#📙 നോവൽ അങ്ങനെ തന്നെ ഇരുന്നു പോയ് നന്ദ.. പിന്നീട് കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞ് കരഞ്ഞു ചുവന്ന മുഖം കഴുകി ബാത്റൂമിൽ നിന്നവൾ ഇറങ്ങിയതും ഒരുവൻ കതക് തുറന്നു അകത്തേക്ക് കയറിയതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു.
അമ്പലത്തിൽ വെച്ച് പറയാതെ നന്ദ വീട്ടിലേക്ക് വന്നതിനേ ചോദ്യം ചെയ്യാനായി ദേഷ്യത്തിൽ മുറിയിലേക്ക് കയറി വന്ന അഗ്നി നന്ദയുടെ നിൽപ്പ് കണ്ടതും അറിയാതൊരു നിമിഷം അവളെ നോക്കി നിന്നു പോയി...
വെള്ളം തട്ടി മുഖത്തേക്ക് ഒഴിച്ചതിന്റെ ഫലമായി മുഖവും കഴുതും ബ്ലൗസിന്റെ മുൻ ഭാഗവും അത്യാവശ്യം നന്നായി നനഞ്ഞിട്ടുണ്ട്....
സിന്ദൂര രേഖയിൽ നിന്ന് പടർന്നിറങ്ങിയ ചുവപ്പ് നെറ്റിയിലേക്കും വ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ട്....
അടിപ്പാവാടയും ബ്ലൗസും മാത്രമിട്ട് ഒരു മെഴുക് പ്രതിമ പോലെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നവളെ കൺകെ അവൻ തലയൊന്ന് വെട്ടിച്ചു.
ധൃതിയിൽ നന്ദ ഓടി ചെന്ന് ബെഡിൽ അലക്ഷ്യമായി ഊരിയിട്ട സാരിയെടുത്തു മാറോടു ചേർത്തു പിടിച്ചു.
വാതിൽ വലിച്ചടച്ചു അവൻ പുറത്തേക്ക്
ഇറങ്ങി.
അന്നത്തെയാ സംഭവത്തിന് ശേഷം നന്ദ അഗ്നിക്ക് തീരെ മുഖം കൊടുക്കാതെയായി....
അവൾത്തീർത്തും അവളിലേക്ക് മാത്രമായി ചുരുങ്ങി.....
കളി പറഞ് വഴക്കുണ്ടാക്കി ബഹളം വെച്ച് നടക്കുന്ന നന്ദയുടെ നിഴൽ പോലും ഇല്ലാതെ തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായൊരാൾ..
നന്ദയുടെ ആ മാറ്റം എല്ലാവരും ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. അത് മാത്രമല്ല അഗ്നിയും നന്ദയും വേറെ വേറെ മുറികളിൽ ആണ് താമസിക്കുന്നതെന്നും ജീവന്റെ അമ്മ ചന്ദ്രിക വഴി മുത്തശ്ശി അംബിക അറിഞ്ഞിരുന്നു.
അഗ്നിയുടെയും നന്ദയുടെയും കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ട് ആറു മാസങ്ങൾ പിന്നിട്ടിരുന്നു അപ്പോഴേക്കും.
ലക്ഷ്മി നന്തയുമായി സംസാരിക്കാതെ ആയിട്ടും ആറുമാസങ്ങൾ ആയിരുന്നു.
എങ്കിലും അനന്ദന്റെ ഫോൺ കാളുകൾ എല്ലാ ദിവസവും നന്തയെ തേടി എത്താറുണ്ടായിരുന്നു
നന്ദയുടെ സെക്കന്റ് സെമെസ്റ്റർ എക്സാമിന്റെ റിസൾട്ട് വന്ന ദിവസമായിരുന്നു അന്ന്.
അവൾ ക്യാന്റീനിൽ ഇരുന്ന് റിസൾട്ട് നോക്കുകയായിരുന്നു ..... പൊടുന്നനെ അവൾക്ക് അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു വന്നു...കണ്മുൻപിൽ തെളിഞ്ഞു വന്നത് സത്യമാകരുതെ എന്ന പ്രാർത്ഥനയോടവൾ വീണ്ടും നോക്കി....
ആറു വിഷയങ്ങളിൽ എല്ലാത്തിനും മാർക്ക് കുറവ്. ഒരു വിഷയം 2 മാർക്ക് കൂടുതൽ ഉള്ളത് കൊണ്ട് മാത്രം ആണ് ജയിച്ചത് പോലും.....
തോൽവിയുടെ കൈയ്പ്പ് ആദ്യമായി രുചിച്ചവൾ....
ക്യാന്റീനിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങിയവൾ അദ്ധ്യാപകരെ അഭിമുഖികരിക്കാൻ ആകാതെ തല താഴ്ത്തി നിന്നു....
നന്ദക്ക് മാർക്ക് കുറഞ്ഞത് ആരോഹിക്കും വല്ല്യ സങ്കടമായി... ആരോഹി വന്ന് മിണ്ടാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും നന്ദ അവൾക്കും മുഖം കൊടുത്തില്ല.....
പിന്നെ അധിക നേരം കോളേജിൽ നിൽക്കാതെയവൾ ബാഗും എടുത്ത് നേരെ പുറത്തേക്ക് നടന്നു...
പക്ഷെ കോളേജിൽ നിന്ന് നേരത്തെ ഇറങ്ങിയവൾ മണി 7 ആയിട്ടും വീട്ടിൽ എത്താത്തതിൽ പരിഭ്രമിച്ചു ഇരിക്കുകയായിരുന്നു അമ്പലപ്പാട്ട് വീട്ടിലെ ഓരോരുത്തരും.....
അവളുടെ കൂട്ടുകാരെ ഓരോരുത്തരെയും ആരോഹിയും ജീവനും മാറി മാറി വിളിച്ചു. ഫലം കാണാതെ വന്നപ്പോൾ അഗ്നി വണ്ടിയുമെടുത്തു അവൾ പോകാൻ സാധ്യതയുള്ള ഇടങ്ങളിൽ എല്ലാം അന്വേഷിച്ചു. അവന് പേരറിയാത്തൊരു നൊമ്പരം ഉള്ളിൽ മൊട്ടിടുന്നത് പോലെ തോന്നി....
പിന്നെയും ഏറെ നേരത്തിനു ശേഷമാണ് അവൾ വീട്ടിലേക്ക് എത്തിയത്.....
ആകെ തളർന്ന് കുഴഞ്ഞു അവശയായി.....
"നന്ദ എവിടെയായിരുന്നു ഇത്രയും സമയം..."
അഗ്നിയുടെ ചോദ്യത്തിന് മറുപടിയൊന്നും പറയാതെ അവനെ വെറുതെ നോക്കി നിന്നതേ ഉള്ളു അവൾ
"ഞാൻ നിന്നോടാ ചോദിച്ചത്....??"
അഗ്നിയുടെ സ്വരം വീണ്ടും ഉയർന്നു
"ഞാൻ എവിടെ പോയാലും നിങ്ങൾക്ക് എന്താ...??
ഏഹ്..... നിങ്ങൾ ആരാ ഇതൊക്കെ എന്നോട് ചോദിക്കാൻ.... എനിക്ക് തോന്നിയ പോലെ ഞാൻ നടക്കും..... വേണേൽ ഇനിയും ഞാൻ ഇത് പോലെ താമസിച്ചു വരും... ചിലപ്പോൾ വരാതെയും ഇരിക്കും....
എന്നേ ചോദ്യം ചെയ്യാൻ വരാൻ നിങ്ങൾ എന്റെ ആരാ... ഏഹ്.....??..."
ഓരോ വാചകങ്ങളും അഗ്നിക്ക് നേരെ തൊടുത്തു വിടുമ്പോൾ അവളുടെ സ്വരം ഇടറുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
"ഞാൻ നിന്റെ ആരാണെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ട് വേണോ നിനക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ...??"
വിട്ടു കൊടുക്കാൻ ഭാവം ഇല്ലാത്തതു പോലെ അവനും ഒപ്പത്തിനൊപ്പം നിന്നു... അമ്പലപ്പട്ടെ ഓരോരുത്തരും അവരുടെ തർക്കത്തിന് സാക്ഷിയായി...
"ഓഹ്.... പറഞ്ഞത് പോലെ നിങ്ങൾ എന്റെ ഭർത്താവ് ആണല്ലോ....
എന്റെ സ്വാർത്ഥതയ്ക്ക് വേണ്ടി ഞാൻ പിടിച്ചു വാങ്ങിയ താലി.....
ഈ നിൽക്കുന്ന എല്ലാവരും കേൾക്കാൻ വേണ്ടി പറയുവാ.... ഈ നിൽക്കുന്ന അഗ്നി ദേവിനോട് യാതൊരു തരത്തിലുള്ള പ്രണയവും ഈ അളകനന്ദക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല..... മനപ്പൂർവ്വം തന്നെ പറഞ്ഞതാ എനിക്ക് ഇയാളെ ഇഷ്ടമായിരുന്നെന്ന്....."
നന്ദയത് പറഞ്ഞു നിർത്തുമ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി.... അവളുടെ കുറ്റ സമ്മതത്തിൽ എല്ലാവരെ പോലെയും അഗ്നിയും ഒന്ന് പകച്ചു.... കാര്യം അവന് കാരണങ്ങൾ എല്ലാം അറിയാമെങ്കിലും അവളത് ഇങ്ങനെ പബ്ലിക് ആയി പറഞ്ഞു കളയും എന്ന് അഗ്നിയും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല....
"നന്ദേ.... നീ എന്തൊക്കെയാ പറയുന്നത്....??
വാ റൂമിൽ പോകാം..."
ആരോഹി വന്ന് നന്ദയുടെ കൈ പിടിച്ചതും ആ കൈകൾ കുടഞ്ഞെറിഞ്ഞു കളഞ്ഞു നന്ദ...
''നിനക്കായിരുന്നല്ലോ ഏറ്റവും കൂടുതൽ പരാതി.... ഞാൻ നിന്റെ ഏട്ടന്റെ ജീവിതം നശിപ്പിച്ചു കളഞ്ഞെന്നും പറഞ്ഞു....
നിന്നെ ഞാൻ എന്റെ കൂടെ പിറപ്പിനെ പോലെ അല്ലേ കണ്ടത്....
ഏഹ്.... എന്നിട്ട് നീ എന്നോട് ചെയ്തതോ..... ആറു മാസക്കാലം.... ഒന്നും രണ്ടും ദിവസമല്ല ആറു മാസം നീ... നീ എന്നോട് മിണ്ടാതെ നടന്നു
...... ആരുമില്ലാതെ.... അച്ഛനില്ലാതെ അമ്മയില്ലാതെ ആരും ഇല്ലാതെ ഞാൻ.....
നന്ദ കരയുന്നത് കണ്ടതും എല്ലാവരും വിഷമിച്ചു പോയി.
അഗ്നിക്കും അതൊരു പുതിയ അറിവായിരുന്നു... നന്ദയും ആരോഹിയും തമ്മിൽ മിണ്ടുന്നില്ല എന്നത്.
"എന്റെ വേദനകളും സങ്കടങ്ങളും പറയാൻ എനിക്ക് ആരുമില്ലായിരുന്നു... ഒരിക്കൽ എങ്കിലും എന്നോട് ഒരു വാക്ക് മിണ്ടിയോ... എന്നേ അന്വേഷിച്ചോ...
അവൾ അഗ്നിയെ നോക്കി ചോദിച്ചു..
കണ്ണ് നിറഞ്ഞത് കാരണം ബാക്കി പറയാൻ ആകാതെ നന്ദ അങ്ങനെ തന്നെ നിന്നു.... പിന്നെ തുടർന്നു.
"എന്റെ സന്തോഷങ്ങൾ എല്ലാം ഇല്ലാതാവാൻ കാരണം ഞാൻ വാശി പിടിച്ചു നേടിയ ഈ താലിയാണ്..... ചിലപ്പോൾ എന്നെ പോലെ മറ്റൊരു പെണ്ണിന്റെ കണ്ണിരു വീണത് കൊണ്ടാകും....
എല്ലാവരും എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം.....
ഇനി അഗ്നിദേവിനെയും ഈ താലിയും നന്ദക്ക് വേണ്ട...."
നടന്ന കാര്യങ്ങൾ ഒന്നൊന്നായി അവൾ പറഞ്ഞു.
എന്നിട്ട്
കഴുത്തിൽ കിടന്ന താലി വലിച്ചു പൊട്ടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചവളുടെ മുഖത്തേക്ക് അഗ്നിയുടെ കൈ പതിയാൻ അധികം നേരം വേണ്ടി വന്നില്ല....
കിട്ടിയ അടിയുടെ ആഘാതമോ അതോ ഉച്ച മുതൽ അനുഭവിച്ച മാനസിക സങ്കർഷത്തിന്റെ ഫലമോ... എന്തെന്ന് അറിയില്ല നിമിഷ നേരം കൊണ്ട് തന്നെ നന്ദ അഗ്നിയുടെ കൈകളിലേക്ക് കുഴഞ്ഞു വീണു.....
തുടരും
