Part 55
" ഗൗരി നന്ദ "
കണ്ണന്റെ അലർച്ച കേട്ട് പുറത്തേക്ക് വന്ന ഗൗരി, കയ്യിൽ ചോരയും ഒലിപ്പിച്ച് നിൽക്കുന്നവനെ കണ്ടതും ഒന്ന് സ്റ്റക്കായി.
വീടിന്റെ ഇടത് വശത്തെ ആളൊഴിഞ്ഞ ഭൂമിയിൽ ഉള്ള പ്ലാവിൽ നിന്നും നന്നായി ഇല കൊഴിഞ്ഞ് വീടിന്റെ മുറ്റത്തേക്ക് വീഴുനുണ്ടായിരുന്നു.
രാവിലെയും വൈകിട്ടും ഒക്കെ തൂത്ത് ഒതുക്കലാണ് ഗൗരിയുടെ ഇപ്പോഴത്തെ പ്രധാന പണി. ചില ദിവസങ്ങളിൽ രണ്ട് നേരം എന്നുള്ളത് മൂന്ന് ആകാറുണ്ട്.
ഇത് കണ്ട് മനസ്സിലാക്കി ഇന്ന് ഉച്ച കഴിഞ്ഞ് എവിടെയും പോകാതെ വെയിലൊന്ന് അറിയിട്ട് ഇങ്ങോട്ട് ചാഞ്ഞ് നിൽക്കുന്ന ശികരം ഒടിച്ച് കളയാൻ ഒരു വെട്ട് കത്തിയുമായി പ്ലാവിലേക്ക് കയറിയതാണ് കണ്ണൻ.
കണ്ണൻ പ്ലാവിലേക്ക് വലിഞ്ഞ് കയറിയപ്പോഴേ ഗൗരി അതിനെ തടഞ്ഞതാണെങ്കിലും കണ്ണൻ അതിനൊന്നും ചെവി കൊടുത്തില്ല. ഇങ്ങോട്ട് ചാഞ്ഞ് കിടന്ന ശികരം വെട്ടി വീഴ്ത്തിയിട്ടും വീണ്ടും എന്തൊക്കെയോ കോതി വൃത്തിയാകുന്നവനെ കണ്ടാണ് ഗൗരി അകത്തേക്ക് കയറിയത്.
ഇപ്പോഴിതാ കയ്യും മുറിച്ച് നിൽക്കുന്നു. അവൻ പറയാതെ തന്നെ എന്തായിരിക്കും സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടാവുക എന്നവൾക്ക് ഊഹിക്കാവുന്നതേ ഉള്ളു.
സ്വബോധം വീണ്ടെടുത്ത പോലെ അവൾ അവനിക്ക് അടുത്തേക്ക് പാഞ്ഞു.
" അയ്യോ ഇത് വലിയ മുറിവ് ആണല്ലോ, നമ്മൾക്ക് ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോകാം " : കണ്ണന്റെ കൈ പിടിച്ച് നോക്കി കൊണ്ട് അവൾ വേവലാതിയോടെ പറഞ്ഞു.
വലത് കൈ പത്തിയിലാണ് മുറിവ് പറ്റിയിട്ടുള്ളത് അതിനാൽ തന്നെ കൈ പത്തി മുഴുവൻ ചോര ആയി കൈ ചൊവ്വേ കാണാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥയിൽ ആണ്.
അതും കൂടി ആയതും ഗൗരിക്ക് പേടി കൊണ്ട് കരച്ചിൽ വരാറായി.
" ഏയ്യ് ഇത് പേടിക്കാനും വേണ്ടി ഒന്നും ഇല്ല ചെറിയ ഒരു മുറിവാണ് പിന്നെ ഉച്ച കഴിഞ്ഞത് കൊണ്ട് ആണ് ഇത്രയും ചോര പോകുന്നെ " : അത്രയും നേരം ഗൗരിയെ നോക്കി നിന്നവൻ പെണ്ണ് കരയാൻ പോകുന്നു എന്ന് കണ്ടതും അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ എന്ന വണ്ണം സൗമ്യമായി പറഞ്ഞു.
അവൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞെങ്കിലും ആ കൈ കാണുന്ന ആർക്കും മനസ്സിലാകും അത്യാവിശം ആഴത്തിൽ ഉള്ള മുറിവ് തന്നെയാണ് സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നത് എന്ന്.
അവന്റെ മറുപടി കേട്ടതും അവൾ മുറിയിലേക്ക് ഓടി. തിരികെ വരുമ്പോൾ അവളുടെ കയ്യിൽ ഒരു കോട്ടന്റെ ഷാളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
അവൾ ഷാൾ കീറിയും അല്ലാതെയും ഒക്കെ ചോര ഒപ്പാൻ തുടങ്ങി. അവളുടെ ഓരോ പ്രവർത്തിയും കണ്ണെടുക്കാതെ നോക്കി നിൽക്കുവാണ് കണ്ണൻ. അവന്റെ ജീവിതത്തിലെ പുതിയ അനുഭവങ്ങൾ ആണ് ഇതെല്ലാം അതിന്റെ എല്ലാ ആശ്ചര്യവും കൗതുകവും അവന്റെ മുഖത്തുണ്ട്.
" ഈ ചോര നിൽക്കുന്നില്ലല്ലോ കണ്ണാ.... വേദന എടുക്കുന്നുണ്ടാവും അല്ലെ നമ്മുക്ക്... നമ്മുക്ക് ആശുപത്രിയിൽ പോകാം " : കരച്ചിൽ ഇങ് തൊണ്ട കുഴിയിൽ എത്തി കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു.
" ഏയ്യ് അതൊന്നും വേണ്ട ഈ തുണി വെച്ച് കെട്ടി വെച്ചിരുന്ന മതി. കുറച്ച് കഴിയുമ്പോൾ ഈ ചോര ഒഴുകുന്നത് നിന്നോളും, പിന്നെ മുറിവ് ഉണങ്ങുമ്പോൾ വേദനയും മാറിക്കോളും " : കണ്ണൻ ഒരു നിസ്സാരം മട്ടിൽ പറഞ്ഞിട്ട് ഗൗരിയെ നോക്കിയതും തന്നെ തുറിച്ച് നോക്കി നിൽക്കുന്നവളെ കണ്ടതും അവനൊന്ന് ഞെട്ടി.
" ഈ മുറിവ് അങ്ങനെ തന്നെ ഒന്നും മാറാൻ പോകുന്നില്ല അതിന് ആശുപത്രിയിൽ തന്നെ പോകണം, കണ്ടാൽ തന്നെ അറിയാം നല്ല ആഴത്തിൽ തന്നെ വെട്ട് കൊണ്ടിട്ടുണ്ട്. സാബു ഇക്കയെ വിളിക്ക് അത്യാവിശം ആണെന്ന് പറ. ഞാൻ ഈ വേഷം ഒന്ന് മാറ്റിയിട്ട് വരാം " : കയ്യിലെ മുറിവിൽ ഷാൾ കൊണ്ട് കെട്ടുന്നതിന് ഇടയിൽ ഗൗരവത്തിൽ അത്രയും അവനോട് പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.
" അപ്പോഴേ ഞാൻ പറഞ്ഞേയ വേണ്ട വേണ്ട എന്ന് ആര് കേൾക്കാൻ, കൊമ്പ് ഓടിച്ചിട്ടതും പോരാ പിന്നെയും ഓരോന്നും ചെയ്യാൻ പോയേക്കുന്നു. അല്ലെങ്കിലും അനുസരിച്ച് ശീലം ഇല്ലല്ലോ അനുസരിപ്പിച്ചല്ലേ ശീലം കാണു.... " എന്നെല്ലാം പിറുപിറുത്ത് കൊണ്ട് അവൾ മുറിയിലേക്ക് കയറി കഥകടച്ചു.
ഇതെല്ലാം ഒരു അത്ഭുതത്തോടെ ആണ് കണ്ണൻ കേട്ട് നിന്നത്. കാരണം പെണ്ണിന്റെ ഇത്തരം ഭാവങ്ങൾ ഒന്നും അവൻ കണ്ടിട്ടില്ലാലോ.
ഇത് പോലും തനിക്ക് മുറിവ് പറ്റിയതിന്റെ ഷോക്കിൽ ഉള്ളിൽ ഉള്ളത് പുറത്ത് വന്നതാണ് അല്ലാണ്ട് അവൾ സ്വയമേ പെരുമാറുന്നത് അല്ലെന്ന് അവന് അറിയാം.
കൈ മുറിഞ്ഞെങ്കിൽ എന്താ പെണ്ണിന്റെ ഇത്തരം ഭാവങ്ങൾ കാണാൻ കഴിഞ്ഞല്ലോ എന്ന സന്തോഷത്തിൽ മുറിയിൽ കയറി ഫോൺ എടുത്ത് സാബുവിനെ വിളിച്ച് കാര്യം പറഞ്ഞു.
ഉടനെ എത്താം എന്ന് അവിടുന്ന് മറുപടി വന്നതും ഉടുത്തിരുന്ന കൈലി മാറ്റി കഴുകി വെച്ചിരുന്ന ഒരെണ്ണം എടുത്ത് ഉടുത്തു. കൈ മുറിഞ്ഞ് ഇരിക്കുന്നതിനാൽ അല്പം ബുദ്ധിമുട്ട് ആയിരുന്നു എങ്കിലും എങ്ങനെ ഒക്കെയോ അവൻ കൈലി ഉടുത്തു. കൈ കെട്ടി വെച്ചിരിന്നതിനാൽ ഇപ്പോൾ ചോര അത്ര ഒഴുകുന്നില്ല.
അപ്പോഴേക്കും അവന് വേദനയുടെ കാഡിന്യം കൂടി തുടങ്ങിയിരുന്നു. അവൻ മെല്ലെ ഹാളിൽ സെറ്റിയിൽ വന്ന് ഇരുന്നു. അപ്പോഴേക്കും ഗൗരിയും വൃത്തിയുള്ള ഒരു ചുരിദാർ ഇട്ട് ഇറങ്ങി വന്നു.
അവനെ ഒന്ന് നോക്കി പിന്നെ എന്തോ ഓർത്ത പോലെ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി. തിരിച്ച് വന്നവളുടെ കയ്യിൽ ഒരു ഗ്ലാസ്സ് വെള്ളവും ഉണ്ടായിരുന്നു.
" ഇന്നാ ഇത് കുടിക്ക്, വേദനക്ക് ഒരു ആശ്വാസം കിട്ടും. " : ഗ്ലാസ്സ് കണ്ണന് നേരെ നീട്ടി കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു.
അവളുടെ പരിഗണന ഇഷ്ടപ്പെട്ടത് കൊണ്ടോ അതോ വേദന ഉള്ളത് കൊണ്ടോ അവൻ ഒന്നും എതിർക്കാതെ വാങ്ങി കുടിച്ചു.
ഗ്ലാസും വാങ്ങി അടുക്കളയിൽ എത്തി അവിടുത്തെ കതാകും അടച്ച് പൂട്ടി അപ്പോഴേക്കും മുറ്റത്ത് സാബുവിന്റെ ഓട്ടോ വന്ന് നിൽക്കുന്ന ശബ്ദം അവൾ കേട്ടു. പിന്നെ ഒന്നിനും നിൽക്കാതെ വീടും പൂട്ടി അവർ ഓട്ടോയിലേക്ക് കയറി.
ഇവിടെ ആകെ ഒരു ക്ലിനിക്ക് മാത്രമേ ഉള്ളു ചെറിയ ചെറിയ കാര്യങ്ങൾക്ക് എല്ലാവരും അവിടെയാണോ കാണിക്കാർ.ടൗണിലെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോകണോ എന്ന് സാബു തിരക്കിയെങ്കിലും വേണ്ട എന്ന് ആയിരുന്നു കണ്ണന്റെ മറുപടി.
ടൗണിൽ ഒക്കെ വലിയ ഹോസ്പിറ്റലിൽ ആയിരിക്കും എന്നും അവിടെ ഒക്കെ ചെറിയൊരു പനിക്ക് പോലും നല്ല ചികിത്സ ചിലവ് വരും എന്ന് അറിയുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ ഗൗരിയും പിന്നെ ഒന്നും പറയാൻ പോയില്ല.
നേരം മുന്നോട്ട് പോകുന്തോറും കണ്ണന് കൈ വേദന കൂടി കൊണ്ട് ഇരുന്നു. അത് പറഞ്ഞ ഗൗരിയും പേടിക്കും എന്ന് അറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ അവൻ വേദന കടിച്ച് പിടിച്ച് ഇരുന്നു.
കുറച്ച് നിമിഷങ്ങൾക്ക് ഉള്ളിൽ തന്നെ അവർ കവലയിൽ ഉള്ള ക്ലിനിക്കിൽ എത്തി. ഞായറാഴ്ച ആയത് കൊണ്ട് തന്നെ കവലയിലോ മറ്റോ ഒന്നും അധികം തിരക്ക് കണ്ടില്ല.
( പാവം അവർ അറിയുന്നില്ലല്ലോ എല്ലാരും കൂടി അവരെ നാട് കടത്താൻ ഉള്ള മീറ്റിംഗിന് പോയേക്കുവാണെന്ന് )
" ഇത് എന്ത് പറ്റിയതാ....? " : ക്ലിനിക്കിൽ കയറിയതും അവിടെ ഇരുന്ന ഒരു നഴ്സ് കണ്ണനെ മുൻപ് കണ്ടിട്ടുള്ളത് കൊണ്ടും ഗൗരിയുടെയും കണ്ണന്റെയും കാര്യം അറിയുന്നത് കൊണ്ടും വല്ലാത്തൊരു ഭാവത്തിൽ രണ്ട് പേരെയും മാറി മാറി നോക്കി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
" അത് പ്ലാവിന്റെ ചില്ല മുറിക്കാൻ കയറിയപ്പോൾ കയ്യിൽ വെട്ട് കത്തി കൊണ്ടത " : കണ്ണൻ മറുപടി കൊടുക്കാൻ വന്നതും ഗൗരി മറുപടി നൽകിയിരുന്നു.
അതിന് അവളെ ഒന്ന് ഇരുത്തി നോക്കി കൊണ്ട് അവർ അകത്തേക്ക് കയറി.
" അകത്തേക്ക് വരൂ " : അൽപ സമയത്തിനുള്ളിൽ നേരത്തെ കയറി പോയ നേഴ്സ് അവർക്ക് അടുത്തേക്ക് വന്ന് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
" രോഗിയുടെ ഒപ്പം ഒരാൾക്ക് കൂടിയേ കയറാൻ സാധിക്കു. " : മൂന്ന് പേരും കൂടി ഉള്ളിലേക്ക് വരുന്നത് കണ്ട് നേഴ്സ് പറഞ്ഞു.
" ഞാൻ ഇവിടെ കാണും നിങ്ങൾ ചെല്ല്, എന്തെങ്കിലും ആവിശ്യം ഉണ്ടെങ്കിൽ വിളിച്ചാൽ മതി " : മറ്റ് രണ്ട് പേരെയും നോക്കി കൊണ്ട് സാബു പറഞ്ഞു.
അതിന് അവനെ ഒന്ന് നോക്കി കൊണ്ട് കണ്ണൻ ആദ്യം നടന്നു, പിന്നാലെ സാബുവിനെ നോക്കി തലയാട്ടി കൊണ്ട് ഗൗരിയും.
താൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ടും ഒരു എതിർപ്പോ വല്ലയിമയോ കാണിക്കാതെ കണ്ണന്റെ പിറകെ പോയവളെ കണ്ടതും സാബുവിന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചിരി വിടർന്നു.
' ഹാ മല ഉരുകി തുടങ്ങി ' മനസ്സിൽ അതും പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് ഇരിക്കാൻ അനുവദിച്ചിടത്ത് ഇരുന്നു.
" ദാ അങ്ങോട്ട് ഇരുന്നോ " : അകത്തേക്ക് കയറി വന്ന കണ്ണനെ കണ്ട് നേഴ്സ് പറഞ്ഞു.
കണ്ണൻ ഗൗരിയെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞ് നോക്കി നേഴ്സ് ചൂണ്ടി കാണിച്ച പേഷ്യന്റ് സീറ്റിലേക്ക് ഇരുന്നു. അവനിക്ക് പിന്നാലെ തന്നെ ഗൗരിയും വന്ന് നിന്നു.
അത് കണ്ടതും നേരത്തെ കണ്ട നേഴ്സ് മറ്റൊരു നഴ്സിന് കണ്ണ് കാണിച്ചു.
" സിനി ഞാൻ ഈ മുറിവ് ക്ലീൻ ചെയ്യാം നീ ഡ്രസ്സ് ചെയ്യാനുള്ള മരുന്ന് എടുക്ക് " : അതും പറഞ്ഞ് നേഴ്സ് 1 കണ്ണന്റെ മുന്നിൽ വന്ന് നിന്ന് കൊണ്ട് കൈ പിടിച്ച് നോക്കി.
" ഡോക്ടറെ കാണിക്കണ്ടേ ചേച്ചി, ചോര ഒത്തിരി പോയിട്ടുണ്ട് " : ഗൗരി കണ്ണന്റെ കൈ നോക്കി വേവലാതിയോടെ ചോദിച്ചു.
" അതിന്റെ ആവശ്യം ഇല്ല മുറിവ് ഇത്തിരി ആഴത്തിൽ ആണെന്നെ ഉള്ളു അതാ ചോര ഒരുപാട് പോയത്. അതിന് ഡ്രസ്സ് ചെയ്ത മതി ഇതിനായിട്ട് ഇനി ഡോക്ടറെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കേണ്ട കാര്യം ഒന്നും ഇല്ല. പിന്നെ ഇവന് ഇതൊന്നും പുതുമ ഉള്ള കാര്യം അല്ലല്ലോ " : പരമാവതി ഇഷ്ടക്കേട് പുറമെ വരുത്താതെ പറയാൻ ശ്രെമിച്ചു എങ്കിലും പരാജയം ആയിരുന്നു ഫലം.
ആ ശ്രമം പോലും കണ്ണന്റെ സ്വഭാവം അറിയുന്നത് കൊണ്ട് ആയിരുന്നു എന്ന് മാത്രം. ഒക്കെ കേട്ടെങ്കിലും കയ്യിൽ അധികാരിച്ച് വരുന്ന വേദന കൊണ്ടും ഒപ്പം ഗൗരി ഉള്ളത് കൊണ്ടും അവൻ ഒന്നും മിണ്ടാൻ പോയില്ല.
എന്നാൽ അവരുടെ ഇഷ്ടക്കേട് മനസ്സിലാക്കാതെ അവർ പറഞ്ഞതിന് തലയാട്ടുക മാത്രമാണ് ഗൗരി ചെയ്തത്.
പിന്നെ ഡ്രസ്സ് ചെയ്ത് തീരുന്നത് വരെ വേറെ സംസാരം ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഡ്രസ്സ് ചെയ്യുമ്പോഴും മരുന്ന് വെക്കുമ്പോഴും കണ്ണനെക്കാളും ടെൻഷനും പേടിയും വേദനയും ഒക്കെ ഗൗരിയുടെ മുഖത്താണ്. അത് ഒക്കെ കാണുമ്പോൾ ചുറ്റും ഉള്ളതെല്ലാം മറന്ന് കണ്ണൻ അവളെ തന്നെ കണ്ണെടുക്കാതെ നോക്കി ഇരിക്കും, മുറിവിൽ മരുന്ന് ഒഴിക്കുന്ന വേദനയോ ഒന്നും അവൻ അറിയുന്നുണ്ടാവില്ല.
നഴ്സ് രണ്ട് പേരും കണ്ണന്റെ മുറിവ് ഡ്രസ്സ് ചെയ്യുണ്ട് എങ്കിലും അവരുടെ ശ്രദ്ധ മുഴുവനും കണ്ണന്റെയും ഗൗരിയുടെയും മേൽ ആണ്. ചുരുക്കി പറഞ്ഞാൽ ചെയ്യുന്ന ജോലിയേക്കാൾ അവരുടെ ശ്രദ്ധ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന രണ്ട് പേരെയും നിരീക്ഷിക്കുന്നതിൽ ആണ്.
തുടരും..........
#കഥ #തുടർകഥ #mallu stories #പ്രണയം #പ്രണയ കഥ #നോവൽ #തുടർകഥ #പ്രണയം #love #trending
