#📙 നോവൽ നേരം മൗനം പാലിച്ചു നിന്ന ബന്ധുക്കൾ ഓരോരുത്തരും ഓടി കൂടി.... "നന്ദേ.... കണ്ണ് തുറക്ക്..." ആരോഹി ഉച്ചത്തിൽ അലറി.... എടാ.. നന്ദേ... നിനക്ക് എന്താ പറ്റിയെ... അവൾ കരയുകയാണ്. അമ്മേ.. ഇത്തിരി വെള്ളം എടുത്തേ.. ആരോഹിക്ക് ആ നിമിഷം ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങുന്നത് പോലെ തോന്നി.... അതിനേക്കാൾ ഏറെ നന്ദ അനുഭവിച്ച ഒറ്റപ്പെടലുകൾക്ക് അവളും ഒരു കാരണക്കാരി ആയല്ലോ എന്നോർത്തായിരുന്നു...അവളുടെ സങ്കടത്തോടെയുള്ള വാക്കുകൾ... ഭാമ അപ്പോഴേക്കും അടുക്കളയിൽ നിന്ന് അൽപ്പം വെള്ളവുമായി വന്നു.. വെള്ളം മുഖത്ത് പതിച്ചെങ്കിലും കനം വെച്ച കൺപോളകൾ വലിച്ചു തുറക്കാൻ പരമാവധി ശ്രമിച്ച നന്ദ അമ്പേ പരാജയപ്പെട്ടു പോയി. അത്രയ്ക്ക് തളർന്ന് അവശയായിരുന്നു അവൾ അപ്പോൾ. കവിൾത്തടം വിങ്ങി പ്പൊട്ടുകയാണെന്ന് നന്ദയ്ക്ക് തോന്നി. അടഞ്ഞ കൺപോളകൾക്ക് മുകളിലൂടെ അവളുടെ കൃഷ്ണ മണികൾ ചലിക്കുന്നത് അഗ്നി ക്ക്‌ വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു. എന്തൊക്കെയോ പറയുവാനായി ചെറുതായി വിറക്കുന്ന അധരങ്ങളും വിയർപ്പ് പൊടിഞ്ഞ നെറ്റിത്തടവും... അവന്റെ വിരൽപ്പാട് പതിഞ്ഞ കവിളിണകളും...... ഇനിയും കൺകോണിൽ ബാക്കിയായ കണ്ണീർ അവളുടെ കവിളിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങി... "അഗ്നി.... ഡോക്ടറെ വിളിക്ക്..മോനെ.. നന്ദ മോൾക്ക് തീരെ പറ്റുന്നില്ല ട്ടോ." അംബികയുടെ സ്വരം... വല്ലാത്ത കനമുണ്ടായിരുന്നു ആ ശബ്ദത്തിന്.... നന്ദ പറഞ്ഞു അറിഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ കേട്ടത്തിലുള്ള അമർഷവും എന്നാൽ അവളോട് ഒരു കരുണയും ആ വാക്കുകളിൽ തെളിഞ്ഞു നിന്നു. അഗ്നി ഇടക്കിടെ ആരോഹിയെ തിരഞ്ഞു പിടിച്ചു നോക്കുന്നുണ്ട്... അവന്റെ ആ നോട്ടത്തെ നേരിടാനാകാതെ ആരോഹി തല കുനിച്ചു പിടിച്ച് ഇരിക്കുകയാണ് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു ഏകദേശം പതിനഞ്ചു മിനിറ്റിനുള്ളിൽ തന്നെ ഡോക്ടർ വന്നു.... അഗ്നിയെ മാത്രം റൂമിൽ നിർത്തി ബാക്കി ഉള്ള എല്ലാവരെയും പുറത്താക്കി കതക് അടച്ചു ഡോക്ടർ... അദ്ദേഹത്തിന്റെ നോട്ടം ആദ്യം പതിഞ്ഞത് അവളുടെ കവിളിലേക്കാണ്... "മിസ്റ്റർ അഗ്നി ദേവ്.... ഇതെന്താണ് വൈഫിന്റെ കവിളിൽ ഒരു പാട്....??" മറുപടി പറയാൻ അഗ്നി വല്ലാതെ വിഷമിച്ചു. ഒടുക്കം അവന് നടന്ന കാര്യങ്ങൾ മുഴുവനായി അല്ലെങ്കിലും കുറച്ചെങ്കിലും പറയേണ്ടി വന്നു. "താലി വലിച്ചു പൊട്ടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചാൽ തല്ലുകയാണോ വേണ്ടത്....? അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ അതൊരു ലോഹമല്ലേ... നിങ്ങളെ പോലെ ഇത്രയും വെൽ എഡ്യൂക്കേറ്റഡ് ആയ ഒരാൾ ഇങ്ങനെ ബീഹെവ് ചെയ്താൽ പിന്നെ.... " ബാക്കി പറയാൻ കഴിയാത്തത് പോലെ ഡോക്ടർ രഞ്ജിത് അഗ്നി ദേവിനെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി... "ബാക്കി ഉള്ളവരുടെ കാര്യം എനിക്ക് അറിയില്ല ഡോക്ടർ. പക്ഷേ ഞാൻ ഒരു താലി അവളുടെ കഴുത്തിൽ കെട്ടിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ എന്റെ മരണം വരെ അത് അവിടെ ഉണ്ടാവണം അതെനിക്ക് നിർബന്ധമാണ്. അല്ലെങ്കിൽ ഒരു കാര്യം ചെയ്യൂ. നന്ദക്ക് ബോധം വരുമ്പോൾ നിങ്ങൾ അവളോട് തന്നെ ചോദിക്ക് അവൾക്ക് പരാതി ഉണ്ടെങ്കിൽ നിങ്ങൾക്ക് എവിടെയാണെന്ന് വെച്ചാൽ കംപ്ലയിന്റ് ചെയ്യാം." കൈ കെട്ടി നന്തയെ നോക്കി നിന്നു കൊണ്ടാണ് അഗ്നി സംസാരിക്കുന്നത് "ഓവർ കോൺഫിഡൻസ് ആണോ...??" ഡോക്ടർ അഗ്നിയോടായി ചോദിച്ചു "അങ്ങനെ എങ്കിൽ അങ്ങനെ....." അഗ്നിയുടെ ആ മറുപടി ഡോക്ടർക്ക് അത്ര പിടിച്ചില്ല. പിന്നീട് ഇരുവരും അതിനെ പറ്റിയൊന്നും സംസാരിച്ചില്ല. "ഈ കുട്ടി ക്യാരിയിങ് ആണോ...?" "നോ.." "ഓക്കേ" "എപ്പോഴാണ് തല ചുറ്റി വീണത്....??" "ഒരു ട്വന്റി മിനിറ്റ്സ് ആയി കാണും..." "പിരിയഡ്‌സ് ഒക്കെ റെഗുലർ ആണോ...??". ഡോക്ടറുടെ ആ ചോദ്യത്തിൽ അറിയാതെ ഉമിനീർ ഇറക്കി പോയി അഗ്നി... "അത്.... അത് എനിക്ക് അറിയില്ല....'' "താനൊക്കെ എന്ത് ഭർത്താവാടോ....??" ഈ തവണ ഡോക്ടർക്കും ദേഷ്യം വന്നിരുന്നു. "ഡോക്ടർ പ്ലീസ്.... അവളെ ഒന്ന് നോക്കി വേണ്ട മെഡിസിൻ കൊടുക്ക്‌...." താഴ്മയായി അത് പറയുമ്പോൾ അഗ്നിയുടെ മനസ്സിൽ എന്താണെന്ന് അവന് തന്നെ ഊഹം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല... " ചോദിക്കുന്നത് കൊണ്ടൊന്നും തോന്നരുത് നിങ്ങൾ ഈ കുട്ടിക്ക് ഭക്ഷണം ഒന്നും കൊടുക്കാറില്ലേ....??" ഡോക്ടറുടെ ആ ചോദ്യത്തിൽ അഗ്നി അവന്റെ മുഷ്ടി ചുരുട്ടി ദേഷ്യം നിയന്ത്രിച്ചു. "കാര്യമായിട്ട് ചോദിച്ചതാണ്. അതിനു മിസ്റ്റർ അഗ്നി ദേവ് ഇങ്ങനെ റെസ് ആവണ്ട കാര്യം ഇല്ല..... ഈ കുട്ടി മര്യാദക്ക് ഭക്ഷണം കഴിച്ചിട്ട് മിനിമം മൂന്നു ദിവസം എങ്കിലും ആയിട്ടുണ്ടാകും." അവളുടെ വയറിലേക്ക് വിരൽ അമർത്തിയ ശേഷമാണു ഡോക്ടർ അത് പറഞ്ഞത്.. "ഇതിൽ ഇപ്പോൾ എനിക്ക് ചെയ്യാൻ പറ്റുന്നത് ഇമ്മീഡിയേറ്റ ആയിട്ട് ഈ കുട്ടിയെ ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് ഷിഫ്റ്റ് ചെയ്യാം.... ടു ഡേയ്‌സ് അവിടെ ഒബ്സെർവഷനിൽ കിടക്കട്ടെ....? അത് ഒക്കെ അല്ലേ...." ഒടുക്കം നിവർത്തിയില്ലാതെ അഗ്നിക് അത് സമ്മതിച്ചു കൊടുക്കേണ്ടി വന്നു തുടരും