📖 കഥയുടെ ബാക്കി ഭാഗങ്ങൾ ഇവിടെ വായിക്കാം: 👉 https://share.aksharathalukal.in/s/52049/view വായിച്ചിട്ട് അഭിപ്രായം പറയണേ 🥰 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ

നിങ്ങൾക്ക് പണം തരാൻ ഉണ്ട് എന്ന് കരുതി എൻ്റെ അച്ഛൻ നിങ്ങളെ വിവാഹം ചെയ്യാൻ എന്നോട് പറയും എന്നാണോ നിങ്ങൾ കരുതിയത്. അത് ഒരിക്കലും നടക്കില്ല. " " എന്നാൽ നീ ഇത് കേട്ടോ നീയും ഞാനും ആയുള്ള കല്യാണത്തിന് നിൻ്റെ അച്ഛൻ സമ്മതിച്ചു എന്ന് മാത്രമല്ല, കല്യാണ കാർഡും അയാൾ അടിച്ചു കഴിഞ്ഞു. " അത് കേട്ടതും അവൾ ആകെ തകർന്നു. "ഇല്ല. എൻ്റെ അച്ഛൻ അതിന് ഒരിക്കലും സമ്മതിക്കില്ല." "അതൊക്കെ നീയും നിൻ്റെ അച്ഛനും തമ്മിലുള്ള കാര്യം. അതിൽ ഞാൻ ഇടപെടാൻ വരുന്നില്ല. നിനക്ക് വിശ്വാസമില്ലെങ്കിൽ നീ തന്നെ നിൻ്റെ അച്ഛനോട് ചോദിക്ക്. അപ്പോ മിസ് ഗൗരി വിശ്വാനാഥൻ നാളെ മിസിസ് ഗൗരി അഭിമന്യൂ ആവാൻ റെഡി ആയിക്കോള്ളൂ. അയാൾ അവളെ നോക്കി ഒന്ന് ക്രൂരമായി ചിരിച്ച് മുറിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി പോയി. അയാൾ പോയതും ഗൗരി താഴേ അച്ഛൻ്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടി. "അച്ഛാ അയാൾ എന്തോക്കെയാണ് ഈ പറയുന്നേ. അച്ഛൻ എന്നേ അയാൾക്ക് കല്യാണം കഴിച്ച് കൊടുക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞുവത്രേ".ഗൗരിയുടെ ചോദ്യത്തിന് മുന്നിൽ ആ അച്ഛന് തല കുനിച്ച് നിൽക്കാനേ കഴിഞ്ഞുള്ളൂ. " അച്ഛനോട് ക്ഷമിക്ക് മോളേ ". അച്ഛൻ്റെ ആ വാക്കുകളിൽ നിന്നും ഗൗരിക്ക് എല്ലാം മനസിലായി.അവൾ തിരിച്ച് മുറിയിലേക്ക് നടന്ന് വാതിൽ അടച്ചു. (ഇത് ഗൗരി.ഗൗരി വിശ്വനാഥൻ .ഇപ്പോൾ പി.ജിക്ക് പിഠിക്കുന്നു. അച്ഛനും അമ്മയും ചേച്ചിയും അനിയത്തിയും അടങ്ങുന്ന ഒരു ചെറിയ കുടുംബമാണ് ഞങ്ങളുടേത്. ഞങ്ങൾ മൂന്ന് പെൺമക്കൾ ആണ്. പാർവതി, ഗൗരി, ലക്ഷ്മി.എൻ്റെ ചേച്ചി പാർവ്വതി കാണാൻ നല്ല സുന്ദരി ആയിരുന്നു.അതു കൊണ്ട് തന്നെ ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിലെ അഭിമന്യൂ ഗ്രൂപ്പ് ഓഫ് കമ്പനീസിൻ്റെ MD ആയ അഭിമന്യൂ വർമ്മയുമായി എൻ്റെ ചേച്ചിയുടെ കല്യാണം ഉറപ്പിച്ചു. ഒരു സാധാരണ മിഡിൽ ക്ലാസ് ഫാമിലി ആണ് ഞങ്ങൾ. അതു കൊണ്ട് തന്നെ ഞങ്ങൾക്ക് സ്വപ്നം കാണാൻ പോലും കഴിയാത്ത ഒരു ബന്ധമായിരുന്നു അത്. കല്യാണ ദിവസത്തിൻ്റെ ഒരാഴ്ച്ച മുൻപ് ചേച്ചി മറ്റൊരു പയ്യനുമായി ഒളിച്ചോടി. ആരോടും അധികം സംസാരിക്കാത്ത പാവം ആയിരുന്ന ചേച്ചി ഒരാളുടെ കൂടെ ഒളിച്ചോടി എന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ ഞെട്ടി. ചേച്ചിയുടേയും എൻ്റെയും വിദ്യാഭ്യാസത്തിന് വേണ്ടി അച്ഛൻ കുറച്ച് വലിയ തുക ബാങ്കിൽ നിന്നും എടുത്തിരുന്നു. കല്യാണം ഉറപ്പിച്ചതിനു ശേഷം ആ ലോൺ മുഴുവൻ അവരാണ് അടച്ചു തീർത്തത്. ചേച്ചിയുടെ ഒളിച്ചോട്ടത്തോടെ കല്യാണം മുടങ്ങി.അതിനിൽ നിശ്ചയിച്ച ദിവസത്തിൽ തന്നെ കല്യാണം നടത്താനായി അഭിമന്യുവിന് വേണ്ടി അവർ എന്നെ കല്യാണം ആലോചിച്ചു. എന്നാൽ ചെറുപ്പം മുതൽ ഞാനും എൻ്റെ മുറച്ചെറുക്കനും ആയ അരുണും തമ്മിലുള്ള വിവാഹം പറഞ്ഞു വച്ചതിനാൽ അച്ഛൻ അത് എതിർത്തു. ചേച്ചിയുടെ ഒളിച്ചോട്ടവും ,അച്ഛൻ്റെ എതിർപ്പും അയാളിൽ പക ഉണ്ടാക്കുകയും അതിൻ്റെ ഭാഗമായി ഒന്നെങ്കിൽ കല്യാണം അല്ലെങ്കിൽ നൽകിയ പണം ഒരാഴ്ച്ചക്കുള്ളിൽ കൊടുത്തു തീർക്കണം എനിക്ക് താഴേ വളർന്ന് വരുന്ന ഒരു മകളുടെ കാര്യം കൂടി ഉള്ളതിനാൽ അച്ഛന് ഈ കല്യാണത്തിന് സമ്മതിക്കേണ്ടി വന്നു.) നിറഞ്ഞ താലപൊലിയുടേയും, വാദ്യമേളങ്ങളുടെയും അകമ്പടിയോടെ ഗൗരി കല്യാണമണ്ഡപത്തിലേക്ക് വന്നു. പൂജാരി എടുത്ത് കൊടുത്ത താലി അഭിമന്യൂ ഗൗരിയുടെ കഴുത്തിൽ ചാർത്തി. കുങ്കുമം കൊണ്ട് അവളുടെ സീമന്തരേഖ ചുവപ്പിച്ചു അഭിമന്യൂവിൻ്റെ മുഖത്ത് ഒരു പുഞ്ചിരി ഉണ്ടായിരുന്നു .ഇന്നലെ കണ്ട ആ അഭിമന്യു അല്ല ഈ നിൽക്കുന്നത് എന്ന് ഗൗരിക്ക് തോന്നി പോയി. ആ ആൾകൂട്ടത്തിനിടയിൽ രണ്ട് നിറകണ്ണുകൾ അവളെ നോക്കി നിൽക്കുന്നത് ഗൗരി കണ്ടു. തന്നോടുള്ള അടങ്ങാത്ത പകയാണ് ആ കണ്ണുകളിൽ ഉള്ളത് എന്ന് മനസിലാവാതെ. ഉച്ചക്ക് വീട്ടിലെ എല്ലാവരോടും യാത്ര പറഞ്ഞ് ഗൗരി അഭിമന്യുവിനൊപ്പം യാത്രയായി. അവരുടെ കാർ ഒരു വലിയ വീടിനു മുന്നിൽ ചെന്ന് നിന്നു. " വീട് എത്തി. വാ ഇറങ്ങ് ". അഭിമന്യുവിൻ്റെ ആ ഭാവമാറ്റം ഗൗരിയിൽ ഭയം ഉളവാക്കി.അഭിമന്യുവിൻ്റെ അമ്മ വിളക്കുമായി അവരുടെ അരികിലേക്ക് വന്നു.ഗൗരി വിളക്ക് വാങ്ങി വലത് കാൽ വച്ച് അകത്ത് കയറി.വിളക്ക് പൂജാമുറിയിൽ വച്ച് പ്രാർത്ഥിച്ചു. എൻ്റെ കൃഷ്ണ... എന്നോടുള്ള സ്നേഹം കൊണ്ട് അല്ല ആ അഭിമന്യൂ എന്നെ കല്യാണം കഴിച്ച് ഈ വീട്ടിൽ കൊണ്ട് വന്നത് എന്ന് എനിക്കറിയാം. എൻ്റെ ചേച്ചി ചെയ്ത തെറ്റിനുള്ള ശിക്ഷയായാണ് അയാൾ ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത്. അയാൾക്ക് മുന്നിൽ തളരാതെ ധൈര്യത്തോടെ പിടിച്ച് നിൽക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയണേ ഭഗവാനേ ഗൗരി പ്രാർത്ഥിച്ചതിന് ശേഷം പൂജാമുറിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി. "മോനേ അഭി മോൾക്ക് മുറി കാണിച്ച് കൊടുക്ക് " . " വാ അമ്മു "അഭി മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. അമ്മുവോ ഇയാൾ ഇത് എന്തൊക്കെയാ എന്നെ വിളിക്കുന്നേ എൻ്റെ പേര് ഗൗരി എന്ന് അല്ലേ.ഇനി ഇയാൾക്ക് ഓർമ്മക്കുറവോ വല്ലതും ഉണ്ടോ .അതോ ഇനി ഇയാൾക്ക് വട്ട് ആണോ. ഈശ്വരാ എന്നേ കാത്തോണേ ഗൗരി ഓരോന്ന് ആലോചിച്ച് അഭിയുടെ പുറകെ നടന്നു മുറിയിൽ കയറിയതും അഭിമന്യു വാതിൽ അടച്ചു.ഗൗരി നേരെ കട്ടിലിൽ ചെന്ന് ഇരുന്നു. ''ഡി ആരോട് ചോദിച്ചിട്ടാ നീ എൻ്റെ ബെഡിൽ കയറി ഇരുന്നേ''. ഇയാൾക്ക് ശരിക്കും ഓന്തിൻ്റെ സ്വഭാവം ആണല്ലോ.കുറച്ച് മുൻപേ കണ്ട ആളല്ല ഇത്. സീരിയലിലെ ഭാര്യയെ പോലെ കണ്ണീര് ഒലിപ്പിച്ച് നിന്നാൽ ഇയാൾ എൻ്റെ തലയിൽ കയറും അതോണ്ട് ഒരു ന്യൂ ജനറേഷൻ ഭാര്യ ആവാം. ''ഓഹ് എനിക്ക് ഒന്നും വേണ്ട നിങ്ങടെ ബെഡ്" .ഗൗരി ബെഡിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ് ബെഡിലെ ഷീറ്റ് താഴേക്ക് വലിച്ചിട്ടു. "ഡി നീ എന്തിനാ എൻ്റെ ബെഡ്ഷീറ്റ് താഴേക്ക് വലിച്ചിട്ടത് .മര്യാദക്ക് അത് എടുത്ത് വിരിക്ക്.'' " പറ്റില്ല. നിങ്ങളെ ബെഡ് ആണ് എന്നല്ലേ പറഞ്ഞേ അപ്പോ സ്വയം അങ്ങോട്ട് വിരിച്ചിട്ടാൽ മതി.'' " നീ മര്യാദക്ക് ഈ ഷീറ്റ് എടുത്ത് വിരിക്കുന്നോ അതോ ഞാൻ നിന്നെ കൊണ്ട് വിരിപ്പിക്കണോ" "മോനേ അഭി"അഭിയുടെ അമ്മ വാതിലിൽ വന്ന് മുട്ടി. അഭി ചെന്ന് വാതിൽ തുറന്നു. "അഭി ,മോള് എവിടെ ". " ഞാൻ ഇവിടെ ഉണ്ട് അമ്മേ ".ഗൗരി അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. " ഇത് റിസപ്ഷനുള്ള ഡ്രസ്സാണ് ". ഗൗരി ആ ഡ്രസ്സ് വാങ്ങിച്ചു . "മോൾക്ക് എന്തെലും ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടെങ്കിൽ അമ്മയോട് പറയാൻ മടിക്കണ്ട ''. " എയ് അവൾക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടൊന്നും ഇല്ല അമ്മേ". ''അതിന് നിന്നോട് ആരാ ചോദിച്ചേ.ഞാൻ എൻ്റെ മോളോടാ ചോദിച്ചേ ". "എനിക്ക് ഒരു ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ട് അമ്മ". "എന്താ മോളേ ". " എന്നോട് ബെഡിൽ ഇരിക്കണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞു അമ്മേ". അഭിമന്യുവിനെ നോക്കി ഗൗരി പറഞ്ഞു. " നീ എന്തിനാടാ അങ്ങനെ പറഞ്ഞേ. നിൻ്റെ ഭാര്യ അല്ലേ ഇവൾ. അപ്പോ നിൻ്റെ ബെഡിൽ ഇരുന്നാൽ എന്താ ". " അത് 'അമ്മേ .അത് ബെഡ് ഷീറ്റിൽ നിറയെ പൊടി ആയിരുന്നു. അതാ ബെഡിൽ ഇരിക്കണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞേ ". " അപ്പോ നിനക്ക് ഷീറ്റ് മാറ്റി വിരിക്കാമായിരുന്നില്ലേ ". " മാറ്റി വിരിക്കാം അമ്മേ ". " എന്നാ നീ മാറ്റി വിരിക്ക്. എന്നിട്ടേ ഞാൻ പോവുന്നുള്ളൂ." അഭി കബോഡിൽ നിന്നും ഒരു ഷീറ്റ് എടുത്ത് മാറ്റി വിരിച്ചു .അമ്മ പോയതും ഗൗരി വേഗം വാതിൽ അടച്ചു ''ഇപ്പോ എങ്ങനെ ഉണ്ട്.ഞാൻ നിങ്ങളെ കൊണ്ട് തന്നെ വിരിപ്പിച്ചതു കണ്ടില്ലേ.അതാണ് ഈ ഗൗരി ". ഡ്രസ്സിൻ്റെ കോളർ പൊക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. തിരിച്ച് ഒന്നും പറയാൻ ഇല്ലാത്തതിനാൽ അഭി ചവിട്ടി തുള്ളി ബാത്ത് റൂമിലേക്ക് പോയി. അവൾ വീണ്ടും ബെഡിൽ ഇരുന്നു. ഈ ബെഡ് സൂപ്പർ ആണല്ലോ.ഗൗരി ബെഡിൽ കേറി നിന്ന് ചാടി കളിക്കാൻ തുടങ്ങി .ഫ്രഷ് ആയി ബാത്ത് റൂമിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയ അഭിമന്യു ബെഡിൽ ചാടി കളിക്കുന്ന ഗൗരിയെ ആണ്. "ഡീ..... " അഭിമന്യൂ ദേഷ്യത്തോടെ വിളിച്ചു. ഡീ.... നിനക്ക് എന്താ പറഞ്ഞാ മനസിലാവില്ലേ. നിന്നോട് ഞാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ എൻ്റെ ബെഡിൽ കയറരുത് എന്ന് " . ''അത് പോയി അങ്ങ് പള്ളിയിൽ പോയി പറഞ്ഞാ മതി. ഇത് നിങ്ങളെ സ്വന്തം ബെഡ് ആയിരുന്നു ഇന്നലെ വരെ. പക്ഷേ ഇത് ഇന്ന് മുതൽ എൻ്റെയും കൂടി ആണ്. " "എൻ്റെ ദൈവമേ ഏത് നേരത്താണാവോ എനിക്ക് ഈ കുട്ടി പിശാചിനെ എൻ്റെ തലയിൽ കേറ്റി വക്കാൻ തോന്നിയത് .ശല്യം". "തൻ്റെ പറച്ചില് കേട്ടാൽ തോന്നും ഞാൻ നിങ്ങളെ കൊണ്ട് നിർബന്ധിച്ച് കെട്ടിച്ചതാണ് എന്ന്. നിങ്ങൾ അല്ലേ എന്നേ കെട്ടിയേ പറ്റൂ എന്ന് പറഞ്ഞ് നടന്നിരുന്നത് ". "ഡീ നീ എന്നേ എന്താ വിളിച്ചേ നീ എന്നോ.മര്യാദക്ക് എന്നെ ചേട്ടാ എന്ന് വിളിച്ചോ". "ഓഹ് പിന്നെ. എൻ്റെ പട്ടി വിളിക്കും നിങ്ങളെ എട്ടാ എന്ന്. പിന്നെ ഒരു കാര്യം ഇങ്ങനെ എടീ പോടി എന്നോക്കെ വിളിക്കാൻ നിങ്ങടെ മടിയിൽ ഇരുത്തി ഒന്നും അല്ല എനിക്ക് പേര് ഇട്ടത്. call me gauri. . .ok? "Oh really. എന്നാ നീ കേട്ടോ ഡി.ഡി ഡീ.... " " ചേച്ചി. ചേച്ചിയോട് അമ്മ വേഗം ഫ്രഷ് ആയി വരാൻ പറഞ്ഞു. റിസപ്ഷന് ചേച്ചിയെ ഒരുക്കാൻ ബ്യൂട്ടീഷൻ ഇപ്പോ വരും''. വാതിലിന് പുറത്ത് നിന്ന് ഒരു കുട്ടി വിളിച്ചു പറഞ്ഞു . " ആ .ഞാൻ ദാ വരുന്നു." ഗൗരി വേഗം ബാത്ത് റൂമിലേക്ക് ഡ്രസ്സ് എടുത്ത് നടന്നു. ബാത്ത് റൂമിൻ്റെ വാതിലിനടുത്ത് എത്തിയതും ഗൗരി അഭിക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു നിന്നു. ''എനിക്ക് ഇപ്പോ സമയം ഇല്ലാത്ത കാരണം ഞാൻ നിങ്ങൾ പറഞ്ഞതിന് മറുപടി പറയുന്നില്ല." ഗൗരി ബാത്ത് റൂമിലേക്ക് കയറി. ഗൗരിയുടെ ഭാവം കണ്ട് അഭിയുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു .ഫ്രഷ് ആയി ഗൗരി ഇറങ്ങിയപ്പോൾ റൂമിൽ അഭിയുടെ അനിയത്തി അഭിരാമിയും പരിചയമില്ലാത്ത മറ്റൊരു സ്ത്രീയും ഉണ്ടായിരുന്നു. " ഇത് ചേച്ചിയെ റിസപ്ഷന് ഒരുക്കാൻ വന്ന ബ്യൂട്ടീഷൻ ആണ് ".ഗൗരി അവരെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു "അഭിമന്യു സാർ സിംപിൾ മേക്ക് അപ്പ് മതി എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. മാഡത്തിൻ്റെ ഇഷ്ടവും അതാണോ ". " ആ അതെ''. ഗൗരി തലയാട്ടി. രണ്ട് മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ അവർ ഗൗരിയെ ഒരുക്കി. ബ്യൂട്ടീഷൻ പുറത്തേക്ക് പോയതും അഭി മുറിക്ക് ഉള്ളിലേക്ക് വന്നു . " ചേച്ചി സുന്ദരി ആയിട്ടുണ്ട് .ആരും ചേച്ചിയെ കണ്ണുവക്കണ്ട." അഭിരാമി പറയുന്നത് കേട്ടാണ് അഭി റൂമിനുള്ളിലേക്ക് വന്നത്. " ആ ബെസ്റ്റ് .നീ പറഞ്ഞത് ശരിയാ ആമി ഇവളെ കണ്ടാൽ ആരും കണ്ണ് വക്കും. ഇപ്പോ ഇവളെ കണ്ടാൽ ശരിക്കും പാടത്ത് കണ്ണ് തട്ടാതിരിക്കാൻ വേണ്ടി വക്കുന്ന കോലം പോലെ ഉണ്ട്." "ഇല്ല ട്ടോ ചേച്ചി. ഈ അഭിയേട്ടൻ വെറുതെ പറയാ. ഞാൻ താഴേക്ക് പോവാണേ. റിസപ്ഷന് റെഡിയാവണം". അഭിരാമി താഴേക്ക് പോയതും ഗൗരി വാതിൽ അടച്ചു . "അതെയ്യ് എന്നേ ഇപ്പോ കണ്ടാൽ ശരിക്കും അതുപോലെ ഉണ്ടോ ". " എന്ത് പോലെ ". അഭി സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു. " അത് ഈ പാടത്ത് വക്കുന്ന കോലം പോലെ ". '' yes . . . ofcourse". " അല്ല. നിങ്ങൾ അസൂയ കൊണ്ട് വെറുതെ പറയുന്നതാ." ''ഞാൻ എന്തിന് അസൂയ പെടണം. എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും നിൻ്റെ ചേച്ചിടെ അത്ര ഭംഗി ഒന്നും നിനക്ക് ഇല്ല ". ആ വാക്കുകൾ ഗൗരിയെ വേദനിപ്പിച്ചു .ഇഷ്ടമില്ലാതെ വിവാഹം കഴിച്ചതാണെങ്കിലും അയാൾ തന്നെക്കാൾ ഭംഗി ചേച്ചിക്കാണ് എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ മനസിൽ എവിടെയോ ഒരു വേദന പോലെ. പക്ഷേ അത് മറിച്ച് വച്ച് കൊണ്ട് ഗൗരി അഭിക്ക് നേരെ കൈ ചൂണ്ടി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ''നിങ്ങൾക്ക് എൻ്റെ ഫാൻസ് പവർ അറിയില്ല. എൻ്റെ കോളേജിൽ എത്ര ആൺ പിള്ളേർ എൻ്റെ ഒരു നോട്ടത്തിന് വേണ്ടി കാത്ത് നിൽക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് നിങ്ങൾക്ക് അറിയോ ". " അപ്പോ നീ ബ്ലയിൻ്റ് സ്കൂളിൽ ആണോ പഠിച്ചത് .അല്ലാതെ നിന്നെ ഒക്കെ ആര് നോക്കാനാ ". അഭി ഗൗരിയെ നോക്കി ഒന്ന് പുഛിച്ചു.ഗൗരി ഒന്നും പറയാതെ മുറിക്ക് പുറത്തേക്ക് പോയി. താഴേ അമ്മയും അഭിരാമിയും നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ''ചേച്ചി വന്നോ.ഇവിടെ ഇരിക്ക് '' .അഭിരാമി ഗൗരിയെ അവളുടെ അരികിൽ പിടിച്ച് ഇരുത്തി. " ചേച്ചിക്ക് എന്താ പറ്റിയെ .മുഖം ഒക്കെ വാടിയിരിക്കുന്നു." "ഏയ് ഒന്നൂല്ല ആമി". "അഭി എട്ടൻ കളിയാക്കിയത് കൊണ്ടാണോ. അത് സാരില്ലാ ചേച്ചി. എട്ടൻ വെറുതെ പറഞ്ഞതാ .ചേട്ടൻ ഇനി അങ്ങനെ കളിയാക്കാതിരിക്കാൻ ഞാൻ ചേച്ചിക്ക് ഒരു ഐഡിയ പറഞ്ഞ് തരാം". "എന്താ ഐഡിയ ".ഗൗരി ആകാംഷയോടെ ചോദിച്ചു. "അഭി എട്ടന് എട്ടനെ ആരും മനു എന്ന് വിളിക്കുന്നത് ഇഷ്ടമല്ല." " അത് എന്താ ഇഷ്ടം അല്ലാത്തെ ". " അത് അറിയില്ല. ചെറുപ്പത്തിൽ ചേട്ടനെ മനു എന്നാ വിളിച്ചിരുന്നത് പിന്നെ എപ്പോഴോ അത് അഭിയായി. " " അത് എന്താ ആവോ അങ്ങനെ. മനു എന്ന പേര് നല്ലതാണല്ലോ.എനിക്ക് മനു എന്ന പേര് നല്ല ഇഷ്ടം ആണ്. ചെറുപ്പത്തിൽ എനിക്ക് മനു എന്ന് പേരുള്ള ഒരു കളി കൂട്ടുകാരൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇപ്പോ എവിടേ ആണോ എന്തോ?" .അപ്പോഴേക്കും അഭിമന്യൂ താഴേക്ക് ഇറങ്ങി വന്നു. വീട്ടിലെ എല്ലാവരും റിസപ്ഷന് ഇറങ്ങി. ഓഡിറ്റോറിയത്തിൽ എത്തിയപ്പോൾ അവിടെ നിറയെ ആളുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവരെ ഒക്കെ കണ്ടാൽ തന്നെ അറിയാം വലിയ പണക്കാർ ആണ് എന്ന്. ഗൗരിയും, അഭിയും സ്റ്റേജിലേക്ക് കയറിയതും രണ്ട്, മൂന്ന് പെൺ കുട്ടികൾ വേഗം വന്ന് അഭിയുടെ കൈയ്യിൽ പിടിച്ചു.ഇത് കണ്ട് ഗൗരിയുടെ മനസിൽ കുശുമ്പും, അസൂയയും നിറഞ്ഞു. ഇയാൾ ആരാ കൃഷ്ണനോ .ചുറ്റും ഗോപികമാരും കൂടി ഉണ്ട്.ഇയാൾക്ക് നാണം ഇല്ലേ ഞാൻ ഇവിടെ നിൽക്കുമ്പോൾ അവള്മാരോട് ഇങ്ങനെ കൊഞ്ചി കുഴയാൻ.വലിയ MD ആണത്രേ. എന്നിട്ട് എന്താ കാര്യം സ്വഭാവം തനി കോഴിടേ അല്ലേ. കഷ്ടം. "Anjali, Reshma,nikitha, meet my sweet wife Gauri. " അഭി അവൻ്റെ ഫ്രണ്ട്സിന് ഗൗരിയെ പരിചയപ്പെടുത്തി കൊടുത്തു. ഗൗരി അവരെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. ഇയാൾക്ക് എന്താ പെൺകുട്ടികൾ മാത്രമേ ഫ്രണ്ട്സ് ആയിട്ട് ഉള്ളൂ. ഫോട്ടോ എടുത്തതിന് ശേഷം അവർ സ്റ്റേജിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി പോയി. അപ്പോഴേക്കും ഒരു ഗിഫ്റ്റ് ബോക്സുമായി സ്റ്റേജിലേക്ക് ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ കടന്നു വരുന്നുണ്ട്. അവനെ കണ്ടതും അഭി ഗൗരിയോട് ചേർന്ന് നിന്നു. "എടീ നിൻ്റെ പഴയ മുറച്ചെറുക്കൻ കാമുകൻ വരുന്നുണ്ട് ". അഭി അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഗൗരിക്ക് എന്തോ വല്ലായ്മ തോന്നി. അവൾ അഭിയെ തുറിച്ച് നോക്കി. ആ ചെറുപ്പക്കാരൻ അവർക്ക് അരികിലേക്ക് നടന്ന് വന്നു. "Happy married life Gauri". അയാൾ ഗിഫ്റ്റ് ഗൗരിക്ക് നേരെ നീട്ടി. "Thanks Arun എട്ടാ ".അവൾ ഗിഫ്റ്റ് വാങ്ങി. അഭിയെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ച ശേഷം അരുൺ സ്റ്റേജിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി പോയി. "എന്താടി നിൻ്റെ കാമുകൻ സങ്കടപ്പെട്ട് പോകുന്നത് കണ്ട് നിനക്ക് ഒരു ഭാവ മാറ്റമോ, വിഷമമോ ഇല്ലാത്തെ ". ഗൗരി ഒന്നും പറയാതെ മുഖം തിരിച്ച് നിന്നു.ഞാൻ ഒരിക്കലും അരുണേട്ടനെ സ്നേഹിച്ചിട്ടില്ല. എൻ്റെ മനസ് മുഴുവൻ എൻ്റെ മനു മാത്രമാണേന്ന് അപ്പോഴും ഗൗരിയുടെ മനസ് മന്ത്രിച്ചു. റിസ്പഷൻ കഴിഞ്ഞ് വീട്ടിലെത്തിയതും ഗൗരി വളരെ അധികം ക്ഷീണിച്ചിരുന്നു. അവൾ വന്നതും മുറിയിലെത്തി ഫ്രഷ് ആവാൻ കയറി. റിസപ്ഷൻ്റെ ഡ്രസ്സും ഓർണന്മെൻസും അഴിച്ച് വച്ചപ്പോൾ തന്നെ അവൾക്ക് പാതി ആശ്വാസമായി. റിസപ്ഷൻ കഴിഞ്ഞ് മുറിയിൽ എത്തിയതും അഭി ലാപ്ടോപ്പ് എടുത്ത് വർക്ക് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. എൻ്റെ ഭഗവാനേ ഇയാൾ എന്താ മനുഷ്യ ജീവി അല്ലേ. ഇത്ര നേരം റിസപ്ഷന് നിന്ന് നിന്ന് മനുഷ്യന് വയ്യാതെ ആയി.ഇയാൾക്ക് ഒരു ക്ഷീണവും ഇല്ലേ.ഗൗരി ഓരോന്ന് ആലോചിച്ച് അഭിമന്യുവിനെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു. "എടീ നിനക്ക് നാണം ഇല്ലേടീ സ്വന്തം ഭർത്താവിനെ ഇങ്ങനെ വായ നോക്കാൻ ".അഭിപറയുന്നത് കേട്ടാണ് ഗൗരി ആലോചനയിൽ നിന്നും ഉണർന്നത്. " ഓഹ് പിന്നേ വായ നോക്കാൻ പറ്റിയ ഒരു ചളുക്ക്. കഴുതടെ തലയും, ഹിപ്പോപൊട്ടാമസിൻ്റെ ശരീരവും വച്ച് ഇറങ്ങിയിരിക്കാ കോന്തൻ ". "എന്താടീ നീയെന്നെ വിളിച്ചെ കോന്തൻ എന്നോ ". " നിന്നോട് ഞാൻ പലവട്ടം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് എന്നേ എടീ എന്ന് വിളിക്കണ്ട എന്ന് " . ''നീ ഒന്ന് പോടീ ഞാൻ ഇനിയും വിളിക്കും ". " നീ പോടാ പട്ടി, തെണ്ടി". " ചേച്ചി " അഭിരാമിയുടെ വിളി കേട്ട് ഗൗരി തിരിഞ്ഞു നോക്കി. ഈശ്വരാ ഞാൻ പറഞ്ഞത് ഇവൾ കേട്ടു കാണുമോ എന്തോ.മുഖഭാവം കണ്ടിട്ട് കേട്ടിട്ടില്ല തോന്നുന്നു. "എന്താ മോളേ ". " ചേച്ചിയോട് അമ്മ ഒന്ന് താഴേക്ക് വരാൻ പറഞ്ഞു. " " ആ ദാ വരുന്നു" .അഭിയെ നോക്കി ഒന്ന് കൊഞനം കുത്തിയിട്ട് ഗൗരി താഴേക്ക് പോയി. ഈ സമയം അഭി ടവലുമെടുത്ത് ബാത്ത് റൂമിൽ കുളിക്കാനായി കയറി. താഴേ എത്തിയ ഗൗരി അമ്മയെ അവിടെയൊക്കെ തിരഞ്ഞിട്ടും കാണാതെ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.വൈകുന്നേരം ഇവിടെ കണ്ട ആരും ഇപ്പോ ഇവിടെ ഇല്ല. എല്ലാ ബന്ധുക്കാരും പോയി തോന്നുന്നു. ഓരോന്ന് ആലോചിച്ച് ഗൗരി അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.അവിടെ അമ്മ നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. "അമ്മേ. അമ്മ എന്നെ വിളിച്ചു എന്ന് ആമി പറഞ്ഞു ". " ആ വിളിച്ചിരുന്നു മോളേ.ഇതാ ഇത് പിടിക്ക് " .ഒരു പാൽ ഗ്ലാസ് അവൾക്ക് നേരെ അമ്മ നീട്ടി. "ഇതൊക്കെ എന്തിനാ അമ്മേ ". "നിങ്ങൾ ഒക്കെ ന്യൂജനറേഷൻ ആയത് കൊണ്ട് നിങ്ങൾക്ക് ഇതിലൊന്നും വിശ്വാസം ഇല്ല എന്ന് അമ്മക്ക് അറിയാം .പക്ഷേ ചടങ്ങുകൾ ഒന്നും നമ്മളായിട്ട് തെറ്റിക്കണ്ട. ഗൗരി ആ പാൽഗ്ലാസ് വാങ്ങി. " എന്നാൽ മോള് മുറിയിലേക്ക് പൊയ്ക്കോ".ഗൗരി തിരിച്ച് മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. അവളുടെ മനസിൽ എന്തോ വല്ലാത്ത ഒരു പേടി തോന്നി. All is well.all is well ഗൗരി നീ ഒന്നു കൊണ്ടും പേടിക്കണ്ട.ഈ ആദ്യ രാത്രി എന്ന് പറയുന്നത് അത്ര വലിയ സംഭവം ഒന്നും അല്ല. ഈ സിനിമയിൽ ഒക്കെ കണ്ടിട്ടില്ലേ. ഈ പാലു കൊണ്ട് നേരേ മുറിയിൽ പോകുന്നു. കല്യാണ ചെക്കൻ പാല് കുടിക്കുന്നു. ബാക്കി പാല് കല്യാണ പെണ്ണ് കുടിക്കുന്നു. ലൈറ്റ് ഓഫ് ചെയ്യ്ത് കിടന്നുറങ്ങുന്നു .ഇത്രയേ ഉള്ളൂ. നീ പേടിക്കല്ലേ ഗൗരി. ഓരോന്ന് ആലോചിച്ച് അവൾ മുറിയുടെ മുന്നിൽ എത്തി. വാതിൽ തുറന്ന് അകത്ത് കയറിയപ്പോൾ അവൾ ശരിക്കും ഞെട്ടി. ഞാൻ താഴേക്ക് പോയപ്പോൾ ഉണ്ടായിരുന്ന മുറിയല്ല ഇപ്പോൾ. ബെഡിൽ മുഴുവൻ മുല്ലപ്പൂ വിതറിയിരിക്കുന്നു. ഫുൾ ഒന്ന് നോക്കിയാൽ സിനിമയിൽ ഒക്കെ കാണുന്ന പോലെ ഒരു മണിയറ .ഇയാൾ ഇതെവിടെ പോയി. ഗൗരി അഭിയെ മുറിയിൽ നോക്കി കണാനില്ല. അപ്പോഴേക്കും അഭി ബാത്ത് റൂം തുറന്ന് പുറത്തേക്ക് വന്നു. മുറി കണ്ട് അഭിയും ഒന്ന് ഞെട്ടി. "നിനക്ക് എന്താടി വട്ട് ആണോ. എൻ്റെ മുറി ഇങ്ങനെ ആക്കാൻ നിന്നോട് ആരാ പറഞ്ഞ് ". " ഇത് നല്ല കൂത്ത്. ഞാൻ ഇവിടെ ഇപ്പോ വന്നേ ഉള്ളൂ .അപ്പോൾ ഉണ്ട് ഇവിടെ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു '. അഭി പതിയെ ഗൗരിയുടെ അരികിലേക്ക് നടന്ന് വന്നു.ഗൗരി തൻ്റെ ഇരു കൈകൾ കൊണ്ടും മുഖം പൊത്തി. "എടോ തനിക്ക് നാണം ഇല്ലേടോ ഒരു പ്രായപൂർത്തിയായ പെൺകുട്ടിയുടെ മുന്നിൽ ഇങ്ങനെ ഒരു ടവൽ ഉടുത്ത് വന്ന് നിൽക്കാൻ . കഷ്ടം". "എൻ്റെ പുന്നാര ഭാര്യക്ക് അപ്പോഴേക്കും നാണം വന്നോ ". അഭി ഗൗരിയുടെ അടുത്തേക്ക് വന്ന് നിന്ന് അവളുടെ ഇടുപ്പിൽ ഇരു കൈകൾ കൊണ്ടും പിടിച്ചു. 📖 കഥയുടെ ബാക്കി ഭാഗങ്ങൾ ഇവിടെ വായിക്കാം: 👉 https://share.aksharathalukal.in/s/51445/view വായിച്ചിട്ട് അഭിപ്രായം പറയണേ 🥰 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ

തണൽ വിരിച്ച മരങ്ങളുടെ ഇടയിൽ കൂടെ കൈ കോർത്തു പിടിച്ച് അവർ രണ്ടു പേരും നടന്നു. പരസ്പരം സംസാരിച്ചു കളിയും ചിരിയുമായി പരിസരം പോലും മറന്നു ഇരുവരും മുൻപോട്ട് തന്നെ നടക്കുമ്പോൾ ആണ് അതിശക്തമായ ഒരു കാറ്റ് അവരുടെ നടത്തത്തെ തടസ്സപ്പെടുത്തിയത്. അത്രയും നേരം ഒപ്പം കൈ കോർത്തു പിടിച്ച് നടന്നവൾ കൂടെയില്ല എന്ന് കണ്ടതും അവൻ പരിഭ്രാന്തനായി ചുറ്റും നോക്കി. കാറ്റിനൊപ്പം മെല്ലെ മറഞ്ഞു പോകുന്നവളെ കണ്ട് അവൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടി എത്താൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, സാധിച്ചില്ല. "ചിപ്പി" ഉറക്കെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് അവൻ ഞെട്ടി ഉണർന്നു. ചുറ്റും നോക്കിയെങ്കിലും കുറ്റാക്കുറ്റ് ഇരുട്ടല്ലാതെ അവന് ഒന്നും തന്നെ കാണുവാൻ സാധിച്ചില്ല. ബെഡ്ലാമ്പ് തെളിയിച്ചു സമയം നോക്കി, 3:30. വെള്ളം എടുത്ത് കുടിച്ചു വീണ്ടും കിടന്നെങ്കിലും, ഉറക്കം അവനെ കടാക്ഷിച്ചില്ല. ✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨ "എൻറെ തോമസ് സാറേ, ഇത് എത്രാമത്തെ ഇൻറർവ്യൂ ആണ്? സെക്രട്ടറി പോസ്റ്റിലേക്ക് മാസത്തിൽ ഒന്ന് വെച്ച് ഇൻറർവ്യൂ നടക്കുന്നുണ്ട്. തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന ഒറ്റ പെൺകുട്ടികളെയും ഒരു മാസത്തിൽ കൂടുതൽ നിർത്തില്ല." മെൽവിൻ രാവിലെ തന്നെ കത്തിക്കയറുന്നത് കേട്ട് ഓഫീസിലുള്ള മറ്റ് സ്റ്റാഫുകൾ ചിരിച്ചു. "കൃത്യമായി ജോലി ചെയ്താൽ നിർത്തും മെൽവിൻ, അത് ചെയ്യാതെ വന്നാൽ പിന്നെ എന്ത് ചെയ്യാൻ പറ്റും?" തോമസ് പറഞ്ഞ മറുപടി അവന് അത്ര അങ്ങോട്ട് പിടിച്ചില്ല "അപ്പോൾ ഇതു വരെ ജോയിൻ ചെയ്തവരാരും കൃത്യമായി ജോലി ചെയ്തിട്ടില്ല എന്നാണോ സാറ് പറയുന്നത്." വിട്ടു കൊടുക്കാൻ തയ്യാറാകാത്ത പോലെ അവൻ പിന്നെയും ചോദിച്ചു "അതിന് ജോലി ചെയ്യാൻ അവർക്ക് എവിടുന്നാ നേരം, വരുന്നതിന്റെ പിറ്റേന്ന് തൊട്ട് അവർ കമ്പനിയുടെ ഉടമസ്ഥ ആകാനുള്ള ശ്രമം തുടങ്ങുക അല്ലേ. പല വട്ടം താക്കീത് ചെയ്തിട്ടും ഫലമില്ലെന്ന് കണ്ടാൽ പിന്നെ എന്ത് ചെയ്യും?" അയാൾ പറഞ്ഞത് അവിടുത്തെ സ്ത്രീ ജീവനക്കാർക്ക് ദഹിച്ചില്ല. "കാണാൻ കൊള്ളാവുന്ന ചെറുപ്പക്കാരെ കണ്ടാൽ ഏത് പെണ്ണാ സാറേ നോക്കാത്തത്? അതിനിപ്പോൾ അവരെ കുറ്റം പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമുണ്ടോ?" നാൻസി അത് പറയുമ്പോൾ തന്നെ പലരുടെയും മനസ്സിൽ നല്ല പൊക്കവും അതിനൊത്ത് തടിയും ഉള്ള സുമുഖനും, പൗരുഷം തുളുമ്പുന്നതുമായ രൂപം തെളിഞ്ഞു വന്നു. അവൾ പറഞ്ഞത് കേട്ട് മെൽവിൻ ചിരിച്ചു "എൻറെ നാൻസി കൊച്ചെ, ആ കലിപ്പനെ വിട്ടിട്ട് നീ എന്നെ നോക്ക്, ഞാൻ ഇവിടെ വീഴാൻ റെഡിയായിട്ട് ഇരിക്കുവാണ്. ഇതിനാണ് പണ്ടുള്ളവർ പറയുന്നത് എറിയാൻ അറിയുന്നവന്റെ കയ്യിൽ ദൈവം വടി കൊടുക്കില്ലെന്ന്. അങ്ങേർക്ക് കിട്ടിയതിന്റെ പകുതിയിലൊരു സൗന്ദര്യം എനിക്ക് കിട്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ, ഞാൻ ഏതു നിലയിൽ പോയേനെ" അവൻ മുകളിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞത് കേട്ട് അവിടെ കൂട്ട ചിരി മുഴങ്ങി "സൗന്ദര്യം മാത്രം പോരല്ലോ സാറേ, നല്ല വിദ്യാഭ്യാസവും, സ്വഭാവ ഗുണവും, നല്ല പെരുമാറ്റവും ഒക്കെ വേണ്ടേ?" അവൾ പറഞ്ഞത് കേട്ട് അവൻ പുച്ഛത്തോടെ ചിറി കോട്ടി "എല്ലാം തികഞ്ഞവനെ നോക്കിയിട്ട് പ്രത്യേകിച്ച് പ്രയോജനം ഒന്നും ഉണ്ടായില്ലല്ലോ. അതുകൊണ്ടാണ് പറഞ്ഞത് നിനക്ക് അയാളെക്കാളും ചേരുന്നത് ഞാൻ ആണ്." മെൽവിൻ ആവേശത്തോടെ പറയുന്നതിന്റെ ഇടയിൽ, അവിടേക്ക് കയറി വന്ന ആളെ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. അവനെ കണ്ടതും നാൻസിയുടെ ജീവൻ പോയതു പോലെ തോന്നി, അവൾ പറഞ്ഞത് അവൻ കേട്ടിട്ടുണ്ടാകുമോ എന്ന് അവൾ ഭയന്നു എന്നാൽ അവൻ അങ്ങനെ ഒന്നും ഭാവിക്കാതെ ഇരുന്നത് അവൾക്ക് ആശ്വാസം ഏകി "ഈ ജോലി ഉള്ളതങ്ങ് പോയാൽ പിന്നെ ചേർച്ച കാണുമോ മെൽവിൻ?" ഗാംഭീര്യമുള്ള ആ ശബ്ദം അവിടെ മുഴങ്ങിയത് കേട്ട് മെൽവിൻ ഞെട്ടി തിരിഞ്ഞു. മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ബോസിനെ കണ്ട് അവൻ പരുങ്ങി "ഗുഡ് മോണിംഗ് ബോസ്" അവൻ നല്ല ഒരു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞത് കേട്ട് സ്റ്റീവ് തല കുലുക്കി "ഗുഡ് മോണിംഗ് ഒക്കെ വരവ് വച്ചിട്ടുണ്ട്. വെറുതെ വാചകം അടിച്ച് സമയം കളയാതെ പോയി ജോലി ചെയ്യാൻ നോക്ക്, അല്ലെങ്കിൽ ഇന്ന് നടക്കുന്ന ഇൻറർവ്യൂവിൽ നിൻറെ പോസ്റ്റും കൂടെ ഞാൻ ഫില്ല് ചെയ്യും." അവൻ ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞത് കേട്ട് മെൽവിൻ നടുങ്ങി "അയ്യോ സാറേ ചതിക്കല്ലേ, കഷ്ടപ്പെട്ട് കിട്ടിയ ജോലിയാണ്. കല്യാണം പോലും കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല, ജോലി കൂടെ പോയാൽ പിന്നെ ആരും പെണ്ണ് പോലും തരത്തില്ല." അവൻ ദയനീയമായി പറഞ്ഞത് കേട്ട് ഊറി വന്ന ചിരി അയാൾ കടിച്ചു പിടിച്ചു "അത് ഓർമ്മയുണ്ടായാൽ നന്നായിരിക്കും." പറഞ്ഞതിനു ശേഷം തലയെടുപ്പോടെ തന്റെ ഓഫീസിലേക്ക് നടന്നു പോകുന്ന അവനെ ആരാധനയോടെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന സ്ത്രീ ജനങ്ങളെ സഹതാപത്തോടെ ഒന്ന് നോക്കിക്കൊണ്ട് മെൽവിൻ തൻ്റെ സീറ്റിലേക്ക് പോയി. പിറകെ തന്നെ ബാക്കി ഉള്ളവരും അവരവരുടെ സീറ്റിലേക്ക് പോയി. മറ്റത്തിൽ ജേക്കബ് കൺസ്ട്രക്ഷൻസ് അഥവാ എംജെ കൺസ്ട്രക്ഷൻസിൻ്റെ ഓഫീസിലാണ് ഈ സംഭവങ്ങൾ അരങ്ങേറിയത്. ഇത് ഇവിടെ സ്ഥിരമുള്ള കാഴ്ചയാണ്, രാവിലെ എത്തിയാൽ സ്ഥാനമാനങ്ങൾ മറന്ന് എല്ലാവരും ഡൈനിങ് ഏരിയയിൽ ചായ കുടിക്കാനായി ഒത്തു ചേരും, അതു പോലെ തന്നെ ഉച്ചയ്ക്കുള്ള ലഞ്ചും വൈകിട്ടത്തെ ചായയും എല്ലാവരും ഒരുമിച്ച് ഇരുന്നാണ് കഴിക്കുന്നത്. ആ സമയം അവിടെ ബോസ് എന്നോ എംപ്ലോയി എന്നോ വ്യത്യാസം ഉണ്ടാവില്ല, എന്നാൽ ജോലിയുടെ കാര്യത്തിൽ സ്റ്റീവ് പുലിയാണ്, ഒരു വിട്ടുവീഴ്ചയും അവന്റെ ഭാഗത്തു നിന്നും ഉണ്ടാവില്ല. മറ്റത്തിൽ ജേക്കബ് കുര്യന്റെയും അദ്ദേഹത്തിൻറെ ഭാര്യ റീബയുടെയും വർഷങ്ങളോളം ഉള്ള സ്വപ്നത്തിന്റെ സാക്ഷാത്കാരം ആയിരുന്നു എംജെ കൺസ്ട്രക്ഷൻസ്. ചെറിയ രീതിയിൽ കൊച്ചിയിൽ തുടങ്ങിയ കമ്പനിയുടെ ബ്രാഞ്ചുകൾ വളരെ വേഗം തന്നെ ഇന്ത്യയിൽ എല്ലാ മെട്രോ സിറ്റികളിലും സ്ഥാനം പിടിച്ചു. ജേക്കബ് റീബ ദമ്പതികൾക്ക് മൂന്ന് മക്കളാണ്: 🔸 സ്റ്റീഫൻ ജേക്കബ് മറ്റത്തിൽ (സ്റ്റീവ്), നമ്മുടെ കഥാനായകൻ, സിവിൽ എഞ്ചിനീയറിംഗ് റാങ്കോടെ പാസായ സ്റ്റീവ് എംജെ കൺസ്ട്രക്ഷൻസിൻ്റെ നെടുംതൂണാണ്. 🔸സാമുവേൽ ജേക്കബ് മറ്റത്തിൽ (സാം) ഐഐഎമ്മിൽ എംബിഎ ചെയ്യുന്നു. സോഫ്റ്റ്‌വെയർ ഡെവലപ്പിംഗ് ആണ് പുള്ളിയുടെ പാഷൻ എങ്കിലും ഇപ്പോൾ ബിസിനസിൽ അച്ചാച്ചന്റെ വലംകൈ ആകാനുള്ള ശ്രമത്തിലാണ്. 🔸സോണിയ ജേക്കബ് മറ്റത്തിൽ (കുഞ്ഞി), തിരുവല്ലയിൽ ഉള്ള റസിഡൻഷ്യൽ സ്കൂളിൽ മൂന്നാം ക്ലാസിൽ പഠിക്കുന്നു. പേര് പോലെ കുഞ്ഞാണെങ്കിലും, ആള് മറ്റത്തിലെ പുലിക്കുട്ടിയാണ്. ഇവരെപ്പറ്റി കൂടുതൽ നമുക്ക് വഴിയേ അറിയാം. ✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨ അഞ്ചു വർഷം മുമ്പാണ് മറ്റത്തിൽ കുടുംബത്തെ ആകമാനം തകർത്ത സംഭവങ്ങൾ അരങ്ങേറിയത്. കമ്പനിയിൽ നടന്ന സാമ്പത്തിക ക്രമക്കേടുകളെ കുറിച്ച് ആദ്യം മനസ്സിലാക്കിയത് തോമസ് ആണ്, അയാളത് ജേക്കബിന്റെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. കൂടുതൽ അന്വേഷണം നടത്തിയതിൽ നിന്ന്, കൊച്ചിയിലുള്ള ബ്രാഞ്ചിൽ മാത്രമല്ല ബാക്കിയുള്ള ബ്രാഞ്ചുകളിലും ലക്ഷങ്ങളുടെ ക്രമക്കേടുകൾ നടന്നിട്ടുള്ളതായി അറിഞ്ഞു. കൂടുതൽ അന്വേഷണത്തിനായി ഡൽഹിയിലേക്ക് പോയ ജേക്കബും റീബയും പിന്നെ തിരികെ വന്നില്ല. പോലീസ് അന്വേഷണം നടന്നെങ്കിലും അവർ എവിടെ പോയി എന്ന് കണ്ടു പിടിക്കാൻ ആർക്കും സാധിച്ചില്ല. സാമ്പത്തിക ബാധ്യതകൾ വർദ്ധിച്ചതിനെ തുടർന്ന് കൊച്ചിയിലെ ഒഴികെയുള്ള മറ്റെല്ലാ ബ്രാഞ്ചുകളും അടച്ചു പൂട്ടി. വിരലിൽ എണ്ണാവുന്ന സ്‌റ്റാഫുകൾ ഒഴികെ ബാക്കിയെല്ലാവരും ബെറ്റർ ഓപ്ഷൻസ് തിരക്കി പോയി. "മുമ്പോട്ട് ഇനി എന്താണ് സ്റ്റീവ്?" അതു വരെ പപ്പയുടെയും മമ്മയുടെയും തണലിൽ ജീവിച്ച 23കാരനെ, തോമസിന്റെ ആ ചോദ്യം പിടിച്ചുലച്ചു. അനിയനും പെങ്ങളും അടങ്ങുന്ന കുടുംബത്തിൻറെ ചുമതല തന്റെ തോളിൽ ആണെന്ന് അവനെ ആദ്യമായി മനസ്സിലാക്കി കൊടുത്തത് ആ ചോദ്യം ആയിരുന്നു. "എനിക്ക് അറിയില്ല അങ്കിൾ...... ഞാൻ......ഞാൻ...." തളർച്ചയോടെ അവൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് അയാൾക്ക് വിഷമം തോന്നിയെങ്കിലും, അവൻ തളർന്നു പോയാൽ ശരിയാവില്ല എന്ന് അയാൾക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. "തളർന്നു പോയിട്ട് കാര്യമില്ല മോനെ, ജേക്കബ് സാറിൻറെ സ്വപ്നമായിരുന്നു നമ്മുടെ കമ്പനി. അത് നശിക്കാൻ വിട്ടുകൊടുക്കണോ? നിന്നെക്കൊണ്ട് മാത്രമേ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാൻ സാധിക്കുകയുള്ളൂ." അയാൾ പറഞ്ഞത് കേട്ട് അവൻ തളർച്ചയോടെ അയാളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി "ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം എന്നാണ് അങ്കിൾ പറയുന്നത്? ആരാ അങ്കിൾ ഇത്ര വലിയ ചതി നമ്മളോട് ചെയ്തത്?" അവൻ്റെ ചോദ്യത്തിന് അയാൾ മറുപടി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. അവൻ്റെ മനസ്സിലേക്ക് ഒരു രൂപം തെളിഞ്ഞു വന്നു, മനസ്സിൽ സംശയങ്ങൾ നിറഞ്ഞു. അവൻറെ മുഖഭാവത്തിൽ നിന്നും മനസ്സിൽ എന്താണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ തോമസ് അവൻ്റെ കൈയിൽ പിടിച്ചു "മോനെ, നിൻറെ മനസ്സിൽ ഉള്ളത് എന്താണെന്ന് എനിക്കറിയാം." "അയാളായിരിക്കുമോ അങ്കിളേ? പുതിയ കമ്പനി തുടങ്ങാൻ അയാൾക്ക് എവിടുന്നാണ് ഇത്രയും പൈസ?" "നമുക്കൊന്നും പറയാൻ പറ്റില്ല മോനെ, ജേക്കബ് സാറിനോട് ഞാൻ ആ സംശയം പറഞ്ഞതാണ്, പക്ഷേ സാറിന് അയാളെ ഭയങ്കര വിശ്വാസമായിരുന്നു." "പപ്പയുടെ വിശ്വാസം തെറ്റായിരുന്നോ അങ്കിളേ?" "സാർ അങ്ങനെ ആരെയും കണ്ണുമടച്ച് വിശ്വസിക്കുന്ന കൂട്ടത്തിൽ അല്ല, പിന്നെ ഇപ്പോൾ അതിൻറെ പുറകെ പോകേണ്ട സമയമല്ല. നിന്നെ ആശ്രയിച്ച് കഴിയുന്ന രണ്ടു പേരുണ്ട്" തോമസ് പറഞ്ഞത് കേട്ട് അവൻ കണ്ണടച്ച് ചാരി ഇരുന്നു "ഞങ്ങൾക്ക് എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാൽ സാമിനെയും കുഞ്ഞിയെയും നോക്കിക്കോണം. അവർക്ക് നീ മാത്രമേ ഉള്ളൂ" ഡൽഹിയിലേക്ക് പോകുന്നതിനു മുമ്പ് മമ്മ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ അവൻറെ മനസ്സിലേക്ക് തെളിഞ്ഞു വന്നതും മറ്റെല്ലാ ചിന്തകളും മനസ്സിൽ നിന്നും മാറി. എങ്ങനെ എങ്കിലും നഷ്ടപ്പെട്ടതെല്ലാം തിരികെ നേടണം എന്ന് മാത്രമായി അവൻ്റെ ചിന്ത. അവൻ ചെറിയ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ തോമസിനെ നോക്കി "ഒരു കഷ്ടകാലം വന്നപ്പോൾ നിന്നെ ഇട്ടിട്ടു പോയവരെല്ലാം, ആ തീരുമാനത്തിൽ പശ്ചാത്തപിക്കണം. അതു പോലെ നാളെ ഒരിക്കൽ നിൻറെ പപ്പയും മമ്മയും തിരിച്ചു വരുമ്പോൾ, അവരുടെ മനസ്സ് നിന്നെ ഓർത്ത് അഭിമാനിക്കണം. ഇപ്പോൾ ആ ഒരു ചിന്ത മാത്രം മതി മനസ്സിൽ, ചതിച്ചവരുടെ പിറകെ പോകാതെ, നാളെ ചതി പറ്റാതിരിക്കാൻ ഉള്ള ശ്രദ്ധ ഉണ്ടായാൽ മതി." അയാൾ പറഞ്ഞതിന് തല ആട്ടുമ്പോൾ എന്ത് എവിടെ തുടങ്ങണം എന്ന് ഒരു രൂപവും അവന് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. "വിഷമിക്കേണ്ട, എത്ര വലിയ ഭാരമാണ് ഇത് എന്ന് എനിക്ക് നന്നായി അറിയാം. എന്ത് സഹായത്തിനും ഞാൻ കൂടെയുണ്ടാവും." അവൻ്റെ തോളിൽ തട്ടി അയാൾ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ അവന് ശക്തി നൽകി. "താങ്ക്സ് അങ്കിളേ, ഈ ഒരു സപ്പോർട്ട് മതി എനിക്ക്. നഷ്ടപ്പെട്ടതെല്ലാം ഞാൻ തിരികെ നേടും, അത് കഴിഞ്ഞ് എൻറെ പപ്പയെ ആരാണ് ചതിച്ചത് എന്നും ഞാൻ കണ്ടു പിടിച്ചിരിക്കും." അവൻ്റെ ആത്മവിശ്വാസം നിറഞ്ഞ വാക്കുകൾ അയാളുടെ മനസ്സിലും സമാധാനം നിറച്ചു. പിന്നീട് രാപകൽ ഇല്ലാത്ത അധ്വാനമായിരുന്നു, തകർച്ചയുടെ വക്കിൽ നിന്നും എം ജെ കൺസ്ട്രക്ഷൻസിനെ കോടികളുടെ turnover ഉള്ള ബിസിനസ് ആയി വളർത്തിക്കൊണ്ടു വന്നത് സ്റ്റീവിൻ്റെ ഒറ്റയാൾ പരിശ്രമം ആയിരുന്നു. അന്നും ഇന്നും അവന് ഉറച്ച സപ്പോർട്ടുമായി തോമസ് കൂടെ തന്നെയുണ്ട്. ✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨ "മൊത്തത്തിൽ കളർ ആണല്ലോ, അല്ലെങ്കിലും സ്റ്റീഫൻ ജേക്കബിന്റെ സെക്രട്ടറി ആകാൻ പെൺപിള്ളാരുടെ ക്യൂ ആയിരിക്കുമല്ലോ." ഇൻറർവ്യൂവിന് വേണ്ടി ലൈനിൽ നിൽക്കുന്ന പെൺകുട്ടികളെ കണ്ട് മെൽവിൻ തലയിൽ കൈ വച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു "അസൂയപ്പെട്ടിട്ട് കാര്യമില്ല സാർ, അതിനും വേണം യോഗം." നാൻസി കളിയാക്കിയത് കേട്ട് അവൻ അവളെ കൂർപ്പിച്ചു നോക്കി. "അത്രയ്ക്ക് യോഗം ഒന്നും വേണമെന്നില്ല, സ്നേഹിക്കാൻ പറ്റുന്ന ഒരെണ്ണം മതി എനിക്ക്." അവൻ്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ചെറിയ ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. "പുതിയ പാർട്ട് ടൈം എംപ്ലോയിയെ തിരഞ്ഞെടുത്തോ സാറേ?" ഉച്ചയ്ക്ക് ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്ന സമയത്താണ് മെൽവിൻ തോമസിനോട് ചോദിച്ചത് "പാർട്ട് ടൈം എംപ്ലോയീ?" അയാൾ ചിരിയോടെ ചോദിച്ചത് കേട്ട് അവൻ്റെ ചുണ്ടിലും ചിരി വിരിഞ്ഞു "പിന്നല്ലാതെ, ആറു മാസത്തിന് ഇടയ്ക്ക് എത്ര പേരാണ് വന്നു പോയത്? നിൽക്കണം എന്ന് അവർക്കുമില്ല നിർത്തണമെന്ന് ബോസിനും ഇല്ല." അവൻ തല കുടഞ്ഞു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു "ഇത് അങ്ങനെ പോവില്ല എന്ന് തോന്നുന്നു." തോമസ് ഭക്ഷണം കഴിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു "എന്താ സാറേ പേര്?" നാൻസി ചോദിച്ചത് കേട്ട് അയാള് അവളെ നോക്കി "സ്നേഹ അലക്സാണ്ടർ, തിങ്കളാഴ്ച ജോയിൻ ചെയ്യും." "പേരൊക്കെ കൊള്ളാം, ഒരു മാസമെങ്കിലും തികച്ചാൽ മതി." മെൽവിൻ ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ പറഞ്ഞു "ആ കലിപ്പനെ വീഴ്ത്താൻ ആരെങ്കിലും ഉണ്ടാകുമോ ദൈവമേ?" കാവേരി പറഞ്ഞത് കേട്ട് അവർ ചിരിച്ചെങ്കിലും, തോമസിൻ്റെ മുഖം മ്ലാനമായത് ആരും ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. "നിനക്ക് കല്യാണം ഒന്നും നോക്കുന്നില്ലെ മെൽവിൻ?" അല്പനേരം മൗനമായിരുന്നതിനു ശേഷം അയാൾ അവനെ നോക്കി ചോദിച്ചു "പിന്നെ, അമ്മച്ചിക്ക് അതേയുള്ളൂ കുറച്ചു നാളായിട്ട് പണി. എല്ലാം ഒത്തു വന്നാലും, വയ്യാത്ത അമ്മച്ചി ഉണ്ടെന്നറിയുമ്പോൾ വരുന്നവർ വന്ന വഴി തിരിച്ചു പോകും. കല്യാണം കഴിക്കാൻ വേണ്ടിയിട്ട് പെറ്റമ്മയെ കൊണ്ട് കളയാൻ പറ്റില്ലല്ലോ. എൻറെ അമ്മച്ചിയെ നോക്കാൻ പറ്റുന്ന ഒരു പെണ്ണിനെ മതി എനിക്ക്." അവൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് അവർ ആകാംക്ഷയോടെ അവനെ നോക്കി "എന്ത് പറ്റി അമ്മച്ചിക്ക്?" "രണ്ടു വർഷം മുമ്പ് നടന്ന ഒരു അപകടത്തിൽ അപ്പച്ചൻ അങ്ങ് പോയി, അമ്മച്ചി അരയ്ക്ക് താഴെ തളർന്നു കിടപ്പാണ്. ശരീരത്തിൻ്റെ തളർച്ചയെക്കാൾ അപ്പച്ചന്റെ മരണം നൽകിയ ആഘാതമാണ് അമ്മച്ചിയെ കൂടുതൽ തളർത്തിയത്." അവൻ്റെ ശബ്ദം ഇടറി, കണ്ണ് നനഞ്ഞു "അമ്മച്ചിയെ അപ്പോൾ ആരാണ് നോക്കുന്നത്?" നാൻസി അതിശയത്തോടെ ചോദിച്ചത് കേട്ട് അവൻ ചിരിച്ചു "സഹായത്തിന് ഒരു ചേച്ചി ഉണ്ട്, എന്നാലും അമ്മച്ചിയെ കൊണ്ട് പറ്റുന്ന കാര്യങ്ങളൊക്കെ അമ്മച്ചി തന്നെ ചെയ്യും. പണ്ട് തൊട്ടേ അമ്മച്ചിക്ക് ആരെയും ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുന്നത് അത്ര ഇഷ്ടമല്ല, അതിപ്പോൾ എന്നെ ആയാലും. പക്ഷേ എനിക്ക് മടി ഒന്നുമില്ല അമ്മച്ചിയുടെ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്തു കൊടുക്കുന്നതിന്." അമ്മച്ചിയെ പറ്റി പറയുമ്പോൾ അവന്റെ മുഖത്ത് വിരിയുന്ന ഭാവങ്ങൾ ഒരു ജോഡി കണ്ണുകൾ ഒപ്പിയെടുത്തത് അവൻ അറിഞ്ഞില്ല. "ബന്ധുക്കൾ ആരുമില്ലേ?" "അതൊക്കെ കണക്കാ, അപ്പച്ചനും അമ്മച്ചിയും സ്നേഹിച്ചു കെട്ടിയതാണെന്നെ, അതു കൊണ്ടു തന്നെ ബന്ധുക്കൾ ആരും തിരിഞ്ഞു നോക്കത്തില്ല. അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ എന്നാത്തിനാ ബന്ധുക്കൾ, എനിക്ക് എന്റെ അമ്മച്ചിയും ഉണ്ട് അമ്മച്ചിക്ക് ഞാനും ഉണ്ട്, അത് മതി." അവൻ്റെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞത് കണ്ട് അവർക്ക് വിഷമം തോന്നി. എപ്പോഴും കളിയും ചിരിയുമായി നടക്കുന്ന അവൻറെ ഉള്ളിൽ ഇങ്ങനെ ഒരു വിഷമം ഉള്ളതായി അവർ അറിഞ്ഞില്ല. 📖 കഥയുടെ ബാക്കി ഭാഗങ്ങൾ ഇവിടെ വായിക്കാം: 👉 https://share.aksharathalukal.in/s/52282/view വായിച്ചിട്ട് അഭിപ്രായം പറയണേ 🥰 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ

"ഇവിടെ ഒന്ന് സൈൻ ചെയ്യണം" നഴ്സിന്റെ മൃദുലമായ ശബ്ദം കേട്ട്, hospital കാഷുവാളിറ്റിയിലെ നീളൻ ബെഞ്ചിൽ നിന്നും അവൾ പതിയെ എണീറ്റു. " ദാ ഇവിടെ.. " ഒപ്പിടാനുള്ള കോളo നേഴ്സ് അവൾക്കു തൊട്ട് കാണിച്ചു കൊടുത്തു.. "ബോഡി വിട്ടുകിട്ടാനുള്ള അപേക്ഷയാണ് " അവളുടെ വിളറിയ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി ആ നേഴ്സ് ആവർത്തിച്ചു.. അവൾ ആ പേപ്പർ വാങ്ങി, അതിനു മുകളിൽ ഇരിക്കുന്ന പേന എടുത്ത് പേപ്പറിലേക്ക് സൂക്ഷിച് നോക്കി എം വി.ബാലകൃഷ്ണൻ Age:54yrs പിന്നെ ഒന്നുകൂടെ ആ പേപ്പറിലേക്ക് നോക്കാൻ അവൾക്കു തോന്നിയില്ല.. വേഗം തന്നെ നേഴ്സ് പറഞ്ഞ കോളത്തിൽ ഒപ്പിട്ടു. എന്നത്തേയും പോലെ ചന്തമുള്ള ഒരു ഒപ്പായിരുന്നില്ല അത്, മനസ്സിന്റെ വിറയൽ കൈകളെ ബാധിച്ചെന്ന പോലെ വികൃതമായ ഒരൊപ്പ്.. പക്ഷെ ഇത്തവണ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞതെ ഉള്ളു... തുളുമ്പിയില്ല.. കഴിഞ്ഞ ആറു ദിവസമായി ഈ ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്നു നിന്ന് കണ്ണീരൊക്കെ വറ്റിപ്പോയിരുന്നു.. "റിലേഷൻ എഴുതണം.. മകളല്ലേ?" നേഴ്സ് ഒന്ന് ചോദിച്ചു " മ്മ്ഹ്" അവളൊന്നു മൂളിയതേ ഉള്ളു "പേര് ദേവ....?'' ബാക്കി അറിയാത്തതിനാൽ ആ നേഴ്സ് അവളെയൊന്നു നോക്കി ''ദേവ പ്രയാഗ " അവളതു മുഴുപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു കൊടുത്തു ഈ ഒരാഴ്ച കൊണ്ടു തന്നെ അവളുടെ വിളിപ്പേര് ആ നഴ്സിന് സുപരിചിതമായിരിക്കുന്നു അതെ ഇവൾ ദേവപ്രയാഗ..... 💝 മേലേടത് വീട്ടിൽ ബാലകൃഷ്ണന്റെയും തീരുമംഗലത് ദേവികയുടേയും ഒരേ ഒരു മകൾ ബാലകൃഷ്ണനും ദേവികയും കാസർകോട് ദേളി യിലെ ഒരു ഗവണ്മെന്റ് സ്കൂളിൽ അധ്യാപകർ ആയിരുന്നു.. രണ്ടുപേരുടെയും വീട്ടുകാരറിയാതെ ദേവികയുടെ ചേട്ടൻ തീരുമംഗലത് ചന്ദ്രശേഖരൻ ഒരീച്ച പോലും അറിയാതെ പെങ്ങളുടെ കല്യാണം തന്റെ ഉറ്റ കൂട്ടുകാരനായ ബാലകൃഷ്ണനുമായി നടത്തിക്കൊടുത്തു.. ജാതിയായിരുന്നു അവിടെയും പ്രശ്നം.. തീരുമംഗലത്കാർ നമ്പിയാർ മാരും മേലേടത് ഈഴവ കുടുംബവും... വാളും പരിചയുമായി ഇരു വീട്ടുകാരും ഇറങ്ങിയപ്പോൾ ഒരു വലിയ ഒളിച്ചോട്ടം.. ഇവിടെ കാസർകോട്ടേക്ക് എന്നാൽ ദേവ ആറാം ക്‌ളാസിൽ പഠിക്കുമ്പോഴായിരുന്നു ഒരു ബസ്സപകടത്തിൽ ദേവിക മരിക്കുന്നത്.. വേറെയും രണ്ടുപേർ അന്ന് മരിച്ചായിരുന്നു.. പിന്നെ അച്ഛനും മോളും മാത്രമായി.. ഇന്നിതാ, അച്ഛനും പോയി സൈലന്റ് അറ്റാക് ആണ്...അമ്മ പോയപ്പഴാ ആദ്യ അറ്റാക് വന്നത് ''മോളെ.." ദേവ ആ ബെഞ്ചിൽ ഇരുന്നു തന്നെ പതിയെ കണ്ണ് തുറന്നു നോക്കി.. ശ്രീധരൻ മാമയാണ്, ഇവിടെ അച്ഛന്റെ ഏക കൂട്ടുകാരൻ, മനസ്സാക്ഷി സൂക്ഷിപ്പുകാരൻ.. പുള്ളിയും അച്ഛന്റെ അതെ സ്കൂളിൽ അധ്യാപകനാണ് " ഇവിടുത്തെ ഫോർമാലിറ്റീസ് ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു മോളെ. ആംബുലൻസിന് ഏർപ്പാട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.. " ദേവ അദ്ദേഹത്തെ നിർവികാരത്തോടെ നോക്കി.. അപ്പോഴേക്കും ശ്രീധരന്റെ ഭാര്യ സുമ ഒരു ചെറിയ പേപ്പർ ഗ്ലാസിൽ കാപ്പിയുമായി വന്നു "മോള് ഇത് കുടിക്കു... എത്ര നാളെന്നു വെച്ചാ തിന്നാണ്ടും കുടിക്കാണ്ടും..." സാരിതലപ്പു കൊണ്ടു മുഖമൊന്നു ഒപ്പി സുമ പറഞ്ഞു. ദേവ അവരുടെ കയ്യിൽ നിന്നും ആ കപ്പ് വാങ്ങി ചുണ്ടോടു ചേർത്തു.. ഇനിയും നിഷേധിക്കാൻ വയ്യ.. എത്ര ദിവസമായി സ്വന്തമല്ലാത്ത തങ്ങൾക്കു വേണ്ടി ഓടുന്നു.. പിന്നെ പതിയെ സുമയുടെ നിറ വയറിലേക്ക് നോട്ടം നീണ്ടു... നീണ്ട പതിനേഴു വർഷത്തെ കാത്തിരിപ്പിനൊടുവിൽ കൈവരിച്ച, വൈകിവന്ന വസന്തം "ഇനി ആരെയും ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാൻ വയ്യ.. പോകണം... അച്ഛന്റെ അവസാന ആഗ്രഹം നിറവേറ്റണം " ഒരിറ്റു കണ്ണുനീർ വീണ്ടും അതിന്റെ അണകളെ ഭേദിച്ചു ഒഴുകാനൊരുങ്ങി നിന്നു..... ' ഇനി ആരെയും ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാൻ വയ്യ.. പോകണം.. അച്ഛന്റെ അവസാന ആഗ്രഹം നിറവേറ്റണം ' വിരലിൽ എണ്ണാവുന്ന തവണ മാത്രം കണ്ട ചന്ദ്രശേഖൻ മാമയുടെ മുഖം ദേവ ഓർത്തെടുത്തു... അമ്മയുടെ ആങ്ങള എന്നതിലുപരി അച്ഛന്റെ കൂട്ടുകാരനായ ആൾ.. പ്രിയപ്പെട്ട അനുജത്തിയുടെ മരണവിവരം പത്രത്തിൽ കണ്ടറിഞ്ഞു ഓടിപ്പെടച്ചു വന്നയാൾ.... അന്നാണ് ശേഖരൻമാമയെ ആദ്യമായി കാണുന്നത്.. രണ്ടു മൂന്നു തവണ അച്ഛനെ കാണാൻ സ്കൂളിലേക്ക് വന്നപ്പോ ദൂരെ നിന്നും കണ്ടിട്ടുണ്ട്.. മംഗലാപുരം S N മെഡിക്കൽ കോളേജിൽ ഫിസിയോ തെറാപ്പിക്കു ചേരാനിരിക്കുമ്പോഴാണ് അവസാനമായി കാണുന്നത്... ഇപ്പോൾ നാലു വർഷത്തെ കോഴ്സും കഴിഞ്ഞ് ആറു മാസത്തെ ഇന്റേൺഷിപ്പും പൂർത്തിയായിരിക്കുന്നു 'എന്താ മോളെ ആലോചിക്കുന്നേ... ഞങ്ങളൊക്കെ ഇല്ലേ...' സുമയുടെ ശബ്ദമാണ് ദേവയെ ചിന്തകളിൽ നിന്നും ഉണർത്തിയത്.. പിന്നീടവർ ആ മൃതശരീരവുമായി നേരെ ചെന്നത് സ്കൂളിലേക്കായിരുന്നു...ഞായറാഴ്ച ഉച്ചയായത് കൊണ്ടു തന്നെ, തങ്ങളുടെ പ്രിയപ്പെട്ട അധ്യാപകന് ആദരാഞ്ജലികൾ അർപ്പിക്കാൻ കുട്ടികളും നാടും നാട്ടുകാരും ഒത്തിരി ഉണ്ടായിരുന്നു.... വൈകുന്നേരത്തോടെ പൊതു ശ്മശാനത്തിൽ അടക്കും കഴിഞ്ഞു.. പേരിനു പോലും ബന്ധക്കാരും സ്വന്തക്കാരും ഇല്ലാതെ പതിമൂന്നാം നാൾ വരെ ശ്രീധരനും സുമയും ദേവയുടെ വീട്ടിൽ, രാവെന്നോ പകലെന്നോ ഇല്ലാതെ അവൾക്കു കൂട്ടിരുന്നു.... പതിമ്മൂന്നിന്റെ അന്ന് അച്ഛന്റെ ശേഷക്രിയ ചടങ്ങുകൾ കഴിഞ്ഞ് ദേവ ശ്രീധരനൊപ്പം തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് കയറി.. 'പോയി നന്നായി കുളിച്ചിട്ടു വാ, ദേവാ..'തന്റെ കൈകുമ്പിളിലെ ശകലം കാച്ചിയ എണ്ണ ദേവയുടെ നെറുകയിൽ തേച്ചുപിടിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് സുമ പറഞ്ഞു.. ദേവ വരുത്തിതീർത്ത ചിരിയോടെ റൂമിലേക്ക് നടന്നു.. കുളിച്ചു മാറാണുള്ളത് എടുത്ത് അറ്റാച്ഡ് ബാത്‌റൂമിൽ കയറി.. തലയ്ക്കു മുകളിലേക്ക് ഷവറിലെ വെള്ളo വീഴുമ്പോൾ ഉള്ളിലെ തീ ചൂട് കണ്ണിൽ നിന്നും ധാരയായി ഒഴുകി.... അനാഥത്തിന്റെ തിരിച്ചറിവ്... ഒറ്റപ്പെടലിന്റെ നീറ്റൽ... അനുഭവസ്ഥർക്ക് മാത്രം അറിയാവുന്ന ഒരുതരം വീർപ്പുമുട്ടൽ.... വിവരണങ്ങൾക്കതീതമായ ഒരുതരം ഭ്രാന്ത്...... മനസ്സ് നിറയെ അച്ഛനാണ്... 'ഒരായുഷ്കാലം മുഴുവൻ തനിക്കുവേണ്ടി തണൽ വിരിച്ച മനുഷ്യൻ.....എന്നും തലയുയർത്തി നിൽക്കാൻ പഠിപ്പിച്ചു തന്ന അച്ഛനെന്ന ഗുരുനാദൻ...... ശ്വാസവും പ്രാണനുമായ തന്റെ അച്ഛൻ.... പക്ഷെ എന്തിനാണ് അച്ഛന്റെ വീട്ടിലേക്കു പോകാതെ, തന്നോട് അമ്മയുടെ വീട്ടിലേക്കു പോകാൻ പറഞ്ഞത്... അവർക്ക് തന്നെ അറിയുമോ.... ഇല്ല... ആർക്കും അറിയില്ല... അറിഞ്ഞാലും അംഗീകരിക്കുമോ.. അതും അറിയില്ല.. പക്ഷെ ജീവിക്കണം..' ദേവ മനസ്സിൽ മൊഴിഞ്ഞു. കുളി കഴിഞ്ഞ് അവൾ സുമ എടുത്തു വെച്ച ഭക്ഷണം കഴിച്ചു.. പിന്നീട് റൂമിൽ കയറി തന്റെ ഡ്രെസ്സെല്ലാം പാക്ക് ചെയ്തു , സർട്ടിഫിക്കറ്റ്സ് എല്ലാം നോക്കി പെറുക്കി ഫയലിൽ ആക്കി വലിയ ബാക്ക് ബാഗിൽ എടുത്തുവച്ചു , പെട്ടെന്ന് റെഡിയായി വന്നു. ഫോണും ചാർജ്‌റും എടുത്തിട്ടുണ്ടോ എന്ന് ഒന്നുകൂടി ഉറപ്പു വരുത്തി.. ''മോള് ഒരുങ്ങിയോ.. 11:40 ആണ് ട്രെയിൻ..കൂടെ വരാമെന്നു പറഞ്ഞാൽ കേൾക്കില്ലല്ലോ നീയ്യ്..'' ശ്രീധരൻ പരിതപിച്ചു... ''അതൊക്കെ ഞാൻ നോക്കിക്കോളന്നെ.. ഇരുപതിയൊന്ന് വയസ്സാകാറായി എനിക്ക്.. ഇപ്പഴും കുഞ്ഞാണെന്നാ വിചാരം...'' ദേവ സുമയെ നോക്കി കണ്ണുചിമ്മി ശ്രീധരനോടായ് ചോദിച്ചു.. ''പിന്നെ വലിയൊരു പെണ്ണ് വന്നേക്കുന്നു..കണ്ടാലും മതി.'.' ശ്രീധരൻ ഒരു ചിരിയോടെ മറുപടിയും നൽകി.. ദേവയുടെ കുട്ടിത്തം മാറാത്ത കുഞ്ഞു കവിളിൽ തൊട്ടുകൊണ്ട് സുമ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി... കാഴ്ച്ചയിൽ ദേവികയെ പോലെ തന്നെയാണവൾ, നന്നേ വെളുത്തു അല്പം തുടുത്ത കവിളുകൾ, പാലുപോലെ വെളുത്ത കൺ പാടയിൽ കടും കാപ്പി കൃഷ്ണമണികൾ.. നീണ്ട മൂക്ക്..നേർത്തു ചുമന്ന അധരങ്ങൾ.. അത്യാവശ്യം ഉള്ളുള്ള നീളൻ മുടി അരക്കെട്ട് വരെ നീണ്ടു കിടക്കുന്നു...പെട്ടന്ന് കണ്ടാൽ ഒരു അമൂൽ ബേബി ലുക്ക്‌.. പക്ഷെ, എല്ലാം കണ്ടും അറിഞ്ഞും ചെയ്യുന്ന പ്രകൃതം.. സുമക്ക് അവളോട്‌ വാത്സല്യം തോന്നി.. അവർ അവളെ പുണർന്നു.. ദേവ തിരിച്ചും.. 'മതി.... വായോ..'ശ്രീധരൻ മാമ കാറിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു 'എല്ലാം എടുത്തോ മോളെ..അച്ഛന്റെ ATM കാർഡ്, എടുത്താരുന്നോ,, ആ പിന്നെ SBI ലെ f d ന്റെ പേപ്പറോ? അത് ഒരു ആറു മാസം കൂടി കഴിഞ്ഞാൽ പീരിയഡ് കംപ്ലീറ്റ് ആകും.. എല്ലാം അവൻ നേരത്തെ ചെയ്തു വച്ചാരുന്നു.. എറണാകുളത്തു ചെന്നാലുടനെ ഒരോട്ടോ വിളിച് നേരെ ക്ലിനിക്കിലേക്ക് പോയാൽ മതി.... അഡ്രസ് ഞാൻ ഇന്നലെ സെന്റ് ചെയ്താരുന്നു.... കണ്ടില്ലേ മോള്..' ദേവ എല്ലാം മൂളി കേട്ടു.. അവിടെ എറണാകുളത്തു ഒരു ക്ലിനികിൽ ഒരു ഫ്രണ്ട് വഴി ശ്രീധരൻ ദേവക്ക് ഫിസിയോ തെറാപ്പി ട്രെയിനി ആയി ജോലി തരപ്പെടുത്തിട്ടുണ്ട്.. ദേവയുടെ അമ്മ ദേവികയുടെ തിരുമംഗലത്ത് വീട്ടിൽ നിന്നും അര മണിക്കൂർ അകലത്തിൽ ആണ് ക്ലിനിക്കെന്നു ഗൂഗിളിൽ സെർച്ച്‌ ചെയ്തപ്പോ മനസിലായതാണ്.. റെയിൽവെ സ്റ്റേഷനിൽ പോകാനുള്ള ട്രെയിൻ വന്നപ്പോഴും എന്ത് ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടെങ്കിലും ഒരു വിളിപ്പാടകലെ കൂടെ ഉണ്ടാകും എന്നകാര്യം ശ്രീധരൻ ഒരിക്കൽ കൂടി ഓർമിപ്പിച്ചു... നീണ്ട ട്രെയിൻ യാത്രക്ക് ശേഷം ദേവ എറണാകുളം നഗരത്തിൽ കാലുകുത്തി... പിന്നീട് ഒരു തട്ടുകടയിൽ കയറി ലൈറ്റായി ഫുഡ്‌ കഴിച് ഗൂഗിൾ പേ ചെയ്തു.. ഒരു ബ്ലാക്ക് കളർ ഷിഫോൺ ടോപ്പും ഡാർക്ക്‌ ഗ്രീൻ കളർ ആംഗിൾ ലെഗ്ത് ലൂസ് പാന്റും ആണ് അവളുടെ വേഷം.. മുടി ഒതുക്കി മേടഞ്ഞിട്ടിട്ടുണ്ട്.. കണ്ണുകളിൽ ആവോളം ക്ഷീണവും. പിന്നീട് ശ്രീധരൻ പറഞ്ഞ അഡ്രെസ്സ് കാണിച്ച് ദേവ ഒരോട്ടോക്ക് ക്ലിനിക്കിന്‌ മുന്നിൽ ചെന്നിറങ്ങി.. അൻപതു രൂപേടെ ഓട്ടം ഉണ്ടായിരുന്നു സ്റ്റേഷനിൽ നിന്നു ക്ലിനിക്കിലേക്ക്.. വണ്ടിക്കൂലി കൊടുത്തു ആ വലിയ ബാക്ക് ബാഗും എടുത്തു ചുമലിൽ ഇട്ടു,അവൾ ആ ബിൽഡിങ് ഒന്ന് നോക്കി.. 'Take care therapy center ' ദേവ മനസ്സിൽ വായിച്ചു അവൾ ക്ലിനിക്കിലേക്ക് നടന്നുകയറി റിസപ്ഷനിൽ ചെന്നു... അപ്പോഴേക്കും ഏകദേശം 45 വയസ്സ് പ്രായം തോന്നിക്കുന്ന ഒരു മധ്യവയസ്കൻ അവളെ കാത്തെന്ന പോലെ അവൾ ക്കരികിലേക്ക് വന്നു സമയം 5 മണി കഴിഞ്ഞു പത്ത് മിനിട്ടായി.... ''Good evening sir, ഞാൻ ദേവപ്രയാഗ" ദേവ അപരിചിതത്തോടെ പറഞ്ഞു ''Yea.. എനിക്ക് മനസിലായി.. തന്റെ അങ്കിൾ ഇപ്പൊ വിളിച്ചതെ ഉള്ളു.. Fresher ആണല്ലേ... ഇപ്പൊ ക്ലോസിങ് ടൈം ആണ്.. പിന്നെ ഫുഡ്‌....." "ഞാൻ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയപ്പഴേ കഴിച്ചു..'' അയാൾ മുഴുവനാക്കും മുൻപേ അവൾ മറുപടി നൽകി "ഓ... ഓക്കേ.. നാളെ സൺ‌ഡേ അവധിയാണ്.. പിന്നെ ദേവപ്രയാഗക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടാവില്ലെങ്കിൽ ഇവിടെ അകത്തു ഒരു റൂം ഉണ്ട് with അറ്റാച്ഡ് ബാത്രൂം... ഒന്ന് ഫ്രഷ് ആയിക്കോ... എന്റെ വീട് എവിടുന്നു ഒരു മുക്കാൽ മണിക്കൂർ ദൂരത്താണ്... ബട്ട്‌ വൈഫ്യും മോനും വീട്ടിൽ ഇല്ല..... Any way... I am റാം കുമാർ " സ്വയം പരിചയപ്പെടുത്തികൊണ്ട് അയാൾ പറഞ്ഞു..... ക്ലീനിങ് ചേച്ചി അവൾക് റൂം കാണിച്ചു കൊടുത്തു... ദേവ മുറിയിൽ കയറി ഡോർ ലോക്ക് ചെയ്തു... പിന്നെ ശ്രീധരൻ മാമയെ വിളിച് എത്തിയ വിവരം അറിയിച്ചു... പിന്നെ വേഗം കുളിച്.... ഇട്ടുമാറിയ ഡ്രസ്സ്‌ ഒരു കവറിലാക്കി ബാഗിൽ തന്നെ വെച്ചു... താമസിക്കാനോ, ഫുഡ്‌ ഉണ്ടാക്കാനോ ഉള്ള സൗകര്യമൊന്നും ക്ലിനികിൽ ഇല്ല.... ഓരോന്ന് ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടാണ് ദേവ ഡോർ തുറന്നു റിസപ്ഷനിലേക്ക് പോയത്.. റാം അവിടെ ഇരിക്കുന്നുണ്ടാരുന്നു... സൈഡ് ടേബിളിൽ രണ്ട് കപ്പ്‌ ചായയും.. ഒരു കപ്പ്‌ ദേവക്ക് കൊടുത്ത്, മറ്റേ കപ്പ്‌ ആയാളും എടുത്തു.. "കുട്ടി നീഡിൽ തെറാപ്പി പഠിച്ചിട്ടുണ്ട്... അല്ലേ...''റാം ഒരു തുടക്കമെന്നോണം ചോദിച്ചു. ''അതെ... ഇന്റേൺഷിപ്പിന്റെ ലാസ്റ്റ് two months സ്പെഷ്യൽ ആയി ചെയ്തതാണ്.'' ദേവ വ്യക്തമാക്കി ''ഓക്കേ... ഇവിടുത്തെ സ്റ്റാഫ്‌സ് രണ്ടുപേരും അടുത്ത് തന്നെ വീടുള്ളവരാ.. ഇവിടാണെങ്കിൽ accommodation സൗകര്യം ഒന്നും ഇല്ല.. Trainee ന്റെ സാലറിക്ക് പെയിങ് ഗസ്റ്റ് ആയി നിൽക്കുന്നതും നഷ്ടമാണ്.... ദേവക്ക് വീടുകളിൽ പോയി patients നെ നോക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടോ.." റാം വിശദമായി ചോദിച്ചപ്പോൾ ദേവക്ക് എന്ത് പറയണമെന്നായി... "ക്ലിനിക്കിന്ടെ കെയർ ഓഫിൽ ആയിരിക്കും... പേടിക്കണ്ട.. സിർട്ടിഫിക്കറ്റും കിട്ടും.." ദേവയുടെ പരിഭ്രമം കണ്ടെന്നോണം റാം വ്യക്തമാക്കി ഒന്നുകൂടി ചിന്തിച്ചപ്പോൾ അതുതന്നെയാണ് നല്ലതെന്നു അവൾക്കും തോന്നി..സമ്മതവും പറഞ്ഞു... "അങ്ങനെ ആണെങ്കിൽ ഞാൻ അവരെ ഇൻഫോം ചെയ്യാം..T M ഗ്രൂപ്പിന്റെ M D ,One മിസ്റ്റർ വിഹാൻ ചന്ദ്രശേഖറിന്റെ വീട്ടിലേക്കാണ്..ജോയിന്റ് ഫാമിലിയാ.. പുള്ളീടെ grandmother ബാത്‌റൂമിൽ ഒന്ന് വീണു. Bones നു ഡാമേജ് ഒന്നും ഇല്ല.. മസിൽ panctur ഉണ്ട്.. നല്ല ഹയ് ഫാമിലിയാ...so ഫുഡ് ആൻഡ് അക്കൗമോടാഷൻ ഫ്രീ... ഫോർ one month...എന്ത് പറയുന്നു..'' റാം ഒരു ചോദ്യത്തോടെ ദേവയെ നോക്കി..... ''മ്മ്മ് ഹ് '' ദേവ confident ആയി മൂളി.. ദേവേടെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ ക്ലൈന്റുമായി സംസാരിച് നാളെ പിക് ചെയ്യേണ്ട ടൈമും.. സാലറിയും കൺഫോം ചെയ്ത്, ക്ലീനിങ് ചേച്ചിയെ ദേവക്ക് രാത്രി കൂട്ടിനുo നിർത്തി, അവർക്കുള്ള ഡിന്നറും മേടിച്ചു കൊടുത്തിട്ടാണ് റാം വീട്ടിൽ പോയത്.. പിറ്റേന്ന് റാം പറഞ്ഞതനുസരിച്ച് രാവിലെ 9:30 ആയപ്പോഴേക്കും ദേവ ഒരുങ്ങി നിന്നു.. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോ ബ്രേക്ക്‌ ഫാസ്റ്റ്മായി റാമും വന്നു.... അത് കഴിച്ച് കൈ കഴുകി ദേവ തിരികെ റീസെപ്ഷനിൽ തന്നെ പോയി ഇരുന്നു.. അപ്പോഴേക്കും റാം അവൾക്കു കൊണ്ടുചെലാനുള്ള ഹാൻഡ് പോർട്ടബിൾ മിഷീനും നീഡിൽ ബോക്സും എടുക്കാൻ വർക്കിംഗ്‌ ഏരിയയിലേക്ക് പോയി... അപ്പോഴാണ് ഒരു ബ്ലാക്ക് കളർ ബെൻസ് കാർ ക്ലിനിക്കിന്റെ മുൻപിലായി നിർത്തിയത്.. ദേവ ഗ്ലാസ്‌ വാളിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി.. ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിന്റെ ഡോർ തുറന്ന് ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ പുറത്തേക്കിറങ്ങി.. ദേവ റാം പോയ വഴിയേ നോക്കി.. ''വിളിക്കണോ.. വേണ്ടയോ..'' അപ്പോഴേക്കും ആ ചെറുപ്പക്കാരൻ എൻട്രൻസിൽ നിന്നും റീസെപ്ഷനിലേക്ക് വന്നാരുന്നു.. ദേവ പെട്ടെന്നെന്നോണം എണീറ്റു നിന്നു.. മുന്നിൽ നിന്ന് തന്നെ തുറിച്ചു നോക്കുന്ന പെണ്ണിന്റെ ഉണ്ട കണ്ണുകളെ വകവെയ്ക്കാതെ അവൻ, ക്ലിനിക്കിനുള്ളിലേക്ക് നൂണ്ട് നോക്കി.... ''Good morning sir... എന്താ കാര്യം '' ആദിത്യ മര്യാദ ഒട്ടും കുറക്കാതെ ദേവ തിരക്കി ''എല്ലാ.. ഇവിടെ ആരും ഇല്ലേ.." അവളെന്നൊരാൾ അവിടില്ലാത്ത പോലെ അകത്തേക്ക് നോക്കി അവൻ വിളിച്ചു ചോദിച്ചു.. മുന്നിൽ പന പോലെ നിൽക്കുന്ന തന്നെ കണ്ടില്ലെന്ന ഭാവത്തിൽ,, അകത്തേക്ക് നോക്കി വിളിച്ചു ചോദിക്കുന്നവനെ കാണെ അവന്റെ തലക്കിട്ടൊരു കിഴുക്ക് വെച്ചു കൊടുക്കാനാണ് പെണ്ണിന് തോന്നിയത്... അപ്പോഴേക്കും റാം ഇൻസ്‌ട്രുമെന്റ്സുമായി പുറത്തേക്ക് വന്നു.. ' 'Hai വരുൺ..... താൻ കറക്റ്റ് ടൈമിന് വന്നല്ലോ... എന്തൊരു കൃത്യനിഷ്ഠ...'' റാം ഒരു ആക്കിചിരിയോടെ വന്ന പയ്യനോടായി പറഞ്ഞു വരുൺ ഒരു വളിച്ച ചിരിയോടെ കയ്യിലെ സ്മാർട്ട്‌ വാച്ച്ലേക്ക് നോക്കി.. സമയം 10:30 കഴിഞ്ഞു... പത്തു മണിക്ക് എത്താമെന്നാ പറഞ്ഞത്... " ട്രാഫിക്കിൽ പെട്ടു... അതാ വൈകിയത്..ആളെവിടെ... പെട്ടെന്ന് വിളിക്ക്... ഇത്തിരി ബിസിയാ... വീട്ടിൽ പന്തലിടുന്ന തിരക്കാ..... അച്ഛനും നാട്ടിലില്ലാ.. വേഗം പോകണം..'' വരുൺ അല്പം ദൃതിയിൽ പറഞ്ഞു.. ''ഇതു തന്നെയാ ആള്.... പ്രയാഗ.. സോറി .. ദേവ പ്രയാഗ " തങ്ങളുടെ സംസാരം കേട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ദേവയെ കാണിച്ച് റാം വരുണിനോടായി പറഞ്ഞു.. ''ഇതോ..." റാമിന്റെ അരികിൽ നിന്നുകൊണ്ട് തന്നെ ഉറ്റുനോക്കുന്ന ഉണ്ടക്കണ്ണുകളെ അപ്പോഴാണവൻ ശ്രദ്ധിച്ചത്.. ഡാർക്ക്‌ റോസ് കളർ കോളർ നെക്ക് ടോപ്പും ബ്ലാക്ക് പയ്‌ജാമ പാന്റും ആണ് അവളുടെ വേഷം..മുടി ഒതുക്കി കെട്ടി വച്ചിട്ടുണ്ട്..കുട്ടിത്തം നിറഞ്ഞ കുഞ്ഞു മുഖം......... കഴുത്തിൽ ഒരു സ്ട്രോ ഫ്ലാസ്കും കൂടി ഇട്ടുകൊടുത്താൽ k g ക്ലാസ്സിൽ കൊണ്ടിരുത്താം...അമൂൽ ബേബി.. ദേവയെ തന്നെ നോക്കിയപ്പോൾ വരുണിന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചിരി മിന്നിമാഞ്ഞുപോയി.. ''Sorry.. ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല.. ഫിസിയോന്റെ ഡോക്ടർ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞപ്പോ ഇത്തിരി ഏജഡ് ആയോരാളെയാ ഞാൻ പ്രതീക്ഷിച്ചത്.." പെണ്ണിന്റെ തുറിച്ച നോട്ടം കണ്ടപ്പോൾ വരുൺ അറിയാതെ പറഞ്ഞു പോയി.. ദേവ ചെറുതായൊന്നു ചിരിച്ചു കൊടുത്തു...തുടക്കത്തിൽ തന്നെ വെറുപ്പികണ്ടല്ലോ എന്നോർത്ത് വളരേ നേർത്ത ഒരു പുഞ്ചിരി.. "വലിപ്പത്തിലൊന്നും കാര്യമില്ലെടോ.. She is smart... മാനേജ്മെന്റ് കോളേജിലെ ഏക മെരിറ്റ് സീറ്റ് ഹോൾഡറാ.." എന്തോ ഓർത്തെന്ന പോലെ റാം അവനു മറുപടി നൽകി.. "ഓകെ... എന്നാ ഇറങ്ങിയേക്കാം അല്ലേ.." റാമിന് തിരികെ ഒരു പുഞ്ചിരി സമ്മാനിച്ച് ദേവയോടായി അവൻ പറഞ്ഞു.. ''മ്മ്ഹ്ഹ് '' ദേവ മറുപടി എന്നോണം ഒന്ന് മൂളിക്കൊണ്ട് സോഫയിൽ കിടക്കുന്ന തന്റെ വലിയ ബാക്ക് ബാഗ് എടുക്കാൻ തുണിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും,, വരുണത് പൊക്കി എടുത്താരുന്നു... ''തന്റെ അല്ലേ ഇത് '' ഒരു ചോദ്യത്തോടെ, എന്നാൽ മറുപടിക്ക് കാത്തു നിൽക്കാതെ ക്ലിനിക്കിന്റെ ഗ്ലാസ് ഡോർ തുറന്ന് ബാഗുമായി അവൻ കാറിന് നേരെ നടന്നു... അവന്റെ ആ പ്രവർത്തി നോക്കിനിന്ന ദേവ എന്തോ ഓർത്തപോലെ തിരിഞ്ഞ് റാമിനെ നോക്കി യാത്ര പറഞ്ഞു.. പുറത്തേക്കിറങ്ങി... അപ്പോഴേക്കും വരുൺ ബാഗ് ടിക്കിയിൽ വെച്ച്, ദേവക്ക് കയറാനായി കാറിന്റെ കോ ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റ്ന്റെ ഡോർ തുറന്ന് കൊടുത്തു... ദേവ കാറിൽ കയറി ഡോർ ക്ലോസ് ചെയ്ത്,സീറ്റ്‌ ബെൽറ്റ്‌ ഇട്ടു..ഒരിക്കൽ കൂടി റാമിനോട് യാത്ര പറഞ്ഞു... അപ്പോഴേക്കും വരുൺ കാർ സ്റ്റാർട്ട്‌ ചെയ്തിരുന്നു... പുതിയ നാട്... പുതിയ ആൾക്കാർ... ഇനി അങ്ങോട്ട് എന്തെന്നറിയാതെ ദേവ കയ്യിലുള്ള മൊബൈലിൽ പിടി മുറുക്കി... ''താൻ വല്ലതും കഴിച്ചാരുന്നോ... ഒരു ചായ കുടിച്ചാലോ.." വരുണിന്റെ ശബ്‍ദമാണ് അവളെ ചിന്തകളിൽ നിന്നും ഉണർത്തിയത്.. "മ്മഹ്'' പെട്ടെന്നുള്ള അവന്റെ ചോദ്യം കെട്ടില്ലെന്ന പോലെ ദേവ തല ചെരിച്ചു പുരികം ഉയർത്തി അവനെ ഒന്ന് നോക്കി.. ''ചായ കുടിച്ചാലോന്ന്..'' ഡ്രൈവിങ്ങിൽ ശ്രദ്ധിച്ചുകൊണ്ട് ചെറിയ ചിരിയോടെ വരുൺ ആവർത്തിച്ചു.. ''വേണ്ട... ഞാൻ കഴിച്ചതാ... സാർ വേണേൽ കഴിച്ചോ.. ഞാൻ ഇവിടെ ഇരുന്നോളാം' ' ദേവ സൗമ്യമായി പറഞ്ഞു... ''വരുൺ... അതാ പേര്.. താനെന്നെ വരുണെന്നു വിളിച്ചോ... അല്ലേൽ വേണ്ട.. ഞാൻ നിന്നേക്കാളും മൂത്തതാ.. വരുണേട്ടൻ.. അത് മതി..മനസ്സിലായോ കുട്ടി..'' വരുൺ ഒരു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു ''ശെരി മുതലാളി.....'' പെട്ടെന്ന് ആളെ കയ്യിലെടുക്കുന്ന അവന്റെ പ്രകൃതം കണ്ടപ്പോ അവൾക്ക് അങ്ങനെ പറയാനാണ് തോന്നിയത് ''ഓ... കുട്ടി ഫോമായല്ലോ... എന്നോട് ഫോർമാലിറ്റീസ് ഒന്നും വേണ്ട... ഫ്രീ ആയിട്ട് സംസാരിക്കാം, ഓക്കേ..'' വരുൺ ചിരി മായിക്കാതെ തന്നെ പറഞ്ഞു ''വീട് എവിടാന്നാ പറഞ്ഞെ.." വരുൺ സംസാരം നീട്ടാനെന്ന പോൽ ചോദിച്ചു "കാസറഗോഡ് " ദേവ മറുപടി നൽകി ''ആരൊക്കെയുണ്ട് വീട്ടിൽ " ഡ്രൈവിങ്ങിൽ ശ്രദ്ധിച്ചു, ഒരു ഒഴുക്കൻ മട്ടിലാണ് അവന്റെ ചോദ്യങ്ങളൊക്കെയും "ഇപ്പൊ ആരും ഇല്ല.." ദേവ മനസ്സിന്റെ വിങ്ങൽ മറച്ചെന്ന പോലെ പറഞ്ഞു ''പേരെന്റ്സ് അബ്രോഡ് ആണോ.." വരുൺ വീണ്ടും ചോദിച്ചു "അല്ല.. അച്ഛൻ മരിച്ചിട്ട്...മൂന്ന്...ആഴ്ച ആകുന്നതേ..ഉള്ളു.. അമ്മ മുൻപേ.. പോയി.." ദേവ എങ്ങനെയോ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു ''സോറി '' കാർ സൈഡ് ആക്കിക്കൊണ്ട് കരയാൻ വെമ്പി നിൽക്കുന്ന പെണ്ണിന്റെ മുഖത്തു നോക്കി വരുൺ പറഞ്ഞു... പിന്നെ കാറിന്റെ ഡോർ തുറന്ന് ഒരൊറ്റ ഓട്ടമായിരുന്നു അടുത്തുള്ള സൂപ്പർ മാർക്കറ്റിലേക്ക് നിറഞ്ഞ കണ്ണ് മിഴിച്ചു വെച്ച് അവളാ പോക്ക് നോക്കിയിരുന്നുപോയി.. 📖 കഥയുടെ ബാക്കി ഭാഗങ്ങൾ ഇവിടെ വായിക്കാം: 👉 https://share.aksharathalukal.in/s/52071/view വായിച്ചിട്ട് അഭിപ്രായം പറയണേ 🥰 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ

ഏതൊരു പെണ്ണിനും ജീവിതത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം നൽകുന്ന ഒന്നാണ് താലി..... എത്ര ഇഷ്‌ടക്കേടോടെ സ്വീകരിച്ചാലും താലിക്ക് നമ്മൾ എപ്പോഴും ഒരു പ്രാധാന്യം നൽകും.... എത്രയൊക്കെ താലി കെട്ടിയവന്റെ പ്രവർത്തികൾ മോശമായാലും താലി കെട്ടിയവൻ എന്ന പേരിൽ നമ്മൾ പൊറുക്കാനും ക്ഷമിക്കാനും തയ്യാറാകും..... അത്പോലെ തന്നെ ആ താലിയുടെ ഉടമയ്ക്ക് ജീവന് ആപത്തുകൾ വരാതെ ഇരിക്കാൻ നമ്മൾ ശ്രമിക്കും... അവരുടെ ജീവന് വേണ്ടി സ്വന്തം ജീവിതം തന്നെ നമ്മൾ ചിലപ്പോൾ വേണ്ടെന്ന് വെക്കും.... അത്പോലെ ഒരു പെണ്ണിന്റെ കഥയാണ് ഇത്.... അവളുടെ താലിക്ക് വേണ്ടി ജീവിതത്തിൽ ഒറ്റപ്പെട്ട ഒരു പെണ്ണ്... കടലോളം സ്നേഹം നല്കിയവനെ പാതിവഴിയിൽ ഉപേക്ഷിച്ചു വന്നവൾ പിന്നീട് ജീവിതത്തിൽ വന്ന വെല്ലുവിളികൾ അതിൽനിന്നെല്ലാം അതിജീവിച്ചു... 💞💞💞💞💞 ഒരു കൊച്ചു ഗ്രാമം നഗരത്തിന്റെ വളർച്ചകൾ ഒന്നും അധികം ബാധിക്കാതെ ഗ്രാമം... മഞ്ചാടി കുന്ന് എന്നാണ് ആ ഗ്രാമത്തിന്റെ പേര് ... കോട മഞ്ഞ് വീഴുന്ന പുലർകാലം സൂര്യരശ്മികൾ ഉയർന്ന വരുന്നതേയുള്ളൂ മഞ്ഞുകണങ്ങൾ പുല്ലിൽ തുള്ളികളായി കിടക്കുന്നുണ്ട് മഞ്ഞുതുള്ളികൾ വജ്രങ്ങൾ പോലെ തിളങ്ങുന്നുണ്ട്.... ഒരു നാലുകെട്ട് വീടിന്റെ മുറ്റത്ത് കൊലുസ് കിലുക്കി ഒരു മൂന്നു വയസ്സുകാരി ഓടുന്നുണ്ട്... അവളുടെ പിറകെ യായി ഒരു കോട്ടൺ സാരി എടുത്തു 23 വയസ്സ് തോന്നിക്കുന്ന ഒരു പെൺകുട്ടി അവളുടെ പിന്നാലെ ഓടുന്നുണ്ട്.... '" ദേ ആമ്പലു നിക്ക് അമ്മയ്ക്ക് നേരം വൈകും.... മോളെ കുളിച്ചിട്ട് വേണം അമ്മയ്ക്ക് കുളിക്കാൻ " " അമ്മ പോവുമ്പോൾ എന്നെ കൊണ്ടു പോവുമോ അമ്പോറ്റിയെ കാണാൻ..." അവൾ കുണുങ്ങി ചോദിച്ചു.... " അമ്മയുടെ ആമ്പലൂനെ കൊണ്ടുപോകാം... ഇപ്പോ അമ്മയുടെ ആമ്പലു അമ്മ പറയുന്നത് കേൾക്കണം...." ""ഒത്തെ ശമ്മതിച്ചു... പച്ചേ അമ്മ ആമ്പലൂനെ പറ്റിച്ചരുത്....പറ്റിച്ചാലേ ആമ്പലു പിണങ്ങുവേ..."കുണുങ്ങി കൊണ്ട് ആ കൊച്ച് സുന്ദരി പറഞ്ഞു... "അയ്യോ ഇല്ല.. അമ്മേടെ ആമ്പല് പിണങ്ങിയാൽ അമ്മയ്ക്ക് ആരും ഇണ്ടാവില്ല..."അവൾ കുഞ്ഞിനെ എടുത്തു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു... ആമ്പലു അമ്മയോട് പിണങ്ങില്ല 🤗അമ്മ ചങ്ക്‌ടപെടേണ്ട... ആമ്പലു ഉണ്ടാവും അമ്മച്... ഇല്ല അമ്മേടെ ആമ്പലു ഉണ്ടെങ്കിൽ അമ്മയ്ക്ക് ഒരു സങ്കടവും ഉണ്ടാകില്ല... അവൾ അത് പറഞ്ഞു കുഞ്ഞിന്റെ കവിളിൽ ഒന്നു മുത്തി... കുഞ്ഞിനെ എടുത്ത് കുളക്കടവിലേക്ക് ചെന്നു.... കെട്ടിപ്പടുത്ത വൃത്തിയാക്കിയ കുളം ആണ്... വെള്ളം തെളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നുണ്ട് കുളത്തിന് അടിത്തട്ടുവരെ കാണാം കുളത്തിൽ നിന്റെ ഒരു സൈഡിൽ നിറയെ ആമ്പല് വിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നുണ്ട്....മഞ്ഞ് ആയത് കൊണ്ട് തന്നെ വെള്ളത്തിന് നല്ല തണുപ്പുണ്ട്.... അവൾ കുഞ്ഞിനെ കുളത്തിലെ വെള്ളം നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന നേരെ മുകളിലുള്ള പടവിൽ നിർത്തി ഒരു കുഞ്ഞു ഷിമ്മി ആണ് ആണ് ധരിച്ചിരിക്കുന്നത്... അത് അഴിച്ചുമാറ്റി ഒരു കുഞ്ഞ് തോർത്തെടുത്ത് ചുറ്റി കൊടുത്തു... തലയിൽ ഇത്തിരി എണ്ണ തേച്ചു കൊടുത്തു... കപ്പിൽ വെള്ളമെടുത്തു ആമ്പല് വിനെ കുളിപ്പിച്ചു.... അപ്പോഴേക്കും 60വയസ്സുള്ള സ്ത്രീ അങ്ങോട്ട് വന്നു... " എന്തിനാ വൈദു കുഞ്ഞിനെ കുളത്തിൽനിന്ന് കുളിപ്പിക്കുന്ന നീരീറങ്ങില്ലേ..." " അതൊന്നും ഉണ്ടാകില്ല പൈപ്പിലെ ഉള്ളതിനേക്കാൾ നല്ലതല്ലേ ഈ വെള്ളം..." വൈദു മറുപടി പറഞ്ഞു... "നീയും നിന്റെ മകളും കണക്ക എത്ര വയ്യെങ്കിലും ഈ കുളത്തിൽ നിന്നല്ലാതെ കുളിക്കില്ല.... "അവർ ശകാരം പോലെ പറഞ്ഞു... " അതൊക്കെ ശരി അമ്മ ഇപ്പൊ എന്തിനാ ഇങ്ങോട്ട് വന്നേ.... കാലിനു വയ്യാതെ ഇരിക്കുവല്ലേ.... ഞാൻ ഈ കുറുമ്പിയെ കുളിപ്പിച്ചു അങ്ങോട്ട് വരുമല്ലോ...". അവൾ ആമ്പലുന്റെ തല തോർത്തി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.. "അത് നിനക്ക് ഇന്ന് നേരത്തെ പോകണം എന്ന് പറഞ്ഞതല്ലേ അപ്പോ ഈ കുറുമ്പി നിന്നെ വട്ടംചുറ്റി ചാൽ നേരം വൈകും എന്നുള്ളതുകൊണ്ട് ഇങ്ങോട്ട് വന്നതാണ് ".... "ഞാനെ നല്ല കുത്തിയ.... അമ്മമ്മ ചീത്ത കുത്തി... പാഞ്ഞത് കേൾക്കാതെ എഞ്ചിന കുളത്തിൽ വന്നേ...."ആമ്പലു ഇടുപ്പിൽ കൈകുത്തി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു... "അയ്യോ എന്റെ കണ്ണൻ നല്ല കുട്ടിയണോ അമ്മമ്മ അറിഞ്ഞില്ലല്ലോ... "അവർ അവളുടെ മൂക്കിന്റെ തുമ്പിൽ ഒന്ന് തൊട്ട് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു... അവർ പറഞ്ഞത് ഇഷ്ടം ആവാതെ വന്നപ്പോൾ ആമ്പല് വൈദുവിന് നേരെ തിരിഞ്ഞു... "അമ്മേ.... ഈ അമ്മമ്മയ്ക്ക് ഞല്ല തല്ല് കൊടുക്കണേ..." " ആ അമ്മ കൊടുക്കാം അമ്മയുടെ ആമ്പല് ഇപ്പോൾ അമ്മയുടെ കൂടെ പൊയ്ക്കോ...ഉടുപ്പ് ഇട്ടു നല്ല സുന്ദരിയായി നിൽക്ക് അമ്മ അപ്പോഴേക്കും കുളിച്ചിട്ട് വരാം "..... ആമ്പല് അവളുടെ കൊച്ചിരി പല്ല് കാട്ടി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അമ്മമ്മയുടെ കയ്യിൽ തൂങ്ങി പടവുകൾ കയറി... "അമ്മമ്മേടെ കണ്ണൻ വാ അമ്മമ്മ എടുക്കാം..." വെന്താ... അമ്മമ്മച്ചു ഉവാവു ഉള്ളത് അല്ലെ ഞാൻ നന്നാനോളം...ആമ്പല് വലിയ ആളുകളെ പോലെ പറഞ്ഞു... ഓ ആയ്കോട്ടെ കാന്താരി.... 💞💞💞💞❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️ ഏട്ടാ എത്ര നാളായി നമ്മുടെ മോൻ പോയിട്ട് ഒരു വിവരവും ഇല്ലല്ലോ.... എവിടെ ആയിരിക്കും ദേവി എന്റെ കുട്ടി.... ഹ്മ്മ്... അവൻ പോയത് അവന്റെ പ്രാണനെ തേടി ആയിരിക്കും അവൾ ഇല്ലാതെ അവന് ഒരു മടങ്ങി വരവ് ഉണ്ടാകില്ല... എന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് നല്ലത് വരുത്തണേ ഈശ്വരാ ഒരുപാട് പരീക്ഷണം എന്റെ മക്കൾ നേരിട്ട് ഇനിയെങ്കിലും അവർ ഇരുവരും ഒന്നിച്ചാൽ മതിയായിരുന്നു.... ഒക്കെ നടക്കടോ ഈശ്വരൻ നമ്മുടെ മക്കളുടെ കണ്ണീർ കാണാതെ ഇരിക്കില്ല താൻ വിഷമിക്കാതെ.... അയാൾ ഒരു ദീർഘ നിശ്വാസത്തോടെ പറഞ്ഞു.... 💞💞💞💞💞💞💞💞💞💞💞 വൈദു കുളത്തിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു അവളുടെ ഓർമ്മകൾ ഒരുപാട് പിറകിലേക്ക് പോയി.... കുളപ്പടവിൽ പടികളിൽ ചാഞ്ഞു കിടക്കുന്ന അവളുടെ വയറിൽ അവൻ ചുണ്ടുകൾ ചേർത്തു അവളുടെ പുക്കിൾ ചുഴിയിൽ അവന്റെ ചുണ്ടും നാവും ഓടി നടന്നു അവൾ അവന്റെ മുടിയിൽ കോർത്തു വലിച്ചു.... ഇന്ദ്രേട്ടാ...... 🔥 ഹം.... അവൻ അവിടെ മുഖം അമർത്തി കൊണ്ട് മൂളി... വേദ...... ❤️ എനിക്ക് കൊതി തീർന്നില്ലേ..... ച്ചി വൃത്തികേട് പറയുന്നോ.... എടി ഞാൻ പറയുന്നതിന് നിനക്ക് പ്രശ്നം എന്നാൽ ഞാൻ പ്രവർത്തിച്ചു കാണിക്കാം 😉... മാറിക്കെ കുറെ നേരമായി.... ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ മാനം പോയത് തന്നെ.... ആരും കാണില്ല... നീ ഇവിടെ വാ.... പോ അവിടെന്ന് അവനെ തള്ളി മാറ്റി അവൾ പടവുകൾ കയറി ചിരിയോടെ അവളുടെ പുറകെ അവനും ഓടി കയറി.... ഓർമ്മകളിൽ നിന്ന് തിരിച്ചു വന്നതും അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു....അവൾ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളുമായി ആ കുളത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങി ഒന്ന് മുങ്ങി നിവർന്നു.... അവളുടെ കണ്ണുകൾ എല്ലാം ചുവന്നു കലങ്ങിയിരുന്നു....അവൾ ചിന്തകൾ എല്ലാം മാറ്റി വെച്ചു വേഗം കുളിച്ചു കയറി....മറപ്പുരയിലേക്ക് പോയി വസ്ത്രം മാറി ഒരു കോട്ടൻ സാരിയാണ് ചുറ്റിയത് മുടി തോർത്തു കൊണ്ട് ചുരുട്ടി കെട്ടി വെച്ചിട്ടുണ്ട്... അടുക്കള വഴിയിൽ കൂടെ കയറിയതും ആമ്പലുവിന് അമ്മ ഭക്ഷണം കൊടുക്കുന്നുണ്ട്... അമ്മേ വേച്ചം വാ... അമ്പോറ്റിയെ കാണാൻ പോണ്ടേ.... ആട കണ്ണാ അമ്മ വേഗം റെഡിയായി വരാം....അമ്മേടെ ആമ്പല് വേഗം പാപ്പം കഴിക്ക് അപ്പോയെക്കും അമ്മ റെഡിയാകാം... മോളെ ആമ്പലുവിന്റെ പക്കാ പിറന്നാൾ അല്ലെ അമ്പലത്തിൽ പോകുവാണെങ്കിൽ മോൾടെ പേരിൽ ഒരു പുഷ്പാഞ്ചലി കഴിപ്പിക്കണം... ഹാ ഞാൻ കഴിപ്പിച്ചോളാം.... പിന്നെ മോളെ യദുമോന്റെ പിറന്നാൾ കൂടെ അല്ലെ.... അമ്മേ വേണ്ട ആമ്പലുവിന്റെ മുന്നിൽ വെച്ച് ഒന്നും പറയല്ലേ.... അവൾക് കൊടുക്കാൻ കഴിയാത്ത രീതിയിൽ ആണ് ഞങ്ങളുടെ ബന്ധം അവളുടെ കുഞ് മനസ്സിൽ എങ്ങാനും അത് പതിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞാൽ അവളുടെ മനസ്സിൽവേദനയാകും... അറിയാം മോളെ എന്റെ മോൾടെ വിഷമം എന്നെങ്കിലും മഹാദേവൻ കാണാതിരിക്കില്ല.... അവൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ റൂമിലേക്കു പോയി... 💞💞💞💞💞💞💞💞❤️💞💞❤️ ഇനി ഇവൾ ആരാണെന്ന് പറയാം ഇവളാണ് വൈദ്ദേഹി യാദവേന്ദ്ര.... ഗവണ്മെന്റ് up സ്കൂളിൽ ടീച്ചർ ആണ്....പിന്നെ ഒരു അടിപൊളി ഡാൻസർ കൂടെ ആണ്.... അവളുടെ മകൾ ആണ് സാൻവിക എന്ന ആമ്പലു.... മൂന്ന് വയസ്സ് ആയിട്ടുള്ളു.... അമ്മയെ പോലെ കൊച്ചു സുന്ദരി ആണ്.... പക്ഷെ കണ്ണുകൾ വെള്ളാരം കണ്ണുകൾ ആണ് ആ കുഞ്ഞു മുഖം കൂടുതൽ സുന്ദരി ആകുന്നത് ആ കണ്ണുകൾ ആണ്.... വൈദു റൂമിൽ ചെന്ന് സാരി വൃത്തിയായി ഞെരിഞ്ഞു എടുത്തു....മുടിയിൽ കെട്ടി വെച്ച തോർത്തു അഴിച്ചു മുടി തുവർത്തി ഉണക്കി ചീകി കുളിപ്പിന്നിൽ കെട്ടി... ബ്ലൗസിന്റെ ഉള്ളിൽ കിടന്നിരുന്ന താലി പുറത്തെടുത്തു.... ആന്ധ്രായിലെ റെഡ്ഢിയാർ ഫാമിലിയിലെ മരുമക്കൾ മാത്രം ധരിക്കുന്ന പ്രത്യേക തരം തലിയായിരുന്നു അത്.... അവൾ ആ താലിയിലേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി.... കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു വന്നിരുന്നു... പക്ഷെ അതിനെ ഒഴുക്കി വിടാതെ പിടിച്ചു നിർത്തി കണ്ണുകൾ ഇറുക്കെ അടച്ചു.... ഒരായുസ്സിന്റെ സ്നേഹം മുഴുവൻ എനിക്ക് നൽകിയിട്ടുണ്ട് ഇന്ന് ഞാൻ ജീവിക്കുന്നതും ആ സ്നേഹത്തിന്റെ ധൈര്യത്തിൽ ആണ്.... അതൊന്നും ആലോചിക്കാതെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോന്നത് ഈ താലിയും സിന്ദൂരവും എന്നും ഇങ്ങനെ ഈ നെഞ്ചിലും നെറ്റിയിലും നില നിൽക്കാൻ വേണ്ടിയാണ്.... ഓരോ നിമിഷം ഞാൻ തളരുമ്പോൾ നീ കൂടെ ഉണ്ടെന്നുള്ള ധൈര്യത്തിൽ ആ ജീവിക്കുന്നത്... നിന്റെ ജീവന് വേണ്ടി നിന്റെ ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് പടിയിറങ്ങി പോയതാണ്.. ഇപ്പോൾ ഞാൻ ജീവിക്കുന്ന ഏകാന്തത എനിക്ക് ഞാൻ നൽകിയ ശിക്ഷയാണ്.. നിന്നെ തനിച്ചാക്കിയതിനുള്ള ശിക്ഷ.... അമ്മ.... അമ്പലുവിന്റെ ശബ്ദമാണ് അവളെ ചിന്തയിൽ നിന്ന് ഉണർത്തിയത്.... വൈദു വേഗം മുഖം തുടച്ചു ആമ്പലുവിന് നേരെ തിരിഞ്ഞു.... എന്താ അമ്മേടെ സുന്ദരി വിളിച്ചേ പാപ്പം കഴിച്ചോ.... ആ ആമ്പല് മുഴുവൻ കഴിച്ചു.... അമ്പോറ്റിയെ കാണാൻ പോവാ... ആ പോവാല്ലോ... അവൾ കുഞ്ഞിന്റെ കൈ പിടിച്ചു പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.... അമ്മേ.... വൈദു അടുക്കളയിലേക്ക് നോക്കി വിളിച്ചു.... ആ ദാ വരുന്നു മോളെ.... അവർ സാരി തലപ് കൊണ്ട് കൈ തുടച്ചു അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.... ഞങ്ങൾ അമ്പലത്തിൽ പോയി വരാം.... ആ പിന്നെ അമ്മ ഇനി ഇന്ന് അടുക്കളയിൽ അധിക നേരം നിൽക്കണ്ട ഞാൻ വന്നിട്ട് ഉച്ചക്കുള്ള ഫുഡ്‌ ഉണ്ടാക്കാം...വൈദു അവരോട് പറഞ്ഞു.... അചെ പഞ്ഞത് കേട്ടല്ലോ നല്ല കുട്ടിയായി ഇരിക്കണം ഞാൻ പോയിട്ട് വേഗം വരാവേ.. ആമ്പല് ഗൗരവത്തിൽ അവരോട് പറഞ്ഞു... ഓ ആയ്കോട്ടെ... ഞാൻ അടങ്ങി ഒതുങ്ങി ഇരുന്നോളാവേ.. അവർ വായ പൊത്തി ആമ്പലുവിനെ നോക്കി പറഞ്ഞു... ആമ്പലു വായപൊത്തി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അമ്മയെ നോക്കി..... അമ്മേടെ കുട്ടിക്ക് കുറുമ്പ് കുറച്ചു കൂടുന്നുണ്ട് തല്ലു വാങ്ങിക്കുവേ... ആമ്പല് കോച്ചിരി പല്ല് കാട്ടി ചിരിച്ചു.... വൈദു അത് കണ്ടതും ചിരിച്ചു.... വൈദു സരസ്വതി അമ്മയോട് ഒന്നും കൂടെ പറഞ്ഞു ആമ്പലുവിന്റ കൈ പിടിച്ചു പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.... സരസ്വതിയമ്മ വൈദുവിനെ കുറിച് ഓർക്കുവായിരുന്നു....പാവം ഒരു പെൺകുട്ടി ഇരുപത്തിനാൽ വയ്യസ് പ്രായം അതിനിടയിൽ ഒരുപാട് വിഷമങ്ങൾ നേരിട്ട്... അവളെ കാണുന്ന സമയത്തു കേരളത്തിൽ ആദ്യമായിട്ടാണ് എന്ന് പറഞ്ഞു... കണ്ണൂർ സ്കൂളിൽ ക്ലാർക് ആയിട്ട് ഇരിക്കുന്ന സമയത്ത് ആണ് അവിടെ വേറെ ഒരു ടീച്ചറുടെ ഒഴിവിൽ കയറിയതാണെന്ന് വൈദു... ഞാൻ താമസിച്ചിരുന്ന വീട്ടിൽ തന്നെ ഒരു പോഷനിൽ വൈദുവും താമസിച്ചിരുന്നത്... അധികം സംസാരിക്കാതെ ഏതു നേരവും എന്തെങ്കിലും ചിന്തിച്ചു കൂട്ടി കണ്ണുകൾ നിറയുന്നത് കാണാം... ഒരു ദിവസം സ്കൂൾ വിട്ട് അടുക്കളയിൽ നിന്ന് വെള്ളം കുടിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ തല കറങ്ങി വീണത്... തൊട്ട അപ്പുറത്തു ക്ലിനിക്ക് ഉണ്ടായിരുന്ന ഡോക്ടറെ വിളിച്ചു പരിശോദിച്ചപ്പോൾ അറിയുന്നത് പ്രെഗ്നന്റ് ആണെന്ന്.... പ്രെഗ്നന്റ് ആണെന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ മുഖം ഒന്ന് വിടർന്നത്.... ഒരുപാട് ദുഃഖം ഉള്ളിൽ ഒതുക്കി നടക്കുന്നത് എന്ന് തോന്നി ഒരു താങ്ങായിട്ട് ഞാനും അവൾക്ക് കൂടെ കൂടി... അവൾക്ക് ഞാൻ അമ്മയായി അവൾ എനിക്ക് മകളും.... സ്കൂളിൽ നിന്ന് എനിക്ക് എന്റെ സ്വന്തം നാട്ടിലേക്ക് ട്രാൻസ്ഫർ കിട്ടിയപ്പോൾ വൈദു സങ്കടം ആയി.... അന്ന് അവൾക് എട്ടാം മാസം ആണ്.... അവളെ തനിച്ചാക്കി പോകാൻ മനസ്സ് വന്നില്ല എന്റെ ഒപ്പം നാട്ടിലേക്കു കൂട്ടി... എനിക്ക് നാട്ടിൽ ബന്ധങ്ങൾ ഒന്നും ഇല്ല ആകെ ഒരു സ്വന്തമായി വീട് ഉണ്ടെന്ന് അല്ലാതെ... നാട്ടിലേക്ക് വരുമ്പോൾ വൈദുവിനെ കാണുമ്പോൾ ചോദ്യങ്ങൾ ഉണ്ടാകും എന്ന് അറിയാം അത്കൊണ്ട് തന്നെ എന്റെ മകൾ ആണെന്ന് എല്ലാവരോടും പറഞ്ഞു... അവളുടെ പ്രസവം എല്ലാം കഴിഞ്ഞു ആമ്പലുവിനെ കയ്യിൽ തരുമ്പോൾ ആദ്യമായി മുത്തശ്ശി ആയതിന്റെ സന്തോഷം അറിഞ്ഞു... വൈദു അമ്മയെന്ന് വിളിച്ചപ്പോൾ ഒരു അമ്മയും ആയി.... എനിക്ക് ആരുമില്ല എന്നതിൽ നിന്ന് പുതിയ ബന്ധങ്ങൾ തന്നത് എന്റെ മോള് ആണ്... 💞💞💞💞💞💞💞💞💞💞 ഇതേ സമയം വൈദു സരസ്വതിയമ്മയെ കുറിച് ഓർക്കുകയായിരുന്നു... എന്റെ കൂടെ കൂടിയിട്ട് മൂന്നു നാല് കൊല്ലമായി...ആരും ഇല്ലാതെ ഒറ്റയ്ക്ക് ജീവിക്കുകയായിരുന്നു ആൾക്ക് ഒരു പ്രണയം ഉണ്ടായിരുന്നു അത് നഷ്ടം ആയപ്പോൾ പിന്നെ ഒരു കൂട്ട് വേണ്ടെന്ന് വെച്ചു... ഒരു ഗവണ്മെന്റ് സ്കൂളിൽ ക്ലർക്ക് ആയിരുന്നു..കേരളത്തിൽ ആദ്യമായി വന്ന എനിക്ക് ഒരു ആശ്വാസം ആയിരുന്നു... അവരുടെ തന്നെ വീട്ടിൽ ഒരു പോഷനിൽ ഞാൻ താമസിച്ചു ആമ്പലുവിനെ പ്രെഗ്നന്റ് ആണെന്ന് അറിഞ്ഞത് മുതൽ എനിക്ക് അമ്മയുടെ എല്ലാവിധ കേറിങ് തന്നു എന്നെ നോക്കി...പക്ഷെ അമ്മയ്ക്ക് സ്വന്തം നാട്ടിൽ ട്രാൻസ്ഫർ കിട്ടിയപ്പോൾ വീണ്ടും ഞാനും എന്റെ കുഞ്ഞും തനിച്ചായി എന്ന് തോന്നി പക്ഷെ അമ്മ എന്നെ ഞെട്ടിച്ചു എന്നെയും കൂടെ കൂട്ടി അമ്മയുടെ നാട്ടിൽ കൊണ്ട് വന്നു അവിടെ എല്ലാവരുടെയും അടുത്ത് ഞാൻ മോള് ആണെന്ന് പറഞ്ഞു...എന്റെ അമ്മയും ആമ്പവിന് അമ്മമ്മയും ആയി... ചിന്തകളിൽ നിന്ന് ഉണർന്നു വൈദു കുഞ്ഞുമായി മുറ്റയ്ത്തെക്ക് ഇറങ്ങിയതും ആമ്പലുവിനെ കണ്ടതും കൂട്ടിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ടോമി എന്ന നയ്കുട്ടി കുരയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.... തോമി ഞാനെ അമ്പോറ്റിയെ കണ്ടു വരാവേ... അവൾ പറഞ്ഞതിന് ശെരി എന്ന അർത്ഥത്തിൽ കുരച്ചു കൊണ്ട് ഇരുന്നു.... മഞ്ഞുകാലം കഴിയാറായി തുടങ്ങിയെങ്കിലും ഇപ്പോഴും നല്ല കോടയുണ്ട്... ഗ്രാമം ആയത് കൊണ്ട് തന്നെ വണ്ടികളുടെ എണ്ണം കുറവാണ്...ആളുകൾ ഓരോരുത്തരും അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും പോകുന്നുണ്ട് സ്കൂൾ കുട്ടികളും ഉണ്ട്... അമ്പലത്തിലേക്ക് നടന്നു പോകാൻ ഉള്ള ദൂരം ഉള്ളത് കൊണ്ട് വൈദു ആമ്പലുവിനെയും കൂട്ടി നടന്നാണ് പോകുന്നത്.... അമ്മയുടെ കയ്യിൽ തൂങ്ങി ഓരോന്ന് ചൂണ്ടി കാണിച്ചു ഓരോ സംശങ്ങളും ചോദിചാണ് പോകുന്നത്... എല്ലാത്തിനും വൈദു മൂളിക്കൊണ്ട് ഉത്തരം കൊടുക്കുന്നുണ്ട്... ടീച്ചറെ.... വൈദുവിനെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് കുറച്ചു കുട്ടികൾ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.... വൈദു അവരെ കണ്ടതും ചിരിച്ചു.... അവൾ പഠിപ്പിക്കുന്ന ക്‌ളാസിലെ ആൺകുട്ടികൾ ആണ്... ടീച്ചറെ ഇന്ന് ടീച്ചർ ലീവ് ആണോ.... മനു എന്ന മനുശങ്കർ ചോദിച്ചു.... മം അതെ... എന്റെ മോൾടെ പിറന്നാൾ ആണ്.. അപ്പൊ അത്കൊണ്ട് ഇന്ന് ലീവ് ആണ്... ആഹാ വാവേടെ പിറന്നാൾ ആണോ ഇന്ന്... എന്താ വാവേടെ പേര്.. അർജുൻ എന്ന അജു... ആമ്പലു വൈദുവിനെ ഒന്ന് നോക്കി അവൾ കണ്ണ് ചിമ്മി കാണിച്ചതും പേര് പറഞ്ഞു കൊടുത്തു... ചാൻവിക യാദവേന്ദ്ര... അമ്മ ആമ്പലു എന്ന് വിളിക്കും...... അമ്പോ സൂപ്പർ പേര് ആണല്ലോ.... അഫ്സൽ എന്ന ഫസ്‌ലു പറഞ്ഞു.... എടാ അജു നിന്റെ കയ്യിൽ മിട്ടായി ഉണ്ടോ... മനു ചോദിച്ചു.... നോക്കട്ടെ അജു ബാഗ് തുറന്നു അതിൽ പൊതിഞ്ഞ തേൻ മിടായി കയ്യിൽ എടുത്തു മനു അത് വാങ്ങി ആമ്പലുവിന് കൊടുത്തു... വേണ്ട മനു അത് നിങ്ങൾ കഴിച്ചോ....വൈദു അവരോട് പറഞ്ഞു... സാരമില്ല ടീച്ചർ ഇത് ഞങ്ങളുടെ വക ഈ താമര പൂവിന്.... ചാമര അല്ല... ആമ്പലു... അവരെ നോക്കി ചുണ്ട് കൂർപ്പിച്ചു നമ്മുടെ ആമ്പലു പറഞ്ഞു.... അയ്യോ sorry ആമ്പല് കുട്ടിക്ക് മൂന്ന് പേരും ഒരുമിച്ച് പറഞ്ഞു... അത് കണ്ടതും ആമ്പലു ചിരിച്ചു.... എന്ന ടീച്ചറെ ഞങ്ങൾ പോവട്ടെ... മൂന്ന് പേരും വൈധുവിനോട് ചോദിച്ചു വൈദു സമ്മതം മൂളിയതും ആമ്പലുവിന് കൈ വീശി കാണിച്ചു കൊണ്ട് അവർ പോയി... 🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶 വൈദുവും ആമ്പലുവും ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് പോയി അവിടെ ചെന്ന് കുഞ്ഞിന്റെ പേരിൽ ഉള്ള വഴിപാടുകൾ നടത്തി ഒപ്പം തന്റെ പതിയായവന്റെ ആയുസ്സിനും ആരോഗ്യത്തിനും വേണ്ടി അവൾ മഹാദേവന്റെ മുന്നിൽ കൈകൾ കൂപ്പി പ്രാർത്ഥിച്ചു.... അവളുടെ പ്രാർത്ഥനയുടെ ഫലമായി മഹാദേവന്റെ വിഗ്രഹതിന് പ്രത്യേക തിളക്കം ഉണ്ടായിരുന്നു.... തൊട്ടപ്പുറത്ത് നിന്ന് കണ്ണുകളടച്ച് ആമ്പലൂ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നുണ്ട് ഇടയ്ക്ക് കണ്ണുകൾ തുറന്ന് നാലുപാടും നോക്കും വൈദു നോക്കുമ്പോൾ കണ്ണടക്കും ആളുകൾ മുഴുവൻ അവളെ ശ്രദ്ധിക്കുകയാണ് കുഞ്ഞിക്കൈകൾ കൂപ്പി ചിരിക്കുന്ന ആമ്പലുവിനെ നോക്കുന്ന എല്ലാവരിലും വാത്സല്യം നിറഞ്ഞു അവളുടെ കുസൃതി ആസ്വദിച്ചു നിന്നു... വൈദു കണ്ണുകൾ തുറന്നു ആമ്പലുവിനെ നോക്കി ആമ്പലു കണ്ണ് ചിമ്മി നിൽക്കുവാണ് അവൾ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് കുഞ്ഞിനെ കയ്യിൽ എടുത്തു.... ആമ്പലു കണ്ണുകൾ തുറന്നു.... വൈദുവിനെ നോക്കി കുഞ്ഞി പല്ലുകൾ കാണിച്ചു ചിരിച്ചു.... അമ്മേടെ കണ്ണൻ എന്താ ഇത്രയും അധികം പ്രാർത്ഥിക്കുന്നെ... അത് അമ്പോറ്റിയോട് സീക്രട് ആണ് പറയാൻ പാടില്ല... കുഞ്ഞി കൈകകൊണ്ട് വായ പൊത്തി കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു... ഹ്മം ok... സീക്രട്ട് ഞാൻ ചോദിക്കുന്നില്ല... നമ്മുക്ക് വീട്ടിൽ പോകാം.... പോവാം.... അവൾ തലയാട്ടി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.... 💞💞💞💞💞💞❤️❤️❤️❤️❤️ ഇതേസമയം അങ് ഹിമാലയത്തിൽ ഗംഗാനദിയിൽ ഒരു രൂപം ഉയർന്നുവന്നു അവന്റെ ദൃഢമായ പേശികൾ എല്ലാം എടുത്തു കാണിച്ചു കഴുത്തിൽ പുലിനഖം കോർത്ത് ഒരു chain മാത്രം ഇട്ടിട്ടുണ്ട് കണ്ണുകൾ ചുവന്നു കലങ്ങിയ ഉണ്ട് മുഖത്ത് നിറയെ താടിരോമങ്ങൾ തിങ്ങി നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നുണ്ട് അതിൽ നിന്ന് വെള്ളത്തുള്ളികൾ ഇറ്റിറ്റു വീഴുന്നുണ്ട് മുന്നിലേക്ക് വന്ന് മുടിയിഴകളെ കൈകൊണ്ട് മുകളിലേക്ക് ആക്കിയവൻ വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് കയറി വന്നു.... അവന്റെ വെള്ളാരം കണ്ണുകൾ കലങ്ങി രക്തവർണ്ണം ആയിട്ടുണ്ട് അവിടെ അടുത്ത് നിർത്തിയിട്ടിരുന്ന ബൈക്കിൽ അടുത്തേക്ക് പോയി അതിൽ തൂക്കിയിട്ടിരിക്കുന്ന ബാഗിൽനിന്ന് ടവ്വൽ എടുത്ത് മുഖം തുടച്ചു അദ്ദേഹത്തെ പറ്റിപ്പിടിച്ച് വെള്ളത്തുള്ളികൾ ഉം തുടക്കുമ്പോൾ ആണ് അവന്റെ ഇടനെഞ്ചിൽ കുത്തിയ ടാറ്റൂ ഒന്ന് തലോടി മഹാദേവന്റെ മുഖം കൊതിവെച്ചതിൽ ഒരു താമര വിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നതിൽ ചുവന്ന നിറത്തിൽ "വേദ ❤️"എന്ന് എഴുതിയിട്ടുണ്ട്.... ഞാൻ വരുന്നുണ്ട് വേദ എന്നെ വേണ്ടെന്നു പറഞ്ഞ പോയതിന് കാരണം എനിക്കറിയണം... മഹാദേവനിൽ ചേർന്ന പാർവതി ദേവിയെ പോലെ എന്റെ വാമഭാവഗമായിരുന്ന നീ എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോകാനുള്ള കാരണം എനിക്ക് അറിഞ്ഞേ മതിയാകൂ... അതിന് കാരണം മറ്റാരെങ്കിലും ആണെന്ന് ഉണ്ടെങ്കിൽ അതും എനിക്ക് അറിയണം...💔 നിന്നിലേക് ഞാൻ മടങ്ങി വരുകയാണ് എന്നിൽ നിന്ന് എത്ര ദൂരം നീ ഓടി ഒളിച്ചാലും കണ്ടെത്തിയിരിക്കും ഈ യാദവേന്ത്രനിൽ നിന്ന് നിനക്ക് ഒരു മോചനം ഉണ്ടാകില്ലെന്ന് നിനക്ക് അറിയുന്നതാണ് എന്റെ ദേഹിയും ദാഹിയും നീയാണ് നിന്റെ സുഖവും ദുഃഖവും എന്നിൽ തുടങ്ങി എന്നിൽ അവസാനിക്കണം... 💞 ഒരുപാട് ആളുകൾ ചേർന്ന നാട്ട്കൂട്ടം ചുറ്റും ആളുകൾ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നുണ്ട് അപ്പോൾ അവിടേക്ക് അറുപതിനോട് അടുത്ത് പ്രായം തോന്നിക്കുന്ന ഒരാൾ കടന്നു വന്നത് കണ്ടാൽ തന്നെ പൗരുഷം തോന്നിക്കുന്ന വെക്തി വസ്ത്രത്തിലും ആ മുഖവും കണ്ടാൽ തന്നെ അയാളുടെ പ്രൗഡി ഗൗരവവും എടുത്തു കാണിക്കുന്നുണ്ട്..... അയാൾ നടന്നു വരുന്നത് കണ്ടതും എല്ലാവരും എഴുനേറ്റ് നിന്ന് വണങ്ങി... അയാൾ കൈകൊണ്ടു എല്ലാവരോടും ഇരിക്കാൻ പറഞ്ഞു മുന്നിൽ ഉള്ള കസേരയിൽ വന്നിരുന്നു ഒപ്പം ചില നാട്ടിലുള്ള മുതിർന്ന ആളുകളും.... അവിടെ ഇരിക്കുന്ന ഒരാൾ എഴുനേറ്റു നിന്ന് അയാളെ വിളിച്ചു.... 📖 കഥയുടെ ബാക്കി ഭാഗങ്ങൾ ഇവിടെ വായിക്കാം: 👉 https://share.aksharathalukal.in/s/47192/view വായിച്ചിട്ട് അഭിപ്രായം പറയണേ 🥰 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ

ഡ്രീംവെൽ റിസോർട്ടിലെ ഹണിമൂൺ കോട്ടേജ് നമ്പർ വണ്ണിന്റെ വാതിൽക്കൽ ഉള്ള ശക്തമായ മുട്ടലും സംസാരവും കേട്ടു കൊണ്ടാണ് വിവാൻ കണ്ണ് തുറന്നത്. പക്ഷേ അവന് കണ്ണ് മുഴുവനായി തുറക്കാൻ പറ്റുന്നില്ലായിരുന്നു. കൈ കൊണ്ട് ഇരു കണ്ണുകളും തിരുമ്മി ഒരു കണക്കിന് അവൻ കണ്ണു തുറന്നു. കണ്ണു തുറന്നു നോക്കിയതും അവൻ കണ്ടു തന്റെ നെഞ്ചിൽ തല വെച്ച് കിടന്നുറങ്ങുന്ന ഒരു പെൺകുട്ടിയേ. അതോടെ അവൻ ഞെട്ടിത്തരിച്ചു പോയി. ' ഇവൾ... ഇവളാരാണ്? ' അവൻ സ്വയം അവനോട് തന്നെ ചോദിച്ചു. നഗ്നമായ തന്റെ നെഞ്ചിലാണ് അവൾ തല വെച്ചു കിടക്കുന്നത്. അവൻ ആ മുറി മുഴുവൻ പകച്ചു നോക്കി. പിന്നെ സ്വയം ശരീരത്തിലേക്ക് നോക്കിയ അവൻ വീണ്ടും ഞെട്ടി. തന്റെ ശരീരത്തിൽ ഒരു തുണി പോലും ഇല്ല. അതിനേക്കാൾ ഉപരി അവനെ തളർത്തിയത്, തന്റെ ശരീരത്തോട് ഒട്ടിച്ചേർന്ന് കിടക്കുന്ന ആ പെൺകുട്ടിയും നഗ്നയായിരുന്നു എന്നതാണ്. അവളുടെ മുഖം അവന് വ്യക്തമായി കാണാൻ സാധിക്കുന്നില്ലായിരുന്നു. " ഹലോ... ആരാണ് നീ? എഴുന്നേൽക്കൂ... ഹമ്, എഴുന്നേൽക്കൂ." അവളെ തൊടാതെ ശബ്ദം താഴ്ത്തി അവൻ അവളെ വിളിച്ചുണർത്താൻ ശ്രമിച്ചു. "ഹമ്.. ഹമ്ഹ." അവൻ വിളിക്കുന്നത് കേട്ട്, ഒരു ഞരക്കത്തോടെ അവൾ മെല്ലെ കണ്ണ് തുറക്കാൻ നോക്കി. കൺപോളകൾക്ക് അമിതമായ ഭാരം അവൾക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു. വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടി അവൾ കണ്ണുകൾ രണ്ടും തുറന്നു നോക്കിയതും, അവൾ ഞെട്ടിത്തരിച്ചു ചാടി എഴുന്നേറ്റു. അപ്പോഴാണ് അവളുടെ ശരീരത്തിൽ ഒരു കഷണം തുണിയുടെ ശേഷിപ്പ് ഇല്ല എന്ന് അവളും മനസ്സിലാക്കുന്നത്. അതോടെ അവള് തളർന്നു. അവളുടെ നഗ്നത മറച്ചു പിടിക്കാൻ അവൾ അവന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് പറ്റിച്ചേർന്നു കിടന്നു. ദിയ തന്റെ കമ്പനിയിലെ പുതിയ സ്റ്റാഫ്. അവളെ കണ്ടു അവൻ ഞെട്ടി. " അയ്യോ ചതി... ചതി... നിങ്ങൾ... നിങ്ങളെന്നെ എന്ത് ചെയ്തു? " അവൾ അലറി വിളിച്ചു കൊണ്ട് അവനോട് ചോദിച്ചു. " ഓഹോ അപ്പോൾ വാദി പ്രതിയായോ? നീ ഇതിനായിരുന്നു എന്റെ കമ്പനിയിൽ ജോലിക്ക് വന്നത്? ഇങ്ങനെ ഒരു കെണി ഒരുക്കാൻ ഞാൻ എന്ത് അപരാധമാണ് നിന്നോട് ചെയ്തത്? നീ എന്തിനു വേണ്ടി ആർക്കു വേണ്ടിയാണ് ഈ ചതി ഒരുക്കിയത്? എനിക്ക് ഇപ്പോൾ അത് അറിയണം...." അവൻ അവളോട് ദേഷ്യപ്പെട്ടു. അവൾ പെട്ടെന്ന് അവനെ വിട്ടകന്ന് അവിടെ കിടന്ന പുതുക്കാനുള്ള ഷീറ്റെടുത്ത് തന്റെ നഗ്നത മറച്ചു " ഞാനോ? ഞാനൊന്നുമല്ല... ഞാനൊന്നും അറഞ്ഞിട്ട് പോലുമില്ല... തന്നെപ്പോലെയുള്ള ഒരു വലിയ പണക്കാരനെ ചതിക്കാൻ ഉള്ള അറിവോ, കഴിവോ എനിക്കില്ല... ഇത് നിങ്ങൾ മനപ്പൂർവ്വം എന്നെ നശിപ്പിക്കുവാനായി ഒരുക്കിയ കെണിയാണ്. നിങ്ങളെപ്പറ്റി ഞാൻ കേട്ടതൊക്കെ അപ്പോൾ ശരിയായിരുന്നു... നിങ്ങൾ ഒരു ആഭാസനാണെന്നും, ഓഫീസിൽ വരുന്ന പെൺകുട്ടികളെ എല്ലാം താൻ ഇതുപോലെ കൊണ്ടു പോകാറുണ്ടെന്ന് കേട്ടതൊക്കെ ശരിയാണല്ലേ? ഇതാണാടോ തന്റെ ബാച്ചിലർ പാർട്ടി? " അവളുടെ കണ്ണുകൾ പന്തം പോലെ നിന്നു കത്തി. "എടി mind your words.. അനാവശ്യം പറഞ്ഞാൽ ഉണ്ടല്ലോ... ആ നാവു ഞാൻ പിഴുതെടുക്കും, പറഞ്ഞില്ലെന്ന് വേണ്ട... എന്നെ മയക്കി കിടത്തി സുഖിച്ചിട്ട് ഇപ്പോൾ ഇരുന്ന് ന്യായം പറയുന്നുവോ...?" അവൻ ദേഷ്യത്തോടെ അവളോട് ചോദിച്ചു. "വൃത്തികേട് പറയരുത്... ഞങ്ങൾ പാവപ്പെട്ടവരാണ്... തന്നോടൊപ്പം സുഖിക്കേണ്ട ഗതികേട് ഒന്നും എനിക്ക് ഉണ്ടായിട്ടില്ല... ഞാൻ അതിനായി നടക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീയും അല്ല... ഇത് താൻ ഒപ്പിച്ച ട്രാപ്പ് ആണെന്ന് എനിക്ക് നന്നായി അറിയാം. തന്നെ പറ്റി തന്റെ ഓഫീസിൽ നിന്നും തന്നെ കേട്ടറിഞ്ഞ കാര്യങ്ങളാണ് ഇതൊക്കെ... ഇങ്ങനെ ഒരു ചതി എന്നോട് വേണ്ടായിരുന്നു..." അവൾ അതു പറഞ്ഞു പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു. "ദാ... പൂങ്കണ്ണുനീർ ഒലിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങിയല്ലോ കള്ളി... പൈസ ഉള്ള ആൺപിള്ളേരെ ഇത് പോലെ ട്രാപ്പിൽ പെടുത്തുന്ന കുറേ എണ്ണം ഇറങ്ങിയിട്ടുണ്ട്... " അവൻ ശബ്ദം താഴ്ത്തി സ്വയം എന്നോണം പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ വീണ്ടും പുറത്തേ വാതിലിൽ ആരോ തട്ടുന്നതും ഒച്ച വയ്ക്കുന്നതും അവർ കേട്ടു. "അയ്യോ; ആരാണാവോ പുറത്ത്? അമ്മയാണാവോ? അമ്മയാണെങ്കിൽ എന്നെ ഈ കോലത്തിൽ നിങ്ങളോടൊപ്പം കണ്ടാൽ.... ഈശ്വരാ; പിന്നെ എന്റെ അമ്മ ജീവിച്ചിരിക്കില്ല. നിങ്ങൾ ഒരു ചതിയനാണ്. പുതിയതായി വന്ന എന്നെ തന്റെ ബാച്ചിലർ പാർട്ടിയിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ ഒരിക്കലും വിചാരിച്ചില്ല ഇങ്ങനെ ഒരു ചതി തന്നിൽ നിന്ന് ഉണ്ടാവും എന്ന്. ഈശ്വരാ...! ഞാനിനി എങ്ങനെ എന്റെ അമ്മയുടെ മുഖത്ത് നോക്കും നാട്ടുകാരുടെ മുഖത്തു നോക്കും.." അവൾ പതം പറഞ്ഞും അവനെ കുറ്റപ്പെടുത്തിയും അവിടെയിരുന്നു കരച്ചിൽ തുടർന്നു "ഹ്ഹ.. ഹ്ഹ... അഭിനയം കൊള്ളാമെടി... സ്ത്രീകൾക്ക് കിട്ടിയിട്ടുള്ള വരദാനമാണല്ലോ ഈ കരച്ചിൽ.... ഇനി നാട്ടുകാരുടെ മുമ്പിൽ ഈ കരച്ചിൽ കൊണ്ട് നീ പരിശുദ്ധ... ഞാനോ? സ്വന്തം സ്ഥാപനത്തിൽ ജോലിക്ക് വരുന്ന പെൺകുട്ടികളെ പീഡിപ്പിക്കുന്ന പീഡകൻ... ആ പേര് ചാർത്തി തരാനല്ലേ നിന്റെ ഈ കള്ള കരച്ചിൽ? ആരാടീ നിന്റെ പിന്നിൽ ഇതിനായി കൂട്ടു നിന്നത്. നീ ഒറ്റയ്ക്കാവില്ല എന്ന് എനിക്കറിയാം. സത്യം സത്യമായി പറഞ്ഞോ? അതാണ് നിനക്ക് നല്ലത്..." അവൻ അത് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് തന്റെ വസ്ത്രം അവിടം ആകെ തിരഞ്ഞു. " എടി നമ്മുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ എവിടെ? " ചുറ്റുപാടും നോക്കിയിട്ടും, തങ്ങളുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ ഒന്നും ആ മുറിയിൽ കാണാതെ വന്നതോടെ അവൻ അവളോട് ചോദിച്ചു. അവന്റെ ചോദ്യം കേട്ടാണ് അവൾ കരച്ചിൽ നിർത്തി ചുറ്റുപാടും നോക്കിയത്. അവൻ പറഞ്ഞത് സത്യമാണെന്ന് അവൾക്ക് ബോധ്യമായി. ആ മുറിയിൽ എങ്ങും തങ്ങളുടെ രണ്ടുപേരുടെയും വസ്ത്രങ്ങൾ ഇല്ലായിരുന്നു. അവൻ ബെഡ്ഷീറ്റിന്‍റെ ഒരറ്റം ഉപയോഗിച്ച് തന്റെ നഗ്നത മറച്ച് പിടിച്ചു കൊണ്ട് മൊബൈൽ എടുക്കാൻ അവിടെയൊക്കെ നോക്കി. അവന്റെ മൊബൈൽ മാത്രമല്ല കയ്യിലെ AI വാച്ചും അപ്രത്യക്ഷമായിരിക്കുന്നു. " നിന്റെ മൊബൈൽ എവിടെയാടി? " അവൻ അവളോട് ചോദിച്ചു. " അത് എന്റെ ബാഗിൽ " അവൾ മറുപടി കൊടുത്തു കൊണ്ട് തന്റെ ബാഗ് നോക്കി. അതും അവിടെയെങ്ങും കണ്ടില്ല. " അയ്യോ എന്റെ ബാഗ്? " അവളുടെ മുഖത്ത് അനിയന്ത്രിതമായ ഭയം നിറഞ്ഞു. അതോടെ അവന് കാര്യങ്ങൾ വ്യക്തമായി. ഇവളല്ല ഇതിന് പിന്നിൽ, ആരോ ഒരാൾ അല്ലെങ്കിൽ ഒന്നിൽ അധികം പേർ കൂടിയാണ് തന്നേയും ഇവളെയും കൂടി ഈ ട്രാപ്പിൽ പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്. തന്നോടുള്ള വൈരാഗ്യം, ശത്രുത, ബിസിനസ് എനിമിറ്റി, എന്നിവയാകാം ഇങ്ങനെ ഒരു ട്രാപ്പ് ഒരുക്കിയവരുടെ ലക്ഷ്യം. പക്ഷേ അതിന് ഈ പാവം പെൺകുട്ടി എന്ത് പിഴച്ചു. ഇവളെ അവർ എന്തിന് ബലിയാടാക്കി. അവളോട് അവന് സഹതാപം തോന്നി. "എടോ ദിയ, സോറി താൻ അല്ല കുറ്റക്കാരി എന്ന് തോന്നുന്നു... നമ്മളെ ആരോ ചതിയിൽ പെടുത്തിയതാണ്. ഞാൻ തന്നെ ഒരിക്കലും ചതിച്ചിട്ടില്ല. അറിഞ്ഞു കൊണ്ട് തന്റെ ശരീരത്തിൽ ഞാൻ തൊട്ടിട്ടു പോലുമില്ല. തനിക്ക് എന്നെ വിശ്വസിക്കാം... അല്ല താൻ എന്നെ ഇപ്പോൾ വിശ്വസിച്ചേ ഒക്കൂ... അല്ലാതെ വേറെ മാർഗ്ഗമില്ല... താൻ ആ ബെഡ്ഷീറ്റ് ചുറ്റി ബാത്ത് റൂമിലേക്ക് നിൽക്കു. ഞാൻ ഈ വാതിൽ ഒന്ന് തുറക്കട്ടെ..." അവനത് പറയുമ്പോൾ തന്നെ വാതിൽ വീണ്ടും ശക്തമായ തള്ള് അനുഭവപ്പെട്ടു. "നിങ്ങൾ ഈ വാതിലിന്റെ കീ കൊണ്ടു വരൂ... ഇതിന്റെ ഹാൻഡിൽ ലോക്ക് മാത്രമേ അകത്തു നിന്ന് വീണിട്ടുള്ളൂ." പുറത്തു നിന്ന് ആരുടെയോ ശബ്ദം അവൻ കേട്ടു. " ദിയ ഞാൻ പറഞ്ഞത് അനുസരിക്കു നീ വേഗം അകത്തേക്ക് പോകു. അവർ വാതിൽ തള്ളി തുറന്നു വന്നാൽ, പുറത്തു നിൽക്കുന്നവർ ഒന്നടങ്കം നമ്മളെ ഒന്നിച്ചു കാണും... നമ്മൾ രണ്ടുപേരും പെട്ടുപോകും കൂടുതൽ നാറ്റക്കേസ് ആവും.... പുറത്ത് ആരൊക്കെയുണ്ട് എന്ന് നമുക്ക് അറിയില്ല. എന്നെ കുടുക്കാൻ വെച്ച കെണിയിൽ നീയും കൂടി വന്ന് പെട്ടതാണ്... അതുകൊണ്ട് ഞാൻ ദയവായി നിന്നോട് അഭ്യർത്ഥിക്കുകയാണ് നീ അകത്തേക്ക് പോകു, ഞാൻ ഇതൊന്ന് കൈകാര്യം ചെയ്യട്ടെ..." അവന്റെ ദയനീയ ഭാവം കണ്ട് അവൾക്കും സഹതാപം തോന്നി. അവൾ മെല്ലെ ബെഡ്ഷീറ്റ് ഉപയോഗിച്ച് ശരീരം മുഴുവൻ മറച്ചു കൊണ്ട് ബാത്റൂമിലേക്ക് കയറി. അവൾ അകത്തു കയറി വാതിൽ അടച്ചു എന്ന് ഉറപ്പു വരുത്തിയതിനു ശേഷം അവൻ റൂമിന്റെ വാതിൽ മെല്ലെ തുറന്നു പുറത്തേക്ക് നോക്കി. സർക്കിൾ ഇൻസ്പെക്ടർ രാജഗോപാൽ, ഇൻസ്പെക്ടർ ജഗദീഷ്, വനിതാ കോൺസ്റ്റബിൾ ബീന ജെയിംസ് എന്നിവരാണ് അവിടെ നിന്നിരുന്നത്. " എന്താടാ ഇതിനകത്ത്? ആരാടാ നിന്നോടൊപ്പം ഉള്ളത്? രണ്ടും പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി വരു.. " വിവാന്റെ മുഖം വാതിൽക്കൽ കണ്ടതും സർക്കിൾ ഇൻസ്പെക്ടർ രാജഗോപാൽ തന്റെ പോലീസ് മുറയിൽ തന്നെ ചോദിച്ചു "സാറേ.. ഒരു നിമിഷം ഒന്ന് അകത്തേക്ക് വരുമോ?" അവൻ അദ്ദേഹത്തോട് അഭ്യർത്ഥിച്ചു. " എന്തിനാടാ ഞാൻ അകത്തേക്ക് വരുന്നത്? നീ കൂടെയുള്ളവളേയും വിളിച്ചു പുറത്തേക്ക് വന്നാൽ മതി." അദ്ദേഹം ഈർഷ്യയോടെ പറഞ്ഞു. " സർ പ്ലീസ്... " അവൻ കൈകൂപ്പി കൊണ്ട് അദ്ദേഹത്തോട് അപേക്ഷിച്ചു. അപ്പോഴാണ് സർക്കിൾ രാജഗോപാൽ അവന്റെ നിൽപ്പ് കണ്ടത്. ബെഡ്ഷീറ്റ് വാരി പുതച്ചു നിൽക്കുന്ന അവനെ കണ്ട് അദ്ദേഹത്തിന് എന്തോ ഒരു അപാകത തോന്നി. " ജഗദീഷേ, എന്താണെന്ന് നോക്കടോ?" സർക്കിൾ ഇൻസ്പെക്ടർ രാജഗോപാൽ എസ്. ഐ. ജഗദീഷിനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. ജഗദീഷ് വേഗം വാതിൽകലേക്ക് ചെന്നു. അദ്ദേഹം അകത്തേക്ക് കയറുന്നതിനായി വിവാൻ വാതിൽക്കൽ നിന്ന് ഒരു വശത്തേക്ക് ഒതുങ്ങി നിന്നു. " സാറേ, ഞാൻ വിവാൻ, വിവാ ഇന്റർനാഷണൽ പ്രൈവറ്റ് ലിമിറ്റഡ് എന്ന കമ്പനിയുടെ സിഎംഡിയാണ്. ഞങ്ങൾ ഇവിടെ മനപ്പൂർവ്വം വന്നു പെട്ടതല്ല... ആരോ ഞങ്ങളെ ട്രാപ്പിൽ പെടുത്തിയതാണ്... " എസ് ഐ അകത്തേക്ക് കയറിയതും വാതിൽ അടച്ചു കൊണ്ട് അവൻ ഒറ്റ ശ്വാസത്തിൽ പറഞ്ഞു. " നീ ഞങ്ങളെന്നു പറയാൻ ഇപ്പോൾ ഇവിടെ നീ ഒറ്റക്കല്ലേ ഉള്ളൂ നിന്റെ കൂടെ ഉള്ള പെണ്ണ് എവിടെ? " ജഗദീഷ് ചോദിച്ചു. " ആ കുട്ടി ബാത്റൂമിൽ ഉണ്ട്... പക്ഷേ അവൾക്ക് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങാൻ പറ്റില്ല... സാർ എന്നെ തന്നെ നോക്കിയെ... ബെഡ്ഷീറ്റ് പുതച്ചാണ് ഞാൻ നിൽക്കുന്നത്... അതേ അവസ്ഥയാണ് അവൾക്കും. അതായത് അവളെയും എന്നെയും നഗ്നരാക്കി ഈ മുറിയിലേക്ക് ആരോ തള്ളിയിട്ടു പോയതാണ്. ഞങ്ങളെ അപമാനിത ആക്കാനും മറ്റെന്തോ നേട്ടത്തിനും.. ഞങ്ങളുടെ വസ്ത്രങ്ങളോ മൊബൈലോ ഒന്നും തന്നെ നീ മുറിയിൽ ഇല്ല..." വിവാൻ വിശദീകരിച്ചു. " കൊള്ളാം നിന്റെ വിശദീകരണം.. ഞങ്ങളെ പറ്റിക്കാനുള്ള പുതിയ അടവ് ആണല്ലേ ഇത്... വിളിക്കെടാ അവളെ പുറത്തേക്ക്... " ജഗദീഷ് സ്വരം കടുപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ആ മുറി ഒന്നാകെ വീക്ഷിച്ചു. അവൻ പറയുന്നത് നേര് ആണെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് ബോധ്യം വന്നുവെങ്കിലും, അത് പരിപൂർണ്ണമായി ഉൾക്കൊള്ളാൻ അദ്ദേഹം ശ്രമിച്ചില്ല. "ദയവായി വിശ്വസിക്കു സാറേ... ആ കുട്ടിയെ കണ്ട് പരിശോധിച്ചാൽ മാത്രമേ സാറിന് വിശ്വാസം വരുവെങ്കിൽ, please call your Lady officer inside the room... അവർ ബാത്റൂമിൽ കയറി അവളെ ചെക്ക് ചെയ്യട്ടെ..." അവൻ ദയനീയമായി കൈകൂപ്പി അദ്ദേഹത്തോട് അപേക്ഷിച്ചു. "ങ്ഹും..." ഒന്ന് ഇരുത്തി മൂളിയിട്ട് ജഗദീഷ് വാതിൽക്കലേക്ക് നടന്നു. " ആ മാഡം വരുമ്പോൾ ഞാനിവിടെ പതുങ്ങി ഒതുങ്ങി ഇരുന്നോളാം.. അവർ എന്നെ ഈ രൂപത്തിൽ കാണരുത്... " അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവൻ അവിടെ കോർണറിൽ ഇരിക്കുന്ന അലമാരയുടെ ഇടയിലേക്ക് ഒതുങ്ങി നിന്നു. ജഗദീഷ് വാതിൽ തുറന്നു ഒരു വനിത കോൺസ്റ്റബിളിന് അകത്തേക്ക് വിളിച്ചു... " നിങ്ങൾ ആ ബാത്റൂമിലേക്ക് ചെന്ന് നോക്കൂ... അവിടെ ഒരു പെൺകുട്ടി ഇരിപ്പുണ്ട്... അവളുടെ അവസ്ഥ എന്താണെന്ന് അറിയണം." വനിതാ കോൺസ്റ്റബിൾ ബീന ജോസ് അകത്തേക്ക് വന്നതും ജഗദീഷ് അവർക്ക് നിർദ്ദേശം നൽകി. "Yes sir...." എന്നു പറഞ്ഞ് ഓർഡർ സ്വീകരിച്ചിട്ട് അവൾ ആ ബാത്റൂമിന് അകത്തേക്ക് കയറി. "മാഡം പ്ലീസ് എന്നെ ഒന്ന് രക്ഷിക്കൂ. എനിക്ക് ഒന്നും അറിയില്ല... ഇന്നലെ രാത്രി ഞങ്ങളുടെ സാറിന്റെ ബാച്ചിലേഴ്സ് പാർട്ടിക്കാണ് ഞാൻ ഇവിടെ വന്നത്... അതിനിടയിൽ എന്തൊക്കെയാണ് സംഭവിച്ചത് എന്ന് എനിക്ക് ഒന്നും അറിയില്ല... എന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ ഒന്നും തന്നെ കാണുന്നുമില്ല... എന്നോട് അല്പം കരുണ കാണിക്കണേ?" അവൾ ബെഡ്ഷീറ്റ് കൊണ്ട് പൊതിഞ്ഞ ശരീരം ഒന്നു കൂടി ശരിയാക്കി കൊണ്ട് തൊഴുകയോടെ അകത്തേക്ക് വന്ന് വനിത കോൺസ്റ്റബിനോട് പറഞ്ഞു. "എന്താ നിന്റെ പേര്?" "ദിയ... ദിയ മോഹൻ..." " നിന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ എവിടെ പോയി? ആരൊക്കെയാണ് ഈ മുറിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത്? " "ഞാൻ ഈ മുറിയിൽ എങ്ങനെ വന്നു എന്നു പോലും എനിക്കറിയില്ല. ഇപ്പോൾ എന്റെ സാർ വിളിച്ച് എഴുന്നേൽപ്പിച്ചപ്പോഴാണ് ഞാൻ എഴുന്നേറ്റത്... അപ്പോൾ എന്റെ ദേഹത്തും സാറിന്റെ ദേഹത്തും ഒരു തരി വസ്ത്രവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.." അവൾ ദയനീയമായി വിശദീകരിച്ചു. " ഓഹോ അപ്പൊ രണ്ടും കൂടി രാത്രി സുഖിക്കുകയായിരുന്നു ഇതിനകത്ത്. ഇപ്പോൾ വന്ന് പോലീസ് പിടിച്ചപ്പോൾ കിടന്നു കളിക്കുന്ന നാടകം കൊള്ളാമല്ലോടി." ബീന ജോസ് പുച്ഛത്തോടെ കളിയാക്കുന്ന രീതിയിൽ പറഞ്ഞു. " ദൈവത്തെ ഓർത്ത് അങ്ങനെ ഒന്നും പറയല്ലേ... ഞാനൊരു പാവപ്പെട്ട വീട്ടിലെ കുട്ടിയാണ്... എന്റെ ഈ അവസ്ഥ, മാഡത്തിന്റെ അനിയത്തിക്കോ മറ്റോ ഉണ്ടാവുകയായിരുന്നു എങ്കിൽ...? " ദിയ സങ്കടത്തോടെ ചോദിച്ചു "ഭ്ഹാ... പിഴച്ചവളെ...!" അതൊരു ആട്ട് ആയിരുന്നു. അതോടെ അവൾ പേടിച്ച് പിന്നിലേക്ക് മാറി ഭിത്തിയിൽ ചാരി നിന്നു. " എന്റെ വീട്ടുകാരെ പറയുന്നോടി.. അവരാരും ഇതുപോലെ അഴിഞ്ഞാടി നടക്കുന്നവരല്ല..." ബീന ജോസിന്റെ നിയന്ത്രണം വിട്ടു " മാഡം പ്ലീസ്, ഞാനഴിഞ്ഞാടി നടക്കുന്നവളല്ല... എന്നെ ഒരു അനിയത്തിയെ പോലെ കണ്ടു ഒന്ന് രക്ഷിക്കു മാഡം.. " അവൾ തൊഴുകയോടെ മുട്ടുകുത്തി അഭ്യർത്ഥിച്ചു. വിവാൻ ഭാസ് എന്ന വിവാൻ ഭാസ്കർ. 29 വയസ്സുള്ള handsome young business ikon. ചെറുകിട വ്യവസായ രംഗത്ത് ഭാസ് എന്ന രണ്ടക്ഷരത്തിൽ മാത്രം അറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഇലഞ്ഞിക്കൽ ഭാസ്കറിന്റെയും അമ്മ സ്നേഹലതയുടെയും മൂത്ത പുത്രൻ. MBA ഫിനാൻസ് അമേരിക്കയിൽ നിന്ന് പഠിച്ച് നാട്ടിലെത്തി, തന്റെ അച്ഛനായിട്ടു ഉണ്ടാക്കി വെച്ച ബിസിനസ് സാമ്രാജ്യത്തിലേക്ക് കടന്നു, അവിടെ തന്റെതായ ഒരു വ്യക്തി മുദ്ര പതിപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞു. വിവാന് ആകെ ഉള്ളത് ഒരു അനിയൻ മാത്രമാണ്. വിഹാൻ 23 വയസ്സ്. പഠനമെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് എത്തി ചേട്ടനോടൊപ്പം നിന്ന് തങ്ങളുടെ ബിസിനസിന്റെ ബാലപാഠങ്ങൾ പഠിക്കുന്നു. ദിയ എന്ന് വിളിക്കുന്ന ദിയാമോഹൻ. 23 വയസ്സ് മാത്രം പ്രായമുള്ള അവൾ തന്റെ MBA ഡിഗ്രി എടുത്തതിന് ശേഷം ആദ്യമായി കയറിയ ജോലിയാണ് വിവാ ഇന്റർനാഷണൽ പ്രൈവറ്റ് ലിമിറ്റഡ് എന്ന കമ്പനിയുടെ HR അസിസ്റ്റന്റ് എന്നത്. ചീരങ്കാട്ട് മോഹനന്റെയും സൗമ്യ മോഹന്റെയും മൂത്ത പുത്രി ആണ് ദിയ മോഹൻ. അവൾക്ക് ഉള്ളത് പ്ലസ്ടുവിന് പഠിക്കുന്ന ഒരു അനിയത്തി ദിശ മോഹൻ. വെളുത്തു മെലിഞ്ഞ സുന്ദരിയാണ് ദിയ. അത്രയധികം വലിപ്പമില്ലാത്ത എന്നാൽ നല്ല ഭംഗിയുള്ള കരിനീല മിഴികൾ ആണ് അവളുടെത്. ഇടതൂർന്ന് തിങ്ങിയ കാർകൂന്തൽ. കവിളിൽ ചെറിയൊരു നുണക്കുഴി. സദാ പുഞ്ചിരിയോടെ നിൽക്കുന്ന മുഖം. പഠിക്കാൻ മിടുക്കിയായിരുന്നു ദിയ. തന്റെ സാമ്പത്തിക സ്ഥിതി മോശമായിരുന്നിട്ടു കൂടി. മോഹൻ രണ്ടു മക്കളെയും കഷ്ടപ്പെട്ടും കടമെടുത്തും, അവരെ പഠിപ്പിച്ചു. മെറിറ്റിലൂടെ സർക്കാർ കോളേജിൽ അഡ്മിഷൻ നേടിയാണ് ദിയ MBAക്ക് പഠിച്ചത്. അതിൽ അവൾ നല്ല മാർക്കോട് കൂടി വിജയിച്ചു. ഇവിടെ തുടങ്ങുകയാണ് വിവാന്റെയും ദിയയുടെയും കഥ. ❤️‍🔥❤️‍🔥❤️‍🔥❤️‍🔥❤️‍🔥❤️‍🔥❤️‍🔥❤️‍🔥❤️‍🔥❤️‍🔥❤️‍🔥 "ഇറങ്ങി വാടി പുറത്തേക്ക് " ബാത്റൂമിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി വന്നിട്ട് വനിതാ കോൺസ്റ്റബിൾ ബീന ജോസ് അകത്തേക്ക് നോക്കി ആവശ്യപ്പെട്ടു. സബ് ഇൻസ്പെക്ടർ ജഗദീഷ് ആ കുട്ടിയുടെ രൂപം എങ്ങനെയാകും എന്ന് കാണാനുള്ള ആകാംക്ഷയോടെ ബാത്റൂമിന്റെ വാതിൽക്കലേക്ക് നോക്കി നിന്നു. ആ ഓഫീസർമാരുടെ പെരുമാറ്റം തീർത്തും അസഹനീയമായി തോന്നി വിവാന്. "മാഡം അരുത്..." അവൻ വേഗം മറഞ്ഞിരുന്ന ഭാഗത്ത്‌ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് വന്നു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അവന്റെ ശബ്ദം കേട്ടത്തോടെ വാതിൽക്കൽ വരെ എത്തിയ ദിയ അവിടെ തന്നെ നിന്നു. അതേ സമയം ആ ഓഫീസർമാർ രണ്ടു പേരും തിരിഞ്ഞു അവനെ നോക്കി. " അല്പം ദയ കാണിക്കണം ആ കുട്ടിയോട്.. അവൾക്കോ എനിക്കോ ഒന്നും തന്നെ അറിയില്ല. ഞങ്ങളെ ആരോ എന്തോ നൽകി മയക്കി കിടത്തിയതാണ് ഇവിടെ. ഞങ്ങൾ ബോധത്തോടെയാണ് ഇവിടെ വന്നതെങ്കിൽ, ഞങ്ങളുടെ വസ്ത്രങ്ങളും മൊബൈലും ഒക്കെ ഇവിടെ കാണില്ലേ..? സാറും മാഡവും ഒന്ന് ചിന്തിച്ചു നോക്കൂ... " അവൻ തൊഴുകയോടെ താഴ്മയായി പറഞ്ഞു. അവന്റെ സംസാരം കേട്ട് സബ് ഇൻസ്പെക്ടർ ജഗദീഷും വനിതാ കോൺസ്റ്റബിൾ ബീന ജോസും പരസ്പരം മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി. ഇവൻ പറയുന്നതിൽ എന്തോ സത്യമുണ്ടെന്ന് അവർക്കും ബോധ്യമായി. അവർ ആ മുറി മൊത്തത്തിൽ ഒന്ന് വീക്ഷിച്ചു. ഒപ്പം ബെഡിന് അടിയിലും കബോർഡിന് ഉള്ളിലും മുകളിലും എല്ലാം അവൻ പറഞ്ഞതു പോലെ വസ്ത്രങ്ങളോ മറ്റോ ഉണ്ടോയെന്ന് അവർ തിരഞ്ഞു. എങ്ങും ഒന്നും അവർക്ക് കാണാൻ ആയില്ല. " നിങ്ങൾ ഇവിടെ ഇരുന്നോളൂ. ഞങ്ങൾ ഇപ്പോൾ വരാം..." സബ് ഇൻസ്പെക്ടർ ജഗദീഷ് വിവാനോടും ബാത്റൂമിന്റെ വാതിൽക്കൽ വരെ എത്തി നിൽക്കുന്ന ദിയയെയും നോക്കി പറഞ്ഞു. " വരൂ ബീനേ... " സബ് ഇൻസ്പെക്ടർ ജഗദീഷ് വനിത കോൺസ്റ്റബിളിനെയും വിളിച്ച് പുറത്തേക്ക് നടക്കാൻ തുടങ്ങി. " മാഡം പ്ലീസ്, മാഡത്തിന് ഇവിടെ നിന്നു കൂടെ?" ദിയ അപേക്ഷ രൂപത്തിൽ ബീനയോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. അവളുടെ അപേക്ഷ കേട്ട് ജഗദീഷും ബീന ജോസും പരസ്പരം മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി. ഇവരുടെയും കണ്ണുകളിൽ അവരോടുള്ള തെറ്റിദ്ധാരണ മാറി വരുന്നതായി ദൃശ്യമായി കൊണ്ടിരുന്നു. "ബിനേ, താൻ ഇവിടെ നിന്നു കൊള്ളു. ഞാൻ ചെന്ന് സാറിനെ കണ്ട് കാര്യങ്ങളെല്ലാം ബോധിപ്പിച്ചിട്ട് വേണ്ട നടപടി സ്വീകരിക്കാം." "Yes sir" ബീന ജോസ് അത് സമ്മതിച്ചു. ഉടൻ തന്നെ സബ് ഇൻസ്പെക്ടർ ജഗദീഷ് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. വിവാന്റെ സർവ്വ മനോബലവും നഷ്ടപ്പെട്ടു കൊണ്ടിരുന്നു. അതിനു പ്രധാന കാരണം തന്റെ മുമ്പിൽ ഒരു ബെഡ്ഷീറ്റും മാത്രം ദേഹത്ത് ചുറ്റി തലയും കുമ്പിട്ടിരിക്കുന്ന ദിയയുടെ അവസ്ഥ തന്നെ. അവൻ ആ ബെഡിന്റെ ഒരു അറ്റത്ത് പതുങ്ങി ഇരുന്നു. 'പ്രായപൂർത്തിയായ ഒരു സ്ത്രീ തന്റെ ഭർത്താവിനു മുന്നിലല്ലാതെ വിവസ്ത്രീയായി വരാറില്ല. അങ്ങിനെ ആർക്കെങ്കിലും സംഭവിക്കുകയാണെങ്കിൽ അത് അവരുടെ ഗതികേട് കൊണ്ട് തുണിയഴിക്കേണ്ടി വരുന്നതാണ്. അല്ലാതെ ഒരു സ്ത്രീയും അവരുടെ നഗ്നത പ്രദർശിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കില്ല. എന്നാൽ ഇവിടെ സംഭവിച്ചതോ? താൻ അവളുടെ പരിപൂർണ്ണ നഗ്നതയും കണ്ടിരിക്കുന്നു. ഒപ്പം അവളും തന്റെ പരിപൂർണ്ണ നഗ്നത കണ്ടിരിക്കുന്നു. ഈശ്വരന്മാരെ എന്തിന് ഞങ്ങളെക്കൊണ്ട് ഈ പാവം ചെയ്യിച്ചിരിക്കുന്നു.' അവൻ അറിയാതെ അവന്റെ മനസ്സ് തേങ്ങിപ്പോയി. അതേ അവസ്ഥ തന്നെയായിരുന്നു അവളുടെയും. 'അറിവ് വെച്ച് കാലം മുതൽ പൊന്നു പോലെ പൊത്തിപ്പിടിച്ച് സൂക്ഷിച്ച തന്റെ നഗ്ന ശരീരം, തീർത്തും അന്യനായ ഒരു പുരുഷന്റെ മുന്നിൽ പ്രദർശിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. എന്റെ കൃഷ്ണാ... എന്തിനീ ചതി നീ എന്നോട് ചെയ്തു...?' അവൾ ഉള്ളിന്റെയുള്ളിൽ മനം നുറുങ്ങി വിലപിച്ചു. ഏതാനും മാസങ്ങൾക്കു മുമ്പ് ജീവിതത്തിന്റെ വഴിത്താരയിലേക്ക് കടന്നു വന്ന മാറ്റത്തിന്റെ ദിനത്തെ അവൾ മനസ്സുകൊണ്ട് ശപിച്ചു. ആ ദിനം അവളുടെ മനസ്സിലേക്ക് തെളിഞ്ഞു വന്നു. 🖤🖤🖤🖤🖤🖤 ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് വെളിയിലേക്ക് ഇറങ്ങിയപ്പോഴാണ് ദിയ, തന്നെ പത്താം ക്ലാസിൽ കണക്ക് പഠിപ്പിച്ച അരവിന്ദൻ സാറിനെ കാണുന്നത്. കുറെ നാളുകൾക്കു ശേഷമാണ് അവൾ സാറിനെ കാണുന്നത്. വെള്ളമുണ്ടു ഉടുത്തു തോൾ നാടനും ചുറ്റിയാണ് ആണ് സാറിന്റെ വരവ്. " ഗുഡ്മോണിങ് സർ..." കുമ്പിട്ട് നടന്നു വരികയായിരുന്ന അരവിന്ദൻ സാറിന്റെ മുമ്പിൽ എത്തിയതും അവൾ വിഷ് ചെയ്തു. " ഗുഡ് മോർണിംഗ്.. " പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അദ്ദേഹം തലയുയർത്തി നോക്കി. ഒരു നിമിഷം ആ മുഖത്ത് അപരിചിതത്വം നിഴലിട്ടു. അദ്ദേഹം അവളെ അടിമുടി ഒന്ന് വീക്ഷിച്ചു. " സാറിന് എന്നെ മനസ്സിലായില്ല എന്ന് തോന്നുന്നു... " അവൾ പുഞ്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു. " ദിയ... ദിയ മോഹനൻ അല്ലേ? " അമാന്തിച്ച അമാന്തിച്ച് അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു. "അതെ സർ.." അവൾ വിനയത്തോടെ പറഞ്ഞു. അദ്ദേഹം അത്ഭുതത്തോടെ അവളെ നോക്കി. " നീയങ്ങ് വളർന്നു പോയല്ലോടി കൊച്ചേ... ദാവണിയൊക്കെ ഉടുത്തപ്പോൾ വലിയ പെൺകുട്ടിയായി... സത്യത്തിൽ നിന്നെ കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല... ഞാൻ കാണുമ്പോൾ വളരെ ചെറിയ കൊച്ചായിരുന്നില്ലേ നീ, ക്ലാസിലെ തന്നെ ഏറ്റവും ചെറിയ കൊച്ച്... ഇപ്പോൾ വലിയ പെണ്ണായി... അതിരിക്കട്ടെ നീ എന്ത് ചെയ്യുന്നു? " അവളെ കണ്ടതിലുള്ള അതിശയം നിവർത്തിച്ചു കൊണ്ട് അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു. അതെല്ലാം കേട്ട് അവർ നാണത്തോടെ പുഞ്ചിരിച്ചു നിൽക്കുകയായിരുന്നു. "MBA കഴിഞ്ഞു... ഇപ്പോൾ ജോലിക്ക് ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്..." അവൾ സാറിന് മറുപടി നൽകി. "ഇന്റേൺഷിപ്, ക്യാമ്പസ്‌ സെലെക്ഷൻ ഒന്നും നിനക്ക് കിട്ടിയില്ലേ?" സാർ തിരക്കി. " ഇന്റേൺഷിപ് കിട്ടിയിരുന്നു മൂന്നു മാസത്തേക്ക്... പക്ഷേ ക്യാമ്പസ് സെലക്ഷൻ ഒന്നും ഞങ്ങളുടെ കോളേജിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല... അതൊക്കെ വലിയ പ്രൈവറ്റ് കോളേജിൽ അല്ലേ ഉണ്ടാവു... " അവൾ അറിയിച്ചു. " ഓഹോ അങ്ങനെയാണോ. എന്നിട്ടു മോൾ എവിടെയെങ്കിലും ട്രൈ ചെയ്യുന്നുണ്ടോ? ഏതായിരുന്നു മെയിൻ സബ്ജെക്ട്? " സാർ ചോദിച്ചു " ഹ്യൂമൻ റിസോഴ്സ് (എച്ച് ആർ )... " അവൾ മറുപടി നൽകി. " ഗുഡ് നല്ല സ്കോപ്പുള്ള ഫീൽഡ് ആണല്ലോ...! ശ്രദ്ധിച്ച് നല്ല സ്ഥാപനം നോക്കി സെലക്ട് ചെയ്യുക... തുടക്കം നന്നായാൽ മാത്രമേ മുന്നോട്ടുള്ള യാത്ര സുഗമമാവു... " അദ്ദേഹം അവൾക്ക് വിശദമാക്കി കൊടുത്തു. 📖 കഥയുടെ ബാക്കി ഭാഗങ്ങൾ ഇവിടെ വായിക്കാം: 👉 https://share.aksharathalukal.in/s/52225/view വായിച്ചിട്ട് അഭിപ്രായം പറയണേ 🥰 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ

ശക്തമായ മഴയും കൊടുക്കാറ്റും വീശി അടിക്കുന്ന ആ രാത്രിയിൽ ഓലക്കുടിലിൽ ഉറങ്ങുന്ന പാറുക്കുട്ടി അമ്മയും കൊച്ചു മകൾ കണ്മഷിയും.കണ്മഷിയുടെ അച്ഛനും അമ്മയും ഉറക്കമില്ലാതെ കാറ്റും മഴയും വീശിയടികുമ്പോൾ പേടിച്ചു പരിഭാന്ത്രരായി നേരം വെളുപ്പിച്ചു. " എടി പുതച്ചു മൂടി ഇങ്ങനെ അങ്ങ് കിടക്കാതെ എഴുന്നേൽക്കടി, " രാവിലെ അടുക്കളയിൽ പാത്രങ്ങളോട് സംസാരിക്കുന്നതിനിടയിൽ അമ്മ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.അമ്മയുടെ അടുത്ത വരവ് തന്നെ തല്ലാൻ ആവുമെന്ന് അവൾക് അറിയാം. ആയതിനാൽ അവൾ എഴുന്നേറ്റു. ഉറക്കമുണർന്നതിന് ശേഷം കിടന്നിരുന്ന പായ മടക്കി അച്ഛമ്മയുടെ കട്ടിലിന്റെ ചാരെ വെച്ചു. " അച്ഛമ്മ എവിടെ നേരത്തെ എഴുന്നേറ്റോ.... "???? ഉമ്മർത്തു ഇറങ്ങി അവൾ ഉറക്ക ചടവ് മാറാൻ മുഖം കഴുകി തുടച്ചു. അച്ഛനും അമ്മക്കും ഇളയവൾ ആണ് കണ്മഷി. സഹോദരൻ ഒരു ഡ്രൈവർ ആണ്, ദൂരെ സ്ഥലങ്ങളിൽ വണ്ടി ഓടിച്ചു നടക്കുകയാണ്. കിട്ടുന്ന ഇടവേളകളിൽ മാത്രമേ വീട്ടിലേക്കു ഒരു മടക്കം ഉള്ളു കുമാരനു. അച്ഛനും അമ്മയും രാവിലെ തന്നെ പാടത്തു പണിക്കു പോകും. പിന്നീട് കണ്മഷി സ്കൂളിലേക്കും. പത്താം ക്ലാസ്സ്‌ വിദ്യാർത്ഥിയാണ് കണ്മഷി. പഠിക്കാനും സ്കൂളിൽ പോകാനും അവൾക്കു ഒട്ടും താല്പര്യം ഇല്ലായിരുന്നു. കഷ്ടപ്പെട്ടു ആണ് കണ്മഷിയെ പഠിക്കാൻ അയക്കുന്നത്. "അച്ഛമ്മ എവിടെ അമ്മേ? രാവിലെ കണ്ടില്ലലോ " "രാവിലെ തന്നെ ഇറങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. മക്കളുടെ വിടായ വീട് എല്ലാം കേറിയിറങ്ങി പരദൂഷണം പറയാൻ. കുശലം ചോദിച്ചു ഇരിക്കാതെ നീ പോയി രണ്ടു പത്രം വെള്ളം കോരിയിട്ട് വാ പെണ്ണെ...." ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിൽ ആണ് ഇവരുടെ താമസം. പാറുക്കുട്ടി അമ്മക്ക് മക്കൾ 9 ആണ് . പെണ്മക്കളെ എല്ലാം ഭർത്താവ് ജീവിച്ചിരുന്ന കാലം തന്നെ വിവാഹം കഴിച്ചയച്ചു.. പിന്നെയുള്ള 5 ആൺ മക്കളും ചുറ്റോടു ചുറ്റുമാണ് താമസിക്കുന്നത്. പകൽ മുഴുവൻ മക്കളുടെ വീട്ടിൽ കേറി ഇറങ്ങി നടന്നു.എന്നിരുന്നാലും രാത്രി നേരം കണ്മഷി എല്ലാം താമസിക്കുന്ന ആ കുടിലിൽ വന്നു അന്തി ഉറങ്ങണം. ഇതാണ് ഇവരുടെ കുടുംബം. " അച്ഛൻ പാടത്തേക്ക് പോയിട്ട് മണിക്കൂർ ഒന്ന് ആയി. ഇവിടെത്തെ പണി കഴിഞ്ഞു ഞാൻ അവിടെ എപ്പോൾ എത്തും എന്നിനി അറിയില്ല എനിക്ക്. " അമ്മ തുടർന്നു. വെള്ളത്തിനു രണ്ടു വളവ് മാറി ശാന്തായേച്ചിടെ കുടിയിലിൽ വരെ ചെന്ന് വേണം രണ്ടു പാത്രം കൊണ്ട് വരാൻ.എന്നും കണ്മഷിയും അമ്മയും അങ്ങിനെയാണ് വീട്ടിലേക്കു ആവശ്യമുള്ള വെള്ളം എത്തിക്കാറുള്ളത്. വെള്ളവും കോരി വീട്ടിലെ പണികളും ഒതുക്കി കണ്മഷിയെ സ്കൂളിലേക്ക് പറഞ്ഞയച്ചു, അമ്മ പാടത്തേക്ക് ഓടി . " കണ്മഷി, നീ എന്താ ഇന്ന് സ്കൂളിലേക്ക് വരാം എന്ന് വിചാരിച്ചേ,.......... " സ്കൂളിൽ എത്തിയ ഉടൻ കൂട്ടുകാരികൾ കളിയാക്കാൻ തുടങ്ങി. 😂........... " നിങ്ങളെ ഒക്കെ പേടിച്ചു എനിക്ക് പഠിക്കാൻ വരാതെ ഇരിക്കാൻ പറ്റുമോ..... " ഒരു കള്ളത്തരചിരിയോടെ കണ്മഷി തുടർന്നു. പഠിക്കാൻ ഒട്ടും താല്പര്യം ഇല്ലാത്തവൾ ആയിരുന്നു കണ്മഷി എന്നാൽ, നന്നായി പഠിക്കുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു അവൾ. അവളുടെ ഏറ്റവും ഇഷ്ട വിനോദം എന്ന് പറയുന്നത് ഗാനം ആലപിക്കുക എന്നതാണ്. നന്നായി പാടുന്നവൾ ആയിരുന്നു കണ്മഷി. വീട്ടിലെ ബുദ്ധിമുട്ടുകളും കഷ്ടപ്പാടുകളും വേണ്ടുവോളം കൂടെ ഉള്ളതിനാൽ അവൾ ഇത് വരെ സംഗീത ക്ലാസിന് ചേരണം എന്നുള്ള ആഗ്രഹം തുറന്നു പറഞ്ഞിട്ടില്ല. ഒരുപക്ഷേ തന്റെ സഹോദരൻ കുമാരനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടാൽ നടന്നു പോകുന്ന ആഗ്രഹമായിരുന്നു അത്.എന്നാൽ അവൾക്ക് ഈ ആഗ്രഹം തുറന്നു പറയാൻ ധൈര്യം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. "പഠിക്കാൻ കഴിയാത്ത നീയാണോ" എന്നൊരു ചോദ്യം അവർക്ക് നേരെ ഉയരും എന്നവർക്ക് നല്ല നിശ്ചയം ഉണ്ടായിരുന്നു. സ്കൂളിലെ പഠിത്തവും കളിയും ചിരിയും എല്ലാം അവസാനിപ്പിച്ച അവൾ വീട്ടിലേക്ക്. അവളുടെ ഗാനം ആകെ ആസ്വദിക്കുന്നത് പാറുക്കുട്ടി അമ്മയാണ്.അച്ഛമ്മയുടെ അടുത്തായിരുന്നു അവൾ ക്ക് ഏറ്റവും അടുപ്പം. അവളുടെ ആഗ്രഹം അവൾ തുറന്നു കാണിക്കാൻ ഏറ്റവും ആദ്യം തീരുമാനിച്ചിരുന്നത് പാറുക്കുട്ടിയമ്മയോട് ആണ്. പാറുക്കുട്ടി അമ്മയുടെ കട്ടിലിന്റെ ചാരെ പായ വിരിച്ചു മാത്രമേ കണ്മഷി ഉറങ്ങുകയുള്ളൂ രാത്രിയായാലും പകലായാലും അച്ഛമ്മയുടെ അടുത്ത് സംസാരിക്കുവാനാണ് അവൾക് ഏറെ ഇഷ്ടം. അമ്മയും അച്ഛനും കണ്മഷി കുഞ്ഞായി ഇരിക്കെ പണിക്കു പോകുമ്പോൾ പാറുക്കുട്ടി അമ്മയായിരുന്നു അവളെ പൊന്നു പോലെ നോക്കികൊണ്ടിരുന്നത്. ആ സ്നേഹം എത്ര വന്നാലും അവൾക്കു ഉള്ളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. തൊട്ടടുത്തു പാറുക്കുട്ടി അമ്മയുടെ മറ്റു മക്കളും പേരക്കുട്ടികളും എല്ലാം താമസം ഉണ്ട്. പകൽ മൊത്തം ആ വീടുകളിൽ പോയാലും രാത്രിയാകുമ്പോൾ കണ്മഷിയുടെ പാട്ടും കളി യും ചിരിയും എല്ലാ പാറുക്കുട്ടി അമ്മക്ക് കാണണം. ഇവർ തമ്മിൽ അത്രക്ക് സ്നേഹമായിരുന്നു. അന്നേ ദിവസം വൈകിട്ട് " അച്ഛമ്മ എവിടെ അമ്മേ............ ഞാൻ സ്കൂൾ വിട്ട് വന്നത് മുതൽ കണ്ടില്ലല്ലോ........... അച്ഛാ ചുമ്മാ ഇങ്ങനെ ഇരിക്കാതെ പോയി നോക്കിക്കേ.. " അച്ഛനും അമ്മയും മുഖാമുഖം നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. " അച്ഛമ്മ ഇന്ന്, ഇളയച്ഛന്റെ വീട്ടിൽ ആ കിടക്കണേ.......... പാടത്തു നിന്നു വന്നപ്പോൾ ഞങ്ങൾ അവിടെ കേറിയിരുന്നു............... " "അച്ഛമ്മ, അവിടെ ഒന്നും കിടക്കാറില്ല.... എന്റെ കൂടെ അല്ലെ കിടക്കാറുള്ളു....." കണ്മഷിയുടെ മുഖമാക്കെ സങ്കടപെട്ടു ഇരിക്കുന്നു... അവളുടെ മുഖത്തെ ദേഷ്യവും വാശിയും കാണാനായി അമ്മ പിന്നെയും തുടർന്നു.. " അവിടെയുള്ള കുട്ടികളും അച്ഛമ്മയുടെ പേരക്കുട്ടിക്കൾ അല്ലെ, അപ്പോൾ അച്ഛമ്മക്ക് അവിടെയും നിക്കാം.... നമ്മുടെ വീടിനെക്കാൾ നല്ല സൗകര്യമുള്ള വീടും ആണ്. " അമ്മയുടെ വാക്ക് കേട്ടിട്ട് അവൾക്കു അവളുടെ സങ്കടം സഹിക്കാൻ ആയില്ല. കണ്മഷി വിങ്ങി പൊട്ടി കരയുവാൻ തുടങ്ങി. 😥......... സന്ധ്യനേരം ആയതിന്റെ മങ്ങലും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒപ്പം കാർമേഘം ഇരുണ്ടു കൂടി മഴക്കുള്ള തയ്യാറെടുപ്പുകളും തുടങ്ങി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ആൾ ഒഴിഞ്ഞ ആകാശം പോലെ പക്ഷികൾ എല്ലാം അവരുടെ കുട്ടിലേക്കു പറന്നു ചേക്കേറിയിരിക്കുന്നു. മഴ ഇപ്പോൾ പെയ്യും എന്നതുപോലെ സങ്കടം കണ്ണുകളിൽ ചേക്കേറിയിരുന്നു കണ്മഷിയുടെ. ദൂരെ ഒരു ചൂട്ടു കെട്ടിന്റെ വെളിച്ചം തെളിയുന്നത് അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ തെളിഞ്ഞു. ആ വെളിച്ചം അടുത്തടുത്തു വരുന്ന പോലെ കണ്മഷിക്കു തോന്നി തുടങ്ങി. ചെറിയ ഒരു ചാറ്റൽ മഴ പെഴിയുവാൻ തുടങ്ങി. ചെറിയ മഴയുടെ കാരണത്താൽ ആ വെളിച്ചം കണ്മഷിയുടെ കുടിലിലേക്ക് അടുത്തു വന്നു. " അമ്മേ അച്ഛാ ....... ദേ അച്ഛമ്മ.... " കണ്മഷി സന്തോഷത്താൽ തുള്ളി ചാടി. അവൾ ഓടി ചെന്നു അച്ഛമ്മക്ക് അരികിലേക്ക്. " ന്താ, കുട്ട്യേ....... ഞാൻ ഒന്നു കേറട്ടെ...... വീട്ടിലേക്കു... ആകെ നനഞ്ഞു " " എന്റെ അമ്മേ മഴ പെയ്യുന്നത് കാണുന്നില്ലേ.... ഈ വയസുകാലത്തു മഴ നനഞ്ഞു നടന്ന എന്തെങ്കിലും അസുഖം വരും..... പറഞ്ഞേക്കാം. " അച്ഛന്റെ ശകാരം കേട്ടിട്ട് പാറുക്കുട്ടി അമ്മയും കൊച്ചുമകൾ കണ്മഷിയും കണ്ണ് അടച്ചു പുഞ്ചിരി തൂകി. അത്താഴം കഴിച്ചു അവർ കിടക്കാൻ ഒരുങ്ങി. കിടക്കും മുൻപ് അച്ഛമ്മക്ക് ഒരു പതിവ് ഉണ്ട്. കണ്മഷിയുടെ ഒരു ഗാനം...................................🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶❤️❤️❤️❤️ നിന്നിൽ....നിറയാൻ മാത്രം.....ഞാനീ..... മഴയായ്.......... സ്നേഹം...കരുതി ഞെഞ്ചിൽ......... 🎶🎶 " നിനക്ക് ഇങ്ങനെയൊരു ആഗ്രഹം ഉള്ളിൽ ഉണ്ടെന്ന് നീ ഉറപ്പായും വീട്ടിൽ തുറന്നു പറയണം.അല്ലാതെ നീ........... " കണ്മഷിയുടെ ഏറ്റവും അടുത്ത സുഹൃത്ത്‌ ആയിരുന്നു മഹിമ. അച്ഛമ്മയോട് എന്ന പോലെ മഹിമയോടും അവൾ അവളുടെ സങ്കടങ്ങളും സന്തോഷങ്ങളും പങ്കുവെയ്ക്കാറുണ്ട് . മഹിമ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ കണ്മഷി കേട്ടിരുന്നു. അതിൽ മുന്നോട്ട് ഒരു തീരുമാനം എടുക്കാൻ അല്ലെങ്കിൽ അടുത്ത പടി കടക്കുവാൻ കണ്മഷിക്കു ധൈര്യം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല . മഹിമയും കണ്മഷിയും ഒരേ നാട്ടുകാരാണ്. മാത്രവുമല്ല മറ്റൊരു ബന്ധം കൂടെ ഇവർ തമ്മിൽ ഉണ്ട്. ❤️........ മഹിമയും കണ്മഷിയുടെ സഹോദരൻ കുമാരനും തമ്മിൽ ഒരു വർഷമായി ഇഷ്ടത്തിൽ ആണ്.ഇരുവരും തമ്മിൽ നാലു അഞ്ചു വയസ്സിന്റെ പ്രായവ്യത്യാസം ഉണ്ട് എന്നിരുന്നാലും എങ്ങിനെയോ അവർ തമ്മിൽ അടുത്തു. മഹിമ പല ആവർത്തി കണ്മഷിയോട് സൂചിപ്പിചതാണ് സഹോദരനോട് അവൾ കാര്യങ്ങൾ പറയാം എന്ന്. കണ്മഷിക്കു അവരുടെ ഭാഗത്തു നിന്നും വരുന്ന മറുപടി എന്ത് ആകും എന്ന് ഭയം ആയിരുന്നു. 🦋 ... ... ... ... ... ... 🦋 ഒരു വർഷം മുമ്പ് നാട്ടിലെ അമ്പലത്തിൽ നടന്ന ഒരു ഉത്സവ ആഘോഷത്തിൽ വെച്ചായിരുന്നു ഇവരുടെ ഇഷ്ടം ഇവർ തുറന്നു പറഞ്ഞത് . അതിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ സന്തോഷിച്ചത് കണ്മഷി തന്നെയാണ്. കുമാരൻ തന്റെ പന്ത്രണ്ടാം ക്ലാസ്സ്‌ പഠനം പാതി വഴിക്കു ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടി വന്നിരുന്നു. പാടത്തു പണിതുകൊണ്ടിരിക്കെ ഒരിക്കൽ തന്റെ അച്ഛന് ഹൃദയനൊമ്പരം സംഭവിച്ചിരുന്നു. നാളുകൾ കുറെ അച്ഛൻ പണിക്കു പോകാതെ കഷ്ടപെട്ടിരുന്നു. അതിനിടെ കുമാരൻ സ്വയമേ ഉപേക്ഷിച്ചു തന്റെ പഠനം. അന്ന് ആരംഭിച്ചതാണ് കുമാരന്റെ ഡ്രൈവർ എന്നുള്ള പദവി. ഇപ്പോൾ അയാൾ അതിൽ സന്തോഷവാൻ ആണ്. തന്റെ കുടുംബം മുഴുവൻ സംരക്ഷിക്കാനുള്ള കഴിവ് ഇന്ന് അവനുണ്ട്. ഉത്സവപറമ്പിൽ കൂട്ടുകാരുമൊത്തു സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ ആയിരുന്നു കുമാരൻ. മഹിമ അത് വഴി അനിയന്റെ കയ്യും പിടിച്ച് വരുകയായിരുന്നു.അച്ഛൻ ഇല്ലാത്ത കുട്ടിയാണ് മഹിമ. പല വീടുകളിലും പോയി വീട്ടു ജോലി ചെയ്താണ് അമ്മ അവളെയും അനിയനെയും നോക്കുന്നത്. മഞ്ഞ നിറത്തിലുള്ള പട്ടു പാവാടയും ബ്ലൗസും ധരിച്ച,ഒരു നാടൻ പെൺകുട്ടീയായിരുന്നു അവൾ.ആരെയും ആകർഷകമാകുന്നത് അവളുടെ മുടി ആയിരുന്നു . നീണ്ടു നിവർന്നു പനം കുലപോലുള്ള കിടക്കുന്ന അവളുടെ മുടിയിൽ ആരും വീണു പോകും ഭംഗിയായിരുന്നു. രണ്ടു വർഷം മുമ്പ് ഇതേ ദിവസമായിരുന്നു കുമാരന്റെ മനസ്സിൽ അവളുടെ മുഖം പതിഞ്ഞത്. അന്ന് തൊട്ട് അവൻ അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ അവളെ സ്നേഹിച്ചു പോയി. സ്വന്തം അനിയത്തിയുടെ ഏറ്റവും അടുത്ത സുഹൃത്ത്‌ ആയതിനാൽ ആണ് അവൻ അവന്റെ ഇഷ്ടം തുറന്നു പറയാതെ ഇരുന്നത്. അനിയത്തിയുടെ പ്രായം ഉള്ള കുട്ടി അല്ലെ എന്നൊരു ചിന്തയും. പല തവണ വീട്ടിൽ വന്ന് കുമാരൻ മഹിമയെ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. കണ്മഷിയോട് തന്റെ ഇഷ്ടം തുറന്നു പറഞ്ഞാലോ എന്നൊരു ചിന്തയും അവന്റെ മനസ്സിൽ തോന്നിയിരുന്നു. അനിയത്തിയെ എങ്ങിനെയാണ് ബ്രോക്കർ ആക്കുക .... കുമാരന്റെ സുഹൃത്തു ആയ കണ്ണൻ ഒരിക്കൽ അവനോടു പറഞ്ഞിരുന്നു. " നിന്റെ സ്ഥാനത്തു ഞാൻ ആയിരുന്നു എങ്കിൽ അവളെ വളച്ചു കുപ്പിയിൽ ആക്കിയേനെ......... " തന്റെ സുഹൃത്ത്‌ പറഞ്ഞ വാക്കു കുമാരൻ ഇടയ്ക്കു ഓർക്കുമായിരുന്നു. എന്നാൽ കുമാരനു മഹിമയോട് തുറന്നു പറയുവാൻ പല തടസങ്ങളും നേരിടേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. പ്രായം തന്നെയാണ് ഏറ്റവും ആദ്യം മുന്നിൽ നിന്ന പ്രശ്നം. എന്നാലും അവളെ മറക്കുവാൻ കുമാരനു കഴിയും എന്ന് തോന്നുന്നില്ല. " എടാ, നീ ആ മഞ്ഞ പട്ടുപാവാട ധരിച്ചു വരുന്ന പെൺകുട്ടിയെ കണ്ടോ...... എന്തൊരു ഭംഗിയാടാ അവൾക്കു. അവളുടെ മുടി............." ഉത്സവപറമ്പിൽ തടിച്ചു കൂടിയ ആൾക്കൂട്ടത്തിൽ നിന്നും ഒരുവൻ സംസാരിച്ചു. ആ നാട്ടുകാരൻ അല്ലാത്തതിനാൽ അവനു അവിടെയുള്ള ആരെയും ഭയക്കണ്ട. പെൺകുട്ടികളെ കണ്ടാൽ കമന്റ്‌ അടിക്കാം, തൊട്ട് നോക്കാൻ ശ്രമിക്കാം. അങ്ങിനെ എന്തും ചെയ്യാൻ ധൈര്യമുള്ള ഒരുവൻ. ആൾക്കൂട്ടത്തിൽ നിന്നും അവൻ ചാടി ഇറങ്ങി. അവന്റെ കണ്ണുകൾ മുഴുവൻ മഹിമയിൽ ആയിരുന്നു. അവൻ അവളെ തന്നെ ലക്ഷ്യമാക്കി മുന്നോട്ട് നടന്നു. സുഹൃത്തുക്കളെ കാണിക്കാൻ അവന്റെതായ അടവുകൾ അവൻ പുറത്തിറക്കി. ഒറ്റ വാക്കിൽ എടുത്തു പറഞ്ഞാൽ വെറും ഷോ..... ദൂരെ നിന്നും അനിയന്റെ കൈയും പിടിച്ച് വരുന്ന മഹിമയിൽ തന്നെയായിരുന്നു ആ പയ്യന്റെ കണ്ണുകൾ . അവൻ മഹിമയെ തന്നെ നോട്ടമിട്ടു. മഹിമയുടെ അടുത്തു ചെന്ന് അവളുടെ ദേഹത്തു തട്ടി ആ പയ്യൻ.മഹിമ പെട്ടെന്നു അനിയന്റെ കൈയിൻ തുമ്പിൽ നിന്നും വീഴാൻ തുടങ്ങി. പയ്യൻ " സോറി, ഞാൻ കണ്ടില്ല. അറിയാതെ പറ്റിയതാട്ടോ......... " മഹിമ അവനോട് മറുപടി ഒന്നും പറയാതെ അനിയനെ ഒപ്പം കൂട്ടി അമ്പലമുറ്റത്തേക്ക് പിന്നെയും നടന്നു. അവനോടു ഒന്നും സംസാരിക്കാതെ മൗനം പാലിച്ചു നിന്ന മഹിമയെ അവനു ശരിക്കും ബോധിച്ചു. " എന്താ... തന്റെ പേര്.....,.... ഈ നാട്ടുകാരി ആണോ??? നടന്നു നീങ്ങിയ മഹിമക്കും അനിയനും ഒപ്പം യാതൊരു പരിചയമില്ലാത്ത ആ പയ്യൻ കൂടി. മഹിമ പിന്നെയും മൗനം പാലിച്ചു. " തന്നെ ഞാൻ മുൻപ് കണ്ടിട്ടുണ്ട്..., തന്നെ കാണാൻ ആണ് ഞാൻ ഇവിടെ ഉത്സവപറമ്പിൽ എത്തിയത്....... " സ്ഥിരം പൂവാലന്മാര് സംസാരിക്കുന്ന പല ഭാഷകളും മഹിമ അവിടെ കേൾക്കുവാൻ തുടങ്ങി. മഹിമയുടെ പുറകിലുള്ള ആ പയ്യെന്റെ നടത്തം മുഴുവൻ ദൂരെ സുഹൃത്തുക്കൾക്കു ഒപ്പം കുമാരൻ നീരീക്ഷിക്കുണ്ടായിരുന്നു. മഹിമയുടെ അനിയൻ പതുക്കെ അവനു തിരുച്ചു മറുപടി നൽകുവാൻ തുടങ്ങി. " ചേട്ടാ............ചേട്ടൻ ആരാ.... എന്തിനാ എന്റെ ചേച്ചിയുടെ പേരൊക്കെ ചോദിച്ചേ............ " " ഇത് മോന്റെ സ്വന്തം ചേച്ചിയാണോ...... മോന്റെ ചേച്ചിയുടെ പേര് എന്താണ്..........,? " എന്റെ ചേച്ചിയുടെ പേര് മഹിമ എന്നാണ്................... " പെട്ടെന്നു മഹിമ സംസാരിക്കുവാൻ തുടങ്ങിയ അനിയന്റെ വാ പൊത്തി...അവനെ സംബന്ധിച്ച് മഹിമ എന്നുള്ള പേര് തന്നെ ധാരാളം. അവൻ ആ പേരിൽ തന്നെ തുടർന്ന്.... " മഹിമ, എന്ത് നല്ല പേര് ആടോ തനിക്കു....... പേര് മാത്രം അല്ല ആളും കൊള്ളാം 😍 തന്റെ മുടിയുടെ അഴക് അടിപൊളി.... ആരെയും ആകർഷിക്കും ഭംഗി........... " മഹിമ ദേഷ്യത്തോടെ വേഗതയിൽ മുന്നോട്ട് കുതിച്ചു തുടങ്ങി. മഹിമ ചുറ്റും കണ്ണോടിക്കുവാൻ തുടങ്ങി . തന്നെ പേര് വിളിച്ചു പുറകെ നടക്കുന്ന ഈ പയ്യൻ ആരെന്നുള്ള ചോദ്യം അവൾക്കു ആരിൽ നിന്നു എങ്കിലും ഉയരുമോ എന്ന് ഭയം ആയിരുന്നു. " നിങ്ങൾ ആരാണ്..... എന്തിനാണ് ഇങ്ങനെ പിന്നാലെ നടക്കുന്നത്. ഇത് എന്റെ നാട് ആണ്. എല്ലാവരും ശ്രദ്ധിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ ദയവു ചെയ്തു മാറിനിൽക്കു." മഹിമ ദേഷ്യത്തോട് കൂടെ അവനോടു പ്രതികരിക്കുവാൻ തുടങ്ങി. എല്ലാം ദൂരെ നിന്നു ശ്രദ്ധിക്കുന്ന കുമാരൻ പതുക്കെ സുഹൃത്തുക്കളുമായി മഹിമക്കു അരികിൽ എത്തി. മഹിമ " ഏട്ടാ........ " ഭയന്ന് വിറച്ചു നിന്നിരുന്ന അവൾക്കു ഒരു താങ്ങായി കുമാരൻ അവിടെയ്യെത്തി. കുമാരൻ " മോനെ... മോൻ കുറച്ചു നേരം ആയിലോ.... എന്താ മോനെ......... കൂട്ടുകാരു എവിടെ........ " പയ്യൻ " ചേട്ടാ......... മഹിമ എന്റെ സുഹൃത്ത്‌ ആണ്... അവൾ വിളിച്ചിട്ടാണ് ഞാൻ ഉത്സവത്തിന് വന്നത്......... " കുമാരനിൽ നിന്നും രക്ഷനേടാൻ അവൻ കണ്ടെത്തിയ ഉപാധിയായിരുന്നു അത്. മഹിമ " ഏട്ടാ...... ഇയാൾ ആരാണ് എന്ന് പോലും എനിക്ക് അറിയില്ല. ദൂരെ നിന്നു നടന്നു വന്ന എന്റെ ദേഹത്തു ഇയാൾ ഇടിച്ചു....... അത് കഴിഞ്ഞു പുറകെ കൂടിയതാ........ ഇവൻ അറിയാതെ പറഞ്ഞു കൊടുത്തതാ എന്റെ പേര്.... സത്യം........ " മഹിമ തന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു കുമാരനോട് എല്ലാം തുടർന്ന് പറഞ്ഞു..മഹിമയുടെ കണ്ണുകൾ പേടിച്ചു നിൽക്കുന്നത് അധികം നേരം കണ്ടു നിൽക്കാൻ കുമാരനു കഴിഞ്ഞില്ല. " എടാ.... ഞങ്ങൾ കുറച്ചധികം സമയം ആയി നിന്നെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നു. നീ മഹിമയുടെ സുഹൃത്ത്‌ ആണ് പോലും." ഒരുപാട് നേരം മഹിമയെ ശല്യം ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്ന ആ പയ്യനെ ചുരുങ്ങിയ സമയം കൊണ്ട് കുമാരൻ ആട്ടിയോടിച്ചു.അവന്റെ ഓട്ടം മഹിമയുടെ അനിയൻ പൊട്ടി ചിരിക്കുവാൻ തുടങ്ങി. അമ്പലത്തിനുള്ളിൽ എല്ലാവരും ഭഗവാനെ തൊഴുതു പ്രാർത്ഥിക്കുകയായിരുന്നു. മഹിമയുടെ കണ്ണുകൾ അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ കുമാരനെ ശ്രദ്ധിക്കുവാൻ തുടങ്ങി. പരസ്പരം ഇരുവരും കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് സംസാരിക്കുവാൻ തുടങ്ങി. 📖 കഥയുടെ ബാക്കി ഭാഗങ്ങൾ ഇവിടെ വായിക്കാം: 👉 https://share.aksharathalukal.in/s/52358/view വായിച്ചിട്ട് അഭിപ്രായം പറയണേ 🥰 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ

ഇതിയാനാ ഈ ചെക്കനേ വഷളാക്കുന്നത്........ ബാൽക്കണിയിലേക്ക് കയറി വന്നു കൊണ്ട് ആലിയാമ്മ ദേഷ്യപ്പെട്ടു........ എന്തോന്നാടി കൊച്ചേ ഉറഞ്ഞു തുള്ളുന്നത്. അല്ലെങ്കിലേ ഈ ഊരുതെണ്ടിയുടെ കൊള്ളരുതായ്മകളൊക്കെ നല്ല വെടിപ്പായി അറിയാവുന്നത് നിങ്ങൾക്കല്ലിയോ........ 'ഊരുതെണ്ടി...... മ്മ്മ് ...... ക്യാപ്ഷൻ കൊള്ളാം ആലി കൂട്ടി........!! ഫ്രെഡ്ഡി കൈയ്യിലിരിക്കുന്ന സ്പടികഗ്ലാസിലെ ചുവന്ന ദ്രാവകം ഒന്ന് സിപ്പ് ചെയ്തു കൊണ്ടു പറഞ്ഞു....... ആലിക്കൊച്ചേ........ എൻ്റെ ചെക്കന് കുറച്ച് അലമ്പനും തെമ്മാടിയുമാ....... പക്ഷേ നേരും നെറിയുമുള്ളവനാ........ അപ്പൻ്റെ സർട്ടിഫിക്കറ്റും കിട്ടിയല്ലോ...... രണ്ടും കണക്കാ ബാൽക്കണിയിലെ കൈവരിയിൽ പിടിച്ച് ആലിയാമ്മ നെടുവീർപ്പെട്ടു......!! മോൻ്റെ ഫോട്ടോ ഒരെണ്ണം എടുത്തു വച്ചേക്ക് കാടാറുമാസം നാടാറുമാസം എന്നാണല്ലോ കണക്ക് ഇനി ഈ തിരുമോന്ത എന്നു കാണാനാകുമോ ഒരു പെൺകൊച്ചുള്ളതാണേൽ പോണ്ടിച്ചേരിയിൽ മെഡിസിന് പഠിക്കുകയാ വേറൊന്ന് ഊരുതെണ്ടലും രണ്ട് മക്കളുണ്ടായിട്ടും ആരുമില്ലാത്തവരെ പോലെ....... ഒടുവിലായപ്പോഴേക്കും ഗദ്ഗദം കൊണ്ട് സംസാരിക്കാനാതെ ചുണ്ടും കടിച്ചു പിടിച്ച് ആലിയാമ്മ താഴേക്കിറങ്ങിപ്പോയി.........!! ടാ ..... മാക്കാനേ അപ്പനെല്ലാത്തിനും കൂടെ നില്ക്കും ഒന്നിനൊഴികെ.ആലിക്കൊച്ചിൻ്റെ കണ്ണു നിറഞ്ഞാൽ അത് അപ്പനെക്കൊണ്ട് സഹിക്കാൻ പറ്റില്ല കേട്ടോ........ ഫ്രെഡ്ഡിയുടെ നെഞ്ചുമൊന്ന് കലങ്ങി ..........!! അപ്പാ ....... ഞാൻ താന്തോന്നിയാണോ ഫ്രെഡ്ഡി വിഷാദത്തോടെ അപ്പൻ്റെ കൈ പിടിച്ച് ചോദിച്ചു......... നിന്നെ ഇങ്ങനെയൊക്കെയാടാ അപ്പനിഷ്ടം നീ പോയി അമ്മയെ ആശ്വസിപ്പിക്ക്......... ഫ്രെഡ്ഡിയുടെ തോളിൽത്തട്ടിപറഞ്ഞു........!! ദാ.... ലവനാണ് നുമ്മ നായകൻ ഫെഡറിക് ഫ്രാൻസീസ് എന്ന ഫ്രെഡ്ഡി..........!! കക്ഷിയെ അമ്മ ഊരുതെണ്ടി എന്നു വിളിച്ചപ്പോൾ....... ഉത്തരവാദിത്വമില്ലാതെ കള്ളും കുടിച്ചു നടക്കുന്ന ആളാണെന്നു കരുതേണ്ട......... ഫ്രെഡ്ഡി ഒരു ബൈക്ക് റേസിങ് റൈഡറാണ്........ ചെറുപ്പകാലം മുതൽ വെടിയുണ്ട പോലെ ചീറിപ്പായുന്ന ബൈക്കുകളോടുള്ള അടങ്ങാത്ത ക്രേസ്സ്.......... ചെറുപ്പത്തിൽ നാട്ടിലെ പട്ടാളക്കാരനായ വിജയൻ ചേട്ടൻ്റെ അടുത്താണ് ബുള്ളറ്റ് കണ്ടിട്ടുള്ളത്...... ബുള്ളറ്റിലിരുന്ന് അത് റേസ് ചെയ്തു ആ ചേട്ടൻ ഓടിച്ചു വരുമ്പോൾ ....... ഹോ....... ആ കുടുകൂടൂന്നുള്ള സൗണ്ട്...... അടുത്തുകൂടീ അത് പാഞ്ഞു പോകുമ്പോൾ രോമാഞ്ചത്തോടെ നോക്കി നിന്നിട്ടുണ്ട്....... അന്നങ്ങ് മനസ്സിൽ കയറിയതാ ആ പടക്കുതിര....!!. ഇന്ന് ഇന്ത്യയിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ബൈക്ക് റേസറാണ് ഫ്രെഡ്ഡി ലോകത്തെ വിവിധതരം റേസിങ്ങിൽ വാശിയേറിയതാണ് സൂപ്പർ ക്രോസ്സ് ....... അതിൽ വിന്നറാണ് ഫ്രെഡ്ഡി സൂപ്പർ ക്രോസിലെ ഏറ്റവും ഉയർന്ന വിഭാഗമായ എസ്.എക്‌സ്.വണ്ണിൽ ചാമ്പ്യനാവുകയാണ് അടുത്ത ലക്ഷ്യം. പിന്നെ സൂപ്പർക്രോസിൽ ലോകചാമ്പ്യനാവുകയും. അതിനായി കടുത്ത പരിശ്രമത്തിലാണ് ഫ്രെഡ്ഡി......!! പ്രത്യേകതരം സ്വഭാവക്കാരനാണ് ...... സാഹസീകത ഭയങ്കര ഇഷ്ടമാണ് അതേ പോലെ സ്പീഡും....... വണ്ടിയൊക്കെ വെടിയുണ്ട പാഞ്ഞു പോകുന്ന വേഗത്തിലാണ് ഓടിക്കുന്നത് അതൊക്കെ ട്രാക്കിൽ മാത്രം സാധാ റോഡിൽ ആള് ഡീസൻ്റാ വേഗതയുടെ കാര്യം പറയും പോലെയാ പ്രവർത്തിയും...... ഏതു കാര്യത്തിലും അവന് അവൻ്റേതായ തീരുമാനങ്ങളുണ്ട് ഒന്നിൻ്റെ പേരിലും അതിൽ നിന്ന് വ്യതിചലിക്കാറുമില്ല. ഒരു പ്രശ്നത്തിൽ ഇടപെട്ടാൽ അതെത്ര ആഴവും പരപ്പും ഉള്ളതാണെങ്കിലും അതിൻ്റെ അവസാനം കാണാതെ തിരികെ വരാറില്ല.....!! അറപ്പുരയ്ക്കൽ തറവാട് നാലേക്കർ ഭൂമിയിൽ ആധുനികത എല്ലാം തികഞ്ഞ സൗധം...... വിശാലമായ ലാൻഡ് സ്കേപ്പിങ് സിറ്റിങ് ഏരിയ..... സ്വിമ്മിങ്ങ് പൂൾ...... ഗാർഡൻ .....ആധുനിക രീതിയിലുള്ള ജിംനേഷ്യം സെറ്റു ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. വെണ്ണക്കൽ തോല്കുമാറുള്ള ഫിനിഷിങ്ങിലാണ് വീടിൻ്റെ പെയിൻ്റിങ്ങ്....... നിരവധി വിദേശ ഇറക്കുമതി കാറുകൾ..... ഫ്രെഡ്ഢിയുടെ ബൈക്കുകൾ വിശാലമായ പോർച്ചിൽ ഇടം പിടിച്ചിരിക്കുന്നു.... കാരണവരായ വർഗ്ഗീസ് മാപ്പിളയുടെ മക്കളാണ് ഫ്രാൻസിസും ഫിലിപ്പും ഫ്രാൻസിസിനും ആലിയാമ്മയ്ക്കും രണ്ട് മക്കൾ ഫെഡറിക്ക് ഫ്രാൻസിസും ഫിദാ ഫ്രാൻസിസും ഫിലിപ്പിനും ഭാര്യ ലിസിക്കും ഒരു മകൻ റഹാൻMBA കഴിഞ്ഞ് - ബിസ്സിനസ്സ് നോക്കുന്നു. എല്ലാവരും ഒന്നിച്ചാണ് താമസം അറപ്പുരയ്ക്കൽ ഇന്ത്യയിലൊട്ടാകെ.... ഹോട്ടലുകൾ ജ്യുവലറികൾ'. റിസോർട്ടുകൾ....... കോളേജുകൾ അങ്ങനെ നീളൂന്ന ബിസിനസ്സ് ശൃംഖലയാണ്.ഇതൊക്കെ കുടുംബം ഒന്നാകെയാണ് മാനേജ് ചെയ്യുന്നത്....... നമ്മുടെ ചെക്കന് ഈ ബിസിനസ്സൊന്നും പിടിക്കുകേല...... യേശുദേവൻ്റെ കരുണ ചൊരിയുന്ന രൂപത്തിന് മുന്നിൽ കണ്ണടച്ച് പ്രാർത്ഥിക്കുന്ന ആലിയാമ്മയുടെ അരികിലേക്ക് ഫ്രെഡ്ഡി വന്നു നിന്നു. കണ്ണുതുറന്ന ആലി കാണുന്നത് തന്നെ നോക്കി നില്ക്കുന്ന മകനേയാണ്. ഫ്രെഡ്ഡി അമ്മയെ ചേർത്തു പിടിച്ചു ആലിക്കുട്ടി.......... ഫ്രെഡ്ഡി കുറുമ്പോടെ വിളിച്ചു. ഹോ.....നാറ്റം ഏതാണ്ടൊക്കെ വലിച്ചു കേറ്റിയിട്ട് അമ്മയെ പുന്നാരിക്കാൻ വന്നേക്കുന്നു........ ആലിയാമ്മ മൂക്കു ചുളിച്ചോണ്ട് അവൻ്റെ കൈയ്യും തട്ടിമാറ്റി നടന്നു. ശ്ശെടാ പറച്ചിലു കേട്ടാൽ ഏതു നേരവും ആൽക്കഹോൾ ഫാക്ടറിയുമായാ നടപ്പെന്നു തോന്നുന്നല്ലോ....... എൻ്റെ ആലിക്കുട്ടി അപ്പൻ്റെ കൂടെ വല്ലപ്പോഴും കാണുമ്പോൾ ഒന്നു പിടിക്കും ....... അല്ലേലും ആലിക്കുട്ടിക്ക് കുറച്ച് അസൂയ ഉണ്ട് എൻ്റേം അപ്പൻ്റേം കെമസ്ട്രി കണ്ടിട്ട്....... അതു പോലൊരു അപ്പനേ ആർക്കേലും കിട്ടുമോ ദാ...... അമ്മേടേ ഈ കൊച്ചു തെമ്മാടിടേ ഭാഗ്യമാ എൻ്റെ അപ്പൻ..... ഭാഗ്യം..... എന്തു ഭാഗ്യമാടാ നിൻ്റെ കുരുത്തക്കേടിന് കൂട്ടുനിൽക്കുന്നതു കൊണ്ടാണോ അപ്പനും മോനും കണക്കാ അവൻ്റെയൊരു കെമസ്ട്രി..... എഞ്ചിനിയറിങ് കഴിഞ്ഞ ചെറുക്കൻ പറഞ്ഞുടനെ റേസിങിന് വിട്ടേക്കുന്നു അങ്ങേർക്ക് പണ്ടേ വിവരമില്ല ആലിയാമ്മാ അവനെ ചിറി കോട്ടി കാണിച്ചു....... ആലി കൊച്ചിന് ഇപ്പോ എന്തോ വേണം...... ഈ പിണക്കം മാറാൻ ഞാനെന്തു ചെയ്യണം ഓ.....പിന്നെ ഞാനെന്തു പറഞ്ഞാലും കേൾക്കുന്നൊരു മോൻ....... അതെന്തൊരു വർത്തമാനമാ ആലിക്കുട്ടി ഈ ഫ്രെഡ്ഡി ആരെങ്കിലും പറയുന്നത് അനുസരിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ ഈ ആലിക്കുട്ടിയുടെ വാക്കുകൾക്കു മാത്രമാണ്. അവൻ അവരെ ചേർത്തു പിടിച്ചു കൊണ്ടു പറഞ്ഞു...... എന്നാ നീ ടെസ്സയുടെ കാര്യത്തിൽ എന്തു തീരുമാനിച്ചു...... ദാണ്ട് കിടക്കണു..... ചട്ടീം കലോം ആലിക്കുട്ടിയെ സ്നേഹിക്കാൻ വന്നാലുടനെ എടുത്തിടും എനിക്ക് കെട്ടാൻ തോന്നുമ്പോൾ അങ്ങോട്ടുപറയാം ഇതുവരെ കുസൃതിയോടെ സംസാരിച്ചവൻ അരിശത്തോടെ അവൻ്റെ റൂമിലേക്ക് പോയി...... ഫ്രെഡ്ഡിയുടെ പോക്കു നോക്കി വേദനയോടെ ആലിയാമ്മ താടിക്ക് കൈയ്യും കൊടുത്തിരുന്നു. അമ്മയും മോനും പിന്നെയും പിണങ്ങിയോ...? ശുണ്ഡി പിടിച്ചിരിക്കുന്ന ആലി കൊച്ചിൻ്റെ അടുത്തേക്ക് ഫ്രാൻസിസ് ഇരുന്നു....... കെട്ടിൻ്റെ കാര്യം പറയുമ്പോൾ അവനു തുള്ളലാ ആലിക്കൊച്ച് സങ്കടത്തോടെ പറഞ്ഞു. ഇനി ആരെങ്കിലും ആ ചങ്കിനകത്തു ഉണ്ടോ.....? ആലിക്കൊച്ച് ഒരു ഞെട്ടലോടെ ഫ്രാൻസിസിനെ നോക്കി..... എവിടുന്ന്........ അവൻ്റെ ഇഷ്ടവും ആവേശവും പാഷനും സന്തോഷവുമെല്ലാം അവൻ പൊടി പാറിക്കൊണ്ട് താണ്ടുന്ന ദൂരത്തായാണ്.......വേഗതയേയാണ്. ബൈക്ക് റേസ് ചെയ്ത് നില്ക്കുന്ന ഓരോ നിമിഷവും അവന് ലഹരിയാണ്. ഒരു പെണ്ണിനോടും തോന്നാത്ത ലഹരി അതൊക്കെ മറികടന്ന് അവനൊരു പെണ്ണിനെ ചങ്കിൽ കയറ്റിയാൽ കർത്താവു വിചാരിച്ചാലും അവിടുന്നവൻ ഇറക്കി കളയില്ല. നീ വിഷമിക്കേണ്ട ചെക്കനു കുറച്ചു സമയം കൊടുക്ക്........ പിന്നെ ആ ടെസ്സയുടെ കാര്യം പറഞ്ഞോണ്ട് അങ്ങോട്ട് ചെല്ലേണ്ട . എനിക്കേ ആ കൊച്ചിനെ പിടിക്കുന്നില്ല മുഖത്താകെ ചുണ്ണാമ്പും തേച്ച് അര നിക്കറും നമ്മളെയൊക്കെ കാണുമ്പോൾ ആ കൊച്ചിനൊരു പുശ്ചമാ എൻ്റെ ചെക്കന് എന്നതായാലും ആ കൊച്ച് വേണ്ട...... ഫ്രാൻസിസ് തറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു. ഫ്രെഡ്ഡിതൻ്റെ മുറിയിൽ ചുവരിലൊട്ടിച്ചിരിക്കുന്ന ചിത്രങ്ങളിലും ഷീൽഡുകളിലും കൈവിരലുകളോടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ആദ്യമായി 19 വയസ്സിൽ നാട്ടിലെ ചെറിയൊരു ട്രാക്കിൽ യമഹമുടെ ബൈക്കുമായി മത്സരത്തിനിറങ്ങിയതു മുതൽ ഈയടുത്ത കാലത്ത് സൂപ്പർ ക്രോസ്സിൽ വിന്നറായി കപ്പുയർത്തി നില്ക്കുന്ന പിക്ചേഴ്സ് വരെയുണ്ട് ......... മത്സരങ്ങൾക്കു ലഭിച്ച ഷീൽഡുകളും പതക്കങ്ങളും കപ്പുകളും കൊണ്ട് ചുവരിന് ഒരു ഭാഗം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഈ ഇരുപത്തിയേഴു വയസ്സിലും പത്തു വയസ്സുകാരൻ്റെ ആകാംക്ഷയോടെ ഫ്രെഡ്ഡി അതെല്ലാം തൊട്ടു നോക്കി കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. ചേട്ടായി....... ഫ്രെഡ്ഡി.തിരിഞ്ഞു നോക്കിയതും റഹാൻ......... ഫ്രെഡ്ഡിയുടെ അപ്പൻ ഫ്രാൻസിസിൻ്റെ അനിയൻ ഫിലിപ്പിൻ്റെ മകൻ........ ഇരുപത്തിനാലു വയസ്സുള്ള ചുറുചുറുക്കുള്ള ചെറുപ്പക്കാരൻ...... കുസൃതിയും കുറുമ്പും നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ....... ടെസ്സ അടിപൊളിയല്ലേ..... ചേട്ടായി ഒന്നു നോക്കിയാലോ........ ആണോ ....... അത്രയ്ക്ക് അടിപൊളിയാണോ ഫിലിപ്പിനു വേണ്ടി ഒന്നു നോക്കിയാലോ ഫ്രെഡ്ഡി അരിശത്തോടെ പറഞ്ഞു. സന്തോഷമായി ചേട്ടായി .....അപ്പനു വിളി കേൾക്കെണ്ട വല്ല ആവശ്യമുണ്ടായിരുന്നോ എനിക്ക്....... റഹാൻ തല ചൊറിഞ്ഞോണ്ട് ആത്മഗതിച്ചു. ഫ്രെഡ്ഡിയുടെ മനസ്സിൽ ഒരുത്തിയും ഇല്ല. അങ്ങനെയൊരാളും വേണ്ട എൻ്റെ മനസ്സിൽ അങ്ങ് സൗദി അറേബ്യയുടെ മണലാരണ്യങ്ങളിൽ പൊടി പാറിക്കൊണ്ട് ....... ഞാൻ താണ്ടുന്ന എൻ്റെ സ്വപ്നം ഇന്ത്യൻ പതാകയുമേന്തി നില്ക്കുന്ന നിമിഷം ഞാനാ സ്വപ്നത്തിൽ എത്താൻ കാതങ്ങളോളം സഞ്ചരിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു...... എൻ്റെ മനസ്സിനെയും ശരീരത്തേയും കഠിനമായ പരിശീലനത്തിലൂടെ....... ട്രാക്കിൻ്റെ വരുതിയിലെത്തിക്കണം. നിതാന്ത പരിശ്രമങ്ങൾ ........ വീട്ടുവീഴ്ചയില്ലാത്ത പരിശീലനങ്ങൾ ........ മരണത്തെപ്പോലും മുഖാമുഖം കാണുന്ന നിമിഷങ്ങൾ...... !! ഇതിനിടയൽ കൂടെ ഒരു പെണ്ണ്...... ബെല്ലും ബ്രേക്കുമില്ലാത്ത ഒരു പോക്കാ എൻ്റേത്...... കൂടെ ഒരാളുണ്ടായാൽ....... അതൊന്നും ശരിയാകില്ല...... അതൊന്നും എൻ്റെ ചിന്തയിൽ കൂടി ഇല്ല.......!! അമ്മയെ എന്നെ കാണുന്നില്ലെന്ന് പരാതിയാണ് .... ഇനി ഒരാളുടെ കൂടീ പരാതി താങ്ങാൻ വയ്യ..... റൈഡർ സന്യാസിയാകാനുള്ള പുറപ്പാടാണ്....... അല്ലേ റഹാൻ ചിരിച്ചോണ്ട് ചോദിച്ചു. സന്യാസി കൊള്ളാല്ലോടാ...... ചെക്കാ ഫ്രെഡ്ഡി അവനെ നോക്കി ചിരിച്ചു.....!! റഹാൻ ഫ്രെഡ്ഡിയെ ഒന്നു നോക്കി...... ജിമ്മിലും ട്രാക്കിലെയും കഠിന പരിശ്രമത്തിലൂടെ ഉരുക്കിയെടുത്ത ഫിറ്റ് ബോഡി ...... ഏതൊരു പെണ്ണും കൊതിച്ചു പോകുന്ന ആകാര സൗഷ്ടവം....... കുസൃതി കണ്ണുകൾ..... എങ്കിലും ഗൗരവമായ ഭാവം....!! എൻ്റമ്മോ...... റഹാൻ സ്വന്തം ശരീരത്തിലേക്ക് നോക്കി അയ്യേ ..... ചളുക്കാ പുളുക്കാനുള്ള ബോഡി....... എന്തൊരു ദാരിദ്രൃം..... സ്വന്തം ശരീരത്തിൽ നോക്കി നെടുവീർപ്പെട്ടു.......!! എന്തോന്നാടെ ഈ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നെ ഫ്രെഡ്ഡി അവനെയൊന്നു കൂർപ്പിച്ചു നോക്കി...... പറഞ്ഞിട്ട് എന്തു കാര്യം ....... ആനയ്ക്ക് അതിൻ്റ വലിപ്പം അറിയില്ലല്ലോ...... റഹാൻ കുറുമ്പോടെ പറഞ്ഞു........ ചേട്ടായിക്ക് ആരോടും പ്രണയം തോന്നിയിട്ടില്ലെ ..... പെട്ടെന്ന് റഹാൻ ചോദിച്ചു. പ്രണയം...... അല്ലേ..... ഫ്രെഡ്ഡി ഒന്നു ചിരിച്ചു. ഉണ്ടല്ലോ...... ചിലതിനോടെല്ലാം പ്രണയമാണ്....... ഡിസംബർ മാസത്തിലെ മഞ്ഞുമൂടിയ പ്രഭാതത്തോട്....... രാത്രിയിൽ പെയ്യുന്ന മഴയോട്....... ഇരമ്പിയാർക്കുന്ന കടലിനോട്....... പച്ചപരവതാനി വിരിച്ച വയലിനോട്...... നീഗൂഢവും നിശബ്ദമുമായി വൃക്ഷങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞു നില്ക്കുന്ന വനങ്ങളോട് കാട്ടരുവികളോട് തലയുയർത്തിത്തി നില്ക്കുന്ന കൊടുമുടികളോട്..... അതിലേറെ പ്രണയം ചീറിപ്പായുന്ന റേസിങ് മ്പൈക്കുകളോട് വേഗത്തിനോട് സാഹസികതയോട് ചിറിപ്പായുന്ന ബൈക്കുകൾ ഞെരിച്ചമർത്തുന്ന റേസിങ് ട്രാക്കുകളോട് ഓരോ മത്സരങ്ങളോടും പ്രണയമാണ് അവസാനിക്കാത്ത പ്രണയം ആ..... ബെസ്റ്റ് ..... ആരോട് എന്താ ചോദിച്ചത്........ ആകെ........ ഗ്യാസ് പോയ അവസ്ഥയിൽ റഹാൻ കിളികളെയെല്ലാം തിരിച്ചുവിളിക്കാൻ പോലും കഴിയാതെ നിന്നു.......!! ടാ..... പൊട്ടാ..... എന്തോന്നാ മിഴിച്ചു നില്ക്കുന്നെ.......?? എന്നതാ...... ഇവിടെ നടന്നത് ....... ഞാനെന്താ ഇവിടെ........ റഹാൻ സ്വന്തം തലയ്ക്കു തട്ടി...... വന്ന കിളികളെയെല്ലാം വേഗം കൂട്ടീലാക്കി.....!! എനിക്ക് നിങ്ങളൊക്കെയില്ലേ അതുമതി...... റഹാനെ ചേർത്തു പിടിച്ചു കൊണ്ട് ഫ്രെഡ്ഡി പറഞ്ഞു.....!! ടാ കൊച്ചനേ...... ആലിക്കൊച്ച് മുടിഞ്ഞ അരിശത്തിലാ എനിക്കാണേൽ നാളെ വെളുപ്പിനെ പോകണം ...... നീ എങ്ങനെയെങ്കിലും ഹെൽപ്പെടാ..... അതിൻ്റെ കണ്ണുനീരു കണ്ടോണ്ട് പോകാൻ മനസ്സ് വരില്ലെടാ...... ഫ്രെഡ്ഡിയുടെ ശബ്ദമൊന്നിടറി........ ചേട്ടായി വിഷമിക്കേണ്ട നമ്മുക്ക് ശരിയാക്കാമെന്നേ......!! ഡിന്നറിനായി വർഗ്ഗീസ് മാപ്പിളയും...... മക്കളായ ഫ്രാൻസിസും ഫിലിപ്പും എത്തി...... അവനെന്തിയേ ഇവിടുത്തെ പോക്കിരി...... കുഞ്ഞുമോനേ ....... വാടാ ചെക്കാ കഴിക്കുന്ന സമയമായിട്ടും അവിടെ എന്തെടുക്കുകയാ വർഗ്ഗീസ് മാപ്പിള ഫ്രെഡ്ഡിയുടെ റൂമിലേക്ക് നോക്കി വിളിച്ചു. ഞാനിവിടുണ്ടേ........ ഫ്രെഡ്ഡി റെഹാനുമായി അങ്ങോട്ടെത്തി കഴിക്കാനിരുന്നു. ലിസിമ്മാ പോരട്ടെ എൻ്റെ സ്പെഷ്യൽ ....... ഈ ചെക്കനെ കൊണ്ടു തോറ്റു ആലി ചേട്ടത്തി...... ലിസി ചിരിച്ചോണ്ട് .... ഫ്രെഡ്ഡിക്കുള്ള ചപ്പാത്തിയും വെജിറ്റബിൾ കറിയും ഹാഫ് ബോയിൽഡ് മുട്ടയും എടുത്തിട്ടു വന്നു......!! അതും ആസ്വദിച്ച് കഴിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു..... അപ്പാപ്പാ ...... കുഞ്ഞു മോൻ നാളെ നാടുവിടുകയാ കേട്ടോ...... അതു കേട്ടതും എല്ലാവരും നിശബ്ദരായി....... ഫ്രെഡ്ഡി നോക്കിയപ്പോൾ അപ്പനും റഹാനു മൊഴികെയുള്ള മുഖങ്ങളിലെല്ലാം സങ്കടം...... അപ്പനെ ഉറ്റുനോക്കിയപ്പോൾ...... ഫ്രാൻസിസ് അവനെ കണ്ണടച്ചു കാണിച്ചു....... എങ്ങോട്ടാ കുഞ്ഞുമോനേ ഇത്തവണ...... എളേപ്പൻ ഫ്രാൻസിസ് ചോദിച്ചു. കുറച്ചു ദൂരെ....... വനാതിർത്തിയോട് ചേർന്നുള്ള കൊച്ചുഗ്രാമം...... കളരികൾക്കും ആയോധന കലകൾക്കും പേരുകേട്ട കാളിപുരം....!! അവിടെ ആയോധന കലകൾക്ക് അഗ്രഗണ്യനായ ഗുരുവുണ്ട് അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ അടുത്തു കുറച്ചു കാലം വിദ്യകളൊക്കെ അഭ്യസിക്കണം...... അടുത്ത വർഷം സൗദി അറേബ്യയിൽ നടക്കുന്ന സൂപ്പർ ക്രോസ്സിൽ വിജയിക്കാൻ അത് വളരെ ഉപകരിക്കും...... കോച്ചിൻ്റെ നിർദ്ധേശമാണ്........!! ആലിയാമ്മ മുഖം വീർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നതു കണ്ടതും റഹാൻ ചിരിച്ചു. ആലിമ്മാ........ ചേട്ടായി പോയിട്ടു വരട്ടെ....... വേറെ രാജ്യത്തെങ്ങുമല്ലല്ലോ നമ്മുടെ കൊച്ചു കേരളത്തിൽ തന്നെയല്ലേ ....... ആലിമ്മ നോക്കിക്കോ ഏതേലും ഉശിരുള്ള പെങ്കൊച്ച് ഈ കൊല കൊമ്പനെ...... വാരിക്കുഴിയില് വീഴ്ത്തും........ അതു കേട്ടും ആലിയാമ്മയുടെ മുഖത്തൊരു തെളിച്ചം വന്നു. എന്നാലൊരു മുഖം റഹാനെ അരിഞ്ഞ് അച്ചാറിടാൻ പാകത്തിൽ ചുവന്നിരുന്നു........!! ആലിമ്മ നോക്കിക്കോ ഏതേലും ഉശിരുള്ള പെങ്കൊച്ച് ഈ കൊല കൊമ്പനെ...... വാരിക്കുഴിയില് വീഴ്ത്തും........ അതു കേട്ടും ആലിയാമ്മയുടെ മുഖത്തൊരു തെളിച്ചം വന്നു. എന്നാലൊരു മുഖം റഹാനെ അരിഞ്ഞ് അച്ചാറിടാൻ പാകത്തിൽ ചുവന്നിരുന്നു.......!! റഹാൻ ഫ്രെഡ്ഡിയെ നോക്കിയതും ...... ചെക്കനവിടെ മസിലൊക്കെ വിറപ്പിച്ച് ഇങ്ങനെ ചപ്പാത്തിയിൽ ബലം പിടിക്കുകയാ ..... റഹാൻ പതിയെ എഴുന്നേറ്റ് ഒറ്റോട്ടം സ്റ്റെയർ കയറി മുകളിലോട്ട്.....!! ടാ..... കൈ കഴുകീട്ട് പോടാ ഫിലിപ്പ് പറഞ്ഞതും ഇനിയവിടെ നിന്നാൽ ഒരിക്കലും കഴുകാൻ കൈയ്യുണ്ടാവില്ല അപ്പാ..... പറഞ്ഞതും റൂമിലേക്കോടി വാതിലടച്ചിരുന്നു അവൻ...... അവൻ്റെ പരാക്രമം കണ്ട് എല്ലാവരും ചിരിച്ചു. അത്താഴമൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് ഫ്രെഡ്ഡി കിടക്കാനായി പോയി.....!! പുലർച്ചെ 4.30 ആയി........ അറപ്പുരയ്ക്കൽ മാളിക നിയോൺ ബൾബിൻ്റെ പ്രകാശത്തിൽ കുളിച്ചു നിന്നു ....... ഫ്രെഡ്ഡി ....... തൻ്റെ ലഗേജുമായി താഴേക്ക് ഇറങ്ങി....... അവൻ താഴേക്കിറങ്ങുന്നതും നോക്കി ആലിയാമ്മയും ഫ്രാൻസിനും ലിവിങ് ഏരിയയിൽ കാത്തു നിന്നു...... അപ്പാ....... ന്നാ പിന്നെ ...... വിണ്ടും പാക്കലാം ആലിക്കുട്ടി....... Love u ഫ്രെഡ്ഡി അവരെ ചേർത്തു പിടിച്ച് നെറ്റിയിൽ മുത്തി...... ടാ...... കള്ള തിരുമാലി പോയേച്ചും വെക്കം വന്നേക്കണം....... അതു പിന്നെ അങ്ങനല്ലിയോ....... എൻ്റെ ആലിക്കുട്ടി ഫ്രെഡ്ഢിയെ കാണാനാഗ്രഹിക്കുമ്പോഴേ നമ്മളരികിൽ ഉണ്ടാകില്ലേ...... ഫ്രെഡ്ഡി കുസൃതിയോടെ തൻ്റെ ജിപ്സിയിൽ കയറി ഓടിച്ചു പോയി........ ഫ്രാൻസിസ്....... കണ്ണു തുടയ്ക്കുന്നതു കണ്ടതും ആലി കൊച്ചിനും നൊന്തു....... എന്നതാ അച്ചായാ ഇത് ........ ആലികൊച്ച് വേദനയോടെ ചോദിച്ചു........ എൻ്റെ തെമ്മാടിയെ കണ്ടു കൊതി തീർന്നില്ല......" നിങ്ങൾക്കല്ലായിരുന്നോ എനക്കേട് മോൻ ലോകം കീഴടക്കിയേച്ചും വരട്ടേന്നും പറഞ്ഞ് ആ ചെറുക്കനെല്ലാത്തിനും പിരി കേറ്റി വിട്ടേച്ച് ഇപ്പോ ഇരുന്നു മോങ്ങുന്നു.....!! പോട്ടെടി അവൻ അവൻ്റെ സ്വപ്നങ്ങളെല്ലാം സാക്ഷാത്കരിച്ചിട്ടു വരട്ടെ......." അറപ്പുരയ്ക്കലിൻ്റെ വിശാലമായ കോർട്ടിയാഡിൽ നിന്ന് മെയിൻ ഗേറ്റ് വഴി....... റോഡിലേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോഴും ഫ്രെഡ്ഡിയുടെ കണ്ണുകൾ ഈറനണിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.......!! ഒറ്റയ്ക്കൂള്ള യാത്ര...... അങ്ങനെ വേണമെന്നൊരു തോന്നൽ അതു കൊണ്ടാണ് ഉറ്റ സുഹൃത്തായ ആൽവിനെപ്പോലും ഒപ്പം കൂട്ടാത്തത്. കോച്ച് അജയഘോഷ് പറഞ്ഞു തന്നൊരു വിവരണം മാത്രമേയുള്ളു ആ നാടിനേക്കുറിച്ച്........ വനാതിർത്തിയോടു ചേർന്നുള്ള ഒരു ഗ്രാമം പരിഷ്കൃത ലോകം എത്തി നോക്കാത്തൊരിടം...... പ്രത്യേക ആചാരങ്ങളും അനുഷ്ടാനങ്ങളും അനുവർത്തികുന്ന ഒരു ഊര്...... മന്ദാകിനിപ്പുഴയും ഊരിലെ കാളിയുടെ ക്ഷേത്രം...... ആയോധനകലകളിൽ അഗ്രഗണ്യനായ യദു ശർമ്മൻ...... ഇത്രയുമേ അജയഘോഷിൽ നിന്നു കിട്ടിയ വിവരങ്ങൾ.....!! "മ്മ്മ്.... ബാക്കിയൊക്കെ അവിടെ ചെന്നിട്ട് അറിയാം..." ജിപ്സി കുറേ ദൂരം താണ്ടി..... സൂര്യൻ കത്തിക്കയറുന്നു. ഉച്ച സമയം ആയിരിക്കുന്നു. നാളെ വൈകുന്നേരത്തോടെ കാളിപുരത്ത് എത്തുകയുള്ളു. വിശപ്പു തോന്നിയപ്പോൾ വണ്ടിയൊന്ന് ഒതുക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. ഫ്രെഡ്ഡി ചുറ്റുമൊന്നു നോക്കി..... ആൾത്തിരക്ക് കുറഞ്ഞൊരു കവലയിലാണവൻ...... വണ്ടി സൈഡാക്കി..... അതിൽ നിന്നിറങ്ങി ഒന്നു മൂരി നിവർത്തി.... റോഡരികിൽ പൊതു ടാപ്പ് കണ്ടതും അങ്ങോട്ടേക്ക് നടന്നു.മുഖത്ത് വെള്ളം വീണപ്പോൾ ഒരാശ്വാസം...... ആലിക്കുട്ടി എന്തൊക്കെയോ പൊതിഞ്ഞു കെട്ടിവെച്ചിട്ടുണ്ട്. ജിപ്സിയുടെ ബാക്കിൽ കുറേ സാമഗ്രികൾ കണ്ടതും... ഇതൊക്കെ എപ്പോ? വനാതിർത്തിയിലുള്ള ഗ്രാമത്തിലേക്കാണെന്നു പറഞ്ഞതു കൊണ്ടാവും പെട്ടെന്ന് കേടുവരാത്ത ഭക്ഷ്യസാധനങ്ങൾ, പൊടി വകകൾ ഉണക്കി വച്ച ഐറ്റമസ്. മിൽക്ക് പ്രൊഡക്ട്സ്.അങ്ങനെ പോകുന്നു..... വാഴയിലയിൽ പൊതിഞ്ഞ ചോറെടുത്ത് ജിപ്സിയിലിരുന്ന് കഴിച്ചു..... ചെമ്പാവരിച്ചോറും കുറച്ച് തൈരും ചമ്മത്തിയും ഉണക്കമീനും...... ഹെൽത്ത് കോൺഷ്യസ് കാരണം എല്ലാം ലളിതമായിട്ടാണ്...... ഫ്രെഡ്ഡിക്ക് ഫാസ്റ്റ്ഫുഡിനേക്കാളും വീട്ടിലെ ഭക്ഷണമാണ് ഇഷ്ടം....!! വീണ്ടും യാത്രയാരംഭിച്ചു. തനിച്ചുള്ള ഇത്രയും ലോങ്ങ് യാത്രയൊക്കെ വേറെ ആർക്കാണേലും ബോറായേനെ..... ഫ്രെഡ്ഡിക്ക് ഇതൊന്നും വിഷയമല്ല ഡ്രൈവിങ് എപ്പോഴും ലഹരിയാണ്. രാത്രിയായപ്പോൾ ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് ഒരു ലോഡ്ജിൽ താമസിച്ചു രാവിലെ വീണ്ടും യാത്ര തുടങ്ങി നഗരങ്ങളിൽ നിന്ന് ഗ്രാമത്തിലേക്ക് അവൻ്റെ ജിപ്സി ഓടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ചെറിയ അരുവികളും പാറക്കൂട്ടങ്ങളും പിന്നെ വലിയ മലനിരകൾ ദൂരെയായി കൊടുംകാട്...... ദുർഘടം പിടിച്ച മൺറോഡിലൂടെ വണ്ടി പൊയ്ക്കൊണ്ടിരുന്നു.ചെറിയൊരു അരുവിയെ കീറി മുറിച്ച് വണ്ടി ചെന്നത് നിന്നത് കാളിപുരം എന്നെഴുതിയ മഞ്ഞ ബോർഡിനടുത്താണ് ദൂരെയായി ജനസഞ്ചാരം ഉള്ളതായി ഫ്രെഡ്ഡിക്ക് തോന്നി...... അങ്ങോട്ടേക്ക് വണ്ടി നിർത്തി...... മൂന്നാല് ചെറിയ കടകൾ..... പക്ഷേ കുറച്ചു.... താഴെയായി ചന്തയാണെന്നു തോന്നുന്നു. അവിടെ തിരക്കുണ്ട്...... കവലയുടെ ഒത്ത നടുക്കായി പടർന്നു പന്തലിച്ച അരയാൽ നില്‌കൂന്നു. ചുറ്റും തറ കെട്ടിയിട്ടിട്ടുണ്ട്. അതിൽ രണ്ട് വൃദ്ധർ ഇരിക്കുന്നു. കുറേ കൂടിലുകൾ അടുത്തടുത്തായി കാണാം...... ഫ്രെഡ്ഡി പതിയെ ആ ചെറിയ കടയിലേക്ക് നീങ്ങി. പലചരക്ക് കടയാണ്.കടയിൽ വന്ന സ്ത്രികൾക്ക് എന്തൊക്കെയോ എടുത്ത് കൊടുക്കുകയാണ്. ""അതേ ചേട്ടാ.... ഞാൻ കുറച്ച് ദൂരേന്നാണേ.... ഈ കളരിഗുരുക്കൾ യദുശർമ്മ......?? "ഓ...... അയ്യാവേ തിരക്കിയാണോ മൺറോഡ് ചൂണ്ടിക്കാട്ടി അയാൾ പറഞ്ഞു......ദാ......ഈ വഴി പോയി ഒരു വളവ് അകലെ കാളീക്ഷേത്രമുണ്ട് അതിന് പുറകിലാണ് കളരിത്തറ......" ഫ്രെഡ്ഢി കടക്കാരനോട് നന്ദി പറഞ്ഞ് അവിടേക്ക് തിരിച്ചു. ചുറ്റും കാടാൽ തീർത്തൊരു ഗ്രാമം പ്രകൃതി രമണിയതയിൽ പൂത്തുലഞ്ഞു നില്ക്കൊന്നിരിടം കാട്ടുപൂക്കളിൻ്റെ സൗരഭ്യം..... മന്ദാകിനിപ്പുഴ നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞൊഴുകുന്നു...... ഏകദേശം നാനൂറ് കുടുംബങ്ങളോളം ഇവിടെ താമസിക്കുന്നു. അധികം പരിഷ്കാരങ്ങളൊന്നും കടന്നു കൂടിയിട്ടില്ല. വളവു തിരിഞ്ഞതും ത്രിശൂലവും ഒറ്റക്കൽ സ്തൂപവും കണ്ടു...... കരങ്കല്ലിൽ തീർത്ത ചെറിയൊരു ക്ഷേത്രം ഒറ്റക്കല്ലിൽ തീർത്ത കാളി വിഗ്രഹം.....!! ഫ്രെഡ്ഡി ജീപ്പ് പടുകൂറ്റൻ വേപ്പിൻ മരത്തിന് മുന്നിൽ നിർത്തി. ഇറങ്ങി പതിയെ നടന്നു. മൺ റോഡിലൂടെ കാളവണ്ടി പോകുന്നു. നിറയെ പച്ചക്കറിയുമായി...... അവിടമാകെ കാപ്പിപ്പൂവിൻ്റെ മണം നിറഞ്ഞു നില്ക്കുന്നു...... മൺ റോഡിനപ്പുറം കാപ്പിത്തോട്ടമാണ്...... വെൺമ നിറഞ്ഞ പൂക്കളാൽ പൂത്തുലഞ്ഞു നില്ക്കുന്നു. കാളി ക്ഷേത്രത്തിനു ചുറ്റും ഇരുളു മൂടീയതു പോലേ നിഗൂഡതകൾ നിറഞ്ഞിടമായി തോന്നി. അകത്തുനിന്നും ജപമന്ത്രങ്ങൾ ഉച്ചത്തിൽ കേൾക്കാം "ഓം കാളീം മേഘസമപ്രഭാം ത്രിനയനാംവേതാളകണ്ഠസ്ഥിതാംഖഡ്ഗം ഖേട കപാല ദാരിക ശിരഃ കൃത്വാകരാഗ്രേഷു ച ഭൂതപ്രേതപിശാചമാതൃസവിതാംമുണ്ഡസ്രജാലംകൃതാം വന്ദേ ദുഷ്ടമസൂരികാദിവിപദാം സംഹാരിണീമീശ്വരീം" ക്ഷേത്രത്തിന് അരികിലായി കൂറ്റൻ വൃക്ഷങ്ങളാലും.....വള്ളിപ്പടർപ്പുകളാലും നിറഞ്ഞ കാവ്...... അതിൽ മാനംമുട്ടെ വളർന്നൊരു വൃക്ഷത്തിൽ ചുവന്ന പട്ടു ചുറ്റിയിരിക്കുന്നു........ രക്തവർണ്ണമാർന്ന കുങ്കുമവും മഞ്ഞൾപ്പൊടിയും..... മരത്തിനു ചുറ്റും കൂടി കിടക്കുന്നു. റോഡരികിൽ നിന്ന് ഇതൊക്കെ വീക്ഷിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന കാവി പുതച്ചൊരാൾ കാറ്റു പോലവൻ്റെയടുത്തെത്തി..... 📖 കഥയുടെ ബാക്കി ഭാഗങ്ങൾ ഇവിടെ വായിക്കാം: 👉 https://share.aksharathalukal.in/s/52663/view വായിച്ചിട്ട് അഭിപ്രായം പറയണേ 🥰 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ

"ഒന്നു പതുക്കെ കഴിക്കന്റെ കുഞ്ഞീ നീ... എന്തിനാ ഇത്ര ധൃതി..? കല്ലിൽ നിന്നെടുത്ത ദോശ കാസറോളിലേക്കിടുന്നതിനു മുമ്പുതന്നെ ചട്ടുകത്തിൽ നിന്നെടുത്ത് പ്ലേറ്റിലേക്കിട്ടു ഊതിചൂടാറ്റി കഴിക്കുന്നവളെ ഒരു നേർത്ത ചിരിയോടെ ശാസിച്ചു ദേവിയമ്മ.. അമ്മയുടെ ചിരിയും ചോദ്യവും കണ്ടതും അവരെയൊന്ന് കൂർപ്പിച്ചു നോക്കി പ്ലേറ്റിലെ ദോശ അങ്ങനെയേ ചുരുട്ടി വായിലേക്ക് വെച്ചു കുഞ്ഞിയെന്ന കൃഷ്ണ... "ചായയും കൂടി എടുത്ത് അതിന്റെയൊപ്പം കുടിയ്ക്കെടീ മോളെ... ഇല്ലേൽ ചങ്കേൽകെട്ടും... പിന്നെയീ ഓട്ടം കൊണ്ടൊന്നും ഒരു കാര്യവുമുണ്ടാവില്ല.... ചത്തുപോവൂടീ... പറഞ്ഞില്ലെന്നു വേണ്ട ട്ടോ... " വായിൽ നിറച്ച ദോശയുമായ് തന്നെ നോക്കി കണ്ണുതുറുപ്പിക്കുന്നവളെ ഒന്നുകൂടി കളിയാക്കി ദേവിയമ്മ ഗ്യാസ് ഓഫാക്കി അവളുടെ ലഞ്ചു ബോക്സെടുത്ത് ഡൈനിംഗ് ഹാളിലെ ടേബിളിൽ കൊണ്ടു വെച്ചു... "ഉച്ചയ്ക്ക് കഴിക്കാനുള്ളതാണ് ട്ടോ... അല്ലാതെ വൈകുന്നേരം ഇങ്ങോട്ടു തന്നെ തിരിച്ചു കൊണ്ടുവന്ന് കാടിവെള്ളത്തിലിടാനുള്ളതല്ല... അതിനുള്ളത് ഇവിടെയുണ്ട്... നീ കൊണ്ടുവരണ്ട.." ഒരു ചിരിയോടെ തന്റെ പുറകെ ലഞ്ചു ബോക്സും എടുത്തു വരുന്നവളെ നോക്കി ശബ്ദം കടുപ്പിച്ചു അവർ.. ഓ.... ബ്രാ...,,,, വലം കൈ കൊണ്ട് വായൊന്ന് പൊത്തി പിടിച്ച് അമ്മയെ കളിയാക്കും വിധം നടുവൊന്ന് കുനിച്ച് വണങ്ങി നിന്ന് കൃഷ്ണ പറഞ്ഞതും ഉറക്കെയൊരു പൊട്ടിച്ചിരിയുയർന്നവിടെ ... " കണ്ടില്ലല്ലോ ...കണ്ടില്ലല്ലോന്ന് മനസ്സിൽ കരുതിയതേയുള്ളു... അപ്പോഴേക്കും വന്നല്ലോ ദേവിഅമ്മയുടെ ബംഗാളി...." കൃഷ്ണയെ നോക്കി കളിയാക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ദേവിയമ്മയോട് തോൾ ചാരി നിൽക്കുന്ന നിസാമിനെ നന്നായൊന്ന് പുച്ഛിച്ചു കൃഷ്ണ.. "അതേ ടീ കുഞ്ഞീ... ഞാനെന്റെ ദേവിയമ്മയുടെ ബംഗാളി തന്നെയാണ്.. അതു സമ്മതിക്കാൻ എനിയ്ക്കൊരു മടിയുമില്ല.. ഇതെന്റെ ദേവിയമ്മ തന്നെയാണ്...." കൃഷ്ണയോട് കെറിവിച്ചതു പോലെ പറഞ്ഞ് നിസ്സാം ദേവിയമ്മയുടെ വലം ചുമലിൽ തന്റെ താടിയമർത്തി അവരോടു കൂടുതൽ ചേർന്നു നിന്നതും അവന്റെ ഇടുപ്പിൽ അവനു നോവും വിധം നന്നായൊന്ന് നുള്ളി കൃഷ്ണ " യ്യോ....ന്റെ ഉമ്മച്ചിയേ.... ഊ.... വേദനയിൽ തുള്ളി ഉറക്കെ വിളിച്ചു പോയ് നിസ്സാം... "അദ്ദാണ് മോനെ നിസ്സാമേ കാര്യം.. വേദനിച്ചപ്പോൾ എന്റെ മോൻ വിളിച്ചത് ദേവിയമ്മേന്നല്ലല്ലോ.... ?ന്റെ ഉമ്മച്ചിയേന്നല്ലേ... ? അതായത് ഉത്തമാ ഇതെന്റെ അമ്മ... ശ്രീദേവി എന്ന ദേവിയമ്മ ... നിങ്ങളുടെ അമ്മ ദേ ഇവിടുന്ന് രണ്ടു വളവ് കഴിഞ്ഞ് ഉള്ളൊരു വീട്ടിലുണ്ട്... സുറുമി എന്ന പേരൊക്കെയായ് നല്ല സുറുമയിട്ടെഴുതിയ കണ്ണൊക്കെയായിട്ട്... മനസ്സിലായോ...കുട്ടിയ്ക്ക്? നുള്ളു കിട്ടിയിടത്ത് അമർത്തി തടവുന്ന നിസ്സാമിനെ കൊതി കെറുവോടെ നോക്കി പറഞ്ഞവൾ തന്റെ ബാഗെടുത്തതിലേക്ക് ലഞ്ചു ബോക്സും വാട്ടർബോട്ടിലും ശ്രദ്ധയോടെ എടുത്തു വെച്ചു.. "നീയ്യീ... ചെയ്തതിനും ഇപ്പോ പറഞ്ഞതിനും എനിയ്ക്കും അറിയാം തിരിച്ചു കാട്ടാനും പറയാനുമെല്ലാം പക്ഷെ ഞാനത് ചെയ്യാത്തത്..... "ഞാൻ നിന്റെ എല്ലാം ആയതു കൊണ്ടാണെന്നല്ലേ പറയാൻ വരുന്നത്... പറയണ്ട... കേട്ടുകേട്ടു എനിയ്ക്ക് ശീലമായ്.. എന്റെ ചെവിയ്ക്കും... സോറി ചക്കരേ.. ലവ് യൂ ടാ ഇക്കാ... നീയെന്റെ കുഞ്ഞിക്ക അല്ലേടാ ഇക്കാ..." നിസ്സാമിനെ പറയാൻ സമ്മതിക്കാതെ അവനരികിലേക്ക് ചെന്നവന്റെ താടിയിലൊന്ന് തൊട്ടവൾ ഏറെ കലർന്നൊരു കൊഞ്ചലോടെ പറഞ്ഞതും നിസ്സാം നിറഞ്ഞ സന്തോഷത്തോടവളെ നോക്കി നിന്നു... "അപ്പോ രണ്ടാളോടും കൂടി വൈകിട്ടു വന്നിട്ടു കാണാം... ഉള്ള വെയിലൊക്കെ കൊണ്ട് പറമ്പിലൂടെ വല്ലാതെ നടക്കണ്ട രണ്ടാളും.. സർക്കാരിനു കൊണ്ടുപോവാനുള്ള ഭൂമിയാണ്.. മറക്കണ്ട അമ്മയും മോനുമത് പറമ്പിൽപണിയാൻ ഇറങ്ങുമ്പോൾ... ബൈ... എന്നാൽ... ദേവിയമ്മയുടെ കവിളിലായ് ചുണ്ടു ചേർത്ത് നിസ്സാമിനെ നോക്കിയൊന്ന് കൈ വീശി പറഞ്ഞവൾ പടികളിറങ്ങി ചെരുപ്പിടുന്നത് നോക്കി നിന്നു നിസ്സാം അമ്മയും... "ഒരു ഓൾ ത ബെസ്റ്റൊക്കെ പറയാട്ടോ രണ്ടാൾക്കും... " ഒന്നും മിണ്ടാതെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്നവരെ പരിഭവത്തോടെ നോക്കിയവൾ പറഞ്ഞതും മുഖത്തോടു മുഖം നോക്കി പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു നിസാമും ദേവി അമ്മയും... അതു കണ്ടതും അവരോടുള്ള പരിഭവത്താൽ വീർത്തു കൃഷ്ണയുടെ കവിളുകൾ.. "എന്തിനാണ് കുഞ്ഞിയേ ... ഞങ്ങളുടെ ഒരു ഓൾ ത ബെസ്റ്റ് ഞങ്ങൾ വെറുതെ പാഴാക്കുന്നത്... ? കുറെ പാഴാക്കി ഞങ്ങള്.. ഇനി ഇല്ല ... പൊന്നുമോള് ചെല്ല്....ചെന്നാദ്യം ആ പാവം ചെക്കനെ കുപ്പിയിലാക്.. എന്നിട്ടേ ഞങ്ങളിനി ഈ കാര്യത്തിലെന്തെങ്കിലും പറയാൻ വാ തുറക്കൂ... അല്ലേടാ മോനെ...? പരിഭവത്തോടെ നോക്കുന്നവളെ വാശിയേറ്റുന്നൊരു സംസാരമാണ് ദേവിയമ്മയുടെ... "കാനറാ ബാങ്കിൽ അഞ്ചക്ക ശബളത്തിൽ ജോലി ചെയ്യുന്നൊരു കൃഷി വികസന ഓഫീസറുടെ ഒരവസ്ഥയേ ... പ്രേമിക്കുന്ന ചെക്കന്റെ മുഖത്തു നോക്കി പ്രണയം പറയാൻ ധൈര്യമില്ലാത്തവളാണ് നമ്മളെ കയറി ഭരിക്കുന്നത്.. എന്തായാലും ചോദിച്ചതല്ലേ ഇരിക്കട്ടെ ഞങ്ങളുടെ വകയൊരു ഓൾ ത ബെസ്റ്റ് അല്ലേ ദേവിമ്മേ..." അവളിലെ വാശിയേറ്റി നിസ്സാമും... അമ്മയുടെയും നിസ്സാമിന്റെയും സംസാരമെന്തിനാണെന്ന തിരിച്ചറിവോടെ അവരെ നോക്കി നന്നായൊന്ന് ചിരിച്ച് ബാഗുമെടുത്ത് ധൃതിയിൽ ഗേറ്റു കടന്നു കൃഷ്ണ... പ്രേമിക്കുന്ന ചെറുക്കൻ... നടക്കുന്നതിനിടയിൽ തന്നത്താൻ പറയുമ്പോൾ അത്രയും മനോഹരമായ ഒരു ചിരിയുണ്ടവളുടെ ചൊടിയിൽ... "എന്റെ പൊന്നു ചെക്കാ.. നീയിന്നെങ്കിലും എന്നെയൊന്ന് നോക്കുമോടാ... നിന്റെ ഒരു ചിരി കിട്ടുമെന്ന പ്രതീക്ഷയൊക്കെ എന്നേ പോയെടാ ചെറുക്കാ... ഇപ്പോ ഒരു നോട്ടം കിട്ടിയാൽ മതിന്നായ്... " തന്നത്താൻ പറയുന്നതിനൊപ്പം വേഗത്തിൽ നടന്നവൾ... ഈ പോവുന്ന കൃഷ്ണയാണ് നമ്മുടെ നായിക..അമ്മയും അച്ഛനും ഏട്ടനുമാണ് കൃഷ്ണയ്ക്ക് ഉള്ളതെങ്കിലും ഇപ്പോൾ അവളും അവളുടെ അമ്മ ശ്രീദേവിയും മാത്രമാണ് ഒരുമിച്ച്.. കൃഷ്ണയ്ക്ക് പത്തു വയസ്സുള്ളപ്പോഴാണ് കൃഷ്ണയുടെ അച്ഛൻ കരുണൻ അയാളുടെ ഓഫീസിലെ തന്നെയൊരു സ്ത്രീയുമായ് പ്രണയത്തിലാവുന്നത്... അവരൊന്നിച്ച് ജീവിക്കുന്നതിനു വേണ്ടി ദേവി അമ്മയോട് അയാൾ ഡിവോഴ്‌സ് ആവശ്യപ്പെടുന്നതും അവളുടെ ആ പത്തു വയസ്സിലാണ്... യാതൊരു വിസ്സമ്മതവും പറയാതെ കൃഷ്ണയുടെ അച്ഛൻ കരുണന്റെ ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് പടിയിറങ്ങി ദേവിഅമ്മ കൃഷ്ണയേയും കൂട്ടി... കൃഷ്ണയുടെ ചേട്ടൻ കിഷോർ ,അന്നവന് പതിമൂന്നു വയസ്സാണ്... അമ്മയെക്കാളധികം അവൻ സ്നേഹിച്ചത് അവന്റെ അച്ഛനെയും അച്ഛൻ നൽകുന്ന സുഖ സൗകര്യങ്ങളെയുമാണ്.. അമ്മ വെറുമൊരു ഗ്രാമവാസിയാണവന്... അതു കൊണ്ടു തന്നെ അച്ഛനും അമ്മയും പിരിഞ്ഞു താമസം തുടങ്ങിയപ്പോൾ അവൻ അച്ഛനൊപ്പം നിന്നു... അവനെ കാണാൻ വല്ലാത്ത ആഗ്രഹം തോന്നുന്ന ദിവസങ്ങളിൽ കൃഷ്ണയെയും കൂട്ടി ദേവി അമ്മ അവന്റെ സ്കൂളിൽ ചെന്നവനെ കാണും... അങ്ങനെയൊരുനാൾ കാണാൻ ചെന്നപ്പോഴാണ് അവൻ ദേവി അമ്മയോട് പറഞ്ഞത് ഇനിയവനെ കാണാൻ ചെല്ലരുതെന്ന്...അവനാഗ്രഹിക്കുന്നില്ല അവരെ കാണാനും അവരുടെ മകനായ് അറിയപ്പെടാനുമെന്ന്... അവനിഷ്ടം അച്ഛന്റെ രണ്ടാം ഭാര്യ നീതയുടെ പേരിൽ, അവരുടെ മകനായ് അറിയപ്പെടാനാണെന്നവൻ പറഞ്ഞ നിമിഷം അവസാനിപ്പിച്ചു ദേവിയമ്മഅവനെ തേടിയുള്ള പോക്ക് വരവുകൾ ... ഇതവരുടെ കഥയാണ് ട്ടോ ...പരസ്പരം അത്രത്തോളം മനസ്സിലാക്കുന്ന ഒരമ്മയുടെയും മകളുടെയും കഥ...പിന്നെ ആ മകളുടെ മനസ്സ് കീഴടക്കിയ ഒരു ചെറുപ്പക്കാരന്റെ, അതെ ചെറുപ്പക്കാരൻ തന്നെയാണ് അവളെക്കാൾ പ്രായത്തിൽ ഇളയവൻ തന്നെയാണ് അവളുടെ നായകൻ.. അവന്റെയും കുടുംബത്തിന്റെ കഥയാണ്... അവരെ ചുറ്റിപ്പറ്റി നീങ്ങുന്ന ഒരു കൂട്ടം സാധു മനുഷ്യരുടെ, നന്മയുള്ള നാട്ടുംപ്പുറത്തിന്റെ കഥയാണ് "കൃഷ്ണ കൊച്ചേ... ഇന്നു നല്ല വേഗത്തിലാണല്ലോ നടത്തം... നേരത്തെ എത്തണോ ഇന്ന് ബാങ്കിൽ...? കോൺക്രീറ്റ് ചെയ്ത റോഡിനോരം ചേർന്ന് കൃഷ്ണ വേഗത്തിൽ നടക്കുമ്പോഴാണ് പുറകിൽ നിന്നൊരു ചോദ്യമവളെ തേടിയെത്തുന്നത്.. തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ അന്നമ്മ ചേടത്തിയാണ്, നമ്മുടെ പോത്തു കച്ചവടക്കാരൻ വർഗ്ഗീസ് മാപ്പിളയുടെ പെമ്പ്രന്നോത്തി... അച്ഛനിൽ നിന്നകന്ന് തന്നെയും കൂട്ടിയമ്മ ഇവിടേയ്ക്ക് വന്നപ്പോൾ പെണ്ണിന് ജീവിക്കാനൊരു ആണിന്റെ ചൂടോ ചൂരോ സംരക്ഷണമോ ആവശ്യമില്ലെന്ന് പറഞ്ഞമ്മയെ തളരാതെ ജീവിക്കാൻ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചവരിലെന്നും മുൻപന്തിയിലാണ് വർഗീസുമാപ്പിളയും ഭാര്യ അന്നാമ്മ ചേടത്തിയും.. "ബാങ്കിൽ നേരത്തെ ചെല്ലുവൊന്നും വേണ്ട ചേടത്തി... പക്ഷെ ഇത്തിരിയൊന്ന് സമയം അങ്ങോട്ടു തെറ്റിയാൽ നമ്മുടെ മേരികൊച്ച് നമ്മളെ കാത്തു നിൽക്കില്ലല്ലോ എന്നോർത്ത് ഇത്തിരി സ്പീഡ് കൂട്ടിയതാ ഞാൻ.." ചേടത്തിയുടെ ചോദ്യത്തിന് ഒരു താളത്തിൽ മറുപടി പറഞ്ഞ് കൃഷ്ണ വാച്ചിലേക്ക് നോക്കി, 9.10 ആവുന്നു.... 9.18 നാണ് അവൾക്കു മണ്ണാർക്കാടിന് പോവാനുള്ള മേരികൊച്ച് ബസ് ബസ്സ്റ്റോപ്പിലെത്തുന്നത് ... "അതൊള്ളതാ കൊച്ചേ.. ദിവസോം പോണതാണെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടൊന്നും ഒരു കാര്യമില്ല ഒരു മിനിറ്റ് വൈകിയാൽ പിന്നെ മേരി കൊച്ചിനെ സ്റ്റോപ്പിൽ കാണത്തില്ല... അതിനവരെ കുറ്റം പറയാനും ഒക്കുകേല... മിനിറ്റിനും സെക്കഡിനും ഒക്കെയല്ലേ ബസുകാർക്കിടയിലെന്നും അടി ഉണ്ടാവുന്നത്..." പറയുന്നതിനൊപ്പം ചേടത്തിയും തന്റെ നടപ്പിന്റെ വേഗതയൊന്നു കൂട്ടി... "ബാങ്കിലെ ജോലിയൊന്നും വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടില്ലല്ലോ കൊച്ചേ....? കൂടെയുള്ളവരൊക്കെ സഹായിക്കത്തില്ലിയോ ഒരത്യാവശ്യം വന്നാൽ...? കരുതൽ നിറഞ്ഞയാ ചോദ്യത്തിനവരെ വിടർന്ന മിഴിയോടെ നോക്കി കൃഷ്ണ " രണ്ടു മാസമായില്ലേ ചേടത്തീ ജോലി കിട്ടിയിട്ട്.. ഇപ്പോ അത്യാവശ്യം ആ ബാങ്കിലെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ഞാ,ൻ പഠിച്ചെടുത്തു... ഇപ്പോ ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടുമില്ല... അവിടെയുള്ള എല്ലാവരും സഹായിച്ചാരുന്നുട്ടോ കാര്യങ്ങൾ പഠിച്ചെടുക്കുംവരെ.... "അല്ലെങ്കിലും എന്തും എളുപ്പത്തിൽ പഠിച്ചെടുക്കാൻ കൊച്ച് ബഹു മിടുക്കിയാ... അതോണ്ടല്ലേ ഇത്ര ചെറുപ്പത്തിലെ ഇതുപ്പോലൊരു ജോലി കൊച്ചിന്റെ കയ്യേലിരുന്നത്..." "ഞാനിന്നലെകൂടെ എന്റെ സാലിയുടെ ചെറിയ പെങ്കൊച്ചിനോട് പറഞ്ഞതേയുള്ളു കൃഷ്ണ കൊച്ചിനെ കണ്ട് പഠിക്കാൻ... അവളിത്തിരിക്കൂടി നന്നായ് പഠിക്കും അവക്കടെ ചേച്ചിയെക്കാൾ... ഓരോന്നും മിണ്ടിയും പറഞ്ഞും വേഗത്തിൽ സ്റ്റോപ്പിലെത്തിയതും കണ്ടു ബസ് കാത്തു നിൽക്കുന്ന സ്കൂൾകുട്ടികളെയും ഒന്നോ രണ്ടോ മുതിർന്നവരെയും.. "തിരക്കാവോ കൊച്ചേ... സീറ്റൊന്നും കിട്ടത്തില്ലേ അങ്ങ് മണ്ണാർക്കാടുവരെ....? ആളുകളെ കണ്ടതും ചേടത്തിയ്ക്ക് വെപ്രാളം ഇരിയ്ക്കാൻ സീറ്റുണ്ടാവില്ലേന്ന്... ഉണ്ടാവുമെന്നവരെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുമ്പോൾ ഒരു സീറ്റ് എന്തായാലും ആ ബസ്സിൽ ഉണ്ടാവുമെന്നുറപ്പാണ് കൃഷ്ണക്ക്.. "ദേ... ഡീ.. ബസ്സെത്തി... " കവല തിരിഞ്ഞു വരുന്ന ബസ്സിന്റെ ഹോണടി കേട്ടതേ അതുവരെ ചാഞ്ഞും തൂങ്ങിയും നിന്നിരുന്ന പെൺക്കുട്ടികൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു സന്തോഷവും ഉന്മേഷവും നിറഞ്ഞു.. " നന്ദേട്ടനാണെടീ... ഡ്രൈവർ... ദേ.. നോക്ക്.. " ബസ്സ് വന്ന് സ്റ്റോപ്പിൽ നിന്നതും മുതിർന്നവർക്ക് കയറാനായ് വഴിയൊഴിഞ്ഞു മാറി നിന്ന പെൺക്കുട്ടികളിലൊരുവൾ ഡ്രൈവർ സീറ്റിലേക്ക് എത്തി നോക്കി ആവേശം കൊള്ളുന്നതും കേട്ടുകൊണ്ടാണ് കൃഷ്ണ ബസ്സിനകത്തേക്ക് കയറിയത്.. "കൊച്ചേ... ഞാനിവിടെ ഇരുന്നു കേട്ടോ... ബസ് വന്നു നിന്നതേ വേഗം പാഞ്ഞു പിടച്ചു കയറിയ അന്നാമ്മ ചേടത്തി ഒഴിഞ്ഞൊരു സീറ്റിലായിരുന്ന് വിളിച്ചു പറഞ്ഞതും കൃഷ്ണചിരിയോടെ തലയിളക്കി ഫ്രണ്ട് ഡോറിനരികിലുള്ള സീറ്റിലേക്ക് നോക്കി... അവളുടെ ആ നോട്ടവും പ്രതീക്ഷിച്ചവിടെയൊരുത്തൻ അവളെ നോക്കി വല്ലാത്തൊരു ചിരിയോടെ ഇരിപ്പുണ്ട്... "എന്താണ് സതീശേട്ടാ... ഇന്ന് വല്ലാത്തൊരു ചിരിയാണല്ലോ...? അവനോടവൾ ചോദിച്ചതേ ഇരുന്ന സീറ്റിൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റ് ആ സീറ്റ് അവൾക്കായ് വിട്ടു നൽകി സതീശ്... അതൊരു സ്ഥിരം പതിവാണ്, ബസ്സിലെ ഏതെങ്കിലും ഒരു സീറ്റ് അവൾക്കായ് ബസ്സിലെ ആരെങ്കിലും തന്നെ പിടിച്ചു വെച്ചിട്ടുണ്ടാവും.. ഇന്നതിപ്പോൾ കണ്ടക്ടർ സതീശേട്ടനാണ്... നിസ്സാമിന്റെ കൂട്ടുകാരനാണ് സതീശേട്ടൻ... "അതേ കൃഷ്ണേ.. ഇന്നു നമ്മുടെ അപ്പു ലീവാണ്.. അവനെന്തോ പരീക്ഷയുണ്ട്... അതോണ്ട്... "അതോണ്ട് ഈ ബസ്സങ്ങ് മണ്ണാർക്കാടു ചെല്ലുന്നതുവരെ ഞാൻ വേണം ഡോർ തുറന്നുകൊടുക്കാൻ.. അതല്ലേ പറയാൻ വന്നത് പൊന്നുമോൻ...? "അതെ..അതിപ്പോ പുതിയ പതിവൊന്നും അല്ലല്ലോ... പഠിച്ചോണ്ടിരുന്നപ്പോഴും നീ തന്നെയായിരുന്നില്ലേ മിക്കപ്പോഴും ഞങ്ങളുടെ കിളിപെണ്ണ്... സതീശന്റെ കിളിപെണ്ണ് എന്ന പറച്ചിലിൽ ഒരു ചിരിയുയർന്നു ബസ്സിലാകെ... കൃഷ്ണയിലും വിരിഞ്ഞു മനോഹരമായൊരു പുഞ്ചിരി... ആ പുഞ്ചിരിയോടെ തന്നെയാണവൾ റെഡവർ സീറ്റിലിരിക്കുന്നവനെ നോക്കിയതും .. അവിടെ അവനുണ്ടായിരുന്നു ,അവളെ ആദ്യമായ് കിളി പെണ്ണേയെന്ന് നീട്ടി വിളിച്ചവൻ... പ്രിയനന്ദൻ... പറയാൻ പതറുന്നൊരു പ്രണയമായ് കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു വർഷമായ് കൃഷ്ണ മനസ്സിൽ കൊണ്ടു നടക്കുന്നവൻ... എല്ലാവർക്കും അവൻ നന്ദനാണ്.... കൃഷ്ണയ്ക്കവൻ പ്രിയനാണ്.... കൃഷ്ണയുടെ മാത്രം പ്രിയൻ..... പത്താം ക്ലാസ്സിൽ കൃഷ്ണപഠിക്കുന്ന സമയത്താണ് പ്രിയനന്ദൻ അവളുടെ സ്കൂളിൽ ഒമ്പതാം ക്ലാസ്സിൽ പുതിയതായ് അഡ്മിഷനെടുത്തത്.. നനുത്ത പൊടിമീശയുള്ള വെളുത്ത ഓമന മുഖവും എല്ലാവരോടുമുള്ള ഹൃദ്യയമായ പെരുമാറ്റവും പ്രിയനന്ദനെ കുട്ടികൾക്കിടയിൽ എളുപ്പം പ്രിയങ്കരനാക്കി... അതു വരെ ടൗണിലെ ഇംഗ്ലീഷ് മീഡിയം സ്കൂളിലാണ് പ്രിയനന്ദൻ പഠിച്ചിരുന്നത്.. സ്ഥിരമായ് ഒരേ ബസ്സിലാണ് കൃഷ്ണയും പ്രിയനും സ്കൂളിൽ പോയ് വന്നുകൊണ്ടിരുന്നത്... ഒരുപാട് കൂട്ടുകാർക്കിടയിൽ എപ്പോഴും സംസാരവും ചിരിയുമായിരിക്കുന്നവളാണ് കൃഷ്ണയെങ്കിൽ, തനിയ്ക്കൊപ്പമുള്ളവരിൽ അത്രയും അടുപ്പമുള്ളവരോടു മാത്രം ഇത്തിരി സ്വാതന്ത്ര്യമെടുക്കുന്ന കൂട്ടത്തിലാണ് പ്രിയൻ... രാവിലെ പതിവായുള്ള ബസ് യാത്രയിൽ മിക്കപ്പോഴും ബസിലെ ഫ്രണ്ട് ഡോർ തുറക്കുന്നതും അടയ്ക്കുന്നതും കൃഷ്ണയാവും... അന്നൊരിക്കൽ ക്രിസ്തുമസ് പരീക്ഷ കഴിഞ്ഞ് വരുമ്പോഴാണ് ബസിലെ ഡോറിനടുത്ത് നിൽക്കുന്ന കൃഷ്ണയെ അവനാദ്യമായ് കിളി പെണ്ണേയെന്ന് നീട്ടി വിളിച്ച് ഡോർ തുറന്നുകൊടുക്കാൻ പറഞ്ഞത്... അന്ന് കൃഷ്ണ അവനു തുറന്നു കൊടുത്തത് ബസ്സിന്റെ ഡോർ മാത്രമല്ല തന്റെ ഹൃദയത്തിലേക്കുള്ള ഡോർ കൂടിയാണ്... അന്നു മുതൽ കൃഷ്ണയുടെ മനസ്സിൽ പ്രിയനന്ദന്റെ സ്ഥാനമൊരു കാമുകന്റെയാണ്.. പത്താം ക്ലാസ്സിനു ശേഷം പ്ലസ് ടുവിനും അവരതേ സ്കൂളിലാണ് പഠിച്ചത്... നല്ല രണ്ടു സുഹൃത്തുക്കളായ് തീർന്നിരുന്നു അവരപ്പോഴേക്ക്... പ്രിയനന്ദന്റെ അച്ഛൻ ഗോപി നല്ല പേരുള്ള ബിൽഡിംഗ് കോൺട്രാക്ടറാണ്.. അമ്മ ദേവയാനി വീട്ടമ്മ... പിന്നെയുള്ളതൊരു കുഞ്ഞനുജത്തിയാന്ന് പ്രിയദർശിനി... പ്രിയനന്ദനെക്കാൾ ഒമ്പതു വയസ്സോളം കുറവുള്ളൊരു പൊടി കുപ്പിയാണ് പ്രിയദർശിനിയെന്ന ദർശൂ.. പ്രിയന്റെ സംസാരത്തിലൂടെ അവരെയെല്ലാം അത്ര പരിചയമാണ് കൃഷ്ണയ്ക്ക്.. പ്ലസ്ടു കഴിഞ്ഞ് കൃഷ്ണ ഡിഗ്രിയ്ക്ക് മണ്ണാർക്കാടുള്ള കോളേജിൽ ചേർന്ന ഒരു വർഷം അവരുടെ സംസാരവും കണ്ടുമുട്ടലുകളും ഇത്തിരിയൊന്ന് കുറഞ്ഞു അതിനു കാരണം കൃഷ്ണയ്ക്ക് രാവിലെ നേരത്തെ പോവണം മണ്ണാർക്കാടിലേയ്ക്ക് എന്നതാണ്.. താനെത്ര മാത്രം പ്രിയനന്ദനെ സ്നേഹിക്കുന്നുവെന്ന് കൃഷ്ണ മനസ്സിലാക്കിയ നാളുകളാണത്... അവനെ കാണാൻ പറ്റാത്ത ദിവസങ്ങൾ പ്രയാസത്തോടെയാണവൾ തള്ളി നീക്കിയിരുന്നത്.. ദിവസേനെയെന്ന വിധം തനിയ്ക്ക് വരുന്ന പ്രണയാഭ്യർത്ഥനകളെല്ലാം കമ്മിറ്റഡ് എന്ന ഒറ്റവാക്കിലൂടെ തള്ളികളയൂമ്പോൾ കൂടുതൽ മിഴിവോടെ തെളിഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു കൃഷ്ണയ്ക്ക് ഉള്ളിൽ പ്രിയന്റെ രൂപം... തന്റെ ഇഷ്ടം അവനോടു പറയാനുള്ള ധൈര്യമില്ല കൃഷ്ണയ്ക്.. അവൻ തന്നെ കാണുന്നത് എങ്ങനെയാണെന്നറിയില്ലല്ലോ എന്നൊരു പേടി നിറഞ്ഞിരുന്നു അവളുടെ ഉള്ളിലെന്നും കൃഷ്ണ ഡിഗ്രി രണ്ടാം വർഷത്തിലെത്തിയപ്പോൾ അവളുടെ ജൂനിയറായ് പ്രിയനും അതേ കോളേജിലെത്തി.. വലിയൊരാധകവൃന്ദം തന്നെയുണ്ടായിരുന്നു കോളേജ്ജിൽ പ്രിയനന്ദന്... എന്നാലൊട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ ഡിഗ്രി രണ്ടാം വർഷത്തിനിടയിൽ കോളേജിൽ വരാതെയായ് പ്രിയനന്ദൻ... ബസ്സിലോ കോളേജിലോ ഒന്നുമവനെ കണ്ടില്ല... ആഴ്ചകളും മാസങ്ങളും കടന്നു പോയിട്ടും പ്രിയന്റെ വിവരമൊന്നും ആരിൽ നിന്നും ലഭിച്ചില്ല കൃഷ്ണയ്ക്ക്.. എന്തു പറ്റി പ്രിയനെന്നറിയാതെ കൃഷ്ണ പതറിയ ദിനത്തിലൊരു ദിവസം ദേവി അമ്മയോട് കൃഷ്ണ തുറന്നു പറഞ്ഞു പ്രിയനെ കുറിച്ച്.. അവനെന്തു പറ്റിയെന്നറിയണമെന്ന കൃഷ്ണയുടെ പിടിവാശിയിൽ നിസാം മുഖേനെ ദേവിയമ്മയാണ് പ്രിയനന്ദനെ കുറിച്ച് തിരക്കി അറിഞ്ഞത്... പ്രിയനന്ദന്റെ അച്ഛന് ഒരപകടം പറ്റി ഗുരുതരാവസ്ഥയിൽ ഹോസ്പ്പിറ്റലിൽ ആണെന്നതും അച്ഛനൊപ്പം നിൽക്കുന്നത് പ്രിയനാണെന്നെല്ലാം നിസാം പറഞ്ഞറിഞ്ഞവൾ... ആ അപകടത്തിൽ കാലിന്റെ ചലനശേഷി നഷ്ടപ്പെട്ടു പ്രിയന്റെ അച്ഛന്റെ..ഒപ്പം വലം കയ്യുടെ സ്വാധീനവും... അച്ഛനേറ്റെടുത്ത കോൺട്രാക്ട് വർക്കുകളെല്ലാം പാതിവഴിയിൽ മുടങ്ങിയതും ആശുപത്രിയിലെ മാസങ്ങളുടെ ചികിൽസയും മരുന്നും വലിയൊരു കടക്കെണി തന്നെ ഒരുക്കിയിരുന്നു പ്രിയന്റെ കുടുംബത്തിന്.. കയ്യിലെ സമ്പാദ്യങ്ങളും താമസിക്കുന്ന വീടുമെല്ലാം വിറ്റാണ് കടങ്ങൾ പ്രിയന്റെ അമ്മ തീർത്തത്.. പിന്നീട് പ്രിയൻ കോളേജിൽ വന്നിട്ടില്ല... പഠനം പൂർത്തിയാക്കിയതുമില്ല... അതുവരെ കണ്ടു മാത്രം ശീലമുള്ള പല പണികളും ചെയ്തവൻ തന്റെ കുടുംബത്തെ മുന്നോട്ടു കൊണ്ടു പോയ്.. അതിലൊടുവിലത്തേത് ആണ് ഈ ഡ്രൈവർ വേഷം... കൃഷ്ണ ഇതിനിടയിൽ ഡിഗ്രിയും ബാങ്ക് കോച്ചിംഗും പൂർത്തിയാക്കി.. പി ജി തുടർന്നു ചെയ്യുന്നതിനിടയിൽ ജോലിയും നേടി.. മാറ്റങ്ങൾ ഒരു പാടു വന്നു കൃഷ്ണയുടെ ജീവിതത്തിൽ... മാറ്റമില്ലാത്തത് ഒന്നിനു മാത്രമാണ് പ്രിയനന്ദനോടുള്ള അവളുടെഅടങ്ങാത്ത പ്രണയത്തിന് മാത്രം. പതിനഞ്ചാം വയസ്സിൽ മനസ്സിൽ മൊട്ടിട്ട ആ പ്രണയം ഒമ്പതു വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറം ഇരുപത്തിനാലാം വയസ്സിലും അതേ പുതുമയോടെയുണ്ട് അവളുടെ മനസ്സിൽ.. ഇന്നും അവനോടത് തുറന്നു പറയാൻ ധൈര്യമില്ലാതെ ... "കിളി പെണ്ണേ... പറ എന്തൊക്കെയാണ് ബാങ്കിലെ വിശേഷങ്ങൾ..? കാശൊക്കെ ഇഷ്ടം പോലെ വരുന്നില്ലേ ദിവസവും ബാങ്കിൽ..? ടിക്കറ്റുകൊടുക്കലും പൈസവാങ്ങലും കഴിഞ്ഞ് സതീശൻ ഫ്രണ്ടിലെ ഡോർ ചാരി നിന്ന് തമാശയോടെ വിശേഷം തിരക്കുമ്പോഴാണ് കൃഷ്ണ തന്റെ സ്വപ്ന ലോകത്ത് നിന്ന് തിരിച്ചിറങ്ങിയത്.. പെൺകുട്ടികൾ തിങ്ങിനിറഞ്ഞ് നിൽക്കുന്നതു കൊണ്ട് പ്രിയനന്ദന്റെ പൊടിപോലും കാണാൻ പറ്റുന്നില്ല അവൾക്ക്.. 'കാര്യമായ ചിന്തയിലാണല്ലോ ഇന്ന്.. എന്തു പറ്റി..? തന്റെ ചോദ്യം കൃഷ്ണ കേട്ടില്ല എന്നു തോന്നിയതും സതീശനവളെയൊന്ന് തട്ടി.. "കാര്യമായ ചിന്തയൊന്നുമല്ല എന്റെ സതീശേട്ടാ, നിങ്ങളെ ചോദ്യത്തിനെ പറ്റി ചിന്തിച്ചതാ ഞാൻ.. പറഞ്ഞതു ശരിയാട്ടോ ബാങ്കിൽ ഇഷ്ടം പോലെ പൈസയൊക്കെ വരുന്നുണ്ട്, എന്തിന് ഈ എന്റെ കയ്യിൽ തന്നെ വരും രാവിലെ മുതൽ കോടികൾ അറിയ്യോ നിങ്ങൾക്ക്...? "ഭാഗ്യവതിയാണ് ഞാൻ... ശരിയ്ക്കും പറഞ്ഞാൽ കോടീശ്വരി... ദിവസവും എന്നെ കാണാൻ കിട്ടുന്നതു തന്നെ നിങ്ങളുടെയൊക്കെ ഭാഗ്യം ആണ്... അറിയ്യോ... " തന്റെ ചോദ്യത്തിന് അതേ നാണയത്തിൽ കൃഷ്ണ മറുപടി നൽകിയതും സതീശനിലൊരു പൊട്ടിച്ചിരി നിറഞ്ഞു, "ഹോ അലനല്ലൂർ എത്തിയാൽ പകുതി ആശ്വാസമായേനെ.. കുട്ടികൾ കുറെ അവിടെ ഇറങ്ങുമല്ലോ...? കാലു കുത്താൻ സ്ഥലം കിട്ടാതെ വന്നതും തൂങ്ങി പിടിച്ച് കമ്പിയിൽ നിന്നിരുന്നൊരു ചേച്ചിയുടെ ആത്മഗതം അല്പം ഉയർന്നതും സതീശന്റെ മുഖത്തൊരു കള്ളച്ചിരിതെളിഞ്ഞു. വളരെ വ്യക്തമായത് കൃഷ്ണയത് കാണുകയും ചെയ്തു... "എന്താ സതീശേട്ടാ നിങ്ങൾക്കൊരു വശപ്പിശക് ചിരി.. കാര്യം പറ... ഞാനൂടി കേൾക്കട്ടെ.. " മുന്നോട്ടാഞ്ഞിരുന്ന് രഹസ്യം പോലവനോട് തിരക്കി കൃഷ്ണ "ഈ സമയത്തെ ഈ ബസിലെ ഈ തിരക്ക് അലനെല്ലൂർ എത്തിയാലൊന്നും കുറയില്ലകൃഷ്ണേ.. ഇരുപത്തെണ്ണം അവിടെ സ്റ്റാന്റിൽ ഇറങ്ങിയാൽ പകരമൊരു നാൽപത്തെണ്ണം കയറും അവിടെ നിന്ന്.. വേറെ ബസ്സില്ലാഞ്ഞിട്ടൊന്നുമല്ല ഇതുങ്ങൾടെയീ തള്ളിക്കേറ്റം... ആ ചെക്കനൊറ്റൊരുത്തനെ കാണാൻ വേണ്ടിയാ പ്രിയനന്ദനെ... " ഇതുങ്ങളെല്ലാം രാവിലെ കുളിക്കാതെ കുറിയും തൊട്ട് കണ്ണും എഴുതി ഓടി പാഞ്ഞീവണ്ടിയിൽ തന്നെ വരണത് അവനെയൊന്ന് കണ്ട് അവന്റെയൊരു നോട്ടം കിട്ടാനല്ലേ ഈ പരാക്രമം മുഴുവൻ... അവനുണ്ടോ ബസ്സിൽ തിരക്കുണ്ട്, അവനില്ലേ ബസ്സില് തിരക്കില്ല,അതാണവസ്ഥ ...ആ നന്ദനെ പറഞ്ഞയക്കണം ഇതിലെ തിരക്ക് കുറയ്ക്കാൻ... അവനൊരുത്തൻ കാരണം ഒറ്റയെണ്ണത്തിന് വേണ്ട നമ്മളെയൊന്നും.. എല്ലാത്തിനും അവനെ മതി.. എന്തൊരു കഷ്ടാണ്..." പ്രിയനോടുള്ള സ്നേഹവും കുശുമ്പുമെല്ലാം നിറഞ്ഞ സതീശന്റെയാ സംസാരത്തിൽ ചിരിച്ചു പോയ് കൃഷ്ണ.. പിന്നെ ശ്രദ്ധിച്ചപ്പോൾ അവൻ പറഞ്ഞതു ശരിയാണെന്നു തോന്നിയവൾക്കും.. കയറുന്ന പെൺക്കുട്ടികളിലൊറ്റൊരെണ്ണം പുറകിലേക്ക് പോവുന്നില്ല, എല്ലാം തള്ളി തിങ്ങി നിൽക്കുന്നത് മുന്നിലാണ്.. ഇറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞാലാണെങ്കിൽ പ്രിയനെ വലിഞ്ഞു നോക്കിയൊരു ചിരിയുമുണ്ട് പലർക്കും.. ഒരു പക്ഷെ പ്രിയനും അവരോടു ചിരിക്കുന്നുണ്ടാവുമോ.. അതാണോ കുട്ടികളെല്ലാം ഇങ്ങനെ തള്ളിക്കയറുന്നത്...? ആദ്യമായൊരു സംശയം ഉടലെടുത്തു കൃഷ്ണയിൽ.. "അതേ സതീശേട്ടാ ഈ പ്രിയനും അവരോട് ചിരിക്കാനും സംസാരിക്കാനുമൊക്കെ പോവാറുണ്ടോ.. ഞാനെപ്പോഴും പിറകിലായതു കൊണ്ട് കാണാറില്ല ഒന്നും.. " അതീവ രഹസ്യമെന്നോണം സതീശനോട് കൃഷ്ണ തിരക്കിയതും പൊട്ടി വന്നൊരു ചിരി ഉള്ളിൽ തന്നെയൊതുക്കി സതീശൻ... "പ്രിയനന്ദൻ ചിരിയ്ക്കുക മാത്രമല്ല കൃഷ്ണേ കൂട്ടത്തിലെ ഒന്നോ രണ്ടെണ്ണത്തിനെ ട്യൂണും ചെയ്യുന്നുണ്ടെന്നാ എന്റെ സംശയം.. " കൃഷ്ണയുടെ സ്വകാര്യ ചോദ്യത്തിന് ശബ്ദം കുറച്ചുള്ള മറുപടി സതീശൻ നൽകിയതും പൊട്ടാറായതുപോലെ വീർത്തു കൃഷ്ണയുടെ മുഖം... പിന്നീടങ്ങോട്ട് ബസ്സിൽ കയറിയിറങ്ങുന്ന ഓരോ പെൺക്കുട്ടിയിലും അരിച്ചു നീങ്ങി കൃഷ്ണയുടെ കണ്ണുകൾ.. എപ്പഴെല്ലാമോ സതീശൻ പറഞ്ഞതു ശരിയാണെന്നൊരു തോന്നലവളുടെ ഉള്ളിൽ വന്നതും അറിയാതെ തന്നെ അവനോടുള്ള പരിഭവം നിറഞ്ഞവളിൽ... 📖 കഥയുടെ ബാക്കി ഭാഗങ്ങൾ ഇവിടെ വായിക്കാം: 👉 https://share.aksharathalukal.in/s/49889/view വായിച്ചിട്ട് അഭിപ്രായം പറയണേ 🥰 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ

പ്രഗ്നൻസി കാർഡിലെ ചുവന്ന വരകളിലേക്ക് അവൾ നിർവികാരതയോടെ നോക്കി നിന്നു... ജീവിതത്തിൽ ഒരുപാട് സന്തോഷിക്കേണ്ട നിമിഷം... കണ്ണിൽ നിന്ന് ഒരുതുള്ളി അടർന്ന് ആ കാർഡിലേക്ക് വീണു.... തൻ്റെ പ്രണയത്തിൻ്റെ അംശം തൻ്റെ ഉദരത്തിൽ വളർന്നു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു... പക്ഷേ അത് തൻ്റെ മാത്രം പ്രണയമാണ്... തൻ്റെ നന്ദേട്ടൻ... ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️ മാണിക്കോത്ത് തറവാട്ടിലെ കാരണവർ പ്രതാപ വർമ്മ.. MK ഗ്രൂപ്പ് ഓഫ് കമ്പനീസിൻ്റെ ഉടയോൻ...അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ഭാര്യ ദേവകി വർമ്മ..ഇവർക്ക് മൂന്ന് മക്കൾ... മൂത്തയാൾ മഹാദേവ വർമ്മ... ഡോക്ടർ ആണ്... മുംബൈയിലുള്ള MK Multi Speciality Hospital യിൽ കാർഡിയോളജിസ്റ്റ് ആണ്... ഭാര്യ യമുന ഇതേ ഹോസ്പിറ്റലിൽ ന്യൂറോളജിസ്റ്റ്.. ഇവർക്ക് രണ്ടു മക്കൾ... മകൻ സന്ദീപ് വർമ്മ പീഡിയാട്രീഷ്യൻ... കല്ല്യാണം കഴിഞ്ഞതാണ്... ഭാര്യ നീരജ ഗൈനക്കോളജിസ്റ്റ്.... ഇവരുടെ മകൾ ആരാധന... മൂന്നു വയസ്... മഹാദേവൻ്റെ മകൾ സഞ്ജന വർമ്മ മെഡിക്കൽ സ്റ്റുഡൻ്റ്... രണ്ടാമത്തെ മകൻ മഹേശ്വര വർമ്മ.. ഭാര്യ പല്ലവി... മഹിയും പല്ലവിയും ദുർഗക്ക് 13 വയസുള്ളപ്പോ ഒരു ആക്സിഡൻ്റിൽ മരണപ്പെട്ടു.. ഇവരുടെ ഒരേ ഒരുമകൾ ശ്രീ ദുർഗ... ഡിഗ്രി അവസാന വർഷ വിദ്യാർത്ഥിനി... മൂന്നാമത്തേത് മകളാണ്... രണ്ടേട്ടന്മാരുടെ ഒരേ ഒരു അനിയത്തി... ഭാമിനി വർമ്മ... ഭർത്താവ് ഹരീന്ദ്രൻ... ഇവർക്ക് രണ്ടുമക്കൾ... മകൻ യദു നന്ദൻ... ബാംഗ്ലൂർ ഉള്ള ബിസിനസ്സ് നോക്കി നടത്തുന്നു... മകൾ യാഷിക ഫാഷൻ ഡിസൈനിംഗ് പഠിക്കുന്നു.... ♥️♥️♥️♥️♥️♥️ ഏറ്റവും ഇളയ മകൾ ആയതുകൊണ്ട് തറവാട് ഭാമിനിക്കാണ് കൊടുത്തത്.. അതുകൊണ്ട് അവർ മാണിക്കോത്ത് തന്നെയാണ് താമസിക്കുന്നത്... പല്ലവിയെ ആദ്യം മുതലേ ഭാമിനിക്ക് തീരേ ഇഷ്ടമല്ല... അനാഥയായ പല്ലവിയെ മഹി വിവാഹം കഴിച്ചത് തന്നെ കാരണം... ആ ഇഷ്ടക്കേട് സഹോദരൻ്റെ മരണശേഷം ദുർഗയോടും ഉണ്ട്... ❄️❄️❄️❄️❄️❄️❄️❄️ ടീ ദുർഗേ... നീ മുകളിൽ പോയി യദു മോൻ്റെ റൂം വൃത്തിയാക്കി ഇടണം... നാളെ രാവിലെ അവനെത്തും... ഇനി കുറച്ചുദിവസം അവനിവിടെ കാണും... മുത്തശ്ശിയുടെ സപ്തതി കഴിഞ്ഞേ പോകൂ... യദുവിൻ്റെ പേരുകേട്ടപ്പോൾ തന്നെ തൻ്റെ നെഞ്ചിടിപ്പുയർന്നത് അവൾക്കു മനസ്സിലായിരുന്നു... എല്ലാവരുടെയും യദു തൻ്റെ മാത്രം നന്ദേട്ടൻ... യാഷിയും അമ്മായിയും തന്നെ കുത്തി കുത്തി പറയുമ്പോഴും വേദനിപ്പിക്കുമ്പോഴും ഒരു വാക്കു കൊണ്ടോ നോക്ക് കൊണ്ടോ പോലും തന്നെ വേദനിപ്പിക്കാത്ത നന്ദേട്ടനോട് തനിക്ക് എപ്പോൾ മുതലാണ് പ്രണയം തോന്നി തുടങ്ങിയത്... 💖💖💖💖💖💖 മുകളിലേ നന്ദേട്ടൻ്റെ മുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്നപ്പോഴേ നന്ദേട്ടൻ്റെ മണം തനിക്ക് ചുറ്റും നിറയുന്നത് അവളറിഞ്ഞു... അർഹത ഇല്ലാത്തതിനെ ആഗ്രഹിക്കരുത് എന്ന അമ്മയുടെ വാക്കുകൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ തെളിഞ്ഞുനിന്നു.... രണ്ടു വർഷത്തിനു ശേഷം ഇന്നാണ് നന്ദേട്ടൻ നാട്ടിലേക്ക് വരുന്നത്... അവിടെ ഒരുപാടു തിരക്കുകൾ ആണെന്നാ അമ്മായി പറയുന്നെ.... അടുക്കളക്കാരിയെ പോലെ നിൽക്കുന്ന എനിക്ക് ഇതൊക്കെ അറിയാൻ എന്തവകാശം എന്നാ അമ്മായി ചോദിക്കുന്നത്... ഈ മുറി തുറന്നു ഇതിനുള്ളിലിരുന്ന് തൻ്റെ വിഷമങ്ങൾ നന്ദേട്ടനോട് എന്നപോലെ പറയാറുണ്ട്... അമ്മയുടെയും അച്ഛൻ്റെയും അടുത്ത് ചെന്നിരുന്ന് പറയാറുള്ളത് പോലെ... ❤️❤️❤️❤️❤️❤️ മുറി എല്ലാം അടുക്കി വച്ചിരിക്കുന്നത് ഒന്നുകൂടി അടുക്കി പൊടി തൂത്ത് തുടച്ച് വച്ച്... ബെഡ്ഷീറ്റ് മാറ്റിവിരിച്ച് തിരിഞ്ഞപ്പോ കണ്ടു വാതിൽ പടിയിൽ തന്നെ നോക്കി കൈ കെട്ടി വച്ചു നിൽക്കുന്ന നന്ദേട്ടനെ... ശ്വാസം എടുക്കാൻ മറന്നു നോക്കിനിന്നുപോയി... നാളെ വരും എന്നല്ലേ പറഞ്ഞത്.... എന്നിട്ടിപ്പോ ദാ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നു... ഇനി തോന്നലാണോ... കൈത്തണ്ടിൽ സ്വയം നുള്ളിനോക്കി.... സ്സ്സ്... കൈ വേദനിച്ചപ്പോ മനസിലായി സത്യം ആണെന്ന്... ചമ്മിയ ചിരിയോടെ അവൾ നന്ദനെ നോക്കി.... അവളുടെ കോപ്രായം ഒക്കെ കണ്ട അവൻ്റെ ചുണ്ടിൻ കോണിൽ ഒരിളം ചിരി വിരിഞ്ഞു... ദുർഗക്ക് വേണ്ടി മാത്രം... അവൾ നോക്കിയപ്പോൾ അവൻ പെട്ടെന്ന് ഗൗരവം മുഖത്ത് വരുത്തി... നന്ദേട്ടൻ എപ്പോ വന്നു... നാളെ വരും എന്നല്ലേ പറഞ്ഞത്... ഒരു ചിരിയോടെ നന്ദൻ്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു... എൻ്റെ വീട്ടിൽ എനിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളപ്പോ വരും അത് ചോദിക്കാൻ നീ ആരാ... അമ്മ പറഞ്ഞത് പോലെ നിന്നെ നിർത്തേണ്ടിടത്ത് നിർത്താത്തത് കൊണ്ടാ നീ എന്നെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നത്.... നന്ദൻ്റെ ഇങ്ങനെ ഒരു മറുപടി അവൾ പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല... എപ്പൊഴും സ്നേഹത്തോടെ പെരുമാറുന്ന നന്ദൻ്റെ ഈ മറുപടി അവളെ ആകെ ഉലച്ചു... കണ്ണുകൾ നിറച്ചുകൊണ്ട് ദുർഗ നന്ദനെ നോക്കി... അതു കണ്ടപ്പോ അവനും വിഷമം ആയെങ്കിലും അതേ ഭാവത്തോടെ തന്നെ നിന്നു.... ജോലി ചെയ്ത് കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ ഇറങ്ങി പൊക്കോ.... പിന്നെ എൻ്റെ അനുവാദം ഇല്ലാതെ മേലിൽ ഇതിനകത്ത് .. നീ കയറരുത്... പുറത്തേക്കു വരാൻ വെമ്പിനിൽക്കുന്ന മിഴിനീരിനെ കണ്ണുകൾക്കുള്ളിൽ തന്നെ ഞെരിച്ചമർത്തി ദുർഗ.... തലയുയർത്തി അവനെ നോക്കാതെ തന്നെ അവനെ കടന്ന് മുറിക്ക് പുറത്തേക്കിറങ്ങി... പിന്നേ... പുറത്തേക്കിറങ്ങിയ ദുർഗയെ അവൻ വിളിച്ചു... എന്നെ എല്ലാരും യദു എന്നാ വിളിക്കുന്നെ... നീയും അങ്ങനെ വിളിച്ചാൽ മതി... ഇനി അങ്ങിനെ പറ്റില്ലെങ്കിൽ നീ ഒന്നും വിളിക്കണ്ട... എന്നെ നന്ദേട്ടാ എന്ന് ഇനി മേലിൽ വിളിക്കരുത് നീ കേട്ടല്ലോ.... മ്മ്... ഇനി ശ്ര.. ശ്രദ്ധിച്ച്... ശ്രദ്ധിച്ചോളാം.. വാക്കുകൾ ചേർത്തുവച്ച് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവിടെനിന്ന് തിരിഞ്ഞ് നേരെ ഓടി.... ❤️❤️❤️❤️❤️ അവളുടെ മുറിക്കുള്ളിൽ കയറി കതകടച്ചു... ശബ്ദം പുറത്തുകേൾക്കാതിരിക്കൻ ദാവണിത്തുമ്പു കൊണ്ടു വായപൊത്തിപിടിച്ചു പൊട്ടിക്കരഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ കതകിലൂടെ ഊർന്നു താഴേക്കിരുന്നു.... എത്ര അടക്കിപിടിച്ചു വച്ചിട്ടും കരച്ചിൽ ചീളുകൾ പുറത്തേക്കുവന്നു.... തന്നോട് സ്നേഹമുണ്ടെന്ന് താൻ കരുതിയ ഒരേയൊരാൾ.... ഇന്നു തനിക്കു മനസിലായി തനിക്കാരുമില്ലെന്ന്... എല്ലാവരെയും പോലെ നന്ദേട്ടനും തന്നെ ഒരു ജോലിക്കാരിയെ പോലെയാണ് കണ്ടിട്ടുള്ളത് എന്ന ചിന്ത അവളെ അപ്പാടെ ഉലച്ചുകളഞ്ഞു.... 🥀🥀🥀🥀🥀🥀🥀 ആ നിമിഷം അവനും അവളെപ്പറ്റി ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു.... തൻ്റെ പെണ്ണ്... പ്രണയമാണ് അവളോട്... അടക്കുവാൻ ആകാത്ത പ്രണയം.... പണത്തിനു വേണ്ടി മാത്രം ബന്ധം സ്ഥാപിക്കുന്ന അമ്മക്ക് പല്ലവി അമ്മായിയെ ഇഷ്ടമല്ലായിരുന്നു.... സഹോദരൻ്റെ മകളായിട്ടും അവളുടെ പേരിലുള്ള സ്വത്തുകൂടി തൻ്റെ പേർക്ക് ആക്കുവാൻ വേണ്ടിയാണ് ദുർഗയെ നോക്കാം എന്നുപറഞ്ഞത്... വല്യച്ഛൻ അവളെ കൂടെ കൊണ്ടുപോകാം എന്നുപറഞ്ഞപ്പോ തടസ്സം നിന്നതും മഹി മാമയുടെ ഓഹരികൂടി തനിക്ക് സ്വന്തമാക്കാൻ വേണ്ടിയാണ്... യാഷിക്കും അമ്മയുടെ അതേ സ്വഭാവമാണ്.... പക്ഷേ തനിക്ക് അവൾ അന്നും ഇന്നും തൻ്റെ സ്വന്തമാണ്..... അച്ഛനോടും അമ്മയോടും കുറുമ്പുകാട്ടി നടക്കുന്ന ഒരു പൊട്ടിത്തെറി പെണ്ണ്.... തൻ്റെ സ്വഭാവത്തിന് നേരെ എതിർ സ്വഭാവം.... പക്ഷേ മാമയുടെയും അമ്മായിയുടെയും മരണത്തിനു ശേഷം അവളുടെ നിഴൽ മാത്രമാണുള്ളത്... ആകെ ഒതുങ്ങിക്കൂടി മുറിക്കകത്ത് തന്നെ ചടഞ്ഞിരിക്കും... ഇടക്കൊക്കെ കരയുന്നത് കാണാം... വല്യച്ഛനും കുടുംബവും തിരികെ പോയതിനു ശേഷമാണ് അമ്മ അവളെ ഓരോന്ന് പറയാൻ തുടങ്ങിയത്.... അതുവരെ അവളോട് സ്നേഹമായിരുന്നു.... യാഷിയും അവളെ തരം കിട്ടുമ്പോ ഉപദ്രവിക്കും... അമ്മയെ പേടിച്ച് അവളാരോടും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല... ഭർത്താവിൻ്റെ മരണ ശേഷം മുറിയിൽ തന്നെ ഒതുങ്ങിയ അമ്മമ്മക്ക് അമ്മയേ എതിർക്കാനും കഴിയുമായിരുന്നില്ല... പതിയെ പതിയെ അവൾ ആ വീട്ടിലെ ജോലിക്കാരി മാത്രമായൊതുങ്ങി... അമ്മയെ ധിക്കരിച്ച് ഒന്നും ചെയ്യുവാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല അന്നൊക്കെ.... പക്ഷേ ഇപ്രാവശ്യം അമ്മമ്മയുടെ സപ്തതിക്ക് വല്യച്ചനോട് പറഞ്ഞ് ഞാനും അവളും ആയുള്ള വിവാഹം നടത്തണം.... എന്നിട്ട് അവളെ ബാംഗ്ലൂർ ഉള്ള വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോണം.... അമ്മമ്മയോട് എല്ലാ കാര്യവും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്... നൂറുവട്ടം സമ്മതവും ആണ്... വല്യച്ഛനോടും ഇതിനെ പറ്റി സൂചിപ്പിച്ചു... അവർക്കും സമ്മതം.... അമ്മയുടെയും മകളുടെയം സ്വഭാവം അറിയാവുന്ന വല്യച്ഛൻ വന്ന ഉടനെ ഒരു തീരുമാനം എടുക്കാം എന്നു പറയുകയും ചെയ്തു... ❤️❤️❤️❤️❤️❤️ കണ്ടപാടെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു തൻ്റെ സ്നേഹം ഒരു ചുംബനത്തിലൂടെ അറിയിക്കാം എന്നാണ് ആദ്യം കരുതിയത്.. പക്ഷേ ചിലപ്പൊ ഒരു ചുംബനത്തിൽ നിൽക്കില്ല എന്നു തോന്നിയതുകൊണ്ട് മാത്രമാണ് ഗൗരവത്തിൽ നിന്നത്... അവളെ ഒന്നു ഇളക്കാം എന്നു കരുതിയാ അങ്ങനൊക്കെ പറഞ്ഞത്... അവളതിന് ഇങ്ങനെ പ്രതികരിക്കും എന്നു കരുതിയില്ല... അവളുടെ കണ്ണുനീരു വീണത് എൻ്റെ നെഞ്ചിലാണു... നന്ദേട്ട എന്നു വിളിക്കുന്നത് തടഞ്ഞപ്പോഴെങ്കിലും അവൾ എതിർക്കും എന്നു തോന്നി.... വഴിയേ ശരിയാക്കാം... ഇപ്പോ വേദനിപ്പിച്ചതിനു മരണം വരെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർത്തുപിടിച്ച് സ്നേഹിച്ചോളാമെൻ്റെ പെണ്ണിനെ.... കണ്ണുകളടച്ച് ചിരിക്കുന്ന തൻ്റെ പെണ്ണിൻ്റെ മുഖം മനസ്സിലേക്ക് ആവാഹിച്ച് കട്ടിലിലേക്ക് മറിഞ്ഞ്... അപ്പോഴും അവൻ്റെ ചുണ്ടിൽ അവൾക്കായി വിരിഞ്ഞ പുഞ്ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു... 💜💜💜💜💜💜💜 രാത്രി ആഹാരം കഴിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് നന്ദൻ പിന്നീട് മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്കിറങ്ങിയത്.... മുകളിൽ നിന്നു നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ടു എല്ലാം മേശമേൽ എടുത്തുവയ്ക്കുന്ന ദുർഗയേ... ഡീ... മുകളിൽ പോയി യദുവിനെ വിളിക്ക്... വന്നപാടെ കിടന്നതാ എൻ്റെ കുഞ്ഞ്.... ചായ പോലും കുടിച്ചില്ല കഴിക്കാൻ നേരത്ത് വരമെന്നാ പറഞ്ഞത്... ഇപ്പോ തന്നെ സമയം എട്ടര കഴിഞ്ഞു... ഒന്നു മൂളിക്കൊണ്ട് നന്ദനെ വിളിക്കാനായി അവൾ മുകളിലേക്ക് കയറി... ദുർഗ വിളിക്കാൻ വരുന്നത് കണ്ടതും നന്ദൻ വേഗം മുറിയിലേക്ക് കയറി കട്ടിലിൽ കയറി കിടന്നു.... ദുർഗ മുറിയിലേക്ക് വന്നു നന്ദനെ നോക്കി... ഉറങ്ങുകയാണ്... വിളിച്ചാൽ എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കും എന്ന് അറിയില്ല... എന്തുംവരട്ടെ എന്നുകരുതി ദുർഗ നന്ദൻ്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി... കമഴ്ന്നാണ് കിടക്കുന്നത്... ഒരു ഷോർട്ട്സും ടീ ഷർട്ടും ആണ് വേഷം.... അല്പം നീളമുള്ള മുടി നെറ്റിയിലേക്ക് വീണുകിടക്കുന്നു.... അല്പം താടി വളർന്നിട്ടുണ്ട്... നെറ്റിയിലെ മുടി മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി വച്ചുകൊടുത്തുകൊണ്ട് ദുർഗ നന്ദൻ്റെ നെറ്റിയിൽ ചുണ്ടമർത്തി.... നന്ദൻ ഒന്നനങ്ങിയപ്പോഴാണ് താൻ എന്താണ് ചെയ്തത് എന്ന ബോധം വന്നത്... നന്ദൻ ഉണർന്നില്ല എന്നു മനസ്സിലായതും പുറകിലേക്ക് നീങ്ങി നെഞ്ചിൽ കൈ വെച്ച് ശ്വാസം വലിച്ചിവിട്ടു... നന്ദേട്ടാ... നന്ദേട്ടാ... വിളിച്ചിട്ട് എഴുന്നേൽക്കാത്തത് കൊണ്ട് നന്ദനേ തട്ടി വിളിച്ചതും... ദുർഗയേ കട്ടിലിലേക്ക് വലിച്ചിട്ട് അവളുടെ അധരങ്ങളിലേക്ക് ചേക്കേരിയിരുന്നു നെറ്റിയിലെ മുടി മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി വച്ചുകൊടുത്തുകൊണ്ട് ദുർഗ നന്ദൻ്റെ നെറ്റിയിൽ ചുണ്ടമർത്തി.... നന്ദൻ ഒന്നനങ്ങിയപ്പോഴാണ് താൻ എന്താണ് ചെയ്തത് എന്ന ബോധം വന്നത്... നന്ദൻ ഉണർന്നില്ല എന്നു മനസ്സിലായതും പുറകിലേക്ക് നീങ്ങി നെഞ്ചിൽ കൈ വെച്ച് ശ്വാസം വലിച്ചിവിട്ടു... നന്ദേട്ടാ... നന്ദേട്ടാ... വിളിച്ചിട്ട് എഴുന്നേൽക്കാത്തത് കൊണ്ട് നന്ദനേ തട്ടി വിളിച്ചതും... ദുർഗയേ കട്ടിലിലേക്ക് വലിച്ചിട്ട് അവളുടെ അധരങ്ങളിലേക്ക് ചേക്കേറിയിരുന്നു..................... ✨✨✨✨✨ ദുർഗയുടെ കണ്ണുകൾ മിഴിഞ്ഞുവന്നു..... ആദ്യത്തെ പകപ്പിനു ശേഷം ദുർഗ നന്ദനേ തള്ളി മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചു.... ഒന്നനങ്ങാൻ പോലും കഴിയാത്ത വിധം അടക്കി പിടിച്ചാണ് നന്ദൻ ചുംബിക്കുന്നത്.... ആദ്യം ചെറുതായി തുടങ്ങിയ ചുംബനം പതിയെ നാവിലേക്ക് കടന്നതും ദുർഗ്ഗയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി.... നന്ദൻ എല്ലാം മറന്നു ചുംബിക്കുകയായിരുന്നു.... തൻ്റെ പ്രണയം... എൻ്റെ പെണ്ണ് എന്നതുമാത്രമാണ് അവൻ്റെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത്.... മറ്റെല്ലാം മറന്ന് അവളിലേക്ക് മാത്രം ചേർന്നു നിന്നിരുന്നു അവൻ്റെ ഹൃദയം.... ഉമിനീരിനൊപ്പം കണ്ണുനീരിൻ്റെ ചുവയറിഞ്ഞപ്പോൾ നന്ദൻ കണ്ണുകൾ തുറന്ന് അവളെ നോക്കി.... അവളുടെ അധരങ്ങളെ മോചിപ്പിച്ചപ്പോൾ ഒരേങ്ങൽ അവളിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്കു വന്നു.... അപ്പോഴാണ് താൻ ചെയ്തത് എന്താണെന്ന് നന്ദന് ബോധ്യമായത്.... തെറ്റാണ്... അവളോട് തൻ്റെ മനസ്സു തുറക്കുന്നതിന് മുൻപേ..... പാടില്ലായിരുന്നു.... അവൾക്കിനി എന്നോടു ദേഷ്യം ആയിക്കാണും... ഞാൻ തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെട്ടാലോ... ഇല്ലാ... എൻ്റെ ദുർഗ്ഗയല്ലേ.... എൻ്റെ പ്രണയം... എൻ്റെ പ്രാണൻ... നന്ദൻ ദുർഗയെ നോക്കി.... അടച്ചു പിടിച്ച കണ്ണുകളിൽ നിന്നും കണ്ണുനീരൊഴുകുന്നു.... ആ കണ്ണുനീർ തുടച്ചുകൊടുക്കാൻ കൈ ഉയർത്തുന്നതിനു മുൻപേ ദുർഗ കണ്ണു തുറന്നു.... അവളുടെ നോട്ടത്തിൽ നന്ദൻ ഒന്നു പതറി.... എന്തിനാ നന്ദേട്ടാ എന്നോടിങ്ങനെ.... ഞാൻ... എനിക്ക്.... വാക്കുകൾ പുറത്തേക്ക് വരാതെ മുഖം പൊത്തി ഏങ്ങലടിച്ചു കരഞ്ഞു.... ഞാൻ എന്തു ചെയ്തു... നീയല്ലേ എന്നേ ആദ്യം ഉമ്മ വച്ചത്... അപ്പൊ ബാക്കി ഞാനും തന്നു... പിന്നെ നീ തന്നിടത്തല്ല ഞാൻ തന്നത് അത്രയേ ഉള്ളൂ വ്യത്യാസം.... അതൊക്കെ അവിടെ നിൽക്കട്ടെ നീ എന്തിനാ ഈ മുറിയിൽ കയറിയത്... നിന്നോട് ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ എൻ്റെ അനുവാദം ഇല്ലാതെ ഇതിനുള്ളിലേക്ക് കയറരുതെന്ന്.... പിന്നെന്തു ധൈര്യതിലാടീ നീ ഇവിടെ കയറിയത്.... എന്തെങ്കിലും കൂടുതൽ പറഞ്ഞാൽ അവൾ ഇനിയും കരയും എന്നുള്ളത് കൊണ്ട് നന്ദൻ ഗൗരവത്തോടെ അവളോട് ചോദിച്ചു... പെട്ടെന്ന് അവൾ ബെഡിൽ നിന്നു താഴേക്ക് ഇറങ്ങി.... അത്.... ഞാൻ.... ഫുഡ്.... അല്ല നന്ദേട്ടനെ ഫുഡ് കഴിക്കാൻ വേണ്ടി വിളിക്കാൻ വന്നതാ... നല്ല ഉറക്കമായിരുന്നു... അതാ ഞാൻ... നല്ലപോലെ ഉറങ്ങുന്ന ആളുകളെല്ലാം ഉമ്മ കൊടുത്താണോ ഉണർത്തുന്നത്... നന്ദൻ താടി ഉഴിഞ്ഞുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു... പെട്ടെന്ന് കണ്ണുകൾ നിറച്ചുകൊണ്ട് ദുർഗ താഴെക്ക് നോക്കി നിന്നു വിതുമ്പി... ഒരു നിമിഷം തൻ്റെ പ്രണയം മുഴുവൻ അവനോട് പറയാൻ അവൾ ആഗ്രഹിച്ചു... പക്ഷേ വേണ്ട അതിനുള്ള അർഹത തനിക്കില്ല... അവൾ വീണ്ടും വീണ്ടും തൻ്റെമനസിനെ പറഞ്ഞു പഠിപ്പിച്ചു.... സോറി... ഇനി ഞാൻ ഇങ്ങോട്ടു വരാതെ ഇരിക്കാൻ ശ്രമിക്കാം... ഏട്ടൻ കഴിക്കാൻ വായോ... ഒരുപാട് താമസിച്ചു... വന്നിട്ട് തന്നെ ഒന്നും കഴിച്ചതും ഇല്ലല്ലോ.... എല്ലാം എടുത്തു വച്ചിട്ടുണ്ട്.... നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ തുടച്ച് ഒരു പുഞ്ചിരി വരുത്തി മുഖത്ത്..... മനസ്സിൻ്റെ വ്യഥ പോലെ ആ ചിരിയും വക്രിച്ചു പോയി... അവൾ പതിയെ മുറിയിൽ നിന്നിറങ്ങി താഴേക്ക് പോയി.... ദുർഗ്ഗയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞതു കണ്ടപ്പോ ഒന്നും വേണ്ടിയിരുന്നില്ല എന്നു തോന്നി... അത്രയും അടുത്ത് കണ്ടപ്പോൾ... അവളുടെ അധരങ്ങൾ പതിഞ്ഞപ്പോൾ ഒരു നിമിഷം എല്ലാം മറന്നത് താനാണ്.... ഇനിയും ഒരുപാട് താമസിപ്പിച്ചുകൂടാ... അമ്മമ്മയോട് പറഞ്ഞ് പെട്ടെന്നു നമ്മുടെ വിവാഹം നടത്തണം... ഓരോന്ന് ആലോചിച്ച് നന്ദൻ താഴേക്ക് പോയി.... 💕💕💕💕💕💕💕 ഡൈനിംഗ് ടേബിളിൽ അമ്മയും അമ്മമ്മയും ഇരിക്കുന്നു... ദുർഗ എല്ലാം എടുത്തു വച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.... നന്ദൻ കസേര വലിച്ചിട്ട് ഇരുന്നു.... കഴിക്കാൻ തനിക്കിഷ്ടപെട്ട കറികളാണ് എല്ലാം... ചപ്പാത്തിയും പനീർ മസാലയും... പിന്നെ അപ്പവും ബട്ടർചിക്കനും... ഫ്രൈഡ് റൈസും സാലഡും ചിക്കൻ ഫ്രൈയും.... ഒരു ഹോട്ടലിൽ ഉള്ളതുപോലെ എല്ലാം റെഡിയായി മേശമേൽ ഇരിക്കുന്നു.... ഇതെല്ലാം വാങ്ങിയതാണോ... ഇത് കുറേ ഉണ്ടല്ലോ... എല്ലാം രുചിച്ച് നോക്കിക്കൊണ്ട് നന്ദൻ അമ്മയോടു ചോദിച്ചു... ഏയ്... ഇതൊക്കെ മോളുണ്ടാക്കിയതാ... നിനക്ക് ഇതൊക്കെ ഇഷ്ടമുള്ള വിഭവങ്ങൾ അല്ലേ.... ദേവിയമ്മ ദുർഗയെ നോക്കിക്കൊണ്ട് നന്ദനോട് പറഞ്ഞു... ആണോ... നന്നായി വീട്ടിലെ ആഹാരം കഴിച്ചിട്ട് കുറേ നാളായി.... ഇതൊക്കെ നല്ല ടേസ്റ്റും, അടിപൊളി... ഇന്നു ഞാൻ ഒരു പിടി പിടിക്കും.... അതും പറഞ്ഞ് പ്ലേറ്റ് എടുത്ത് നന്ദൻ കഴിക്കാനെടുത്തു.... ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️ ആഹാരം വിളമ്പിയതെല്ലാം ദുർഗ തന്നെ ആയിരുന്നു... എല്ലാവർക്കും കൊടുത്തിട്ട് അവൾ ഒരുവശത്തേക്കു മാറിനിന്നു... ദുർഗ കഴിക്കുന്നില്ലേ... വാ ഇരിക്ക്... നന്ദൻ ദുർഗയെ നോക്കി അടുത്തുള്ള കസേരയിലേക്ക് കണ്ണുകാണിച്ച് പറഞ്ഞു... ദുർഗ ഞെട്ടി ഭാമിനിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി... മുഖം ദേഷ്യം കൊണ്ട് ചുവന്നിരുന്നു... അവൾ ദയനീയമായി അച്ഛമ്മയെ നോക്കി.. അവിടെയും അതേ ദയനീയത... പിന്നീട് നന്ദനെ നോക്കി... അവൻ അവളെ തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുകയാണ്..... നന്ദേട്ടൻ കഴിച്ചോളൂ... ഞാൻ പിന്നെ ഇരുന്നോളാം.... അവൾക്ക് വിശക്കുമ്പോ അവളെടുത്ത് കഴിച്ചോളും.... നീ കഴിച്ചിട്ട് പോയി കിടന്നോ യദൂ.... ക്ഷീണം കാണും.... അത്രയും പറഞ്ഞ് ദുർഗയെ കടുപ്പിച്ച് നോക്കി ഭാമിനി അവിടുന്ന് എഴുന്നേറ്റ് പോയി.... 🥀🥀🥀🥀🥀🥀 എല്ലാവരും കഴിച്ചുകഴിഞ്ഞ പാത്രങ്ങളും കഴുകി അടുക്കളയും വൃത്തിയാക്കി മുറിയിലേക്ക് പോകാൻ നിന്നപ്പോഴാണ് നന്ദൻ അടുക്കളയിലേക്ക് വന്നത്.... ലൈറ്റ് ഓഫ് ചെയ്യാൻ തിരിഞ്ഞപ്പോ അടുക്കള വാതിൽക്കൽ നിൽക്കുകയായിരുന്ന നന്ദനെ കണ്ട് അവൾ ഒന്നു ഞെട്ടി പിന്നോട്ടാഞ്ഞു... വീഴാൻ പോയ ദുർഗയെ നന്ദൻ പെട്ടെന്ന് കൈയ്യിൽ പിടിച്ച് വീഴാതെ നിർത്തി... എന്താ നന്ദേട്ട... എന്തെങ്കിലും വേണോ.... പെട്ടെന്ന് അവൻ്റെ കൈ വിടുവിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.... ഞാൻ വെള്ളമെടുക്കാൻ വേണ്ടി വന്നതാ... നിനക്ക് നാളെ കോളേജ് ഇല്ലേ... സമയം എത്രയായി രാധ ചേച്ചി നാളെ രാവിലെ വരില്ലേ... രാധ ചേച്ചി മകളുടെ കൂടെ പോയി... രണ്ടു മാസമായി... ഇനി അവിടെ തന്നെ നിൽക്കാൻ ആ ചേച്ചിയുടെ ഭർത്താവ് പറഞ്ഞെന്ന്.... വേറെ ആരെയും എടുത്തില്ലെ... നീ ഒറ്റക്കാണോ ജോലിയെല്ലാം ചെയ്യുന്നത്... നന്ദൻ ചോദിച്ചുകൊണ്ട് ഫ്രിഡ്ജ് തുറന്നു വെള്ളമെടുത്തു... ഇപ്പൊ ഞാനുണ്ടല്ലോ നന്ദേട്ടാ.... എനിക്ക് ചെയ്യാവുന്ന ജോലിയല്ലെ ഇപ്പോ ഇവിടുള്ളൂ... വെറുതെ എന്തിനാ കാശ് കൊടുത്ത് ആളെ നിർത്തണെ... നീ ഇവിടത്തെ ജോലിക്കാരി അല്ലല്ലോ... ഹ്മ്മ്.... പൊയ്ക്കോ നാളെയാവട്ടെ ഞാൻ ഗോപാലേട്ടനോട് പറയാം ആരെ എങ്കിലും നോക്കാൻ... പോയി കിടന്നോ.... ദുർഗ നേരെ അടുക്കളയോട് ചേർന്നുള്ള തൻ്റെ മുറിയലേയ്ക്ക് പോയി.... നന്ദനെ നോക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് വാതിൽ അടച്ചു കുറ്റിയിട്ടു.... ദുർഗ്ഗയുടെ അടഞ്ഞുകിടക്കുന്ന മുറിയിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി നോക്കിയിട്ട് നന്ദൻ നേരെ തൻ്റെ മുറിയിലേക്ക് പോയി.... ❣️❣️❣️❣️❣️❣️❣️ അടുക്കള ജോലി എല്ലാം കഴിഞ്ഞു കിട്ടുന്ന സമയം ഉറങ്ങാതെ ആണ് പഠിക്കുന്നത്.... വാതിലിൽ ആരോ തട്ടുന്ന ശബ്ദം കേട്ടാണ് ദുർഗ പുസ്തകത്തിൽ നിന്നും തലയുയർത്തി നോക്കിയത്... ആരാ ഈ സമയത്ത്.... ഒന്നാലോചിച്ചു കൊണ്ട് ദുർഗ വാതിൽ തുറന്നു.... യദുവാണെന്ന് കരുതിയാണോടീ പെട്ടെന്ന് വാതിൽ തുറന്നത്.... ഭാമിനി ചോദിച്ചുകൊണ്ട് ദുർഗ്ഗയുടെ മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് കയറി... അമ്മായീ... ഭാമിനിയുടെ വാക്കുകളിൽ പകച്ചുകൊണ്ട് ദുർഗ അവരെ വിളിച്ചു.... അവളുടെ കണ്ണുകൾ നീറി... മ്മ് മ്.... എന്താ ഒരു പകപ്പ്... കാര്യം നിൻ്റെ മുറച്ചെറുക്കാനാ അവൻ.... പക്ഷേ അവനെ നീ മയക്കാൻ നോക്കണ്ട.... അതിനുള്ള ഒരു യോഗ്യതയും നിനക്കില്ല.... അമ്മായി ഇതെന്താ പറയുന്നത്.... ഞാൻ അങ്ങനൊന്നും... വാക്കുകൾ കിട്ടാതെ ദുർഗ തളർന്നു പോയി... നേരത്തെ അവൻ അടുക്കളയിൽ വന്നതും അവൻ പറഞ്ഞതും എല്ലാം ഞാൻ കണ്ടും കേട്ടും അപ്പുറത്ത് തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു... എന്തിനാടീ ജോലിക്കാരി... നീ ഈ വീട്ടിലെ ജോലിക്കാരി തന്നെയാ... നിനക്കു മൂന്നുനേരം ഉണ്ണാനും ഉടുക്കാനും തരുന്നത് അതിൻ്റെ കൂലി ആണെന്ന് കരുതിയാൽ മതി... മറുപടി ഒന്നും പറയാതെ എല്ലാം കേട്ടുകൊണ്ട് മിഴികളെ ഒഴുകാൻ വിട്ടുകൊണ്ട് ദുർഗ ചുമരിൽ ചാരി നിന്നു... ഒരു കാര്യം ഞാൻ പറഞ്ഞേക്കാം... നന്ദൻ എന്തായാലും അമ്മയുടെ സപ്തതി വരെ ഇവിടുണ്ടാകും.... അതുവരെ അവനോട് അധികം ഒട്ടാൻ നിക്കണ്ട കേട്ടല്ലോ.... ഒരിക്കൽകൂടി എന്നെക്കൊണ്ട് ഇത് പറയിക്കരുത്... ഇതും പറഞ്ഞ് ഭാമിനി അവരുടെ മുറിയിലേക്ക് പോയി.... 📖 കഥയുടെ ബാക്കി ഭാഗങ്ങൾ ഇവിടെ വായിക്കാം: 👉 https://share.aksharathalukal.in/s/51810/view വായിച്ചിട്ട് അഭിപ്രായം പറയണേ 🥰 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ