്സും സാധനങ്ങളൊക്കെയും കൊണ്ട് വന്ന ബാഗിൽ കുത്തി നിറച്ചു. ചുരുണ്ടു കൂടി കിടന്ന ബെഡ് ഷീറ്റ് വൃത്തിയായി വിരിച്ചു.. അടുക്കളയിൽ.. ബാക്കി ഉണ്ടായിരുന്ന ഭക്ഷണം പുറത്തേക്ക് കളഞ്ഞു.. പാത്രങ്ങളൊക്കെയും കഴുകി കമഴ്ത്തി.. വാതിലച്ചു പൂട്ടി അവനൊരു നിമിഷം ചുറ്റും നോക്കി. നെഞ്ചിൽ വല്ലാത്തൊരു നീറ്റൽ. ശ്വാസം മുട്ടുന്നത് പോലെ.. താനും അവളുമുള്ള സുന്ദരമായ കുറെയേറെ നിമിഷങ്ങളും അനുഭവങ്ങളും കഴിഞ്ഞു പോയയിടം. അവനവിടം തന്നെയാണ് സ്വർഗം.. അത്രമേൽ സന്തോഷമായി അവനും അവനൊപ്പമുള്ള അവൾക്കും.. അവൾക്കൊപ്പം കൂടിയ ഓരോ നിമിഷവും സന്തോഷതിന്റെതായിയിരുന്നു. അത് വരെയും സ്വന്തം കുടുംബത്തിൽ നിന്നും കിട്ടാതെ പോയ സ്നേഹത്തിന്റെയുംപരിഗണനയുടെയും നിറവിലായിരുന്നു അവൻ അവളോട് ചേർന്നത് മുതൽ.. ഈ ലോകത്തിൽ ഇനിയാരും സ്നേഹിക്കാൻ വേണ്ടന്ന പോലെ കാശി നാഥനെ മാത്രം സ്നേഹിച്ചവൾ.. അവനിൽ മാത്രം ഒഴുകി നടന്നവൾ.. അവനെ എങ്ങനെയെല്ലാം സ്നേഹിക്കാമോ.. സന്തോഷിപ്പിക്കാമോ.. അങ്ങനെ എല്ലാം ചെയ്തവൾ.. നോട്ടം കൊണ്ടും വാക്കുകൾ കൊണ്ടും തന്നിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങി പോയൊരു പെണ്ണ്. നാട്ടിലേക്ക് പോകാനോ.. എന്തിന് മരിക്കാൻ പോലുമോ കാശിനാഥന് ഭയമില്ല. പക്ഷെ.. ഇനിയാ പെണ്ണിൽ നിന്നോരു നിമിഷം പോലുമുള്ള മോചനത്തെ അവന് ഭയമാണ്. വല്ലാത്ത ഭയം.. അവളില്ലാതെ അവനിനി ഒരു നിമിഷം പോലും വയ്യെന്നുള്ള ഹൃദയത്തിന്റെ വിലാപം അവനപ്പോൾ വ്യക്തമായും കേൾക്കാൻ കഴിയും.. പക്ഷെ പോകാതെയും വയ്യ. അവളോളം പ്രിയപ്പെട്ട ഒരാൾ തന്നെയാണ് അപകടത്തിൽ. അതും കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കാൻ കഴിയില്ല.. ഒന്ന് ശ്വാസമെടുത്തു കൊണ്ട് അവൻ തിരികെ മുറിയിലേക്ക് തന്നെ ചെന്നു. അടുക്കി വെച്ച ബാഗുകൾ രണ്ടും പുറത്തേക്ക് എടുത്തു വേച്ചു. അവനും കാർത്തുവിനും മാറ്റി ഇടാനുള്ള തുണികൾ എടുത്തു വെച്ചു.. വാച്ചും വാലറ്റും ഫോണും അതിന്റെ അടുത്തേക്ക് വേച്ചു.. അവനത്രയൊക്കെ ചെയ്തു കഴിഞ്ഞിട്ടും ആ ബാത്റൂമിന്റെ വാതിൽ തുറന്നു കൊണ്ട് കാർത്തു ഇറങ്ങി വന്നിട്ടില്ല. "കാർത്തു.. തീർന്നില്ലേ ഇനിയും." ചോദിച്ചു കൊണ്ടവൻ വാതിൽ തുറക്കുമ്പോൾ അവൻ കയറ്റി വിട്ട അതേ പരുവത്തിൽ.. ശവറിന് കീഴെ നനഞ്ഞു കുതിർന്നു നിൽക്കുന്നവൾ. ഈ പെണ്ണിത്.. " അവന് വല്ലാതെ ദേഷ്യം വന്നിരുന്നു. അത്രയും തണുപ്പുണ്ട്. അപ്പോഴാണ് ഇത്രയും നേരം ഒഴുകുന്ന വെള്ളത്തിനു കീഴെ ഒരേ നിൽപ്പ്.. പക്ഷെ അത്രയും തകർന്ന് നിൽക്കുന്നവളോട് അവന ദേഷ്യം കാണിക്കാനും വയ്യ. തോർത്തെടുത്ത് തോളിലിട്ട് കൊണ്ട്.. ഉടുത്തിരുന്ന ലൂങ്കി ഒന്നൂടെ മുറുക്കി എടുത്തു മടക്കി കുത്തി അവനകത്തു കയറി. "എന്തൊരു പണിയാ കുഞ്ഞേ നീ ഈ കാണിക്കുന്നേ..." സ്നേഹത്തോടെയുള്ളോരു ശാസനയോടെ അവനാ ഷവർ അടച്ചു. അവൻ തന്നെയാണ് നെഞ്ചിൽ ചേർത്ത് വെച്ചവളുടെ തല തോർത്തി കൊടുത്തത്. അപ്പോഴും വിറക്കുന്നുണ്ടവൾ. "എനിക്ക്.. എനിക്ക് പേടിയാവുന്നു..കാശ്യേട്ടാ.അവര് നമ്മളെ.." അവൾ വീണ്ടും കരച്ചിലോടെ അവനെ ചുറ്റി പിടിച്ചു. "ഞാനില്ലേ.. പേടിക്കേണ്ട ട്ടൊ.. ജീവൻ പോകേണ്ടി വന്നാലും കാശ്നാഥൻ ഇനി എന്റെ യീ ജീവനെ വിട്ട് കളയില്ല.. കേട്ടോ.." അവനാ കണ്ണീർ നനവുള്ള മുഖം പിടിച്ചുയർത്തി.. വിറക്കുന്ന.. തണുത്തു മരവിച്ച അവളുടെ ചുണ്ടിലവൻ അമർത്തി ഉമ്മ വെച്ചു.. അവനുള്ളിലെ പിടപ്പ് മാറുവോളം.. കാർത്തു ശ്വാസം കിട്ടാതെ പിടയുവോളം..രണ്ടാളുമാ ചുംബനചൂടിൽ ഒതുങ്ങി നിന്നു. ആ തോർത്തുടുപ്പിച്ചു കൊണ്ട് അവൻ തന്നെയാണ് അവളുടെയാ നനഞ്ഞു പോയ ഡ്രസ്സ്‌ അഴിച്ചു മാറ്റിയത്.. ലജ്ജയിലാതെ .. സ്ഥലകാലം ബോധമില്ലാതെ അവൾ എതിർപ്പൊന്നും പറയാതെ അവൻ മുന്നിൽ നിന്ന് കൊടുത്തു. അവളത്ര മാത്രം തകർന്ന് പോയിട്ടുണ്ടെന്ന് അവനും അറിയാമല്ലോ.. വാരി എടുത്തു ബെഡിൽ കൊണ്ട് വന്നിരുത്തി. തണുത്തു വിറച്ചു തുടങ്ങിയവളെ ഡ്രസ്സ്‌ ഉടുപ്പിച്ചു.. നനവ് മാറാത്ത അവളുടെ മുടി മറ്റൊരു തോർത്ത്‌ കൊണ്ട് പൊതിഞ്ഞു കെട്ടി കൊടുത്തു.. "കാപ്പി ഇട്ട് തരണോ ഞാൻ.." ഇനിയും അടങ്ങാത്ത അവളുടെ തണുപ്പു കണ്ടവൻ ചോദിച്ചു. കണ്ണ് നിറച്ചു കൊണ്ടവൾ വേണ്ടെന്ന് തലയാട്ടി. വിറക്കുന്നുണ്ട്.. അവൻ പറഞ്ഞു. ഇവിടിരിക്കോ..? " കാർത്തു അവളുടെ അരികെ തൊട്ട് കാണിച്ചു. നേരം പോണെന്ന് പറയാൻ തുടങ്ങിയെങ്കിലും പിന്നെ അത് വേണ്ടെന്ന് വെച്ചു കണ്ടവൾ അവളുടെ അരികിലേക്കിരുന്നു. അവനിരുന്ന നിമിഷം തന്നെ കാർത്തു അവനിട്ടിരുന്ന ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടൺ അഴിച്ചു മാറ്റി.. ആ നെഞ്ചിലെ ചൂടിലേക്ക് പതുങ്ങി.. അവളിലെ തണുപ്പ് അവന്റെ നെഞ്ചിലെ ചൂടുമായി ഇണ ചേർന്നലിഞ്ഞു.. "സണ്ണിച്ചായൻ ഇപ്പൊ വരും കാർത്തു.." വിട്ട് മാറി പോകാൻ ഒട്ടുമേ തോന്നാഞ്ഞിട്ടും കാശിക്കതപ്പോൾ പറയേണ്ടി വന്നു. കാർത്തു അവനിൽ നിന്നകന്നു മാറി. 'ഞാൻ കുളിച്ചിട്ട് വരാം.. " അവനാ ഷർട്ടഴിച്ചു മാറ്റി കൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റു. "ഇനി കരയല്ലേ..ഇപ്പൊ തന്നെ.. കാണാൻ വയ്യാത്ത കോലമായി.." തോർത്ത്‌ എടുത്തു കൊണ്ട് മുന്നോട്ട് നടക്കുമ്പോൾ കാശി ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. ബാത്റൂമിൽ കയറും മുൻപ് അവനൊന്നു കൂടി തിരിഞ്ഞു നോക്കി. താൻ അഴിച്ചിട്ട ഷർട്ടിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി ഇരിക്കുന്നവളെ കാണെ അവന്റെ കണ്ണുകളും നിറഞ്ഞു.. 💥💥 ഇത് വല്ല ട്രാപ്പും ആണോടാ കാശി ഇനി.. " സണ്ണിയുടെ ആ സംശയം കൂടി കേട്ടതോടെ ആദ്യമേ ഭയന്ന് കൂനി കൂടി നിന്നവൾ ഒന്ന് കൂടി കാശിയോട് ഒട്ടി ചേർന്നു. "എന്തായാലും എനിക്ക് പോയേ പറ്റൂ സണ്ണിച്ചായാ.." കാശിയുടെ മുഖം മുറുകി.. "സൂക്ഷിക്കണം.. എന്തെങ്കിലും ആവിശ്യമുണ്ടെങ്കിൽ വിളിക്ക് കേട്ടോ.. ഞാൻ ഇവിടാണ് എന്നൊന്നും നോക്കണ്ട.. നാട്ടിലും നമ്മുക്ക് ആളുണ്ട്.." സണ്ണി കണ്ണ് ചിമ്മി കൊണ്ടവനെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.. കാശി തലയാട്ടി. "ഒരുക്കങ്ങൾ തീർന്നെങ്കിൽ ഇനി കാറിൽ കയറിക്കോ. ഞാൻ ടൗണിൽ വിട്ടേക്കാം..അവിടെയല്ലേ നിന്റെ കാറ്.." സണ്ണി അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവരുടെ ബാഗുമായി പുറത്തേക്ക് നടന്നു. "പോവല്ലേ.." കാർത്തുവിന്റെ അസ്ഥികൾ പോലും അമരും വിധം അവനൊന്നു പുണർന്നു. മ്മ്.. നെഞ്ചിൽ ചേർന്ന് നിന്നൊരു കിളി കുഞ്ഞിനെ പോലെ അവൾ മൂളി. "പേടിക്കേണ്ട.. പറഞ്ഞില്ലേ ഞാൻ.. കാർത്തിക ഇല്ലാതെ ഇനി കാശിനാഥൻ ഇല്ല..വിട്ട് കൊടുക്കില്ല ഞാൻ ആർക്കും.. എന്റെയാണ്. എന്റെ.. എന്റെ മാത്രമാണ്.." അവനൊന്നു കൂടിയാ ചുണ്ടിൽ ഉമ്മവെച്ചു. കുസൃതിയും കുറുമ്പും ആവോളം അറിയുന്നവൾ അന്ന് പക്ഷെ മൗനത്തിലാണ്.. ഹൃദയം നൊന്തുള്ള കരച്ചിലാണ്.. ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട എന്തോ ഒന്ന് ഉപേക്ഷിച്ചു പോകും പോലൊരു പിടച്ചിലോടെയാണ് കാർത്തുവിനെയും ചേർത് പിടിച്ചു കൊണ്ട് കാശി കാറിന്റെ പിൻ സീറ്റിലേക്ക് കയറിയത്. അവർ കയറിയ നിമിഷം തന്നെ സണ്ണി കാർ മുന്നോട്ടെടുത്തു. പിന്നേലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ രണ്ടു പേർക്കും നെഞ്ച് പൊട്ടും പോലെ തോന്നി. "ഈ പ്രശ്നമെല്ലാം തീർന്നിട്ട് ഇങ്ങോട്ട് തന്നെ വരണം രണ്ടാളും.. സമാധാനത്തോടെ നിങ്ങൾക്ക് മടുക്കും വരെയും ഇവിടെ കൂടാം.. ഇപ്പൊ സന്തോഷമായിട്ട് പോയിട്ട് വരൂ.. ഇവിടെല്ലാവരും നിങ്ങളെ കാത്തിരിക്കും.." സണ്ണി പറഞ്ഞപ്പോൾ കാശി ചിരിക്കുക മാത്രം ചെയ്തു. കാർത്തു അതിന് പോലും വയ്യത്തെ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി കിടന്നു.. ആ ചൂടും ചൂരും അവൾക്കപ്പോഴും അനുഭവിച്ചു മതിയായയിട്ടില്ല.. അപ്പോഴും രണ്ടു പേർക്കും അറിയില്ലായിരുന്നു..ഇനി വരാനിരിക്കുന്ന അതി ഭീകരമായൊരു വിരഹത്തെ കുറിച്ചൊന്നും... തുടരും.. പരിഗണനയാണ് സ്നേഹം..ല്ലേ.. സ്നേഹമുള്ളവരെയല്ലേ നമ്മൾ പരിഗണിക്കൂ.. നിങ്ങൾക്കീ നോവ് ഫീൽ ചെയ്യാൻ പറ്റിയോ..? ഒരുപാട് വെട്ടിയും തിരുത്തിയും ഞാൻ മടുത്തു പോയിരിക്കുന്നു ഇന്ന്. കാശിയുടെ പ്രണയം...വിരഹം.. നോവ്...അത് നിങ്ങളെ കൺവീൻസ് ചെയ്യിപ്പിക്കാൻ എനിക്കീ പാർട്ട് വേണമായിരുന്നു. കാർത്തുവിന്റെ പ്രണയം.. വിരഹം നോവ് എല്ലാം വേണ്ട വിധത്തിൽ പറഞ്ഞപ്പോഴും കാശിയെ ഞാൻ ഇങ്ങനൊരു അവസരത്തിന് വേണ്ടി മാറ്റി നിർത്തിയതാണ്.. ഞാൻ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു എന്ന് പറയുമ്പോൾ അല്ലല്ലോ.. ആ ആളെന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് സ്നേഹിക്കപ്പെട്ട ആള് മനസ്സിലാകുമ്പോൾ അല്ലെ ശെരിക്കും സ്നേഹം ജയിക്കുന്നത്.. ഇനി നിങ്ങള് പറയ്യ്.. ന്റെ ചെക്കനിപ്പോ ജയിച്ചു നിൽപ്പല്ലേ.. 🥰 റിവ്യൂ ഇട്ടിട്ട് പോണേ.. എന്താവോ..ഇന്നലെ ഒട്ടും വയ്യായിരുന്നു.. അത് കൊണ്ട് മുങ്ങിയതാ 🤣 സ്നേഹത്തോടെ..jif💥 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ