#📙 നോവൽ മുഖം കുനിച്ചാണ് നിൽപ്പ്.. അഗ്നി അവൾടെടുത്തേക്ക് ഓരോ ചുവടു വെക്കുന്നത് അനുസരിച്ചു അവൾ അനന്ദന്റെ പിന്നിലേക്ക് ഒളിച്ചു കൊണ്ടേ യിരുന്നു അഗ്നി നടന്നു വന്ന് നന്തയെ കൈ തുടയിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് അനന്ദന്റെ പിന്നിൽ നിന്ന് വലിച്ചു മുന്നിലേക്ക് നീക്കി നിർത്തി "മുഖത്ത് നോക്ക് നന്ദ" കുനിച്ചു പിടിച്ചു നിൽക്കുന്ന നന്ദയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയാണ് അഗ്നിയത് പറഞ്ഞത്.. അവന്റ ദേഷ്യം ഇരച്ചു കയറി അവന്റെ നോട്ടത്തെ നേരിടാൻ ആകാത്തത് പോലെ അവളുടെ ശിരസ് വീണ്ടും താഴ്ന്നു... അഗ്നിയോടുള്ള ദേഷ്യത്തിന്റെ പേരിൽ നന്ദ ഇങ്ങനൊരു കാര്യം എല്ലാവരുടെയും മുൻപിൽ വെച്ച് പറഞ്ഞത് ആരോഹിക്ക് ഒട്ടും പിടിച്ചില്ല. ആരോഹിയുടെ മുഖം ദേഷ്യം കൊണ്ട് ചുവന്നു. നന്ദ മെല്ലെ മുഖം ഉയർത്തി. അവളുടെ ചുണ്ടിൽ അവന് മാത്രം കാണാൻ കഴിയുന്ന തരത്തിൽ ഒരു പരിഹാസ ചിരി വിടർന്നു. അഗ്നിയുടെ കൈകൾ അവളുടെ കൈത്തുടയിൽ കൂടുതൽ അമർന്നു... വേദന കൊണ്ട് നന്ദയുടെ നെറ്റി ചുളിഞ്ഞെങ്കിലും തീരുമാനം മാറ്റില്ലന്നത് പോലെ നന്ദയുടെ കണ്ണുകൾ അത്രയും തീക്ഷണതയോടെ അവനെ നോക്കി. "ദേവേട്ടൻ.... ദേവേട്ടൻ എന്നേ ഒഴിവാക്കാൻ നോക്കുകയാണോ.... ആരൊക്കെ എതിർത്താലും എന്നേ വിവാഹം കഴിക്കുമെന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പ് തന്നിട്ട് ഇപ്പോൾ.... ഇപ്പോൾ എന്നേ ഒഴിവാക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണോ....." നന്ദയത് പറഞ്ഞു നിർത്തിയതും അവളുടെ കൈയിൽ പിടിച്ചിരുന്ന അഗ്നിയുടെ കൈകൾ അവളിൽ നിന്ന് അകന്നു. "അഗ്നി.....എന്തൊക്കെയാ ഈ കേൾക്കുന്നത്.....?? നിങ്ങൾ തമ്മിൽ...." ബാക്കി പറയാൻ കഴിയാത്തത് പോലെ അംബിക പാതിയിൽ നിർത്തി "മുത്തശ്ശി... ഇവൾ പറയുന്നത് മുഴുവനും കള്ളമാണ്.... ഇങ്ങനൊന്നും ഒരിക്കലും സംഭവിച്ചിട്ടില്ല..... ഞാൻ ഇവളെ അങ്ങനെ കണ്ടിട്ട് പോലുമില്ല.. ഇതു ചീറ്റിംഗ് ആണ് ഞാൻ ഇവളെ കൊണ്ട് പറയിപ്പിക്കാം ഇവൾ ഈ പറഞ്ഞത് നുണയാണെന്ന്...." അഗ്നി പറയുന്നത് കേട്ടതും നന്ദയുടെ മുഖഭാവം മാറി... ദേവേട്ടാ... ഇങ്ങനെ ഒന്നും പറയല്ലെ.. പ്ലീസ്.. നന്ദയുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു.. നിയ്ക്ക് ദേവേട്ടൻ മതി.. ഏട്ടൻ മാത്രം മതി.. "അത് നിങ്ങൾ രണ്ട് പേരും മാത്രം പരസ്പരം തീരുമാനിച്ചാൽ മതിയോ.....?? ഏഹ്... അവളുടെ അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും അവളുടെ കാര്യത്തിൽ തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കാൻ യാതൊരു അവകാശവും ഇല്ലേ...??" ലക്ഷ്മി ആയിരുന്നു അത് പറഞ്ഞത് "തീർച്ചയായും ഉണ്ട് അപ്പച്ചി..." അഗ്നി അവന്റെ ഭാഗം പറഞ്ഞു "എങ്കിൽ കേട്ടോളു... ഈ നിൽക്കുന്ന നന്തയെ എന്തായാലും അഗ്നിക്ക് തരാൻ ഞങ്ങൾ ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടില്ല... എന്റെ ഒരു ഫ്രണ്ട് ന്റെ മകൻ ഉണ്ട് ഹരൻ അവനുമായി ഞങ്ങൾ കാര്യങ്ങൾ നന്ദയുടെ കാര്യം ഏകദേശം തീരുമാനിച്ചു ഉറപ്പിച്ചതാണ് അവളുടെ സ്റ്റഡീസ് കഴിഞ്ഞു മാരേജ് ഫിക്സ് ചെയ്യാൻ ആണ് ഞങ്ങൾ തീരുമാനിച്ചത്." ലക്ഷ്മി പറഞ്ഞു കേട്ട കാര്യങ്ങൾ നന്ദക്കും പുതിയ അറിവ് ആയിരുന്നു. അവളുടെ മുഖം കോപത്താൽ ചുവന്നു. "അത് അമ്മ മാത്രം അങ്ങനെ തീരുമാനിച്ചാൽ മതിയോ....??" നന്ദ തിരിച്ചു ചോദിച്ചു ലക്ഷ്മിയോട് "തല്ക്കാലം നിന്റെ കാര്യങ്ങൾ തീരുമാനിക്കുന്നത് ഞാനും നിന്റെ അച്ഛനും ആണ്.നീ അത് അനുസരിച്ചാൽ മാത്രം മതി, ഞങളുടെ മുൻപിൽ വെച്ചു തർക്കുത്തരം കാണിക്കാൻ ഭാവം ഉണ്ടെങ്കിൽ നിന്നെ ജീവനോടെ ക.... ബാക്കി പറയാതെ ലക്ഷ്മി നിർത്തി നന്ദക്ക് തല പുകഞ്ഞു. "എന്നാൽ എല്ലാവരും കേൾക്കാൻ തന്നെ പറയുകയാണ്... ഈ നിൽക്കുന്ന ദേവേട്ടനെ അല്ലാതെ മാറ്റാരെയേലും കൊണ്ട് എന്നേ വിവാഹം കഴിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചാൽ.... പിന്നൊരാളും എന്നേ ജീവനോടെ കാണില്ല.....കാവിലമ്മ ആണേൽ സത്യം സത്യം സത്യം " അതും പറഞ് നന്ദ വേഗം മുകളിലേക്കുള്ള പടികൾ ഓടി കയറി.... അഗ്നി അവളുടെ പിന്നാലെ ചെന്നെങ്കിലും അതിനും മുൻപേ നന്ദ കതക് വലിച്ചടച്ചു... നന്ദ.... എടി... വാതിൽ തുറക്കടി പുല്ലെ .. അവൻ മുരണ്ടു കൊണ്ട് കതകിൽ ആഞ്ഞു ചവിട്ടി ആ സമയം അവൾക്കുള്ളിൽ എന്തൊക്കെയാണ് നടക്കുന്നതെന്ന് നന്ദക്കും വല്ല്യ നിശ്ചയം ഇല്ലായിരുന്നു. വിചാരിച്ച രീതിയിൽ അല്ല കാര്യങ്ങൾ ഒന്നും സംഭവിച്ചത്. "ഇനിയിപ്പോൾ തുടങ്ങി വെച്ചത് എങ്ങനെയേലും അവസാനിപ്പിക്കണം. ദേവേട്ടനെ വിവാഹം കഴിക്കുന്നതിനെ പറ്റി ആലോചിക്കാൻ കൂടി വയ്യ.... ഒരു നിമിഷം ഹരനെ ഓർത്തപ്പോൾ ശെരിക്കും മരിച്ചു കളയാൻ തന്നെ സ്വയം തോന്നി....." രണ്ടായാലും ഇനി മുന്നോട്ടുള്ള ജീവിതം അത്ര സുഖകരമാവില്ലന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിൽ ഇരുന്നാരോ പറയും പോലെ തോന്നി... അതേ സമയം പുറത്തെ വാതിലിൽ തട്ടുന്നവരുടെ എണ്ണം കൂടി.... കരഞ്ഞു കൊണ്ടുള്ള മുത്തശ്ശിയുടെ സ്വരം.... നന്ദയുടെ കണ്ണുകളും നിറഞ്ഞു പോയി.. താൻ കാണിച്ചു കൂട്ടിയത് മുഴുവൻ അബദ്ധം ആയീ പോയീന്നു അവൾക്ക് തോന്നി..ന്നാലും അമ്മ പറയുന്നത് അനുസരിക്കാൻ വയ്യ.. ഒരിക്കലും തന്നെക്കൊണ്ട് ആവില്ല... തുടരും. സ്വന്തം കാശി