നിന്നിലേക്കായ് :14 "ന്റെ പെണ്ണല്ലേ??!... അതേ...." മനസിന്റെ ഏതോ ഒരു കോണിൽ പ്രതിധ്വനിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.... ഹനക്ക് വല്ലാത്ത തളർച്ച തോന്നി... അവൾ ഒരു വശം ചുമരിലേക്ക് താങ്ങി നിന്നു... കാലുകൾ കുഴയുന്ന പോലെ... പിരീഡ്സ് അയാൽ ആദ്യ രണ്ടുദിവസങ്ങൾ ഇത് പതിവാണ്... അഷ്മിൽ പെട്ടെന്ന് തന്നെ അവളുടെ അടുത്തെത്തി... പാഡ് പാക്കറ്റ് കയ്യിലേക്ക് കൊടുത്തു... കൂടെ ഡ്രസ്സിന്റെ ഒരു കവർ കൂടി അവളുടെ കയ്യിലേക്ക് കൊടുത്തു... കിതപ്പൊന്നടക്കാൻ പാടുപെടുന്നുണ്ടവൻ... "നിന്റെ സൈസ് ഒന്നും അറിയില്ല... ഏകദേശം ഒരു ഐഡിയ വച്ചിട്ട് അവിടെയുള്ള ഒരു സെയിൽസ് ലേഡിയാണ് എല്ലാം പാക്ക് ചെയ്ത് തന്നത്....."! ഡ്രസ്സ്‌ അവളുടെ കയ്യിലേക്ക് വച്ചുകൊണ്ടവൻ ജാള്യതയോടെ പറഞ്ഞു... അവളൊന്നു മൂളി... അവൾക്ക് തല ഉയർത്തി അവനെ നോക്കാൻ വല്ലാതെ മടി തോന്നി... അവൻ പുറത്തേക്കിറങ്ങി അവൾ ഇറങ്ങുന്നത് കാത്തിരുന്നു... വാഷ്റൂമിൽ കയറി ഇട്ടിരുന്ന തുണിയെല്ലാം മാറി അവൻ കൊണ്ടുവന്ന ഡ്രസ്സ്‌ എടുത്തതും അതിൽ ചെറിയൊരു പൊതി കൂടി കണ്ടു... അത് തുറന്നപ്പോഴാണ് ഹന ഒരു പാന്റി അതിൽ കാണുന്നത്... "ഛേ ".... ഹന ആകെ വല്ലാതെയായി... അതായിരുന്നു അവൾക്കേറ്റവും അലോസരപ്പെടുത്തുന്നത്... ഒരു അന്യപുരുഷൻ... അവളുടെ ഏറ്റവും സ്വകാര്യമായ ആവശ്യം പോലും മനസ്സിലാക്കി വാങ്ങേണ്ടി വന്നിരിക്കുന്നു.അതുവരെ കരച്ചിൽ ഒതുക്കി പിടിച്ചിരുന്നവൾ കരഞ്ഞുപോയി... അത്രയും ഗതികെട്ടൊരു അവസ്ഥയിൽ വന്ന് പെട്ടല്ലോ എന്നവൾ സ്വയം പഴിച്ചു... ആ ചിന്ത അവളുടെ മനസ്സിൽ ഒരു വല്ലാത്ത അസ്വസ്ഥത സൃഷ്ടിച്ചു. സഹായിക്കാനാണ് ചെയ്തതെങ്കിലും... ആ നിമിഷം അവൾക്ക് അത് ഒരു കരുതലായി തോന്നിയില്ല..... മറിച്ച്, തന്റെ ഏറ്റവും സ്വകാര്യമായ നിമിഷത്തിന് അയാൾ സാക്ഷിയായിപ്പോയെന്ന തോന്നലാണ്.... ആ നാണവും ആശയക്കുഴപ്പവും നിറഞ്ഞ നിമിഷത്തിൽ, അഷ്മിലിനെക്കുറിച്ച് നല്ലതായി ചിന്തിക്കാൻ അവൾക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല..... അവൾ ഇറങ്ങി വന്നതും അവളുടെ മുഖത്തേക്കായിരുന്നു അവന്റെ നോട്ടം... "പോവാം... ഡ്രസ്സ്‌ ഓക്കേയല്ലേ?!" അവൾ അതിനും ഒന്ന് മൂളിയതേയുള്ളൂ... നേരത്തെ കണ്ട ഹന തന്നെയാണോ ഇത്..!!തന്നോട് കൊമ്പ് കോർക്കാൻ വന്ന ആ ഉഷിരൊക്കെ എവിടെയോ പോയി...ആളേ അല്ല ഇപ്പോൾ... അവനോർത്തു... അവൻ ബിൽ പേ ചെയ്തപ്പോൾ വയറിൽ പൊത്തി പിടിച്ച് നിൽക്കുന്നവളെ സൂക്ഷ്മമായി ഒന്ന് നോക്കി... ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ... അവളുടെ അടുത്തേക്കെത്തിയതും അവനെ നോക്കാതെ വേഗത്തിൽ നടക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടവൾ... "ഹനാ..." അവൻ അവളുടെ കൈ പിടിച്ച് നിർത്തി... തന്നോടൊപ്പം നടത്തി... അവൾ കൂടുതൽ എതിർക്കാൻ നിന്നില്ല... ഒരു തരത്തിൽ അതിനുള്ള ശക്തി ഇല്ലെന്നുവേണം പറയാൻ.... അവളുടെ ഉള്ളറിഞ്ഞെന്ന പോലെ അവളുടെ കൂടെ പതിയെ നടന്നു അവൻ... "ഹന... നീ... ഓക്കേയല്ലേ...?!... ". ബൈക്കിൽ കയറുന്നതിനു മുമ്പായി അഷ്മിൽ ഹനയോട് ചോദിച്ചു. "ഓട്ടോ എടുക്കണോ... ബൈക്കിൽ ഇരിക്കാൻ ഓക്കേയാണോ?!" അവളുടെ വല്ലായ്മ കണ്ടാവണം അവനോരോന്ന് ചോദിക്കുന്നുണ്ട്... "മ്മ്..." ഒന്ന് മൂളിക്കൊണ്ടവൾ അവന്റെ പിറകിലായി കയറി... പോകും വഴി ചെറുതായി മഴയൊന്നു ചാറിയതും അവൾക്ക് വയ്യാത്തത് കാരണം വേഗം  വീടെത്താൻ വേണ്ടി സ്പീഡിൽ ഓടിച്ചു... ഇടക്ക് അവന്റെ ഷോൾഡറിൽ പിടുത്തം വീഴുന്നതവൻ അറിയുന്നുണ്ട്... മഴയോടൊപ്പം ചെറിയൊരു കുളിര് തന്റെ ഉള്ളിലേക്കും പടരുന്നതവൻ ചെറു ചിരിയാലെ ഓർത്തു... "ഏയ്... വീടെത്താനായല്ലോ... ഒന്ന് മിണ്ട് ഹനാ..." അവൻ ബൈക്ക് ഒന്ന് സ്ലോ ആക്കി പറയുന്നുണ്ട്... അവളൊന്നും മിണ്ടിയില്ല... "വഴക്കിടുവെങ്കിലും ചെയ്യാലോ..." അവൾ അങ്ങനെയെങ്കിലും സംസാരിക്കട്ടെ എന്ന് കരുതി... അപ്പോഴും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല... വീടെത്തി അവളെ ഇറക്കി... ഉമ്മ ഉമ്മറത്തു തന്നെ ഇരിപ്പുണ്ട്... പുതിയ ഡ്രെസ്സും,അവളുടെ മുഖം വല്ലാതിരിക്കുന്നതും കൂടെ കണ്ടിട്ടാവണം ഉമ്മ അവളെ നോക്കുന്നുണ്ട്... "മോൻ അകത്തേക്ക് കയറുന്നില്ലേ...? ചായ കുടിച്ചിട്ട് പോവാം "! ഉമ്മ അവനെ അകത്തേക്ക് വിളിച്ചു... "ഏയ്... ഒന്നും വേണ്ട... ഇപ്പോ കഴിച്ചേ ഉള്ളു...ഞാൻ പിന്നെ വരാം..."അവൻ പോകാനായി ബൈക്ക് തിരിച്ചതും ഹനയെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി... അവളൊന്നും മിണ്ടാതെ അവനെ അകത്തേക്കു കയറിപ്പോയി...അവനെയൊന്ന് നോക്കിയതുപോലുമില്ല... അവനാകെ വല്ലാതെയായി... ഉമ്മാടെ മുഖത്തു നോക്കി തെളിമയില്ലാതെ ഒന്ന് ചിരിച്ചെന്നു വരുത്തി.... അവൻ ബൈക്ക് എടുത്തു.... ഗേറ്റ് കടക്കുമ്പോഴും മിററിലൂടെ ഒന്നൂടി നോക്കി... അവളെ കണ്ടില്ല... വയ്യാഞ്ഞിട്ടാവും... മുഖത്തൊക്കെ ആകെ ക്ഷീണം....!അവൻ സ്വയം ന്യായങ്ങൾ കണ്ടത്തി... ഹന അകത്തേക്ക് പോയതിന് പിന്നാലെ ഉമ്മയും പോയി... "ഹന... എന്തെ... എന്താ മുഖം വല്ലാതെ??!" ഒരാണിന്റെ കൂടെ വന്നിറങ്ങിയപ്പോൾ അവളുടെ മുഖത്തെ വല്ലായ്മയും പുതിയ ഡ്രെസ്സും കണ്ടാവണം ആ ഉമ്മ പരിഭ്രമത്തോടെ ചോദിച്ചു.... "ഒന്നുല്ല... പീരീഡ്സ് ആയി..."അവൾ ഷാൾ അഴിച്ച് ബെഡിലേക്ക് കമഴ്ന്നു കിടന്നു... "അല്ലാഹ്.... എന്നിട്ട്...?!". "പിന്നെ സംസാരിക്കാം... ഞാനൊന്ന് ഉറങ്ങട്ടെ " അവളെ ശല്യം ചെയ്യേണ്ടെന്ന് കരുതി ആമിന വാതിൽ ചാരി ഇറങ്ങി.... ഹന കണ്ണുകൾ അടച്ചു... ക്ഷീണം കാരണം ഉറങ്ങാൻ ശ്രമിക്കുകയാണവൾ.... അഷ്മിൽ..... അവനൊരാളുടെ ആ നോട്ടവും ചിരിയും സംസാരവും കണ്ണിന് മുന്നിൽ തെളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു... ഡ്രസ്സ്‌ വാങ്ങിയത് ഓക്കേ... ആരോട് ചോദിച്ചിട്ടാ എനിക്ക് അണ്ടർഗാർമെൻറ്സ് ഒക്കെ... ഛേ....നാണമില്ലേ അയാൾക്ക്??!... എങ്ങനെ ഇങ്ങനൊക്കെ ചിന്തിക്കാൻ കഴിയുന്നെ...?! ഞാനെങ്ങനെ അവനെ ഫേസ് ചെയ്യും...?!... എന്ത് പ്രശ്നം വന്നാലും അവന്റെ മുന്നിൽ മാത്രേ ചെന്നു പെടുന്നുള്ളു... എന്താ ഇങ്ങനെ...?!!... അവളാകെ മടുത്ത അവസ്ഥയാണ്... അതിനിടക്ക് ശാമിൽ വിളിച്ചതും അവൾ കാൾ കട്ട്‌ ചെയ്യുന്നുണ്ട്.... അവൻ വോയിസ്‌ മെസ്സേജ് അയച്ചു... "നീയെന്താ കാൾ എടുക്കാതെ?!... എടി പിന്നില്ലേ... നിന്റെ ചെക്കൻ ഇന്ന് കോളേജിന്റെ മുന്നിലെ കഫെയിലുണ്ടായിരുന്നല്ലോ... നിന്നെ വെയിറ്റ് ചെയ്യുവാരുന്നെന്ന് തോന്നുന്നു... കണ്ടിരുന്നോ..?!... വന്ന് വന്ന് ഇവിടം വരെയൊക്കെ എത്തിയല്ലേ കാര്യങ്ങൾ... ഹ്മ്മ് ഹ്മ്മ്.... നടക്കട്ടെ..." അവസാനം ഒന്നാക്കിയത് പോലെ.... ഹന അത് കേട്ട് വീണ്ടും കേട്ടത് കറക്റ്റാണോ എന്ന് ഒന്നൂടി പ്ലെ ചെയ്ത് നോക്കി... ഇവനെന്തിനാ പടച്ചോനെ കോളേജിലേക്ക് വരുന്നേ...?!...തമ്മിലുള്ള കൂടിക്കാഴ്ചകളെല്ലാം യാദൃശ്ചികമാണെന്ന് മനസ്സിനെ പറഞ്ഞ് വിശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, ഓരോ തവണയും അവനെ കാണുമ്പോൾ അത് വെറും യാദൃശ്ചികമല്ലെന്ന് തോന്നും.... കോളേജിൽ വരുന്നു... ട്യൂഷൻ എടുക്കുന്നിടത്തും... എല്ലാം ഇവൻ തന്നെ.... കുറച്ച് ഓവർ ആവുന്നുണ്ട്... എന്താ അവന്റെ ഉദ്ദേശം?!! അവളാകെ കിളി പോയ കണക്ക് മേൽക്കൂരയിലേക്ക് കണ്ണും നട്ട് ആഴമേറിയ ചിന്തയിലാണ്... പിന്നീടെപ്പോഴോ അവളുങ്ങി.... അഷ്മിൽ അടുത്ത ദിവസത്തേക്കുള്ള പ്ലാനിങ്ങിലാണ്.... ശേഷിക്കുന്ന ഒരു ദിവസം കൂടി.... മറ്റന്നാൾ വൈകീട്ട് താൻ ഇവിടം വിടും... പിന്നെ അവളും ഞാനും രണ്ടിടത്ത്..... അതുകൊണ്ട് തന്നെ, ബാക്കിയുള്ള ആ ഒരു ദിവസം എങ്ങനെ ചെലവഴിക്കണമെന്ന കണക്കുകൂട്ടലിലായിരുന്നു അവൻ. പതിവിലും ഉത്സാഹമാണ് രാവിലെ എഴുന്നേൽക്കാൻ... ഓരോ ദിവസവും കഴിയുംതോറും എന്തോ നഷ്ട്ടപെടാനെന്ന തോന്നൽ നെഞ്ചിലെ ഭാരമേറ്റി... ------------------------------------------- "Msc. Chemistry department എവിടെയാ?!" "ഇതിന്റെ പുറകിലുള്ള ബ്ലോക്കാണെ " അഷ്മിൽ അവൻ കാണിച്ച വഴിയേ നടന്നു... ലഞ്ച് ടൈം ആയിരുന്നു...ക്ലാസ്സിൽ ചില കുട്ടികൾ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നുണ്ട്... ചിലർ കൂട്ടം കൂടി സംസാരത്തിലാണ്... കൂട്ടത്തിൽ രണ്ടുമൂന്നു പേർ അവന്റെ നോട്ടം കണ്ട് അവനെ തന്നെ നോക്കുന്നുണ്ട്... "എടി... നല്ല ചുള്ളൻ ചെക്കനാണല്ലോ... ഇനി വല്ല സാറും ആണോ എന്തോ... ഒന്ന് പോയി മുട്ടി നോക്കിയാലോ "?! "അത് വേണോ?!" "വേണം... നീ വാ " അവർ രണ്ടുപേരും അഷ്മിലിനെ ലക്ഷ്യം വച്ചു നടന്നു... ഒരു പെൺകുട്ടി അടുത്തേക്ക് വരുന്നത് കണ്ടവൻ അവളോട് ചോദിച്ചു..... "ഹന നാസർ?!" "അതേ... ഈ ക്ലാസ്സിലാണ്... ആരാ..?!ബ്രദറാണോ?!" അവനൊന്നും മിണ്ടിയില്ല... "ആൾ എവിടെയുണ്ടാവും?!" "അവൾ ലാബിൽ കാണും... ഇവിടുന്ന് ലെഫ്റ്റ് പോയി രണ്ടാമത്തെ റൂം..." അവൾ അങ്ങോട്ടുള്ള വഴി പറഞ്ഞു കൊടുത്തതും അഷ്മിൽ അങ്ങോട്ട് ഓടി... അവിടെയെത്തിയതും റൂം അടച്ചിരുന്നു... അവൻ തിരികെ മടങ്ങാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോഴാണ് രചനയും തൻഹയും വാഷ്റൂമിൽ നിന്ന് വരുന്നത്... അവനെ കണ്ടതും അവരൊന്നു സ്റ്റക്കായി... "ഹായ്... എന്തെ.... ഇവിടെ.??!.. അവളെ കാണാൻ വന്നതാണോ..?!" "അഹ്... അതേ... ലാബിലാണെന്ന് പറഞ്ഞു...പക്ഷെ ഇത് ക്ലോസ് ആണല്ലോ..." അവൻ ലാബിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു... "ഏയ്... അവൾ ഇവിടെയുണ്ട്... വാ... അവൾക്ക് കുറച്ചധികം എക്സ്പിരിമെന്റ്സ് ചെയ്യാനുണ്ടായിരുന്നു... ഡോർ ചിലപ്പോ അടഞ്ഞു പോയതാവും..." "എന്തെങ്കിലും അത്യാവശ്യം ഉണ്ടായിരുന്നോ?!" രചന സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു... അവൻ ഇല്ലെന്ന മട്ടിൽ ഒന്ന് ചിരിച്ചു കാണിച്ചു... അവർ തള്ളിയതും ഡോർ ഓപ്പണായി... അവർ അവനോട് പറഞ്ഞ് ക്ലാസ്സിലേക്ക് പോയി... ലാബ് ആകെ മൊത്തം ഒരു വേറെ സ്മെല്ലാണ്... ആസിഡുകളുടെയും ആൽക്കലികളുടെയും വിവിധ കെമിക്കലുകളുടെയും മണം ചേർന്ന ഒരു പ്രത്യേക അന്തരീക്ഷം.... അവൻ ശ്വസിക്കാൻ കുറച്ച് ബുദ്ധിമുട്ടി... ലാബ് മൊത്തം ഒന്ന് കണ്ണോടിച്ചപ്പോഴാണ് ഒരു മൂലയിൽ അവളിരിക്കുന്നു... തുടരും......🤍 കമന്റ് ഇടാൻ മടിയുള്ളവരോട് ഒരു ഓർമ്മപ്പെടുത്തൽ... സ്റ്റോറിയുടെ അടുത്ത പാർട്ടും ഇങ്ങനെ ആണേൽ എനിക്കൊന്നു ആലോചിക്കേണ്ടി വരും...🥱💔 പുള്ളാരെ..... കമന്റ്‌ കണ്ടാൽ മനസ്സ് നിറയും... അപ്പോ അടുത്ത പാർട്ട്‌ എഴുതാനുള്ള മോട്ടിവേഷൻ കൂടും... 🐸📈 ചിലരുടെ ഫോണിൽ സ്റ്റിക്കർ മാത്രേള്ളൂ... കീബോർഡ് വല്ലപ്പോഴും യൂസ് ചെയ്യണ്ടേ... 🙂🐸 #📙 നോവൽ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #💘 Love Forever