✍ ചെറുകഥ

#✍ ചെറുകഥ #📔 കഥ #💭 Inspirational Quotes Story writter കാലം നൽകിയ മുറിവ് എല്ലാ മാറുന്നു..

#📔 കഥ #✍ ചെറുകഥ #💭 എന്റെ ചിന്തകള്‍ Story writter ചിലയിടങ്ങളിൽ എല്ലാം ഉപേക്ഷിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്

#✍ ചെറുകഥ #📔 കഥ #💭 എന്റെ ചിന്തകള്‍ Story writter Heart pain 🩹💔

#💭 എന്റെ ചിന്തകള്‍ #📔 കഥ #✍ ചെറുകഥ Story writter "He can see and feel her hidden pain "

വർഷങ്ങളോളം കൂടെ കഴിഞ്ഞാലും പുരുഷന് സ്ത്രീയെ മനസ്സിലാക്കാൻ പറ്റില്ല....!എന്നാൽ സ്ത്രീ പുരുഷനെ ഒറ്റ രാത്രി കൊണ്ട് മനസ്സിലാക്കും.....!! ദാമ്പത്യ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായി കേൾക്കുന്ന ഈ ഒരു വാചകം സത്യമാണോ? സത്യത്തിൽ പെണ്ണിനെ അറിയുക എന്നാൽ പെണ്ണിന്റെ മനസ്സറിയുക എന്ന് തന്നെയാണ്....അവളുടെ ഉടലിനെ അറിയുക എന്നല്ല.... അവളെ മനസ്സിലാക്കണമെങ്കിൽ അവളുടെ ശരീരത്തിൽ മാത്രം അലിയാതെ അവളിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന നിധിയായ മനസ്സിലേക്ക് കൂടി അലിഞ്ഞു ചേരണം... കാരണം... ! അവളുടെ ശരീരത്തെ അറിയുന്നതും മനസ്സിനെ അറിയുന്നതും ഉദയാസ്തമയങ്ങൾ പോലെയോ അല്ലെങ്കിൽ രാവും പകലും പോലെയോ വ്യത്യസ്തമാണ്... രണ്ട് ശരീരങ്ങൾ ആവുകയല്ല വേണ്ടത്....അങ്ങിനെയെങ്കിൽ അവൾ പുരുഷന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം മാത്രമേ ആവുകയുള്ളൂ... പകരം ഒരു മനസ്സാകണം..എങ്കിലേ അവൾ പുരുഷന്റെ ജീവനാകൂ....അപ്പോഴേ അവളെ മനസ്സിലാക്കാൻ പുരുഷന് സാധിക്കൂ... പെണ്ണിനെ മനസ്സിലാക്കിയ പുരുഷനെന്നാൽ അവന്റെ വികാരങ്ങൾക്ക് വിരാമമായാലും അവളെ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് പിടിക്കുന്നവനാണ്‌.... പ്രകടമായ സ്നേഹവും സ്നേഹത്തിൻ മുഖവും എന്നും പെണ്ണിന് തന്നെയാണ്....തിരിച്ചും പ്രകടമായി തന്നെ അതവൾക്കു കിട്ടണമെന്നവൾ ആശിക്കുന്നു.... അത് കൊണ്ട് തന്നെ സ്‌നേഹം പ്രകടമായി നൽകുന്നതോടൊപ്പം അവളോടുള്ള കടമകൾ നിറവേറ്റാൻ കൂടി പുരുഷൻ തയ്യാറാവുകയും വേണം.... തൊലിപ്പുറത്തല്ല ഒരുവളുടെ സൗന്ദര്യമെന്നും, അവളുടെ ആശകളും സ്വപ്നങ്ങളും കുടിയിരുത്തിയിരിക്കുന്ന മനസ്സിനാണ് സൗന്ദര്യമെന്നും മനസ്സിലാക്കുന്നിടത്താണ് പുരുഷന്റെ വിജയം..... അവളുടെ ശരീരത്തെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താനുള്ള ശക്തി മാത്രമല്ല പുരുഷന് വേണ്ടത് , അവളുടെ മനസ്സിൽ പ്രണയം വിതക്കാനുള്ള കെൽപ്പ് കൂടിയുണ്ടാവണം പുരുഷന്... വർഷങ്ങൾ എത്ര കഴിഞ്ഞാലും അവളോടുള്ള പ്രണയം കുറയാതെ നിലനിർത്തി കൊണ്ട് പോകാൻ കഴിയുന്നവനാകണം പുരുഷൻ.... അവളിലേക്കൊഴുകുന്ന പ്രണയമെന്ന പുഴ ഒരിക്കലും വറ്റുകയോ ഗതിമാറി ഒഴുകുകയോ ചെയ്യരുത്.... പൌരുഷത്തിന് പകരം മൃദുലമായതും സ്നേഹം നിറഞ്ഞതുമായ വാക്കുകളാൽ അവളുടെ ആത്മാവിനെ സ്പർശിച്ച് അവളുടെ ബഹുമാനം നേടിയെടുക്കണം...... പെണ്ണിന്റെ മനസ്സിനെ അടുത്തറിഞ്ഞ ഒരുവന് അവളുടെ ശരീരമെന്നത് എന്നും എഴുതി പൂർത്തീകരിക്കാൻ കഴിയാത്തൊരു കവിത പോലെയാകും..... അവളുടെ ചിന്തകളെ മനസ്സിലാക്കുക... ആരോപണങ്ങൾ കൊണ്ട് മുറിവേല്പിക്കാതിരിക്കുക... സാമീപ്യത്തിനു വേണ്ടിയുള്ള അവളുടെ മോഹത്തെ വെറും കാമമായി വ്യാഖ്യാനിക്കാതിരിക്കുക... ഒരാണിൻ സൗന്ദര്യം എന്നത് പെണ്ണിൻ മനസ്സിന്റെ തണുപ്പറിഞ്ഞ്, ശരീരത്തേക്കാളേറെ അവളെ മനസ്സറിഞ്ഞു സ്നേഹിക്കുക എന്നതാണ്....അങ്ങിനെയുള്ള ഒരുവനെ ഒരിക്കലും നഷ്ടപ്പെടുത്താത്ത തരത്തിൽ അവൾ മനസ്സിൽ തളച്ചിടും..... Dear men, The way you treated her at the very beginning when you were trying to get her should be the way you always treat her, don't change. By. Musthafa PT...✍️ #📔 കഥ #✍ ചെറുകഥ #📙 നോവൽ

ഒരു മുളം തുണിയും സ്ത്രീ സുരക്ഷയും ഷാൾ ഇടാതെ പുറത്തു പോകാൻ ഒരുങ്ങി വരുന്ന പെങ്ങൾ ആങ്ങള കണ്ണ് കൊണ്ടു ഷാൾ ഇടാൻ കാണിക്കുന്നു പെങ്ങൾ ഷാൾ ഇട്ടു വരുന്നു.... ആങ്ങള ഹാപ്പി ശുഭം... ടിക് ടോക് ഇലെ സ്ഥിരം ക്ലിഷേ വീഡിയോ.... അടുത്തത് അടക്കത്തിന്റെയും ഒതുക്കത്തിന്റെയും ബ്രാൻഡ് അംബാസിഡർ ആയ പെൺകുട്ടി കാമുകൻ പറയുന്നത് അനുസരിച്ചു ഷാൾ ഇട്ടു നടക്കുന്നു.. കാമുകൻ ഹാപ്പി ശുഭം ഉത്തമ സ്ത്രീ സങ്കല്പങ്ങളെ ഒരു ഷാൾ ഇലേക്ക് ഒതുക്കിയത് ആരാണ്....? ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ സ്വഭാവശുദ്ധി അളക്കാനുള്ള ടൂൾ ആണോ ഈ ഷാൾ എന്നു പറയുന്നത്....? സമൂഹം മോശമായത് കൊണ്ടു നിങ്ങൾ നിങ്ങളെ സൂക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി ഷാൾ ധരിക്കേണ്ടതാണ് എന്നു കരുതുന്നുവോ...? ഇതിലെ ഒന്നും ലോജിക് എനിക്ക് മനസ്സിലാവുന്നില്ല..... സ്ത്രീകളുടെ സുരക്ഷയെ കുറിച്ച് ഇല്ലാത്ത ആകുലത എന്തിനാണ് അവരുടെ വസ്ത്രധാരണത്തെ കുറിച്ച് എന്നാണ് മനസ്സിലാവാത്തത് മാറേണ്ടത് സ്ത്രീകളുടെ വസ്ത്രധാരണം ആണോ അതോ സമൂഹത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടുകളോ....? സ്ത്രീയുടെ നഗ്നതയെ ഒളിഞ്ഞും മറഞ്ഞും ആസ്വദിക്കുന്ന കൂട്ടുകാരെ എങ്കിലും തിരുത്താൻ അല്ലെ നമ്മുടെ ആൺകുട്ടികൾ പഠിക്കേണ്ടതും പഠിപ്പിക്കേണ്ടതും ആരെയും കുറ്റം പറയുക അല്ല.... നമ്മൾ വളർന്നു വന്ന സാഹചര്യങ്ങൾ നമ്മളെ പഠിപ്പിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്ന ഈ പൊള്ളത്തരങ്ങൾ പൊളിച്ചു എഴുതിയെ മതിയാകു... കേരളത്തിന്റെ സംസ്കാരവും രീതിയും ഇതാണ് എന്നു പറയുന്നവരോട് കേരളത്തിന്റെ രീതിയിൽ എന്നു മുതലാണ് ചുരിദാർ ഉൾപ്പെടുത്തിയത്....? എന്റെ അറിവിൽ മുണ്ടും ബ്ലൗസും പാവാടയും ബ്ലൗസും ഒക്കെ ആണ് കേരളത്തിന്റെ രീതി. ആ വസ്ത്രങ്ങളിൽ തന്നെ ആണ് ഏറ്റവും vulger ആയി സ്ത്രീ ശരീരം കാണപ്പെടുന്നതും എന്നാണ് എനിക്ക് തോന്നുന്നത്. ഷാൾ ധരിക്കുമ്പോൾ comfortable ആകുന്നവർ അതു ധരിച്ചോട്ടെ..... അവർ അതു ധരിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് കരുതി അതു ധരിക്കാൻ ഇഷ്ടപെടാത്തവരെ എന്തിനു ഉപദ്രവിക്കണം...? അതു ധരിക്കാൻ പറയുന്നവനാണ് ഉത്തമനായ സഹോദരൻ അല്ലെങ്കിൽ കാമുകൻ എന്നു രീതിയിൽ ഉള്ള പോസ്റ്റ്‌കളും വീഡിയോകളും പ്രചരിപ്പിക്കുന്നത് എന്തിനാണ്...? സ്നേഹത്തിന്റെ മേന്പൊടി ചേർത്ത് ഇതിനെ ഒക്കെ വിശുദ്ധവൽക്കരിക്കുന്നതിനോട് എനിക്ക് യോജിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല...... നോട്ടം ആണ് പ്രശ്നമെങ്കിൽ നോക്കുന്നവൻ പർദ്ദ ഇട്ടാലും നോക്കും... സമൂഹത്തെ ഭയന്നാണ് ഇത്തരം കാര്യങ്ങളിൽ ശ്രദ്ധ പുലർത്തണം എന്നു പറയുന്നതെങ്കിൽ ഞാനും നിങ്ങളും എല്ലാം അടങ്ങിയതല്ലേ ഈ സമൂഹം എന്നു പറയുന്നത് നമ്മുടെ കാഴ്ചപാടുകളെ മാറ്റാതെ പെൺകുട്ടികളെ മൂടി വെക്കണം എന്നു പറയുന്നത് വിഡ്ഢിത്തം അല്ലെ....? സ്ത്രീയുടെ ഷാൾ ഇടാത്ത മാറും tight ജീൻസും ലെഗ്ഗിൻസ് ഒക്കെ ആണ് പീഡനം ഉണ്ടാവാൻ കാരണമെങ്കിൽ male nurses, male ഡോക്‌ടേഴ്‌സ് ഒക്കെ എത്ര പേരെ പീഡിപ്പികാണാമായിരുന്നു...? ഞങ്ങളെ പോലെ നഗ്നത കാണുന്നവർ വേറെ ഉണ്ടാകുമോ...? അപ്പോൾ ഷാൾ ഉം നഗ്നതയും ഒന്നും അല്ല പ്രശ്നം.... ഓരോരുത്തരുടെയും ചിന്തകളുടെ നിലവാരം ആണ്.... കണ്ടവന്റെ പെങ്ങളുടെയും ഭാര്യയുടെയും അമ്മയുടെയും ഒക്കെ മാറിലേക്കും അരയിലേക്കും ഒക്കെ നോക്കുന്നവർക്ക് പേടി കാണും സ്വന്തം വീട്ടിലെ പെണ്ണുങ്ങളെ അങ്ങനെ ആരേലും നോക്കുമോ എന്നു അതാണ് പ്രശ്നം... എന്നാണ് എനിക്ക് തോന്നുന്നത്...... സാരീ ഉടുക്കുന്നതാണ് ഇഷ്ടമെങ്കിൽ അവർ അതു ഉടുത്തോട്ടെ അതല്ല ചുരിദാറോ ജീൻസോ ടോപ്പോ ആണ് ഇഷ്ടമെങ്കിൽ അവർ അതു ധരിക്കട്ടെ എന്റെ പെങ്ങളായത് കൊണ്ടു അല്ലെങ്കിൽ എന്റെ ഭാര്യയോ കാമുകിയോ ആരെങ്കിലും ആയത് കൊണ്ടു നീ ഒരു dress കോഡ് follow ചെയ്യണം എന്നു പറയുന്നത് എന്ത് ദുരന്തമാടോ......? ഓരോരുത്തരും അവരവർക്ക് comfortable ആയതും യോജിച്ചതുമായ വസ്ത്രം ധരിച്ചോട്ടെ അതിൽ കൈ കടത്തേണ്ട ആവശ്യം എന്താണ്....? ചുരിദാർ ഇന്റെ കൂടെ ഷാൾ ഇടുന്നതാണ് ഭംഗി അതുകരുതി എല്ലാ വസ്ത്രത്തിന്റെ കൂടെയും ആ സാധനം കെട്ടി ചുറ്റാൻ കഴിയുമോ....? "അതുപോലെ തന്നെ പീഢിപ്പിക്കാൻ വരുന്നവന് പറിച്ചെറിയാൻ കഴിയാത്ത ഇരുമ്പ് കൊണ്ടു പണിത പട ചട്ട ഒന്നും അല്ലല്ലോ.... 1 മീറ്റർ തുണി കഷ്ണം അല്ലെ....?" ഇത്തരം പീഡനങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നതിന് കാരണം ഇന്ത്യൻ ജുഡിഷ്യൽ സിസ്റ്റത്തിന്റെ പാളിച്ച ആണെന്ന് പറയുന്നവരോട്.... ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ബൃഹത്തായ ഭരണഘടനയെ അംഗീകരിക്കാത്തവന്മാർ ആണ് ഇന്ത്യൻ ജുഡീഷ്യൽ സിസ്റ്റംത്തിന്റെ പാളിച്ചകൾ പരിഹരിക്കാൻ നടക്കുന്നത് എന്നു ഓർക്കുമ്പോൾ ഒരു റോമാഞ്ചം ഒക്കെ തോന്നുന്നുണ്ട്..... ഭരണഘടന ഒരു പൗരന് ഉറപ്പ് നല്കുന്ന അവന്റെയൊ അവളുടെയോ അവകാശങ്ങളിലേക്ക് കൈ കിടത്തിയിട്ട് ജുഡീഷ്യൽ സിസ്റ്റത്തെ കുറ്റം പറയുന്നത് ഒരു ഇരട്ടതാപ്പല്ലേ... ? അതല്ല kp ഉമ്മർ ഒരു സിനിമയിൽ പറഞ്ഞത് പോലെ "ഞാൻ ഒരു വികാര ജീവി" ആയത് കൊണ്ടുള്ള പ്രശ്നം ആണെങ്കിൽ.... പ്രിയപ്പെട്ട ആങ്ങളമാരെ.... ആ വികാര ജീവിയെ തല്ലി കൊന്നിട്ട് നമ്മുടെ പെങ്ങന്മാരെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടെ വിടുന്നത് അല്ലെ നല്ലത്.... അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ ഒരു പെൺകുട്ടി ഒരു top ഉം പാന്റും ഇട്ടോണ്ട് പോകുമ്പോൾ അതിൽ എന്താണ് ഇത്ര nഒക്കാനുള്ളത് നിങ്ങളുടെ ജുബ്ബയും പാന്റും പോലെ തന്നെ അല്ലെ അതും ഉള്ളൂ...... അങ്ങനെ പോകുന്ന ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ മാറിടത്തിലേക്ക് നോക്കി size അളക്കുന്നവന്മാരോട് ഒന്ന് ചോദിച്ചോട്ടെ.....? വസ്ത്രം ധരിച്ചിട്ടും ആ ശരീരത്തെ സ്കാൻ ചെയ്തു അവളുടെ നഗ്ന ശരീരം ഓർത്ത് നിർവൃതി അടയുന്നവരോട് നിങ്ങൾക്കു ജീവനേകിയ ഗര്ഭപാത്രവും,9 മാസം നിങ്ങളുടെ ജീവന് കരുത്തേകിയ പൊക്കിൾ കുഴിയും നീ പിറന്നു വീണ വഴികളും നിനക്ക് ഭക്ഷണമായ വഴികളുമല്ലാതെ എന്താണ് ആ ശരീരത്തിൽ ഉള്ളത്......? പെണ്ണാണെന്നതാണ് വിഷയമെങ്കിൽ ഒന്നും പറയാനില്ല സുഹൃത്തുക്കളെ.......... //Arya s suresh// #📔 കഥ #✍ ചെറുകഥ #📙 നോവൽ

#വേലക്കാരി.... " ചേട്ടാ ഒരു മുപ്പത് മുപ്പത്തിയഞ്ച് വയസിന്ഇടയിൽ ഉള്ള സ്ത്രീ മതിട്ടൊ... " " ആ എനിക്ക് അറിയാം, കഴിഞ്ഞ തവണയും അങ്ങനത്തെ ഒന്നിനെ ആണല്ലോ കൊണ്ട് വന്നത് എന്നിട്ട് എന്തായി... " " അത് പിന്നെ അവർക്ക് അത്ര വൃത്തിയില്ല... " " ഉവ്വ് അവർ എന്നെ വിളിച്ചായിരുന്നു.. ന്തായാലും ഞാൻ നോക്കട്ടെ... " അത് പറഞ്ഞ് ഗോപാലേട്ടൻ തല ചൊറിഞ്ഞു കൊണ്ട് ഗിരിയുടെ മുഖത്ത് നോക്കി ചിരിച്ചു, പൈസയ്ക്ക് ആണ് ആ ചിരി എന്ന് അറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് ഗിരി പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് പൈസ എടുത്ത് ഗോപാലേട്ടന്റെ പോക്കറ്റിൽ ഇട്ടു കൊടുത്തു... " ചേട്ടാ ഒരുപാട് വൈകിപ്പിക്കാതെ തന്നെ ആളിനെ ഒപ്പിക്കണേ ... " ഗോപാലേട്ടൻ തലയാട്ടി വിനയപൂർവ്വം നിന്നപ്പോൾ ഗിരി തിരികെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി.. അന്ന് വൈകുന്നേരം തന്നെ ഗോപാലേട്ടൻ പുതിയ വേലക്കാരി നാളെ വരുമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഗിരിക്ക് സന്തോഷമായി... ഗിരിയുടെ മനസ്സിൽ വേലക്കാരി എന്നാൽ ചില സിനിമകളിൽ പ്രേക്ഷകർക്ക് കണ്ണിന് ആനന്ദം പകരാൻ ഇടയ്ക്ക് വന്ന് പോകുന്ന ചേച്ചിമാരെ പോലെയാണ്. അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഒരുപാട് പേര് വന്നെങ്കിലും ഒരാഴ്ചയിൽ കൂടുതൽ അവിടെ നിൽക്കാറില്ല അതാണ് പതിവ്... അന്ന് രാത്രി തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും ഒരുപാട് നേരം കിടന്നിട്ടും ഗിരിക്ക് ഉറക്കം വന്നില്ല.പിറ്റേന്ന് രാവിലെ നേരത്തെ ഗിരി എഴുന്നേറ്റു. സിറ്റ് ഔട്ടിൽ ഇറങ്ങി വഴിയിലേക്ക് നോക്കി ഇരുപ്പ് തുടങ്ങി, കയ്യിൽ ഒരു പത്രം ഉണ്ടെങ്കിലും ഗിരിയുടെ മനസ്സ് നിറയെ വരാൻ പോകുന്ന വേലക്കാരിയെ കുറിച്ചായിരുന്നു... ആരോ ഗേറ്റ് തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ ഗിരി പത്രത്തിൽ നിന്ന് കണ്ണെടുത്ത് തല അൽപ്പം ഉയർത്തി നോക്കി, ഒരു സ്ത്രീ കടന്ന് വരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ഗിരി വീണ്ടും പത്രത്തിലേക്ക് തല കുമ്പിട്ട് ഇരുന്നു.. " സാർ.... " ആ സ്ത്രീയുടെ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ അൽപ്പം ഗൗരവത്തോടെ ആരാ എന്ന ഭാവത്തിൽ ഗിരി തല ഉയർത്തി നോക്കി.. " ഗോപാലേട്ടൻ പറഞ്ഞിട്ട് വന്നതാണ്... " ആ സ്ത്രീ സൗമ്യമായി പറഞ്ഞു... " ആ എന്നെ വിളിച്ചിരുന്നു, ഞാൻ കുറച്ചു കൂടെ പ്രായം ഉള്ള സ്ത്രീയെ ആണ് ഉദ്ദേശിച്ചത്... " ഗിരി ഗൗരവത്തോടെ പറയുമ്പോഴും മനസ്സ് കൊണ്ട് ഗോപാലെട്ടനോട്‌ നന്ദി പറയുകയായിരുന്നു... " എന്താ പേര്.... " ഗൗരവം വിടാതെ വീണ്ടും ഗിരി ചോദിച്ചു... " മാലിനി... " " ആ ശമ്പളത്തിന്റെ കാര്യമൊക്കെ ഗോപാലേട്ടൻ പറഞ്ഞല്ലോ ല്ലേ... " മാലിനി തലയാട്ടി... " എന്നാൽ അകത്തേക്ക് പൊയ്ക്കോളൂ... " മാലിനി വീണ്ടും തലയാട്ടി കൊണ്ട് അകത്തേക്ക് പോയി.. മാലിനി പോകുന്നതും നോക്കി ഗിരി കസേരയിൽ ഇരുന്നു... അവന്റെ മനസ്സിൽ എന്തെന്നില്ലാത്ത സന്തോഷം ഉണ്ടായി എങ്കിലും അത് പുറത്ത് കാണിക്കാതെ അൽപ്പം ഗൗരവത്തോടെ ഇരുന്നു. ആദ്യമേ തനി സ്വഭാവം കാണിച്ചാൽ അവർ ഇന്ന് തന്നെ നിർത്തി പോകുമെന്ന് അവനറിയാം, ഇതുവരെ എല്ലാം അങ്ങനെ ആണ് പോയതും... അന്ന് മാലിനി ഉണ്ടാക്കി കൊടുത്ത ഭക്ഷണങ്ങൾക്ക് പ്രത്യേക രുചി ഉള്ളതായി ഗിരിക്ക് തോന്നി. രാത്രിയിലേക്കുള്ള അത്താഴം ഒരുക്കി വച്ച് വൈകുന്നേരം തന്നെ മാലിനി വീട്ടിലേക്ക് പോയി... ആദ്യ ദിവസങ്ങളിൽ മാലിനിയോട് ഗിരി ഒരുപാട് അടുത്തില്ലെങ്കിലും പയ്യ പയ്യെ മാലിനി അടുക്കളയിൽ ജോലി എടുക്കുമ്പോൾ ന്തേലും സംസാരിച്ച് ഗിരിയും ചെന്ന് തുടങ്ങി, മാലിനിയുടെ ഭാഗത്ത്‌ നിന്ന് എതിർപ്പ് ഒന്നും ഇല്ലാത്തത് ഗിരിക്ക് കുറച്ച് ധൈര്യം നൽകി... അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരു ദിവസം രാത്രി തുടങ്ങിയ മഴ പകലും നിർത്തതെ തുടർന്നു കൊണ്ട് ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. പതിവുപോലെ മാലിനി അടുക്കളയിൽ ജോലി തിരക്കിലും, ഗിരി പയ്യെ അടുക്കളയിലേക്ക് ചെന്നു, മാലിനിയെ തൊട്ടുരുമി കൊണ്ട് ഓരോന്ന് എടുക്കുകയും സംസാരിക്കുകയും ചെയ്തു, ആദ്യം അവളിൽ നിന്ന് എതിർപ്പ് ഒന്നും ഇല്ലെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ ഗിരി വീണ്ടും ആവർത്തിച്ചു... പെട്ടെന്ന് കയ്യിൽ ഇരുന്ന കത്തിയും തന്റെ നേർക്ക് പിടിച്ചു കൊണ്ട് മാലിനി തിരിഞ്ഞപ്പോൾ ഗിരി പേടിച്ച് രണ്ട് ചുവട് പിന്നിലേക്ക് മാറി നിന്നു.... " ടോ... തന്റെ പൈസയുടെ കൊഴുപ്പ് എന്നോട് കാണിക്കല്ലേ, തന്റെ കിന്നാരത്തിന് സമ്മതം തരുന്ന പല പെണ്ണുങ്ങളും കാണും അതുപോലെ താൻ എന്നെ കാണരുത്,, പറഞ്ഞേക്കാം.... " മാലിനിയുടെ പൊട്ടിത്തെറിചുള്ള സംസാരം കേട്ടപ്പോൾ ഗിരി അൽപ്പം ഭയന്നു... " ജീവിതത്തിൽ ഒരുപാട് വേഷം കെട്ടിയവൾ ആണ് ഞാൻ, വേറെ ഒരു നിവർത്തിയും ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ടാണ് ഇപ്പോൾ ഈ ജോലിക്ക് ഇറങ്ങിയത്,, ഇനിയും ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് ഒലിപ്പിച്ചോണ്ട് വന്നാൽ ഉണ്ടല്ലോ ഈ കത്തി ഞാൻ നെഞ്ചത്ത് കയറ്റും പറഞ്ഞേക്കാം... " മാലിനി ഗിരിയുടെ നേർക്ക് കത്തി ചൂണ്ടി പറഞ്ഞപ്പോൾ ഗിരി ഒന്നും മിണ്ടാതെ തിരിഞ്ഞു നടന്നു... " അതെ, ഇനി ഇതിന്റെ പേരിൽ എന്നെ പറഞ്ഞു വിടാൻ നിൽക്കുക ആണേൽ ഞാൻ പീഡനകുറ്റത്തിന് കേസ് കൊടുക്കും പറഞ്ഞേക്കാം... " ഗിരി തിരിഞ്ഞു നടന്നപ്പോൾ മാലിനി അൽപ്പം ഉച്ചത്തിൽ ആണ് പറഞ്ഞത്. അന്ന് ആ സംഭവത്തിന് ശേഷം ഗിരി പിന്നേ മാലിനിയുടെ മുന്നിലേക്ക് വന്നില്ല... മാലിനി വൈകുന്നേരം പോകാൻ ഇറങ്ങുമ്പോൾ ഗിരി സിറ്റ് ഔട്ടിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.. " സാർ,,, ഞാൻ ഇറങ്ങുകയാ... " മാലിനി യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങി, മുറ്റത്തേക്ക് ഇറങ്ങിയിട്ട് തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോൾ ഗിരി തല കുമ്പിട്ട് ഇരിക്കുകയാണ്. മാലിനി വീണ്ടും തിരികെ ഗിരിയുടെ അരികിലേക്ക് ചെന്നു... " അതെ സാറെ, നിങ്ങൾ ആണുങ്ങളെ പോലെ അല്ല സ്ത്രീകൾക്ക് ഏറ്റവും വിലപ്പെട്ടത് അവളുടെ മാനം ആണ്, അത് വല്ലവന്റെയും മുന്നിൽ അടിയറവ് വെച്ചിട്ട് പിന്നേ ജീവിച്ചിരുന്നിട്ട് എന്താ കാര്യം..... " മാലിനി അത് പറയുമ്പോഴും ഗിരി അവളുടെ മുഖത്ത് നോക്കാതെ ഇരിക്കുക ആയിരുന്നു... " ഒരുപാട് സ്ഥലത്ത് ജോലിക്ക് പോയി, എല്ലായിടത്തും ആണുങ്ങളുടെ വിചാരം പെണ്ണുങ്ങൾ എന്നാൽ അവരെ സുഖിപ്പിക്കാൻ ഉള്ള ഏതോ സാധനം ആണെന്നാണ്, അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഒന്നും ഒരുപാട് കാലം നീണ്ടു നിന്നില്ല,, എനിക്കും ഉണ്ട് സാറെ ഒരു കുടുംബം, എന്നെയും കാത്ത് ഇരിക്കുന്ന ഭർത്താവും മോളും ഉണ്ട്. ഒരു വർഷം മുൻപേ പുള്ളി കിടപ്പിലാകുന്നത് വരെ ഞങ്ങളെ പൊന്നുപോലെ ആണ് നോക്കിയിരുന്നത്, ഇന്നിപ്പോൾ കിടപ്പിലായി എന്ന് കരുതി അദ്ദേഹത്തേ കളഞ്ഞിട്ട് പോകാൻ പറ്റുമോ.... " മാലിനി അത് പറയുമ്പോഴേക്കും കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി തുടങ്ങി... " എന്തായാലും സാർ കരുതുന്നപോലൊരു പെണ്ണല്ല ഞാൻ.. ഗോപാലേട്ടനോട് പറഞ്ഞ് നാളെതന്നെ വേറെ ഒരാളെ നോക്കിക്കോ... " സാരിതുമ്പ് കൊണ്ട് കണ്ണുനീർ തുടച്ച് മാലിനി മുന്നോട്ട് നടന്നു... " അതേ, സോറി,, ഇനി എന്റെ ഭാഗത്ത്‌ നിന്ന് ഒരു ശല്യവും ഉണ്ടാകില്ല, ഇതിന്റെ പേരിൽ ഇനി വരാതെ ഇരിക്കരുത്.... " ഗിരി അത് പറയുമ്പോഴേക്കും മാലിനി ഗേറ്റ് തുറന്ന് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി, വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു .... ✍️ശ്യാം.... #📔 കഥ #✍ ചെറുകഥ #📙 നോവൽ

നീ ഇല്ലാമൽ നാൻ ഇല്ലയെ -39 പനി തീർത്തും മാറിയ ശേഷം പുറത്തിറങ്ങിയാൽ മതിയെന്ന അമ്മയുടെ കർശന നിർദ്ദേശമുണ്ടായിരുന്നു. ദിവസങ്ങൾക്കു ശേഷം ഇന്നാണ് പേപ്പറിടാൻ ഇറങ്ങിയത്. ഇത്രയും ദിവസം ചേട്ടന്മാരിൽ ആരോ ഒരാൾ തന്റേതും കൂടി കളക്റ്റ് ചെയ്ത് ഇട്ടിരുന്നു. "എവിടായിരുന്നു നവമിയേ? ഇത്രയും ദിവസം പേപ്പർ നേരത്തിനു കിട്ടിയിരുന്നില്ല കേട്ടോ..." പേപ്പർ കൊണ്ടിടുന്ന വീട്ടിലെ ചേട്ടന്റെതാണ് പരാതി. "ഇനി സമയത്തിന് വരാം ചേട്ടാ.. പനി പിടിച്ച് ഹോസ്പിറ്റലിൽ അഡ്മിറ്റായിരുന്നു അതാ.." ഇന്നത്തെ ദിവസം ഓരോ പരാതികൾക്കും മറുപടി പറയാൻ നിന്നത് കൊണ്ട് ഒരിത്തിരി വൈകിയാണ് അച്ചാച്ചന്റെ വീട്ടിലെത്തിയത്. “ആഹാ.. ഇന്ന് മോളായിരുന്നോ വന്നേ? നിനക്കെങ്ങനെയുണ്ട് മോളേ? സുഖായോ?” കണ്ടയുടനെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു നിർത്തിയാണ് ചോദ്യം ചെയ്യൽ. “ഓ നിങ്ങളെന്നോട് മിണ്ടാൻ വരേണ്ട... ഡിസ്ചാർജായി വന്നിട്ട് ഇത്രേം ദിവസായി.. ഒരന്വേഷണം പോലുമുണ്ടായില്ലല്ലോ..” നവമി പരിഭവങ്ങളുടെ ഭാണ്ഡക്കെട്ടഴിച്ചു. “പിണങ്ങല്ലെടീ കാന്താരീ.. നിന്റെ അമ്മാമ്മ പണിമുടക്കി പണി തന്നിട്ടാണ്...” “അമ്മാമ്മയ്ക്കെന്താ?” ചോദ്യത്തോടൊപ്പം അവളുടെ കാലുകൾ അകത്തേക്ക് ചലിച്ചിരുന്നു. “ഓഹ് അത്രക്കൊന്നൂല്ലന്നെ, അവളൊന്ന് വഴുക്കി വീണതാ..” അച്ചാച്ചൻ നിസ്സാരമാക്കിയാണ് പറഞ്ഞതെങ്കിലും ആ മുഖത്ത് വേദന തങ്ങി നിൽപ്പുണ്ട്. അകത്ത് ചെന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ അമ്മാമ്മ നല്ല ഉറക്കമാണ്. കാൽ പാദത്തിൽ ബാന്റെജ് ചുറ്റിക്കെട്ടി വെച്ചിട്ടുണ്ട്. വിരലിന്റവിടെയൊക്കെ ചെറിയൊരു നീര് പോലെയുണ്ട്. വിളിച്ച് ശല്യപ്പെടുത്തേണ്ടല്ലോയെന്ന് കരുതി നവമി പതിയെ പുറത്തേക്ക് തന്നെയിറങ്ങി. “ഫ്രാക്ചറുണ്ടോ അച്ചാച്ചാ?” “അറിയില്ല മോളേ.. നല്ല വേദനയുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ കേട്ടി വെച്ച് കൊടുത്തതാ..” “എന്തേ ഡോക്ടറെ കാണിക്കാതിരുന്നേ?” “അവള് സമ്മതിക്കുന്നില്ലെന്നേ... നിനക്കറിയാലോ മോളേ അവളെ?” സാധാരണ രണ്ടാൾക്കും എന്തെങ്കിലും വയ്യായ്ക വന്നാൽ നവമിയാണ് ഹോസ്പിറ്റലിൽ കൊണ്ടുപോകാറ്. “അതെന്തേ കൊച്ചു മോൻ പറഞ്ഞിട്ടും കേട്ടില്ലേ?” “അവൻ പോയിക്കഴിഞ്ഞല്ലേ വീണത്. മിനിന്നാന്നാ വീണത്. കിരണുണ്ടായിരിന്നെങ്കിൽ പൊക്കിയെടുത്ത് കൊണ്ടുപോയേനെ..” അച്ചാച്ചൻ പറഞ്ഞത് കേൾക്കെ അറിയാതെ നവമിയുടെ മുഖം ചുളിഞ്ഞു. “പോയോ? വർക്കുണ്ടോ അവന്? ” “അവനങ്ങ് ലീലയുടെ അടുക്കൽ പോകാൻ ടിക്കറ്റ് എടുത്തതല്ലായിരുന്നോ? മോൾ ഡിസ്ചാർജ് ആയന്നാ പോയത്...” നവമിക്ക് ആകെ സങ്കടം തോന്നി. ഒരു വാക്ക് പോലും പോകുമ്പോൾ പറഞ്ഞില്ലല്ലോ. ഇത്രയും ദിവസം അന്വേഷിച്ചു വരാത്തതിലുള്ള വിഷമമായിരുന്നു. എന്നാലിപ്പോൾ ഒന്നും പറയാതെ അങ്ങ് പോയേക്കുന്നു. ഇഷ്ടമാണെന്നൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ട്.. ഒക്കെ വെറുതെയായിരുന്നോ? പരിഭവം കൊണ്ട് ചുണ്ട് കൂർത്ത് വരുന്നുണ്ട് അവളുടെ. “ഞാൻ ചെന്ന് മുകുന്ദൻ ഡോക്ടർ ഇന്നുണ്ടാകുമോന്ന് വിളിച്ചു നോക്കട്ടെ. നമുക്കൊന്ന് വൈകിട്ട് ചെന്ന് അമ്മാമ്മയെ കാണിച്ചേച്ചും വരാം..” അച്ചാച്ചനെ ആശ്വസിപ്പിച്ച് പറഞ്ഞു. പാവം ആരെയും ബുദ്ധിമുട്ടിക്കേണ്ടെന്ന് കരുതിയാകും അറിയിക്കാത്തിരുന്നത്. വീട്ടിലേക്കവൾ തിരിച്ചു ചെന്നു. ലക്ഷ്മി ചായയും കൊണ്ട് ഉമ്മറപ്പടിയിൽ കാത്തിരിപ്പുണ്ട്. മുറ്റത്തുള്ള ടാപ്പിൽ നിന്നും കൈയും വായയും കഴുകി അടുത്തു ചെന്നിരുന്നു നവമി. “എന്താണെന്റെ കുഞ്ഞിനൊരു സങ്കടം?” “അമ്മാമ്മ വഴുക്കി വീണ് കിടപ്പാ അമ്മാ...” “ഏഹ്ഹ്? എപ്പോ? ഒന്നും അറിഞ്ഞില്ലല്ലോ ഞാൻ..” അമ്മയ്ക്ക് അമ്പരപ്പാണ്. ഇത്രയും അടുത്തായിട്ട് പോലും ഒരു വിവരവും അറിഞ്ഞില്ലല്ലോ എന്നൊരു സങ്കടവും. “രണ്ടു ദിവസേ ആയുള്ളൂന്ന്...” “രണ്ടു ദിവസമോ? ആഹാരമൊക്കെ എങ്ങനെയാണോ എന്തോ?” “എന്നെകൊണ്ട് അമ്മ ഓൾറെഡി ബുദ്ധിമുട്ടുന്നുണ്ടല്ലോ എന്ന് കരുതി മിണ്ടാതിരുന്നതാവും..” “കിരണുണ്ടല്ലോ. അവൻ നന്നായി ഫുടുണ്ടാക്കുമെന്ന് ലീ പറയാറുണ്ട്...” ആ പേരു കേട്ടമാത്രയിൽ നവമിയുടെ മുഖം മങ്ങി. ലക്ഷ്മിയത് ശ്രദ്ധിക്കുകയും ചെയ്തു. “കിരൺ ലീലാന്റിയുടെ അടുത്തേക്ക് പോയിരിക്കുവാ.. ” അവളെന്തോ ആലോചനയിൽ അങ്ങനെയേ ഇരുന്നു. ലക്ഷ്മി എന്തോ ചോദിക്കാൻ വരുമ്പോഴേക്കും നവമി സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി. “ഞാനൊന്ന് മുകുന്ദൻ ഡോക്ടറുടെ അവിടെ വിളിച്ചു നോക്കട്ടേ അമ്മാ.. വൈകിട്ട് അപ്പോയിന്മെന്റ് ഉണ്ടേൽ കാണിച്ചിട്ടും വരാം..” പാതി കുടിച്ച ചായയുമായി നവമി എഴുന്നേറ്റു പോയി. അപ്പോൾ തന്നെ ക്ലിനിക്കിൽ വിളിച്ച് വൈകുന്നേരത്തേക്കുള്ള ടോക്കനും പറഞ്ഞു വെച്ചു. ചിന്തകളത്രയും കിരണിൽ തറഞ്ഞു നിൽപ്പാണ്. അവൻ യൂകെയിൽ പോകാനിരുന്നതാണെന്ന് തനിക്കറിയാം. അന്നത്തെ സംഭവം ഒന്നു കൊണ്ട് മാത്രമാണ് യാത്ര മാറ്റി വെച്ചത്. എന്നിട്ടും ഒരു വാക്ക് പോലും മിണ്ടാതെ പൊയ്ക്കളഞ്ഞു. അതും പോട്ടെന്ന് വെക്കാം. ഇത്രയും ദിവസമായിട്ടും ഒരു മെസ്സേജ് പോലുമില്ല. തന്നെ വയ്യാത്ത അവസ്ഥയിൽ കണ്ടിട്ട് പോലും ഒരന്വേഷണം.. ഉറപ്പ് വരുത്താനായി വാട്സാപ്പും ഇൻസ്റ്റാഗ്രാംമും തപ്പി നോക്കി. ഇല്ല.. ഒരു മെസ്സേജുമില്ല. ആളുടെ പ്രൊഫൈൽ എടുത്ത് അരിച്ചു പെറുക്കി. അന്നത്തെ ദിവസത്തിന് ശേഷം ഒരു പോസ്റ്റോ സ്റ്റോറിയോ ഒന്നുമില്ല. പഴയ പോസ്റ്റുകളിലൊക്കെ ആരാധകർ എന്ത് പറ്റിയെന്ന് ചോദിച്ച് മുറവിളിയാണ്. യൂട്യുബിലും സ്ഥിതി മറിച്ചല്ല. വ്ലോഗ് കാണാത്തതിലുള്ള പരിഭവമാണ്. അയ്ശുവിന്റെയും ഹൃദ്യയുടെയും അജിന്റെയും സുഹൈലിന്റെയും എന്ന് വേണ്ട അവരുടെ കൂട്ടത്തിലെ ഓരോരുത്തരുടെയും പ്രൊഫൈലിൽ കയറിയിറങ്ങി നവമി. ഒന്നിൽ പോലും കിരണില്ല. എല്ലാവരും അവിടെയും ഓരോ പോസ്റ്റുകളുടെ താഴെയും പ്രകാശ കിരണത്തെയാണ് അന്വേഷിക്കുന്നത്. ആരും അതിനൊന്നും മറുപടി കൊടുത്തിട്ടുമില്ല. മാധവിനോടൊന്ന് അന്വേഷിച്ചാലോ? ഇൻബോക്സിൽ ചെന്ന് ഒരു ഹൈ ടൈപ് ചെയ്തെങ്കിലും അയച്ചില്ല. ഒന്നും പറയാതെ പൊയ്ക്കളഞ്ഞതല്ലേ.. തോന്നുമ്പോൾ തിരിച്ചു വരട്ടെ.. ഫോൺ ബെഡിലേക്കിട്ട് തല വഴി പുതപ്പിട്ടു മൂടി ചുരുണ്ടു കിടന്നു നവമി. എന്തിനെന്നറിയാത്തൊരു സങ്കടം തികട്ടി വരുന്നുണ്ട്. ഒന്ന് പൊട്ടിക്കരയണം എന്നും തോന്നുന്നുണ്ട്. എന്തിനെന്നു ചോദിച്ചാൽ നവമിക്ക് അതിനൊരു ഉത്തരവുമില്ല. “എന്തേ നിവി? വയ്യേ?” കിടത്തം കണ്ട് അരികിലേക്ക് വന്ന് അമ്മ കഴുത്തിലും നെറ്റിയിലുമൊക്കെ തൊട്ടു നോക്കുന്നുണ്ട്. “ഏയ്‌.. വെറുതെയൊന്ന് കിടാക്കാൻ തോന്നിപ്പോൾ കിടന്നതാ മ്മാ.. ” “ഞാനേതായാലും ഇന്നിത്തിരി നേരത്തെയിറങ്ങും. ലളിതമ്മയെ കണ്ടിട്ടേ കട തുറക്കാൻ പോണുള്ളൂ.. മോളിന്ന് കോളേജിലോട്ട് പോണില്ലേ?” കുറേ ദിവസമായി കോളേജിൽ പോയിട്ട്. ഇന്നും കൂടി പോകാതിരുന്നാൽ ശരിയാകില്ല. അമ്മ ഈ വീക്ക് മുഴുവൻ ലീവെടുത്തോളാൻ പറഞ്ഞതായിരുന്നു. “പോണം...” “പോകും മുന്നേ ദോശയെടുത്ത് കഴിക്കണേ മോളേ...” “ഞാൻ കഴിച്ചോളാം.. ലീലാന്റി വിളിയ്ക്കാറില്ലേ അമ്മയെ?” കിരണിനെ കുറിച്ച് എന്തെങ്കിലും കേൾക്കാൻ പറ്റിയാലോ എന്ന് ചിന്തിച്ചാണ് നവമി ചോദിച്ചത്. “ആ ഉണ്ടല്ലോ.. ഇന്നലെ കൂടി വിളിച്ചു.. എന്ത് പറ്റി?” “അമ്മാമ്മ വീണ കാര്യം അറിഞ്ഞില്ലേ എന്തോ?” നേരിട്ട് കിരണിനെ പറ്റി ചോദിക്കാനൊരു ഭയം. “അവള് പേടിക്കേണ്ടെന്ന് കരുതി അവര് രണ്ടും അറിയിച്ചു കാണില്ല മോളേ.. പിന്നെ കിരൺ പോയതിനു ശേഷം വീണതാണെന്നല്ലേ പറഞ്ഞത്.. അപ്പോ അറിയാനൊട്ടും വഴിയില്ല. ഞാനേതായാലും കഴിക്കാനുള്ളതും എടുത്ത് അങ്ങോട്ട് ചെല്ലട്ടെ.. എന്താ അവസ്ഥയെന്ന് അറിയാലോ..” കിരണിനെ പറ്റി ലക്ഷ്മിയും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. നിരാശ ഭയത്തിലേക്ക് ചുവട് മാറുന്നുണ്ട്. എന്തെങ്കിലും അപകടം? ഏയ്‌.. ആളൊരു ചിന്ന സെലിബ്രറ്റിയല്ലേ? അങ്ങനെ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ തന്നെ സോഷ്യൽ മീഡിയ അതാഘോഷിക്കുമല്ലോ. സ്വയം ആശ്വസിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു നവമി. അമ്മ ചെന്ന് ധൃതിയിൽ റെഡിയായി വന്നു.. “ഇന്നിനി തല നനക്കേണ്ട നിവീ.. ഇന്നലെ കുളിച്ചിട്ടാണെന്ന് തോന്നുന്നു ചെറിയൊരു കാച്ചലുണ്ട്. ദേഹത്ത് തൊട്ടു നോക്കി നിർദ്ദേശിച്ചപ്പോൾ നവമി തലയാട്ടി. അമ്മ പോയിക്കഴിഞ്ഞ് കോളേജിലേക്ക് പോകാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിലാണ് നവമി. മുടി ചീകി വെക്കുമ്പോളാണ് ഹിരണിനെ ഓർമ്മ വന്നത്. ഇൻസ്റ്റയിൽ അങ്ങനെയൊരാളെ ഫോളോ ചെയ്യുന്നില്ല. എങ്കിലും പ്രൊഫൈൽ ലോക്കാകില്ലെന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ ഹിരൺ പ്രകാശെന്ന് തിരഞ്ഞു. ഒന്ന് രണ്ടു പ്രൊഫൈൽ കിടപ്പുണ്ട്. ഓരോന്നിലും കയറിയിറങ്ങിയപ്പോൾ ആളെ കിട്ടി. ഭാഗ്യത്തിന് പ്രൊഫൈൽ ലോക്കല്ല. സ്റ്റോറി നോക്കിയപ്പോൾ രണ്ട് പയ്യന്മാർ കെട്ടിപ്പിടിച്ചുറങ്ങുന്ന ഒരു ഫോട്ടോ. സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിയപ്പോൾ അതിലൊന്ന് കിരൺ ആണെന്ന് മനസ്സിലായി. അത്രയും മതിയായിരുന്നു അവളിലെ ആശ്വാസത്തിന്. തന്നെ ഫേസ് ചെയ്യാനുള്ള മടി കാരണമാകും മെസ്സേജ് പോലും അയക്കാത്തത്. സ്വയം ആശ്വസിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു നവമി. ബസ് സ്റ്റോപ്പിൽ ചൈത്തു കാത്തു നിൽപ്പുണ്ട്. ഇന്ന് കോളേജിൽ വരുമെന്ന് ഇന്നലെ തന്നെ അവളെ അറിയിച്ചതാണ്. നവമിയെ കണ്ടതും അവൾ ഓടിച്ചെന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. ഡിസ്ചാർജായി കഴിഞ്ഞ് ഒരു ദിവസം അവൾ നിവിയെ കാണാൻ വീട്ടിൽ ചെന്നിരുന്നു. അതിന് ശേഷം ഇന്നാണ് തമ്മിൽ കാണുന്നത്. “കുറഞ്ഞോ ശെരിക്കും?” “ഭേദണ്ട് ചൈത്തൂ.." "ഇത്രയും ദിവസം നീയില്ലാത്തത് കൊണ്ട് ഒരു രസവും ഇല്ലായിരുന്നെടീ.. ആയുവും പറഞ്ഞു ക്ലാസ്സിലൊക്കെ എന്നാ ബോറടിയാണെന്ന്..." നവമി വെറുതേ ചിരിച്ചതേയുള്ളൂ.. ഇന്ന് ക്ലാസ്സിൽ ചെല്ലുന്ന കാര്യം അവന്മാരോടൊന്നും പറഞ്ഞിരുന്നില്ല. സർപ്രൈസ് ആയിക്കോട്ടെ. "പ്രകാശ കിരണത്തിന് എന്ത് പറ്റിയെടി? ആളെവിടെയും ആക്റ്റീവ് അല്ല.. നിന്നോട് എന്തേലും പറഞ്ഞോ?" ചൈതന്യയ്ക്കും അറിയേണ്ടത് അക്കാര്യം തന്നെയാണ്. "അവൻ മമ്മയെയു പപ്പയെയും കാണാൻ പോയേക്കുവാണെന്ന് അച്ചാച്ചൻ പറയണത് കേട്ടു. അവിടെന്തേലും തിരക്ക് കാണുമായിരിക്കും.." "നിന്നോടൊന്നും പറഞ്ഞില്ലേ?" അവൾക്കെന്തോ വിശ്വാസം വരാത്തത് പോലെ. "അങ്ങനെ എല്ലാം പറയാൻ മാത്രമുള്ള കമ്പനിയൊന്നും എന്നോടില്ലാ കുരിപ്പേ.." തലയിൽ കൊട്ട് കൊടുത്ത് പറയുമ്പോളും ആ കണ്ണ് മിഴിഞ്ഞു തന്നെ നിൽപ്പുണ്ട്. നാട്ടിൽ ഉള്ളപ്പോൾ എവിടെക്കിറങ്ങുമ്പോഴും നിവിയേയും കൊണ്ട് പോകുന്ന ആളാണെന്ന് ചൈതന്യയ്ക്ക് അറിയാവുന്നതാണ്. അവളോടെന്ത് പറയും? ഒരു പ്രൊപോസൽ റിജക്ട് ചെയ്തതിന്റെ പിണക്കമാണെന്നോ? അല്ല, അപ്പോഴും പിണക്കമൊന്നും ഇല്ലായിരുന്നല്ലോ. അവൾ കൂടുതലെന്തെങ്കിലും ചോദിക്കും മുമ്പേ ബസ്സ്‌ മുന്നിൽ വന്നു നിന്നു. ഒരു തരത്തിൽ ആശ്വാസമായിരുന്നു നവമിക്ക്. ബസ്സിലെ തിരക്കിലേക്ക് നൂഴ്ന്നിറങ്ങിയതിനാൽ പിന്നീടങ്ങോട്ട് ചോദ്യങ്ങളൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ബസ് സ്റ്റാൻഡിൽ എത്തിയപ്പോൾ ചൈത്തുവിന്റെ ഡിപ്പാർട്മെന്റിലെ രണ്ട് കൂട്ടുകാരികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവർക്കൊപ്പം ഓട്ടോ വിളിച്ചാണ് കോളേജിലേക്ക് ചെന്നത്. അത് കൊണ്ട് കൂടുതൽ ചോദ്യങ്ങളൊന്നും ഉണ്ടായില്ല. കോളേജ് ഗേറ്റിനരികിൽ ഓട്ടോ നിർത്തിയപ്പോൾ കൂട്ടുകാർക്കൊപ്പം നിൽക്കുന്നവനെ കണ്ടതും നവമിക്ക് എന്തെന്നില്ലാത്ത ഭയം തോന്നി. ചൈത്തുവിന്റെ കയ്യിലവൾ ഇറുകെ പിടിച്ചു. നവമിയുടെ തറഞ്ഞുള്ള നിൽപ്പും നോട്ടവും കണ്ടാണ് ചൈതന്യ ഗേറ്റിനരികിലേക്ക് ശ്രദ്ധിച്ചത്. "ഇങ്ങനെ പേടിച്ചു നിന്നാൽ അതിനേ നിനക്ക് നേരം കാണുള്ളൂ നിവീ... നീ വന്നേ...." കൈപിടിച്ച് വലിച്ച് നടന്നപ്പോൾ ഒരു പാവ കണക്കെ അവളുടെ പിന്നാലെ ചെന്നു നവമിയും. തുടരും. സോറി ട്ടോ. മനപ്പൂർവം ലേറ്റ് ആക്കുന്നതല്ല. പനി മാറിയിട്ടും ക്ഷീണം കുറയുന്നില്ല. എഴുതാനിരുന്നാൽ ഉറക്കം വരും. ആകെയൊരു തളർച്ചയാണ്. രചന :: മീര സരസ്വതി #📔 കഥ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #✍ ചെറുകഥ