ഋതു.... മര്യാദക്ക് നീയെന്റെ മുന്നിലേക്ക് വന്നോ...ഞാനങ്ങോട്ടു വന്നാൽ ഇന്ന് നിന്റെ ചാവടിയന്തിരം നടത്തേണ്ടി വരും.....!!! പത്തായപുരക്ക് മുന്നിൽ നിന്നുകൊണ്ട് സൂര്യൻ ഉച്ചത്തിൽ പറയുമ്പോൾ ഋതു തന്റെ നീണ്ടു മെലിഞ്ഞ വിരലുകൾ കൊണ്ട് വാ പൊത്തി പിടിച്ചു ഭയത്തോടെ ഒന്ന് കൂടി ഉള്ളിലേക്ക് പതുങ്ങിയിരുന്നു....ഭയം കൊണ്ടാകാം മേൽചുണ്ടിന് മുകളിൽ വിയർപ്പ് പൊടിഞ്ഞു തുടങ്ങി.... മര്യാദക്കിങ്ങോട്ട് ഇറങ്ങി വാടാ എരണംകെട്ടവനെ....നീയിതിനകത്തു ഒളിച്ചിരിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയാം... എന്റെ കയ്യിൽ കിട്ടിയാൽ തീർക്കും ഞാൻ....!! ചിറയ്ക്കൽ തറവാടിന്റെ മേൽക്കൂരയോളം ഉച്ചത്തിൽ ആ ശബ്ദം ഉയർന്നു പൊങ്ങിയപ്പോൾ ഋതുവിന്റെ നെഞ്ചിന്റെ താളം പിഴച്ചു തുടങ്ങി... ഉച്ചത്തിൽ മിടിക്കുന്ന ഹൃദയത്തെ എങ്ങനെ നിലയ്ക്ക് നിർത്താം എന്നാലോചിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ കാൽമുട്ടിൽ മുഖം അമർത്തി വെച്ച് ചടഞ്ഞു കൂടിയപ്പോഴാണ് സൂര്യൻ അകത്തേക്ക് കയറി വന്നത്.... ഇരുട്ട് മൂടി തുടങ്ങിയ പത്തായപുരക്കകത്തു ശ്വാസമടക്കി പിടിച്ചിരുന്നവൻ വല്യേട്ടന്റെ വരവ് കണ്ടതും കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ചു... ഇത്ര വേഗം അകത്തേക്ക് കയറിയോ... ന്റെ ഭഗവാനെ...ഇന്നെന്നെ കൊല്ലും ഈ കാലൻ.... വരുന്ന വരവിൽ ആ എലിപ്പെട്ടിയിൽ കാലു കുടുങ്ങണെ... അല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ തുരുമ്പിച്ച കഴുക്കോലു വല്ലതും തലയിൽ ഇടിഞ്ഞു വീഴണേ...!! കൈകൂപ്പി പ്രാർത്ഥിച്ചുകൊണ്ട് ഋതു കണ്ണുകളടച്ചിരിക്കെ കാലിലൊരു കൊതുക് ദയയില്ലാതെ കുത്തി നോവിച്ചപ്പോൾ അവനൊന്നും ഓർക്കാതെ ആഞ്ഞൊരു തല്ല് കൊടുത്തു... ആ ശബ്ദം കേട്ട മാത്രയിൽ സൂര്യൻ ആ ദിശയിലേക്ക് നടന്നടുത്തുകൊണ്ട് അവനെ കയ്യെത്തിച്ചു പിടിച്ചതും ഋതു അലറി വിളിച്ചു.... അയ്യോ.... ന്നെ കൊല്ലല്ലേ വല്യേട്ടാ..... എന്നെ വിട്..... ഞ്... ഞാനൊന്നും ചെയ്തില്ല..... ചെയ്തില്ലെടാ നീ....?? എന്റെ മുറിയിൽ കയറി അവിടിരുന്ന ഡോക്യുമെന്റ്സ് എടുത്തോണ്ട് പോയത് നീയല്ലേടാ @@%&%&...???? തന്റെ നെഞ്ചോളം മാത്രം ഉയരമുള്ള ആ ചെറുക്കനെ പിടിച്ചു വലിച്ചു പത്തായപുരയുടെ പുറത്തേക്ക് വലിച്ചിട്ടു കൊണ്ട് ധൃതിയിൽ വന്നവന്റെ കവിളിൽ കുത്തി പിടിച്ചു സൂര്യൻ ചോദിക്കെ ഋതു ഭയം കൊണ്ട് വിറച്ചു പോയി... വല്യേട്ടന്റെ അടിയെന്ന് വെച്ചാൽ അവനത്രയും പേടിയാണ്... അച്ഛനെയോ കൊച്ചേട്ടനയോ പോലെയല്ല.... സകല അരിശവും തന്റെ മേൽ തീർത്തിട്ടെ വല്യേട്ടൻ പിന്മാറൂ... ഞാനല്ല... സത്യമായും എനിക്കറിയില്ല... ഞാൻ... എടുത്തി... പേടിച്ചു വിറച്ചുകൊണ്ടവൻ പറഞ്ഞവസാനിപ്പിക്കും മുന്നേ... സൂര്യന്റെ കൈ ശക്തമായി ആ കവിളിൽ ആഞ്ഞടിച്ചു.... നിമിഷനേരം കൊണ്ട് വെളുത്തു മിനുത്ത കവിളിൽ നാലു വിരൽ പാട് തെളിഞ്ഞു വന്നതും ഋതുവിന് തല കറങ്ങുന്നത് പോലെ തോന്നി... കണ്ണുകൾ കലങ്ങി മറിഞ്ഞു നിറഞ്ഞൊഴുകാൻ വെമ്പി... എന്നിട്ടും വല്യേട്ടന് മുന്നിൽ കരയില്ലെന്നൊരു വാശി പോലെ അവൻ കരയാതെ പിടിച്ചു നിന്നു... എനിക്കറിയാമെടാ നായെ... നീയല്ലാതെ മറ്റാരും ഇങ്ങനെയൊരു തോന്നിവാസം ചെയ്യില്ല... മര്യാദക്ക് അതിങ്ങു തിരിച്ചു തന്നോ നീ... ഇല്ലെങ്കിൽ ഇവിടെയിട്ട് ചുട്ടെരിക്കും നിന്നെ ഞാൻ.... ഒരു തെണ്ടിയും ചോദിക്കാൻ വരില്ല...!!! ആ വാക്കുകളിൽ ഋതു തളർന്നു... അത്രയേറെ അടി കൊണ്ടിട്ടും കരയാതിരുന്നവന്റെ ഉള്ളിൽ ആദ്യത്തെ കണ്ണുനീർ പൊടിഞ്ഞു... അതെ... തന്നെ തൊട്ടാൽ ആരും ചോദിക്കാൻ വരില്ല... കൊന്നു തള്ളിയാൽ പോലും ഒരാളും അന്വേഷിക്കില്ല...കാരണം... ഈ ലോകത്ത് ഋതു ഒറ്റയ്ക്കാണ്.... അച്ഛനും രണ്ടേട്ടന്മാരുമുള്ള താൻ അമ്മ മരിച്ചത് മുതൽ അനാഥനാണ്....!! നീയെന്ത് @%@&%# ആലോചിച്ചു നിൽക്കുവാടാ.... പോയെന്റെ ഡോക്യുമെന്റ്സ് എടുത്ത് താടാ മൈ&@%&.... സൂര്യൻ അവനെ നിന്ന നിൽപ്പിൽ ആഞ്ഞൊന്ന് തള്ളിയതും ഋതു വെറും തറയിലേക്ക് നടുവിടിച്ചു വീണു... എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമിക്കും മുന്നേ സൂര്യൻ തന്നെ വന്നവനെ പിടിച്ചു വലിച്ചു തന്റെ മുറിയിലേക്ക് വലിച്ചിഴച്ചു കൊണ്ട് പോയി.... മുറിക്ക് മുന്നിൽ എത്തിയപ്പോൾ സൂര്യൻ അവനെ കവിളിൽ കുത്തിപിടിച്ചു ഭിത്തിയിലേക്ക് ചേർത്ത് നിർത്തി... ഇന്നലെ നീയെന്റെ മുറിയിൽ കയറിയോടാ....!!?? ചോദിക്കുന്നതിനൊപ്പം സൂര്യന്റെ താടിയെല്ല് വലിഞ്ഞു മുറുകുന്നതും ദേഷ്യം കൊണ്ടവൻ വിറയ്ക്കുന്നതും കണ്ട് ഋതു ഉമിനീരിറക്കി പോയി... കയറി... എന്തിനാടാ പുല്ലേ നീ കേറിയേ....!!?? മുന്നേ കൊടുത്ത അടിയുടെ അതേ പാടിന് മുകളിലൂടെ ഒന്ന് കൂടി കൊടുത്തുകൊണ്ട് അവൻ ചോദിച്ചതും ഋതു കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ചു... ഞ്.. ഞാൻ.... മുറി... തുടയ്ക്കാൻ... കൊച്ചേട്ടൻ പറഞ്ഞതുകൊണ്ട്... കയറിയതാ.... ഒരു വിധത്തിൽ വിക്കി വിക്കികൊണ്ട് അവനത് പറഞ്ഞൊപ്പിക്കുമ്പോൾ സൂര്യനോളം പ്രായമില്ലാത്ത അത്രയും ഉയരമുള്ളോരുവൻ അങ്ങോട്ട് വന്നു... ഒരു നീല ഷർട്ടും ബ്ലാക്ക് പാന്റുമാണ് വേഷം... ഏറെക്കുറെ സൂര്യന്റെ മുഖഛായയുണ്ട്.... മുറി തുടയ്ക്കാനല്ലേ ഞാൻ പറഞ്ഞോള്ളൂ... അല്ലാതെ മുറിയിൽ കേറി കക്കാൻ പറഞ്ഞോ...?? അടികൊണ്ട് വശംകെട്ടു നിൽക്കുന്നവനെ നോക്കിയൊരു പുച്ഛത്തോടെ ധ്രുവൻ ചോദിച്ചു... ഞാൻ... കട്ടിട്ടില്ല...!!! ഋതു ദയനീയമായ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞതും സൂര്യന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് മറു കവിളിൽ കൂടി ആഞ്ഞൊന്ന് കിട്ടി...അടി കൊള്ളുമ്പോൾ അവനൊന്ന് കരയുന്നത് പോലുമില്ലെന്ന് കാണെ അത് സൂര്യനെ കൂടുതൽ കോപാകുലനാക്കി.... വെറുതെ തല്ലു കൊണ്ട് ചാവണ്ടെങ്കിൽ അതങ്ങു തിരിച്ചു കൊടുക്കെടാ @@#₹%.. ധ്രുവൻ അലസമായി പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അടികൊണ്ട് വിറങ്ങലിച്ചു നിൽക്കുന്നവനെ ഒന്ന് നോക്കാൻ പോലും മുതിരാതെ മുറിയിലേക്ക് പോയി... എന്നെ വേണേൽ കൊന്നോ...പക്ഷെ ഞാൻ പറയുന്നത് സത്യമാ.... ഞാൻ എടുത്തിട്ടില്ല വല്യേട്ടാ....!!! കവിളിൽ പൊത്തി പിടിച്ചുകൊണ്ട് ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചു പറയുന്നവനെ തറയിലേക്ക് തള്ളിയിട്ട് കൊണ്ട് സൂര്യൻ വിറഞ്ഞു തുള്ളി പുറത്തേക്ക് പോയി.... ഋതു നിലത്തു കിടന്നൊന്ന് ഞെരങ്ങികൊണ്ട് എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.... മുഖത്തും നടുവിനും വല്ലാത്ത വേദന.... ഒരു വിധത്തിൽ പിടിച്ചെഴുന്നേറ്റു കൊണ്ട് അവൻ വേച്ചു വേച്ചു തന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു... മുറിയിലെ കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ പോയി നിന്ന് സ്വന്തം മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ ഋതുവിന് തന്നോട് തന്നെ സഹതാപം തോന്നി... ഒരൊറ്റ മീശരോമങ്ങൾ പോലുമില്ലാത്ത വെളുത്ത മുഖത്ത് ചുവന്നു തിണർത്തു കിടക്കുന്ന നാലു വിരൽ പാട് അവന്റെ മുഖത്തേക്കാളേറെ ആ മനസിനെ നോവിച്ചു... എന്തിനാ വല്യേട്ടൻ എന്നോടിത്രയും വെറുപ്പ് കാണിക്കണേ.... പാവല്ലേ ഞാൻ.....? കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി സ്വയം ചോദിക്കുന്നതിനൊപ്പം അവൻ പതിയെ കവിളിൽ തലോടി...നീറി പുകയുന്നു... വല്യേട്ടന് മാത്രമല്ല... കൊച്ചേട്ടനും അച്ഛനുമൊക്കെ എന്നെ വെറുപ്പല്ലേ.... എനിക്ക് മടുത്തു ഭഗവാനെ... എന്നെ വേഗം എന്റെ അമ്മേടെ അടുത്തേക്ക് കൊണ്ട് പോകുവോ...?? ഭിത്തിയിൽ തൂക്കിയിരിക്കുന്ന പരമശിവന്റെ ഫോട്ടോയിലേക്ക് അതി ദയനീയമായി നോക്കിക്കൊണ്ട് അവൻ പരിഭവം പൂണ്ടു.... ഇതാണ് ഋതുവേദ്....! ചിറയ്ക്കൽ നരേന്ദൻ എന്ന പ്രമാണിയുടെ ഏറ്റവും ഇളയ മകൻ....! പക്ഷെ നരേന്ദ്രന്റെ സ്വന്തം ചോരല്ല ഋതുവേദ്... അയാളുടെ ആദ്യ ഭാര്യ ലക്ഷ്മി മരിച്ചപ്പോൾ അയാൾ രണ്ടാം വിവാഹം ചെയ്തതാണ് ഋതുവിന്റെ അമ്മ പാർവതിയെ.... പാർവതിയുടെ മാതാപിതാക്കൾ ആദ്യമേ മരിച്ചു പോയത് കൊണ്ട് അളവറ്റ സ്വത്തു മാത്രമേ അവർക്ക് സ്വന്തമായി ഉണ്ടയിരുന്നുള്ളു...വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് ഒരു മാസം തികയും മുൻപേ ഭർത്താവ് മരിച്ചപ്പോൾ ബന്ധുക്കളുടെ നിർബന്ധം കൊണ്ട് പാർവതി വേറെ വിവാഹം ചെയ്തു... ചിറയ്ക്കൽ നരേന്ദ്രൻ എന്ന പ്രമാണിയെ.... പാർവതിയുടെ സ്വത്തു മുന്നിൽ കണ്ടാണ് നരേന്ദ്രൻ അവരെ വിവാഹം ചെയ്തത്... പക്ഷെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞതിന്റെ പിറ്റേന്നാണ് പാർവതി ഗർഭിണിയാണെന്ന് അയാൾ അറിഞ്ഞത്.... ആദ്യഭർത്താവിന്റെ കുഞ്ഞിനെ വയറ്റിലിട്ടുകൊണ്ടാണ് പാർവതി നരേന്ദ്രനൊപ്പമുള്ള ജീവിതം ആരംഭിച്ചത്...അയാൾക്ക് ആദ്യഭാര്യയിൽ രണ്ട് ആൺമക്കൾ ഉണ്ടായിരുന്നു... സൂര്യനും ധ്രുവനും...!! വൈകാതെ പാർവതിക്ക് കുഞ്ഞു പിറന്നു.... പാർവതിയുടെ സൗന്ദര്യം മുഴുവൻ അതേ പടി പകർന്നു കിട്ടിയ ആ കുഞ്ഞിന് അവൾ ഋതുവേദ് എന്ന് പേരിട്ടു.... ഋതുവിന് അഞ്ചു വയസുള്ളപ്പോഴാണ് പാർവതി മരിക്കുന്നത്... അതൊരു അപകടമരണം ആയിരുന്നോ കൊലപാതകമായിരുന്നോ എന്ന് ഇന്നും ഋതുവിന് നിശ്ചയമില്ല... മരിക്കുന്നതിന്റെ തലേന്ന് വരെ നരേന്ദ്രൻ പാർവതിയെ ഉപദ്രവിക്കുമായിരുന്നു... അവരുടെ സ്വത്തു മുഴുവൻ തന്റെ പേരിൽ എഴുതി തരാൻ അയാൾ അവരെ നിർബന്ധിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.... എന്നാൽ പാർവതി അത് മുഴുവൻ സ്വന്തം മകന്റെ പേരിൽ എഴുതിവെച്ചൊരു വില്പത്രം ആദ്യമേ തയ്യാറാക്കി വെച്ചിരുന്നു... അവന് പതിനെട്ടു തികയുമ്പോൾ അതിന്റെ പൂർണ്ണ അവകാശം ഋതുവിന് മാത്രമാണെന്നും അത് വരെ നടത്തിപ്പവകാശം നരേന്ദ്രനും എന്നായിരുന്നു ഉടമ്പടി.... ഒരർത്ഥത്തിൽ ആ വിഹിതത്തിൽ നിന്നും പങ്ക് പറ്റിയാണ് നരേന്ദ്രൻ തന്റെ ബിസിനസ്‌ ഇത്രയും കെട്ടിപ്പൊക്കിയത്.... നരേന്ദ്രനും മക്കൾക്കും ഋതുവിനെ ഇഷ്ടമേയല്ല...അവന് പതിനെട്ടു തികഞ്ഞാൽ സ്വത്തു മുഴുവൻ തട്ടിയെടുക്കണം എന്നൊരു ഉദ്ദേശമേ അവർക്കുള്ളു... അത് കഴിഞ്ഞാൽ അവനെ എങ്ങനെയെങ്കിലും പുറത്താക്കണമെന്നും.... എന്നാൽ ഋതുവിന്റെ ആഗ്രഹം മറ്റൊന്നാണ്... ആറുമാസത്തിനകം പതിനെട്ടു തികയും... അതിനകം പ്ലസ്ടുവിലെ റിസൾട്ട്‌ വരും...എത്രയും വേഗം നല്ലൊരു യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ അപ്ലൈ ചെയ്ത് ഈ നരകത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടണം.... ഒരിക്കലും ഇങ്ങോട്ട് തിരിച്ചു വരാതെ മറ്റൊരു നാട്ടിൽ സമാധാനമുള്ളൊരു ജീവിതം സ്വപ്‍നം കാണുകയാണ് അവനിപ്പോൾ... ഒരർത്ഥത്തിൽ അവനെയിപ്പോ ജീവിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത് പോലും ആ സ്വപ്നമാണ്....! ••••••••••••••••••••• മുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്ന് നാരായണി അകത്തേക്ക് വരുമ്പോൾ ഋതു ബെഡിൽ ചുരുണ്ടു കൂടി കിടക്കുകയാണ്... വർഷങ്ങളായി ചിറയ്ക്കലെ ജോലിക്കാരിയാണ് നാരായണി... ഋതുവിനോട് അൽപം കരുണ കാണിക്കുന്നൊരാൾ... അവർ കയ്യിലുള്ള പ്ലേറ്റ് ടേബിളിൽ വെച്ചിട്ട് അവന്റെ അരികിൽ വന്നു പതിയെ തട്ടി വിളിച്ചു... കുഞ്ഞേ... എഴുന്നേൽക്ക്... വല്ലതും കഴിക്കണ്ടേ....!? നാരായണിയുടെ സ്വരം കേട്ടതും ഋതു വേഗം എഴുന്നേറ്റ് അവരെ കെട്ടി പിടിച്ചു... ദേഹമാകെ പൊള്ളുന്ന ചൂട്.... അയ്യോ... വല്ലാതെ പനിക്കുന്നല്ലോ മോനെ... വാ... ഞാൻ സാറിനോട് പറയാം... ആശുപത്രിയിൽ പോകാം....! നാരായണി തിടുക്കപ്പെട്ട് അവനെ എഴുന്നേൽപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.... വേണ്ട നാണിയമ്മേ... എനിക്കൊന്നൂല്ല... തല്ല് കൊണ്ടാൽ പനി വരാറുണ്ടെന്ന് നാണിയമ്മക്ക് അറിയാമല്ലോ... അത്രേ ഉള്ളു....നാണിയമ്മ കുറച്ചു നേരം എന്റെയടുത്തു ഇരിക്കോ...? ഓമനത്തം തുളുമ്പുന്ന ആ മുഖം പിടിച്ചെടുത്ത് നെറുകിൽ ഒന്ന് ചുംബിക്കാൻ ആ അമ്മമനസ് കൊതിച്ചു... ഇത്രയും ചെറുതല്ലെങ്കിലും തനിക്കും ഒരു മകനുണ്ട്... ഈ കുഞ്ഞിനെ ഇവിടെയിട്ട് കഷ്ടപെടുത്തുന്നവരെ ദൈവം വെറുതെ വിടില്യ... ആ ചിന്തയിൽ തന്നെ നാരായണി കഞ്ഞിയുടെ പ്ലേറ്റ് എടുത്ത് ഋതുവിന് നീട്ടി... സാധാരണ തനിയെ വാങ്ങി കുടിക്കാറുള്ളവൻ വാ തുറന്ന് കാണിച്ചപ്പോൾ നാരായണി വാത്സല്യത്തോടെ സ്പൂണിൽ അൽപം കോരിയെടുത്ത് അവന്റെ വായിൽ വെച്ച് കൊടുത്തു... അത്രയേറെ ഭംഗിയുള്ള മുഖത്ത് കുഞ്ഞൊരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു.... ചുരുണ്ട മുടിയിഴകളാണ് ഋതുവിന്... കട്ടിയുള്ള പുരികവും കുഞ്ഞി കണ്ണുകളും ഇളം പിങ്ക് കലർന്ന അഴകൊത്ത ചൊടികളും അവനെ കൂടുതൽ സുന്ദരനാക്കുന്നു... കരഞ്ഞാലും ചിരിച്ചാലും വല്ലപ്പോഴും ദേഷ്യപെട്ടാൽ പോലും ആ മുഖത്തു സദാ ഒരു കുട്ടിത്തവും കുറുമ്പുമങ്ങനെ തെളിഞ്ഞു നിൽക്കും...! കഞ്ഞി വായിൽ വെച്ചു കൊടുക്കുമ്പോഴാണ് ആ കവിളിൽ ചുവന്നു കിടക്കുന്ന പാട് നാരായണി കണ്ടത്... ദുഷ്ടൻ... തന്തയെ പോലെ തന്നെ ദുഷ്ടന്മാരാ മക്കളും... കണ്ടില്ലേ കുഞ്ഞിന്റെ കവിളും മുഖവുമൊക്കെ... ചെയ്തില്ലെന്ന് പറഞ്ഞാലും തല്ലും... മനുഷ്യത്വം ഇല്ലാത്ത വർഗം....! അന്നം തരുന്ന കയ്യാണെന്ന് പോലും മറന്ന് നാരായണി അരിശത്തോടെ പറഞ്ഞു... എങ്ങനെയാ ഈശ്വരാ ഈ കുഞ്ഞിനെ കണ്ടാൽ നുള്ളി നോവിക്കാൻ മനസ് വരുന്നത്... എടുത്തിട്ടില്ലെന്ന് പറയുന്നത് കേട്ടിട്ട് അടുക്കളയിൽ നിന്നെന്റെ ചങ്കു പൊട്ടുകയായിരുന്നു... സത്യം പറയുമ്പോ വിശ്വസിക്കാൻ അച്ഛനും മക്കൾക്കും എന്തായിത്ര പ്രയാസം...?? പറഞ്ഞത് സത്യമാണെങ്കിൽ അല്ലേ വിശ്വസിക്കൂ...? ആവലാതിയോടെയുള്ള തന്റെ ചോദ്യത്തിന് കുറുമ്പോടെയുള്ള ഋതുവിന്റെ മറുചോദ്യം കേട്ട് നാരായണി സംശയഭാവത്തിലൊന്ന് നോക്കി... പിന്നെ... കുഞ്ഞാണോ അതെടുത്തെ...?? മ്മ്ഹ്ഹ്... ഞാൻ തന്നെയാ... നാണിയമ്മ കണ്ടതല്ലേ ഇന്നലെ വല്യേട്ടൻ എനിക്ക് പച്ച വെള്ളം പോലും തരാതെ അറയിൽ പൂട്ടിയിട്ടത്... അതുകൊണ്ട് തന്നെ ആ കാലന് ഞാൻ പണി കൊടുത്തതാ... ഇന്ന് ചോറിനുള്ള അരി വെന്തത് ആ ഡോക്യുമെന്റ് കൂടി കത്തിയിട്ട... അവൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് നാരായണിയുടെ കണ്ണുകൾ മിഴിഞ്ഞു... അത് കാണെ ഋതു അടക്കി ചിരിച്ചു.... ഈശ്വരാ.... എന്ത് ഡോക്യുമെന്റ് ആയിരുന്നു കുട്ടി അത്...?? ആ... എനിക്കറിയില്ല... ഈശ്വരമംഗലം ഫിനാൻസ് എന്നെഴുതിയിരിക്കുന്നത് കണ്ടു... ഏതോ ബ്ലേഡ്കാരന്റെ കമ്പനിയാ... കത്തി പോയെങ്കിൽ നന്നായി.... എന്തായാലും വല്യേട്ടന് പണി കൊടുത്തല്ലോ... അതാ എന്റെ ആശ്വാസം... അത്രയും പറഞ്ഞവൻ കഴിച്ചെഴുന്നേറ്റ് വാഷ്‌റൂമിൽ പോയി കയ്യും മുഖവും കഴുകി വന്നു....നാരായണി അതിശയത്തോടെ ചിരിയടക്കി പിടിച്ച് എഴുന്നേറ്റു... പിന്നെ ടേബിൾ വലിപ്പിൽ നിന്നൊരു ഗുളിക എടുത്തവന് കൊടുത്തു... സാധാരണ അടി കൊണ്ട് കഴിഞ്ഞാൽ ഒരു പനി പതിവുള്ളതാണ് അപ്പോൾ കഴിക്കാൻ വേണ്ടി മെഡിക്കൽ സ്റ്റോറിൽ നിന്ന് വാങ്ങി വെച്ചിരിക്കുന്ന ഗുളികയാണ്... 10 ഗുളികയുടെ ഷീറ്റിൽ അവസാനത്തെ ഗുളിക എടുത്ത് അവന്റെ കയ്യിൽ കൊടുത്തു നാരായണി... നാണിയമ്മ പൊയ്ക്കോ... ഞാൻ കഴിച്ചോളാം... അവനങ്ങനെ പറഞ്ഞതും നാരായണി പ്ലേറ്റ് എടുത്തുകൊണ്ട് പോയി.... ഋതു ഗുളിക കഴിച്ചു നേരെ ബെഡിൽ കയറി കിടന്നു.... പുറമേക്ക് സന്തോഷമുണ്ടെന്ന് ഭാവിച്ചാലും രാത്രി ഉറങ്ങാൻ നേരം വല്ലാത്തൊരു സങ്കടമാണ്... ലോകം മുഴുവൻ തന്നെ ഒറ്റപ്പെടുത്തുന്നത് പോലെ തോന്നും... ആകെയുള്ള കൂട്ട് പരമശിവനാണ്....! ഭഗവാനെ.... റിസൾട്ട്‌ വരാൻ ഇനി ഒരു മാസമേ ഉള്ളു... അത് കഴിഞ്ഞാൽ നല്ലൊരു യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ അപ്ലൈ ചെയ്ത് എത്രയും വേഗം എനിക്കിവിടുന്ന് പോകാൻ പറ്റണെ....കാര്യങ്ങളൊക്കെ ശരിയാക്കി തരണേ... അതുവരെ പിടിച്ച് നിൽക്കാൻ ശക്തി തരണേ.... പിന്നേ...നാളെ എനിക്ക് തല്ല് കിട്ടല്ലേ.... പറ്റുവാണെങ്കിൽ അങ്ങ് നേരിട്ട് വന്നെന്റെ വല്യേട്ടന് ഒന്ന് പൊട്ടിക്കണേ...നേരിട്ട് വരാൻ പറ്റില്ലെങ്കിൽ ആരെയെങ്കിലും പറഞ്ഞയക്കണേ... എങ്കിൽ ഞാൻ കുടുക്ക പൊട്ടിക്കുമ്പോൾ അങ്ങേക്കൊരു... അല്ലെങ്കിൽ വേണ്ട...നേരിട്ട് കാണുമ്പോ കെട്ടിപിടിച്ചൊരു ഉമ്മ തരാം....! പരിഭവം പൂണ്ട്... പ്രതീക്ഷയോടെ... അതിലൊരിത്തിരി കുറുമ്പ് കലർത്തി...അത്രയും പറഞ്ഞവൻ നോവുന്ന കവിൾ തലയണയിൽ വല്ലാതങ്ങു ചേർത്ത് വെക്കാതെ പതിയെ ഉറക്കത്തെ തേടി.... ഇതേ സമയം ചിറയ്ക്കൽ തറവാടിന്റെ അകത്തളത്തിൽ അരിശത്തോടെ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നടക്കുകയാണ് നരേന്ദ്രൻ... തൊട്ടടുത്ത് ദേഷ്യത്തോടെ നിൽക്കുന്നുണ്ട് സൂര്യനും ധ്രുവനും... നല്ലത് പോലെ പൊട്ടിച്ചിട്ടുണ്ട് ഞാൻ....എന്നിട്ടും ആ കഴുവേറി പറയുന്നത് അവനെടുത്തിട്ടില്ലെന്നാ... നമ്മളിനി എന്ത് ചെയ്യും അച്ഛാ....?? എന്ത് ചെയ്യാനാ...കുരുത്തംകെട്ടതിനെ അങ്ങ് തീർക്കാമെന്ന് വെച്ചാൽ അവന്റെ ഒപ്പില്ലാതെ ഒന്നും കിട്ടില്ലെന്നല്ലേ.... അഥവാ അവനെന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാൽ സ്വത്തു മുഴുവൻ ഏതോ കോപ്പിലെ ചാരിറ്റിക്ക് പോകുമെന്നല്ലേ ആ പന്നമോള് എഴുതി വെച്ചിരിക്കുന്നെ... അവളുടെ അമ്മേടെ ഒരു വില്പത്രം.....!! നരേന്ദ്രൻ ദേഷ്യത്തോടെ തോളിൽ കിടക്കുന്ന മേൽമുണ്ട് എടുത്ത് കുടഞ്ഞു... എന്തായാലും ഡോക്യുമെന്റ്സ് അല്ലേ പോയുള്ളു... നമ്മുടെ തലച്ചോറിപ്പോഴും അവിടെ തന്നെയില്ലേ....?? പ്ലാൻ ചെയ്തതെല്ലാം അതുപോലെ നടക്കണം... ഈശ്വരമംഗലത്തെ ആ താന്തോന്നിക്ക് രണ്ടു മൂന്നെല്ല് കൂടുതലാ.. ഓരോന്നായി ഒടിക്കണം... അതിനൊരു ആയുധമായിരുന്നു ആ ഡോക്യുമെന്റ്.... ഇനിയത് പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല... നാളെ തന്നെ ആ താന്തോന്നിയുടെ കമ്പനി പൂട്ടിക്കണം.... നമ്മുടെ ആളുകളൊക്കെ തയ്യാറല്ലേ....?? എല്ലാം റെഡിയാ അച്ഛാ.... നമ്മളൊന്നു വിളിക്കേണ്ട താമസം എല്ലാവരും കൂടങ്ങു ഇടിച്ചു കേറും ആ തെണ്ടിയുടെ അണ്ണാക്കിലോട്ട്.... എന്തായാലും ഒരു കാര്യം ഉറപ്പിക്കാം.... നാളത്തോടെ ഈശ്വരമംഗലത്തെ രുദ്രദേവ് മഹേശ്വറിന്റെ അടിത്തറ ഇളകി തുടങ്ങും...!!! പുതപ്പിനുള്ളിലൂടെ അരിച്ചു കയറിയ തണുപ്പിനൊപ്പം തുടയിൽ ഇഴയുന്ന കൈകളാണ് ഋതുവിനെ ഉറക്കത്തിൽ നിന്നുണർത്തിയത്... പതിയെ ആലസ്യത്തോടെ എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചവൻ തന്റെ തുടയിടുക്കിലേക്ക് ഇഴഞ്ഞെത്തിയ കൈകളുടെ സ്പർശത്തിൽ ഞെട്ടലോടെ കണ്ണ് തുറന്നു...! തന്റെ ബെഡിൽ വന്നിരിക്കുന്നവനെ കണ്ടൊരു ഭയത്തോടെ ഋതു ഭിത്തിയോട് ചേർന്നിരുന്നതും അയാൾ കൂടുതൽ അരികിലേക്ക് ചാഞ്ഞു വന്നവനെ കയ്യെത്തിച്ചു പിടിച്ചു.... എങ്ങോട്ടാടാ ഓടുന്നെ... എന്റെ കയ്യിൽ നിന്നങ്ങനെ വഴുതി മാറാമെന്നു നീ കരുതണ്ട.... ഇങ്ങോട്ട് വാടാ....! അടക്കി പിടിച്ച സ്വരത്തിൽ വല്ലാത്തൊരു വെറിയോടെ പറയുന്ന ആളെ നോക്കിയവൻ പേടിച്ചു പരുങ്ങിയിരുന്നു... സുരേന്ദ്രൻ ചെറിയച്ഛൻ...! അച്ഛന്റെ ഒരേയൊരു അനിയൻ... വിവാഹം കഴിഞ്ഞെങ്കിലും സ്വഭാവഗുണം കൊണ്ട് ഭാര്യ ഇട്ടെറിഞ്ഞു പോയതാണ്... കുട്ടികളുമില്ല... ഒരു മകനെ പോലെ വാത്സല്യം കാണിക്കേണ്ട തന്നോട് അയാൾക്ക് കാമമാണ്... എന്നെ വിട്.... തന്റെ കയ്യിൽ പിടുത്തമിട്ട കൈകളെ കുടഞ്ഞെറിഞ്ഞുകൊണ്ട് ഋതു കട്ടിലിന്റെ മറുവശത്തൂടെ ഊർന്നിറങ്ങാൻ ഭാവിച്ചെങ്കിലും സുരേന്ദ്രൻ അവനെ കയ്യിൽ കൂടുതൽ മുറുകെ പിടിച്ചു തന്നിലേക്ക് ചേർത്തണയ്ക്കാൻ തുടങ്ങിയതും മറിച്ചൊന്നും ചിന്തിക്കാതെയവൻ അയാളുടെ കൈതണ്ടയിൽ പല്ലുകൾ ആഴ്ത്തി.... ആഹ്.....!!!! സുരേന്ദ്രൻ അവനെ ആഞ്ഞു തള്ളിക്കൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റു.... നിന്നെ എന്റെ കയ്യിൽ കിട്ടുമെടാ....!! കലിയോടെ അവനെ നോക്കി പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അയാൾ മുറി വിട്ടിറങ്ങിയപ്പോൾ ഋതു അറപ്പോടെ വായൊന്ന് തുടച്ചു.... കുഞ്ഞിലൊക്കെ പലപ്പോഴും അയാളുടെ വൃത്തികെട്ട സ്പർശത്തിന്റെ അർത്ഥമറിയാതെ പെട്ട് പോയിട്ടുണ്ട്...അന്നത്തെ എട്ടു വയസുകാരന്റെ മനസ്സിൽ അതൊക്കെ വല്ലാത്തൊരു മുറിവായിരുന്നു... ഹൈസ്കൂൾ വരെ എല്ലാം ഉള്ളിൽ ഒതുക്കി കഴിഞ്ഞു... ബോധം വെച്ചപ്പോഴാണ് അയാളുടെ തലോടലുകൾ സ്നേഹം കൊണ്ടായിരുന്നില്ല മറിച്ച് കാമം കൊണ്ടായിരുന്നെന്ന് മനസ്സിലായത്... പിന്നീടങ്ങോട്ട് പ്രതികരിക്കാൻ തുടങ്ങി... അയാൾ അടുത്ത് വരുമ്പോഴേ ഒച്ച വെച്ച് ഓടാനോ ചവിട്ടി കുതറി ഓരോന്ന് കൊടുക്കാനും തുടങ്ങിയതോടെ അയാളും അല്പമൊന്ന് കരുതലെടുത്തു തുടങ്ങി... ഇപ്പോൾ നട്ട പാതിരയ്ക്കോ.. പുലർച്ചെക്കോ മുറിയിൽ വരും...മുറി ലോക്ക് ചെയ്ത് ഉറങ്ങാമെന്ന് വെച്ചാൽ പഴയ വാതിൽ ആയതുകൊണ്ട് അതിന്റെ താഴിനെന്തോ തകരാറു പറ്റിയിട്ടുണ്ട്... ലോക്ക് ആവുന്നില്ല... അച്ഛനോട് ഏറെ നാളായി അതൊന്ന് ശരിയാക്കിച്ചു തരാൻ പറയുന്നു... ഈ അറയ്ക്കകത്തു കയറി നിന്നെയാരും കട്ടോണ്ട് പോകില്ലെന്ന് പറഞ്ഞു അച്ഛന്റെ വായിലിരിക്കുന്നത് മുഴുവൻ കേട്ടു.... ഋതു വേഗം എഴുന്നേറ്റ് വാഷ്‌റൂമിൽ കയറിയൊന്ന് ഫ്രഷ് ആയി ഇറങ്ങി... നേരെ അടുക്കളയിലേക്ക് ചെന്നു... അതാണ് പതിവ്... ഈ നേരത്തു ചെന്നാൽ നാണിയമ്മ പാല് തിളപ്പിച്ചു ബൂസ്റ്റ്‌ കലക്കി തരും... അതിന്റെയാ മണം മൂക്കിലേക്ക് അടിച്ചു കയറുമ്പോഴേ കൊതി വരും... ഒരു കണക്കിന് ബൂസ്റ്റ്‌ കുടിക്കാൻ വേണ്ടിയാണു നേരത്തെ ഉണരുന്നത്... കൊച്ചേട്ടൻ കണ്ടാൽ നല്ല തല്ല് കിട്ടും... പുള്ളി വാങ്ങികൊണ്ട് വരുന്ന ബൂസ്റ്റിൽ നിന്നും ആദ്യമേ തന്നു ശീലിപ്പിച്ചത് നാണിയമ്മയാണ്.... പങ്ക് ചോദിച്ചിട്ട് തരാത്തതുകൊണ്ട് നാണിയമ്മ ആരുമറിയാതെ വെച്ചുണ്ടാക്കി തരുന്നതാണ്... ഇനിയെത്ര നാൾ കിട്ടുമെന്നറിയില്ല...ബൂസ്റ്റ്‌ കുപ്പി വേഗം കാലിയാകുന്നതിൽ കൊച്ചേട്ടന് എന്തൊക്കെയോ സംശയം ഉണ്ട്.... ആ കിച്ചുട്ടൻ എഴുന്നേറ്റോ... ദാ ഇത് കുടിക്ക്... നാരായണി അവനെ കണ്ടപ്പോഴേ കപ്പിൽ പകർന്നു വെച്ചിരുന്ന ബൂസ്റ്റ്‌ എടുത്ത് അവന് കൊടുത്തു... ആ കപ്പിലെ നറുമണം നുകർന്നുകൊണ്ട് ഋതു പതിയെ കുടിച്ചിറക്കി....അമ്മയാണവൻ ആദ്യം കിച്ചുവെന്ന് വിളിച്ചിരുന്നത്... അമ്മയുള്ള കാലം മുതലേ ഇവിടെയുള്ളത് കൊണ്ടാകാം നാണിയമ്മയും അവനെ അങ്ങനെയാണ് വിളിക്കുന്നത്.... ഇന്നെന്താ പലഹാരം...ദോശയാ...? ആഹ്... മോനിഷ്ടമല്ലേ ദോശ..അതുകൊണ്ട് ദോശയുണ്ടാക്കാമെന്ന് കരുതി... പനി കുറഞ്ഞോ...? നാണിയമ്മ അവന്റെ നെറ്റിയിൽ തൊട്ട് നോക്കി... പനിയൊക്കെ മാറി... അവരുടെ കൈ തന്റെ നെറ്റിയിൽ തൊട്ടപ്പോൾ തന്റെ അമ്മയാണ് തൊടുന്നതെന്ന് മനസ്സിൽ സങ്കല്പിച്ചുകൊണ്ട് ഋതു കണ്ണുകളടച്ചു.... പെട്ടന്നൊരു ഞൊടിയിൽ തന്റെ കയ്യിലെ കപ്പ് നിലത്തേക്ക് തെറിച്ചതും ഞെട്ടലോടെ അവൻ കണ്ണുകൾ തുറന്നു നോക്കി.... തോന്നും പോലെ എടുത്ത് കുടിക്കാൻ നിന്റെ തന്ത വാങ്ങി വെച്ചതാണോടാ ഇത്...!!? നിലത്തു വീണു പൊട്ടി ചിതറിയ കപ്പിലേക്ക് നോക്കി വിങ്ങി പൊട്ടി നിൽക്കുന്നവന്റെ ചെവിയിൽ ധ്രുവന്റെ കൈ മുറുകിയതും ഋതു അലറി വിളിച്ചു.... ആഹ്...വേദനിക്കുന്നു കൊച്ചേട്ടാ.... ആഹ്... അമ്മേ... അയ്യോ വിട് മോനെ... ഞാനാ അവനത് കൊടുത്തേ... ഇന്ന് പാല് അധികമുണ്ടായിരുന്നു അതുകൊണ്ട് കുറച്ച് കൂടുതൽ കലക്കി.... അവനെ ഉപദ്രവിക്കല്ലേ... നാരായണി ഏറെക്കുറെ കരയുമെന്ന മട്ടിൽ പറഞ്ഞതും ധ്രുവൻ അവരെ കലിയോടെ നോക്കി... നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ തള്ളേ ഞാൻ വാങ്ങി വെക്കുന്നതൊന്നും ഈ കുരുത്തംകെട്ടവന് എടുത്തുണ്ടാക്കി കൊടുക്കരുതെന്ന്...!! അവന് ബൂസ്റ്റേ എറങ്ങൂ....!! ഇനി മേലിൽ നീയിതിൽ നിന്ന് കുടിച്ചെന്നു ഞാൻ അറിഞ്ഞാൽ..... ഋതുവിന് നേരെ വിരൽ ചൂണ്ടികൊണ്ട് ധ്രുവൻ ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞതും ഋതു വാടിയ മുഖവുമായി മുഖം കുനിച്ചു നിന്നു.... ഉള്ളതെല്ലാം കട്ടെടുത്തവന് വെച്ചൊരുക്കി കൊടുക്കാതെ വേഗം എനിക്കുള്ളത് കൊണ്ട് വന്നു താ തള്ളേ.... നാരായണിയെ നോക്കി അമർഷത്തോടെ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൻ തിരിഞ്ഞു നടന്നതും അവർ ഋതുവിനെ പൊട്ടി ചിതറിയ കപ്പിനിടയിൽ നിന്ന് പിടിച്ചു മാറ്റി നിർത്തി... മോൻ വിഷമിക്കണ്ട... നാണിയമ്മ വേറെ ഉണ്ടാക്കി തരാം... ഒരിത്തിരി പാല് പോലും എനിക്കീ വീട്ടിൽ നിന്നെടുക്കാൻ അവകാശമില്ലല്ലേ നാണിയമ്മേ.... എനിക്കൊന്നും വേണ്ട.... എല്ലാം കൂടി തിളപ്പിച്ചെന്റെ കൊച്ചേട്ടന്റെ അണ്ണാക്കിൽ ഒഴിച്ചു കൊടുക്ക്....വയറു നിറയെട്ടെ... പാതി എങ്ങലോടെയും പാതി അരിശത്തോടെയും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൻ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു... ഓ...ചെവി നീറുന്നു....ദുഷ്ടൻ... ഒരിത്തിരി പാലല്ലേ എനിക്ക് വേണ്ടൂ.... അതുപോലും തരാൻ സമ്മതിക്കാത്ത തെണ്ടി... അങ്ങനെ വിട്ടാൽ ശരിയാവില്ല.... 📖 കഥയുടെ ബാക്കി ഭാഗങ്ങൾ ഇവിടെ വായിക്കാം: 👉 https://share.aksharathalukal.in/s/52959/view വായിച്ചിട്ട് അഭിപ്രായം പറയണേ 🥰 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ