#📙 നോവൽ കാശിഭദ്രം 🔻 പാർട്ട്_1 ✍️രചന - ജിഫ്ന നിസാർ 💥 കയ്യെടുക്കെടാ.... ഭദ്രയുടെ കണ്ണിലേക്കു ദേഷ്യം ഇരച്ചു കയറി.. ഇല്ലെങ്കിലോ.. വെല്ലുവിളി പോലെ അവളുടെ കയ്യിൽ അമർത്തി പിടിച്ചു കൊണ്ടു ചോദിച്ചവന്റെ ഇടത് കവിളിൽ അവളുടെ മറു കൈ ആഞ്ഞു പതിയാൻ പിന്നെ അധിക സമയമൊന്നും വേണ്ടിയിരുന്നില്ല. കണ്ട് നിന്നവർക് പോലും വേദന തോന്നും വിധം അമർത്തി കിട്ടിയ ആ അടി.. വൈശാഖ് അറിയാതെ തന്നെ പിടി അയച്ചു. ഡീ... അവന് പിന്നിലുള്ളവർ നിമിഷനേരം കൊണ്ടു ഭദ്രക്ക് മുന്നിലെത്തി. എന്താടാ.. വൈശാഖ് പിടിച്ച കൈ ഒന്നാഞ്ഞു കുടഞ്ഞു കൊണ്ടവൾ അതേ കലിയോടെ തന്നെ അവരെയും നോക്കി. നീ അവനെ അടിച്ചോ.. എന്തേ.. നിനക്ക് കണ്ണ് കാണില്ലേ. യാതൊരു കൂസലും ഇല്ലാത്ത അവളുടെ ഉത്തരം കേട്ടതും വൈശാഖിന്റെ കൂട്ടുകാരുടെ മുഖം ചുവന്നു. "നിനക്കറിയില്ല ഞങ്ങളെ.. എന്ത് ധൈര്യമുണ്ടായിട്ടാടി നീ അവനെ അടിച്ചത്.. അവന്റെ അച്ഛൻ ആരെന്നറിയോ നിനക്ക്.. അദ്ദേഹം അറിഞ്ഞാ..." ഒരു ചുക്കും ചെയ്യില്ല... ഭദ്ര ഒരു പുച്ഛത്തോടെ പറഞ്ഞതും അത് പറഞ്ഞവനെ മുഖം വിളറി പോയി. അങ്ങനൊരു മറുപടി അവൻ ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. അവൻ മാത്രമല്ല.. വൈശാഖ് പോലും.. നീയൊക്കെ ആരായാലും എനിക്കെന്താ ഡാ.. ഇതെന്റെ കടയാ.. ഇവിടെ വന്നിട്ട് തെമ്മാടിതരം കാണിക്കരുതെന്ന് നിന്റെ കൂട്ടുചാരനോട് ഞാൻ എത്ര പ്രാവശ്യം പറഞ്ഞെന്ന് നീ തന്നെ പോയെന്നു ചോദിക്ക്.. എന്നിട്ട് എന്നോട് ചൊറിയാൻ വാ നീ.. " ഭദ്ര പറയുന്നതിനൊപ്പം തന്നെ വൈശാഖിന്റെ നേരെ ഒന്ന് തുറിച്ചു നോക്കി. അവളുടെ കയ്യിൽ നിന്നും കിട്ടിയ അടിയിൽ വായിൽ ചോര ചുവച്ചതും പല്ലിളകി പോയതും ചെക്ക് ചെയ്യുന്ന അവനാ നോട്ടം കണ്ടില്ലേലും അവന്റെ കൂട്ടുകാർക്ക് അതിലെ ദേഷ്യം മനസ്സിലായി.. മോളെ...ഭദ്രെ.. പിന്നിൽ നിന്നും ഭയന്ന് കൊണ്ടുള്ള ആ വിളി. ശ്രീ ഭദ്ര പല്ല് കടിച്ചു കൊണ്ടാണ് തിരിഞ്ഞത്. പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത് പോലെ തന്നെ.. കണ്ണുകളിൽ ഈ ലോകത്തിലെ സകല ഭയവും കുത്തി നിറച്ചു കൊണ്ടവളുണ്ട്. ലക്ഷ്മി.. ശ്രീ ഭദ്രയുടെ ചേച്ചി.. ശ്രീ ലക്ഷ്മി. എന്താ... തിരിഞ്ഞത് അവളോട് ചോദിക്കുമ്പോഴും ഭദ്രയുടെ മുഖം കടുത്തു തന്നെയിരുന്നു. വേണ്ട ടി.. " ദയനീയ മായൊരു പറച്ചിൽ. കൈ കൂപ്പുന്നില്ല എന്നേ ഒള്ളു. അത്രയും അപേക്ഷിക്കുന്നു. എന്ത് വേണ്ടന്ന്.. ഇവൻ ഇവിടെ ചെയ്തതൊക്കെ ചേച്ചിയും കാണുന്നില്ലേ. ഒന്നും വേണ്ടന്ന് ചേച്ചി പറഞ്ഞത് കേട്ട് ഇത് വരെയും ഞാനും സഹിച്ചല്ലേ.. ക്ഷമിച്ചില്ലേ.. അപ്പോഴൊക്കെ ഇവന്മാർക്ക് അതൊരു രസം. ഭദ്ര വീണ്ടും പല്ല് കടിച്ചു കൊണ്ടു വൈശാഖിനെ നോക്കി. "നല്ലോണം അധ്വാനിച്ചു കൊണ്ടു തന്നെയല്ലേ നമ്മളീ കട മുന്നോട്ട് കൊണ്ടു പോണത്.. ഇത് ഇവന്മാരുടെ ആരുടേയും ഔദാര്യമോ തറവാട്ടു വകയോ അല്ലല്ലോ.. നമ്മുടെ ജീവിതമാർഗമല്ലേ. എന്നിട്ടെവിടെ കയറിവന്നിട്ട് അതിന് മേൽ അച്ഛന്റെ രാഷ്ട്രീയ പിടിപ്പാടും സ്വത്തിന്റെയും കണക്കും പറഞ്ഞിട്ട് തോന്ന്യസം നടത്തിയ അതും നമ്മള് കണ്ടില്ല കേട്ടില്ല എന്ന് വെക്കണോ.. അത് പറ്റില്ലെന്ന് പറഞ്ഞതിനാ അവനെന്റെ കയ്യിൽ കയറി പിടിച്ചത്.. ഇനിയതും ഞാൻ വേണ്ടന്ന് വെക്കണോ.. ഭദ്ര വല്ലാതെ കിതക്കുന്നുണ്ട്. അത്രയ്ക്ക് പറഞ്ഞതും ലക്ഷ്മിക്കും പിന്നെ അവളൂടെന്ത് പറയണം എന്നറിയാത്ത അവസ്ഥയിലായി പോയി. ലക്ഷമിക്കും അവിടെ കൂടി നിൽക്കുന്ന ആളുകൾക്കും നന്നായി അറിയാം.. ഭദ്ര പറഞ്ഞതൊക്കെ തന്നെയാണ് ശേരി. ആ കട കൊണ്ടാണ് ഭദ്രയും ലക്ഷ്മിയും ജീവിതം മുന്നോട്ട് കൊണ്ടു പോണത്. അവരുടെ അച്ഛൻ രാമനും അമ്മ ജാനകിയും കൂടി നടത്തി കൊണ്ടു പോയിരുന്ന കട. ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ മുഴുവനും പ്രതീക്ഷിക്ളെയും പേറി മുന്നോട്ട് പോയിരുന്നത്.. പെട്ടന്നൊരു നാൾ ഒരു അപകടത്തിൽ രാമനും ജാനകിയും മരണപ്പെട്ടു പോകുമ്പോൾ അയാളുടെ രണ്ടു പെൺമക്കൾക്കൊപ്പം ആ കട കൂടി അനാഥയായി. ഒറ്റപ്പെട്ടു പോയ രണ്ടു പെൺകുട്ടികൾ എന്ത് മാത്രം ബാധ്യതയാവും എന്നറിയാവുന്നത് കൊണ്ടു തന്നെ കുടുംബക്കാരിൽ ആരും അവരെ കൂടെ കൂട്ടിയില്ല. ഒടുവിൽ അച്ഛൻ മുന്നിൽ തെളിച്ചു നൽകിയ ദീപം പോലെ... പഠനം നിർത്തി ഭദ്രയുടെ തീരുമാനപ്രകാരം അവളും അവളുടെ ലച്ചു ചേച്ചിയും കൂടി ആ കട വീണ്ടും നടത്തി കൊണ്ടു പോകാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോഴും എതിർത്തും അനുകൂലിച്ചും പറയാൻ നിരവധി ആളുകലുണ്ടായി. ലക്ഷ്മി ആദ്യം മുതലേ കുറച്ചു ഒതുങ്ങിയ ആളാണ്‌. വഴക്കും ബഹളങ്ങളും പ്രശ്നങ്ങളെയും അവൾക്ക് ഭയമായിരുന്നു. അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും വേർപാട് നൽകിയ ആഘാതം അവളിൽ നിന്നും അത്ര പെട്ടന്നൊന്നും വിട്ട് പോയിട്ടില്ല. പക്ഷേ ലക്ഷ്മിയുടെ നേരെ എതിരാണ് ഭദ്ര. അവൾക്കാരെയും പേടിയില്ല. അനീതിക്കെതിരെ ശബ്ദമുയർത്താൻ യാതൊരു ഭയവുമില്ല. സത്യത്തിൽ അവൾ ഒറ്റയോരാളുടെ ധൈര്യം കൊണ്ടാണ് അവരുടെ ജീവിതം. ഇനി മേലാൽ നിന്നെയോ നിന്റെ കൂട്ടുകാരിൽ ഒരാളെ പോലുമോ ഈ വഴി എങ്ങാനും കണ്ട.. കത്തിച്ച കളയും ഞാൻ. പറഞ്ഞില്ലെന്നു വേണ്ട.. " ലക്ഷ്മിയെ വിട്ട് ഭദ്ര വീണ്ടും വൈശാഖിനു നേരെ തിരിച്ചു. അവന്റെ വെളുത്ത മുഖത്ത് നല്ലത് പോലെ പതിഞ്ഞു പോയ ഭദ്രയുടെ കൈ വിരൽ പാടുകൾ. വായിലെ കനത്ത വേദന. എങ്കിലും അവൻ അവളെ കലിയോടെ തന്നെ നോക്കി. ഇതിനുള്ളത് നീ അനുഭവിക്കും പുന്നാര മോളെ.. " വൈശാഖിനു വേണ്ടി.. അവന്റെ കണ്ണിലെ കലി കണ്ടിട്ട് അവന്റെ കൂട്ടുകാരൻ പറയുമ്പോൾ ഭദ്ര ചുണ്ട് കോട്ടി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. എന്നാൽ ലക്ഷ്മി അപ്പോൾ മുതൽ വിറച്ചു തുടങ്ങി. ആശ്രയിക്കാൻ ആരുമില്ലല്ലോ എന്നുള്ള അരക്ഷിത ബോധം അവളിലെ ഭയത്തെ വല്ലാതെ വളർത്തി വലുതാക്കി. "ഞാനും ഈ കടയും ഇവിടെ തന്നെ കാണും.. അത് കൊണ്ടു നിങ്ങള് പോകാൻ നോക്കിക്കേ .. എനിക് വേറെയും ജോലി ഉള്ളതാ.." അവനാ പറഞ്ഞത് തീർത്തും പുച്ഛിച്ചു കൊണ്ടു ഭദ്ര തിരിഞ്ഞു നടന്നു. പുറത്തേക്കിറഞ്ഞും മുൻപ് വൈശാഖിന്റെ നോട്ടം വീണ്ടും അവളിൽ തുളഞ്ഞു കയറി . ശേഷം അവൻ ലഷ്മിയേക്കും ഒന്നു നോക്കി. ഒറ്റ നോട്ടം കൊണ്ടു ഓടും പോലെ ലക്ഷ്മി അകത്തേക്ക് വലിഞ്ഞു....                               💥💥 വീട്ടിലെത്തി വിസ്തരിച്ചൊരു കുളി കഴിഞ്ഞതോടെ അന്നത്തെ ഭാരം മുഴുവനും തലയിൽ നിന്നിറങ്ങി പോയൊരു ആശ്വാസം തോന്നിയിരുന്നു ഭദ്രക്ക്. സായാഹ്നത്തിന്റെ ചുവപ്പ് പടർന്നു തുടങ്ങിയ മാനം നോക്കി.. നനഞ്ഞ മുടി തുവർത്തി അവളെങ്ങനെ കുറച്ചു നേരം ആ മുറ്റത് നിന്നു. പക്ഷേ അകത്തു നിന്നും തെറിച്ചു കേട്ട വാക്കുകൾ. അതിനിടയിൽ വിക്കിവിറച്ചു കൊണ്ടുള്ള ലക്ഷ്മിയുടെ സംസാരം. ആ മൂവന്തി പോലെ ഭദ്രയിലും ദേഷ്യം വന്നു നിറഞ്ഞത് വളരെ പെട്ടന്നാണ്. കാരണം അകത്തു നിന്നും കേട്ട ആ ശബ്ദങ്ങളുടെ അവകാശികളെ അവൾക്കറിയാം. അവളുടെ അച്ഛന്റെ അനിയനും പെങ്ങളും. സുഖവിവരം അന്വേഷിച്ചു വന്നതല്ലെന്ന് ഉറപ്പാണ്. കാരണം അങ്ങനൊരു പതിവൊന്നും അവർക്കില്ല. ഇത് പിന്നെ വന്നത് എന്തെങ്കിലും കുറ്റമോ കുറവോ അന്വേഷിച്ചു കൊണ്ടാവും. അതും ഉറപ്പാണ്. പെട്ടന്നവൾക്ക് കടയിലെ അന്നത്തെ സംഭവങ്ങൾ ഓർമ വന്നതും വരവിന്റെ കാരണവും കിട്ടി കഴിഞ്ഞു. കയ്യിലുള്ള തോർത്തിൽ മുടി ഒതുക്കി കെട്ടി കൊണ്ടു കടുപ്പിച്ച മുഖത്തോടെ അടുക്കള വാതിൽ തുറന്നു കൊണ്ടവൾ അകത്തേക്ക് കയറി. അവിടെ നിന്നും ഹാളിലേക്കും. കുടുംബത്തെ പറയിപ്പിക്കാൻ രണ്ടെണ്ണവും കൂടി.. " ചെറിയച്ഛൻ ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനിടയിലേക്ക് ഭദ്ര കലിയോടെ കയറി ചെല്ലുന്നത് കണ്ടതും ലഷ്‌മി വീണ്ടും ദയനീയമായി അവളെ നോക്കി. ബാക്കി കൂടി പറയങ്ങോട്ട്.. " തന്റെ കയ്യിൽ ഒരു സന്ധി സംഭാക്ഷണം ആഗ്രഹിക്കുന്നത് പോലെ പിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ച ലക്ഷ്മിയുടെ ശ്രമം തടഞ്ഞു കൊണ്ടു അങ്ങനൊരു ചോദ്യത്തോടെ ഭദ്ര മുന്നോട്ട് ചെല്ലുമ്പോൾ രാജേന്ദ്രനും രാജിയും പരസ്പരം നോക്കി. ഇങ്ങോട്ട് ചാടി കടിച്ചിട്ട് കാര്യം ല്ലടി.. പെണ്ണാണെന്ന് ബോധം വേണം.. ഇത് ആണുങ്ങളെ വഴി തെറ്റിക്കാൻ ഒരു കടയുടെ പേരിൽ അഴിഞ്ഞാട്ടം നടത്തിയിട്ടു ഇപ്പൊ നാട്ടുകാർ മൊത്തം കുടുംബത്തിന്റെ തട്ട് കേടെന്നാ പറയുന്നത്.. അത് കേൾക്കുമ്പോ മനുഷ്യന്റെ തൊലി ഉരിഞ്ഞു പോകുന്ന പോലാ.. " രാജേന്ദ്രന് അവളെ നേരിടാൻ കഴിയില്ലേന്നുറപ്പുള്ളത് കൊണ്ടാണ് രാജി കൂടി കളത്തിൽ ഇറങ്ങിയത്. നിങ്ങളുടെ മോന് കഞ്ചാവ് കേസിൽ പോലീസ് പിടിച്ചോണ്ട് പോയിട്ട് ജാമ്യം കിട്ടിയോ അപ്പച്ചി.. " യാതൊരു ഭാവമാറ്റവും ഇല്ലാതെ ഭദ്രയുടെ ചോദ്യം. നിമിഷം കൊണ്ട് രാജി കുത്ത് കൊണ്ട ബലൂൺ പോലായി. വിളറി വെളുത്ത അവർ രാജേന്ദ്രനെ നോക്കി. അന്നൊന്നും ചെറിച്ഛന്റേം അപ്പച്ചീടേം തൊലി ഉരിഞ്ഞു പോയില്ലേ.. " ഭദ്ര അടുത്ത ചോദ്യവും ചോദിച്ചു. നീ വല്ലാണ്ട് നെഗളിക്കണ്ട.. ഞാൻ നെഗളിക്കും .. കാരണം ഞാനും എന്റെ ചേച്ചിയും നിങ്ങളുടെ ആരുടേയും ഔദാര്യം കൊണ്ടല്ല ജീവിക്കുന്നത്. അച്ഛനും അമ്മയും പോയപ്പോ ഞാനും ഇവളും നിങ്ങൾക്കൊരു ബാധ്യത ആവുമോ എന്ന് ഭയന്നിട്ട് അന്ന് രാത്രി തന്നെ സ്ഥലം വിട്ട് പോയതല്ലേ നിങ്ങളൊക്കെ.. ആ നിങ്ങളാണോ ഞങ്ങളെ അച്ചടക്കം പഠിപ്പിക്കാൻ വന്നത്.. പരിഹാസത്തോടെ ഭദ്ര ഇരുവരെയും മാറി മാറി നോക്കി. ഞങ്ങള് കൊണ്ടു തന്നതൊക്കെ വാങ്ങിച്ചു തിന്നിട്ട് ഇപ്പൊ നീ അതെല്ലാം മറന്നോടീ.. " രാജി വീണ്ടും പോരിനിറങ്ങി. നിങ്ങളിപ്പോ പറഞ്ഞത് ന്യായം.. അന്നങ്ങനെ തന്നത് എന്നും വിളിച്ചു പറയും എന്നും അറിയാമായിരുന്നു. പിന്നെ തന്നതും തിന്നതും നിങ്ങളുടെ തറവാട്ടു വകയൊന്നും അല്ലല്ലോ.. അതിന്റെ പേരിൽ എന്റെ അച്ഛന്റെ ഓഹരി കൂടി കയ്യിലാക്കിയ നിങ്ങളെ എനിക്കറിയാം.. അപ്പൊ അപ്പച്ചി തന്ന കണക്ക് വിട്.. അവൾ പല്ല് കടിച്ചു.. ചേട്ടന് ഹോസ്പിറ്റലിൽ വന്ന  ചിലവിലേക്കാണ് ആ കാശ്.. " ഭദ്രയുടെ കൂർത്ത നോട്ടം കണ്ടതും രാജേന്ദ്രൻ മുഴുവനും പറഞ്ഞില്ല. "ഇമ്മാതിരി കഥയൊക്കെ അത് അറിയാത്തവരോട് പറയ്യ് ചെറിയച്ഛ.. എനിക്കറിയാം.. ശെരിക്കും അറിയാം,  ആ ഹോസ്പിറ്റലിൽ എന്താ നടന്നതെന്ന്.. നിങ്ങളൊക്കെ എന്താ ചെയ്തതെന്നും. പിന്നെ അതിന് പിറകെ വരാത്തത്.. ഞങ്ങളുടെ അച്ഛൻ പോയില്ലേ.. അമ്മ പോയില്ലേ.അതിനേക്കാൾ വലുതല്ല എനിക്കും ഇവൾക്കും ആ ഓഹരി പണം. അത് നിങ്ങളെളെടുത്തോ .. എന്റേം ഇവളുടേം ഔദാര്യം തന്നെയാണത്. അല്ലെന്ന് നിങ്ങളെത്ര വാദിച്ചാലും അതങ്ങനെ തന്നെ ആണെന്ന് നിങ്ങൾക്കും ഞങ്ങൾക്കുമറിയാം.. അപ്പൊ അതും വിട്.. എന്നിട്ടീ സന്ധ്യക്ക് ഒരുപാട് തിരക്കുകൾ ഉണ്ടായിട്ടും രണ്ടാളും ഓടിപിടച്ചു വന്നതിന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞിട്ട്പോകാൻ നോക്ക്.. നല്ല ക്ഷീണമുണ്ട്.. വെളുപ്പിനെ കടയിലേക്ക് പോയതാണ്. നാളെ ഇനിയും പോകാനുള്ളതാണ്.." യാതൊരു മയവുമില്ലാത്ത ഭദ്രയുടെ വാക്കുകൾ. വരേണ്ടായിരുന്നു എന്നാണ് വന്നവർക്ക് തോന്നിയത്. ഓരോ വള്ളി പിടിച്ചും ഈ വീട്ടിലേക്ക് അവരെ ചോദ്യം ചെയാൻ വന്നു കയറുന്ന അന്നെല്ലാം അവർക്കങ്ങനെ ഒരു തോന്നൽ ഉണ്ടാവാറുണ്ട്. എന്നാലും പിന്നെയും വന്നു കൊണ്ടേയിരിക്കും.. നീയാ സുഗതൻ സാറിന്റെ മോനോട് എന്താ ചെയ്തത്.. അവരൊക്കെ വല്ല്യ ആളുകളാണ്.." രാജേന്ദ്രൻ വേണോ വേണ്ടയോ എന്നൊരു ഭാവത്തിൽ തുടങ്ങി വെച്ചു. അവരങ്ങനെ വലുതോ ചെറുതോ എന്നൊന്നുമില്ല.. ഞങ്ങളുടെ കടയിൽ വന്നു തെമ്മാടിത്തരം കാണിച്ച..അതിനി ഏത് കൊമ്പത്തെ അളായാലും പിന്നെ വന്നത് പോലെ പോകില്ല.. അത്ര തന്നെ.. നീ ആരാന്നാടി നിന്റെ വിചാരം.വല്ല്യ ഫൈവ് സ്റ്റാർ ഹോട്ടൽ നടത്തുന്ന പോലാണ് അവളുടെ അഹങ്കാരം.. " രാജിക്കാ ധൈര്യം ഒട്ടും ഇഷ്ടമായിട്ടില്ല.. അന്നം തരുന്ന ഇടമാണ്. എനിക്കും ഇവൾക്കും ആർക്കു മുന്നിലും തല കുനിക്കാൻ സമ്മതിച്ചു തരാത്ത ഇടമാണ്.. എനിക്കത് ആരാധനാലയം പോലെ പവിത്രമാണ് അപ്പച്ചി.അവിടെ വന്നിട്ടാ ണ് വൈശാഖ് കാശിന്റെ നെഗളിപ്പ് കാണിച്ചത്.. വേണ്ടത് കൊടുത്തു വിട്ടു. ഇനി വന്നാലും  അങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്യും ഞാൻ.. " ഭദ്രക്ക് കൂസലൊന്നുമില്ല. ഇതിന്റെ പിറകെ ഒക്കെ ആര് തൂങ്ങുമെന്നാ.." രാജി പല്ല് കടിച്ചു. എന്തായാലും നിങ്ങൾ ഉണ്ടാവില്ല.. അതെനിക്കുറപ്പുണ്ട്.. പിന്നെ.. ഞങ്ങൾക്ക് നീ പിടിക്കുന്ന വയ്യാവേലി ഏറ്റെടുക്കുന്ന പണിയല്ലേ.. രാജി ചുണ്ട് കൊട്ടി.. അല്ലല്ലോ.. അത് കൊണ്ടു രണ്ടാളും വിട്ടോ. ഞങ്ങളുടെ കാര്യം നോക്കാൻ ഞങ്ങൾക്കറിയാം.. തണലും തുണയും വെണ്ടൊരു കാലത്ത് പോലും ആരും ഉണ്ടായിട്ടില്ല.. ഇനിയിപ്പോ എനിക്കിവളും ഇവൾക്ക് ഞാനും മതി.. " ലേശം പോലും ഭയമില്ലാത്ത അവളുടെ വാക്കുകൾ. പിന്നെയും അവിടെ നിൽക്കാൻ വയ്യെന്നത് പോലെ രാജി എഴുന്നേറ്റു.. അവർക്ക് പിറകെ രാജേന്ദ്രനും. ഇപ്രാവശ്യവും ഭദ്രക്ക് മുന്നിൽ പറഞ്ഞു ജയിക്കാൻ കഴിയാത്ത കലിയുണ്ട് രണ്ടു പേർക്കും. "ഇവളെ കണ്ട് തുള്ളണ്ടാ. ഈപെണ്ണിന് ഭ്രാന്ത് ആണ്.. ഏട്ടൻ ഉള്ളന്ന് തന്നെ കൊഞ്ചിച്ചു വഷളാക്കി വെച്ചതാ.." ലഷ്മിക്ക് നേരെ നോക്കി രാജി പറയുമ്പോൾ അത് കേട്ടു നിന്നവളുടെ ഹൃദയമൊന്നു പിടഞ്ഞു. അത് വരെയും അവളെടുത്തിട്ടാ തന്റെടിയുടെ കുപ്പായത്തിനുള്ളി കരുതൽ കൊതിക്കുന്നൊരു മനസ്സ് പിടഞ്ഞു... എങ്കിലും മുഖതല്പം പോലും കടുപ്പം കുറഞ്ഞതുമില്ല. അവളുടെ കാര്യം അവള് നോക്കി കൊള്ളും. അപ്പച്ചി പോകാൻ നോക്ക്.. " വീണ്ടും ഭദ്ര പറയുമ്പോൾ അവളെ ഒന്ന് കൂടി നോക്കി പല്ല് കടിച്ചു കൊണ്ടു ആദ്യം രാജേന്ദ്രനും അവർക്ക് പിറകെ രാജിയും ഇറങ്ങി പോയി. അവരിറങ്ങി പോകാൻ കാത്തിരുന്നതെന്ന പോലെ ഭദ്ര ഉറക്കെ മുൻവശത്തെ വാതിൽ കൊട്ടി അടച്ചു.. ലക്ഷ്മി അവളോടെന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങിയെങ്കിലും വാതിലടച്ചു കൊണ്ടു ഹാളിൽ മാലയിട്ട് വെച്ച രാമന്റെയും ജാനകിയുടെയും ഫോട്ടോക്ക് മുന്നിൽ കണ്ണിമാ വെട്ടാതെ നോക്കി നിൽക്കുന്നവളെ കണ്ടതും പിന്നെ അവളൊന്ന് മിണ്ടാതെ തിരിഞ്ഞു നടന്നു.. രണ്ടു പെരും കരയുകയായിരുന്നു ആ നിമിഷം...                              💜💜 പ്രതേകിച്ചു മാറ്റങ്ങൾ ഒന്നുമില്ലാതെ പിന്നെയും  ദിവസങ്ങൾ  പോയി. വെളുപ്പിനെ കടയിലേക്ക് പോകും രണ്ടാളും. വൈകുന്നേരം വരെയും പിന്നെ അവിടെയാണ്. ചായയും കടിയും പിന്നെ അത്യാവശ്യം കറികൾ അടങ്ങിയ ഒരൂണും. അതാണ് മെനു. കഠിനധ്വാനം ചെയ്താലും അവർക്ക് നന്നായി ജീവിച്ചു പോകാനുള്ളതെല്ലാം അവിടെ നിന്നും കിട്ടുന്നുണ്ട്. പാചകം ചെയ്യുന്നത് ഇഷ്ടമാണെന്നതിന്നാലും അച്ഛനും അമ്മയും ഉള്ള കാലത്ത് തന്നെ വേണ്ടതെല്ലാം വെച്ചുണ്ടാക്കി പഠിച്ചത് കൊണ്ടും രാമന്റെ കൈപ്പുണ്യം അത് പോലെ ലക്ഷ്മിക്ക് പകർന്നു കിട്ടിയത് കൊണ്ടും കാര്യങ്ങൾ ഉഷാറായി തന്നെ നടക്കും. ടൗണിൽ അത്യാവശ്യം കണ്ണെത്തുന്ന സ്ഥലത്തു തന്നെയാണ് അവരുടെ കടയും. "ആ ഹോട്ടൽ തുടങ്ങിയ അവർ നമ്മളോട് പോകാൻ പറയുമോടീ " അന്ന് കടയിൽ വന്നു ആരോ പറഞ്ഞറിഞ്ഞ കാര്യത്തിന്റെ പൊട്ടും പൊടിയും ചേർത്ത് കൊണ്ടു ലക്ഷ്മി ചോദിക്കുമ്പോൾ ഭദ്ര അവളെ നോക്കി. അതിന് അവരുടെ സ്ഥലത്താണോ നമ്മുടെ കടയുള്ളത് ..? അവൾക് കൂസലൊന്നും ഇല്ല. അല്ലെടി.. ആളുകൾ പറയുന്നു.. നമ്മുടെ കടയുടെ സ്ഥലം കൂടി അവർക്ക് കിട്ടിയ... അങ്ങനിപ്പോ നമ്മുടെ കട അവർക്ക് കൊടുക്കില്ല.. എന്നിട്ടല്ലേ കിട്ടിയാലുള്ള കാര്യം പറഞിട്ട് കാര്യമുള്ളൂ.. ഇതവർക്ക് കൊടുത്തിട്ട്  ഞാനും നീയും പിന്നെന്ത്‌ ചെയ്യും..? എനിക്കെന്തോ ഭയമാകുന്നു..? ലക്ഷ്മിയുടെ കണ്ണു നിറഞ്ഞു. അതൊരു പുതിയ സംഭവം അല്ലല്ലോ.. എന്റെ ലച്ചു.. നീ വെറുതെ ആവിശ്യമില്ലാത്തത് ചിന്തിക്കാതെ എന്തേലും ചെയ്യാൻ ഉള്ളത് ചെയാൻ നോക്കിക്കെ.. എന്നിട്ട് കിടന്നുറങ്ങാലോ.. " ഭദ്രക്ക് ശെരിക്കും ദേഷ്യം വന്നു. സത്യത്തിൽ അങ്ങനൊരു സംസാരം അവളും കേട്ടിരുന്നു. ഭയമൊന്നും തോന്നിയിലേലും അത് കേട്ടപ്പോൾ മുതൽ ഉള്ളിലെ വല്ലാത്തൊരു അസ്വസ്ഥത ഉണ്ട്.. കടയുടെ തൊട്ടടുത്തുള്ള ഫൈവ് സ്റ്റാർ ഹോട്ടൽ.. കുറച്ചു നാളായി അത് ഓപ്പൺ ചെയ്തിട്ട്. തങ്ങളുടെ കൊച്ചു കട കൊണ്ടു അവർക്കോ.. അവരുടെ അത്രയും വലിയൊരു സ്ഥാപനം കൊണ്ടു തങ്ങൾക്കൊ പ്രത്യക്ഷത്തിൽ യാതൊരു ബുദ്ധിമുട്ടും ഉണ്ടാവാൻ ഇടയില്ല. പക്ഷേ കടയിൽ വരുന്നവർ കുറച്ചായിട്ട് ഈ കാര്യം കൂടി ചർച്ചക്കെടുമ്പോൾ അടുത്തുള്ള ആ ഹോട്ടലിന്റെ പ്രൗടിയെ കുറിച്ചും അതിന്റെ ഓണരുടെ പിടിപാടിനെ കുറിച്ചും വാചാലമായി പറഞ്ഞു കേൾക്കുമ്പോൾ... ഉള്ളൊന്ന് പിടയും. അത് മാത്രം എത്ര അടക്കി പിടിച്ചിട്ടും അവക്കൊതുക്കി നിർത്താനും പറ്റുന്നില്ല.. ലക്ഷ്മി പിന്നെയും എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുണ്ട്. ഒക്കെയും അവളുടെ ആശങ്കകൾ തന്നെയാണ്. നോക്ക് ചേച്ചി.. അല്ലേൽ തന്നെ ഞാനാകെ പിടി വിട്ട് നികുവാ. അതിന്റെടേൽ.. നീയും കൂടി... " അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഭദ്ര എഴുന്നേറ്റു അകത്തേക്ക് പോയത് ഇനിയും അവിടെ ഇരുന്നാൽ താൻ ലക്ഷമിയോട് നിലവിട്ട് വല്ലതും പറഞ്ഞു പോകുമോ എന്ന് കരുതി തന്നെയാണ്..                          💥💥 ശ്രീ ഭദ്രയല്ലേ...? വാതിൽ തുറന്നു കൊണ്ടു പുറത്തേക്ക് നോക്കിയവൾക്ക് നേരെ വല്ലാത്തൊരു ഗൗരവത്തോടെ പുറത്തു വന്നയാൾ ചോദിക്കുമ്പോൾ അത് വരെയും അയാളെ കണ്ട യാതൊരു പരിചയവും ഇല്ലാഞ്ഞത് കൊണ്ടാണ് ഭദ്രയുടെ മുഖം ചുളിഞ്ഞത്. എങ്കിലും അവൾ അതേ എന്ന് തലയാട്ടി. അവൾക്ക് പിറകെ നിന്നും ലക്ഷ്മിയും എത്തി നോക്കുന്നുണ്ട്. അകത്തേക്ക് കയറിക്കോട്ടെ.. വാതിലടഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ഭദ്രയുടെ നേരെ നോക്കി വന്നയാൾ വീണ്ടും ചോദിച്ചു. നിങ്ങളാര..? നിന്നിടത്തു നിന്നും ഒരടി അനങ്ങാതെ ഭദ്ര വീണ്ടും ചോദിച്ചു. പാർഥിപൻ.. റോസ് ഇന്റർ നാഷണൽ ഗ്രുപ്പിന്റെ മാനേജർ. " വന്നയാൾക്ക് വല്ലാത്ത ഗൗരവം.. റോസ് ഇന്റർ നാഷണൽ ഗ്രൂപ്പ്‌.. ഭദ്ര അതൊന്ന് പറഞ്ഞു നോക്കി. എന്നാൽ അവൾക്ക് പിറകിൽ നിന്നിരുന്ന ലക്ഷ്മിയുടെ മുഖം വിളറി പോയി. തങ്ങളുടെ കടയുടെ അടുത്തുള്ള ആ വലിയ ഹോട്ടലിനെ അവൾക്കോർമ്മ വന്നു. അകാരണമായൊരു ഭീതി വീണ്ടും അവളിൽ വന്നു നിറഞ്ഞു. കൈകൾ ഭദ്രയുടെ തോളിൽ മുറുകി. കയറി വരൂ.. ആളെ അറിഞ്ഞതും ഭദ്ര അൽപ്പം പിന്നിലേക്ക് മാറി കൊണ്ടു പറഞ്ഞു. താങ്ക്സ്.. വീടിനുള്ളിലേക്ക് ആകെയൊന്ന് നോക്കിയിട്ടാണ് പർദ്ധിപൻ അകത്തേക്ക് കയറിയത്. ഞാൻ വന്നതെന്തിന് എന്നറിയാമോ..? സോഫയിൽ ഇരിക്കുന്നതിനിടെ പാർഥിപൻ ചോദിച്ചു. അത് നിങ്ങള് പറയാതെ ഞങ്ങളെങ്ങനെ അറിയും..? ഭദ്രയും ഗൗരവം വിട്ടില്ല.. പത്തു ലക്ഷം രൂപ റെഡി കാശ് ആയിട്ട് തരും. നിങ്ങളിപ്പോ വേണമെന്ന് പറഞ്ഞൽ അത് ഇപ്പൊ തരും.. " പാർഥിപൻ പറഞ്ഞു കേട്ടതും ഭദ്രയുടെ മുഖം ചുളിഞ്ഞു.. "സോറി.. നിങ്ങളെന്താണ് ഉദ്ദേശിച്ചതെന്ന് എനിക്കിപ്പോഴും ക്ലിയർ ആയില്ല.. ഭദ്ര അയാൾക്ക് മുന്നിൽ കൈ കെട്ടി നിന്നു. "അതിത്ര ക്ലിയർ ആവാൻ എന്തിരിക്കുന്നു. ഞങ്ങളുടെ അത്രയും വലിയൊരു ഹോട്ടലിന് നേരെ മുന്നിൽ വലിച്ചുകെട്ടിയിറക്കി  നിങ്ങൾ നടത്തുന്ന ആ കട.. അത് ഞങ്ങള്ക്ക് തരുന്നു.. എന്നിട്ട് ഞങ്ങൾ തരുന്ന കാശും വാങ്ങി മറ്റെവിടെയെങ്കിലും നിങ്ങൾ മാറി പോകുന്നു.." തീർത്തും നിസ്സാരതയോടെ അയാളത് പറയുമ്പോൾ ഭദ്രയുടെ രക്തം തിളച്ചു. അവളുടെ മുഖം ദേഷ്യം കൊണ്ടു ചുവന്നു.. "അത് ഞങ്ങൾ ആർക്കും വിൽക്കുന്നില്ല.. പാർഥിപന് പോകാം.." കടുപ്പത്തിൽ അവളത് പറഞ്ഞതും പാർഥിപന്റെ മുഖം ചുളിഞ്ഞു. പത്തു ലക്ഷമെന്നത് കുറഞ്ഞു പോയിട്ടയാണോ..? " പാർഥിപൻ ചോദിച്ചു. "ചിലതൊക്കെ വിലയിടാൻ കഴിയില്ല.. ഈ കടയും ഞങ്ങള്ക്ക് അങ്ങനെയാണ്. നിങ്ങളിനി പത്തു കോടി ഓഫാർ ചെയ്താലും ഞാനും ഇവളും അത് വിൽക്കുന്നില്ല.. " ഭദ്രക്കയാളുടെ പരിഹാസം നന്നായി മനസ്സിലായിരുന്നു. എങ്കിലും അവൾ വേറൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. റോസ് ഇന്റർ നാഷണൽ ഗ്രൂപ്പിനെ കുറിച്ച് ശ്രീ ഭദ്രക്കറിയില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു. അതെല്ലാം അന്വേഷിച്ചു നോക്കിയിട്ട് പോരെ ഈ ഉത്തരവും എടുത്തു ചാട്ടവും ഒക്കെ.. അവർ വിചാരിച്ച വളരെ ഈസിയായി നിങ്ങളെ അവിടുന്ന് മാറ്റാൻ പറ്റും. എന്നിട്ടും ന്യായമയ വിലയിട്ട് കൊണ്ടു അവർ നിങ്ങളോട് സഹകരിക്കുമ്പോൾ അത് തിരിച്ചും കാണിക്കണ്ടേ.. ഇല്ലെങ്കിൽ അത് നിങ്ങൾക്ക് രണ്ടു പേർക്കും തന്നെയാണ് ദോഷം. സ്വന്തമെന്ന്പറയാൻ പോലും നിങ്ങൾക് ആരുമില്ല. അതെങ്കിലും ഓർക്കണ്ടേ ..! ഭദ്രയെയും ലക്ഷ്മിയെയും മാറിമാറി നോക്കി കൊണ്ടാണ് പാർഥിപൻ അത്രയും പറഞ്ഞതും. നിങ്ങൾക്ക് പോകാം  എന്നിട്ട് ചെന്ന് നിങ്ങളുടെ മുതലാളിയോട് പറഞ്ഞേക്ക് ഞങ്ങൾ അത് വിൽക്കുന്നില്ല എന്നുള്ളത്.. " തന്റെ തീരുമാനത്തിൽ നിന്നും അണുവിടെ മാറാതെ ഭദ്ര ഉറച്ചു നിൽകുമ്പോൾ പിന്നൊന്നും പറയാനില്ലാത്ത പോലെ പാർഥിപൻ ഇറങ്ങി പോകുകയും ചെയ്ത്..                           💥💥 അതൊരു തുടക്കമായിരുന്നു. ഭദ്രക്കും ലക്ഷ്മിയുടെയും സമാധാനം പോകുന്നതിന്റെ തുടക്കം. പാർഥിപന് ശേഷം വീണ്ടും പലരും വന്നു.. പലരീതിയിൽ അവരെ ഫോർഴ്സ് ചെയ്യാനും ശ്രമിച്ചു. നാട്ടുകാർ പലർക്കും കിട്ടിയ തുകക്ക് അത് കൊടുത്തു ഒഴിഞ്ഞു പോ എന്ന് തന്നെയായിരുന്നു പറയാൻ. റോസ് ഗ്രുപ്പിനോടൊപ്പമെന്നും പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ നിങ്ങളെ കൊണ്ടു കഴിയില്ലെന്ന് തന്നെ അവരെല്ലാം പറഞ്ഞു.. രാജേന്ദ്രനും രാജിയും വീണ്ടും വന്നു. ഇപ്രാവശ്യം അവരുടെ ആവിശ്യവും റോസ് ഇന്റർ നാഷണൽ കമ്പനിക്ക് വേണ്ടിയായിരുന്നു. കിട്ടുന്ന കാശും വാങ്ങി പോയില്ലേൽ പിന്നെ അതും ഉണ്ടാവില്ല എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു ഭയപ്പെടുത്താൻ നോക്കിയവരെ ഭദ്ര ഭയപ്പവടുത്തി ഓടിച്ചു. ചുരുക്കത്തിൽ സംഘർഷഭരിതമായൊരു അന്തരീക്ഷമായി മാറി തുടങ്ങി എന്ന് തോന്നിയ നിമിഷം ഭദ്ര കടുത്തൊരു തീരുമാനം എടുത്തു.. റോസ് ഗ്രൂപ്പിനെതിരെ.. അവർക്ക് വേണ്ടി കടയിൽ വന്നിട്ട് ടീം വർക്ക് പോലെ തെമ്മാടിത്തരം ചെയ്യുന്നവർക്കെതിരെ സ്റ്റേഷനിൽ പോയൊരു പരാതി കൊടുക്കണം എന്നുള്ളത്. ലക്ഷ്മി അവളെ കൊണ്ടാവും പോലൊക്കെ തടയാൻ ശ്രമിച്ചു. അതെല്ലാം കൂടുതൽ പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കി വെക്കും എന്നോർമിപ്പിച്ചു. പക്ഷേ വിട്ട് കൊടുക്കാൻ മനസ്സില്ലാത്ത പോലെ ഭദ്ര കേസ് കൊടുക്കണം എന്നതിൽ തന്നെ ഉറച്ചു നിന്നു. തുടരും. " ഇതൊരു ചെറുകഥയാണ് വായിച്ചിട്ട് എല്ലാവരും അഭിപ്രായം പറയുക ... അധികം വൈകാതെ തന്നെ പുതിയ നോവലുമായിട്ട് ഞാൻ വരുന്നതാണ് കാത്തിരിക്കുക ... സപ്പോർട്ട് ചെയ്യുക " #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

#📙 നോവൽ കുട്ടിക്ക് എന്താ ഒരു കുറവ്? പൂജയെക്കാൾ കൊള്ളാം ഈ കൊച്ച്. നിനക്ക് ഈ കുട്ടിയെ തന്നെ കെട്ടിക്കൂടായിരുന്നോ?" ഗീതയുടെ ചോദ്യം കേട്ട് രാഹുൽ ദേഷ്യത്തോടെ ചാടി എഴുന്നേറ്റു. "അവളെ കെട്ടുന്നതിനേക്കാൾ ഭേദം തൂങ്ങി ചാകുന്നതാ." പറഞ്ഞിട്ട് രാഹുൽ ദേഷ്യത്തോടെ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി പോയി. "ഇവനെന്താ മോനെ ഇങ്ങനെ." രാഹുൽ പോയ വഴിയേ നോക്കി ഗീത നെടുവീർപ്പിട്ടു. "അമ്മയ്ക്ക് മിത്രയെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടെന്ന് തോന്നുന്നല്ലോ." രാകേഷ് അമ്മയുടെ മനസ്സറിയാൻ ശ്രമിച്ചു. "നല്ല കുട്ടിയല്ലേടാ അവൾ. വഴിയിൽ ഞങ്ങൾ ചോര ഒലിച്ചു കിടന്നപ്പോ സ്വന്തം കാറിൽ കയറ്റി ഇവിടെ കൊണ്ട് വന്ന് കാണിക്കാൻ ആ കൊച്ചിന് മനസ്സുണ്ടായില്ലേ. നിന്റെ അച്ഛനിന്ന് ജീവനോടെ ഇരിക്കാൻ കാരണം ആ കുട്ടിയാണ്. അതിന്റെ നന്ദിയും സ്നേഹവും എനിക്കാ കുട്ടിയോട് ഉണ്ട്." ഗീത പറഞ്ഞു. "രാഹുൽ അവളെ കല്യാണം കഴിച്ച് കാണണമെന്ന് അമ്മയ്ക്ക് ആഗ്രഹം ഉണ്ടോ?" "ഉണ്ടോന്ന് ചോദിച്ച ഉണ്ട്. നീ ആ ബ്രോക്കറെ വിളിച്ചിട്ട് ആ കൊച്ചിന് വേറെ കല്യാണം ശരിയായോ എന്ന് അന്വേഷിക്ക്. ഇല്ലെങ്കിൽ രാഹുലിന് വേണ്ടി ആ കുട്ടിയെ ചോദിക്ക്." അമ്മ പറഞ്ഞ കേട്ട് രാകേഷ് ഒന്ന് ഞെട്ടി. "അതിന് രാഹുൽ സമ്മതിക്കുമോ അമ്മേ? അവന് അവളെ കാണുന്നത് തന്നെ വെറുപ്പാണ്." "അവനെ കൊണ്ട് സമ്മതിപ്പിക്കുന്ന കാര്യം ഞാനേറ്റു. നീ ആദ്യം ഞാൻ പറഞ്ഞത് അന്വേഷിക്ക്." ഗീതയുടെ വാക്കുകൾക്ക് രാകേഷ് സമ്മതം പറഞ്ഞു. *********** പിറ്റേ ദിവസം രാവിലെ ബാങ്കിൽ പോകുന്ന വഴിക്ക് മിത്ര ഗീതയെ കാണാനായി ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് വന്നു. ആ സമയം റൂമിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത് രാഹുൽ മാത്രമാണ്. അവളെ കണ്ടതും അവൻ റൂമിൽ നിന്നിറങ്ങി പോയി. "ആന്റിക്ക് ഇപ്പോ എങ്ങനെ ഉണ്ട്? വേദന കുറഞ്ഞോ? അങ്കിളിനെ എപ്പോഴാ icu വിൽ നിന്ന് മാറ്റുക?" മിത്ര ചോദിച്ചു. "എനിക്ക് വേദനയൊക്കെ ഉണ്ട് കുട്ടി. ഗുളിക കഴിക്കുന്നത് കൊണ്ട് ഒത്തിരി അറിയുന്നില്ല. പിന്നെ മേല് മൊത്തം നല്ല തരിപ്പാ. രാമേട്ടനെ ഇന്ന് വൈകുന്നേരം റൂമിലേക്ക് മാറ്റമെന്ന ഡോക്ടർ പറഞ്ഞത്." ഗീത അവൾക്ക് മറുപടി നൽകി. "ആന്റി ഭക്ഷണം കഴിച്ചോ?" "രാവിലെ രാഹുൽ ഇവിടുത്തെ കാന്റീൻ നിന്ന് ഇഡലി വാങ്ങി തന്നു. കല്ല് പോലത്തെ സാധനം. അതുകൊണ്ട് എനിക്ക് കഴിക്കാൻ പറ്റിയില്ല. രാകേഷും ഭാര്യയും കൂടി വീട്ടിൽ നിന്ന് വരുമ്പോ ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കി കൊണ്ട് വരാമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അത് കിട്ടുന്നത് വരെ ഇങ്ങനെ വിശന്ന് ഇരിക്കണം." "ആന്റിക്ക് ഞാൻ വീട്ടിൽ നിന്നും നല്ല സോഫ്റ്റ്‌ ദോശയും സാമ്പാറും കൊണ്ട് വന്നിട്ടുണ്ട്. കഴിച്ച് നോക്ക് ട്ടോ." മിത്ര ബാഗിൽ നിന്നും ഒരു പൊതി എടുത്ത് അവർക്ക് നേരെ നീട്ടി. ഗീത സന്തോഷത്തോടെ പൊതി വാങ്ങി. "ഇത് തരാനായിട്ട് ആണോ മിത്ര ഇവിടെ വരെ വന്നത്." അവർ ചോദിച്ചു. "അല്ല ആന്റി. ഇന്നലെ പോകുന്ന വഴിക്ക് ഞാൻ ആക്‌സിഡന്റ് നടന്ന ഭാഗത്തൊക്കെ വെറുതെ ഒന്ന് നോക്കിയിരുന്നു. അവിടെ പുല്ലിന്റെ ഇടയിൽ നിന്ന് ആന്റിയുടെ ചെറിയ ഹാൻഡ് ബാഗും അങ്കിളിന്റെ പൊട്ടിയ ഫോണും കിട്ടി. പിന്നെ ഒടിഞ്ഞു പോയ ഒരു ഗോൾഡ്‌ വളയും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇതൊക്കെ ആന്റിയുടെ തന്നെ അല്ലേ." മിത്ര തനിക്ക് കിട്ടിയ സാധനങ്ങൾ അവർക്ക് നൽകി. ഗീത അതൊക്കെ വാങ്ങി നോക്കി. "ഇതൊക്കെ ഞങ്ങളുടെ തന്നെയാ മോളെ." അവർ സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു. "നിങ്ങൾ രണ്ടാളും വീണത് റോഡിനോട് ചേർന്ന് കാട് പോലെ നിൽക്കുന്ന ഭാഗത്തു ആയത് കൊണ്ടാ ഇത് അവിടെ കിടന്നത് ആരും ശ്രദ്ധിക്കാതിരുന്നത്." മിത്ര പുഞ്ചിരിയോടെ അവരെ നോക്കി. "ആരും പറയാതെ തന്നെ മോൾക്ക് അവിടെ പോയി ഇതൊക്കെ നോക്കാൻ തോന്നിയല്ലോ. നിന്നോട് ഞാൻ എങ്ങനെയാ മോളെ നന്ദി പറയാ. ഈ വള എനിക്ക് അത്രേം പ്രിയപ്പെട്ടതാ. എന്റെ കല്യാണ സമയത്ത് എന്റെ മുത്തശ്ശി ഇട്ട് തന്നതാ. അന്ന് മുതൽ ഇതെന്റെ കയ്യിലുണ്ട്. ഇന്നലെ രാത്രിയാണ് ഇത് കൈയ്യിൽ ഇല്ലാത്ത കാര്യം ഞാൻ അറിയുന്നത്." ഗീതയുടെ കണ്ണുകളിൽ നനവൂറി. അവർ സ്നേഹത്തോടെ അവളെ നോക്കി. "എങ്കിൽ ഞാൻ പോട്ടെ ആന്റി... ബാങ്കിൽ കയറാൻ സമയമായി." മിത്ര എഴുന്നേറ്റു. "വൈകുന്നേരം പോകുമ്പോ ഇതുവഴി വരോ മോളെ." ഗീത ചോദിച്ചു. "ഞാൻ എപ്പഴും ഇങ്ങോട്ട് കയറി വന്നാൽ ശരിയാവില്ല ആന്റി. രാഹുലേട്ടൻ എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ പറയും. അതൊക്കെ കേൾക്കുമ്പോ എനിക്ക് സങ്കടമാകും.." അവൾ പറഞ്ഞത് ശരിയാണെന്ന് ഗീതയ്ക്കും തോന്നി. "മോളേ ഫോൺ നമ്പർ തരുമോ? ഞാൻ ഇടയ്ക്ക് അങ്ങോട്ട്‌ വിളിക്കാം." ഗീത ചോദിച്ചു. "തരാം ആന്റി..." മിത്ര ഒരു പേപ്പറിൽ തന്റെ നമ്പർ എഴുതി നൽകിയിട്ട് പോകാനായി എഴുന്നേറ്റു. ********* "ഈ പേരും പറഞ്ഞ് ദിവസവും ഇങ്ങോട്ട് എഴുന്നള്ളണമെന്നില്ല. നീ എന്തൊക്കെ ഡ്രാമ കളിച്ചാലും നിന്നെ ഞാനെന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് അടുപ്പിക്കില്ല മിത്ര." റൂമിൽ നിന്നും പുറത്തേക്കിറങ്ങി വരുന്ന മിത്രയെ കണ്ട് രാഹുൽ ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു. "ഞാൻ ഇങ്ങോട്ട് വന്നത് നിങ്ങളെ കാണാനല്ല രാഹുലേട്ടാ. വഴിയിൽ കിടന്ന നിങ്ങടെ അമ്മയുടെ ബാഗും പൊട്ടിയ സ്വർണ വളയും തിരിച്ചു കൊടുക്കാനാണ്. ഇതിന്റെ പേരിൽ ദിവസവും ഞാൻ ഇവിടെ കേറി ഇറങ്ങാനൊന്നും പോണില്ല. അത്രയ്ക്ക് അന്തസ്സില്ലാത്തവളല്ല ഈ മിത്ര. പിന്നെ നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് ഇടിച്ചു കയറി വരാനായിരുന്നെങ്കിൽ എനിക്കത് പണ്ടേ ആകാമായിരുന്നു. നിങ്ങൾ ബ്രേക്ക്‌ അപ്പ് പറഞ്ഞപ്പോ മാന്യമായി അത് അംഗീകരിച്ചു മാറി തന്നവളാ ഞാൻ. അതിനുശേഷം ഒരിക്കൽ പോലും അബദ്ധത്തിൽ പോലും നിങ്ങളുടെ മുന്നിൽ വരാതിരിക്കാൻ ഞാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്. അത്രയും പറഞ്ഞിട്ട് മറുപടിക്ക് കാത്തു നിൽക്കാതെ മിത്ര അവിടുന്ന് പോയി. അവൾക്ക് തിരിച്ചു നല്ല മറുപടി കൊടുക്കാൻ കഴിയാതെ നിരാശനായി രാഹുൽ അവിടെ നിന്നു. ******** നാല് ദിവസത്തിന് ശേഷം രാമചന്ദ്രന് ഡിസ്ചാർജ് നൽകി. ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്നും പോകുന്നതിന് മുൻപ് ഗീത ആ വിവരം രാകേഷിന്റെ ഫോണിൽ നിന്നും മിത്രയോട് വിളിച്ചു പറഞ്ഞിരുന്നു. ഗീതയുടെ ഫോണിന്റെ ഡിസ്പ്ലേ പൊട്ടി പോയതിനാൽ അവർ രാകേഷിന്റെ ഫോണിൽ നിന്ന് വിളിച്ചത്. ഗീത വിളിച്ചത് മിത്രയ്ക്ക് ഒത്തിരി സന്തോഷമായി. പിന്നീട് രാകേഷ് തന്നെ അവരുടെയും രാമചന്ദ്രന്റെയും ഫോൺ കടയിൽ കൊണ്ട് പോയി ശരിയാക്കി കൊടുത്തു. അതിനുശേഷം ഗീത ഇടയ്ക്കിടെ മിത്രയെ വിളിച്ചു വിശേഷം തിരക്കുന്നത് പതിവായി. പക്ഷേ ഒരിക്കൽ പോലും അവൾ അങ്ങോട്ട് വിളിച്ചിരുന്നില്ല. അത് എന്ത് കൊണ്ടാണെന്ന് അറിയാവുന്നതിനാൽ ഗീതയ്ക്ക് അതിൽ പരാതി ഇല്ലായിരുന്നു. ********* അന്നൊരു വെള്ളിയാഴ്ച ദിവസമായിരുന്നു. ബാങ്കിൽ നല്ല തിരക്കുള്ള സമയം. മിത്രയ്ക്ക് ലഞ്ച് കഴിക്കേണ്ട സമയമായതിനാൽ അവൾ കൌണ്ടർ ക്ലോസ്ഡ് എന്ന ബോർഡ് വച്ചിട്ട് ബാഗ് എടുത്ത് കൊണ്ട് കഴിക്കാൻ പോകാൻ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് ആരോ അവളെ മാഡം എന്ന് വിളിച്ചത്. ചിരപരിചിതമായ ആ സ്വരം കേട്ട് മിത്ര മുഖമുയർത്തി നോക്കിയതും മുന്നിൽ രാഹുലിനെ കണ്ട് അവൾ അമ്പരന്ന് പോയി. അവനും അവളെ കണ്ട് ഞെട്ടിയിരുന്നു. അവിടെ രാഹുൽ ഒരിക്കലും മിത്രയെ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല. അവൾ കൊല്ലത്തെ sbi ബാങ്കിലാണ് ജോലി ചെയ്യുന്നതെന്ന് ബ്രോക്കർ പറഞ്ഞുള്ള അറിവേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു.. ഇപ്പോ മിത്ര സ്റ്റാച്യു ബ്രാഞ്ചിലാണ് ജോലി ചെയ്യുന്നതെന്ന് അവനറിയില്ല. ഗീതയ്ക്കും രാകേഷിനുമൊക്കെ അവൾ ആ വിവരം പറഞ്ഞത് കൊണ്ട് അറിയാം. പക്ഷേ അവരും അവനോടിത് പറഞ്ഞിട്ടില്ല. "എന്ത് വേണം?" മിത്ര ഗൗരവത്തിന്റെ മുഖം മൂടി അണിഞ്ഞു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. "ടാ... നീ എന്താ സ്വപ്നം കാണുകയാണോ? വേഗം വന്ന കാര്യം പറഞ്ഞ് റെഡിയാക്കാൻ നോക്ക്." രാഹുലിന്റെ കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന ജോബിൻ അവന്റെ തോളിൽ തട്ടി. കാത്തിരിക്കൂ

#📙 നോവൽ ഷോപ്പിലേക്ക് ഇറങ്ങി വരാഞ്ഞത് ഗംഗയ്ക്കു ഇത്തിരി വിഷമമുളവാക്കിഇരുന്നു.. അതു മനസ്സിലായെങ്കിലും അനന്തൻ അത്രയ്ക്ക് കണ്ടില്ലെന്ന് നടിച്ച് വണ്ടി മുന്നോട്ട് എടുത്തു. അർഹത ഇല്ലാത്തതാണെന്ന് അറിയാം.. ഒരുപക്ഷെ അനന്തേട്ടന്റെ മനസ്സിൽ മറ്റേതെങ്കിലും പെൺകുട്ടി ഉണ്ടെങ്കിൽ താൻ ഇങ്ങനെയൊക്കെ പെരുമാറുന്നത് വളരെ മോശമാണ്. പാവം... എന്തിനാ ഈ പാവത്തിനെ താൻ ഇങ്ങനെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുന്നത്. പലപ്പോഴും താൻ തന്റെ നില മറന്നാണ് അനന്തേട്ടന്റെ മുൻപിൽ പെരുമാറുന്നത്. അത് അനന്തേട്ടനോടുള്ള ഇഷ്ടം കൊണ്ട് മാത്രമാണ്. തന്റെ മനസ്സാക്ഷിയോട് പലകുറി പറഞ്ഞു, ഒരുപാട് പോരായ്മകൾ ഉള്ളവളാണ് താനെന്ന്. എന്നാൽ തന്റെ മനസ്സാക്ഷി പോലും തന്റെ കൂടെ നിൽക്കുന്നില്ല. ആളെ കാണുമ്പോഴൊക്കെയും, തന്റെ സ്വന്തമാണെന്ന് തോന്നിപ്പിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് അനന്തേട്ടനോട് ഇങ്ങനെയൊക്കെ സമീപിക്കുന്നതും.. ഒരു ദീർഘ നിശ്വാസത്തോടെ അവൾ അനന്തന്റെ ഒപ്പം വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു.. വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ മാളുവും അമ്മയും അവരെ കാത്തിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. താൻ വാങ്ങി കൊണ്ടുവന്ന സെറ്റ് അവൾ എടുത്ത് അവരെ രണ്ടാളെയും കാണിച്ചു. ഇരുവർക്കും ഒരുപാട് ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. പിന്നെ കുറെ നേരത്തേക്ക് തുണിത്തരങ്ങളുടെ വിശേഷങ്ങൾ തന്നെയായി പങ്കുവയ്ക്കൽ. ഇതൊക്കെ കേട്ട് ദേഷ്യം വന്നിട്ട് അനന്തൻ പുറത്തേക്കും ഇറങ്ങിപ്പോയി. അനന്തനോടുള്ള ഗംഗയുടെ നോട്ടവും ഭാവവും ഒക്കെ ഉമയ്ക്ക് മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്താണെന്നറിയില്ല ഗംഗയെ അവർക്ക് ഒരുപാട് ഇഷ്ടമാണ്. മുന്നേ വിവാഹം കഴിച്ചിട്ടുള്ളതാണെന്നും, ഒരു കുഞ്ഞിനെ അവൾക്ക് ഉദരത്തിൽ പേറിയതാണെന്നുമൊക്കെ അറിയാം.. എന്നാലും തന്റെ മകന്റെ ഭാര്യയായി അവൾ വരണമെന്ന് അവരുടെ മനസ്സും കൊതിച്ചു. പക്ഷേ തീരുമാനമെടുക്കേണ്ടത് അനന്തനാണ്. അവന്റെ ആഗ്രഹം എന്താണെന്ന് വെച്ചാൽ അതുപോലെ തന്നെ നടക്കട്ടെ എന്നും ഉമ ഓർത്തു. ****** പിന്നീട് ഉള്ള ദിവസങ്ങളിൽ ഒക്കെ കല്യാണ ഒരുക്കങ്ങൾ പൊടിപൊടിച്ചു. ബന്ധുമിത്രാദികളൊക്കെ എത്തിത്തുടങ്ങി. എല്ലാവരും ഗംഗയെ കണ്ടപ്പോൾ ഇതാരാണെന്ന് ഉമയോടും മാളുവിനോടും ചോദിച്ചു. മാളുവിന്റെ കൂട്ടുകാരിയാണ്, ബാംഗ്ലൂരിലാണ് ജോലി ചെയ്യുന്നത്, കല്യാണം കൂടാൻ വേണ്ടി നാട്ടിൽ വന്നതാണെന്ന് അവർ പറഞ്ഞു. എന്നാൽ അമ്മാവനായ സജീവനും സുശീല വല്യമ്മക്കും ഒക്കെ ഗംഗയെ അറിയാമായിരുന്നു. അവർ പിന്നീട് ആരോടും ഒന്നും തിരുത്താനും നിന്നില്ല. ഒരു ദിവസം പുറത്ത് എവിടെയോ പോയിട്ട് അനന്തൻ കയറി വന്നപ്പോഴാണ് അനന്തന്റെ ചിറ്റപ്പനും ഭാര്യയുമൊക്കെ കൂടിയിരുന്നു വലിയൊരു ചർച്ച നടത്തുന്നത് അവൻ കേൾക്കാൻ ഇട വന്നത്. അവരുടെ മകൻ, ദുബായിൽ എഞ്ചിനീയറാണ്, ആ പയ്യനെ കൊണ്ട് ഗംഗയെ കല്യാണം കഴിപ്പിച്ചാലോ എന്നൊരു ആലോചന. തൊട്ടപ്പുറത്ത് മാറിനിന്ന് ഗംഗയും ഇതൊക്കെ കേൾക്കുന്നുണ്ട്. വലിഞ്ഞുമുറി മുഖത്തോടെ അനന്തൻ വന്നതും അവന്റെ ദൃഷ്ടി ആദ്യം പതിഞ്ഞത് ഗംഗയിലേക്ക് ആയിരുന്നു. അവൻ തന്റെ മുറിയിലേക്ക് കയറിപ്പോയി. അപ്പോഴേക്കും അനന്തന്റെ പിന്നാലെ ചിറ്റപ്പനും ചെന്നു. ആലോചനയുടെ കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് അവനെ ധരിപ്പിച്ചു. ഗംഗയോട് ചോദിച്ചു തീരുമാനിക്കുക എന്നാണ് അവൻ മറുപടി കൊടുത്തത്. ആ പെൺകൊച്ചിന് സമ്മതമാണെന്ന് തോന്നുന്നു എതിരഭിപ്രായം ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലെന്ന് ചിറ്റപ്പൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ അനന്തൻ ചെറുതായി ഒന്ന് ഞെട്ടി. അവൾക്ക് അങ്ങനെ സമ്മതമാണെന്ന് പറഞ്ഞൊ? പെട്ടെന്ന് അനന്തൻ അയാളോട് ഉച്ചത്തിൽ ചോദിച്ചു. ഈ വിവാഹം കഴിയട്ടെ എന്നാണ് ആ കൊച്ചു പറഞ്ഞത്. അവൾക്ക് സമ്മതമില്ലെങ്കിൽ അപ്പോൾ തന്നെ പറയാലോ... ആഹ്.... അവൻ ചിറ്റപ്പനെ നോക്കി മെല്ലെയൊന്നു മൂളി. " നാളെ കല്യാണം കഴിയട്ടെ എന്നിട്ട് നോക്കാം".. അവനും പറഞ്ഞു. ഒന്ന് കുളിച്ചിട്ട് വരാം എന്ന് പറഞ്ഞു ബാത്റൂമിലേക്ക് കയറി പോയപ്പോൾ ചിറ്റപ്പൻ അവന്റെ റൂമിൽ നിന്നും തിരിച്ചിറങ്ങി പോയി. അന്ന് വൈകുന്നേരം അത്യാവിശ്യം തരക്കേടില്ലാത്ത രീതിയിലാണ് മൈലാഞ്ചി പരിപാടിയൊക്കെ അറേഞ്ച് ചെയ്തത്. മാളു അതിസുന്ദരിയായി ഒരുങ്ങി ഇരിപ്പുണ്ട്.. ഗംഗയാണ് അവളെ ഒരുക്കാനായി മുൻകൈയെടുത്ത് നിന്നത്. എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് ഗംഗ റെഡിയാവാനായി അനന്തന്റെ മുറിയിലേക്ക് കയറി വന്നു. തന്റെ കയ്യിലിരുന്ന് കവർ അവൾ കട്ടിലിൽ വച്ചു. അനന്തനാ സമയത്ത് പുറത്ത് എവിടെയോ ആയിരുന്നു. അനന്തനുമായി പോയി വാങ്ങിച്ച പുതിയ സെറ്റ് എടുത്ത് അവൾ നന്നായി ഞ്ഞൊറിഞ്ഞുടുത്തു. മാളു കൊടുത്ത മുല്ലപ്പൂവ് മുടിയിൽ ചൂടി. ഒരു കുഞ്ഞു പൊട്ടും തൊട്ടു,ചെറുതായി ഒന്ന് കണ്ണ് എഴുതി. വേറെ ഒരുക്കങ്ങളും ചമയങ്ങളോ ഒന്നുമില്ലായിരുന്നു...പക്ഷേ ഗംഗ അതിമനോഹരി ആയിരുന്നു. കണ്ണാടിയിലേക്ക് നോക്കി നിന്നപ്പോൾ അവൾക്ക് തന്നെ സ്വയം ഒരു ചിരിയൊക്കെ വരുന്നുണ്ട്. വാതിലിൽ ആരോ മുട്ടുന്നതുപോലെ തോന്നിയതും അവൾ ഓടിച്ചെന്ന് അത് തുറന്നു. തന്റെ മുൻപിൽ നിൽക്കുന്നവളെ ഇമവെട്ടാതെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ് അനന്തൻ. ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് ഇരു മിഴികളും തമ്മിൽ ഒന്ന് കോർത്തു വലിച്ചു. ഇരുവരുടെയും ഹൃദയത്തിൽ ഒരു വേലിയേറ്റം പോലെ. ഗംഗ അല്പം പിന്നിലേക്ക് മാറിക്കൊടുത്തതും അനന്തൻ അകത്തേക്ക് കയറി വന്നു. അവൾ അവനെ കൊണ്ട് കണ്ണാടിയുടെ മുമ്പിൽ നിന്ന് വീണ്ടും പൗഡർ ഒക്കെ ഇടുന്നത് പോലെ കാണിക്കുന്നുണ്ട്. അനന്തനും പെട്ടെന്ന് എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് അറിയാതെ ഒരു വിമ്മിഷ്ടം. " കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ ഒന്ന് പുറത്തോട്ട് ഇറങ്ങാമോ,,, എനിക്ക് ഈ ഡ്രസ്സ് ഒക്കെ മാറ്റണം " ഇത്തിരി ഗൗരവത്തോടെ അനന്തൻ പറയുകയാണ്. കിടക്കയിൽ ഇരുന്ന് കവർ എടുത്ത് ഗംഗ അവന്റെ കയ്യിലേക്ക് കൊടുത്തു. എന്നിട്ട് പെട്ടെന്ന് തന്നെ മുറിയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി പോവുകയും ചെയ്തു. അവൾ പോയത് നോക്കി ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് നിന്നിട്ട് അനന്തൻ ആ കവറിലേക്ക് കണ്ണു നട്ടു. പതിയെ കവർ തുറന്നു നോക്കിയപ്പോൾ ഒരു ജുബ്ബയും സ്വർണക്കസവു മുണ്ടും ആയിരുന്നു. അതുകൂടാതെ മറ്റൊരു ഷർട്ടും മുണ്ടും ഇരിക്കുന്നു. ഇതിപ്പോ ഇടാൻ ഉള്ളതാണ്... നാളെ ഈ ഷർട്ടും മുണ്ടും.. അതിൽ ഒരു കുറിപ്പും ഇരുന്നിരുന്നു. അനന്ത... അവര് വരാറായി ട്ടോ.. അമ്മ വന്നു പറഞ്ഞതും തന്റെ കയ്യിലിരുന്ന കവർ അനന്തൻ പെട്ടെന്ന് തന്നെ അലമാരക്കുള്ളിലേക്ക് വെച്ചു. അതിസുന്ദരിയായി ഒരുങ്ങി ഇറങ്ങി വന്ന ഗംഗയെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ് ചിറ്റപ്പനും ചെറിയമ്മ യും. അവരുടെ മകൻ രാഹുലിനെ വീഡിയോ കോൾ വിളിച്ചിട്ട് പെൺകുട്ടിയെ കാണിച്ചു കൊടുക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിലാണ് അവരെന്നുള്ളത് അവിടേക്ക് ഇറങ്ങി വന്ന അനന്തനു മനസ്സിലായി. ഗംഗാ.. അവന്റെ ശബ്ദം ഉയർന്നതും മാളുവിന്റെ അരികിലായി നിന്ന ഗംഗ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.. പെട്ടെന്ന് തന്നെ അവൾ അനന്തന്റെ അരികിലേക്ക് വന്നു. " ചിറ്റപ്പനോട് ഈ വിവാഹത്തിന് സമ്മതമല്ലെന്ന് പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞേക്കണം. വെറുതെ അവർക്ക് ആശ കൊടുക്കണ്ട... കേട്ടല്ലോ " അവളെ നോക്കി പറഞ്ഞശേഷം അനന്തൻ പന്തലിന്റെ അകത്തേക്ക് ഇറങ്ങിപ്പോയി. എന്താണ് ഇവിടെ സംഭവിച്ചെന്നറിയാതെ അപ്പോഴും പകച്ചു നിൽക്കുകയാണ് പെണ്ണ്. അനന്തനൊന്നു തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ തുറിച്ച മിഴികളോടെ അവനെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ് അവൾ.. മോളെ.... ഒന്നിങ്ങട് വരുമോ.. അനന്തന്റെ ചെറിയമ്മ വന്നിട്ട് ഗംഗയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു. എന്താ ചെറിയമ്മേ.... ഞങ്ങളുടെ മോന് മോളെ ഒന്ന് കാണണമെന്ന് പറഞ്ഞു. അവനെയൊന്നു വീഡിയോ കോൾ ചെയ്യുവാനാണ്. മോൾക്ക് എന്തെങ്കിലും ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടോ.. ചെറിയമ്മ ചോദിക്കുന്നത് അനന്തനും കേട്ടു. ചെറിയമ്മേ, വിരോധം ഒന്നും തോന്നരുത്. ഇപ്പോൾ തൽക്കാലം ഞാൻ കല്യാണം കഴിക്കാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നില്ല, എന്റെ വീട്ടിൽ കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ കുറച്ചു കൂടി കഴിഞ്ഞിട്ട് മതിയെന്നാണ് അച്ഛനും അമ്മയും പറഞ്ഞത്. എന്റെ ജാതക വശാൽ ഇപ്പോൾ കുറച്ചു ദോഷം സമയമാണ്... ഒരു വർഷം കൂടി കഴിഞ്ഞിട്ട് എനിക്ക് വിവാഹം ആലോചിക്കുന്നുള്ളൂ. അതിനുള്ളിൽ തന്നെ ചെറിയമ്മയുടെ മോന് നല്ലൊരു ആലോചന ഒക്കെ വരും, എന്തായാലും ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ... അത് ശരിയാവില്ല ട്ടോ.. ഗംഗ അവരുടെ കൈ തണ്ടയിൽ പിടിച്ചു പറയുകയാണ്. പെട്ടെന്ന് ആ സ്ത്രീയുടെ മുഖം വല്ലാണ്ട് വാടി.. അവളെ നോക്കി തല കുലുക്കിയ ശേഷം ഗംഗയുടെ കവിളിൽ ഒന്ന് തലോടിയിട്ട് അവർ നടന്നുപോയി.. ഇതേസമയം ആ മൈലാഞ്ചിപ്പന്തലിന്റെ ഒരു കോണിൽ നിന്നുകൊണ്ട് ഒരുവൻ ആരും കാണാതെ തന്റെ ചുണ്ടിൽ വിരിഞ്ഞ പ്രണയാതുരമായ പുഞ്ചിരി സമൃദ്ധമായി ഒളിക്കുകയായിരുന്നു. തുടരും.

#😍 ആദ്യ പ്രണയം #💑 Couple Goals 🥰 #📙 നോവൽ #കഥകൾ, പ്രണയകഥകൾ, തുടർക്കഥ, നോവൽ #✍️ Novel

ഇതിൽ പറഞ്ഞിട്ടുള്ള എല്ലാ കാര്യങ്ങൾക്കും മിസ്സ്‌ വൈഗാലക്ഷ്മിക്ക് സമ്മതമാണെങ്കിൽ ഇന്നേക്ക് നാലാം നാൾ കൈലാസം വീട്ടിൽ സിദ്ധാർഥിന്റെ താലി ഈ കഴുത്തിൽ വീഴും..."തല കുനിച്ചു നിൽക്കുന്ന അവൾക്ക് നേരെ വിരൽ ചൂണ്ടി ഗംഭീര്യത്തോടെ സിദ്ധാർഥ് പറഞ്ഞതും നിറഞ്ഞു തുടങ്ങിയ കണ്ണുകൾ അമർത്തി തുടച്ചു കൊണ്ട് അവൾ തലയാട്ടി.... "ഇത് പോര... എനിക്ക് തന്റെ നാവിൽ നിന്നും ഒരു ഉത്തരമാണ് വേണ്ടത്.... Say Yes or No..."അവളുടെ മറുപടിയിൽ തൃപ്തൻ അല്ലാത്ത അവൻ അവൾക്ക് നേരെ ശബ്ദം ഉയർത്തിയതും വൈഗ ഞെട്ടികൊണ്ട് അവനെ നോക്കി... എന്നാൽ അവന്റെ മുഖത്തെ പുച്ഛം കണ്ടതും താൻ വന്നു പെട്ടത് ഒരിക്കലും രക്ഷപ്പെടാൻ കഴിയാത്ത ഒരു കുഴിയിൽ ആണോ എന്നവൾ ചിന്തിച്ചു... "വൈഗാലക്ഷ്മി...സിദ്ധാർഥിന്റെ ഭാര്യയായി ഞാൻ ഈ പേപ്പറിൽ എഴുതിയിട്ടുള്ള എല്ലാ കാര്യങ്ങളും സമ്മതിച്ചു കൊണ്ട് എന്റെ ഭാര്യയായി വരാൻ സമ്മതമാണോന്ന്..." "സമ്മതമാണ്...."സിദ്ധാർഥിന്റെ ഗൗരവത്തോടെയുള്ള ആവർത്തിച്ചുള്ള ചോദ്യത്തിൽ അവൾ ഒട്ടും പതറാതെ തന്നെ മറുപടി പറഞ്ഞു... "ഉം... എങ്കിൽ സൈൻ ചെയ്തോ.... Contract   അവസാനിക്കുന്ന അന്ന് താൻ പറഞ്ഞ ബാക്കി തുക ഒരു രൂപ പോലും കുറയാതെ തരുന്നതാണ്... ഇത് അഡ്വൻസ്..."ഒരു മുദ്ര പേപ്പറും അതിന് മുകളിൽ കുറച്ചു നോട്ട് കെട്ടുകളും വെച്ചു കൊടുത്തുകൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞതും വൈഗ മുന്നിലിരിക്കുന്ന പേപ്പറിലേക്കും നോട്ട് കെട്ടിലേക്കും മിഴികൾ നിറച്ചു കൊണ്ട് നോക്കി.... തന്റെ ജീവിതമാണ് ഈ കുറച്ച് കടലാസ് കഷ്ണങ്ങളിൽ അവസാനിക്കാൻ പോകുന്നതെന്ന  ചിന്ത അവളുടെ ഉള്ള് പൊള്ളിച്ചു.... വിറക്കുന്ന കൈകളോടെ പേനക്കായി കൈ ബാഗിൽ പരതാൻ തുടങ്ങിയതും ഒരു കൈ അവളുടെ മുന്നിലേക്ക് പേന നീട്ടി പിടിച്ചു.... ആ കൈകളുടെ അവകാശിയെ അറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ മുഖമുയർത്താൻ പോയില്ല....നീട്ടി പിടിച്ച പേന വാങ്ങി കൊണ്ട് ആ മുദ്ര പേപ്പറിൽ ഒപ്പ് വെച്ചു കൊണ്ട് പേന അതിന് മുകളിൽ തന്നെ വെച്ചു... "ഇത് വേണ്ടേ.. ഇതിനല്ലേ വന്നത്..."ഒപ്പിട്ടു കൊണ്ട് തിരിഞ്ഞ് നോക്കാതെ നടക്കാൻ തുടങ്ങിയ അവളെ അവൻ വിളിച്ചു....തല ചെരിച്ചു നോക്കുമ്പോൾ തനിക്ക് നേരെ പൈസയുമായി നിൽക്കുന്നുണ്ട് സിദ്ധാർഥ്... അവന്റെ മുഖത്തെ പുച്ഛവും ചുണ്ടിലെ ചിരിയും എല്ലാം കണ്ടപ്പോൾ ഈ ഭൂമി പിളർന്നു താഴേക്ക് പതിച്ചെങ്കിൽ എന്നവൾ അതിയായി ആഗ്രഹിച്ചു... അവൾ മുന്നോട്ട് വരുന്നില്ലെന്ന് കണ്ട സിദ്ധാർഥ് അവളുടെ മുന്നിൽ പോയി നിന്നുകൊണ്ട് ആ നോട്ട് കെട്ടുകൾ അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിപ്പിച്ചു.... വാങ്ങിക്കാൻ മടിച്ചെന്ന പോലെ നിന്ന അവളുടെ കയ്യിൽ ബലമായി തന്നെ അവൻ അത് പിടിപ്പിച്ചു... പിന്നെയവൾക്ക് ഒരു നിമിഷം പോലും അവിടെ നിൽക്കാൻ തോന്നിയില്ല... അവനെ ഒന്ന് നോക്കുക പോലും ചെയ്യാതെ അവൾ മുന്നോട്ട് നടന്നു... അവൾ പോകുന്നതും നോക്കി നിന്ന അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ പുച്ഛത്തോടെ ഒരു വശത്തേക്ക് ചെരിഞ്ഞു... "ഹ്മ്മ്... വന്നോ അഴിഞ്ഞാട്ടക്കാരി...കഴിഞ്ഞോ നിന്റെ ഊര് തെണ്ടൽ എല്ലാം...നിന്റെ അമ്മക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നത് പോലെയുള്ള വല്ല പണിക്കും പോയി തുടങ്ങിയോടി നീയും...അല്ല രാവിലെ പോയാൽ പിന്നെ ഒരു നേരം ആകും വരാനെ... "പുച്ഛത്തോടെയുള്ള സംസാരത്തിന് പടികൾ കയറി വന്ന വൈഗയിൽ നിന്നും കത്തുന്ന നോട്ടമാണ് അവർക്ക് മറുപടി ലഭിച്ചത്... "നീയെന്താടി നോക്കി പേടിപ്പിക്കുന്നത്... ഞാൻ ഇല്ലാത്തതൊന്നും അല്ലല്ലോ പറഞ്ഞത്..." "അമ്മായി... ഞാൻ മുന്നേ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്...നിങ്ങളുടെ വായിൽ വരുന്ന വിഷം എന്റെ നേരെ ചീറ്റരുതെന്ന്..."അവൾ ദേഷ്യത്തോടെ അവർക്ക് നേരെ ശബ്ദമുയർത്തി. "അവളൊരു ശീലാവതി വന്നിരിക്കുന്നു. നിന്റെ അമ്മക്ക് മറ്റേത് ആയിരുന്നില്ലെടി പണി...എന്നിട്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞതാ ഇപ്പോൾ കുറ്റം" "അമ്മായി കണ്ടോ എന്റെ അമ്മ അമ്മായി പറഞ്ഞ മറ്റേ പണിക്ക് പോകുന്നത്"അവളുടെ കത്തുന്ന നോട്ടത്തിൽ അവരൊന്ന് പതറി... "അത്... അത്... പിന്നെ..". "കണ്ടിട്ടില്ല... എന്നിട്ടാണ് പറയുന്നത്...എന്റെ അമ്മ ഒരാണിന് മുന്നിലെ തുണിയുരിഞ്ഞിട്ടുള്ളൂ... അതെന്റെ അച്ഛനാ...."ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ അവർക്ക് നേരെ മുഖമടുപ്പിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞതും അവളുടെ ഭാവത്തിലും ശബ്ദത്തിൽ വന്ന വ്യത്യാസത്തിലും അവരൊന്ന് ഭയന്നു. "അഹ്... ഞാൻ ചായക്ക് വെള്ളം വെച്ചിട്ടുണ്ട്.ഇപ്പോഴാ ഓർമ.."പരുങ്ങി കളിച്ചു കൊണ്ട് അവർ സ്ഥലം കാലിയാക്കാൻ ഒരുങ്ങിയതും വൈഗ പിറകിൽ നിന്നും വിളിച്ചു. "അമ്മായി... ഒന്ന് നിന്നേ..."പെട്ടെന്നുള്ള അവളുടെ വിളിയിൽ അവർ വെളുക്കനെ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് തിരിഞ്ഞു നോക്കി. വൈഗ അവർക്ക് മുന്നിൽ വന്നുനിന്നുകൊണ്ട് തോളിലുള്ള ബാഗിൽ നിന്നും ഒരു കവർ എടുത്തു അവരുടെ കയ്യിൽ വെച്ചു കൊടുത്തു. പൊതിക്ക് നല്ല കനം ഉള്ളതിനാലും അതിലേറെ അതിലെന്താണെന്നറിയാൻ അവർക്കുള്ളിൽ ആകാംഷ നിറഞ്ഞതിനാലും അവർ ധൃതിയിൽ തുറക്കാൻ ഒരുങ്ങി. "ധൃതി വേണ്ട... അമ്മായിക്ക് ഉള്ളത് തന്നെയാ... അതിനേക്കാളുപരി എന്റെ തനൂട്ടിക്ക് ഉള്ളത്..."അവൾ നിർവികാരതയോടെ വാക്കുകൾ പെറുക്കിയെടുത്തുകൊണ്ട് പറഞ്ഞതും പൊതിക്കുള്ളിലേക്കൊന്ന് കണ്ണുകൾ പായിച്ചു വിടർന്ന കണ്ണുകളോടെ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. "പത്ത് ലക്ഷം രൂപയുണ്ട്... പൈസ ഇല്ലാത്തതിന്റെ പേരിൽ തനൂട്ടിയുടെ ചികിത്സ മുടങ്ങരുത്..."അപ്പോൾ അവളുടെ മനസ്സിൽ തനൂട്ടിയുടെ മുഖം മാത്രമായിരുന്നു.. "ഇതെവിടെന്ന വൈഗേ..." "അതൊന്നും അമ്മായി അറിയേണ്ട... എന്തായാലും ആരുടെ മുന്നിലും കിടന്നു കൊടുത്ത് ഉണ്ടാക്കിയതല്ല... വിശ്വസിക്കാം..."അത് പറയുമ്പോൾ അവളുടെ വാക്കുകളിൽ എന്തിന്നെല്ലാത്ത ദൃഡതയുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ അങ്ങനെ പറഞ്ഞെങ്കിലും അവരുടെ മനസ്സിൽ ഇവൾക്ക് എവിടെ നിന്നാണ് ഇത്രയും പണം എന്ന ചോദ്യം നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു. എങ്കിലും പിന്നീട് അവർ ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല. "വൈഗേച്ചി..."അവിടെ നിന്നും മുകളിലേക്ക് പടികൾ കയറാൻ ഒരുങ്ങിയതും പതിഞ്ഞുള്ള വിളിയിൽ അവളൊന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി. കണ്ണുകൾ നിറച്ചു കൊണ്ട് ഒരു പതിഞ്ഞെട്ട് വയസ്സോളം പ്രായം തോന്നിക്കുന്ന ഒരു പെൺകുട്ടി വീൽ ചെയർ ഉരുട്ടി കൊണ്ട് വന്നു അവളുടെ മുന്നിൽ നിന്നു... അവളെ കണ്ടതും പടികൾ കയറാൻ നിന്ന വൈഗ അവൾക്ക് മുന്നിൽ മുട്ട് കുത്തിയിരുന്നു... "തനൂ... മോളേ..."അവൾ വാത്സല്യത്തോടെ വിളിച്ചു. "എന്തിനാ ഇപ്പോൾ ഇങ്ങനെ കണ്ണുകൾ നിറച്ചിരിക്കുന്നത്..."അവളുടെ താടിയിൽ പിടിച്ചു വൈഗ ചോദിച്ചതും അടരാൻ വെമ്പി നിന്ന മിഴിനീർ മുത്തുകൾ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും ചിതറി തെറിച്ചു. "എനിക്ക് വേണ്ടിയല്ലേ വൈഗേച്ചി രാവെന്നും പകലെന്നും ഇല്ലാതെ കഷ്ട്ടപെടുന്നത്... ഇതൊക്കെ കാണുമ്പോൾ ഈ ജീവിതം അങ്ങ് അവസാനിപ്പിച്ചാലോ എന്ന് തോന്നി പോകാ..." "മോളേ... നീയെന്താ ഈ പറയുന്നത്... നിനക്ക് വേണ്ടിയല്ലേ ചേച്ചി... ഞാനല്ലാതെ പിന്നെയാരാ നിനക്കിതൊക്കെ ചെയ്യാൻ...." "എന്നാലും ചേച്ചി.. ചേച്ചിയിങ്ങനെ കഷ്ട്ടപെടുന്നത് കാണുമ്പോൾ... ചങ്ക് പിടയാണ്..."അവളുടെ ശബ്ദം ഇടറി.. "ഇങ്ങനെ സങ്കടപ്പെടല്ലേ കുട്ടി... ഈ ചേച്ചിക്ക് കൊക്കിന് ജീവനുണ്ടെങ്കിൽ എന്റെ മോളേ പഴയത് പോലെയാകും... അതിനല്ലേ ചേച്ചി ഈ കഷ്ടപ്പെടുന്നത്... ഇപ്പോൾ എന്റെ കുട്ടി ഒന്നും ആലോചിക്കേണ്ട... സന്തോഷമായിരിക്ക്.."വൈഗ അവളെ ചേർത്തു പിടിച്ചു നിറുകിൽ ഒന്ന് മുത്തി... വൈഗ അങ്ങനെയെല്ലാം പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും അവളുടെ ചങ്ക് പിടക്കുകയായിരുന്നു.... തന്റെ നല്ല ജീവിതത്തിന് വേണ്ടി ചേച്ചി തിരഞ്ഞെടുത്ത വഴി അറിയുമ്പോൾ തനു തന്നേ വെറുക്കുമോ എന്നവൾ ഭയന്നു... അന്നും പതിവ് പോലെ കുഞ്ഞ് വൈഗ കരഞ്ഞു കൊണ്ടാണ് സ്കൂൾ വിട്ട് വീട്ടിലേക്ക് വന്നത്. വന്നപാടെ ബാഗ് ഉമ്മറത്തേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞു കൊണ്ട് അവൾ അകത്തെ മുറിയിലേക്കോടി... ഉടുപ്പ് പോലും മാറ്റിയിടാതെ അവൾ കമിഴ്ന്നു കിടന്നു മുഖം തലയിണയോട് ചേർത്തു. അവളുടെ കൺകോണിലൂടെ കണ്ണുനീർ തുള്ളികൾ ഒലിച്ചിറങ്ങി... നാസിക തുമ്പിലൂടെ പാതയൊരുക്കിയ മിഴി നീർ മുത്തുകൾ തലയണക്കിടയിൽ ഒളിച്ചു. "അമ്മേടെ വിച്ചൂട്ടി വന്നോ... എന്തേ എന്റെ കുഞ്ഞ് കിടക്കുന്നത്... വയ്യേ നിനക്ക്?"ആവലാതിയോടെ ചോദിച്ചു കൊണ്ട് ഇട്ടിരുന്ന നൈറ്റിയിൽ കൈകൾ തുടച്ചു കൊണ്ട് വൈഗയുടെ അമ്മ ലക്ഷ്മി അവൾക്കരികിലേക്ക് വന്നുകൊണ്ട് വെപ്രാളംത്തോടെ അവളുടെ മുഖത്തിലും കഴുത്തിലും കൈ വെച്ചു നോക്കി... എന്നാൽ വൈഗ ആ കൈകളെ തട്ടിത്തെറുപ്പിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്. "വിച്ചൂട്ടി...."അവളുടെ പ്രവർത്തിയിൽ ആ അമ്മ മനം ഒന്ന് നൊന്തെങ്കിലും അവളോടുള്ള അതിയായ വാത്സല്യത്തിൽ അവർ വീണ്ടും വിളിച്ചു... എന്നാൽ ആ അമ്മയുടെ പ്രതീക്ഷകളെ തെറ്റിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ ചാടിയെഴുന്നേറ്റു നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന മിഴികളെ ഇരുകൈകൾ കൊണ്ടും അമർത്തി തുടച്ചു. അപ്പോഴാണ് അവരും അവളുടെ മുഖം ശ്രദ്ധിക്കുന്നത്... കരഞ്ഞു ആകെ ചുവന്നു വീങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. "വിച്ചു... മോളേ..."അവർ ആധിയോടെ വിളിച്ചു. "വിളിക്കരുത് നിങ്ങളെന്നെ അങ്ങനെ... വെറുപ്പാ എനിക്ക്... നിങ്ങളുടെ മകളായി ജനിച്ചതിൽ എനിക്ക് എന്നോട് തന്നെ വെറുപ്പ് തോന്നുന്നു..."വൈഗ പൊട്ടിത്തെറിച്ചതും അവർ കിടുങ്ങി പോയി... അതിനെക്കളേറെ അവരെ സങ്കടപ്പെടുത്തിയത് വൈഗയുടെ നിങ്ങൾ എന്ന സംബോധനയായിരുന്നു...അവർക്ക് ഹൃദയത്തിന്റെ കോണിൽ എവിടെയോ ഒരു കൊളുത്തി വലി അനുഭവപ്പെട്ടു. "മോളേ..."എങ്കിലും അവർ ആ വേദന കണക്കിലെടുക്കാതെ അവളെ വീണ്ടും വിളിച്ചതും അവൾ വേണ്ടെന്ന പോലെ അവർക്ക് നേരെ കയ്യുയർത്തി.. "വേണ്ട.. നിങ്ങളുടെ നാവ് കൊണ്ട് എന്നെ ഇനി അങ്ങനെ വിളിക്കരുത്... എനിക്ക് ഇഷ്ടമല്ല അത്... നിങ്ങളെ കാണുന്ന ഓരോ നിമിഷവും എനിക്ക് വെറുപ്പ് തോന്നി പോവാണ്..." "കുഞ്ഞേ... അമ്മ എന്ത് തെറ്റാണെടി മോളോട് ചെയ്തത്... ഈ അമ്മ ജീവിക്കുന്നത് തന്നെ നിനക്ക് വേണ്ടിയല്ലെ..." "എന്നാൽ... പറ... എന്റെ അച്ഛൻ ശരിക്കും ആരാ...  എനിക്ക് ഒരച്ഛനെയുള്ളൂ...അല്ല ഒന്നിൽ കൂടുതൽ അച്ഛന്മാരുണ്ടോ...?"തന്റെ മകളുടെ വായിൽ നിന്നും ഉതിർന്നു വീണ വാക്കുകളിൽ ലക്ഷ്മി തരിച്ചിരുന്നു പോയി... ഒന്നനങ്ങാൻ പോലും കഴിയാതെ....അവരുടെ കണ്ണുകൾ ഇടതടവില്ലാതെ നിറഞ്ഞൊഴുകി... "എന്റെ കുഞ്ഞിനോട് ആരാ ഈ വേണ്ടതീനങ്ങൾ എല്ലാം പറഞ്ഞത്... ഹേ... പറ..." "ഞാൻ ചോദിച്ചതിന് ഉത്തരം താ... എന്റെ അച്ഛൻ ആരാ... എനിക്കിപ്പോൾ അറിയണം..."ഒരു പതിമൂന്ന് വയസ്സുകാരിയേക്കാൾ ഗൗരവവും മൂർച്ചയും അവളുടെ വാക്കിന് ഉണ്ടായിരുന്നു... ലക്ഷ്മി ആകെ തളർന്നത് പോലെയായി.... തന്റെ മകൾക്ക് താൻ എന്ത് ഉത്തരം നൽകും.... അഥവാ ഉത്തരം നൽകിയില്ലെങ്കിൽ അവൾ പറഞ്ഞത് സത്യം ആണെന്ന് കരുതില്ലേ... വയ്യ... ഇനിയും പിഴച്ചവൾ എന്ന പാപഭാരവും പേറി നടക്കാൻ... താൻ ഒരാൾക്കേ കിടക്ക വിരിച്ചിട്ടുള്ളൂ... അത് വൈഗയുടെ അച്ഛനാണ്... അതിൽ കൂടുതൽ ആർക്കും ഈ ലക്ഷ്മി കിടന്നു കൊടുത്തിട്ടില്ല.... ഇനി ചെയ്യുകയും ഇല്ല... ചിന്തകൾ അവരുടെ മനസ്സിനെ താളം തെറ്റിച്ചു തുടങ്ങി. തന്റെ മകൾക്ക് മുന്നിൽ ഇങ്ങനെ കുറ്റവാളിയെ പോലെ ഇരിക്കുന്നതിലും ഭേദം അവളുടെ അച്ഛൻ ആരാണെന്ന് അവൾ അറിയുന്നതാണ് നല്ലതെന്ന് തോന്നി.... "മഠത്തിൽ വീട്ടിൽ വൈശാഖൻ...."അമ്മയുടെ നാവിൽ നിന്ന് കേട്ട പേരിൽ നടുങ്ങിയത് വൈഗയാണ്... തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട അദ്ധ്യാപകൻ... അത് തന്റെ അച്ഛനായിരുന്നോ.... തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട അദ്ധ്യാപകൻ ആണ് തന്റെ അച്ഛൻ എന്ന തിരിച്ചറിവ് അവളിൽ ഉരുൾകിടിലം സൃഷ്ടിച്ചു. തന്റെ കണ്മുന്നിൽ ഉണ്ടായിട്ടാണോ താൻ ഇത്രയും നാൾ അച്ഛനില്ലാത്തവൾ പിഴച്ചു പെറ്റവൾ എന്നിങ്ങനെയുള്ള പേരുകൾക് അർഹയായത്.... ഇന്ന് പോലും നിന്റെ അമ്മ പിഴച്ചു പെറ്റതാണ് നിന്നേ നീ ഞങ്ങളോട് കൂട്ട് കൂടേണ്ട എന്ന കൂട്ടുകാരുടെ വാക്കുകൾക്ക് മുന്നിൽ മറുപടി ഇല്ലാതെ തലകുനിച്ചു നിന്നവൾ അല്ലേ താൻ... അപ്പോഴും തന്റെ കരച്ചിൽ കണ്ട് സമാധാനിപ്പിച്ചതും ആശ്വാസം പകർന്നതും തന്റെ അച്ഛനെന്ന് അമ്മ പറഞ്ഞ അധ്യാപകനല്ലേ...എല്ലാം അറിയാമായിരിട്ടല്ലേ തന്നെ ചേർത്തു പിടിച്ചിട്ടുണ്ടാവുക... എന്നിട്ടും എന്തേ ആളുകൾ കാൺകെ തന്നേ അംഗീകരിക്കാത്തത് എന്തായിരിക്കും... "മോളേ... നിന്റ മനസ്സിൽ എന്താണെന്ന് അമ്മക്കറിയാം.... മോള് കരുതുന്നത് പോലെ അദ്ദേഹത്തിനറിയില്ല മോള് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകളാണെന്ന്...."അമ്മയുടെ വെളിപ്പെടുത്തലിൽ തകർന്ന് പോയ വൈഗ ഒരു താങ്ങിനെന്ന പോലെ കട്ടിലിന്റെ ക്രാസിയിൽ കൈകൾ അമർത്തി പിടിച്ചു.അവളുടെ കണ്ണുകൾ അപ്പോഴും നിറഞ്ഞൊഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു... "കൗമാര പ്രായത്തിൽ ഒരു പതിനൊന്നാം ക്ലാസുകാരി പെൺകുട്ടിക്ക് അവിടെ ട്രെയ്നിയായി വന്ന ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ മാഷിനോട് തോന്നിയ പ്രണയം... അതവസാനിച്ചത് നിന്നിലൂടെ ആയിരുന്നു.ആദ്യം ഞാൻ തന്നെയായിരുന്നു പ്രണയം തുറന്നു പറഞ്ഞത്... ആദ്യമൊക്കെ ചെറിയ കുട്ടിയാണ് പറഞ്ഞു അദ്ദേഹം ഒഴിഞ്ഞു മാറിയെങ്കിലും പിന്നെ എപ്പോഴോ തന്നെയും ഇഷ്ടമാണെന്ന് അറിയിച്ചു... ലോകം കീഴടക്കിയ സന്തോഷം ആയിരുന്നു... പക്ഷെ ആരും അറിയാതിരിക്കാൻ പ്രത്യേകം സൂക്ഷിച്ചു...ഒഴിവ് സമയങ്ങളിലും ക്ലാസ്സ്‌ മുറികളിലും ഇരുന്ന് പരസ്പരം പ്രണയം കൈമാറി... അകലാൻ കഴിയില്ലെന്ന പോലെ അത്രമേൽ അടുത്തു... അപ്പോഴും അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല അദ്ദേഹം മറ്റൊരുവളുടെ പതിയായിരുന്നെന്ന്...ചിലപ്പോൾ തന്റെ നിരന്തരമായ ശല്യപ്പെടുത്തലുകൾ കൊണ്ടാവാം വിവാഹിതൻ ആണെന്ന് മറച്ചു വെച്ച് ഇഷ്ടമാണെന്ന് പറഞ്ഞത്... അല്ലെങ്കിൽ വെറുമൊരു നേരം പോക്ക്... എങ്ങനെയായാലും അദ്ദേഹം തനിക്ക് പ്രാണനായിരുന്നു... ആറ് മാസത്തെ ട്രെയിനിങ് കഴിഞ്ഞു അദ്ദേഹം പോകുമ്പോൾ നീയെന്ന തുടിപ്പ് അമ്മയുടെ വയറ്റിൽ വളർന്നു തുടങ്ങിയിട്ട് ഒരു മാസം ആയിരുന്നു...പക്ഷെ അറിയാൻ വൈകി പോയി..."അമ്മ പറയുന്നത് അവൾ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെയും പിടക്കുന്ന നെഞ്ചോടെയും കേട്ടിരുന്നു. തന്റെ അമ്മയുടെ ജീവിതമാണ് തനിക്ക് മുന്നിൽ വെളിവാകുന്നത്... ഇതുവരെ അറിയാത്ത തന്റെ അമ്മയുടെ ജീവിതം... ലക്ഷ്മിയുടെയും വാക്കുകൾ ഇടറുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... തന്റെ മകൾ ഒരിക്കലും അവളുടെ പിതൃത്വം അറിയരുതെന്ന് കരുതിയതാണ്... പക്ഷെ ഇനിയും പറയാതിരിക്കാൻ വയ്യ.... പറഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ തന്റെ മകൾ തന്നെ അങ്ങേയറ്റം വെറുക്കും... അത്‌ തനിക് സഹിക്കാൻ കഴിയില്ല...  "അധികം വൈകാതെ മടങ്ങി വരും... അന്ന് ഒരു താലിയും കെട്ടി കൂടെ കൂട്ടും എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ വിശ്വസിച്ചു പോയി... ഗർഭിണി ആണെന്ന് അന്ന് എനിക്കും അറിയില്ലായിരുന്നു....പിന്നെ ദിവസവും ആഴ്ചകളും കഴിയും തോറും ആരോഗ്യ നില മോശമാകാൻ തുടങ്ങി... അതിനെ തുടർന്ന് അടുത്തുള്ള സർക്കാർ ആശുപത്രിയിൽ കൊണ്ട് പോയപ്പോൾ ആണ് ഗർഭിണി ആണെന്ന വിവരം അറിയുന്നത്... അതും പതിനേഴ്‌ ആഴ്ച...ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയാത്ത അവസ്ഥ... ആശുപത്രിയിൽ നിന്നും വീട്ടിലേക്ക് എത്തിയതും അടിയുടെയും ചീത്തവിളികളുടെയും കുറ്റപ്പെടുത്തലുകളുടെയും ബഹളം...തിരിച്ചും മറിച്ചും അമ്മയും ഏട്ടനും ഈ ഗർഭത്തിന് ആരാണ് ഉത്തരവാദി എന്ന്  ചോദിച്ചെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേര് പറയാൻ തോന്നിയില്ല... അത്രപോലും എല്ലാവരും അദ്ദേഹത്തെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നതും ശാപവാക്കുകൾ പറയുന്നതും സഹിക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല... ഏട്ടനും അമ്മയും എല്ലാം പോയി ചാകാൻ വരെ പറഞ്ഞു... പക്ഷെ തോന്നിയില്ല... നിന്നെയും കൊണ്ട് മരിക്കാൻ അമ്മക്ക് മനസ് വന്നില്ല... എല്ലാവരും ഒറ്റപ്പെടുത്തി... കുടുംബം നശിപ്പിക്കാൻ ഇറങ്ങിയവൾ എന്ന ശാപവാക്കുകൾ വേറെ... ഇതെല്ലാം ഒരു പുറത്ത് നടക്കുമ്പോഴും അമ്മ കാത്തിരുന്നത് അച്ഛനെ ആയിരുന്നു...കാത്തിരിക്കണമെന്ന് പറഞ്ഞു പോയ വാക്കിൽ അമ്മ വിശ്വസിച്ചു... അത് അതേപടി അനുസരിച്ചു...ഇന്നും കാത്തിരിക്കുന്നു... നമ്മൾ രണ്ട് പേരേയും തേടി വരും എന്ന വിശ്വാസത്തിൽ... " "അച്ചനെ കുറ്റപ്പെടുത്താൻ കഴിയില്ല... അദ്ദേഹത്തിനും അറിയില്ലായിരുന്നല്ലോ ഞാൻ ഗർഭിണിയാണെന്ന്..." "പിന്നെ എപ്പോഴാണ് അമ്മ അച്ഛൻ മറ്റൊരു വിവാഹം കഴിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് അറിയുന്നത്..." "നിന്നേ നോവ് തുടങ്ങി ആശുപത്രിയിൽ എത്തിച്ച നേരം ബ്ലീഡിങ് അധികമായത് കൊണ്ട് തന്നെ ഇവിടെത്തെ ആശുപത്രിയിൽ അന്ന് അതിനുള്ള സൗകര്യങ്ങൾ ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല... ടൗണിലെ വേറൊരു ആശുപത്രിയിൽ കൊണ്ട് പോയി... ഇതിനെല്ലാം പണം ചിലവാക്കുന്നത് ഏട്ടൻ ആണ്... അതിനനുസരിച്ചു ശാപവാക്കുകളും... എത്രയൊക്കെ കണ്ടില്ലെന്ന് നടിച്ചാലും കൂടപ്പിറപ്പല്ലേ..." "അവിടെ നിന്നും എമർജൻസി ഓപ്പറേഷനായി എന്നേവീൽ ചെയറിൽ ഇരുത്തി കൊണ്ട് പോകും നേരം കണ്ടു നിറവയറുമായ ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ തോളിലൂടെ കയ്യിട്ട് അവളെ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് കൊണ്ട് ഡോക്ടറുടെ മുറിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങുന്ന അദ്ദേഹത്തെ... ആ പെൺകുട്ടിയുടെ കഴുത്തിലെ താലിയും നിറുകിലെ സിന്ദൂരവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നെഞ്ചോട് ചാരിയുള്ള നിൽപ്പും ഉള്ള് പിടഞ്ഞു പോയി... കണ്ണുനീർ തുള്ളികൾ കണ്ണിലൂടെ ചാലിട്ടോഴുകിയപ്പോഴും ചുറ്റും കൂടി നിന്നവർ വേദന കൊണ്ടാകുമെന്ന് കരുതി... ഓപറേഷൻ തിയേറ്ററിന്റെ വാതിൽ അടയും നേരം അവസാനമായി ഒരിക്കൽ കൂടെ കണ്ടു ആ പെൺകുട്ടിയേ ചേർത്തു പിടിച്ചു നിറുകിൽ പ്രണയത്തോടെ ചുംബിക്കുന്ന അദ്ദേഹത്തെ.... ************************** കഥയുടെ ലിങ്ക് ഇവിടെ ❤️ https://share.aksharathalukal.in/s/55592/view വായിച്ചിട്ട് അഭിപ്രായം പറയണേ 🥰ഇതുപോലെയുള്ള നിരവധി കഥകൾ പരസ്യങ്ങൾ ഒന്നുമില്ലാതെ വായിക്കുവാനും...നിങ്ങളുടെ മനസ്സിലുള്ള കഥകൾ എഴുതി സമ്പാദിക്കുവാനും ഇന്ന് തന്നെ അക്ഷരതാളുകൾ ആപ്പ് ഡൗൺലോഡ് ചെയ്യാൻ മറക്കല്ലേ 😁 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #😍 ആദ്യ പ്രണയം #📔 കഥ #💖 മഴയും പ്രണയവും

#💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ നീയെൻ നീലാംബരി 🦋 13 സഞ്ജു മീശ പിരിച്ചുകൊണ്ടകത്തേക്ക് കയറി. മധുവിനടുത്തേക്ക് ചെന്നു. അവനെ തന്നെ ഉറ്റു നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നവൾ. " അഭിയുടെ വാടക ഭാര്യയായി ഒരാളെ കൊണ്ടുവരുന്നുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഇങ്ങനൊരു ചരക്കായിരിക്കുമെന്ന് ഞാൻ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും വിചാരിച്ചില്ല.... " അവളുടെ ഉടലാകെ കണ്ണുകളോടിച്ചു സഞ്ജു പറഞ്ഞു. " എന്തായാലും നീ വന്നു പെട്ടത് നല്ല സ്ഥലത്താണ്.... നിന്റെ ആഗ്രഹങ്ങളൊന്നും അവനു നടത്തി തരാൻ  പറ്റിയില്ലെങ്കിലും നിനക്ക് പുറത്ത് പോവേണ്ടി വരില്ല.... ഞങ്ങളൊക്കെ ഇവിടെ ഉണ്ടല്ലോ.. " അവൻ പറയുന്നത് കേട്ട് മധുവിന് ദേഷ്യം ഇരച്ചു കേറി വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. " എന്റെ ആഗ്രഹങ്ങളെ കുറിച്ചോർത്തു സഞ്ജുവേട്ടൻ ടെൻഷൻ ആവണ്ട.... എന്റെ കഴുത്തിൽ ഇത് കെട്ടിയവന് തീർക്കാവുന്ന ആഗ്രഹങ്ങളെ തൽക്കാലം എനിക്കുള്ളൂ..... സഞ്ജുവേട്ടൻ പോയാട്ടെ..... " സഞ്ജുവേട്ടൻ എന്നത് അൽപ്പം ഊന്നലോടെ പറഞ്ഞവൾ പുച്ഛത്തിൽ ചിരിച്ചു. സഞ്ജു ഞെട്ടി പോയി. " ഡീ..... കൂടുതൽ ഉണ്ടാക്കല്ലേ...... ഞങ്ങടെ പൈസ വാങ്ങിച്ചിട്ടാണ് നീ ഈ ഒണ്ടാക്കുന്നതെന്ന് ഓർത്തോ " സഞ്ജു ദേഷ്യത്തോടെവൾക്ക് നേരെ വിരൽ ചൂണ്ടി. " നിന്റെ തന്ത പൈസ തന്നത് എന്തിനാണോ അത് മാത്രം ഞാൻ ഇവിടെ ചെയ്യുള്ളു..... വേറെ എന്തെകിലും ഉദ്ദേശം ഉണ്ടെങ്കി ആ വെള്ളം നീയങ്ങു വാങ്ങി വച്ചേക്ക്.... " " ഡീ..... " സഞ്ജു അലറി.  " ഇറങ്ങി പോടാ..... " " നീ ഇവിടെ തന്നെ കാണുമല്ലോ,  എടുത്തോളാടി നിന്നെ..... " ദേഷ്യത്തിൽ പറഞ് സഞ്ജു ഇറങ്ങി പോയി. മധുവിന്റെ  ചുണ്ടിൽ പുച്ഛം തങ്ങി നിന്നു. ആണെന്ന വർഗ്ഗത്തെ അത്രത്തോളം മധു വെറുക്കുന്നുണ്ട്. കാമം എന്ന ഒറ്റ വികാരം മാത്രമേ അവർക്കുള്ളു എന്നത് വർഷങ്ങൾ കൊണ്ട് അവളിൽ ഉറച്ചു പോയിരുന്നു. അതിൽ നിന്നും വിത്യസ്തനായി അവൾ കണ്ട ഒരാൺ സജീവൻ ആണ്. അതുകൊണ്ടാണ് ഒരച്ഛന്റെ കടമ നിറവേറ്റനവൾ അദ്ദേഹത്തെ തിരഞ്ഞെടുത്തതും. പുറത്തുകൂടെ നടന്നു ഏകദേശം സന്ധ്യയായിരുന്നു അഭി വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു വരുമ്പോൾ. അടുക്കള വഴിയാണ് അഭി കയറി വന്നത്. അടുക്കളയിലുള്ള ജാനിച്ചേച്ചിയോടൊന്ന് ചിരിച്ചു കാണിച്ചു ഡൈനിങ് ഹാളിലേക്ക് അഭി കയറി. വലിയ ടേബിളിന്റെ ചുറ്റിലുമായി ഇരുന്ന് എല്ലാവരും ചായ കുടിക്കുന്നുണ്ട്. എന്തൊക്കെയോ പലഹാരങ്ങളും  ടേബിളിൽ കാണാം. ടേബിളിലുള്ള ആളുകളെ മൊത്തം അവനൊന്നു നോക്കി. പതിവില്ലാത്ത വിധം തന്നെ ദഹിപ്പിച്ചു നോക്കുന്ന സഞ്ജുവിനെ കണ്ടവൻ കണ്ണുകൾ താഴ്ത്തി വേഗത്തിൽ നടന്നു റൂമിലെത്തി. റൂമിൽ കടന്നതും കണ്ണ് പോയത് തന്റെ കട്ടിലിൽ ചുമരിനോട് ചേർന്ന് കല്യാണ സാരിയിൽ തന്നെ  കമഴ്ന്നടിച്ചു കിടന്നുറങ്ങുന്നവളിലേക്കാണ്. ആ മുല്ലപ്പൂ  പോലും ഊരി മാറ്റിയിട്ടില്ല. ഓടാൻ പോകുന്ന പോസിലാണ് ആളുടെ കിടപ്പ്. സാരിയുടുത്തു എങ്ങനെ ഈ കിടപ്പ് കിടക്കുന്നെന്ന് ചിന്തിച്ചു പോയവൻ. അഭി അലമാര തുറന്ന് ഡ്രസ്സ്‌ എടുക്കാൻ ഒരുങ്ങിയതും നന്നേ അതിശയിച്ചു . വലിച്ചു വാരി ഇട്ടിരുന്നതെല്ലാം മടക്കി വൃത്തിയിൽ വച്ചിരിക്കുന്നു. അലമാരയുടെ ഒരു വശത്തേക്ക് തന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ മാറ്റിയിട്ടുണ്ട്. അപ്പുറത്തായി അവളുടെ വസ്ത്രങ്ങളും അടുക്കി വച്ചിരിക്കുന്നു. തന്റെ എല്ലാകാര്യത്തിലും ഇനി ആ കിടക്കുന്നവളുടെ പ്രെസെൻസ് കാണുമെന്നു അറിയിക്കും വിധമായിരുന്നു അത്. ഗസ്റ്റ് ഹൌസിൽ നിന്ന് ഒക്കെയിങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുവന്നു കാണുമെന്നവൻ ഊഹിച്ചു. അതിൽ നിന്നും ശ്രദ്ധയോടെ ഒരു ടീഷർട്ടും ട്രൗസറും എടുത്തു ബാത്‌റൂമിലേക്ക് കയറി. കുളിച്ചു ഇറങ്ങിയപ്പോഴും അവൾ എണീറ്റിട്ടില്ല. അഭി വിളിക്കാനും പോയില്ല. ഉച്ചക്ക് കുടിക്കാനുള്ള മരുന്ന് മറന്നു പോയത് കൊണ്ട് അതെടുത്തു കുടിച്ചു. കട്ടിലിൽ ബാക്കി ഉള്ള സ്ഥലത്തേക്ക്  അഭി കയറി കിടന്നു. മൊബൈലിൽ നോക്കി കിടന്നെപ്പോഴോ കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞു വന്നു. " നിന്റെ നൂപുര മർമരം ഒന്ന് കേൾക്കാനായ് വന്നു ഞാൻ...... "  സ്പീക്കിറിൽ നിന്നുയരുന്ന പാട്ടിന്റെ നേരിയ ശബ്ദം കേട്ടു അഭി കണ്ണ് ചിമ്മി തുറന്നു. " നിന്റെ സാന്ത്വനാ വേണുവിൽ രാഗലോലമായ് ജീവിതം.... " അഭിയുടെ കണ്ണുകൾ തുറന്നിട്ട ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി ഈറൻ മുടി തോർത്തുന്ന മധുവിൽ ചെന്നു നിന്നു. " നീയെന്റെ ആനന്ദ നീലാംബരി....   നീയെന്നുമണയാത്ത ദീപാഞ്ജലി.... " ആ വരികൾ സ്പീക്കറിൽ നിന്നും ഉയർന്നതും മധു അഭിയെ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു. വല്ലാത്ത വശീകരണ ശക്തിയുള്ള ആ കാപ്പി നിറമുള്ള മിഴികൾ അഭിയെ മിഴിച്ചു നോക്കി. കുളിച്ചപ്പോൾ മാഞ്ഞ  സിന്ദൂരത്തിൻറെ അടയാളവും ചായാം ഒന്നുമില്ലാതെ തന്നെ ചുവന്നു തുടുത്ത അധരങ്ങലും അങ്ങിങ്ങായി തങ്ങി നിൽക്കുന്ന വെള്ളത്തുള്ളികളും അവളുടെ തേജ്ജസ്സ് ഉയർത്തി കാണിച്ചു. ചുവപ്പ് കളറിൽ ഉള്ള ഒരു മാക്സിടോപ്പ് ആണ് അവളുടെ വേഷം. മുട്ടിനു താഴെ കിടക്കുന്ന ടോപിനടിയിൽ മുട്ട് വരെയുള്ള പാന്റ് ഇട്ടതു കൊണ്ടു തന്നെ ബാക്കി ഭാഗം നഗ്നമായി കിടക്കുകയാണ്. സ്വർണ കൊലുസ്സിട്ട മെലിഞ്ഞ കാൽ അതിമനോഹരമായി അഭിക്ക് തോന്നി. " അഭിമന്യു..... " അവന്റെ നോട്ടം സൃഷ്ടിക്കുന്ന അസ്വസ്ഥതയിൽ അവൾ വിളിച്ചു. അവൾ തന്നെക്കുറിച്ചു എന്ത് വിചാരിച്ചുകാണുമെന്ന് ഓർത്തു അഭിക്ക് വല്ലാതായി പോയി. " sorry.... തന്റെ കൊലുസ് കണ്ടപ്പോൾ.... " " ഹ്മ്മ്...... " മധു മൂളി ടേബിളിൽ വച്ചിരിക്കുന്ന സ്പീക്കർ ഓഫ്‌ ചെയ്തു. " ഇത്? " സ്പീക്കറിലേക്ക് ചൂണ്ടി ചോദിച്ചു. " ഇത് എന്റെ കയ്യിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതാണ്.... എനിക്ക് പാട്ട് കേൾക്കുന്നതും ഡാൻസ് ചെയ്യുന്നതും ഒത്തിരി ഇഷ്ടമായതുകൊണ്ട് ഞാൻ ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ട് വന്നു. " അഭി അതിനൊന്നു മൂളി. മധു പതുക്കെ അവനടുത്തേക്ക് വന്നു. കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു. " എനിക്ക്..... " മധു മടിയോടെ ഒന്ന് നിർത്തി പറഞ്ഞു. അഭി കാര്യം മനസ്സിലാവാതെ മുഖം ചുളിച്ചു. " എനിക്ക് വിശക്കുന്നു..... " മധു നല്ല ജാള്യതയോടെ പറഞ്ഞു. അഭിയുടെ നെഞ്ചിൽ ഒരു അടി വീണ പോലെയാണ് ആ വാക്കുകൾ അവനിൽ പതിച്ചത്. കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് ഉടനെ കുറച്ചെന്തോ കഴിച്ചതാണ്.... അഭിക്ക് അത് ശീലമായത് കൊണ്ട് അതിനെ കുറിച് ചിന്തിച്ചില്ല. പക്ഷെ  അവളെ കുറച്ചെങ്കിലും താൻ ഓർക്കേണ്ടതയിരുന്നു എന്നവൻ വേദനയോടെ ഓർത്തു. ക്ലോക്കിൽ സമയം 9 മണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അടുക്കളയിൽ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടാവാണേ എന്ന ചിന്തയോടെ അഭി കട്ടിലിൽ നിന്നെണീറ്റു. മധുവും അവന്റെ കൂടെ എണീറ്റു. സത്യത്തിൽ മധുവിന് വിശന്നിട്ടു കണ്ണ് കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഗസ്റ്റ് ഹൌസിൽ നിന്നും ഡ്രസ്സ്‌ കൊണ്ടുവന്നു അലമാര മുഴുവനും അടുക്കി ഒതുക്കി വച്ചൊപ്പോഴേക്കും മധു ക്ഷീണിച്ചു പോയിരുന്നു. ആ ക്ഷീണത്തിൽ തന്നെ നാല്ലോരുറക്കം പാസാക്കി എണീറ്റപ്പോൾ സഹിക്കാൻ കഴിയാത്ത വിശപ്പ്. വേഗം രാവിലെ ധരിച്ച കമ്മലും മാലയും ഊരിവച്ചു. താലി ഊരിയില്ല. മുല്ലപ്പൂവും വലിച്ചിട്ടു വേഗം കുളിച്ചിറങ്ങി..... " താൻ വാ..... ഭക്ഷണം കഴിക്കാം.... " അഭിയും മധുവും കൂടി ഡൈനിങ് ഹാളിലേക്കെത്തി. അവിടം മുഴുവൻ എല്ലാവരും കഴിച്ചു പോയതിന്റെ പത്രങ്ങളും എച്ചിലും കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരുന്നു. ഇതെന്താ ആരും ക്ലീൻ ആകാത്തത് എന്ന് മധു ചിന്തിക്കുകയും ചെയ്തു. സഞ്ജുവിനെ അവിടെ കാണാത്തത് തന്നെ അവൾക്കു വലിയൊരു ആശ്വാസമായിരുന്നു. അടുക്കളയിൽ  രേവതിയും മീനാക്ഷിയും കൂടി ഇരുന്ന് സംസാരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവരെ കണ്ടതും രണ്ടു മുഖങ്ങളും വീർത്തുകെട്ടുന്നതും അതിൽ പുച്ഛച്ചിരി വിടരുന്നതും മധു വ്യക്തമായി കണ്ടു. അഭി അവർ തനിക്ക് വേണ്ടി വച്ചിരിക്കുന്ന പാത്രം തുറന്ന് നോക്കി. അതിൽ പതിവിൽ കൂടുതൽ കഞ്ഞി ഉണ്ടായിരുന്നു. അത് അവൾക്കു കൂടെയുള്ളതായിരിക്കുമെന്നവനു തോന്നി. അഭി ഒരു ദീർഘശ്വാസം എടുത്തു കഞ്ഞി മധുവിനു നേരെ നീട്ടി. അവന്റെ കണ്ണുകൾ അറിയാതെ നിറഞ്ഞു വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. " ഇതെന്താ ?  " മധു ആ പാത്രത്തിന്റെ കോലം കണ്ടു ചോദിച്ചു. " നിനക്കൊക്കെ തരാൻ ഇതേ ഇവിടുള്ളു. ഇത് തന്നെ ഞങ്ങളുടെ ഔദാര്യം എന്നോർത്തോ. വേണെങ്കിൽ തിന്നിട്ട് എണീറ്റ് പോ...... " രേവതി സകല പൂച്ചത്തോടെയും വിളിച്ചു പറഞ്ഞത് കേട്ട് മധു ' ശരിക്കും....' എന്ന പോലെ അവരെ തുറിച്ചു നോക്കി. " അഭിമന്യു ഇതാണോ കഴിക്കുന്നേ? " " ഇവനൊക്കെ സ്ഥിരം ഇതുതന്നെയാണ് ഞങ്ങൾ കൊടുക്കാറ്.... ഇനിയങ്ങോട്ട് നിനക്കും.... " അഭിയോടുള്ള മധുവിന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് മീനാക്ഷി പറഞ്ഞു. " എനിക്ക് ഇത് വേണ്ട..... " അവൾ ദേഷ്യത്തോടെ വെട്ടി തിരിഞ്ഞു പോകാൻ ഒരുങ്ങിയതും അഭി മധുവിന്റെ കൈതണ്ടയിൽ പിടിച്ചതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു. " വിശക്കുനെന്നല്ലേ പറഞ്ഞത്.... കഴിക്കെടോ.... അന്നം വിലപ്പെട്ടതാണ്... പാഴാക്കരുത്, ഒരിക്കൽ കിട്ടാതാവുമ്പോഴേ ഇതിന്റെ വില നമുക്ക് മനസ്സിലാവൂ.... " അവൻ എന്തോ അർത്ഥം വച്ച് പറയുന്ന പോലെ അവൾക്ക്  തോന്നി. അതോടെ മധു ഒന്നടങ്ങി. " ഇവിടിരിക്ക്... " അവൾക്കടുത്തേക്ക് കസേര വലിച്ചിട്ടു അഭി അവളെ അവിടിരുത്തി. " കഴിക്ക്.... " അഭി പാത്രം നീട്ടിയതും മധു നല്ല അസ്വസ്ഥതയോടെ അത് വാങ്ങി. അബി നീട്ടിയ സ്പൂൺ കഞ്ഞിയിലിട്ട് ഇളക്കി കൊണ്ടിരുന്നു. " അവൾക്ക് അത് ഇറങ്ങുന്നില്ലെങ്കിൽ നീയങ്ങു വാരി കൊടുക്കെടാ..... അല്ല പിന്നെ.. " രേവതി പൊട്ടിച്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അപ്പോഴേക്കും താരയും വർഷയും അടുക്കളയിലേക്കെത്തിയിരുന്നു. രേവതിയുടെ ഡയലോഗ് കേട്ടതും അവരും ചിരി തുടങ്ങി. മധു ദേഷ്യം സ്വയം നിയന്ത്രിച്ചു നിൽക്കുകയായിരുന്നു. അഭിക്ക് വല്ലാത്ത നാണക്കേട് തോന്നി. മധുവിന്റെ മുന്നിലിട്ട് ഇവർ ഇങ്ങനെ അപമാനിക്കുമെന്നവൻ കരുതിയിരുന്നില്ല. " അഭിമന്യു.... വാരി താ.... " മധു കോപം ആളുന്ന കണ്ണുകളോടെ പറഞ്ഞു. " ഏ..... " " അമ്മായി പറഞ്ഞാൽ പിന്നെ മക്കൾ അനുസരിക്കണ്ടേ.... അല്ലെ അമ്മായി? താൻ എനിക്കിത് വാരി താ..... " അഭി ഒന്ന് പകച്ചെങ്കിലും  അവളുടെ നോട്ടത്തിന്റെ മൂർച്ചയിൽ അവൻ അറിയാതെ തന്നെ കഞ്ഞി വാരി അവളുടെ വായിലേക്ക് കൊടുത്തു. എല്ലാവരും ഞെട്ടി പോയി.. മധു രേവതിയെ നോക്കി പുച്ഛത്തോടെ ചിരിച്ചു അടുത്ത വാ കാണിച്ചു. അഭി വാരിയെടുത്തു കൊടുത്തു കൊണ്ടിരുന്നു. " അഭിമന്യു കഴിച്ചില്ലല്ലോ... ദാ.... " അവനു നേരെ മധു ഒരുരുള നീട്ടി. അഭി അവിശ്വാസത്തോടെ അവളെ നോക്കിയത് വാങ്ങി കഴിച്ചു. " ഛെ.... " രേവതി പല്ലിരുമ്മി... എന്തോ നേടിയ ഭവമായിരുന്നു അപ്പോൾ അഭിയുടെ മുഖത്ത്. രണ്ടു പേരും കഴിച്ചു തീർന്നതും മധു പ്ലേറ്റ് വാങ്ങി കഴുകി വച്ച് വാ കഴുകി. " അഭിമന്യു.... ഞാൻ റൂമിൽ കാണും.... വേഗം വാ.... കാത്തിരിക്കാം... " വല്ലാത്ത നാണത്തോടെ പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് മധു എല്ലാവരെയും ഒന്ന് കൂടെ നോക്കി നടന്നു പോയി. അഭി ഉൾപ്പെടെ എല്ലാവരും വാ പൊളിച്ചു അത് നോക്കി നിന്നു. അവർക്കറിയില്ലല്ലോ അവൻ താലി കെട്ടി കൊണ്ട് വന്നിരിക്കുന്നത് ജീവിതം കൊണ്ട്  സഹിക്കാനും ക്ഷമിക്കാനും മറന്നുപോയ കിട്ടിയാൽ കിട്ടിയപോലെ തിരിച്ചു  കൊടുക്കുന്ന തീചൂള പോലൊരു പെണ്ണിനെയാണെന്ന്..... തുടരും........ നമ്മടെ മധു സീൻ ആണ്..... 😌

💔എഗ്രിമെന്റ് 💘 മാര്യേജ് 💔                                           𝄟⃝✍️ ഇഫാർ 𝄟⃝🌷 Part 20 "എനിക്ക് മൗനി ഒരു ശല്യം ആണെന്ന് പറഞ്ഞ മൗനി എന്താ ചെയ്യുക... എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കുക..." അവളൊന്ന് ഞെട്ടി... പിന്നെ ഗിരിയെ തന്നെ നോക്കി... "ദേഷ്യം സങ്കടം ഒക്കെ വരുമായിരിക്കും ... പിന്നെ ശല്യപെടുത്തില്ല... "അവൾ ആലോചനയോടെ പറഞ്ഞു. "എന്നിട്ടെന്താ സഞ്ജുനെ ശല്യം ചെയ്യുന്നേ...അവനെ ശല്യപെടുത്തുന്നെ..." "അത്... ഞാൻ... "അവൾ ഗിരിയുടെ വാക്കുകൾക്ക് മുന്നിൽ പതറി... "സഞ്ജു നിന്നെ ഇഷ്ടം അല്ലെന്ന് എത്ര വട്ടം പറഞ്ഞു... എന്നിട്ടും മൗനി അവനെ അത് പറഞ്ഞു ശല്യം ചെയ്യുകയല്ലേ ചെയ്യുന്നത്." "സഞ്ജുനെ പ്രണയിക്കുന്നുണ്ട് ഞാൻ ... സഞ്ജുന്ന് എന്നെ തിരിച്ചു പ്രണയിച്ചുടെ..." "നിന്റെ പ്രണയം അവന്ന് ഡിസ്റ്റർബൻസ് ആണ് മൗനി... അവന്ന് അങ്ങനെയാ ഫീൽ ചെയ്യുന്നേ...അതെന്താ നീ ഓർക്കാതെ." "സഞ്ജുന്ന് ഡിസ്റ്റർബൻസ് ആണോ ഞാൻ..സഞ്ജു അങ്ങനെ പറഞ്ഞോ..." അവളെ വാക്കുകൾ ഇടറിയിരുന്നു... കണ്ണൊക്കെ പെട്ടന്ന് നിറഞ്ഞു .... അവളെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞത് കണ്ടു ഗിരിയും വല്ലാതെ ആയി... "ഗിരിയേട്ടാന്ന് അല്ലേ കാണുമ്പോൾ ഒക്കെ വിളിക്കുന്നെ... ശരിക്കും ഏട്ടൻ ആയിട്ട് കാണുന്നുണ്ടോ എന്നെ..." അവൾ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു... അവനെ നോക്കി തലയാട്ടി... അവൻ അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു അവിടെ ഇരുന്നു... "ഈ സ്നേഹം പ്രണയം ഒന്നും പിടിച്ചു വാങ്ങേണ്ടത് അല്ല മൗനി... അത് മനസ്സിൽ നിന്നും തോന്നേണ്ടതാ... സഞ്ജുനോട് പോയി എനിക്കിഷ്ടം ആണ് എന്നെ പ്രണയിച്ചുടെ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു പിറകെ പോയാൽ ഇഷ്ടം വരികയൊന്നും ഇല്ല... ഇത് പോലെ ഡിസ്റ്റർബൻസ് ആകെ ഉള്ളൂ..." "എനിക്ക് ശരിക്കും സഞ്ജുനെ ഇഷ്ടം ആയോണ്ടാ... അവളെ വാക്കുകളിൽ വേദന പടർന്നിരുന്നു.... എനിക്ക് ആദ്യം ആയ ഒരാളോട് അങ്ങനെ തോന്നിയെ.. അതോണ്ടാ ഞാൻ പോയി പറഞ്ഞതും..." "കൊച്ചുകുട്ടികളെ പോലെയാ നീ... മനസ്സിൽ ഒന്ന് വെച്ച് പുറത്ത് മറ്റൊന്ന് എന്ന രീതിയിൽ പെരുമാറാൻ അറിയില്ല..." "എന്ന് വെച്ച എന്താ..." "സ്ട്രൈറ്റ് ഫോർവെർഡ് എന്നൊക്കെ പറയില്ലേ അങ്ങനെ..." "സഞ്ജുന്ന് എന്ത് കൊണ്ട എന്നെ ഇഷ്ടം അല്ലത്തെ... ഞാൻ കാണാൻ സുന്ദരി അല്ലേ... എജുക്കേറ്റഡ് ആണ്... സ്റ്റാറ്റസ് നോക്കിയാലും ഞാൻ മുന്പിൽ അല്ലേ... എന്നെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ എത്ര പ്രൊപോസൽ ആണ് ദിവസം വരിക അറിയോ... " അവളെ കണ്ണുകളിലെ ഓവർ കോൺഫിഡൻസ് ഗിരി കണ്ടു... "ഒരു അറേഞ്ച്ഡ് മാര്യേജ് പ്രൊപോസൽ ആണെങ്കിൽ ഇതൊക്കെ നോക്കിയ നീ എല്ലാരേക്കാൾ മുന്പിൽ ആയിരിക്കും.. പക്ഷെ ഇത് പ്രണയം അല്ലേ മൗനി... തിരിച്ചു അതെ പ്രണയം  തോന്നിയാൽ അല്ലേ അത് ലവ് മാര്യേജ് ആകുള്ളൂ..." അവൾ അതിന്ന് ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല... "സഞ്ജു മോഡേൺ ലൈഫിൽ ജീവിക്കുന്ന ഒരാൾ ആണെങ്കിലും മനസ്സ് കൊണ്ടു അങ്ങനെ അല്ല... അവന്ന് എന്നും നാട്ടിൻപുറം ഇഷ്ടപെടുന്ന ഈ ഗ്രാമീണ തനിമ ഒക്കെ ഉള്ള പെൺകുട്ടികളെ ആണ് ഇഷ്ടം... അങ്ങനെ ഉള്ള ലൈഫ് ആണ് ഇഷ്ടം.." "ഗ്രാമീണതനിമ മീൻസ്..." "അതിന്ന് ഇപ്പോ എന്താ പറയ... ഈ ബ്യുട്ടിഓഫ് വില്ലേജ്..." അവൾ വീണ്ടും നോക്കുന്നത് കണ്ടു... മലയാളി ആണെങ്കിലും അവൾക്ക് ചില മലയാളം ഒന്നും ദഹിക്കില്ലെന്ന് ഗിരിക്ക് അറിയാരുന്നു... "മോള് അപർണ്ണ മിസ്സിനെ കണ്ടിട്ട് ഇല്ലേ... സാരിയൊക്കെ ഉടുത്തു... മുട്ടോളം മുടി വിടർത്തി ഇട്ടു തുളസികതിർ ചൂടി കട്ടിയിൽ കണ്ണുകൾ കരിയൊക്കെ എഴുതി പൊട്ടൊക്കെ തൊട്ട്... അത് പോലെ അനന്യ... ഒരു പാവം പെൺകുട്ടി... പിന്നെ അവന്റെ അമ്മ... അങ്ങനെ ഒക്കെയുള്ള പെൺകുട്ടികളെ അവന്ന് ഇഷ്ടം... ഇപ്പൊ മനസ്സിൽ ആയോ... അവന്ന് അവന്റെ ഇഷ്ടത്തിന്ന് അനുസരിച്ചു അവന്റെ വീട്ടുകാരെ പോലെ ഉള്ള ഒരു പെൺകുട്ടിയെ സ്നേഹിക്കുള്ളു... അതോണ്ട് ആണ് സഞ്ജുന്ന് മൗനിയെ ഇഷ്ടം അല്ലാത്തതും... മനസ്സിൽ ആയോ.." അവൾ തലയാട്ടി.... അവൾക്ക് എല്ലാം മനസ്സിൽ ആയി എന്ന തോന്നലിൽ ഗിരിക്ക് ആശ്വാസം ആയി. "മോളിനി ആലോചിച്ചു തീരുമാനം എടുക്ക്ട്ടോ... "ഗിരി വാത്സല്യത്തോടെ തലയിൽ തലോടി... അവൾ ചിരിയോടെ എഴുന്നേറ്റു... അവളെ ചിരിച്ച മുഖം കണ്ടു ലച്ചുന്നും സമാധാനം ആയത്... "അതെ ഞാൻ നിങ്ങൾക്കും ശല്യം ആണോ ഇനി... ഉണ്ടെങ്കിൽ പറയണം.." അവൾ ടെൻഷനോടെ ചോദിച്ചു... "നീ ശല്യപെടുത്തുന്നതാ ഞങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടം.... സ്വന്തം ആയി ഒരു അനിയത്തിയെ കിട്ടിയല്ലോ... "ലച്ചു അവളെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു പറഞ്ഞതും അവൾ ലച്ചുനെ കെട്ടിപിടിച്ചു... "ഞാൻ പോട്ടെ എന്നാൽ... രാത്രി ആയി... ദീ ഇപ്പോ തന്നെ കുറെ വിളിച്ചു... അവന്ന് നൈറ്റ്‌ തനിച്ചു പോകുന്നെ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ പേടിയാ..." അവർ തലയാട്ടി പോയിക്കോ പറഞ്ഞു... പ്രണവ് കണ്ണനെ കൊണ്ടു കൊച്ചു tv കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. അവന്റെ തലക്കിട്ട് പോവ്വാ പറഞ്ഞു.... അവൾ യാത്ര ചോദിച്ചു പോയി... "ദീദിയോട് എന്താ അവർ പറഞ്ഞെ..." ബുള്ളറ്റിൽ കേറിയതും ചോദിച്ചു... അവൾ എല്ലാം പറഞ്ഞു കൊടുത്തു... "എന്നിട്ടു വല്യേട്ടനെ വേണ്ടെന്ന് വെച്ചോ..." പ്രണവിൽ ഒരു ഞെട്ടൽ ഉണ്ടായി.. "സഞ്ജു എന്റെയാ മോനെ എന്റെ പ്രോപ്പർട്ടി... സഞ്ജുനെ വിട്ടു ഞാൻ പോകില്ല... ഞാൻ അതോണ്ട് അനന്യയെ പോലെ ആകാൻ തീരുമാനിച്ചു. ഈ ഗ്രാമീണതനിമയുള്ള പെൺകുട്ടി... അപർണ്ണ വേണ്ട.. എനിക്കിഷ്ടം അല്ല ആ പിശാചിനെ..." മൗനി പറയുന്നേ കേട്ട് പ്രണവ് വായും തുറന്നു നിന്നുപോയി... മൗനിയുടെ മനസ്സ് മുഴുവൻ സഞ്ജുവിന്ന് ഇഷ്ടം ആയ പോലെ നടന്ന അവൻ ഇഷ്ടപെടും എന്നായിരുന്നു.... ഇതൊന്നും അറിയാതെ മൗനിക്ക് മനസ്സിൽ ആയോണ്ട് ഇനി സഞ്ജുനോട് ഇഷ്ടം പറഞ്ഞു പോകില്ല സഞ്ജുന്റെ സങ്കടം കാണണ്ടല്ലോന്ന് ഗിരി ആശ്വസിച്ചേ.... ആ ആശ്വാസത്തോടെ വാതിൽ അടച്ചു തിരിഞ്ഞതും tv റിമോട്ട് അവന്റെ നെറ്റിക്ക് നേരെ പറന്നു എത്തിയിരുന്നു... അവൻ വേദന കൊണ്ടു കൂക്കിവിളിച്ചു ലച്ചുനെ നോക്കി... "എന്താടി പിശാജേ..." "അപർണ്ണയുടെ മുടിയിൽ തുളസി.. കണ്ണ് നീട്ടി വരഞ്ഞു... എന്നെ കൊണ്ടു ഒന്നും പറയിപ്പിക്കരുത്... അവളെ വായി നോക്കി നടക്കല പണി അല്ലേ.... ഞാൻ എന്ത് ഡ്രസ്സ്‌ ഇടുന്നുന്നു പോലും അങ്ങേർക്ക് അറിയില്ല.... ഇങ്ങനെ ഒരു വായി നോക്കിയേ ആണല്ലോ ദൈവമേ എനിക്ക് ഭർത്താവായി കിട്ടിയേ... "അവൾ നെറ്റിയിൽ അടിച്ചു റൂമിന്റെ വാതിൽ വലിച്ചു അടച്ചു.... ഇവിടിപ്പോ ആരാ പടക്കം പൊട്ടിച്ചേ എന്ന് റിമോട്ട് കൊണ്ട സ്ഥലത്ത് തടവി ഗിരി ആലോചിച്ചു... "ലച്ചു വാതിൽ തുറക്ക്... "അവൻ വാതിലിൽ മുട്ടി.. "അവിടെ കിടന്ന മതി... ഗ്രാമീണ സുന്ദരിമാർ വരും കൂട്ടിന്... "ലച്ചു വിളിച്ചു പറഞ്ഞു... ഒരു കുടുംബം നന്നാക്കാൻ പോയിട്ട് സ്വന്തം കുടുംബത്തിൽ നിന്നും പുറത്തായി എന്ന് അവന്ന് മനസ്സിൽ ആയി....                       🌷🌷🌷🌷🌷 നല്ല ക്ഷീണം ഉണ്ട് പറഞ്ഞു മൗനി വേഗം റൂമിലേക്ക് പോയി... അവളെ മുഖത്തെ പാട് കാണണ്ട കരുതി അവൾ വേഗം പോയെ... ദീദിക്ക് നല്ല ഉറക്കം ഉണ്ട് പറഞ്ഞു... പ്രണവ് അവളെ ന്യായീകരിച്ചു പറഞ്ഞു അവരോട് സംസാരിച്ചു ഇരുന്നു... റൂമിൽ എത്തിതും അവൾ ചുറ്റും നോക്കി. സഞ്ജു റൂമിൽ ഇല്ലെന്ന് കണ്ടു... പുറത്ത് ബൈക്ക് ഇല്ലാരുന്നു... അപ്പോൾ എവിടെയോ പോയതാന്ന് മനസ്സിൽ ആയി. അവൾ ആ വീടിനെ പറ്റി ആലോചിച്ചു... ഒരു പാട് തീരുമാനം എടുത്തു ഉറങ്ങാൻ കിടന്നേ... നാളെ ഏതായാലും ക്ലാസ്സ്‌ ഇല്ല അപ്പോൾ നാളെ തൊട്ട് തന്നെ നന്നാവാം കരുതി... സഞ്ജു അഞ്ചരമണിക്ക് എഴുന്നേൽക്കാറുണ്ട് എന്ന് അച്ഛൻ പറഞ്ഞു അറിയാരുന്നു അത് കൊണ്ടു അഞ്ചരക്ക് അലാറം വെച്ചു... ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചു അവൾ കിടന്നതും ഉറങ്ങി... സഞ്ജു കുറച്ചു കൂടി കഴിഞ്ഞു വന്നേ... വാതിൽ തുറക്കുന്നെ കേട്ട് അവളുടെ ഉറക്കം ഞെട്ടി... അവൾ ഉറങ്ങിയാലെ സഞ്ജു വന്നു കിടക്കുന്നു അറിയുന്നൊണ്ട് അവൾ കണ്ണടച്ചു കിടന്നു... അവൻ കുടിച്ചിട്ട് ഉണ്ടാരുന്നു അന്നും... സ്വസ്ഥം ആയി ഇവിടുന്നു കുടിച്ചു ഉറങ്ങുന്ന ഞാൻ ആണ്... നിന്നെ പേടിച്ചു അതിന്നും വയ്യാതായി... മേടിച്ചു വെച്ച എടുത്തു കുടിച്ചാലോ... പറയാൻ പറ്റില്ല. കള്ള് കുടിച്ചും തെണ്ടി നടന്നും ആണല്ലോ ശീലം... മനുഷ്യന്റെ സമാധാനം കളഞ്ഞിട്ട് ഉറങ്ങുന്ന കണ്ടില്ലേ പിശാജ്... സഞ്ജു മൗനിയെ നോക്കി പറഞ്ഞു... അവൾക്ക് വല്ലാത്ത സങ്കടം തോന്നി... എന്നെ പറ്റി മോശം ആയി ആണ് സഞ്ജുന്റെ മനസ്സിൽ ഇപ്പോഴും എന്ന് മനസ്സിൽ ആയി... നെഞ്ചിൽ നോവ് നിറയുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു... സഞ്ജു ഡ്രസ്സ്‌ എടുത്തു ബാത്‌റൂമിൽ പോകുന്നതും വന്നു ബെഡിൽ ഇരുന്നത് ഒക്കെ അവൾ അറിഞ്ഞു... സോറിടി മൈനേ... ദേഷ്യം നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല... സോറി പറഞ്ഞു അവളെ കവിളിൽ തൊട്ടു... വേദന കൊണ്ടു അവളുടെ മുഖം ചുളിഞ്ഞു... അവൾക് വേദന ഉണ്ടെന്ന് സഞ്ജുന് മനസിലായി... അവൻ വേഗം എഴുന്നേറ്റു പോയി... അവൾ മെല്ലെ കണ്ണ് തുറന്നു നോക്കി... മേശയിൽ എന്തോ പരതുന്നുണ്ട് ഒരു ഓയിന്മെന്റ് എടുത്തു വന്നു... മെല്ലെ കവിളിൽ തടവി കൊടുത്തു... കവിളിൽ നല്ല തണുപ്പ് പടരുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു... അതിനേക്കാൾ തണുപ്പ് അവളുടെ ഹൃദയത്തിൽ പടർന്നിരുന്നു... അത് സഞ്ജുവിനോടുള്ള പ്രണയം കൊണ്ടു ആയിരുന്നു... അവൻ അടുത്തു വന്നപ്പോൾ ഉള്ള ഹൃദയതാളം നിയന്ത്രിക്കാൻ ആവാതെ അവൾ ശ്വാസം പിടിച്ചു നിന്നു.... അവൻ ഓയിന്മെന്റ് കയ്യെടുത്തു.... മര്യാദക്ക് ഡ്രസ്സ്‌ ഇട്ടെങ്കിലും കിടന്നുടെ പെണ്ണേ നിനക്ക്... എവിടെയും എത്താത്ത അവളെ ഒരു കുട്ടിട്രൗസറും ഇട്ടു കിടന്നോളും... പുല്ല്... അത് പിറു പിറുത്തു ഒരു പുതപ്പ് എടുത്തു പുതച്ചു കൊടുത്തു. ലൈറ്റ് ഓഫ്‌ ആക്കി അവൻ കിടന്നു... ആദ്യം ആയാണ് അവൻ ഉറങ്ങുന്നേ അവൾ കണ്ടത്... അല്ലെങ്കിൽ അവൾ ഉറങ്ങിയിട്ട് റൂമിൽ വരാറുള്ളൂ അവൻ... സഞ്ജുവിന്റെ ശ്വാസം നേർത്തു വന്നു... അവൻ ഉറങ്ങിയെന്നു മനസ്സിൽ ആയതും അവൾ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.. ഒരു ഭാഗത്ത്‌ ചീത്ത പറയും ഒരു ഭാഗത്ത്‌ സ്നേഹം കാണിക്കും... ഏതായാലും മനസ്സിൽ എന്നോട് ദേഷ്യം ഒന്നും ഇല്ലെന്ന് മനസിലായി... എവിടെയൊക്കെയോ സ്നേഹം ഉണ്ട്... അവൾ അവന്റെ അടുത്ത് കിടന്നു...  കെട്ടിപിടിച്ചു കിടക്കണം എന്ന് ആഗ്രഹം തോന്നിയെങ്കിലും സഞ്ജുവിന്ന് ഇഷ്ടം അല്ലല്ലോ ഓർത്ത് അവന്റെ ദേഹത്തു മുട്ടാതെ അവനെയും നോക്കി കിടന്നു... എന്നെ ഇഷ്ടം അല്ലെങ്കിലും എനിക്ക് ഇഷ്ടം ആണ് സഞ്ജു.... സഞ്ജു ഇഷ്ടപെടുന്ന പോലെ നടന്ന എന്നെയും ഇഷ്ടം ആകുമായിരിക്കും... അവൾ പ്രതീക്ഷയോടെ മനസ്സിൽ ഓർത്ത് കൊണ്ടു സുന്ദരമായ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീണു... അവളുടെ കൈകൾ ഉറക്കത്തിൽ അവനെയും തേടി പോയി... അവൻ അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു കിടന്നു.... പ്രണയം കൊണ്ടു നോവേറ്റ മനസ്സിന്ന് ആണ് സ്വാന്തനം വേണ്ടതെന്നു അവളപ്പോൾ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല...                                  ..... തുടരും മുഴുവൻ പാർട്ടും വായിക്കുവാൻ 👉🏼👉🏼 💔എഗ്രിമെന്റ് 💘 മാര്യേജ് 💔COMPLETED STORY https://malayalam.pratilipi.com/series/ton0qvmsdrvz?language=malayalam&utm_source=android&utm_medium=content_share 🔥 #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

#💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #📔 കഥ

💔എഗ്രിമെന്റ് 💘 മാര്യേജ് 💔                                           𝄟⃝✍️ ഇഫാർ 𝄟⃝🌷 Part 6 നിന്റെ അച്ഛന് ഇതിലും വലിയൊരു അടി കിട്ടാനില്ല.... സാൻവിച്ചിനെ എനിക്കങ്ങ് ഒത്തിരി ഇഷ്ടം ആയി... ഗിരി പൊട്ടിച്ചിരിച്ചോണ്ട് പറഞ്ഞു.. സഞ്ജു ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.... നിനക്ക് ദേഷ്യം ഇല്ലേ അച്ഛനോട്.... എനിക്ക് അറിയില്ല ഗിരി.... എനിക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല അച്ഛനെയിപ്പോ. എന്റെ പ്രണയത്തിന്ന് എതിർ നിന്ന ആൾ ആണ് ഇപ്പൊ അനുവിന്റെ പ്രണയത്തിന്ന് സമ്മതം മൂളിയിരിക്കുന്നെ.... അതറിഞ്ഞപ്പോ തൊട്ട് ഒരു സങ്കടം... എന്തിനായിരുന്നു എന്നോടീ ചതി... അങ്ങേരോട് പോകാൻ പറ... നിന്റെ മൂന്ന് വർഷത്തെ പ്രണയം പുല്ല് പോലെ തട്ടികളഞ്ഞു ഒരുത്തിയെ മഹാറാണി ആയി കൊണ്ട് വന്നു.... ഒരു മാസം തികക്കുന്നെ മുന്നേ മുഖം ഉയർത്തി നടക്കാൻ പറ്റാത്ത വിധം നിന്നെയും നിന്റെ ഫാമിലിയെയും കരി വാരി തേച്ചു അവൾ പോയി... അപ്പൊ തന്നെ ഒരടി കിട്ടിയ പോലെയാ നിന്റെ അച്ഛന്ന്... ഇപ്പൊ ദാ മൗനിക സാൻവി നിരഞ്ജൻ.... അങ്ങേര് ഇവളിലൂടെ ബാക്കി ശിക്ഷ കൂടി അനുഭവിക്കാൻ കിടക്കുന്നെ ഉള്ളൂ.... ഗിരി അരിശത്തോടെ പറഞ്ഞു.... സഞ്ജു അപ്പോഴും ഒരു ദീർഘ നിശ്വാസത്തോടെ നിന്നെ ഉള്ളൂ... സഞ്ജു എനിക്ക് ഒരു ലിഫ്റ്റ് തരണേ പറഞ്ഞു ലച്ചു ഓടി വന്നു... അഹാനും ഉണ്ട് കൂടെ.... സഞ്ജു കൈ നീട്ടിയതും അവന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി... ടൈം ആയെടാ പോകാം... ചുരിദാർന്റെ ഷാൾ വലിച്ചു കുത്തികൊണ്ട് ലച്ചു പറഞ്ഞു... നിനക്ക് സാരി ഉടുത്തോടെ ലച്ചു... എന്ത് ഐശ്വര്യം ആണ് കാണാൻ തന്നെ... നീയൊരു ടീച്ചർ അല്ലേ... മെച്യുരിറ്റി തോന്നിക്കും... (സഞ്ജു ) എന്റെ പൊന്ന് സഞ്ജു നിനക്ക് ഇപ്പോഴും ആ പഴയ നൂറ്റാണ്ടിൽ നിന്നും ബസ്സ്‌ കിട്ടിയില്ലേ... ടാ ഇതാണ് ബസ്സിൽ ഒക്കെ വരുമ്പോൾ കംഫേർട്... ശരിക്കും പറഞ്ഞു ജീൻസ് പാന്റ് ഇടാൻ കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ എന്ന ആഗ്രഹിക്കുന്നെ... അവൾ നിരാശയോടെ പറഞ്ഞു.... എങ്ങനെ ബസ്സ്‌ കിട്ടും ലച്ചുട്ടി.... സാരിയുടുത്തു കുറിയും തൊട്ട് മുടിയിൽ തുളസി കതിർ വെച്ചു വിശ്വസുന്ദരി ഇപ്പോഴും മുന്നിൽ കിടന്നു വിലസുവല്ലേ... ഞാൻ ഇപ്പോഴും അവളെ സ്വപ്നം കണ്ടു നടക്കുവല്ല... സഞ്ജു ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു. അത് പറഞ്ഞത് നേരാ ഗിരി... ആ വരവ് കാണാൻ തന്നെ ഒരു ചേലാ... ഞങ്ങളെ കോളേജിൽ തന്നെ സ്റ്റാർ ആണ് അപർണ മിസ്സ്‌.... ബോയ്സിന്റെ രോമാഞ്ചം... ഇപ്പൊ സോഫ്റ്റ്‌വെയർ എഞ്ചിനീയർ വിപിന്റെ സ്വപ്നസുന്ദരി.... (ലച്ചു ) വരുന്നുണ്ടെങ്കിൽ വാ... അവളുടെ ഒരു അപ്പു പുരാണം... സഞ്ജു മുഖം കൊട്ടി കണ്ണനെ ഗിരീടെ കൈയിൽ വെച്ചു കൊടുത്തു ബൈക്കിൽ കേറി... അപ്പുന്നല്ല അപർണ എന്ന ഞാൻ പറഞ്ഞെ.... ലച്ചു വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. വല്ല ആവിശ്യം ഉണ്ടാരുന്നോ ലച്ചു... ചെക്കന്റെ മൂഡ് കളഞ്ഞു... മൂഡ് പോയെങ്കിൽ കണക്കായി പോയി... എനിക്ക് പണ്ടേ അതിനെ കണ്ടു കൂടാ... അവൾ ഒരു ഭൂലോക സുന്ദരി എന്ന വിചാരം... സഞ്ജുന്ന് അവളെ കിട്ടാഞ്ഞേ നന്നായി... ലച്ചു പിറുപിറുത് കൊണ്ട് കണ്ണന്ന് ഒരു കിസ്സ് കൊടുത്തു പോകാൻ നോക്കിതും ഗിരി അവളുടെ കവിളിൽ ചുണ്ട് ചേർത്തു.... സഞ്ജു നീ വരുന്നുണ്ടോ ചോദിച്ചു തിരിഞ്ഞതും കണ്ടത് അതായിരുന്നു... അവൻ ചമ്മലോടെ മുഖം തിരിച്ചു.... ടാ കുഞ്ഞുള്ളൊണ്ട് ചെറിയൊരു കിസ്സ് കൊടുത്തുള്ളൂ... ഫ്രഞ്ജ് അല്ല.... ഗിരി വിളിച്ചു പറഞ്ഞതും ലച്ചു അവന്റെ വയറിന്ന് ഒരു കുത്തും കൊടുത്തു ഓടി... സഞ്ജുവും അവളും പോകുന്നെ നോക്കി ഗിരി കണ്ണനെ എടുത്തു വാതിൽ പൂട്ടി അവന്റെ കാറിന്ന് അടുത്തേക്ക് പോയി.. നമുക്ക് അച്ഛമ്മേടെ അടുത്തേക്ക് പോകാം.... കണ്ണൻ സന്തോഷത്തോടെ തലയാട്ടി... ലച്ചുവും ഞാനും ജോലിക്ക് പോകുമ്പോൾ മോനെ എന്ത് ചെയ്യുന്നുള്ള ഭയം ആയിരുന്നു... ഒരു വർഷം ലച്ചു ജോലിക് പോകാതെ മോനെയും നോക്കി വീട്ടിൽ ഇരുന്നു... ഡേ കെയറിൽ ആക്കാന്ന് കരുതിയെ..യാമിനി ആന്റി ഞാൻ നോക്കിക്കോളും പറഞ്ഞു ഇങ്ങോട്ട് വന്നു. എല്ലാരും പോയ ഞാൻ തനിച്ചാണ്... എനിക്ക് ഒരു കൂട്ട് ആകട്ടെ പറഞ്ഞു അവിടെയാക്കാൻ പറഞ്ഞു... എന്തിനും ഏതിനും സഹായം അവർ മാത്രം ഉള്ളൂ... സഞ്ജുന്റെ കാര്യത്തിൽ മാത്രമേ അവരോട് ദേഷ്യം ഉള്ളൂ.... അവൻ നെടുവീർപ്പോടെ ഓർത്തു...                 🍁🌷🍁🌷🍁🌷 സഞ്ജു മൗനം ആണെന്ന് കണ്ടു... ലച്ചു രാവിലെ പറഞ്ഞ കാര്യം ആണെന്ന് ഓർത്തു ചൊറിയാൻ പോയില്ല... അപർണ്ണ.... സഞ്ജുവിന്റെ മാത്രം അപ്പു... വിടർന്ന മിഴികളും വട്ടമുഖവും നീണ്ട മുടിയും ഉള്ള വെളുത്തുതുടുത്ത ഗ്രാമീണസുന്ദരി... ഇടത്തരം കുടുംബം... സഞ്ജുവിന്ന് നാടൻ വേഷം ഗ്രാമീണതനിമയും ഒക്കെ ഇഷ്ടം... അതോണ്ട് തന്നെ കുളിച്ചു കുറിയും തൊട്ട് നീണ്ട മുടിയിൽ തുളസി ചൂടി വന്ന അപർണ്ണയെ ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ തന്നെ ഇഷ്ടം ആയി.... പെട്ടന്ന് തന്നെ അവർ അടുക്കുകയും ചെയ്തു... സഞ്ജുനെ കണ്ട അല്ലെങ്കിലും ഏത് പെണ്ണ് ഒന്ന് നോക്കും കാണാനും സുന്ദരൻ... സ്വന്തം ആയി  ബിസിനസ് ഉണ്ട്.... കുറച്ചു പൊസിസ്സിവിനെസ് കൂടുതൽ ആണ് അപർണക്ക് അതൊഴിച്ചാൽ വേറെ പ്രശ്നം ഒന്നും ഇല്ല... ലച്ചുവും അത് അറിഞ്ഞു പെരുമാറുന്നോണ്ട് പ്രശ്നം ഒന്നും ഇല്ല... സഞ്ജുന്റെ അച്ഛൻ ആ വിവാഹം നടക്കില്ലെന്നു അപർണ്ണയുടെ വീട്ടിൽ പോയി പറഞ്ഞു... അവളെ വീട്ടുകാർ ആത്മാഭിമാനം കൂടുതൽ ആയോണ്ട് പിന്നെ അവർ എതിർത്തു.. വേദനയോടെ പരസ്പരം പിരിഞ്ഞത്... പിന്നെ സഞ്ജുന്റെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞു... വീണ്ടും അവരെ ഒരുമിപ്പിക്കാൻ ഗിരിയും ലച്ചുവും മുൻകൈ എടുത്തതും ആയിരുന്നു.... എന്നാൽ സഞ്ജു എനിക്കിനി അതിന് അർഹതയില്ല... ഇനി ഒരു പെണ്ണിനേയും സ്വീകരിക്കാൻ ആവില്ല പറഞ്ഞു സത്യം ഇട്ടു... അതോടെ ആ ചാപ്റ്റർ ക്ലോസ്... ഇപ്പൊ ഒരു കൊളീഗിനോട് ഉള്ള പരിജയം മാത്രം.... അപർണയുടെ വിവാഹം ഏകദേശം ഇപ്പോൾ വിവേക് ആയി പറഞ്ഞു വെച്ചിട്ടും ഉണ്ട്... ടീ ഇറങ്ങുന്നില്ലേ.... സഞ്ജു വിളിച്ചപ്പോഴാ ചിന്തയിൽ നിന്നും ഉണർന്നത്... അവൾ ഇളിച്ചു കാണിച്ചു ഇറങ്ങി... സഞ്ജു പാർക്കിങ്ങിൽ ബൈക്ക് നിർത്തി... ലച്ചു ബൈക്കിന്റ മിററിൽ നോക്കി മുടിയൊക്കെ നേരെ ആകുന്നത് കണ്ടു... എങ്ങനെ നോക്കിയാലും നിന്റെ അവിഞ്ഞ മോന്ത മാറില്ലെടി... ഓഹ് കുറച്ചു സ്റ്റൈൽ ഉള്ളതിന്റെ അഹങ്കാരം... അവൾ പുച്ഛിച്ചോണ്ട് മുന്നോട്ട് തിരിഞ്ഞതും സ്കൂട്ടി വെച്ചു പോകുന്ന അപർണയെ കണ്ടു... സഞ്ജുവും അപർണ്ണയും ഒരു ഡിപ്പാർട്മെന്റ് ആണ്... ലച്ചു വേറെ ഡിപ്പാർട്മെന്റും... എന്നാലും പരസ്പരം കാണും... സഞ്ജു പ്രണയിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ തൊട്ട് നാല് പേരിൽ ഒരാളായി കണ്ടിട്ടുള്ളു.... കൊളിഗ് ആണ് അതോണ്ട് തന്നെ ലച്ചു ചിരിച്ചു... തിരിച്ചു ഒരു ചിരി വരുത്തിച്ചു അപർണയും..... സഞ്ജുവിന് പിന്നെ ചിരിയോ ഒന്നും ഇല്ല... നിർവീകരമായി നോക്കുക മാത്രം ചെയ്യും.. മുഖത്തെ ഭാവം എന്തെന്ന് പോലും ലച്ചുവിന്ന് മനസ്സിലാവാറില്ല.... ഒരേ ഡിപ്പാർട്മെന്റ് ആയോണ്ടും അടുത്ത് തന്നെ ഇരിക്കുന്നത് കൊണ്ടും എല്ലാം പെഴസണൽ അടുപ്പം ഇല്ലെങ്കിലും സംസാരിക്കും.... ഒന്നിച്ചു ജോലി ചെയ്യും.. അത്രമാത്രം... മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കുമ്പോൾ ഒരു പരിജയകാരനോട് ഉള്ള പോലെ ചിരിക്കും അത്രന്നെ... അന്നും പരസ്പരം ഒന്ന് നോക്കി അവർ അവരവരെ വഴിക്ക് പിരിഞ്ഞു...                  🌷🍁🌷🍁🌷🍁 മുഴുവൻ പാർട്ടും വായിക്കുവാൻ 👉🏼👉🏼 💔എഗ്രിമെന്റ് 💘 മാര്യേജ് 💔 https://malayalam.pratilipi.com/series/ton0qvmsdrvz?language=malayalam&utm_source=android&utm_medium=content_share 🔥 ഗിരിയുടെ കാറിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടതും  അനന്യ അങ്ങോട്ട് വന്നു... അനന്യയെ കണ്ടതും ചെക്കൻ അങ്ങോട്ട് തുള്ളി... ആന്റി എവിടെ.... അമ്മമ്മ വീട്ടിൽ പോകണം പറഞ്ഞു ബഹളം ഉണ്ടാക്കി... അച്ഛനും അമ്മയും കൂടെ പോയിരിക്കുകയാ.... മൗനിയെ പേടിച്ച പോയത്.... അതോർത്തു ഗിരിക്ക് ചിരി വന്നു.... ഞാൻ എന്ന പോട്ടെ ലേറ്റ് ആയി പറഞ്ഞു അവൻ ഇറങ്ങി... മൗനി ഗാഡനിൽ ഫോൺ വിളിച്ചോണ്ട് ഇരിക്കുന്നെ കണ്ടു..അവനെ കണ്ടതും ഹായ് ഗിരിയേട്ടാ വിളിച്ചു കൈ പൊക്കി കാണിച്ചു അങ്ങോട്ട് വന്നു... രാവിലെ സഞ്ജു പറഞ്ഞ ഡ്രസ്സ്‌ മാറ്റി പാന്റും ടീഷർട്ട് ആണ് വേഷം എന്ന് ഗിരി ശ്രദ്ധിച്ചു.... വാധ്യാറേ കാണാൻ ആണെങ്കിൽ ഇവിടെ ഇല്ലല്ലോ.... വാധ്യർ കാണാനേ ഇവിടെ വരാൻ പാടുള്ളോ.... അവൻ മുഖം കൂർപ്പിച്ചു... എന്റെ വാധ്യാറേ ഫ്രണ്ട് അല്ലേ അപ്പോൾ അങ്ങേരെ കാണാൻ അല്ലേ വരുള്ളൂ അതോണ്ട് ചോദിച്ചതാപ്പാ.... അങ്ങ് ക്ഷമിച്ചേരെ.... അവൾ ആക്കിയ പോലെ പറഞ്ഞു... നിന്റെ വാധ്യാറോ.... അവൻ വിട്ടു കൊടുക്കാതെ ചോദിച്ചു... അതേല്ലോ... എന്റെ സ്വന്തം വാധ്യാർ ആണ്... അതെപ്പോ മുതൽ... ഗിരി നെറ്റി ചുളിച്ചു... ഇതെന്റെ കഴുത്തിൽ കെട്ടിയപ്പോൾ മുതൽ അതെന്റെ സ്വന്തം വാധ്യാർ ആണ്.... അവൾ താലിയിൽ പിടിച്ചു കുസൃതി ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു... ആ മുതലിനെ ഓർത്തു വെള്ളം ഇറക്കണ്ട മോളെ... ഗിരിയും അതെ ട്യൂണോടെ പറഞ്ഞു... അതെന്റെ സ്വന്തം പ്രോപ്പർട്ടി ആണ് മോനെ.... ഞാൻ നോക്കും.... വെള്ളം ഇറക്കും.... വേണേൽ കിസ്സ് കൊടുക്കും.... ഇവൾക്ക് ഇതേ ഡയലോഗ് ഉള്ളോ...കിസ്സ് മാത്രം ആക്കണ്ട എന്നാൽ.... അവൻ പിറുപിറുത്തു.... വാധ്യാർ സമ്മതിച്ച കിസ്സ് മാത്രം അല്ല.... ജീവിതകാലം മുഴുവൻ കൂടെപൊറുക്കാനും എനിക്ക് സമ്മതമാ... അവൾ നാണം വരുത്തി വിരൽ കടിച്ചു അകത്തേക്ക് ഓടി.... ദൈവമേ.... ഇതിവൾ കാര്യം ആയിട്ട് ആണോ.... അവൻ നെഞ്ചത് കൈ വെച്ചു ഓടിപ്പോകുന്ന അവളെ നോക്കി ... അവന്റെ കിളി പോയുള്ളു നിൽപ്പ് കണ്ടു മുകളിൽ നിന്നും മൗനിയുടെ ചുണ്ടിൽ പുഞ്ചിരി വിടർന്നു ...                     🌷🍁🌷🍁🌷🍁 രാത്രി ആയിരുന്നു സഞ്ജു കോളേജിൽ നിന്നും വരുമ്പോൾ....മൗനി ഹാളിൽ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടു... അവനെ കണ്ടപ്പോൾ വേഗം എഴുന്നേറ്റു അടുത്തേക്ക് പോയി.... സഞ്ജു അവൾ വരുന്നത് കണ്ടതും കാണാത്ത പോലെ ആക്കി മുകളിലേക്ക് പോയി... പിന്നാലെ അവളും.... അവൻ വാച് അഴിച്ചു വെച്ചു... പേഴ്സ് ഫോൺ ഒക്കെ എടുത്തു പുറത്ത് വെച്ചു.. ടവ്വൽ എടുത്തു ചുമലിൽ ഇട്ടു... ഇതൊക്കെ നോക്കി വാതിലിൽ ചാരി മൗനിയും നിന്നു... സഞ്ജു കണ്ണാടിയിലൂടെ കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു ഇതൊക്കെ... അവൻ അവളെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു കൈ കെട്ടി മുന്നിൽ നിന്നു... എന്താ കാര്യം... എന്താ പറയാൻ ഉള്ളെ.... അവൻ ഗൗരവത്തോടെ ചോദിച്ചു... ഐ ലവ് യൂ.... അവൾ പറഞ്ഞതും അവൻ കിളി പോയ പോലെ അവളെ നോക്കി നിന്നു....                                    .... തുടരും അപ്പൊ സപ്പോർട് തരാൻ മറക്കണ്ടട്ടോ... സപ്പോർട് കൂടിയ പെട്ടന്ന് നെക്സ്റ്റ് പാർട്ട്‌ വരും ❤️❤️ മുഴുവൻ പാർട്ടും വായിക്കുവാൻ 👉🏼👉🏼 💔എഗ്രിമെന്റ് 💘 മാര്യേജ് 💔 https://malayalam.pratilipi.com/series/ton0qvmsdrvz?language=malayalam&utm_source=android&utm_medium=content_share 🔥 #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

❣️🔥രണ്ടാം വിവാഹം ➕ പ്രണയം 🔥❣️                                                                        𝄟⃝✍️ ഇഫാർ 𝄟⃝🌷 പാർട്ട്‌ : 5 നീ ഹർഷനെ പ്രണയിക്കണം.... എന്നിട്ട് അവൻ നിന്റെ പിന്നാലെ പട്ടിയെ പോലെ പിറകെ വരണം.... അപ്പൊ തിരിച്ചു പറയണം ഐ ഹേറ്റ് യൂ എന്ന്.... അവൻ നിരാശയടിച്ചു കള്ളും കുടിച്ചു ദേവദാസിനെ പോലെ തെണ്ടി നടക്കണം.... അങ്ങനെ നിൽക്കുമ്പോ എന്നെ തല്ലിയില്ലേ ആ തല്ല് ഞാൻ തിരിച്ചു കൊടുക്കും.... ഭൂമി പറയുന്നത് കേട്ട് വായും പൊളിച്ചു നിന്നു പോയി കൃഷ്ണ.... മുഖത്തെ വിരൽ അടയാളം കണ്ടു ചോദിച്ചത് ആയിരുന്നു... ഹർഷൻ അടിച്ച ദേഷ്യവും സങ്കടം ആയിരുന്നു അവളിൽ... അതിന്ന് പകരം വീട്ടാൻ അവൾ കണ്ടു പിടിച്ച വഴി ആയിരുന്നു അത്. എന്തെങ്കിലും ആവിശ്യം ഉണ്ടെങ്കിൽ വിളിക്കണം പറഞ്ഞു ഫോൺ നമ്പർ കൊടുക്കാൻ തിരിച്ചു വന്ന അലോക് ഇത് കേട്ട് വാ പൊളിച്ചു നിന്നു പോയി... നീയാൾ കൊള്ളാലോ തീപ്പെട്ടികൊള്ളി... അലോക് പറയുന്നേ കേട്ട് അവൾ ഒരു പരുങ്ങലോടെ നിന്നു... വേറെ എന്തെങ്കിലും പ്ലാൻ കൂടി ഉണ്ടോ ഈ കുരുട്ട്തലയിൽ... അലോക് കണ്ണുരുട്ടി നോക്കിയവളെ... അവൾ.... ചുമ്മാ... പറഞ്ഞതാ....കൃഷ്ണ ചെറിയ പേടിയോടെ അലോകിനെ നോക്കി. ചുമ്മാ ആണെങ്കിലും എനിക്കിഷ്ടം ആയി. പിന്നെ കൊടുക്കുമ്പോൾ എന്റെ വക ഒന്നൂടി കൊടുത്ത മതി. നേരിട്ട് കൊടുക്കാൻ ആഗ്രഹം ഉണ്ടെങ്കിലും അവന്റെ ഒരു കൈക്ക് ഞാൻ ഇല്ലെന്ന് ഉള്ള പേടി കൊണ്ട് അടങ്ങി നിൽക്കുന്നെ... അവൻ കരാട്ടെ ആണ്....അലോക് നിരാശയോടെ പറയുന്നത് കേട്ടതും കൃഷ്ണ ഞെട്ടലോടെ അലോകിനെ നോക്കിത്... ഭൂമിയുടെ കണ്ണ് വിടർന്നു.... അവൾ കൃഷ്ണയുടെ പിറകിൽ നിന്നും മുന്നിലേക്ക് വന്നു അലോകിന് നേരെ കൈ നീട്ടി... അവൻ കൈ കൊടുത്തു... അപ്പൊ ഹർഷന്നിട്ട് ഒരു പണി കൊടുക്കുന്നു. ഭൂമിക്ക് സന്തോഷം കൊണ്ട് കണ്ണൊക്കെ വിടർന്നു വന്നു. അല്ലുച്ചേട്ടൻ എന്തൊക്കെ പറയുന്നേ.... ഇവൾ ഓരോ ഭ്രാന്ത് പറയുന്നേ വെച്ച് ചേട്ടനും കൂട്ട് നിൽക്കുകയാണോ... കൃഷ്ണ പരിഭ്രമത്തോടെ പറഞ്ഞു. നീ എന്ന ദച്ചനെ കെട്ടിക്കോ എല്ലാ പ്രശ്നം തീരും... (അലോക് ) അല്ലുചേട്ടാ...  അവളുടെ ശബ്ദം ഉയർന്നിരുന്നു. അവൾ രണ്ടാളെയും നോക്കി നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു പുറത്തേക്ക് ഓടി പോയി. പിന്നാലെ ഭൂമിയും.. അല്ലു അത് നോക്കി തിരിഞ്ഞപ്പോൾ ആണ് ഇതൊക്കെ കയ്യും കെട്ടി നോക്കി നിൽക്കുന്ന ദച്ചനെ കണ്ടത്.... ദേഷ്യം കൊണ്ട് മുഖം ഒക്കെ വലിഞ്ഞു മുറുകി രൗദ്രഭാവത്തിൽ നിൽക്കുന്നെ കണ്ടു അല്ലു ഒന്ന് ഇളിച്ചു കാണിച്ചു.... എന്തായാലും നിന്നെ അവൾ കെട്ടില്ല... അവൾക്ക് ഒരു ജീവിതം വേണ്ടേ... ഭൂമി പറയുന്ന പോലെ അവൻ കാരണം അല്ലെ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ സംഭവിച്ചത്... അതിന്ന് അവളെ കൊണ്ട് തന്നെ പ്രതികാരം ചെയ്യിക്കുന്നെ നല്ലത്... തപ്പിതടഞ്ഞു പറയുന്നവന്റെ കഴുത്തിൽ ദച്ചന്റെ കൈ വീണിരുന്നു... ആർക്ക് കൊടുത്താലും എന്റെ കൃഷ്ണയെ അവന്ന് ഞാൻ കൊടുക്കില്ല... അവൻ പകയോടെ പറഞ്ഞു. കൊടുക്കണ്ട പൂജിച്ചു വെച്ചോ... എന്നെങ്കിലും നിന്നെ അവൾ സ്വീകരിക്കുമെന്ന് കരുതിയാണ് ഈ പറച്ചിൽ എങ്കിൽ ഒന്നോർത്തോ അത് കൃഷ്ണവേണിയാണ്... അവൾ ഒരിക്കലും നിന്നെ കല്യാണം കഴിക്കില്ല.... പിന്നെ ഹർഷ അവൻ കാരണം ആണ് അവളീ ദുരിതം മൊത്തം അനുഭവിച്ചത്... അതിന്ന് പ്രതികാരം ചെയ്യാൻ അവൾ തന്നെ നല്ലത്... അല്ലു വാശിയോടെയും അതിലേറെ ദേഷ്യത്തോടെയും പറഞ്ഞതും ദച്ചന്റെ കൈ അയഞ്ഞു.... അവൻ അവളെ പിറകെ വരുമോ.... നേർത്തൊരു ചോദ്യം കേട്ട് അല്ലു ഞെട്ടലോടെ അവനെ നോക്കി... അവന്ന് ഒരിക്കലും ഞാൻ അവളെ കൊടുക്കില്ല.... പക്ഷേ അവളെ പിറകെ അവനെ വരുത്തിച്ചാൽ അവൻ ചെയ്ത തെറ്റിനുള്ള ശിക്ഷ അവന്ന് കൊടുക്കാൻ പറ്റും... പെണ്ണിന്നാൽ ഏൽക്കുന്ന മുറിവ് ഒരിക്കലും മറക്കാൻ പറ്റില്ല... അവളെ ഓർത്തു നീറി നീറി ജീവിക്കുന്നത് എനിക്ക് കാണണം...  പ്രതികാരഭാവത്തോടെ പറയുന്നവനെ തന്നെ നോക്കി അല്ലു... അവന്റെ കണ്ണുകളിലെ ക്രൂരഭാവം കണ്ടതും അങ്ങനെ പറയാൻ തോന്നിയ നിമിഷതെ തന്നെ അവൻ സ്വയം പഴിച്ചു...                      ▪️▪️▪️▪️▪️മുഴുവൻ പാർട്ടും പ്രതിലിപിയിൽ വായിക്കുവാൻ https://malayalam.pratilipi.com/series/vg4ufksmfe9c?language=malayalam&utm_source=android&utm_medium=content_share ☝ ☝ ☝ *ഇപ്പോൾത്തന്നെ വായിക്കാൻ ക്ലിക്ക് ചെയ്യൂ…* കൃഷ്ണ അവിടുന്ന് നേരെ പോയി ഗ്രൗണ്ടിന്ന് അരികിൽ ഉള്ള ഒഴിഞ്ഞ സ്ഥലത്ത് പോയിരുന്നു... അവളുടെ കൈ താലിയിൽ മുറുകി. അവൾ അവളുടെ കുടുംബത്തെ ഓർത്തു... അമ്മ സുമിത്ര , എട്ടാം ക്ലാസ്സിൽ പഠിക്കുന്ന അനിയൻ ആനന്ദ് ,  അനിയത്തി കൃപ....പ്ലസ് ടുവിൽ പഠിക്കുന്നു. അച്ഛൻ കിരണിന്ന് രണ്ടു വയസുള്ളപ്പോൾ ആക്സിഡന്റിൽ മരിച്ചു. എനിക്കന്ന് ഏഴുവയസ്സ്....  വീട്ടുജോലി ചെയ്താണ് ഞങ്ങളെ അമ്മ വളർത്തിയത്. യാദൃഷികം ആയിരുന്നു അച്ഛന്റെ ആത്മാർത്ഥ സുഹൃത്തായ ഗോവിന്ദിനെ കണ്ടു മുട്ടിയത്. അച്ഛന്റെ മരണവും ഇപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥയും ഒക്കെ അറിഞ്ഞപ്പോൾ അവരെ വീട്ടിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചെങ്കിലും അഭിമാനം മുറുകെ പിടിച്ച അമ്മ പോയില്ല... എന്ന പിന്നെ ആ വീട്ടിൽ ജോലിക്കാരിയായി വരണം എന്നുള്ള അഭ്യർത്ഥന തള്ളികളഞ്ഞില്ല.... ജികെ ഗ്രുപ്പ് എന്ന കോടീശ്വരൻ ആണ് ഗോവിന്ദ് എന്ന് അവിടെ എത്തിയപ്പോഴാ അറിഞ്ഞത്. ഗോവിന്ദ് മീനാക്ഷി ദമ്പത്തികൾക്ക് രണ്ടു ആൺകുട്ടികളും ഒരു പെൺകുട്ടിയും മാത്രം ആണ്... ദച്ചനും അവനെക്കാൾ രണ്ടു വയസ്സിന്ന് മൂത്ത കണ്ണേട്ടനും അവരെ അനിയത്തി സാക്ഷിയും... ഞാനും ദച്ചനും ഒരേ പ്രായം ആയിരുന്നു... കൃപയും സാക്ഷിയും അത് പോലെ തന്നെ... അവർ അവിടെ വേലക്കാരിയായല്ല സ്വന്തം സുഹുത് ആയാണ് കണ്ടത്. അമ്മ പക്ഷേ സ്വന്തം നിലപാടിൽ ഉറച്ചു നിന്നു... ജോലിക്കാരിഎന്നുള്ള സ്ഥാനം മാത്രം മതിയെന്ന്... ഒരിക്കലും ഒരാളെ മുന്നിലും തല കുനിച്ചു നിലക്കാത്ത അച്ഛന്റെ ആത്മാവ് ക്ഷമിക്കില്ല എന്നാണ് പറയുക. അമ്മയുടെ വാശിക്ക് മുന്നിൽ ഗോവിന്ദ് മുട്ടുമടക്കി അവിടെ ജോലിക്ക് നിർത്തി. അടുത്ത് തന്നെ ഒരു ചെറിയ വീട് വാടകക്ക് എടുത്തു കൊടുത്തു.... സ്ഥാനം കൊണ്ട് വേലക്കാരി ആണെങ്കിലും മനസ്സിലും പെരുമാറ്റത്തിലും സ്വന്തം പോലെ ചേർത്ത് നിർതിയിട്ട് ഉള്ളു.... ഏഴാംവയസ്സിൽ തുടങ്ങിയ സൗഹൃദം ഇന്ന് ദചൻ എന്നുള്ള ലോകത്തിൽ എത്തി നിൽക്കുന്നു.... 22 വയസ്സ്ലും അതിന്ന് ഒരു മാറ്റവും ഇല്ല... പ്ലസ്ടു കഴിഞ്ഞു പഠിപ്പ് നിർത്തി കൃഷ്ണ... അമ്മയെയും ഗോവിന്ദ് അച്ഛനെയും ഇനിയും ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാൻ ആഗ്രഹം ഇല്ലാത്തോണ്ട് പഠിക്കാൻ ആഗ്രഹം ഇല്ലെന്ന പേരിൽ നിർത്തിയത് ആണ്. അവരെ വീട്ടിൽ തന്നെ ജോലി ചെയ്തു സഹായിച്ചു കഴിയും... അമ്മ എന്റെ ജാതകം നോക്കിയിടത് നിന്നാണ് എല്ലാ പ്രശ്നവും തുടങ്ങിയത്... ഈ മാസത്തിന്ന് ഉള്ളിൽ വിവാഹം കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ മുപ്പത്തിയഞ്ചു വയസ്സിൽ വിവാഹയോഗം ഉള്ളു.... ഇനി ഏറിയ രണ്ടാഴ്ച ഉള്ളു മുന്നിൽ.... അതെന്റെ ജീവിതം തന്നെ തകർക്കാൻ ഉള്ള തീരുമാനം ആയിരുന്നു... ഇഷ്ടം അല്ലാത്ത ഒരാളുടെ താലി കഴുത്തിൽ വീഴാനുള്ള യോഗം ആണ് അതെന്ന് ആരും അറിഞ്ഞില്ല....                                           ..... തുടരും മുഴുവൻ പാർട്ടും പ്രതിലിപിയിൽ വായിക്കുവാൻ https://malayalam.pratilipi.com/series/vg4ufksmfe9c?language=malayalam&utm_source=android&utm_medium=content_share ☝ ☝ ☝ *ഇപ്പോൾത്തന്നെ വായിക്കാൻ ക്ലിക്ക് ചെയ്യൂ…* #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ