part. 6 നൂറക്ക് തന്റെ സങ്കടം പിടിച്ചു വെക്കാൻ ആയില്ല... അവൾ തിരിച്ചു മുറിയിലേക്ക് തന്നെ നടന്നു... റാഷിക്ക് എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് അറിയില്ലായിരുന്നു... അവനും നൂറയുടെ അവസ്ഥ അറിയാമായിരുന്നു... സ്വന്തം ഭർത്താവ് മറ്റൊരു പെണ്ണുമായി അവളുടെ ദേഹത്ത് തൊട്ട് നിൽക്കുന്നത് ഏതൊരു പെണ്ണും സഹിക്കില്ല... അത് അവനും അറിയാമായിരുന്നു... എല്ലാവരും ഇരുന്ന് ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ നൂറയെ റാഷി ശ്രെദ്ദിച്ചിരുന്നങ്കിലും നൂറ ഒരു നോട്ടം കൊണ്ട് പോലും അവനെ ശല്ല്യ പെടുത്തിയില്ല... ഭക്ഷണം കഴിച്ചു റാഷി പുറത്ത് ഉപ്പയുടെ കൂടെ ഇരിക്കുമ്പോൾ ആണ് റസിയ അങ്ങോട്ട് വന്നത്.. അവരുടെ കൂടെ നിദയും ഉണ്ട്... മോനെ റാഷി നൂറ മോൾ നിന്റെ കൂടെ വരുന്നില്ല എന്നാണ് പറയുന്നത്... എന്താ വീട്ടിൽ എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നം ഉണ്ടോ...? റസിയ പെട്ടന്ന് അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ റാഷിയുടെ മനസ്സിലേക്ക് നിദയും ഞാനും സംസാരിക്കുമ്പോൾ നൂറ കണ്ട രങ്കം ആണ് വന്നത്... പക്ഷെ അതിന് എന്തിനാ അവൾ എന്റെ കൂടെ വരാതെ ഇരിക്കുന്നത്...? ഇല്ല... ഉമ്മ... വീട്ടിൽ പ്രശ്നം ഒന്നും ഇല്ല... അവൾ വെറുതെ പറഞ്ഞത് ആവും.... ഞാൻ സംസാരിക്കാം അവളോട്.... ഹസ്സൻ എഴുനേറ്റു നൂറയുടെ അടുത്തേക്ക് പോവാൻ... വേണ്ട ഉപ്പ... ഇത്ത പോവുന്നില്ലങ്കിൽ കുറച്ചു ദിവസം ഇവിടെ നിന്നോട്ടെ... നമ്മുടെ കൂടെ നിൽക്കാൻ ഉള്ള ആഗ്രഹം കൊണ്ടല്ലേ... നിദ സങ്കടം ഭാവിച്ചു ഉപ്പയോട് അത് പറഞ്ഞതും റാഷി ഇരിക്കുന്ന അവിടെ നിന്ന് എഴുനേറ്റു... വേണ്ട... അത് വേണ്ട ഉമ്മയോടും ഉപ്പയോടും നിൽക്കുന്ന കാര്യം പറഞ്ഞിട്ടില്ലല്ലോ... എല്ലാവരോടും പറഞ്ഞു പിന്നെ ഒരു ദിവസം നിൽക്കാൻ ഞങ്ങൾ രണ്ടു പേരും വരാം റാഷി അവരെ മൂന്ന് പേരെയും നോക്കി അത്രയും പറഞ്ഞു നൂറയുടെ അടുത്തേക്ക് പോകാൻ നിന്നു... മോനെ ഞാൻ വിളിച്ചു കൊണ്ട് വരാം അവളെ... മോൻ ഇവിടെ ഇരിക്ക്... ഉപ്പ അത്രയും പറഞ്ഞു നൂറയുടെ അടുത്തേക്ക് പോകുമ്പോൾ റസിയയെയും നിദയെയും ദേഷ്യത്തോടെ ഒന്ന് നോക്കാനും മറന്നില്ല... റസിയയുടെ മുഖത്തും നിദയുടെ മുഖത്തും അവരുടെ പ്ലാൻ നടക്കാതെ ഇരുന്നതിൽ ആവർക്ക് വല്ലാത്ത നിരാശ തോന്നി.... റാഷി സമ്മതിക്കും എന്നാണ് അവര് കരുതിയത്... പക്ഷെ റാഷിയുടെ സംസാരം നിദക്ക് നൂറയോടുള്ള ദേഷ്യം കൂട്ടുകയാണ് ചെയ്തത്.... ഇതേ സമയം നൂറ റൂമിൽ ഇരുന്ന് കരയുകയായിരുന്നു.... ഞാൻ ഇനി ഈ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഒരിക്കലും അറക്കൽ വീട്ടിലേക്ക് പോവില്ല എന്ന് തന്നെ ആണ് അവള് കരുതിയിരുന്നത്... പെട്ടന്ന് ആണ് മോളെ എന്നുള്ള ഉപ്പയുടെ വിളി കേട്ടത്.... നൂറ പെട്ടന്ന് മുഖം ഷാൾ കൊണ്ട് തുടച്ചു... തിരിഞ്ഞു നിന്ന് ഉപ്പയെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു... നൂറമോളെ റാഷി വിളിക്കുന്നുണ്ട് നിന്നെ... അവൻ പോകാൻ നിൽക്കുകയാണ്.. നീ പെട്ടന്ന് അങ്ങോട്ട് ചെല്ല്... ഉപ്പ പറഞ്ഞത് വിശ്വസിക്കാൻ ആകാതെ നൂറ നിന്നു.... നീ എന്താ ഇങ്ങനെ നിൽക്കുന്നത്... മോൾ വേഗം ചെല്ല് അവന് ഒരുപാട് തിരക്കുള്ള ആൾ അല്ലെ.. മ്.... നൂറ ഒന്ന് മൂളി... മുറിയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങാൻ നിൽക്കുബോൾ അവൾ ഉപ്പയെ ഒന്ന് കെട്ടിപിടിച്ചു.... മോൾ വിഷമിക്കേണ്ട... റാഷി നല്ലവനാ... അവൻ എന്റെ മോളെ പൊന്നു പോലെ നോക്കും... അത് എനിക്ക് ഉറപ്പ് ഉണ്ട്... നൂറ അതിനും ഒന്ന് തലയാട്ടി... ഉപ്പയുടെ കൂടെ പുറത്തേക്ക് ചെല്ലുമ്പോൾ നിദയും റസിയയും അവളെ ദേഷ്യത്തോടെ നോക്കുന്നത് കണ്ടെങ്കിലും അവൾ അങ്ങോട്ട് നോക്കാതെ റാഷിയുടെ കൂടെ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.... നൂറ ഉപ്പയോട് മാത്രം യാത്ര പറയുന്നത് റാഷിയും ശ്രദ്ദിച്ചിരുന്നു.... അവന്റെ മനസ്സിലും ചെറിയ സംശയങ്ങൾ തോന്നി തുടങ്ങിയിരുന്നു.... പക്ഷെ അവൻ ആരോടും ചോദിച്ചില്ല... തിരികെ ഉള്ള യാത്രയിലും അവര് രണ്ടു പേരും മൗനം തന്നെ ആയിയുന്നു.... വീട്ടിൽ എത്തി നൂറ മുറിയിലേക്ക് പോയി വാതിൽ അടച്ചു... അവൾ ഡോർ അടച്ചത് കണ്ട് റാഷി അങ്ങോട്ട് പോയില്ല... അവൻ പുറത്തേക്ക് പോയി... രാത്രി എല്ലാവരും ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ ഇരിക്കുമ്പോൾ നൂറ അവിടെ ഇല്ല എന്ന് റാഷി ശ്രദ്ദിച്ചു... റാഷി.... നൂറ മോൾ ഇവിടെ ആണ്... അവളെ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ കണ്ടില്ലല്ലോ....? അവൾക്ക് വേണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞു... അത് ശരിയാവില്ല... ആരും ഇവിടെ അത്താഴ പട്ടിണി കിടക്കേണ്ട നീ അവളെ പോയി വിളിച്ചോണ്ട് വാ.... റാഷി എഴുന്നേറ്റു മുറിയിലേക്ക് നടന്നു... അത് കണ്ട് ഉമ്മയുടെ മുഖത്തും ഹസീനയുടെ മുഖത്തും അനിഷ്ട്ടം നിറയുന്നത് അഫ്സൽ കണ്ടു... റാഷി മുറിയിൽ എത്തി ലൈറ്റ് ഇട്ടു... നൂറ ആ സമയം കട്ടിലിൽ ചെരിഞ്ഞു കിടക്കുകയായിരുന്നു... അവളെ കുറച്ചു നേരം റാഷി നോക്കി നിന്നു.. നിന്നെ വിളിക്കുന്നുണ്ട്... ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ... എനിക്ക് വേണ്ട... നീ കഴിക്കുന്നില്ലങ്കിൽ എനിക്കും വേണ്ട... അതും പറഞ്ഞു റാഷി ലൈറ്റ് ഓഫ്‌ ചെയ്തു കട്ടിലിൽ കിടന്നു... അത് കണ്ടതും നൂറ ക്ക്‌ അവളുടെ മനസ്സ് അസ്വസ്ഥയായി... ഇനി ഞാൻ കാരണം ആരും ഭക്ഷണം കഴിക്കാതെ ഇരിക്കേണ്ട... അതും പറഞ്ഞു നൂറ എഴുന്നേറ്റ് മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് നടന്നു... അവളെ പിന്തുടർന്ന് റാഷിയും നടന്നു... അവൻ പോയില്ലെങ്കിൽ അത് ഒരു സംസാര വിഷയം ആകും എന്ന് അവന് അറിയാമായിരുന്നു... തുടരും.....❣️ #📔 കഥ #കഥ #നോവൽ