#📙 നോവൽ -കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 🔻 പാർട്ട്_ 63 ✍️ രചന - ജിഫ്ന നിസാർ 💥 കാർത്തുവിന്റെ ഫോണിൽ വിളിക്കുമ്പോൾ ശിവയുടെ നെഞ്ചിൽ പഞ്ചാരി മേളം പോലാണ്. കേട്ടറിഞ്ഞ വാർത്തയുടെ ചൂട്.. നിഴൽ പോലെ കൂടെ നടക്കുന്നവന് വന്നു ചേർന്ന ദുർവിധി. അതിനെല്ലാം പുറമെ മയക്കു മരുന്ന് കേസ് ആയത് കൊണ്ട് തന്നെ അന്നേരം വരെയും കാശിയുടെ കാര്യം പറഞ്ഞു അവൻ ചെന്ന് കണ്ടവരെല്ലാം കൈ മലർത്തി കാണിച്ചത്.. എല്ലാം കൂടി ചൂളയിലെന്ന പോലെ അവൻ വെന്തുരുകി. ഒന്ന് രണ്ടാളുകളെ വിളിച്ചിട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന ഒരു വഴിതിരിവ് ഉണ്ടാവാത്തത് കൊണ്ട് തന്നെ ശിവ പിന്നെ ഒന്നും ഓർക്കാതെ അശോകേട്ടന്റെ ഫോണിൽ വിളിച്ചു നോക്കിയിരുന്നു. പക്ഷേ അതും ബെല്ലടിച്ചു കൊണ്ടവസാനിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്. അതോടെ ഇനിയിപ്പോ നോക്കി നിൽക്കേണ്ട കാര്യമല്ലെന്ന് തോന്നിയിട്ടാണ് ഓടി പിടഞ്ഞു കൊണ്ടാ വീട്ടിലേക്ക് ചെന്നത്. വർണങ്ങളിൽ കുളിച്ചു നിൽക്കുന്ന ആ വീട് കണ്ടതെ വല്ലാത്തൊരു അമ്പരപ്പ് തോന്നി. ഹൃദയം മിടിക്കാൻ കൂടി മറന്നെന്ന പോലെ നിശ്ചലമായിരുന്നു ആ നിമിഷം. അശോകൻ സാറിന്റെ മകളുടെ വിവാഹനിശ്ചയമാണെന്ന് സെക്യുരിറ്റി ചേട്ടനാണ് പറഞ്ഞു കൊടുത്തത്. അതോടെ ഉള്ളിലുള്ള സംശയങ്ങൾക്കു കൂടുതൽ ബലമായി. ഇങ്ങനൊക്കെ നടത്താൻ വേണ്ടി തന്നെയാണ് അയാളാ നാറിയ കളി അവതരിപ്പിച്ചതെന്ന് ഉറപ്പായി. അങ്ങോട്ട് കയറി ചെന്നിട്ടാ ചെകുത്താന്റെ മുഖമൂടി വലിച്ചു പറിച്ചെറിയാനാണ് ആദ്യം തോന്നിയത്. പക്ഷേ അകത്തു കിടപ്പുള്ള ഒരുത്തൻ. അവനായിരിക്കും അതിന്റെ പരിണിത ഫലം അനുഭവിക്കേണ്ടി വരിക എന്നോർത്തതും അത് വേണ്ടന്ന് വെച്ചു. വെറുതെ ആ തിളങ്ങുന്ന വീടിന്റെ നേരെയൊന്ന് നോക്കുമ്പോൾ അതിനുള്ളിൽ കാശി നാഥനെ ജീവനെ പോലെ സ്നേഹിക്കുന്ന ആ പെണ്ണിനെയാണ് അവനോർമ വന്നത്. അവളുടെയാ സ്നേഹം... അത് കൊണ്ടൊരുവനിപ്പോ ജയിലിൽ വരെയും എത്തിയ കാര്യം അവളറിഞ്ഞു കാണുമോ..? അതൊന്നറിയാൻ വേണ്ടിയാണ് അവളെ വിളിച്ചത്. പക്ഷേ അവളാ കോൾ എടുക്കാഞ്ഞത് അവനെ തീർത്തും നിരാശയിലാഴ്ത്തി. ഇനിയെന്ത് ചെയ്യണം അവന്റെ കാര്യത്തിലെന്നറിയാത്ത വിധമൊരു ചോദ്യചിന്ധം ശിവക്ക് മുന്നിലങ്ങനെ പെരുകി പെരുകി വലുതായി.. തനിവിടെ പുറത്തുണ്ടാവും എന്നത് മാത്രമായിരിക്കും അവനുള്ള ആകെ ആശ്വാസം. ശിവക്ക് അതോർക്കേ വെറുതെ ദേഷ്യം വരുന്നുണ്ട്. എല്ലാം വരുത്തി തീർത്തിട്ട് അകത്തൊരുത്തി നിശ്ചയതിനൊരുങ്ങുന്നു. എന്റെ ചെക്കനെ ഇന്ന് പുറത്തിറക്കാൻ പറ്റിയില്ലേ.. വരുന്നുണ്ട് ഞാൻ.. നിന്റെ ദിവ്യ പ്രേമം.. ഒന്നു കൂടിയാ വീടിന് നേരെ നോക്കിയിട്ട് തിരികെ ബൈക്കിൽ കയറുമ്പോൾ ശിവയുടെ മുഖം വല്ലാതെ വലിഞ്ഞു മുറുകി പോയിരുന്നു.. 💥💥 നീ എവിടെ പോകുന്നു.." എല്ലാംവരും ഉറങ്ങിയെന്ന് കരുതി ആ പാതിരാത്രി വരെയും കണ്ണൊന്നടക്കാൻ കൂടി കഴിയാത്ത വിധം മുള്ള് വേലിയിൽ കൊരുത്തിട്ടത് പോലെ പിടഞ്ഞിരുന്ന കാർത്തു ശ്വാസം അടക്കി പിടിച്ചു. ഉറക്കം പോലും വിട്ട് തനിക്കു കാവൽ കിടക്കാൻ രാജ്യദ്രോഹം വല്ലതും ചെയ്‌തോ താനെന്നുള്ളതായിരുന്നു അവളുടെ ഉള്ളിൽ. ദേഷ്യവും സങ്കടവുമൊക്കെ ഉള്ളിൽ നുരഞ്ഞു പതയുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ ഒന്നും പ്രകടമാക്കാൻ കൂടി വയ്യാത്ത നിസ്സഹായവസ്ഥ. ഒന്നുറക്കെ കരയാൻ തോന്നിയിട്ട് അതിന് പോലും പറ്റുന്നില്ലല്ലോ. പന്ത്രണ്ട് മണിയോടെയാണ് മഹേഷും അവന്റെ കൂടെ വന്നവരും തിരിച്ചു പോയത്. മനഃപൂർവം അവനാ സമയം വരെയും വലിച്ചു നീട്ടിയത് പോലെയാണ് കാർത്തുവിന് തോന്നിയത്. സഹിക്കയല്ലാതെ നിവൃത്തിയില്ലല്ലോ. എന്നിട്ടും അന്ന് തിരിച്ചു പോകാത്തവരായിരുന്നു കൂടുതൽ. പിന്നെയും നീളുന്ന സംസാരങ്ങൾ. അതിനിടയിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു പോകാൻ കഴിയാത്ത വിധം അവളെയും കയറില്ലാതെ പിടിച്ചു കെട്ടിയത് പോലെ. ഒടുവിൽ പാതിരാത്രി വരെയും ആ ഇരുപ്പ് നീണ്ടു. കാശിയെ ഒന്ന് വിളിക്കണമെന്നും.. ഇന്നിവിടെ നടന്നതിനെ കുറിച്ചൊന്നു പറയണമെന്നും മാത്രം മനസ്സിൽ ഉരുവിട്ട് കൊണ്ടാണ് കാർത്തു ആ നേരം വരെയും അവിടെ ഇരുന്നത്.. പക്ഷേ മുകളിൽ കിടക്കാൻ പോകുമ്പോ അവൾക്കൊപ്പം ചിറ്റയും ആളുടെ മകളും കൂടി പോന്നതോടെ അവളുടെ ആ പ്ലാനും തകർന്ന് പോയി. മനസും ശരീരവും ഒരു പോലെ ചത്തു പോയിരിക്കുന്നു. കിടക്കലേക്ക് വീണ അവളെ ചിറ്റ കുളിച്ചിട്ട് വന്നു കിടക്കാൻ നിർബന്ധിച്ചു പറഞ്ഞപ്പോൾ വയ്യാഞ്ഞിട്ടും അവളെഴുന്നേറ്റു. മതിവരുവോളം കരഞ്ഞോന്നു തീർക്കാൻ കൂടി അനുവദിക്കില്ല എന്ന പോലെ ചിറ്റയുടെ മോളും കുളിക്കാൻ ധൃതി കാണിച്ചു. എല്ലാരും കൂടിയുള്ള ആ ഒത്തു കളി. അവൾക്കതപ്പോൾ വ്യക്തമായി മനസ്സിലാവുന്നുണ്ട്. നാളെ..നാളത്തെ ദിവസം.. ഇവിടെ ഇനി ആരുണ്ടായാലും ഇല്ലേലും അച്ഛനോട് ഇതിനെ പറ്റി സംസാരിക്കും എന്നുറപ്പിച്ചു കൊണ്ടാണ് കയറി കിടന്നത്. ചിറ്റ അപ്പോഴും ഏതാണ്ടോക്കെ ചോദിക്കുന്നുണ്ട്. "എനിക്കുറക്കം വരുന്നു ചിറ്റേ എന്നൊരു നീരസത്തോടെ തന്നെയാണ് പറഞ്ഞതും. പക്ഷേ കണ്ണടക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല. കണ്ണിലും നെഞ്ചിലും അവനൊരുവൻ മാത്രം നിറഞ്ഞു നിന്നു. പിന്നെയും ഏറെ നേരം കഴിഞ്ഞു. ശ്വാസതാളം നോക്കി അരികെ കിടന്നവർ ഉറങ്ങി എന്നുറപ്പു വരുത്തി എഴുന്നേറ്റത് നെഞ്ചിലെ വിങ്ങുന്ന ഭാരമായി അതിനിയും കൊണ്ട് നടക്കാൻ വയ്യാഞ്ഞിട്ട് തന്നെയാണ്. പക്ഷേ.. "ഞാൻ.. ബാത്റൂമിൽ പോകാൻ.." വിക്കി കൊണ്ടത് പറഞ്ഞിട്ട് കാർത്തു ബാത്റൂമിന് നേരെ നടക്കുമ്പോഴും അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. 💥💥 അത്.. അത് വേണോ വാസുവേട്ട.. " ശിവ വല്ലായ്മയോടെ ചോദിച്ചു. "അല്ലാതെ പിന്നെ നമ്മളെന്തു ചെയ്യും ശിവ..സഹായിക്കാൻ ആരെയും കിട്ടിയില്ലെന്നു പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവനെ അങ്ങനെ വിട്ട് കളയാൻ പറ്റുമോ.. ഇന്നേരം വരെയും നീയും.. നീ ഇത് പറഞ്ഞറിഞ്ഞ നിമിഷം തൊട്ട് ഞാനും എത്ര പേരോട് സഹായം ചോദിച്ചു. അവരൊക്കെ എന്താ പറഞ്ഞതെന്ന് നിനക്കും അറിയാലോ.. ല്ലേ.. " വാസുവേട്ടന്റെ മുഖം കടുത്തു പോയി. നിരാശയോടെ ശിവ തലയാട്ടി കാണിച്ചു. ഒറ്റയ്ക്ക് ഓടിയിട്ട് എവിടെയും എത്തില്ലെന്ന് തോന്നില്ലെന്ന നിമിഷം.. അവൻ വാസുദേവനെ വിളിച്ചതാണ്. അവസാനആശ്രയം പോലെ.. ഏതോ തിരക്കിൽ പെട്ടു പോയ അയാൾ അവൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ മാത്രമാണ് ആ വിവരം അറിഞ്ഞത് തന്നെ. ശിവ സഹായം ചോദിച്ചിട്ട് അലഞ്ഞത് പോലെ.. അയാൾക്കറിയാവുന്ന കുറെ പേരോട് അയാളും കാശിക്ക് വേണ്ടി സഹായം ചോദിച്ചത് അവനും കേട്ടതാണ്. പക്ഷേ ശിവക്ക് കിട്ടിയത് പോലെ തന്നെ അയാൾക്കും അനുഭവം. മയക്കു മരുന്നെന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ.. അതും അശോകന്റെ ബസ്സിൽ നിന്നെന്നു കേൾക്കുമ്പോൾ ആരും പിന്നെ ആലോചിച്ചു പറയാം എന്ന് പോലും പറയാതെ.. അത് നടക്കില്ലന്ന് തന്നെ തുറന്നു പറഞ്ഞു കൊണ്ട് രക്ഷപ്പെട്ടു പോകും. ഏറ്റവും ഒടുവിൽ വാസുദേവന് തന്നെയാണ് അവനെ ഓർമ വന്നത്. വിഷ്ണുനാദിനെ.. പക്ഷേ അത് കേട്ട നിമിഷം തന്നെ ശിവ എതിർപ്പ് പറഞ്ഞു. അവൻ കാശിയെ സാഹിക്കില്ല.. കൂടുതൽ അവനെ കുരുക്കി കളയാനെ ശ്രമിക്കൂ എന്ന് ശിവ ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു. "എനിക്കു താല്പര്യമില്ല ശിവ.. പക്ഷേ ഇവിടെയിപ്പോ എന്റെയും നിന്റെയും താല്പര്യം നോക്കി ഇരുന്നത് കൊണ്ടായില്ല. ഇന്നിപ്പോ ഇങ്ങനെ കഴിഞ്ഞു. ചെയ്യാത്ത തെറ്റിന്നാ അകത്തൊരുവൻ.. നാളെയെങ്കിലും ആ ചെക്കനെ പുറത്തിറക്കണ്ടേ.. എനിക്കറിയാം വിഷ്ണുവിന്റെ സ്വഭാവം. അവനോട് പറഞ്ഞാലും കാശിക്ക് വേണ്ടി അവനായിട്ട് എന്തെങ്കിലും ചെയ്യുമോ എന്നും അറിയില്ല... ഉറപ്പുമില്ല. പക്ഷേ നമ്മുക്കൊന്ന് പറഞ്ഞു നോക്കാം. അതിപ്പോ പറഞ്ഞില്ലല്ലോ എന്നുള്ള കുറ്റബോധം നമ്മുക്ക് തോന്നാതിരിക്കാൻ വേണ്ടിയെങ്കിലും നമ്മുക്ക് പറഞ്ഞു നോക്കാം. ഇനിയിപ്പോ ആ പിശാചിന് എങ്ങാനും നല്ല ബുദ്ധി തോന്നിയാലോ.. കാശിയേക്കാൾ വലുതല്ലല്ലോ ശിവ നമ്മുക്ക് നമ്മുക്ക് ഇഷ്ടക്കേട്.. അത് കൊണ്ട്.. നീ ഒന്നവനെ വിളിക്ക്.." വാസുദേവൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞിട്ടും അത് വേണോ എന്ന് തന്നെയാണ് ശിവയുടെ മനസ്സിൽ. വിഷ്ണുവിന്റെ ഭാഗത്ത് നിന്നും കാശിക്ക് വേണ്ടി ഒന്നും ചെയ്യില്ല. അവനതിൽ സംശയങ്ങളൊന്നുമില്ല. അല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ.. ഉച്ചക്ക് ശേഷം ആ സംഭവം നടന്നിട്ടിത്രയും സമയമായി. എല്ലാം എല്ലാവരും അറിഞ്ഞെന്നുള്ളതും ഉറപ്പുണ്ട്. എന്നിട്ടും ഇത് വരെയും അവനെന്തു പറ്റിയെന്നുള്ള ഒരന്വേഷണം പോലും വിഷ്ണുവിന്റെ ഭാഗത്ത് നിന്നും ഉണ്ടായിട്ടില്ല. അങ്ങനെ ഉള്ള ഒരുവൻ.. അവൻ ഇനിയും സഹായിക്കും എന്ന് കരുതുന്നത് തന്നെ വിഡ്ഢിത്തമല്ലേ.. പക്ഷേ വാസുവേട്ടൻ പറഞ്ഞത് പോലെ ചെറിയൊരു സാധ്യത പോലും തള്ളി കളയാൻ കഴിയില്ല. അകത്തു കിടക്കുന്നവൻ അത്രയും പ്രിയപ്പെട്ടവനാണ്. ഒരു തെറ്റും ചെയ്യാതെയാണ് അവനീ ശിക്ഷ.. "വിഷ്ണുവിന് വിളിക്കെടാ. കാശിക്ക് വേണ്ടി നമ്മൾ വിളിക്കുന്നു.. അങ്ങനെ മാത്രം കരുത് നീയിപ്പോ.. എന്നിട്ട് വിളിക്ക്.. " ശിവയുടെ മനസ്സിലെ സംഘർഷങ്ങൾ അറിഞ്ഞത് പോലെ വാസുദേവൻ അവന്റെ തോളിലൊന്നു തൊട്ടു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. എന്നിട്ടും വല്ലായ്മയോടെ തന്നെയാണ് ശിവ വിഷ്ണുവിന്റെ നമ്പറിൽ വിളിച്ചത്. സമയമോന്നും അവനപ്പോൾ ഓർത്തില്ല. കാശ്ശിക്ക് വേണ്ടി എന്ന് മാത്രം മനസ്സിൽ നിറച്ചു. പക്ഷേ.. നിരാശയായിരുന്നു ഫലം. ഫുൾ റിങ് ചെയ്തു കഴിഞ്ഞിട്ടും വിഷ്ണു ആ കോൾ എടുത്തില്ല. അതോടെ അടി കിട്ടിയത് പോലെ ശിവയുടെ മുഖം വിളറി വെളുത്തു. "അവൻ...എടുക്കുന്നില്ല.. " അവൻ വാസുവേട്ടനെ നോക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അയാളുടെ മുഖവും വല്ലാതെയായിട്ടുണ്ട്. ഇനി.. ഇനിയിപ്പോ നമ്മളെന്തു ചെയ്യുമെടാ.. " വാസുദേവനും അങ്ങേയറ്റം നിരാശയിൽ ചോദിച്ചു. എന്തെങ്കിലും ചെയ്യണമല്ലോ വാസുവേട്ട.. " ആലോചനയോടെ ശിവ കയ്യിൽ തല താങ്ങി പിടിച്ചു കൊണ്ട് കുനിഞ്ഞിരുന്നു. മൗനമായി കടന്നു പോയഒന്നോ രണ്ടോ മിനിട്ടുകൾ. അതിന് ശേഷം ശിവയുടെ ഫോണിന്റെ ബെല്ലടിയാണ് ആ മൗനമുടച്ചത്. വിഷ്ണു ആണോ ഡാ.." അത് കേട്ടതെ വാസുവേട്ടൻ ആവേശത്തിൽ ചോദിച്ചു. "അല്ല.. ഇത് ഒരു നമ്പറിൽ നിന്നാണ്.." ശിവ അത് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് കോൾ അറ്റാന്റ് ചെയ്തു. "വിഷ്ണുവാണ്.." മറുവശത്തു നിന്നും കേട്ട ഉത്തരം അതായിരുന്നു.. തുടരും.. കാര്യം ഏട്ടൻ നാറി ആണേലും.. ഇനിയിപ്പോ അനിയനെ രക്ഷിച്ചോണ്ട് പോയിട്ട് ആ വീരവാദം പറയാൻ.. ഓനത് ചെയ്യുവോ..? നിങ്ങൾക്ക് തോന്നുന്നുണ്ടോ🫣 റിവ്യൂ ഇട്ടിട്ട് പോണേ.. ന്നാ മ്മക്കിങ്ങനെ ഉഷാറായി പോകാ.. സ്നേഹത്തോടെ നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം jif💥 #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ