വായനമുറി

. #Government_of_UP

.ഇനിയുണ്ടാകുമോ 💗🌿 54 . . അന്ന് നടന്ന ആ സംസാരത്തിനു ശേഷം അവർ ഒരുബാട് അടുത്ത്. പ്രീതിക്കു അവനില്ലാതെ പറ്റില്ല എന്നൊരു വക്കത്തിയപ്പോൾ അവൾ പയ്യെ ജിത്തിന്റെ അടുക്കലേക്ക് നടന്നു. റൂമിൽ ഇരുന്നു എന്തോ പണിയിലായൊരുന്ന ജിത്തിനെ ഇമ വെട്ടാത്തെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന പ്രതിയെ ശ്രദ്ധിച്ചു കൊണ്ട് ജിത്തു പയ്യെ കയ്യയച്ചു. "ഹ്മ്മ് എന്തെ.. നിനക്കിനി എന്റെ കിഡ്നി വല്ലതും വേണോ..." "ഹ്മ്മ് ഹ്മ്മ്മ്..." ഒന്നും പറയാതെ മൂളുക മാത്രം ചെയ്തവളെ കാണെ ജിത്തു ഞെട്ടലോടെ എഴുന്നേറ്റു അവളുടെ അടുക്കലേക്കോടി. അവളുടെ മുഖം കയ്യിലെടുത്തു തല എല്ലാം പരിശോധിക്കാൻ തുടങ്ങി. "എന്താണ്.... " ദേഷ്യത്തോടെ കൈ തട്ടി മാറ്റി കൊണ്ട് അവൾ അവനെ നോക്കി പഠിപ്പിച്ചത് അവൻ സ്ക്രൂ ഡ്രൈവർ കറക്കി കൊണ്ട് പുറകിലേക്ക് നടന്നു കൊണ്ട് മേശയിൽ ചാരി അവളെ ഉറ്റു നോക്കി.. "തലയ്ക്കു എന്തേലും പറ്റിയോ എന്ന് നോക്കിയതാ... ഹ്മ്മ് എന്താ ഉദ്ദേശം... " കാലു മടക്കി സ്ക്രൂ ഡ്രൈവർ മേശയിൽ കുത്തി കൊണ്ട് ജിത്തു അവളെ ഉറ്റു നോക്കി കൊണ്ടിരിന്നു.. "അത് പിന്നെ...." "പിന്നെ....." നാണത്തോടെ ഒന്നും പറയാതെ വാതിൽ ഇല്ലാത്ത ഇല്ലാത്ത ചളി തൂത്തു തുടക്കുന്നവളെ കാണെ. ജിത്തു കാണാൻ പറ്റാത്തത് എന്തോ കണ്ട പോലെ വാ പൊളിച്ചു നിന്നു. "ഇതൊരു വലിയ കാര്യം ആണ്... " "അതെനിക്ക് മനസ്സിലായി.... എന്റെ ക്രെഡിറ്റ്‌ കാർഡിൽ ഉള്ള ക്യാഷ് എനിക്ക് തെരാൻ പറ്റു. ബാങ്ക് ഒന്നും അടിച്ചോണ്ടു വരാൻ പറയരുത്..." "അയ്യേ... എന്തൊരു കഷ്ടമാണ് ഇത്..." നീ പറയു കേൾക്കട്ടെ... " "എനിക്കൊരാളെ ഇഷ്ടം ആണ്...." "ഇഷ്ടമോ....." "ഒന്ന് മെല്ലെ പറ... " അവളുടെ പറച്ചിൽ കണ്ണെല്ലാം പുറത്തേക്കു തള്ളി നിൽക്കുന്നവന്റെ പാ പൊത്തി പിടിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. ഭാഗ്യം ഉണർന്നിട്ടില്ല... സോഫയിൽ മലർന്നു കിടന്നു ഉറങ്ങുന്ന പ്രവീണിനെ നോക്കി കൊണ്ട് അശോസിച്ചു. "നീ ഒച്ച വേച്ചു എല്ലാവരെയും അറിയിക്കോ... ഹ്മ്മ് എനിക്കൊരാളെ ഇഷ്ട്ട.രണ്ടു മാസം ആയി തുടങ്ങീട്ട്. എനിക്ക് വലിയ ഇഷ്ടം ആണ് അവനില്ലാതെ എനിക്ക് പറ്റില്ല..." അവൾ പറയുന്നതൊന്നും ചെവിയിൽ കേറാതെ ജിത്തു vaa പൊത്തി ഒരേ നിൽപ്പാങ്ങനെ നിന്നു. അത് കൊണ്ടവനെ പിടിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ ചുണ്ട് കൂർപ്പിച്ചു. "കുറച്ചു മാസം മുന്നേ നിങ്ങളെ ബാറിൽ നിന്നു നോക്കിയപ്പോൾ എന്നെ തള്ളിയിട്ടു കൊണ്ട് നിങ്ങൾ ഓടിയില്ലേ. അപ്പോൾ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു ചെറുക്കൻ..." "അവിടെ.. ഏതു ചെറുക്കൻ എപ്പോ തള്ളി..." "ഹാ എങ്ങനെ ഓർമ ഉണ്ടാവാം ആന്റണി അടിച്ചു നെറുകിൽ കെയറിയിട്ടല്ലേ നിങ്ങൾ ഒക്കെ ബാറിൽ നിന്നിറങ്ങിയാ ഒന്നും ഓർമ കാണില്ല.." ദേഷ്യത്തോടെ അവനെ പുറകിലേക്ക് തള്ളി കൊണ്ട് പ്രീതി റൂമിൽ നിന്നിറങ്ങി പോയിട്ടും ഒന്നും പറയാൻ കഴിയാതെ ജിത്തങ്ങനെ തരിച്ചു നിന്നു. അടുത്ത ദിവസം അവളെ സ്റ്റാൻഡിൽ ഇറക്കി വിട്ടതിനു ശേഷം അവൻ അവളെ അടുത്തേക്ക് വിളിച്ചു. ഹെൽമെറ്റ്‌ തലയിൽ നിന്നൂരി. "എന്നാലും ആരാണാവോ ആ ഒരു കെധിയും ഇല്ലാത്തവൻ.." "അത് ഞാൻ പറഞ്ഞു തെരുന്നില്ല.." "അല്ല പറയടോ... ഞാൻ കേൾക്കട്ടെ..." "ഇല്ല പറയില്ല... മോനിപ്പോൾ ജോലിക്ക് വിട്ടോ... " ദേഷ്യത്തോടെ അവന്റെ കയ്യിലെ ഹെൽമെറ്റ്‌ എടുത്തു അവന്റെ തലയിലേക്ക് ഇട്ടു ഒരു തട്ട് തട്ടി കൊണ്ട് അവൾ അവനെ പറഞ്ഞയക്കാൻ നോക്കിയതും. ജിത്തിന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു കള്ള ചിരി വിരിഞ്ഞു. "നീ പറയുന്നോ അതൊ ഞാൻ പറയണോ..." അവന്റെ പറച്ചിൽ കേട്ടു ഞെട്ടലോടെ പ്രീതി അവന്റെ കയ്യിൽ ഒന്ന് നുള്ളി. "എടാ കെളവ.. ചതിക്കല്ലേ നീ..." "എന്ന നീ പറ.. വേണ്ട നീ കാണിച്ചു തെന്ന മതി. ഞാനമ്മൾക്ക് രണ്ടാൾക്കും ഇന്നവനെ മീറ്റ് ചെയ്യാം.." "അയ്യോ അതൊന്നും പറ്റില്ല...." "അതൊക്കെ പറ്റും.നീ വിളി.." അങ്ങനെ വാശി പിടിച്ചു കാര്യം സമ്മതിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് അവർ രണ്ടു പേരും അടുത്തുള്ള കഫെയിലേക്ക് വിട്ടു. കൂടെ ജിത്തു ഉള്ള കാര്യം അവനോടു പറയരുതെന്ന് അവൻ പ്രത്യേകം പറഞ്ഞിരുന്നു. അവൻ എത്താം എന്ന് പറഞ്ഞ സമയം അടുക്കും തോറും പ്രീതിയുടെ നെഞ്ചിൽ പെരുമ്പാറ മുയങ്ങാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. കാഫെയുടെ മുന്നിലായി ഒരു ബുള്ളറ്റ് വന്നു നിറുത്തിയതും പ്രീതി ആവേശത്തോടെ നോക്കി. അതെ സമയം ചെറിയ ചാറ്റാലിൽ നിന്നു പേരും മഴ പെയ്തു തുടങ്ങിയിരുന്നു.. പെട്ടന്ന് മായ നനയാതിരിക്കാൻ ഓടി കിതച്ചു കൊണ്ട് ആൽബർട്ട് കഫയിലേക്ക് കയറി. അവനെ കണ്ടതും പ്രീതി തല ചെരിച്ചു ജിത്തിനെ നോക്കി ഫോണിൽ എന്തോ കാര്യമായി ചെയ്യുന്ന തിരക്കിൽ ആണ് അവൻ. അവൾ മുട്ടും കൈ കൊണ്ട് അവനെ ഒന്ന് തട്ടി. "ദ്ദേ... അവൻ വന്നു..." അവളുടെ പറച്ചിൽ കേട്ടു തല ഉയർത്തി നോക്കിയ ജിത്തിന്റെ മനസ്സിൽ വെള്ളിടി വെട്ടി. അതെ അവസ്ഥയിൽ ആയിരുന്നു ആൽബർട്ട്. രണ്ടു പേരും പരസ്പരം നോക്കി നിൽക്കെ.ആകാശം ഇരുണ്ടു കൂടി വലിയ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു ഇടി അവിടെ മുയങ്ങി. (തുടരും) എപ്പടി ഇറുക്ക്‌ എന്ന് പറയണേ. ആരും ഒന്നും പറയാറില്ല അതാ പറയുന്നേ അഭിപ്രായം അറിയിക്കണേ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📚 വായന മുറി ✔️ #വായനമുറി

.ഇനിയുണ്ടാകുമോ 🌿💗 53 . . "ജീവയോ... " പ്രവീൺ പേര് പറഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ എല്ലാവരും ഞെട്ടി പോയിരുന്നു. "അതെ ജീവ..." പ്രവീൺ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.. നമ്മൾ റൂം എടുത്തിരുന്നു അതെ ഫ്ലാറ്റ് നിന്ന സ്ട്രീറ്റ്റിൽ ആയിരുന്നു അവനും ഗാങ്ങും താങ്ങിയിരുന്നത്. അന്ന് നമ്മൾ തിരികെ നാട്ടിലേക്കു kayatty വിട്ട പ്രീതിയെ രാത്രി ബാറിൽ നിന്നിറങ്ങി നാലാളും തീരെ പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല.. "നീ എന്താ ഇവിടെ..." പ്രവീണിന്റെ ചോദ്യം കേട്ടു. പ്രീതി പുച്ഛത്തോടെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. "ഒരു exam ഉണ്ടായിരുന്നു അറ്റന്റ് ചെയ്യാൻ. ടീച്ചർ പെട്ടന്ന് അത് നാളതേക്ക് മാറ്റി വച്ചു. അതോണ്ട് പിന്നെ അടുത്ത സ്റ്റോപ്പിൽ ഇറങ്ങി ഇവിടേക്ക് റചിരിക്കേണ്ടി വന്നു. ഓ അങ്ങനെ.. "എന്ന വായോ വീട്ടിലോട്ടു പോകാം അല്ലേട..." പ്രവീന്റെ നെഞ്ച് പട പട ഇടിക്കുമ്പോഴും അവൻ ഇളിച്ചോണ്ട് പ്രീതിയുടെ തോളിലൂടെ കയ്യിട്ടു. തിരിഞ്ഞു ബാക്കി മൂന്നണ്ണത്തിനെ നോക്കിയതും. അവർ ഞാൻ ഒന്നും അറിഞ്ഞില്ല രാമ നാരായണ എന്ന മറ്റേ മുന്നേ നടന്നു. "സാന്മാർ ഒന്ന് നിന്നെ... " "അത് വേണോ കൊച്ചു തമ്പ്രാട്ടി... " "അത് വേണം..." അവരെ നോക്കി ഷർട്ടിന്റെ കൈ എല്ലാം അവളൊന്നു മടക്കി വച്ചു കലിയോടെ മുന്നോട്ടു കാല് വെച്ചപ്പോയെക്കും അവളെ തള്ളി മാറ്റി നാലാളും ജീവൻ കൊണ്ടോടി.. ഒറ്റത്തിനിടെ പ്രവീണിന്റെ കൈ തട്ടി. പ്രീതിയുടെ അടിയൊന്നു തട്ടി അവൾ ഒരു ദിശയിലേക്ക് തെറിച്ചു പോയി. അവർക്കിടയിൽ കുത്തി ഒലിക്കുന്ന ചോലയിലേക്ക് അവൾ അടി തെറ്റിയത് എന്തോ അവളെ പുറകോട്ടു വലിച്ചു. തന്നെ രക്ഷിച്ച വ്യക്തിയെ കാണാൻ കണ്ണ് വലിച്ചു തുറന്ന പ്രീതിയുടെ കണ്ണ് ഇപ്പോൾ പുറത്തു വരും എന്ന മട്ടായിരുന്നു. തന്നെ ഉറ്റു നോക്കുന്ന പീലി നിറഞ്ഞ കാപ്പി കണ്ണ് അവളുടെ ഹൃദയത്തിലേക്കു തറക്കും പോലെ തോന്നി അവൾക്കു. കൂടാതെ അവന്റെ ക്ലീൻ ഷേവ് ചെയ്ത ഇരു നിറത്തിലുള്ള മുഖവും എവിടെ നിന്നോ അടിക്കുന്ന കാറ്റിൽ അവന്റെ മുഖത്തെക്കു തെന്നി വീയുന്ന നീളൻ മുടിയും അവൾ കണ്ണിമ വെട്ടാതെ നോക്കി നിന്നു പോയി. "എന്തേലും പറ്റിയോ... ഹലോ..." അവനെന്തെല്ലാമോ പറയുന്നെണ്ടെന്നു തോനുന്നു പക്ഷെ എന്റെ കണ്ണും മനസ്സും അവനിൽ തറഞ്ഞു പോയിരുന്നു. മുട്ടോളം കയറ്റി വെച്ച ഇളം നീല നിറത്തിലുള്ള ഷർട്ട് ആണ് ധരിച്ചിട്ടുള്ളത്. തന്റെ മുഖത്തേക്ക് ഉറ്റു നോക്ക് നിൽക്കുന്ന ആ ഉണ്ടക്കണ്ണു ഒരുവേള അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് തറഞ്ഞു കയറിപോയിരുന്നു. കഷ്ടിച്ച് കൈമുറ്റോളം നീണ്ടു നിൽക്കുന്ന നീളൻ മുടിയും ആരെയും മയക്കുന്ന ആ പൂച്ചകണ്ണും പാല് പോലെ വെളുത്ത നിറവും ഉള്ള ആ പെണ്ണിന്റെ മേലെ നിന്നു അവനിക്കു കണ്ണെടുക്കാൻ സാധിച്ചില്ല. പെട്ടന്ന് ആരോ വന്നവളെ പിറകോട്ടു വലിച്ചു കൊണ്ട് പോയപ്പോൾ ആണ് അവൾ സ്വബോധത്തിലേക്കു വന്നത്. "ആരെ നെഞ്ഞതാടി കിടണ്ണു തള്ളുന്നത്... " ദേഷ്യത്തോടെ അവളുടെ കൈ പിടിച്ചു വലിച്ചു കൊണ്ട് പ്രവീൺ അലറിയതും പ്രീതിയുടെ നെഞ്ചോന്നു കാളി.. അവന്റെ ഈർഷ്യത്തോടെ ഉള്ള നോട്ടം ആ ചെറുക്കന്റെ മേലേക്ക് തറച്ചു നിൽക്കുന്നത് കണ്ടു അവളെ അവനെ അവിടെ വലിച്ചു കൊണ്ട് പോയി. പക്ഷെ കാപ്പി കണ്ണ് അവളുടെ മനസ്സിൽ നിന്നു ഇറങ്ങി പോയില്ല.പിറകിൽ നിന്നു ആ കാണു മാടി വിളിക്കുന്ന പോലെ തോന്നി അവൾക്കു. പ്രവീണിന്റെ കൂടെ യാഥാർഷികം ആയി നടക്കുമ്പോൾ അവൾ ഒന്നൂടെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. ഇല്ല പോയിരിക്കുന്നു അവൻ നിന്ന സ്ഥലം ശൂന്യമായിരിക്കുന്നു.. അന്ന് രാത്രി നിദ്ര ദേവി അവളെ തയുകി എത്തിയില്ല.എന്നാലും ആ കടും കാപ്പി കണ്ണുകൾ ആരായിരിക്കും അവൻ. ഒന്ന് പേര് പോലും ചോദിക്കാൻ പറ്റിയില്ല. ദുഷ്ടൻ പേര് ചോദിക്കാൻ എങ്കിലും ഉള്ള സവകാശം തന്നിരുന്നെങ്കിൽ. പിന്നെ എപ്പോഴാ ഉറങ്ങി പോയത് എന്നറിഞ്ഞില്ല.നന്നേ വഴുക്കി ആണ് എഴുന്നേറ്റത്. പിന്നെ മാറ്റണോ ചായ കുടിക്കണോ എന്നും സമയം കിട്ടിയില്ല.പിന്നെ ജിത്തിന്റെ പിറകെ ഇരുന്നു സ്റ്റാൻഡിലേക്ക് പെട്ടന്ന് വിട്ടു. ശരി എന്ന സൂക്ഷിച്ചു പൊട്ടോ... ആ ശരി.. ഇത് വെച്ചോ... എന്തിനു.. വാങ്ങടി... രാവിലെ ചായ കുടിച്ചോ നീ അവിടെ പോയി കുടിച്ചോ... ദേഷ്യത്തോടെ കയ്യിലെ ക്യാഷ് അവളുടെ കയ്യിൽ വച്ചു കൊടുത്തു. ജിത്തു അവിടെ നിന്നു പെട്ടന്ന് പോയി. അവന്റെ പോക്ക് നോക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അടുത്ത് വന്ന ബസ്സിൽ കയറി.നേരെ കോളേജിലേക്കു പോയി. ചെന്നൈലെ ബസ്സിൽ കയറിയപ്പോൾ അല്ലെ മനസ്സിലായെ ഇതിലും നല്ലത് നാട്ടിലെ ബസ് തന്നെ ആണന്നു.ഇതൊരു മാതിരി.. കോളേജിന്റെ കുറച്ചു ദൂരെ ആയാണ് ബസ് നിറുത്തിയത്.അവിടെ നിന്നു കോളേജ് നു മുന്നിലെ കുഞ്ഞി കടയിലേക്ക് വച്ചു പിടിച്ചു. മനസ്സ് മുഴുവൻ ആ കാപ്പി കണ്ണിൽ ആയിരുന്നു ചായ കടയിൽ എല്ലായപ്പോഴത്തെയും പോലെ അത്യാവിശം ആളുകൾ തന്നെ ഉണ്ട് അവർക്കിടയിലൂടെ കൌണ്ടറിലേക്ക് പയ്യെ ഞാൻ നടന്നു.കൌണ്ടർ കാലി ആയി കണ്ടതും ഒരു സമാധാനം. "അണ്ണാ ഒരു ടീ..." ഓർഡർ കൊടുത്തു അൽപ്പം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ ചായ കൊടുന്നു വച്ചു.കയ്യിൽ ഫോൺ പൊക്കിട്ടിലേക്ക് തിരുകി ചായ എടുക്കാൻ നിന്നതും ഒരു ടാറ്റൂ അടിച്ച കൈ വന്നു ചായ അങ്ങു കൊണ്ടുപോയി. "എന്റെ ചായ...." ദേഷ്യത്തോടെ ബാഗ് തോളിലേക്കു വലിച്ചിട്ടു കൊണ്ട് തിരിഞ്ഞു അവന്റെ കൈ പിടിച്ചു ഒറ്റ വലി. "എന്റെ ചായ വെക്കടാ... " "ഹാ...." ചായ തിരിച്ചു വാങ്ങാൻ നിൽക്കെ തല ഉയർത്തി അവനെ നോക്കിയതും പ്രീതിയുടെ കണ്ണൊന്നു വിടർന്നു. "ചേട്ടൻ എന്താ ഇവിടെ..." തന്റെ മുന്നിലായി തന്നെ ഉറ്റു നോക്കി നിൽക്കുന്ന കാപ്പി കണ്ണുകൾ കാണെ. അടിവയറ്റിൽ മഞ്ഞു വീയുന്ന സുഖം തോന്നി പ്രീതിക്കു. "എടി കുട്ടി ഇതാ ഉൻ ടീ... " "ചായ എന്റെ അല്ലായിരുന്നല്ലേ.. സോറി... " ചായക്കുള്ള ക്യാഷ് കൊടുത്തു അവനെ ഫേസ് ചെയ്യാൻ കഴിയാതെ പ്രീതി ഇറങ്ങി ഓടി. അവളുടെ പോക്ക് കണ്ടു അവന്റെ ചുണ്ടിലായി അറിയാതെ ഒരു ചിരി വിരിഞ്ഞു. തന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ആ മുഖം കുത്തി കയറുന്ന പോലെ. പെട്ടന്ന് തിരികെ ഓടിയ പ്രീതി തിരിച്ചു ഓടി വരുന്നത് കണ്ടു. അവന്റെ കണ്ണൊന്നു വിടർന്നു. "പിന്നെ എന്താ പേര്..." "ഹേ... " "പേരെ... എന്റെ പ്രീതി എന്ന... " "ഞാൻ ആൽബർട്ട്." "ആൽബർട്ട്!!!. " പെട്ടന്ന് അവനെ പോലെ തന്നെ ഒരാൾ അകത്തേക്ക് കയറി വന്നതും പ്രീതിയുടെ കണ്ണ് തള്ളി. "ഇത്.. ഇത്.... " "അദ്വൈത്.. ഇവന്റെ ട്വിൻ ബ്രദർ ആണ്.." (തുടരും) എങ്ങനെ ഉണ്ട്...അഭിപ്രായം പറയു.. #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #📔 കഥ #📚 വായന മുറി ✔️ #വായനമുറി

.ഇനിയുണ്ടാകുമോ 🌿💗 51 .... അരികെ ഇരുന്ന പാട്ടി വിളിച്ചപ്പോൾ ആണ് ഓർമകളിൽ നിന്നു പയ്യെ ഉണർന്നത്... "ഇതു ദാൻ കേരള സ്റ്റേഷൻതാനേ പയ്യ.... " ആ അമ്മയുടെ സംസാരം കേട്ടാണ് ഞാൻ പുറത്തേക്കു നോക്കിയത്. അതെ സ്റ്റേഷൻ എത്തിയിരിക്കുന്നു.എത്ര പെട്ടാന്നാണ്. ഒന്ന് കണ്ണടച്ചതെ ഓർമ ഒള്ളു. ഇടക്കെപോയോ സംസാരത്തിൽ ആ അമ്മയോട് ഇറങ്ങാൻ പോകുന്ന സ്റ്റേഷനെ പറ്റി പറഞ്ഞത് എത്രയോ നന്നായി എന്ന് തോന്നി.. "താങ്ക് യൂ മാ.." "ഹ്മ്മ്... ഹ്മ്മ്‌... പാത്തു ഇരുടാ കണ്ണാ..." ചിരിയോടെ പാട്ടിയെ നോക്കി ഇറങ്ങുമ്പോൾ ആണ് അവർ എന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചതു. "എന്നമ്മ.." "ഉന്ന പാത്ത,എൻ പയ്യനെ ന്യാഭാഗം വരുദു,ഇത് കൈ ളാ വാങ്കി, ധൈര്യമാ പോ.. .." "സെരി അമ്മ.. വിധി ഇരുന്താ, നമ്മ തീരുമ്പ സന്ധിക്കലാം. " "കടവുളേ.. ഇന്ത കോളുന്ദിനെ കാപ്പാത്തിടെ." ഭാഗടുത്തു പുറത്തേക്കിറങ്ങുമ്പോൾ എന്നെ കാതെന്ന പോലെ മൂവരും സ്റ്റേഷനിൽ നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു.എന്നെ കണ്ടതും സീറ്റിൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റു അവർ തന്റെ അടുത്തേക്ക് പയ്യെ നടന്നു വന്നു. "യാത്ര എങ്ങനെ ഉണ്ടായിരുന്നു.." കയ്യിൽ ഇരുന്ന ബാഗ് ആൽബർട്ട് കയ്യിലെടുക്കുമ്പോൾ അവനെ ഒന്ന് നോക്കി കൊണ്ട് ആദി ചോദിച്ചതു. "ഹ്മ്മ് കുഴപ്പം ഒന്നും മില്ലട.ലോക്കൽ കമ്പർട്മെന്റ് അല്ലാത്തത് കൊണ്ട് സീറ്റിന്റെ പ്രശ്നം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.." "ഇതിൽ ഒന്നും മില്ലടെ..." ചോദ്യം കേട്ടു തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ കയ്യിലെ ബാഗ് എടുത്തു ഉയർത്തി കൊണ്ട് അലക്സ്‌ന്റെ ചോദ്യം കേട്ടു ഞാൻ സംശയത്തോടെ അവനെ നോക്കി. അതിനു അവൻ അവന്റെ മുപ്പത്തി രണ്ടു പല്ലും കാണിച്ചു ചിരിച്ചതും.കാര്യം മനസ്സിലായി ഞാൻ അവന്റെ തലയിൽ ചെറുതായൊന്നു കിഴുകി.. "അതിൽ എന്റെ അലക്കാനുള്ള ഡ്രസ്സ്‌ ആണ് കൊണ്ട് പോയിക്കോ അലക്കി തെന്നേച്ച മതി..." "അയ്യടാ തന്നേ അങ്ങു അൽകിയെച്ച മതി..." "ഓ... എങ്കിൽ ഇതിൽ വേറെ ഒരു സാനം ഉണ്ട്.. "എങ്കിൽ ഞാൻ അലക്കി കോളാം.." പറഞ്ഞു തീരും മുന്നേ തിരികെ വാങ്ങിയ പെട്ടി കൊണ്ട് അവൻ ഓടിയിരുന്നു.. അവന്റെ പുറകെ ഓടുമ്പോൾ.. പിറകെ നിന്നു ട്രെയിൻ സ്റ്റാർട്ട്‌ ആയ ശബ്ദം സ്റ്റേഷൻ മുഴുകെ പരന്നു തുടങ്ങി. "ഹ്മ്മ്... എന്താ നിനക്ക് പറയാൻ ഉള്ളെ... " കാർ ഹൈവേയിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ ആണ് നിശബ്ദത്തയെ മുറിച്ചു കൊണ്ട് ജിത്തു ചോദിച്ചത്. "പറയാൻ ഉള്ളതൊന്നും ചില്ലറ കാര്യങ്ങളല്ല... ഇതും പറയുമ്പോൾ നമ്മുക്ക് നമ്മുടെ ചെന്നൈ ലൈഫ് ഒന്ന് പോടീ തട്ടി എടുകേണ്ടതുണ്ട്..." "ചെന്നൈ..." "അതെ ചെന്നൈ ഐ പി സ് പടിക്കാൻ എന്ന പേരിൽ ചെന്നൈയിലേക്ക് പോയ എന്റെ പിന്നാലെ കൂടി.ഞമ്മൾ നാലു പേരൂടെ ഉണ്ടാക്കിയ ആ ചുവന്ന ജീവിതത്തിന്റെ ഓർമ.." ➿➿➿➿➿➿➿➿➿➿➿➿➿ ഐ പി സ് എടുക്കുമ്പോൾ ആകെ ഒരു ആഗ്രഹം നാട്ടിൽ നിന്നു മാറി നിൽക്കുക എന്ന് മാത്രമായിരുന്നു. അതിനു കൂട്ടെന്നോണം എന്നെ അമിതമായി പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് ഇവരും. അങ്ങനെ ചെന്നൈയിൽ തന്നെ അത്യാവിശം വലിയൊരു ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ൽ ഐ പി സ് പഠിക്കാൻ ഞാൻ കയറിയപ്പോൾ. എന്റെ അതെ സ്പോട്ടിൽ ഓരോ ഷോപ്പിലായി അവർ ജോലിക്കും കയറി.. അങ്ങനെ വീട്ടിൽ നിന്നു പഠിക്കാനെന്നും ജോലിക്കെന്നും പറഞ്ഞു നാട്ടിൽ നിന്നു മുങ്ങി നമ്മൾ നാലു പേരും നിന്നത് ഒരേ ഫ്ലാറ്റിലെ ഒരേ മുറിയിൽ ആയിരുന്നു. ഈ സുവർണ ജീവിതം തുടങ്ങിയതിന്റെ മൂന്നാമത്തെ ദിവസം ആണ് ആണ് കഥ മാറി തുടങ്ങിയത്. അന്ന് ആ ദിവസം റൂമിലെ കാളിങ് ബെൽ അടിച്ചപ്പോൾ ചുമ്മാ സോഫയിൽ കപ്പലണ്ടി കുറിച്ചോണ്ടിരുന്ന ഞാൻ സംശയത്തോടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി. "നിങ്ങൾ ആരേലും ഫുഡ്‌ ഓർഡർ ചെയ്തിരുന്നോടാ.." "ഇല്ലല്ലോ " "പിന്നെ ആര്. എന്തേലും ഡെലിവറി ഉണ്ടോ.." "അതിനു ഇവിടെ ആരേലും എന്തേലും വാങ്ങാറുണ്ടോ..." "നിക്കേ നിക്കേ ചിലപ്പോൾ എന്റെ ഹെഡ്സെറ്റ് ആയിരിക്കും ഞാൻ തുറാന്നോളാം.." എല്ലാവരും ഓരോ മൂലയിൽ ഇരുന്നു ചടപ്പോടെ ആരായിരിക്കും എന്ന രീതിയിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ ആണ്.കുളിമുറിയിൽ നിന്നു ഒരു ബാത്‌ടവൽ ധരിച്ചു കൊണ്ട് ജിത്തു ഇറങ്ങി വന്നതു.. "എടാ വല്ല ഷർട്ടും ഇട്ടിട്ടു പോയി തുറക്കെടാ...." "നീ ഒന്ന് പോയിർക്ക ഡെലിവറി വാങ്ങാൻ ഞാൻ കോമാടും സുട്ടൊക്കെ ഇടണോ.." ഡ്രസ്സ് മാറ്റാൻ ഉള്ള മടിക്കൊണ്ട് ആദിയെ തെറി വിളിച്ചു കൊണ്ട് വാതിൽ തുറന്ന ജിത്തു ഡോർ തുറക്കാനായി പുറത്തേക്ക് പോയി.. വാതിൽ തുറന്നു കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞിട്ടു ശബ്ദം ഒന്നും കേൾക്കാതെ ആയതും.. ടീവി ശബ്ദം കുറച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ ഒന്നൂടെ പുറത്തേക്കു ചെവി കോർത്തു... "ആരാടാ.... " "നീ തന്നെ വന്നു നോക്കടെ...." അവന്റെ പറച്ചിൽ കേട്ടു സോഫയിൽ ഇരിക്കാൻ പോയ പ്രവീൺ പിറുത് കൊണ്ട് പുറത്തേക്കു നടന്നു വന്നു. കൂടെ കാര്യമാ അറിയാനുള്ള തിടുക്കത്തിൽ ബാക്കിയുള്ളവരും.. എന്നാൽ പുറത്തു നിൽക്കുന്ന വ്യക്തിയാണ് കണ്ടവരുടെയും നിന്നവരുടെയും കിളി ഒരു പോലെ പാറി... "പ്രീതി നീയോ...." പുറത്തു അവരെ എല്ലാം നോക്കി സുട്ടകേസ്‌ എല്ലാം പിടിച്ചു ഇളിച്ചോണ്ട് നിക്കുന്നവളെ കാണെ എന്റെ മാത്രമല്ല എല്ലാവരുടെയും കിളി ഒരുപോലെ പാറി. (തുടരും) ആരാണ് പ്രീതി.എന്തിനാണ് അവൾ വന്നത് ഇനി എന്തെല്ലാം സംഭവിക്കും എന്നൊക്കെ അറിയാൻ താല്പര്യം ഉണ്ടൊ 😌. പറയാൻ മറക്കല്ലേ.ലൈക്‌ ചെയ്യണേ 💗(NB: എനിക്ക് തമിഴ് അറിയത്തില്ല അതോണ്ട് ഫുൾ പൊട്ടത്തരം ആകും ഷെമിക്കണം 😩🙌🏻) #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📚 വായന മുറി ✔️ #വായനമുറി