#📙 നോവൽ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ MY DOCTOR❤️11                                                  8  മണി കഴിഞ്ഞിട്ടും ഒപി തീർന്നിരുന്നില്ല.ഏഥന് നല്ല ക്ഷീണം തോന്നി. ഉച്ചക്ക് ശേഷമുള്ള ഒപിക്ക് ഇടയിൽ എമർജൻസി ആയി 2 c section ഉണ്ടായിരുന്നു.പിന്നെ ഒരു കോംപ്ലിക്കേറ്റഡ് ഡെലിവറി കൂടി .അതൊക്കെ കഴിഞ്ഞു op തുടങ്ങിയപ്പോൾ തന്നെ ഏകദേശം 5 മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു.തന്നെ കാത്തിരിക്കുന്ന രോഗികളെ നോക്കാതെ ഇരിക്കാനാവില്ലല്ലോ.പതിവിൽ കൂടുതൽ ബുക്കിങ്ങും അന്നുണ്ട് .ഉള്ളിലുള്ള രോഗി ഇറങ്ങിയതും നഴ്‌സ്‌ ഉള്ളിലേക്ക് വന്നു.നെറ്റിയിൽ കൈ വച്ചിരിക്കുന്ന എഥനെ നോക്കി. "ഒരാള് കൂടി ഉള്ളു ഡോക്ടർ,വിളിക്കട്ടെ"അവന്റെ ക്ഷീണം മനസിലായെന്ന പോലെ നേഴ്സ് പറഞ്ഞു. "ആ...." നേഴ്സ് പുറത്തേക്ക് പോയി.ഉള്ളിലേക്ക് പതിനെട്ടു വയസു തോന്നിക്കുന്ന ഒരു പെൺകുട്ടിയും ,കൂടെ ഒരു സ്ത്രീയും കയറി വന്നു .അവരെ കണ്ടാൽ അവളുടെ അമ്മയാണെന്ന് മനസിലാവും .വിഷാദം ബാധിച്ച മുഖത്തോടെ ആ പെൺകുട്ടി അവനടുത്തുള്ള സ്ടൂളിലേക്കിരുന്നു.ടേബിളിനോപ്പോസിറ്റായുള്ള കസേരയിൽ അമ്മയും ഇരുന്നു.കരഞ്ഞു വീർത്ത കണ്തടങ്ങൾ ആ സ്ത്രീയെ വിരൂപയായി തോന്നിച്ചു. അവരുടെ കയ്യിലുള്ള ഫയൽ അവർ ഏഥനു നേരെ നീട്ടി.ഏഥൻ ആ ഫയൽ മറിച്ചു നോക്കി. "അഞ്ചാം മാസം ആണല്ലേ?"ഏഥൻ അവളെ നോക്കി ചോദിച്ചു. "അതെ ഡോക്ടർ " ആ അമ്മയാണ് മറുപടി പറഞ്ഞത്  "ടേബിളിലേക്കു കിടക്കു" ആ പെൺകുട്ടി എന്നീട്ട് ടേബിളിൽ പോയി കിടന്നു .ഏഥൻ ചെന്നവളുടെ ചെറുതായി വീർത്ത വയറിൽ അവിടിവിടായി ചെറുതായി അമർത്തി നോക്കി. "എണീറ്റോളു." ഏഥൻ കസേരയിൽ പോയിരുന്നു ,പിന്നാലെ അവളും ഇരുന്നിടത്തേക്കു പോയിരുന്നു. "ഡോക്ടറെ... ഈ കുഞ്ഞിനെ ഞങ്ങൾക്ക് വേണ്ട ഒഴിവാക്കാൻ എന്തെങ്കിലും?................."ഇടറിയ ശബ്ദത്തോടെ ആ അമ്മ ചോദിച്ചു. "ഒഴിവാക്കാനോ?..... "ഏഥൻ സംശയത്തോടവരെ നോക്കി. അവർ നിറഞ്ഞു വന്ന കണ്ണുകൾ അമർത്തി തുടച്ചു. "ഡോക്ടറെ...........ഞാൻ ഡോക്ടറെ കാല് പിടിക്കാം.ഏങ്ങനെ എങ്കിലും ഇതൊന്ന് ഒഴിവാക്കി തരാമോ.ഈ പിഴച്ചവൾ  ഒരുത്തനൊപ്പം നടന്ന് വയറ്റിൽ ഉണ്ടാക്കി വന്നതാണ് ഡോക്ടറെ .പൊന്നു പോലെ ആണ് ഞാനും ഇവളുടെ തന്തയും ഇവളെ നോക്കിയത്.അതിന് ഞങ്ങൾക്ക് ഇവൾ തന്ന സമ്മാനം ആണിത്."എത്ര പിടിച്ചു വച്ചിട്ടും അവരുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി. അപ്പുറത്തൊരുവൾ നിശബ്ദമായി കരയുന്നതവൻ കണ്ടു. "നിങ്ങൾ കരയാതിരിക്കു ...."ഏഥൻ വീണ്ടും ഫയൽ മറിച്ചു നോക്കി കൊണ്ടവരോട് പറഞ്ഞു. "നിങളുടെ പേരെന്താണ്?"ഏഥൻ  അമ്മയെ നോക്കി  "എന്റെ പേര് അംബിക ,ഇവളുടെ പേര് റാണി "മൂക്കു വലിച്ചു കൊണ്ടവർ പറഞ്ഞു. "നോക്കൂ ....റാണിക്ക് ഒരു അബോർഷൻ സാധ്യമല്ല.ഒന്നാമത്തെ കാര്യം ബേബിക്ക് 5 മാസത്തെ growth ഉണ്ട് .പിന്നെ ടെസ്റ്റ് റിസൾട്ട് നോക്കുമ്പോൾ അറിയാം ഈ കുട്ടിയുടെ ഹെൽത്ത് വളരെ വീക്ക് ആണ് .അബോർഷന് ശ്രമിച്ചാൽ ഒരുപക്ഷെ ഈ കുട്ടിയുടെ ജീവൻ വരെ ആപത്താണ്."ഏഥൻ ഒരു നിശ്വാസത്തോടെ പറഞ്ഞു തീർത്തു. "ഒന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റില്ലേ ഡോക്ടറെ ..........? ഞങ്ങളുടെ വീട് കണ്ണൂർ ആണ് ,നാട്ടിലോ കുടുംബത്തിലോ ആർക്കും അറിയില്ല ഇതൊന്നും.ബോധം കെട്ടു വീണപ്പോൾ ഹോസ്പിറ്റലിൽ കൊണ്ട് പോയി അപ്പോഴാണ് അറിഞ്ഞത്.ടെസ്റ്റ് മൊത്തം ചെയ്ത് നോക്കിയപ്പോൾ ആ ഡോക്ടറും പറഞ്ഞത് ഇങ്ങനൊക്കെയാണ് .പിന്നെ അവിടെ എവിടെയും കാണിക്കാൻ നിൽക്കാതെ ഞങ്ങൾ ഇങ്ങോട്ട് ഓടി പോന്നതാണ് .ഇവിടെ എന്റെ ചേച്ചിയുടെ വീട്ടിൽ ആണ് ഞങ്ങൾ.അവർക്ക് പോലും ഒന്നുമറിയില്ല.എന്തെങ്കിലും ചെയ്തിട്ട് ഈ നാണക്കേടിൽ നിന്നും രക്ഷിക്കണേ ഞങ്ങളെ....."അവർ മുഖം പൊത്തി കരഞ്ഞു. ഏഥൻ നിസ്സഹായതയോടവരെ നോക്കി. "ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യാനാണ് ,നിങ്ങൾ ഇനി എവിടെ കാണിച്ചാലും ഇത് തന്നെയാണ് പറയാൻ പോകുന്നത് .ഇത് തുടർന്ന് കൊണ്ട് പോകുകയല്ലാതെ മറ്റൊരു വഴിയില്ല ഇനി." മുന്നിലിരിക്കുന്ന പെൺകുട്ടിയെ നോക്കിയതും ഏഥന് വല്ലാത്ത വിഷമം തോന്നി.ആ കണ്ണുകൾ നിശ്ശബ്ദമായങ്ങനെ ഒഴുകി കൊണ്ടിരുന്നു. "ഈ കുട്ടിയുടെ കാമുകൻ ആണ് ഗർഭത്തിന് ഉത്തരവാദി എങ്കിൽ അയാളോട് നിങ്ങൾക്കൊന്നു സംസാരിച്ചു നോക്കാമായിരുന്നില്ലേ."ഏഥൻ അംബികയെ നോക്കി ചോദിച്ചു . ആ ചോദ്യം കേട്ടതും അംബിക വെറുപ്പോടെ റാണിയെ നോക്കി. "അവന് ഇവളെ വേണ്ട ഡോക്ടറെ,ഇവളുടെ ഗർഭം ഞങ്ങൾ അറിഞ്ഞതിന്റെ തലേന്നവന്റെ നിശ്ചയമായിരുന്നു."വേദനയോടവർ പറഞ്ഞു. ഏഥൻ സഹതാപത്തോടവളെ നോക്കി. "എന്തായലും നിങ്ങൾ നാളെ വന്ന്  ഈ കുട്ടിയെ ഇവിടെയുള്ള കൗൺസിലിംഗിന്റെ ഡോക്ടറേ ഒന്ന് കാണിക്കു.എന്നിട്ട് അടുത്താഴ്ച എന്നെ വന്ന് കാണിച്ചാൽ മതി.ഞാൻ മരുന്നെഴുതാം "ഏഥൻ അവരെ നോക്കി പറഞ്ഞ് മരുന്നുകൾ കുറിച്ചു . ഫയൽ തിരിച്ചു വാങ്ങി കരഞ്ഞിറങ്ങി പോകുന്നവരെ ഏഥൻ നോക്കി ഇരുന്നു. "ഇന്നത്തെ കഴിഞ്ഞു ഡോക്ടർ"നേഴ്സ് വന്നു പറഞ്ഞതും അവൻ ടേബിളിലിരുന്ന മൊബൈൽ എടുത്ത് പോക്കറ്റിലേക്കിട്ട് പുറത്തേക്കു നടന്നു. കാറിൽ കയറി ഇരിക്കുമ്പോഴും മനസ്സിൽ വല്ലാത്തൊരു ഭാരം പോലെ .ആ പെൺകുട്ടിയുടെ അവസ്ഥ അവന് നന്നായി മനസിലാവും.അവനേ..........അത് മനസ്സിലാവൂ.കണ്ണടച്ചു സ്റ്റിയറിങ്ങിൽ തലവച്ചു കിടന്നു. പെട്ടന്ന് മനസിലേക്കൊരു മുഖം ഓടി വന്നു.തല ഉയർത്തി ഏഥൻ പുഞ്ചിരിച്ചു. അന്നത്തെ ആ സംഭവം കഴിഞ്ഞിട്ടിപ്പോൾ 10 ദിവസമായിരിക്കുന്നു.ഏഥനവളെ കാണാൻ കൊതി തോന്നി.വാച്ചിൽ സമയം നോക്കി.എട്ടര കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട് .അപ്പോൾ വർക്ക് കഴിഞ്ഞു ഹോസ്റ്റലിലേക്ക് പോയി കാണും.കാണാൻ യാതൊരു സാധ്യതയുമില്ല ,എന്നിട്ടും രണ്ടും കല്പിച്ചവൻ ഹോസ്റ്റലിലേക്ക് വണ്ടിയെടുത്തു.മനസ്സിനൊരു വശം അവളെ നീ അർഹിക്കുന്നില്ലെന്നു ഓർമിപ്പിക്കുമ്പോഴും മറു വശം എല്ലാം വരുന്നിടത്തു വച്ച് കാണാമെന്നു പറഞ്ഞു ഓവർ കോൺഫിഡൻസ് കൊടുത്തു കൊണ്ടിരുന്നു. ******************************** ജോലി കഴിഞ്ഞു റൂമിൽ വന്നു ഫ്രഷ് ആയി അഞ്ചു പഠിക്കാനിരുന്നു.ഐഷുവിന്റെ അസാന്നിധ്യം നന്നായിട്ടാ റൂമിൽ അറിയാനുണ്ടായിരുന്നു.അവളൊരു നെടുവീർപ്പോടെ പഠിച്ചു തുടങ്ങി. പഠിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കെ മൊബൈൽ റിങ് ചെയ്യുന്നത് കേട്ടവൾ മൊബൈൽ എടുത്തു.വീട്ടിൽ നിന്ന് അമ്മയാണെന്ന് കണ്ടതും ഫോൺ എടുത്തു റൂമിന് പുറത്തിറങ്ങി .നീണ്ട വരാന്തയിൽ അറ്റത്തായി പോയി നിന്നു.എല്ലാ റൂമും അടഞ്ഞു കിടപ്പാണ്.വീക്കെൻഡ് ആയതു കൊണ്ട് മിക്കവാറും പേരും നാട്ടിൽ പോയിട്ടുണ്ടാവും.ബാക്കി ഉള്ളവർ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു റൂമിൽ കയറി കാണും .അവൾ കാൾ എടുത്ത് ചെവിയിൽ വച്ചു. "ഹലോ അഞ്ചു....."ഗൗരവത്തോടെ നിർമല വിളിച്ചു  "പറയമ്മ....."അവൾ റോഡിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു. "നീ ഇന്ന് വരുന്നില്ലേ?" "ഇല്ല" "ഞാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ നാളെ വീട് മാറുമെന്ന് ,നിന്റെ സാധങ്ങൾ ഒക്കെ മാറ്റണ്ടേ.തിങ്കളാഴ്ച വീട് പൊളിക്കാൻ ആൾ വരും."അല്പം മുഷിച്ചിലോടവർ പറഞ്ഞു . "എന്റെ സാധങ്ങൾ ഒക്കെ ഞാൻ അവിടുള്ള വലിയ പെട്ടിയിലാക്കി വച്ചിട്ടുണ്ട്.നാളെ സാധങ്ങൾ കൊണ്ട് പോകുമ്പോൾ അത് എടുത്ത് വണ്ടിയിൽ വച്ചാൽ മതിയല്ലോ അതിന് ഞാൻ എന്തിനു വരണം." "എന്ത് പറഞ്ഞാലും തറുതല പറഞ്ഞോണം.ഇനി നീ എന്നാ വരുന്നത്." "പറയാൻ പറ്റില്ല.ക്ലാസും വർക്കും ഒന്നും മുടക്കാൻ പറ്റില്ല ,ലീവ് കിട്ടുമ്പോൾ വന്നോളാം"അഞ്ചു താല്പര്യമില്ലാതെ പറഞ്ഞു. പിന്നെയും നിർമല എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു .മഹേഷ് പോയിട്ടവനെ കുറിച്ച് ഒന്ന് അന്വേഷിക്കാത്തതിനും,അവൾ വിളിക്കാത്തത് കൊണ്ടാണവൻ തിരിച്ചു വരാതിരിക്കുന്നതെന്നും ഒക്കെ പറഞ്ഞു ഒരുപാട് വഴക്ക് പറഞ്ഞവളെ.ഒന്നും മിണ്ടാതെല്ലാം കേട്ട് അഞ്ചു നിന്നു .റോഡിലേക്കങ്ങനെ ആ വഴക്കും കേട്ട് നോക്കി നിൽക്കുമ്പോഴാണ് കുറച്ചു മാറി ഒരു സ്ട്രീറ്റ് ലൈറ്റിനടിയിൽ പാർക്ക് ചെയ്തിരിക്കുന്ന ബ്ലാക്ക് ഡിഫൻഡർ അവൾ കാണുന്നത്.അവളുടെ മിഴികൾ വിടർന്നു. " വേറെ പ്രേത്യേകിച്ചൊന്നും പറയാനില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ഫോൺ വെക്കുകയാണ്."എടുത്തടിച്ചപോൽ പറഞ്ഞു അഞ്ചു ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു.അന്നത്തെ രാത്രി ശരിക്ക് ശ്രദ്ധിച്ചില്ലെങ്കിലും അതവന്റെ കാർ തന്നെയാണെന്നവളുടെ ഉള്ളം പറഞ്ഞു. എന്നെ കാണാൻ വന്നതാണോ?....അതിനുള്ളിൽ എന്നെ തന്നെ നോക്കി ഇരിക്കുന്നുണ്ടോ?..........അവളുടെ ഹൃദയം തുള്ളിച്ചാടി. പത്തു മിനിറ്റോളം ഹോസ്റ്റലിനോപ്പോസിറ്റുള്ള റോഡ് സൈഡിൽ കാർ പാർക്ക് ചെയ്തവൻ ഹോസ്റ്റലിലേക്ക് നോക്കി.അതിനുള്ളിൽ അവൾ ഉണ്ടെന്ന തോന്നൽ പോലും വല്ലാത്തൊരു പോസിറ്റീവ് എനർജി തരുന്നത് പോലെ തോന്നി ഏഥന് .  ഇനി തിരിച്ചു പോവാമെന്നോർത് വണ്ടി ഓൺ ചെയ്യുന്ന നേരം,, അഞ്ചു നടന്നാ .. വരാന്തക്ക് അറ്റത് വന്നു നിൽക്കുന്നതവൻ കണ്ടു.ഏഥന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചിരി വിരിഞ്ഞു.അഞ്ചു ഫോണിൽ സംസാരിക്കുന്നത് കണ്ണിമ വെട്ടാതെ ഏഥൻ നോക്കി നിന്നു.ആ മുഖത്തു മാറി വരുന്ന ഭാവങ്ങൾ ദേഷ്യവും ,താല്പര്യമില്ലയ്മയുമാണെന്നവന് തോന്നി.പെട്ടന്ന് അവളുടെ നോട്ടം താൻ നിൽക്കുന്നിടത്തേക്കു പതിഞ്ഞിരുന്നു.ആ മുഖത്തു ഇപ്പോൾ തെളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത് സന്തോഷമല്ലേ?...അവൾക്കിപ്പോൾ ഒരു കാമുകിയുടെ ഭാവം അല്ലെ?..... ഏഥൻ ലൈറ്റ് ഓൺ ചെയ്ത് വിന്ഡോ ഗ്ലാസ് താഴ്ത്തി.അഞ്ചു വേർ തിരിച്ചറിയാത്തൊരു ഭാവത്തോടവനെ നോക്കി നിന്നു. "oh my god ,am i in love with her?" ഏഥൻ അത്ഭുതത്തോടെ സ്വയം ചോദിച്ചു. "yes"  മറുപടിയും സ്വയം പറഞ്ഞു. പെട്ടന്ന് അഞ്ജുവിന്റെ കയ്യിലെ ഫോൺ ബെല്ലടിച്ചതും ഞെട്ടലോടവൾ നോട്ടം പിൻവലിച്ചു.ഫോണിലേക്ക് നോക്കി. "സിറി" അവൾ ഫോണിലേക്കും ഏഥനെയും മാറി മാറി നോക്കി.ആ നിമിഷത്തിന്റെ ഭംഗി കളയാൻ അവൾ ഒട്ടും ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നില്ല.ഫോൺ സൈലന്റ് ആക്കി, ഇട്ടിരിക്കുന്ന ട്രാക്ക് പാന്റിന്റെ പോക്കറ്റിലേക്കിട്ടവൾ. സമയം കടന്നു പോയി.കണ്ണുകൾ കൊണ്ടവരെന്തക്കെയോ  പറയാതെ പറയുകയായിരുന്നു.ഇത്രയും നേരം താൻ അനുഭവിച്ച ഏകാന്തത പാടെ മാറി അവിടം സമാധാനം നിറയുന്നതവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. "അഞ്ജന ......അവിടെ താൻ എന്താണ് ചെയ്യുന്നത്?"വരാന്തയിലൂടെ തന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വരുന്ന വാർഡനെ പകപ്പോടവൾ നോക്കി. "തൂക്കിയല്ലോ നാഥാ....."അവൾ മനസ്സിലോർത്തു. ആരോ വരുന്നെന്നു മനസിലായതും ഏഥൻ അവളെ നോക്കി തല കുലുക്കി പോകാനൊരു അനുവാദം ചോദിച്ചു.പുറകിലേക്കൊന്നു കൂടി നോക്കി അവൾ തല കുലുക്കി തന്നെ അനുവാദം കൊടുത്തു.വാർഡൻ നടന്നെത്തിയപ്പോഴേക്കും ആ വിന്ഡോ ഗ്ലാസ് ഉയർന്നിരുന്നു.അവൾ ആശ്വാസത്തോടെ വയറിൽ കൈ വച്ചു. "അഞ്ജന ?..........."വാർഡൻ ഒന്നുകൂടി വിളിച്ചു. "വീട്ടിൽ നിന്ന് കാൾ വന്നപ്പോൾ വന്നു നിന്നതാണ് മാഡം"അവൾ സാധാരണമായി പറഞ്ഞു. "വിളി കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ പോയി കിടന്നോളു"റോഡിലേക്ക് തലയിട്ട് നോക്കിയവർ പറഞ്ഞു. "ഓക്കേ മാം "ഇതും പറഞ്ഞവൾ റൂമിലേക്കോടി.വാതിൽ ലോക്ക് ചെയ്തു ,പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ഫോൺ എടുത്ത് ടേബിളിൽ വച്ച് ബെഡിലേക്കു കിടന്നു.പില്ലോ എടുത്ത് കെട്ടിപിടിച്ചവൾ പുഞ്ചിരിച്ച മുഖത്തോടെ കണ്ണുകൾ അടച്ചു. "yes ,i'm in love with a stranger "അവൾ  തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു. എന്നെ കുറിച്ചോർക്കാൻ ,എനിക്കു വേണ്ടി സമയം മാറ്റിവെക്കാൻ ,എനിക്കായൊരു അപരിചിതൻ. അപ്പോഴും സിറിയുടെ കാൾ അവളുടെ ഫോണിലേക്കു വരുന്നത് അഞ്ചു അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. ************************** "എടാ അഞ്ജന ഫോൺ എടുക്കുന്നില്ലല്ലോ?"സിറി നിരാശയോടെ ആരോണിനെ നോക്കി. "ഉറങ്ങി കാണും.ഐഷുത്ത ഇല്ലാത്തതല്ലേ."ആരോൺ മറുപടി പറഞ്ഞു. ടെറസിൻ മുകളിലെ ബിയർ അടി ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു വൈശാഖിന്റെ റൂമിൽ ഒരുമിച്ച്  കിടക്കുകയാണവർ. "നാളെ റെസ്റ്റോറന്റിൽ പോയി കണ്ടു കാര്യം പറ.മറ്റന്നാൾ സൺ‌ഡേ അല്ലെ.ഐഷുത്തയും ഇല്ല,നല്ല അവസരം ആണ് . ചിലപ്പോൾ പിന്നെ ഒരു ചാൻസ് കിട്ടിക്കോളണം എന്നില്ല."വൈശാഖ് അടച്ച കണ്ണുകൾ തുറക്കാതെ തന്നെ പറഞ്ഞു. "എന്നാൽ നേരിട്ട് പറയാം അല്ലെ?............"സിറി ആലോചനയോടെ കിടന്നു. മറുപടിയൊന്നും കേൾക്കുന്നില്ലെന്നു കണ്ടതും സിറി ഇരുവരെയും നോക്കി.രണ്ടുപേരും ഉറങ്ങി തുടങ്ങിയിരുന്നു. "idiots"സിറി പിറു പിറുത്തു കൊണ്ട് ഉറങ്ങാനായി കണ്ണുകൾ അടച്ചു. തുടരും.................... കഥയെ പറ്റി രണ്ടുവാക്ക് പറയണേ.........