അപരിചിത (PART 4) "കാണുന്നതെല്ലാം സത്യമല്ല... വിശ്വസിക്കുന്നതെല്ലാം മിഥ്യയുമല്ല." ആയ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ അലീനയുടെ മനസ്സിൽ നിന്ന് മായുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. "ഞാൻ കണ്ട പെൺകുട്ടി... നന്ദനയെ പോലെ തോന്നിയില്ല..." അന്ന് മുഴുവൻ ക്ലാസിലിരുന്നിട്ടും അലീനയ്ക്ക് ശ്രദ്ധിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. "ഡീ... Anatomy പഠിക്കാനാണോ വന്നത്, അതോ ജനലിലൂടെ ആളെ എണ്ണാനാണോ?" അനന്യയുടെ തമാശ കേട്ട് മീരയും നന്ദനയും ചിരിച്ചു. അലീനയും ഒന്ന് ചിരിച്ചെങ്കിലും... അവളുടെ മനസ്സ് മറ്റെവിടെയോ ആയിരുന്നു. വൈകുന്നേരം ക്ലാസ് കഴിഞ്ഞ് നാലുപേരും കോളേജിന്റെ ഗാർഡനിലൂടെ ഹോസ്റ്റലിലേക്ക് നടന്നു. "ഒരു സെൽഫി എടുക്കാം!" അനന്യ ഫോൺ എടുത്തു. "ഡീ, ഞാൻ നല്ലപോലെ വന്നോ എന്ന് നോക്കണേ." "നീ എപ്പോഴാ നല്ലപോലെ വരാത്തത്?" മീര ചിരിച്ചു. നാലുപേരും ചേർന്ന് ഒരുപാട് ഫോട്ടോകൾ എടുത്തു. ചിരിയും കളിയുമായി അവർ ഹോസ്റ്റലിലേക്ക് മടങ്ങി. രാത്രി... ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് എല്ലാവരും റൂമിലിരുന്നു ഓരോ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്തു. അനന്യ റീൽസ് കാണുന്നു. മീര Record എഴുതുന്നു. നന്ദന അമ്മയോട് ഫോണിൽ സംസാരിക്കുന്നു. അലീന വെറുതെ വൈകുന്നേരം എടുത്ത ഫോട്ടോകൾ നോക്കുകയായിരുന്നു. "ഡീ... ഈ ഫോട്ടോ സൂപ്പറാണ്!" അവൾ ഒരു ഗ്രൂപ്പ് ഫോട്ടോ തുറന്ന് എല്ലാവരെയും കാണിച്ചു. "എനിക്ക് അയച്ചുതാ." അനന്യ ഫോൺ വാങ്ങി. പെട്ടെന്നാണ് അവളുടെ ചിരി മാഞ്ഞത്. "ഡീ... ഒന്ന് ഇങ്ങോട്ട് നോക്കിയേ..." അവൾ ഫോൺ അലീനയ്ക്ക് തിരികെ നൽകി. "എന്താ?" "Zoom ചെയ്ത് നോക്ക്." അലീന പതിയെ ചിത്രം വലുതാക്കി. നാലുപേരുടെയും പിന്നിൽ നിലത്ത് വീണ നിഴലുകൾ വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു. ഒന്ന്... രണ്ട്... മൂന്ന്... നാല്... അവൾ വീണ്ടും എണ്ണി. അഞ്ച്. "ഇത്... എങ്ങനെ?" അവളുടെ ശബ്ദം വിറച്ചു. മീരയും നന്ദനയും ഫോൺ വാങ്ങി നോക്കി. "അഞ്ചാമത്തെ നിഴൽ എവിടുന്നാ വന്നത്?" റൂമിൽ കുറച്ച് നിമിഷം നിശ്ശബ്ദത നിറഞ്ഞു. അനന്യ പെട്ടെന്ന് ചിരിച്ചു. "അയ്യോ... ഇത് മരത്തിന്റെ നിഴലോ മറ്റോ ആയിരിക്കും. നിങ്ങളൊക്കെ വെറുതെ പേടിക്കണ്ട." അത് കേട്ട് എല്ലാവരും വിഷയം വിട്ടു. പക്ഷേ... അന്ന് രാത്രി ഉറങ്ങാൻ പോകുന്നതിന് മുമ്പ് അലീന ഒരിക്കൽ കൂടി ആ ഫോട്ടോ തുറന്നു. ഈ പ്രാവശ്യം... അവിടെ നാല് നിഴലുകൾ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അഞ്ചാമത്തെ നിഴൽ... അപ്രത്യക്ഷമായിരുന്നു. (തുടരും...) #📔 കഥ #📙 നോവൽ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ