*പ്രതീക്ഷയോടെ!!...* *Part - 55* 🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸 ഞെട്ടി എഴുന്നേറ്റ ഐഷു ചുറ്റും നോക്കി. ആരെയും കാണാത്ത ഐഷു നെഞ്ചിൽ കൈ വെച്ച് ശ്വാസം വലിച്ചു. ഒരാശ്വാസത്തിനായി അവൾ കുപ്പിയിൽ നിന്ന് വെള്ളം കുടിച്ചു. റബ്ബേ... എന്ത് സ്വപ്നമാണ് ഇത്. ഭയം അവളെ വിട്ടു മാറിയിരുന്നില്ല. അപ്പോഴാണ് അവൾ ഓർത്തത് ഇന്നലെ ക്ഷീണം കാരണം ഹദ്ദാദ് ഒന്നും ചൊല്ലാതെയാണ് കിടന്നുറങ്ങിയത്. അവൾ ദാഹം കാരണം വീണ്ടും കുപ്പിയെടുത്തപ്പോൾ വെള്ളം തീർന്നു. അവൾ അവിടുന്ന് എഴുന്നേറ്റ് അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. അടുക്കളയിൽ ലൈറ്റ് ഇട്ടത് കണ്ട് അവൾ ഒന്ന് അവിടെ നിന്നു. പിന്നെ ആരുടെയൊക്കെയോ സംസാരവും കേൾക്ക്ണ്. ഐഷു അങ്ങോട്ട് പോയി നോക്കിയപ്പോൾ മിന്നു അടുക്കള വാതിൽ തുറന്നിട്ട് പുറത്തേക്ക് നോക്കി ഫോണിൽ സംസാരിക്കുകയാണെന്ന് തോന്നുന്നു. പെട്ടെന്ന് മിന്നു തിരിഞ്ഞുനോക്കി. എന്താ ഐഷ ഇയ്യ് ഇവിടെ "മിന്നു" ഞാൻ വെള്ളം എടുക്കാൻ വന്നതാ. മിന്നു എന്താ പുറത്ത്. "ഐഷു" “അത് ഞാൻ റെയിഞ്ച് കിട്ടാത്തപ്പോൾ ഇങ്ങോട്ട് വന്നതാ.” മിന്നു അതും പറഞ്ഞ് വാതില് കുറ്റിയിട്ട് ഉള്ളിലേക്ക് പോയി. പിന്നെ ഐഷു മറുത്തൊന്നും ചോദിച്ചില്ല. അവൾ വെള്ളം കൊണ്ട് വെച്ച്. വുളു ചെയ്ത് ഹദ്ദാദ് ഒക്കെ ചൊല്ലി. കുറച്ചു കിടന്നു. പിന്നെ അവൾ തഹജ്ജുദിന് എഴുന്നേറ്റ് വുളു ചെയ്ത് നിസ്കാരം കഴിഞ്ഞ് ഇരിക്കുമ്പോൾ. സുബഹ് ബാങ്ക് കൊടുത്തു. സുബഹി നിസ്കാരം കഴിഞ്ഞ് ഖുർആൻ ഓതി. പിന്നെ പ്രിയപ്പെട്ടവരിലേക്ക് ഹദിയയും നൽകി. *********** ഇന്നലെ രാത്രി കണ്ട സ്വപ്നം ഐഷുവിനെ വല്ലാതെ അലട്ടി. പിന്നെ സ്വലാത്ത് ഒക്കെ ചൊല്ലി മനസ്സ് ശാന്തമാക്കി. കോളേജിൽ ലഞ്ച് ബ്രേക്ക് സമയത്താണ് ഐഷു വീണ്ടും അബുപ്പയെ കണ്ടത് കൂടെ ഒരു സ്ത്രീയും ഉണ്ട്. ഇതുവരെയും കണ്ടു പരിചയം ഇല്ലായിരുന്നു അവൾക്ക് ആ സ്ത്രീയെ. ഐശുവിൻറെ അബുപ്പയെ കണ്ട നൈഷൂനായിരുന്നു കൂടുതൽ സന്തോഷം. അവൾ ഐഷുവിനെ നിർബന്ധിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ഐഷു വേണെങ്കിൽ ഇപ്പോൾ ചോദിച്ചോ... ഇനി പോയിട്ട് പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യണ്ടാവില്ല. "നൈഷ" എടി അബുപ്പാക്ക് എന്നെ കണ്ട ഓർമ്മയുണ്ടാവോ... "ഐഷു" “ഇല്ല! ഓർമ്മയുണ്ടാവില്ല. മതി ബാ...” നൈഷു ദേശ്യത്തോടെ ഐഷുവിനെ വലിച്ചു ക്ലാസിലേക്ക് നടന്നു. ക്ലാസ്സിൽ എത്തിയപ്പോഴും ഐഷു അന്തം വിട്ടിരിക്കുന്നത് കണ്ട് നൈഷ പറഞ്ഞു. “നീയെന്താ അന്തം വിട്ടിരിക്കുന്നു. അന്നോട് ഞാൻ പറഞ്ഞതാണ് ചോദിക്ക്! ചോദിക്ക്! ചോദിക്ക് ന്ന്. ഇനി ഇവിടെ അന്തംവിട്ട് ഇരുന്നോ...” അല്ല മോളെ അന്റെ ആരാ അത്.? "നൈഷ" “അത് എൻറെ അബുപ്പാ” ഐഷുവിന്റെ മറുപടി കേട്ട നൈഷക്ക് ഐഷുവിനൊന്ന് കൊടുക്കാൻ തോന്നി. ഇവിടെ എങ്ങനെ ഇളിച്ചു കുത്തി ഇരുന്നാൽ കുത്തിയിരിക്കലെ ഉണ്ടാവുള്ളൂ.... "നൈഷ" അപ്പോൾ ഞാൻ എന്താ ചെയ്യേണ്ടേ. "ഐഷു" വാ ഞാൻ പറഞ്ഞു തരാം... "നൈഷ" അവർ പുറത്തേക്ക് പോയപ്പോൾ അവരെ അവിടെ കാണാനില്ല. “ഇപ്പോൾ എന്തായി. ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞാൽ അൻക്ക് കേൾക്കാൻ വയ്യല്ലോ...” നൈഷു ഇത് പറഞ്ഞു മുഴുവനാക്കും മുമ്പേ ഐഷു അവരെ കണ്ടു. അതെടി നൈഷാ!.. പോയിട്ടില്ലട്ടവര്. "ഐഷു" അങ്ങനെ അവർ രണ്ടുപേരും അവരുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. അതിനേക്കാൾ ഏറെ രസം എന്താണെന്നറിയോ.... അവരെ രണ്ടുപേരെയും നോക്കിക്കൊണ്ട് അവർ ഇങ്ങോട്ട് നടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു ___________••••••••••___________ അബു സാലിമും ഭാര്യ സമീറയും കോളേജിൽ വന്നതായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് സമീറ തൻറെ ഭർത്താവിനോട് തങ്ങളുടെ മുന്നിൽ കുറച്ചു ദൂരെയായി നിൽക്കുന്ന ഐശുവിനെയും നൈഷുവിനെയും കണ്ട് എന്തോ പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ അവർ രണ്ടുപേരും ഐഷുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. അപ്പോൾ ഐശുവും നൈഷും അവരടുത്തേക്ക് വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ********** “ഇഷ മോളാണോ.?” അപ്പൂപ്പയുടെ ചോദ്യം കേട്ട് നൈഷ ഒന്ന് ഞെട്ടി. “ഹാ... അതെ! ഇത് അബുപ്പയല്ലേ.?” എന്നുള്ള ഐശുവിന്റെ ചോദ്യത്തിൽ ആ മനുഷ്യൻറെ ഹൃദയം ഒന്ന് പിടഞ്ഞു. അയാൾ ഐഷുവിനെ ചേർത്തുപിടിച്ചു പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു. ഇതൊക്കെ കണ്ട് സമീറയുടെ കണ്ണിൽനിന്ന് കണ്ണുനീർ ഒലിച്ചിറങ്ങി. ആ സ്ത്രീയുടെ മനസ്സിൽ പഴയ ഓർമ്മകൾ തെളിഞ്ഞുവന്നു. “അബുപ്പയുടെ ഇഷ മോളുടെ ഓർമ്മകളിൽ ഈ സമീറ ഒരിക്കലും ഉണ്ടാവാൻ സാധ്യതയില്ല. അവളുടെ ചെറുപ്പകാലങ്ങളിൽ തന്നെ കണ്ടിട്ട് പോലും ഉണ്ടാവില്ല.” സമീറയുടെ മനസ്സ് മന്ത്രിച്ചു. പക്ഷേ ആ സമീറയുടെ ഹൃദയത്തിൽ തന്റെ മിസ്രിന്റെ പൊന്നുമോൾക്ക് വലിയ സ്ഥാനമായിരുന്നു. മിസിരിയുടെ ഓർമ്മകളും ആ ഹൃദയത്തെ വേദനിപ്പിച്ചു. പെട്ടെന്ന് തന്റെ മുന്നിലേക്ക് നീട്ടിയ ഇഷ മോളുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു സെമീറ സലാം മടക്കി. *********** ക്ലാസിൽ ഇരിക്കുമ്പോഴും അഫ്ലഹിന്റെ ഹൃദയം അസ്വസ്ഥമായിരുന്നു. ഉമ്മയും ഉപ്പയും പോയിട്ടുണ്ടാവുമോ.? അവൻറെ മനസ്സ് അവനോട് തന്നെ ചോദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. “എടാ അഫ്ലു... അന്നോടാണ് ഈ ചോദിക്കുന്നത്.” ജാസിറിന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് അവൻ എന്തെന്നർത്ഥത്തിൽ അവനെ നോക്കി. നീ ഇതെവിടെ? ചോദിക്കുന്നത് ഒന്നും കേൾക്കുന്നില്ലല്ലോ... "മിക്ദാദ്" എന്റുമ്മയും ഉപ്പയും പോയോ ആവോ... "അഫ്ലഹ്" ഹാ... ഞാൻ ചോദിക്കാൻ മറന്നു. ഒരു എന്തിനു വന്നതാ... "നിഹാദ്" അത് ഉപ്പാക്ക് ഒരാവശ്യത്തിന് വന്നതാ.. "അഫ്ലഹ്" എന്നാ...വാ... നമ്മക്ക് പുറത്തേക്ക് പോവാം... "നിഹാദ്" __________•••••••••_________ ക്ലാസ്സിൽ ഇരിക്കുമ്പോഴും ഐശുവിൻറെ മനസ്സ് അവര് പോയിട്ടുണ്ടാവുമോ.? എന്നതായിരുന്നു. അബുപ്പ ഇനിയും തന്നെ ഒറ്റക്കാക്കി തന്നെ കൂട്ടാതെ പോവോ.? എന്നൊക്കെയായിരുന്നു അവളുടെ ചിന്ത. താൻ അവരോട് തന്നെ കൊണ്ടുപോവാൻ പറയുന്നതൊക്കെ മോശമാകുമോ.? തന്നെ കൂടെ കൊണ്ടുപോകുന്നതിൽ ഒരിഷ്ടക്കേടും അബു ഉപ്പയിൽ ഉണ്ടാകില്ല എന്നത് അവൾക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു. ഇനി മാമി. മാമിക്ക് ഇഷ്ടം ഉണ്ടാവുമോ.? അവളുടെ മനസ്സ് ഓരോന്ന് ചിന്തിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ലാസ്റ്റ് ബ്രേക്ക് ടൈമിന് ബെല്ലടിച്ചപ്പോൾ വരാന്തയിലേക്ക് ഇറങ്ങിയതാണ് ഐഷുവും നൈഷയും. ദൂരെയായി നിൽക്കുന്ന അഫ്ലഹിനെ കണ്ട ഐഷുവിൽ എന്തോ പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ പറ്റാത്ത ഒരു വികാരമായിരുന്നു. തനിക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട ഒരാൾ! എന്തോ അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. “ഐഷു കരയുകയാണോ.?” അവളുടെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് നൈഷു ചോദിച്ചു. “നൈഷൂ.... അബുപ്പ എന്നെ കൂട്ടാതെ പോവോ, എനിക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടവരൊക്കെ ഇനിയും എനിക്ക് അന്യരാവോ...” ഒരു കരച്ചിലോട് പറയുന്നവളെ നൈഷു നെഞ്ചിലേക്ക് അടുപ്പിച്ച് ചേർത്തുപിടിച്ചു. നൈഷൂന് അവളെ എന്ത് പറഞ്ഞ് സമാധാനിപ്പിക്കണം എന്ന് അറിയുന്നില്ല. “വാ... ഐശു നമുക്ക് ക്ലാസ്ക് പോവാം...” നൈഷ ഐശുവിനേയും വിളിച്ച് കൊണ്ട് ക്ലാസിലേക്ക് നടന്നു. ക്ലാസിലേക്ക് കയറി ഐഷ ബെഞ്ചിൽ തലവെച്ച് കിടന്നു. അവൾ അവളുടെ അപ്പുപ്പയുടെയും ഉമ്മയുടെ കഥയിൽ നിന്നും വായിച്ചെടുത്ത സമീറ മാമിയുടെയും കൂടെയൊക്കെ ആയിരുന്നെങ്കിൽ താനെന്ന് ചിന്തിച്ചു പോയി. അപ്പോഴാണ് അവരോട് തസ്നിയും അവരൊക്കെ ചോദിച്ചത്. എടി നിങ്ങൾ അഫ്ലഹുസ്താദിൻറെ ഉപ്പയും ഉമ്മയോടും ഒക്കെ എന്തോ സംസാരിക്കുന്നത് കേട്ടല്ലോ... എന്തായിരുന്നു.? "അഫി" അത് ഐഷന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നതായിരുന്നു. "നൈഷ" ഐഷന്റെ ആരാ അവര്. "തെസ്നി" ഇതൊന്നും തന്നെ ഐഷ ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ലായിരുന്നു. അവൾ വേറെ എന്തൊക്കെയോ ചിന്തയിൽ ആയിരുന്നു. ഐശുവിൻറെ സംസാരത്തിൽ നിന്ന് അബുപ്പ അവളുടെ മാമൻ ആണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയെടുത്ത നൈഷ പറഞ്ഞു. “അത് അവളുടെ മാമനും മാമിയുമാണ്.” ഇതുകേട്ട അവർ നെറ്റ് ചുളിച്ചു നൈശയെ നോക്കി. വിശ്വാസമായില്ലെങ്കിൽ പൊയ്ക്കോ "നൈഷ" അപ്പോൾ അഫ്ലഹുസ്താദ് അവളുടെ മാമൻറെ മകനോ.? "തെസ്നി" “ഹാ... ആയിരിക്കും” എന്ന് നൈഷു പറഞ്ഞു. എന്താ താൻ ഇപ്പോൾ പറഞ്ഞതെന്ന് ചിന്തിച്ചപ്പോൾ നൈഷുവിലും ഒരു ഞെട്ടൽ ഉണ്ടായി. അവരൊക്കെ പോയതും നൈഷു ഐഷുവിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. “ഐഷു അഫ്ലഹുസ്താദ് നിൻറെ മാമൻറെ മോനാണോ.?” അവൾ ചോദിച്ചതിന് ഒരു റെസ്പോൺസും കിട്ടാതെ വന്നപ്പോൾ അവൾ ഐഷുവിനെ ഒന്നുകൂടി നോക്കിയപ്പോൾ അവൾ വേറെ എന്തൊക്കെയോ ചിന്തയിലാണ്. നൈഷു ഐഷുവിനെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു. പെട്ടെന്ന് ചിന്തയിൽ നിന്ന് മുക്തയായ ഐഷു ചോദിച്ചു. “എന്ത്യെ. നിങ്ങൾ എന്തേലും പറഞ്ഞ.” ഏയ് ഇല്ല! ഇല്ല! "നൈഷു" ___________•••••••••••___________ ഇനി ഇത് കഴിഞ്ഞാൽ നമ്മളത് കഴിഞ്ഞൂലെ. "നിഹാദ്" ഹാ... ഇനി നമ്മളൊക്കെ കാണുമോ ആവോ... "അഫ്ലഹ്" ഞങ്ങൾ ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ചിരിക്കുമ്പോഴാണ് പെട്ടെന്ന് റബാഹ് ഞങ്ങളുടെ ഇടയിലേക്ക് കയറി വന്നിട്ട് എന്നെ നോക്കി. “നിങ്ങൾ ആയിഷ ഹംന ന്റെ മാമൻറെ മോനാണല്ലെ” റബാഹിന്റെ ചോദ്യം കേട്ടതും ഒരു ഞെട്ടലോടെയാണ് അവരെല്ലാവരും അഫ്ലഹിനെ നോക്കിയത്. ഒരു ചെറുപുഞ്ചിരി മാത്രം അഫ്ലഹ് അവരിടയിലേക്ക് സമ്മാനിച്ചു. (തുടരും) إن شاء الله ~✍️ binth_ahsani_2 📌 *ഷെയർ ചെയ്യുന്നവർ പേര് നീക്കം ചെയ്യാനൊ മറ്റു തിരുത്തലുകൾ വരുത്താനോ പാടില്ല എന്ന് വസ്വിയത്ത് ചെയ്യുന്നു📌* മുത്തിന്റെ ചാരത്തേക്ക് സ്വലാത്ത് ചൊല്ലാൻ മറന്നിടല്ലെ... *🤍🌼 فَوَفِّقْ لَناَ اللَّهُمَّ مِنْكَ بِرَحمَةٍ* *لِکَيْمَا نَزُورَ المُصْطَفَی نِعْمَ شَاکِرا*🌼🤍 ദുആയിലൊരിടം പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു... ~🥹💚 #📔 കഥ