🍃🍃🌼🍃🍃 નીડર સિદ્ધાંતવાદી સદ્. ઇશ્વરચરણદાસજી સ્વામીનું જીવન ભાગ :- 66 જ્યારે ફૂલ ખીલે છે, ત્યારે મધમાખીઓને આમંત્રણ મોકલવું પડતું નથી; એ તો ફૂલની સુવાસથી જ ખેંચાઈ આવે છે. તેવી જ રીતે જેમનો ચૈતન્ય શ્રીહરિસ્વરૂપની દિવ્ય ફોરમથી ફોરાઈ ઊઠ્યો છે, તેની તરફ સહેજે જ મુમુક્ષુઓ આકર્ષાઈ આવે છે. તે છતાં કૂલ અને શ્રીહરિની ફોરમથી મધમધતા સિદ્ધમુક્તોમાં ફેર છે! તે એ કે ફૂલની સુગંધથી આકર્ષાયેલ મધમાખીઓનું કૂલ પોષણ કરે છે, પણ તેનું સંરક્ષણ કરતું નથી; જ્યારે મુમુક્ષુઓને તો સિદ્ધમુક્તો સદાયે પોષે છે અને જાળવે છે. સિદ્ધપુરુષો તો વ્યક્તિગત મુમુક્ષુઓ અને સઘળા સત્સંગ સમુદાયના પરમ હિતકારી છે. સ.ગુ.શ્રી ઈશ્વરચરણદાસજી સ્વામી સિદ્ધ મુક્ત હતા, તેમણે અનંત જીવોના આત્યંતિક કલ્યાણરૂપ મંગલ કરી દીધું, તે ઉપરાંત સમગ્ર સત્સંગ સમુદાયના હિતની ચિંતા સદાયે અંતરમાં રાખી. શ્રીજીમહારાજે અમદાવાદ પ્રકરણના ત્રીજા વચનામૃતમાં કહ્યું છે કે “અયોધ્યાવાસી (= શ્રીજીમહારાજના કુળના મુક્તો, જેમાંથી સંપ્રદાયના આચાર્યોની સ્થાપના કરવામાં આવી છે) તો બહુ વિશ્વાસી છે માટે કોઈક કપટી હશે તો એમને છેતરી જાશે તે સારુ એમને કોઈક કાર્યનો આદર કરવો હોય ત્યારે મોટેરા પરમહંસ તથા મોટેરા સત્સંગી ગૃહસ્થ, તેમને પૂછીને ને કામ કરવા દેવું પણ કોઈક એક જણાને કહે કરવા દેવું નહિ. એવી રીતે ત્યાગી તથા ગૃહસ્થ સત્સંગીને અયોધ્યા-વાસીની ખબર રાખવી એમ અમારી આજ્ઞા છે.” આ મુજબ શ્રી નરનારાયણદેવની અમદાવાદ દેશની ગાદી તથા શ્રી લક્ષ્મીનારાયણદેવની વડતાલ દેશની ગાદીના આચાર્યોં પોતાના દેશના મોટેરા સંત-હરિભક્તોને વિશ્વાસમાં લઈ સૌની સાથે સલાહ મસલત કરી સંપદામનો વહીવટ ચલાવતા. સૌ સંત હરિભક્તો પણ શ્રીજીમહારાજની આશી અનુસાર આચાર્ય મહારાજશ્રીને પૂજ્યપણે માનીતા ને તેમની સેવારૂપ થતા. અમદાવાદ દેશના ત્રીજા આચાર્ય ધ.ધુ.શ્રી પુરુષાત્તમ પ્રસાદજી મહારાજ સં. ૧૯૫૮ની કાન્તક વદ અમાસને રોજ ધામમાં ગયા ત્યારે તેમના દતપુત્ર જે ચોથા આચાર્ય તરીકે ગાદીએ બેઠા તે ધ.ધુ શ્રી વાસુદવપ્રસાદજી મહારાજના ઉંમર ૩-૪ વર્ષની જ હતી આચાર્ય મહારાજ સગી ઉંમરના હતા તેથી મંદિરોના વહીવટ વગેરેમાં મદદરૂપ થવાં સંત-હરિભકતોની કમિટી નીમવામાં આવેલી ને તે દ્વારા વહીવટ થતો. સગીરાવસ્થા પૂરી થતા સં. ૧૯૭૩-૭૪ થી વ.ધુ. આચાર્યશ્રી વાસુદેવ-પ્રસાદજી મહારાજે વહીવટના સૂત્રા સભાળી લીધાં અને વહીવટને ખાનગી અંગત મિલ્કતના વહીવટ જેવું સ્વરૂપ અપાવા લાગ્યું. આ ફેરફારથી અમદાવાદ તથા મૂળી વિસ્તારના સંત-હરિભક્તોને મૂઝવણ થવા લાગી તેમણે વિચાર્યું કે શ્રીજીમહારાજની બાંધેલો વહીવટ પ્રણાલિકા અનુસાર મંદિરોની મિલ્કત દેવની માલિકીની રહે તે યોગ્ય ગણાય. ધ.ધુ. આચાર્ય મહારાજશ્રી દ્વારા તેના વહીવટ દેવની જાહેર મિલ્કત તરીકે થાય અને ધર્માદાની રકમોનો આ રીતે જ ઉપયોગ થાય એ વ્યાજબી લેખાય. આવો સિદ્ધાત સર્ગમાન્ય થાય એવા સંત હરિભક્તોએ નમ્ર પ્રયાસ કરવા શરૂ કર્યા સં. ૧૯૭૫ના વસંતપચમીના સમયે મૂળીમાં સંતહરિ-ભક્તોએ આ હકીકત ઉપર ખૂબ વિચારણા કરી પાછા કરતાં ભુજમાં થોડા દિવસ રોકાઈને સંતોનું મંડળ વૃષપુર આવ્યું. મુક્તરાજ બાપાશ્રી સંતોને જોઈને દંડવત્ કરવા લાગ્યા. સંતોએ ઉતાવળા ઉતાવળા જઈને બાપાશ્રીને ઉપાડી લીધા ને કહ્યું: “તમે આ શું કરો છો? અમે તમારા દર્શન સારુ દરિયો ઉતરી ઉતરીને અહીં આવીએ છીએ ને તમે તો અમારો મહિમા વધારો છો, હવે આ રીત કૃપા કરીને બદલાવી નાખો તો સારું.” બાપાશ્રી કહે : “સંતો ! તમારો મહિમા બહુ મોટો છે. મહારાજે વચનામૃતમાં કહ્યું છે કે ‘એવા સંત છે તેના પગની રજને તો અમે પણ માથે ચડાવીએ છીએ." પછી સદ્ગુરુ ઈશ્વરચરણદાસજી સ્વામીને બાપાશ્રી કહે: “તમે અહીંથી ગયા ત્યારથી હું તો તમને એમ ને એમ સંભારતો હતો; તમે ઘડીએ વિસરાતા નથી. મંદવાડમાં તમોએ બહુ દાખડા કર્યા હતા. એવા ગુણ કેમ ભૂલાય?” એમ કહી બહુ પ્રસન્નતા જણાવી. કથાવાર્તારૂપ બ્રહ્મયજ્ઞ ચાલતો થયો, પુરાણી સ્વામી ધર્મકિશોરદાસજી રોજ રહસ્યાર્થ પ્રદીપિકા ટીકા સહિત વચનામૃતની કથા કરે, ને સદ્ગુરુ વૃંદાવનદાસજી સ્વામી આદિ સદ્ગુરુઓ પ્રશ્નો પૂછે ને સદ્દગુરુ ઈશ્વરચરણદાસજી સ્વામી લખતા જાય. આમ સવાર, સાંજ ને રાત્રે કથાવાર્તામાં શ્રીજીમહારાજ તથા મોટા મુક્તોના મહિમાની તથા આશા-ઉપાસનાની વાતો થતી. 🍃🍃🌼🍃🍃 #🦋😊 𝗝𝗮𝘆 𝘀𝘄𝗮𝗺𝗶𝗻𝗮𝗿𝗮𝘆𝗮𝗻 🤗 ##જય સ્વામિનારાયણ #✋ જય સ્વામીનારાયણ #અનાદિમુક્તરાજ શ્રી અબજીબાપા #🙏 સ્વામિનારાયણ મંદિર