ഭൂമിക 2💗 12. . . . . ഡയറിയിലെ ഓരോ താളുകൾ മറിയുമ്പോഴും പാറുവിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരുതരം അങ്കലാപ്പു നിറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. /_,_,തിങ്കൾ: എന്റെ കുട്ടൂസേ., ഇന്ന് അമ്പാടിയിലെ നീലകൊമ്പന്റെ പിറന്നാൾ ആയിരുന്നു, ഒരുതരത്തിൽ നോക്കിയാൽ പുള്ളിക്കാരൻ എന്റെ കാലനായി രൂപം പ്രാപിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും പുള്ളിക്കാരൻ ഇല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ഈ ജന്മം എന്റെ കിച്ചേട്ടനെ കാണുമായിരുന്നൊ.ഹ്മ്മ് ഇല്ലാ... ഇന്ന് ഉച്ചക്ക് ആരും കാണാതെ ഞാനും കാഞ്ചനയും സ്കൂളിൽ നിന്നു ചാടി. അമ്പാടി മനയുടെ പുറകു വശത്തെ ആനതറയിലേക്ക് നമ്മൾ രണ്ടും വച്ചു പിടിച്ചു. "പ്രശ്നമാവുമോ ഭൂമി..." "ഒരു പ്രഷ്ണവും ഇല്ല മോളെ... നീ ഇങ്ങു വായോ.." ആനതറക്കരിക്കെയുള്ള മതിലിനു പുറകിൽ നിന്നും പുറത്തേക്കു തലഴിട്ടു നോക്കുമ്പോൾ തറയിൽ നീലകൊമ്പൻ കുളിച്ചൊരുങ്ങി കുട്ടപ്പനായി നിൽക്കുന്നുണ്ട്. ചട്ടക്കാരൻ നായരെ ആണേൽ അവിടെ എങ്ങും കാണുന്നുമില്ല... "എടി ഇത് തന്നെയാ പറ്റിയ സമയം..." കുണുങ്ങി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഭൂമി മുന്നിൽ ഓടുമ്പോൾ കാഞ്ചനയുണ് പിറകെ പോയി.. ആന തറയുടെ തൊട്ടാരികെ കൊമ്പന്റെ തുമ്പികൈക്കു മുന്നിലായി നിന്നു അവനെ നോക്കി കുണുങ്ങി ചിരച്ചവൾ അവന്റെ കയ്യിൽ മൃതുവായി തലോടി.. "എന്റെ കുട്ടാ നിന്നെ എത്ര സ്തുതിച്ചാലും മതി വരില്ല നീയേ മുത്താ.. പിന്നെ നിനക്ക് ഞാനൊരു സമ്മാനം കരുതിയിട്ടുണ്ട് കുറച്ചേ ഒള്ളൂട്ടോ.." തൂലിലെ ബാഗിൽ നിന്നു ഒരു പറ്റു പഴം പുറത്തെടുത്തവൾ കാഞ്ചനയെ നോക്കിയതും അവളിതെപ്പൊ എന്നാ പോലെ നിക്കാണ്. "കഞ്ഞി പുരയിൽ നിന്നും കണ്ടതാ..." "ഹെ....." കണ്ണിറുക്കി കൊണ്ടുള്ള അവളുടെ പറച്ചിൽ കേട്ടു കാഞ്ചനയുടെ വാ പൊളിഞ്ഞു.. ചിരിയോടെ കയ്യിലുള്ള പഴങ്ങൾ എല്ലാം കൊമ്പന്റെ വായിലേക്ക് വച്ചു കൊടുക്കുമ്പോൾ എന്തോ വെല്യ സന്തോഷം അനുഭവപ്പെട്ടു. "ആര അവിടെ..." ദൂരെ നിന്നു ചാറ്റക്കാരൻ ദേഷ്യത്തോടെ അലറിക്കൊണ്ട് അവിടെക്കു ഓടി വരുന്നത് കണ്ടു രണ്ടും തിരിഞ്ഞോടി. മതിലിനപ്പുറം കടന്നു അമ്പാടി മനയുടെ മതില് ചാടാൻ നിന്നപ്പോയെക്കും ശബ്ദം കേട്ടു മഹാദേവൻ പുറത്തിറങ്ങിയിരുന്നു. "എന്താ നായരെ ഒരു ശബ്ദം... " "ആരോ കൊമ്പന്റെ അടുത്ത് ഇത്രയും നേരം ഉണ്ടായിരുന്നു രണ്ടു കുട്ടികൾ ആണന്നു തോനുന്നു.." "ഓ ഹോ ഈ പ്രായത്തിലെ.. തന്തയില്ലാത്തതിന്റെയാ രണ്ടിനേം പൊക്കി എന്റെ കാലടിയിൽ കൊണ്ട് വരണം വെറുതെ വിടരുത്.. നശൂലങ്ങൾ..." പുറത്തെ ഉച്ചപ്പാട് കേട്ടു അപ്പോയെക്കും മനയിലെ ആളുകൾ എല്ലാം പുറത്തെത്തിയിരുന്നു.. "ചതിച്ചല്ലോ... ദേവ്യേ പെട്ടോ... " "നിന്നോട് ഞാൻ അപ്പളേ പറഞ്ഞതല്ലേ... തീർന്നു ഇന്നച്ചൻ എന്നെ കൊല്ലും..." മതിലിനടുത്തെ കുഞ്ഞി മരത്തിനു മറവിൽ ഒളിച്ചു നിക്കുമ്പോ ഭൂമിയും കാഞ്ചനയും ആകെ തളർന്നിരുന്നു. "നീ കരയാതെടി.. എന്തെലൊക്കെ വഴി തെളിയും..." "ഹ്മ്മ് തെളിയും തെളിയും... അത് രക്ഷപെടാൻ ഉള്ളതല്ല കഥടപെടാൻ ഉള്ളതാകും.." ചിണുങ്ങി കൊണ്ട് കാഞ്ചന പറഞ്ഞതും ഭൂമിയും അവളെ നോക്കി ചുണ്ട് മലർത്തി.. "നീയും എന്നെ തളർത്തല്ലെടി നീ മാത്രമല്ലെ എനിക്കൊരു തുണ.." മരത്തിനോട് ചാരി പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ പറയുമ്പോൾ കാഞ്ചന ഭൂമിയെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടി.. പെട്ടന്ന് പിറകിൽ നിന്നു ആരൊ അടുത്തേക്ക് വരുന്ന ശബ്ദം കേട്ടതും രണ്ടു ശ്വാസം അടക്കി പിടിച്ചു മരത്തിനോട് ചാരി നിന്നു... ശബ്ദം അടുത്തടുത്തു നാം നിന്ന മരത്തിന്റെ വേർപടപ്പുകളോട് അടുത്തെത്തിയതും രണ്ടു പേരുടെയും ശ്വാസം മികച്ചത് പോലെ തോന്നി. ശബ്ദം അടുത്തെത്തി നിന്നതും രണ്ടും ഒന്നുമിണ്ടാതെ പിടിച്ചു പിടിച്ചു എന്നാ പോലെ കണ്ണും അടച്ചു സകല ദേവങ്ങളെയും വിളിച്ചോണ്ട് നിന്നപ്പോയെക്കും രണ്ടാളെയും പിടിച്ചൊറ്റ പോകാമായിരുന്നു. ""അയ്യോ ചേട്ടാ ഷെമിക്കാണെ ഞങ്ങളൊന്നും ചെയ്തില്ലേ.... അയ്യോ... അയ്യോ.... ആ.... മ്മ്.. മ്മ്മ്....."" രണ്ടും കരഞ്ഞു വഷളാവാൻ തുടങ്ങിയപ്പോയെക്കും രണ്ടു കൈകൾ അവരുടെ വാ പൊതി പിടിച്ചിരുന്നു. രണ്ടും കണ്ണു വലിച്ചു തുറന്നു.നോക്കിയതും മുന്നിലത നിൽക്കുന്നു.. "കിച്ചേട്ടൻ.... " അപ്പുറത്തായി കാഞ്ചനയുടെ വാ പൊതികൊണ്ട് ഒമ്പതാം ക്ലാസ്സിലെ പപ്പനും.ഏതോ ഇരുട്ടടഞ്ഞ മുറിയിലാണ് രണ്ടും നമ്മളെ ഇരുത്തിയിരിക്കുന്നത്. അടുത്തെ മേശക്കു മുകളിലായി ആട്ടിയായി വെച്ചിരിക്കുന്ന പുസ്തകംവും ഒരു കോണിലായി ചാരി വെച്ചിരിക്കുന്ന കൊടികളും കൂടെ കണ്ടതും അത് ആരുടെ മുറിയാണന്നു മനസ്സിലായി. ചുറ്റിലെ കണ്ണുമാറ്റി മുന്നിലേക്ക്‌ നോക്കിയതും രോദ്രത്തോടെ ഉറഞ്ഞു തുള്ളി നിൽക്കുന്ന കിരണിനെ കണ്ടു ഭൂമി ഉമിനീർ ഇറക്കി. "മിണ്ടരുത് രണ്ടാളും.. പപ്പൻ എന്നോടൊന്നും പറഞ്ഞില്ലേൽ തലപോയിരുന്നു..." കിച്ചൻ ആവർക്ക്‌ മാത്രം കേൾക്കുന്ന മാത്രയിൽ ശക്കാരിച്ചതും രണ്ടിന്റെയും കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി. പപ്പനാണെ എന്ത് പറയണം എന്നറിയാതെ കാഞ്ചനയെയും നോക്കി ഇരിപ്പാണ്..., "ഇനി കരയണ്ട... പപ്പൂട്ടാ നീ അവളേം കൊണ്ടിതാ... നമ്മൾ വന്ന വായിക്കു വിട്ടോ ഇവളെ ഞാൻ കൊണ്ട് വന്നോളാം.." കിച്ചൻ പപ്പനെയും കാഞ്ചനയെയും കൊണ്ട് പുറത്തെത്തിച്ചു തിരിച്ചു വരുമ്പോഴും പെണ്ണ് കരഞ്ഞോണ്ട് നിപ്പാണ്. "തെ പെണ്ണെ.. നിന്നു കരയാതെ എഴുന്നേറ്റെ... " കിച്ചൻ ദേഷ്യത്തിൽ അവളെ നോക്കാതെ പറഞ്ഞതും ഭൂമിക്കു നെഞ്ചാകെ പിടയുന്ന പോലെ തോന്നി. കിച്ചേട്ടന് ഇനി എന്നോട് ദേഷ്യമായിരിക്കുമോ ഇനി എന്നെ നോക്കാതില്ലേ..... വിതുമ്പി വിതുമ്പി എഴുന്നേറ്റു കിച്ചന്റെ പിറകിൽ പോയി അവന്റെ ഷർട്ടിൽ പിടിച്ചതും, അവൻ ശദവേഖത്തിൽ ആ കൈ തട്ടി മാറ്റി അവർ ഇരുന്നിരുന്ന കുഞ്ഞി റൂമിന്റെ കതകു തുറക്കാൻ നിന്നതും. തേങ്ങാലിടിച്ചു കൊണ്ട് രണ്ടു കൈകൾ അവനെ വരിഞ്ഞു മുറുകി.ആദ്യം ഒന്ന് ഞെട്ടോയെങ്കിലും. ഇങ്ങനെ വിട്ട പെണ്ണ് തനി മൂഷട്ടയാകും എന്നറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് ചെക്കൻ കൈ മനഃപൂർവം തട്ടി മാറ്റി.. "കി കിച്ചേട്ടാ...." വിതുമ്പി കൊണ്ടുള്ള വിളി എത്തിയതും കിരൺ കണ്ണുരുട്ടി കൊണ്ട് തിരിഞ്ഞു നോക്കി. "കരഞ്ഞിട്ടൊന്നും കാര്യമില്ല.... ഇന്ന് തനിക്കു എന്തേലും പറ്റിയിരുന്നു എങ്കിൽ ഞാൻ ബൈരവിനോടെ....!!" മധുരമായൊരു ഇളനീർ ചൊടികൾ തന്റെ അധരങ്ങളിലായി പതിച്ചതും വെട്ടിവിറച്ചുപോയി. എന്ത് ചെയ്യണം എന്നറിയാതെ തറഞ്ഞു നിന്നു പോയി. പിന്നീട് ഞെട്ടലോടെ ഭൂമിയെ തന്നിൽ നിന്നും മാറ്റി നിർത്തുമ്പോൾ അവന്റെ കണ്ണുകൾ ഇപ്പോൾ പുറത്തു വരും എന്ന മട്ടെ ഉരുണ്ടു വന്നിരുന്നു. "ശെ ക്ഷ..മിക്കെന്റെ.. കി കി...ച്ചേ..ട്ട.. ഞാ... ൻ... കൊ കൊമ്പനെ ക..കാ... ണാൻ.. പൂ... തിയാ.. യായിട്ടല്ലേ..." വിക്കി വിക്കി കൊണ്ടവളുടെ സംസാരം കാതിലടിച്ചിട്ടും കിച്ചനിൽ നിന്നൊരു മറുപടിയും വന്നില്ല.. "കി കിച്ചേട്ടാ... കി കി കിച്ചേട്ടന് എ എ എന്നോട് പിണ.. പിണക്കമാണോ..." അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം പോയതി നിന്നു കൊണ്ട് വീണ്ടും വിതുമ്പാൻ തുടങ്ങിയതും രണ്ടു കൈകൾ പയ്യെ തന്റെ പുറത്തുഴിഞ്ഞു തെരാൻ തുടങ്ങി. അത് കണ്ടു വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയാതെ തലയുയർത്തി നോക്കിയതും ചെക്കന്റെ കണ്ണു തന്റെ മുഖത്തു ഉരച്ചു നിൽക്കുകയാണ്. പയ്യെ ഇരുകയ്യാൽ തന്നെ പിടിച്ചുയർത്തി കൊണ്ട് അവന്റെ നെറ്റിതന്റേത് മായി മുട്ടിച്ചു കൊണ്ടവൻ കണ്ണിലേക്കു ഉറ്റു നോക്കി... "എന്റെ കൊച്ചേ... ഇങ്ങനെ ഒന്നും കാണിക്കരുത് കെട്ടോ... ഇങ്ങനെ ഒന്നും....!!!എന്റെ സമനില നഷ്ടപ്പെടും മുത്തേ..." തന്റെ കണ്ണിലേക്കു ഉറ്റുനോക്കികൊണ്ട് ചെക്കൻ അത്ര പറഞ്ഞതും ഞാൻ അനുസരണയോടെ തലയാട്ടി. "ഞാൻ ഇനി ഒരിക്കലും ഒളിഞ്ഞും പാത്തും ഇവിടേക്ക് കേരത്തില്ല സത്യം..." "ഹ്മ്മ് പിന്നെ...." "പിന്നെ.... കൊമ്പനെ കാണാൻ ഇങ്ങനെ വരില്ല...." "ഹ്മ്മ്മ്....... പിന്നെ..." "പിന്നെ... കിച്ചേട്ടനെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കില്ല..." "ഒക്കെ.... പിന്നെ...." "പിന്നെ.. പിന്നെ... എന്താ..." സംശയത്തോടെ ഞാൻ തലപ്പുകഞ്ഞു ആലോചിക്കുമ്പോൾ കിച്ചൻ നിശ്വസിച്ചു കൊണ്ടെന്നെ പോക്കി അവിടെന്നു പുറത്തിട്ടു .. "ഇനി മേലാൽ ഇവിടേക്ക് എങ്ങും വന്നേക്കരുത് കെട്ടോ.ഇനി നീ കുറച്ചു വലുതായി തലയ്ക്കു ഓളം വെച്ചിട്ട് മതി ഇനിയുള്ള കായ്ച്ച ഒക്കെ.." ഒരു തരം ഈർഷ്യത്തോടെ ചുണ്ടും ഉയിഞ്ഞു ചെക്കൻ അകത്തേക്ക് കയറി പോകുമ്പോൾ എനിക്കെങ്ങും മനസ്സിലാകുന്നില്ല ചെക്കൻ എന്താ ഉദെശിച്ചേ എന്ന്../ /_,_, ശനി. എന്റെ കുട്ടൂസെ.., ഇന്ന് കാഞ്ചന പുതിയ കമ്മൽ വാങ്ങിയിരുന്നു, എനിക്ക് ആണേൽ പെരുത്തു ഇഷ്ടായി.പക്ഷെ കാഞ്ചനയെ അറിയില്ലേ പുതിയൊരൂട്ടം വാങ്ങിച്ചാൽ അവളെങ്ങു തൊടാൻ കൂടെ. തെരില്ല.. ഞാൻ അവളുടെ ഒറ്റ കൂട്ടുകാരി അല്ലെ എനിക്കേലും ഒന്ന് നോക്കാൻ തെരണ്ടേ അവൾ തെരണ്ടേ അവൾ തന്നില്ല.. പിന്നെ ഞാൻ ഒന്നും നോക്കിയില്ലേ ഉച്ചക്കത്തെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞു അവളുടെ കണ്ണൊന്നു തെറ്റിയപ്പോൾ ഭദ്രമായി അയിച്ചു ബാഗിൽ വെച്ച കമ്മൽ ഞാൻ അങ്ങു പൊക്കി. "ടീ......." "ഹി ഹി ഹി......" പിന്നെ ഒട്ടും താമസിച്ചില്ല കാഞ്ചന പരന്നു എന്റെ അടുത്ത് എത്തുമ്പോഴേക്കും ഞാൻ ഉറങ്ങി പുറത്തേക്കൊടി. "ഭൂമി അവിടെ നിന്നോ....." "ഇല്ല......." "നിന്നെ ഞാൻ ഇന്നു കൊല്ലുമെടി......" "എന്നാ അത് എനിക്ക് കാണുക തന്നെ വേണം.... ഹ ഹ ഹ...." ചിരിച്ചോണ്ട് അവളുടെ കരവലയത്തിൽ നിന്നും തെറിച്ചോടുമ്പോൾ എല്ലാവരും ഇന്നിന്തെന്തു പ്രശ്നം എന്ന മട്ടെ നമ്മളെ നോക്കുന്നത് ആരറിഞ്ഞു. ഓടിട്ടാ കലാലയത്തിന്റെ വരാന്തയിലൂടെ ഓടുമ്പോൾ സ്കൂളിന്റെ തേക്ക് മൂലയിൽ നിന്നും വർക്കിച്ചൻ ഓട്ടുമണി ശക്തമായി അടിച്ചപ്പോൾ സ്കൂൾ വാരാന്തായിലൂടെ പ്രതിദ്വനിച്ചതൊന്നും നമ്മളെ ഓട്ടക്കാർ അറിഞ്ഞില്ല. ഒമ്പതാം ക്ലാസ്സിന്റെ വരാന്തയും കഴിഞ്ഞു നേരെ തിരിഞ്ഞു തെറിച്ചോടിയ ഭൂമിയെ എന്തോ ഉത്തെജനത്തിൽ കാഞ്ചന വിളിക്കാൻ ഒരുങ്ങിയെങ്കിലും. വിളി എത്തുമ്പോയേകും ഞാൻ പറന്നു കൊണ്ട് മുട്ടൻ വടിയും കൊണ്ട് നിക്കുന്ന ചാക്കോമാഷിന്റെ നെഞ്ചത്ത് ചെന്ന് പതിച്ചിരുന്നു. പേടിച്ചരണ്ടു രണ്ടടി പുറകോട്ടു നിന്നപോയേക്കും ചാക്കോ മാഷിന്റെ ചുടുചുറുക്കുള്ള വടി വാണിലൂടെ നാലു പ്രാവിശ്യം ഉയർന്നു താന്നു. "അസത്തുകൾ ഒരു വക കേൾക്കാതില്ല... ഇതെന്താ പൂരപ്പറമ്പ എന്ന് കരുതിയോ.... രണ്ടും തൂണിലേക്ക് മാറി നിക്കടോ.... ഒറ്റത്തൂണിൽ അല്ല രണ്ടാളും രണ്ടു തൂണിൽ നിന്ന മതീ.... പാവടേം പോക്ക് ഓടാൻ നടക്കുന്നു. പെണ്ണുങ്ങളായാൽ ഇത്തിരി അടക്കോം ഒതുക്കോം വേണം അതിനു ഇതൊക്കെ തള്ളേം തന്തേം പഠിപ്പിക്കണ്ടേ പൊന്നാരിച്ചു നടത്തുവായിരിക്കും... സ്കൂളിനെ പറയിപ്പിക്കാൻ കൊറേ എണ്ണം.." ദേഷ്യത്തോടെ ചാക്കോ മാഷ് ചൂരലും കറക്കി വരാന്തയിലൂടെ ഉറഞ്ഞു തുള്ളിക്കൊണ്ട് പോകുന്നത് കണ്ടു എനിക്ക് ചിരി പൊട്ടി. ഞാൻ ഇടങ്കണ്ണിട്ട് കാഞ്ചനയെ നോക്കിയതും.അവിടെ പെയ്യാൻ വെമ്പി നിൽക്കുന്ന കാർമേഘം കണക്കെ നിക്കാണ്... "ശ്... ശ്... " ഞാൻ പയ്യെ മുന്നോഞ്ഞു കൊണ്ടവളെ വിളിച്ചതും എവടെ ഒരു നോട്ടവും ഇല്ല... "കാഞ്ചു....." കൊഞ്ചലോടെ തൂണിൽ നിന്നും അല്പം മുന്നോട്ടാഞ്ഞു കൊണ്ട് ഭൂമി വിളിച്ചതും ഒരു കത്തുന്ന നോട്ടമായിരുന്നു മറുപടി. പിന്നെ ഒന്നും പറയാൻ ഞാൻ നിന്നില്ല കടിച്ചു കീറും അവൾ. ഏറെ നേരം അവിടെ നിന്നതും ഇടക്കിടെ അവളുടെ കണ്ണു നീളുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് ഭൂമിയും എത്തി നോക്കി സ്റ്റാ‌റൂമിനടുത്തെ ഒമ്പതാം ക്ലാസ്സിലെ പപ്പേട്ടന്റെ കണ്ണും പുറത്താണ്... അപ്പോൾ അതാണ് കാര്യം.... പിന്നെ ആ നിർത്തം വെയികീട്ട് വർക്കിച്ചൻ അവസാനമായി ഓട്ടുമണി അടിക്കാൻ വരുന്ന വരെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ബെല്ലിനടുത്തേക്കു പോകുമ്പോൾ അവരുടെ അടുക്കലേക്കു നീളുന്ന കണ്ണുകളെ നോക്കി ഭൂമി നന്നായൊന്നു ഇളിച്ചു.. "അപ്പൊ എന്റെ മക്കൾ നന്നാവില്ലലെ.." കയ്യിലെമണിയടി കോള് കൊണ്ട് തന്റെ തലഴിൽ വേദന ഇല്ലാതെ ഇടിച്ചു കൊണ്ട് മുന്നോട്ടു നടക്കുമ്പോൾ ഞാൻ എന്റെ മുപ്പത്തിരണ്ടു പല്ലും അവർ കണ്ടന്നു ഉറപ്പുവരുത്തുക്കയായിരുന്നു. വർക്കിച്ചൻ ബെല്ലടിച്ച ഉടനെ ഓഫീസിലേക്ക് വന്ന കുട്ടികൾ ഉച്ചത്തിൽ ദേശീയ ഗാനം ആലപിച്ചു അവസാനിച്ച ഉടനെ മുത്തുമാല പൊട്ടിയ പോലെ കുട്ടികൾ ഇറങ്ങി ഓടി. ഞാനും കാഞ്ചനയും അവർ പോകുന്നതും നോക്കി അങ്ങനെ നിന്നു. അപ്പോഴും പെണ്ണിന്റെ മോന്ത തെളിഞ്ഞിട്ടില്ല കടുന്നൽ കുതെറ്റാ പോലെ ഉണ്ട്.. "ഇനി ആരെ കാത്തു നിക്ക... ഇറങ്ങി പൊക്കണം രണ്ടും..." പെട്ടന്ന് പിറകിൽ നിന്നൊരു അലർച്ച കേട്ടതും തിരിഞ്ഞു പോലും നോക്കാതെ നമ്മൾ ഓടി. ക്ലാസ്സിൽ നിന്നും ബാകും എടുത്തു പുറത്തെത്തിയപ്പോൾ ആണ് ശ്വാസം എടുത്തത്. തിരിച്ചു പയ്യെ നടക്കുമ്പോൾ കയ്യിലെ കമ്മൽ ഞാൻ മെല്ലെ അവൾക്കു നീട്ടി. തട്ടി പറിച്ചുകൊണ്ട് മുന്നേ നടക്കുമ്പോഴും പെണ്ണ് മിണ്ടുന്നില്ല.. "എന്റെ കാഞ്ചു... എന്നോട് ക്ഷമിക്ക... ഞാൻ ഒന്ന് നോക്കിയിട്ടല്ലേ ഒള്ളു.." "ഇന്ന് മുതൽ നന്നാവും എന്ന് സത്യം വെച്ചതല്ലേ..." "ഞാൻ ആണോ നീ അല്ലെ...." "എന്റെ പുതിയ സാധനങ്ങളിൽ തൊടുന്നത് എനിക്ക് ഇഷ്ടം അല്ലന്നറിയില്ലേ.." "വേറെ ആരും അല്ലാലോ ഞാൻ അല്ലെ.." "ആര് ആയാലും.." "നീ ദുഷ്ടയ നിനക്കൊരു സ്നേഹവും ഇല്ല..." ദേഷ്യത്തോടെ അവളിൽ നിന്നു മുഖവും വെട്ടിച്ചു മുന്നേ നടക്കുമ്പോൾ ഒത്ത വാശിയിൽ അവൾ പിറകയും വന്നു അല്പം ദൂരം കുഞ്ഞിക്കയുടെ ഉപ്പാടെ ചായ കട കഴിഞ്ഞുള്ള വളവു തിരിഞ്ഞതും. പെട്ടന്ന് മൂന്നാളുകൾ നമ്മുടെ മുന്നേ ചാടി.വേറെ ആരും അല്ല കുഞ്ഞിക്കയും കുട്ടനും പപ്പേട്ടനും. "എന്താ......" "ആ അപ്പൊ. നിങ്ങൾ അറിഞ്ഞില്ലലെ കാണാത്തപ്പോ പ്രധീക്കക്ഷിച്ചു.. നമ്മടെ മാധവൻ മുതലാളി സാധനങ്ങൾ എല്ലാം വിക്കാൻ ആകട്ടെ ഉള്ള കവലയിലേക്ക് പോയെന്നു..." "എപ്പോ...." "ഇന്ന് രാവിലെ.. ഇനി നാളെ നേരം പുലരുമ്പയെ എത്തു..." "കുശാലയല്ലോ... " നമ്മൾ രണ്ടും അടിയെല്ലാം മറന്നു ഇറങ്ങി മണ്ടാൻ നിന്നതും പപ്പന്റെ കൈ പെട്ടന്നു കാഞ്ചുവിൽ വീണു.. പെണ്ണാണെ ചെക്കനെ കണ്ട മുതൽ ഒരുമാതിരി ചാണകം ചെവിട്ടിയ മട്ടാണ്. "ശെരിക്കും വേദനിച്ചോ..." കൈവെള്ളയിൽ ചുവന്നു കിടക്കുന്ന രണ്ടു വരയിലേക്ക് നോക്കിയുള്ള അവന്റെ ചോദ്യത്തിന് നാലു ഉത്തരം പറയാൻ എഴുന്നേറ്റപ്പോയെക്കും കുഞ്ഞിക്ക വന്നു എന്റെ വാ പൊത്തി. കൈ പയ്യെ വിട്ടു അവന്റെ ബാഗിലായി കരുതിയിരുന്ന അല്പം വലിയ ചുവന്ന ചാമ്പക്കകൾ എടുത്തു അവളുടെ ബാഗിലെക്കിട്ടു.. "നല്ല പഴുത്ത കുറച്ചെണ്ണമ്മ...ഇനി ഉള്ളതെല്ലാം അല്പം പച്ചയാ..." ചിരിയോടെ പപ്പൻ പറഞ്ഞതും കാഞ്ചനയുടെ കവിളിൽ പടരുന്ന ചുവപ്പ് കണ്ടു പുറകിൽ നിൽക്കുന്ന നമ്മക്ക് വരെ നാണം വന്നു. എന്നിട്ടും തീരാതെ വീണ്ടും പപ്പൻ അവളുടെ അടിയേറ്റ കയ്യിലേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുന്നത് കണ്ടു കാഞ്ചു മനോഹരമായൊന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു. അത് കണ്ടു പപ്പൻ ചിരിയോടെ അവളുടെ കൈ അവന്റെ മുഖത്തിന് നേരെ ഉയർത്തുന്നത് അക്ഷമനായി നിന്ന തന്റെ കണ്ണിൽ എന്തോ ഇരുട്ടു വന്നു മൂടി. വേറെ ഒന്നും അല്ല കുഞ്ഞിക്ക കണ്ണുപൊത്തിയതാണ് അയാളെ കൊണ്ടുള്ള ഓരോ എടങ്ങറേ... ഓന്റെ കയ്യും തട്ടി കാഞ്ചുവിനെയും പൊക്കി പാമ്പിലെത്തിയതും. മായിച്ചു നിക്കുന്ന ചാമ്പയും ഓർക്കാപുളികളെല്ലാം കണ്ടപ്പോൾ കണ്ണുതള്ളി. പിന്നേം ഒന്നും നോക്കാതെ ഒറ്റ ഓട്ടം ആയിരുന്നു. ഓരോ കായയും കോഴിഞ്ഞു പോകാതെ ബാജിലിടുന്ന തിരിക്കിൽ പെട്ടന്ന് പുറകിൽ നിന്നൊരു മുറടനക്കം കേട്ടതും രണ്ടാളും ഞെട്ടിത്തരിച്ചു. വിറയലോടെ എഴുന്നേറ്റു നോക്കിയതും മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന വ്യക്തിയെ കണ്ടു കാജിയുടെ മുട്ട് വിറച്ചു.. കാരണം മുന്നിൽ നിക്കുന്നത് വേറെ ആരുമല്ല.. പെണ്ണിന്റെ തന്തപിടിയാ.. ഞൊടിയിടയിൽ പെണ്ണിന്റെ കാതും ബാകും പിടിച്ചു അങേർ മുന്നേ നടന്നു.. "ഇനി ഭൂമി ആറെ കാണാൻ നിക്കുവാ..." പെട്ടന്നൊരു അലർച്ച കേട്ടതും ഭൂമി ബാഗും കൊണ്ടോടി.. "നിനക്ക് ഞാൻ തരുന്നുണ്ട് കെട്ടോ..." പിറകിൽ നിന്നുമുല്ല മാമന്റെ ശബ്ദം വകവെക്കാതെ ഞാൻ ഓടി പോയത് അമ്പാടിയിലെ പഴയ കുളത്തേക്ക്. എന്നെ തൊടല്ലേ ഞാനിപ്പോൾ വീയുമെ എന്ന് പറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന വാതിലു ഞാൻ പയ്യെ തുറന്നു അകത്തേക്ക് പോയി ഏറ്റവും അടിയില്ലാതെ പടിയിലേക്ക് ഇറങ്ങി ഇരുന്നു. ബാജിലെ ചാമ്പക്കയും ഓർക്കാപുളിയെല്ലാം പടിയിൽ നിറത്തിൽ ഒറന്നായി കഴുകുന്നതിനിടെ. പെട്ടന്ന് രണ്ടു കൈകൾ വന്നു അവളെ പൂണ്ടോടെ പൊക്കിയെടുത്തു.. (തുടരും) എങ്ങനെ ഉണ്ടെന്നു പറയു...💗 ഞാൻ വായിച്ചു നോക്കിയിട്ടില്ല ഒരുബാട് തെറ്റുകൾ ഉണ്ടാകും ക്ഷമിക്കുക 😁 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📙 നോവൽ #📔 കഥ #📖 കുട്ടി കഥകൾ