🩷 നീയാം ജീവൻ 🩷 Part 40 💞💞💞💞💞💞💞 ആമിയും ഹായനും സംസാരിച്ച് കൊണ്ടിരുന്ന സമയത്താണ് ഗംഗ അകത്തേക്ക് വന്നത്. ഗംഗയുടെ മുഖത്ത് പതിവ് പോലെ ഒരു കൃത്രിമ പുഞ്ചിരി. പക്ഷേ കണ്ണുകളിൽ ചെറിയൊരു ഭയം ഉണ്ടായിരുന്നു. കാരണം... കഴിഞ്ഞ കുറച്ച് ദിവസങ്ങളായി കാര്യങ്ങൾ ഒന്നും അവളുടെ കൈയിൽ നിൽക്കുന്നില്ലായിരുന്നു. "ഹായ് ബേബി..." എന്ന് പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് അവൾ നേരെ ഹായന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. ഹായൻ അവളെ ഒന്ന് നോക്കുക മാത്രം ചെയ്തു. അതോടെ ഗംഗയുടെ മുഖം ഒന്ന് വാടി. പക്ഷേ അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ അവൾ പഴയ അഭിനയം തുടങ്ങി. ഗംഗ : "ബേബി... എനിക്ക് ഭയങ്കര തലവേദന... ഇന്നലെ മുഴുവൻ ഉറങ്ങിയില്ല..." അതും പറഞ്ഞ് അവൾ ഹായന്റെ തോളിലേക്ക് ചായാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ... ഹായൻ പെട്ടെന്ന് മാറി നിന്നു. ഗംഗ ബാലൻസ് തെറ്റി വീഴാൻ പോയി. ആമി അറിയാതെ ചിരി കടിച്ചുപിടിച്ചു. ഗംഗ അത് കണ്ടതും ദേഷ്യം വന്നു എങ്കിലും പുറത്തു കാണിച്ചില്ല. ഗംഗ : "ബേബി... എന്താ ഇങ്ങനെ..." ഹായൻ : "ഗംഗ... നിനക്ക് എന്തെങ്കിലും കാര്യം പറയാൻ ഉണ്ടെങ്കിൽ പറയ്." ഒരു വികാരവും ഇല്ലാത്ത ശബ്ദം. ഗംഗയ്ക്ക് അത് സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. അവൾ പെട്ടെന്ന് കണ്ണ് നിറച്ചു. ഗംഗ : "ഞാൻ നിനക്ക് ശല്യമാണോ ഹയാൻ...?" ആമി അവളെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു. 'അയ്യോ... ഓസ്കാർ കൊടുക്കണം...' മനസ്സിൽ പറഞ്ഞ് കൊണ്ട്. ഗംഗ : "ഞാൻ നിന്നെ എത്രമാത്രം സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് നിനക്ക് അറിയില്ല..." ആമി : "ചേച്ചി..." ഗംഗ പെട്ടെന്ന് അവളെ നോക്കി. ആമി : "കണ്ണിൽ എന്തോ പൊടി പോയ പോലെ ഉണ്ട്..." ഗംഗ : "എന്ത്...?" ആമി : "അല്ല... കണ്ണുനീർ വരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ചോദിച്ചതാ..." ഹായൻ ചിരി അടക്കാൻ പാടുപെട്ടു. ഗംഗയുടെ മുഖം ചുവന്നു. 💞💞💞💞💞💞💞 അൽപ്പസമയം കഴിഞ്ഞ്... ഗംഗ അവിടെ നിന്ന് പോയതും ആമി ഫോൺ എടുത്തു. ആദ്യം വിളിച്ചത് മാളുവിനെ. പിന്നെ ദീപുവിനെ. കുക്കുവിനെയും. എല്ലാവരോടും ഒരേ ചോദ്യം. "ഹയാന് എന്താ പറ്റിയെ...?" അവസാനം മാളു തന്നെ പറഞ്ഞു. മാളു : "ആമി... ചില കാര്യങ്ങൾ സമയമാകുമ്പോൾ മാത്രമേ പറയാൻ പറ്റു..." ആമി : "എനിക്ക് പേടി തോന്നുന്നുണ്ട്..." ദീപു : "പേടിക്കണ്ട..." കുക്കു : "അവന് അവന്റേതായ ചില കാരണങ്ങൾ ഉണ്ട്..." മാളു : "സമയം ആകുമ്പോൾ എല്ലാം അവൻ തന്നെ നിന്നോട് പറയും..." ആമി കുറച്ച് നേരം മിണ്ടാതെ നിന്നു. പിന്നെ ഒരു മൂളൽ മാത്രം. കോൾ കട്ട് ആയതും അവളുടെ മനസ്സിൽ വീണ്ടും ഒരേ ചോദ്യം. "എന്താ ഹായൻ ഒളിപ്പിക്കുന്നത്...?" 💞💞💞💞💞💞💞 അതേസമയം... ഹോസ്പിറ്റലിൽ... അഹല്യ ഡ്യൂട്ടിയിൽ ആയിരുന്നു. യദു അവളെ കാണാൻ എത്തിയിരുന്നു. അഹല്യ : "ഇന്നും വന്നോ...?" യദു : "അതെന്താ എനിക്ക് വരാൻ പാടില്ലേ..." അഹല്യ ചിരിച്ചു. യദു : "അല്ലേലും ഞാൻ വരാത്ത ദിവസം ഇവിടെ ചിലർക്ക് ഉറക്കം വരില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു..." അഹല്യ : "ഓഹോ..." യദു : "അതെ..." അഹല്യ അവനെ നോക്കി. ആ നോട്ടം കണ്ടതും യദുവിന്റെ ആത്മവിശ്വാസം പകുതി പോയി. അഹല്യ : "ഇത്ര കോൺഫിഡൻസ് നല്ലതല്ല കേട്ടോ..." യദു : "എന്നാലും ഒരു ചാൻസ് ഉണ്ട്..." അഹല്യ : "എന്തിന്...?" യദു : "നിന്നെ ഇഷ്ടപ്പെടാൻ..." അത് കേട്ടതും അഹല്യയുടെ മുഖം ചുവന്നു. യദു അത് കണ്ടതും ഉള്ളിൽ പെരുന്നാൾ തുടങ്ങി. 💞💞💞💞💞💞💞 ശേഖരന്റെ ഓഫീസ്... മാധ്യമങ്ങൾ ബാങ്ക് രേഖകൾ പുറത്തുവിട്ടിരുന്നു. വാർത്താ ചാനലുകൾ മുഴുവൻ ഇപ്പോൾ ഒരേ വാർത്ത. "ശേഖരൻ ഗ്രൂപ്പിന് കോടികളുടെ ബാധ്യത." "സാമ്പത്തിക ക്രമക്കേട്." "വൻ തട്ടിപ്പ് സംശയം." ഓരോ വാർത്തയും അയാളുടെ നെഞ്ചിൽ കുത്തുന്ന പോലെ. ശേഖരൻ ടേബിളിൽ കൈ ഇടിച്ചു. ശേഖരൻ : "ഇത് ശിവാംശ് തന്നെയാണ്..." അയാളുടെ കണ്ണുകൾ ചുവന്നു. ഉടനെ ആളുകളെ വിളിച്ചു. "ശിവാംശിനെ കണ്ടെത്തിയോ...?" "ഇല്ല സാർ..." "കണ്ടെത്തണം...എനിക്ക് അവനെ വേണം..." അയാൾ അലറി. 💞💞💞💞💞💞💞 അതിനിടെ... ഗംഗയും ശേഖരനും പുതിയൊരു പ്ലാൻ തയ്യാറാക്കി. ശേഖരൻ : " ഒട്ടും വൈകിപ്പിക്കാതെ നമുക്ക് യദുവിൽ നിന്നും തന്നെ തുടങ്ങാം..." ഗംഗ : " ഹയാന് സംശയം തോന്നുമോ..." ശേഖരൻ : നീ പേടിക്കണ്ട മോളെ എല്ലാം ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം... " അങ്ങനെ... യദുവിനെ ആക്രമിക്കാൻ ചില ആളുകളെ അയച്ചു. പ്ലാൻ ലളിതമായിരുന്നു. അവസാനം ഗംഗ വന്ന് രക്ഷിക്കും. ഹായന്റെ സഹതാപം നേടും. പക്ഷേ... അവർ അറിയാത്ത ഒരു കാര്യം ഉണ്ടായിരുന്നു. അഹല്യക്കും ദീപുവിനും നേരത്തെ തന്നെ വിവരം കിട്ടിയിരുന്നു എന്നുള്ളത്.... 💞💞💞💞💞💞💞 രാത്രി... ഒരു റോഡരികിൽ... യദു കാറിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയതും ചില ആളുകൾ അവനെ വളഞ്ഞു. അവർ മുന്നോട്ട് വന്ന നിമിഷം... മറ്റൊരു കാർ അവിടെ ബ്രേക്ക് ഇട്ട് നിന്നു. ദീപു. അഹല്യ. അവരുടെ കൂടെ പോലീസ് ടീമും. ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് രംഗം മാറി. ആളുകൾ ഓടാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ രക്ഷപെട്ടില്ല. ദീപു : "അറസ്റ്റ് ചെയ്യ്..." അഹല്യ ശാന്തമായി എല്ലാം നോക്കി നിന്നു. അവളുടെ നോട്ടം മാത്രം യദുവിൽ ആയിരുന്നു. അപ്പൊ അവൻ നോക്കികൊണ്ട്‌ പുരികം പൊക്കി യദു : നിങ്ങൾ എങ്ങനെ ഇവിടെ വന്നു അഹല്യ : " അത് പിന്നെ നിനക്ക് ഒന്നും പറ്റാതിരിക്കാൻ വേഗം വന്നതാ ഞങ്ങൾക്ക് നേരത്തെ ഒരു ഇൻഫർമേഷൻ കിട്ടി..." അറിയാതെ പറഞ്ഞുപോയ വാക്ക്. രണ്ടുപേരും കുറച്ച് നേരം പരസ്പരം നോക്കി നിന്നു. യദു : ദീപു എന്താ ഇവിടെ നടക്കുന്നത് ദീപു : ശേഖരന് നിന്നിലൂടെ അയാളുടെ മകളെ വീണ്ടും ഹയാന്റെ അടുത്ത് എത്തിക്കണം അതിന് വേണ്ടി നടത്തിയ ഒരു നാടകം അതാണ് ഈ കാണുന്നത്... എന്തായാലും ഇത് അയാൾക്ക് തന്നെ ഒരു പാര ആവും നാളെ... ദൂരെ തന്റെ plan എല്ലാം തകർന്നത് കണ്ട് ഗംഗയും ശേഖരനും നോക്കി ഇരുന്നു... 💞💞💞💞💞💞💞 അടുത്ത ദിവസം... ഹോസ്പിറ്റലിൽ... അഹല്യയുടെ കാബിനിലേക്ക് ഒരു സന്ദർശകൻ എത്തി. ശേഖരൻ. അവനെ കണ്ടതും അഹല്യയുടെ മുഖം കടുത്തു. ശേഖരൻ ചെയറിൽ ഇരുന്നു. ഒരു പരിഹാസ ചിരിയോടെ. ശേഖരൻ : "നിനക്ക് ഞങ്ങളെ അറിയില്ല..." "ഞങ്ങൾക്കും നിന്നെ അറിയില്ല..." "പിന്നെ എന്തിനാ ഞങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ ഇടപെടുന്നത്...?" അഹല്യ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. അവനെ തന്നെ നോക്കി. ശേഖരൻ വീണ്ടും ചിരിച്ചു. "ഞങ്ങളുടെ വഴിയിൽ തടസം നിൽക്കരുത് ഡോക്ടർ..." അഹല്യ പതിയെ എഴുന്നേറ്റു. ശേഖരന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ വിചിത്രമായൊരു തീ ഉണ്ടായിരുന്നു. അഹല്യ : "ഒരു കാര്യം ഓർമ്മ വെച്ചോ....ചിലരുടെ കണക്ക് വൈകിയാലും അവർ തന്നെ അത് തീർക്കും " ശേഖരൻ ഒരു നിമിഷം അവളെ നോക്കി. എന്തുകൊണ്ടോ... ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അയാളുടെ മനസ്സിൽ ഒരു അസ്വസ്ഥത. അവൾക്ക് എന്തെങ്കിലും അറിയാമോ എന്നൊരു ഭയം. ആദ്യമായി... ശേഖരൻ അഹല്യയെ ഭയക്കാൻ തുടങ്ങി. 💞💞💞💞💞💞💞 അതേസമയം... ഹായൻ തന്റെ ഓഫീസിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. അവന്റെ മുന്നിൽ പുതിയ റിപ്പോർട്ടുകൾ. ശേഖരന്റെ നഷ്ടങ്ങൾ. തകർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സാമ്രാജ്യം. ഹായൻ ആ ഫയൽ അടച്ചു. പിന്നെ ജനാലയ്ക്ക് പുറത്തേക്ക് നോക്കി. "ഇത് തുടക്കം മാത്രമാണ്...നിങ്ങൾ എന്നിൽ നിന്ന് എടുത്തത് സ്വത്ത് മാത്രമല്ല...ഒരു ജീവിതം ആയിരുന്നു...ഇനി ഓരോന്നും ഞാൻ തിരിച്ചു വാങ്ങും..." അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ പ്രതികാരത്തിന്റെ തീ ആളിക്കത്തി. 💞💞💞💞💞💞💞 മറ്റൊരിടത്ത്... ആമി ഒറ്റയ്ക്ക് ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. ഹായന്റെ റൂമിലേക്ക് നോക്കി. അവളുടെ മനസ്സ് പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു... വളരെ വലിയൊരു കൊടുങ്കാറ്റ് വരാൻ പോകുന്നുവെന്ന്. അതിന്റെ നടുവിൽ... ഹായനും. അവളും. ഉണ്ടാകുമെന്ന്... 💞💞💞💞💞💞💞 തുടരും... 🔥 #📔 കഥ #📙 നോവൽ #നോവൽ #💌 പ്രണയം #💞 പ്രണയകഥകൾ