𝑺𝒉𝒂𝒇𝒆𝒆𝒌 𝑴𝒐𝒉𝒂𝒎𝒎𝒆𝒅
4K views • 1 days ago
#📙 നോവൽ - നീലാംബരം......
🔻 ഭാഗം _40
✍️ രചന - Aysha akbar
രാധികേ.... ആരാ വന്നിരിക്കുന്നതെന്ന് നോക്കിയേ.......
പ്രകാശ് നിറഞ്ഞ പുഞ്ചിരിയോടെ അതും പറഞ്ഞു അകത്തേക്ക് വിളിച്ചതും അവരുടെ ഭാര്യ യെന്ന് തോന്നിക്കുന്നൊരു സ്ത്രീ അങ്ങോട്ട് വന്നിരുന്നു.......
ഇരിക്കെടോ താൻ....
അപ്പോഴും ആകെ ക്കൂടി വല്ലാത്തൊരു അവസ്ഥയിൽ നിൽക്കുകയായിരുന്ന അഭിയെ നോക്കി വീണ്ടും പ്രകാശത് പറഞ്ഞതും അവൻ പതിയെ അവിടേക്കിരുന്നു....
ഇത് രാധിക..... എന്റെ ഭാര്യ യാ......
രാധിക ക്ക് ഇതാരാണെന്ന് മനസ്സിലായോ.....
അവരെ അവന് പരിചയപ്പെടുത്തി കൊണ്ട് ഭാര്യ യോടായി അയാളത് ചോദിക്കുമ്പോൾ വളരേ മനോഹരമായി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചവർ ....
പിന്നെ അറിയാതെ..... അഭി മന്യു വിനെ ഉള്ളാലെ ഞാൻ എത്ര ചീത്ത വിളിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് അറിയുമോ....
രാധിക ഒരു ചിരിയോടെ അത് പറഞ്ഞതും അഭിക്കൊന്നും മനസ്സിലാകുന്നില്ലായിരുന്നു......
അവൻ അന്തം വിട്ട് കൊണ്ടവരെ നോക്കി....
അവർ രണ്ട് പേരും ചിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ കൂടി അവന് തിരികെ പുഞ്ചിരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല......
മുഖമാകെ വരിഞ്ഞു മുറുകിയിരിപ്പായിരുന്നു....
ഞാൻ കുടിക്കാനെന്തെങ്കിലും എടുക്കാം.......
അതും പറഞ്ഞു രാധിക അകത്തേക്ക് പോകുമ്പോൾ പ്രകാശ് അഭിയെ നോക്കി.....
എങ്ങനെയാ തന്നേ അവൾക്കറിയുന്നതെന്നാണോ സംശയം..... അവൾക്ക് മാത്രമല്ല.....
ഈ വീട്ടിലെ ഓരോ ചുമരുകൾക്ക് പോലും തന്നേ അറിയാമെഡോ....
പ്രകാശ് അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് പുഞ്ചിരിക്കുമ്പോഴും അഭിയുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞിരുന്നില്ല....
പകരം...... ചിന്തകളും സംശയങ്ങളും എല്ലാം കൂടി ആ മുഖത്തൊരു പാട് തീർത്തു......
എങ്ങനെയെന്ന ഒരു ചോദ്ധ്യത്തോടെ അവൻ പ്രകാശിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കുമ്പോഴും ചുവരിലേ ഫോട്ടോയിൽ നിന്ന് അവൾ ഇരുവരെയും നോക്കി പുഞ്ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.......
എന്റെ മോള് മൈഥിലി......
അവളാണ് ഈ വീടിന്റെ വിളക്ക്.....
പ്രകാശ് പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയപ്പോൾ ബാക്കി അറിയാനുള്ള ആകാംഷ യെക്കാൾ മൈഥിലി എന്ന പേര് അവനെ അസ്വസ്ഥമാക്കിയിരുന്നു...
തന്റെ നീലാംബരിയുടെ സ്ഥാനത്ത് മൈഥിലി എന്ന പേര് വരുമ്പോൾ ഏത് മുഖമാണ് താനോർക്കുക....
അവന് വല്ലാത്തൊരു അസ്വസ്ഥത തോന്നിയിരുന്നു....
ആദ്യം ഉണ്ടാകുന്നത് തന്നേ പെൺകുഞ്ഞാവണേ എന്ന് പ്രാർത്ഥിചിരുന്ന ഞങ്ങൾക്ക് അവളെ കിട്ടാൻ അല്പം വർഷങ്ങളെടുത്തു.....
മനീഷിനും മിഥുനും ജനിച്ചു കഴിഞ്ഞാണ് അവളുണ്ടാകുന്നത്...
അന്ന് മുതൽ ഈ വീട്ടിൽ ഒരു പ്രത്യേക വെളിച്ചം വീശി.......
എല്ലാത്തിനും അവളുണ്ടായിരുന്നു....
എവിടെയും അവളുണ്ടായിരുന്നു.....
അവളുടെ ചിരികളും സംസാരങ്ങളും പിണക്കങ്ങളും പരിഭവങ്ങളുമായി ഈ വീടിനൊരു ശബ്ദം വന്നു....
പ്രകാശ് അതും പറഞ്ഞോന്നു പുഞ്ചിരിക്കുമ്പോൾ അവളെ കുറിച് അവന്റെ മനസ്സോന്നോർത്തു....
അതേ.... തന്റെ കൂടെയുള്ളപ്പോഴും അവളങ്ങനെ തന്നെയായിരുന്നു......
കൂർപ്പിച്ചുള്ള ആ നോട്ടവും കുസൃതി യോടെയുള്ള സംസാരവും അവന്റെ ഉള്ളിലങ്ങനെ നിറഞ്ഞു നിന്നു......
ഞാൻ രാഷ്ട്രീയ ക്കാരനാണെങ്കിലും അതൊന്നും അവളെ ബാധിക്കുന്ന കാര്യമായിരുന്നില്ല.....
ഇട്ട് മൂടാൻ തലമുറകളായി ഉണ്ടാക്കിയിട്ട സ്വത്തും അവൾക്ക് ആവശ്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല....
അവള് അവളുടേതായ രീതിയിൽ വ്യത്യസതയായിരുന്നു......
ഏറ്റവും ലളിതമായി നടക്കാനായിരുന്നു അവൾക്കിഷ്ടം......
ചെറുപ്പം മുതലേ എല്ലാവരോടും അതിരറ്റ സഹാനുഭൂതിയും കരുണയും ഉള്ളവളായിരുന്നു......
പിശുക്കാനായ എന്നേ ധാനം ചെയ്യാൻ ശീലിപ്പിച്ചത് അവളാണ്....
എല്ലാവരുടെയും പ്രശ്നങ്ങൾ അവളുടേത് കൂടിയായിരുന്നു......
മന്ത്രി യായ അച്ഛന്റെ ഒരു ലേബലും ഇല്ലാതെ തന്നേ അവൾക്ക് പറ്റുന്നതെല്ലാം അവൾ സമൂഹത്തിനു വേണ്ടി ചെയ്തു.....
അവളുടെ ഒരാഗ്രഹത്തിനും ഞങ്ങളാരും എതിര് നിൽക്കുമായിരുന്നില്ല....
എതിര് നിൽക്കേണ്ട ഒരു ആഗ്രഹവും അവൾക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല താനും.....
അവളുടെ ഏട്ടൻ മാരുടെയും ഞങ്ങളുടെയും എല്ലാം സന്തോഷം അവളെ ചുറ്റി പറ്റിയായിരുന്നു....
അങ്ങനെ അവളുടെ ഇഷ്ടം തന്നെയായിരുന്നു ജേർണലിസം പഠിക്കണമെന്നുള്ളതും.....
അതിനും ഞങ്ങളാരും തടസ്സം നിന്നില്ല......
അങ്ങനെയിരിക്കെയാണ് അവളുടെ ഉള്ളിലൊരു കരട് വീഴുന്നത്.........
പെൺകുട്ടികളെ കടത്തി കൊണ്ട് പോയി വേശ്യാ വൃത്തി ചെയ്യിക്കുന്ന ഒരു സ്ഥലത്തെ പറ്റി അവളറിഞ്ഞത്....
പ്രകാശ് ഒരു മൗനത്തോടെ അത് പറഞ്ഞതും അഭിയുടെ നെഞ്ചേന്തിനോ ഒന്ന് പിടച്ചു.....
അത് ശെരിക്കും അവളെ ഏറെ അസ്വസ്ഥയാക്കിയിരുന്നു...
അവരുടേതായ ഒന്നിലേക്കും എന്നേ വലിച്ചിഴക്കാത്ത അവളാദ്യമായി എന്നോട് ആവശ്യപ്പെട്ട കാര്യം അതായിരുന്നു.....
പക്ഷെ.... അന്നെനിക്കൊന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു..... അന്ന് ഭരണം ഞങ്ങളല്ലായിരുന്നു ....
മാത്രമല്ല അതിനു പുറകിലുള്ള വരൊന്നും നമുക്കൊതുങ്ങുന്നവരായിരുന്നില്ല........
വിട്ട് കളയാൻ പറഞ്ഞു ഞാനവളെ ആശ്വസി പ്പിക്കുമ്പോഴും അവളതിന് പിറകെ തന്നെയായിരുന്നു.......
അവളെ കൊണ്ട് പറ്റുന്ന വിധം അവൾ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും എവിടെയും എത്താത്ത ആ ഒരു അവസ്ഥയിലാണ് പുതിയ കളക്ടർ ചാർജെടുക്കുന്നത്....
അഭിമന്യു അരവിന്ദ് ഐ ഏ എസ്......
പ്രകാശ് അതും പറഞ്ഞൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ നിർത്തുമ്പോഴും അഭി യുടെ മുഖത്തെ സംശയങ്ങൾ ബാക്കിയായിരുന്നു.....
പിന്നേ നടന്നതൊക്കെ തനിക്കും അറിയാവുന്നതല്ലേ.....
താൻ നേരിട്ട് ഇൻവോൾവ് ചെയ്ത് അതെല്ലാം അടച്ചു പൂട്ടി......
ആ കാര്യത്തിൽ ഞാൻ തന്നേ ഒത്തിരി സഹായിച്ചിട്ടുണ്ട്.... അവിടെ നിന്നാണല്ലോ നമുക്കിടയിലൊരു ബന്ധം തുടങ്ങുന്നതും....
താൻ പറയുന്നതെല്ലാം ഞാൻ അന്ന് ചെയ്ത് തരുന്നതിനു പിന്നിലും എന്റെ മോള് തന്നെയായിരുന്നു......
അതവളുടെ കൂടെ ആവശ്യ മായിരുന്നു.....
അത്രയും സ്ത്രീകളുടെ കണ്ണ് നീർ അവളുടെ കൂടിയായിരുന്നു...
പ്രകാശ് അതും കൂടി പറഞ്ഞ് നിർത്തുമ്പോൾ മൈഥിലി എന്ന മന്ത്രി പുത്രിയോട് ഒരു ആരാധന മനസ്സിൽ തോന്നി തുടനങ്ങിയെങ്കിൽ കൂടി അത് തന്റെ നീലാംബരിയായി കാണാൻ അവനു കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.......
ആ കാര്യം മുതലാണ് അവൾ തന്നേ ശ്രദ്ധിച്ചു തുടങ്ങിയത്......
അവള് നിന്റെ വല്യ ആരാധിക യായി മാറി.....
നീ പോകുന്നിടത്തെല്ലാം അവള് വന്നിരുന്നു.....
നിന്ന കണ്ടതും നീ ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങളുമെല്ലാം ദ്ദേ ഈ കസേരയിലേക്കിരുന്നു അവൾ പറഞ്ഞു തുടങ്ങുമ്പോൾ കേൾക്കണമെന്നത് ഞങ്ങൾക്ക് നിർബന്ധിതമായിരുന്നു....
പ്രകാശ് അതും പറഞ്ഞു വീണ്ടുമോന്ന് ചിരിച്ചു.....
അഭി അപ്പോഴും അങ്ങനെ യിരിക്കുകയാണ്.....
അങ്ങനെ ഇവിടെയുള്ള ഓരോരുത്തർക്കും താൻ സുപരിചിതനായി.....
പക്ഷെ.... അതെല്ലാം ഒരു ആരാധന മാത്രമാണെന്ന് കരുതിയ ഞങ്ങൾക്ക് തെറ്റിയെന്ന് മനസ്സിലായത് അവൾക്ക് വിവാഹ ക്കാര്യം ആലോചിച്ചപ്പോഴായിരുന്നു........
ആരാധന മൂത്ത് പ്രണയമായത് അവൾ തന്നേ അറിഞ്ഞത് അപ്പോഴായിരിക്കുമൊരു പക്ഷെ........
നിന്നേ പോലൊരാളെ മതിയെന്നിടത്ത് നീ തന്നേ മതിയെന്ന് വാശി പിടിച്ചതും ഞങ്ങൾക്ക് കീഴടങ്ങേണ്ടി വന്നു.......
നിന്നെക്കാൾ യോഗ്യരെ കണ്ട് പിടിക്കാൻ കഴിയുമെന്നറിഞ്ഞിട്ടും അവളുടെ ആഗ്രഹത്തിന് ഞങ്ങളെല്ലാവരും കൂട്ട് നിന്നു.....
കാരണം നിന്നേ ഞങ്ങൾക്കും ഇഷ്ട കുറവുണ്ടായിരുന്നില്ല.....
പക്ഷെ എത്ര പ്രൊപ്പോസൽ അയച്ചിട്ടും താനതൊന്നും ആക്സ്പ്റ്റ് ചെയ്തില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല തനിക്ക് വിവാഹമേ വേണ്ടെന്ന ശാട്യവുമായിരുന്നു.....
ആകെ ക്കൂടി കുഴഞ്ഞു പോയിരുന്നു ഞങ്ങൾ......
അവൾക്ക് ഊണും ഉറക്കവും ഇല്ലാതെയായി....
ഞങ്ങളും ആകെ ക്കൂടി വല്ലാത്തൊരു അവസ്ഥയിലായിരുന്നു....
വീട്ടിലെ കളിയും ചിരിയുമെല്ലാം നിലച്ചത് പോലെ അവൾ നിശബ്ദയായി പ്പോയി...
ഞങ്ങൾ ഓരോ നിമിഷവും ഉരുകുക യായിരുന്നു....
നിന്നേ കണ്ട് പേർസണലായി ഒന്ന് സംസാരിച്ചാലോ എന്ന് പലവട്ടം കരുതിയതാണ്....
പക്ഷെ വിവാഹം വേണ്ടെന്ന് പറയുന്ന ഒരാളോട് കൂടുതലേന്ത് പറയും താനെന്ന് അറിയുമായിരുന്നില്ല....
മാത്രമല്ല....... എന്റെ മോൾക്ക് വേണ്ടി മറ്റൊരാളുടെ മുമ്പിൽ അപേക്ഷിക്കാനും എനിക്ക് കഴിയുമായിരുന്നില്ല.....
പ്രകാശൊരു ദീർഘ നിശ്വാസത്തോടെ അത് പറഞ്ഞു നിർത്തുമ്പോൾ അഭി അയാളെ തന്നേ നോക്കിയിരിക്കുകയായിരുന്നു.......
കൈ രണ്ടും കൂട്ടി കൊണ്ട് തെരുപ്പിടിച്ചവൻ......
ആദ്യമായി എല്ലാവരും അവളോട് ദേഷ്യപ്പെട്ടു....
വഴക്ക് പറഞ്ഞു.....
തല്ലാൻ വരെ കയ്യോങ്ങി.....
അവൾക്ക് മാത്രം ഒരു മാറ്റവുമില്ല......
അവസാനം ഞാനവൾക്ക് രണ്ടാഴ്ച സമയം കൊടുത്തു.......
ആ സമയത്തിനുള്ളിൽ അഭിമന്യു എന്റെ അടുത്ത് നിന്നേ ചോദിച്ചു വരിക യാണെങ്കിൽ അപ്പൊ നമുക്കത് മുന്നോട്ട് കൊണ്ട് പോകാം.... അല്ലെങ്കിൽ നീ വേറെ ഒരു വിവാഹത്തിന് സമ്മതിച്ചേ മതിയാവു വെന്ന് തീർത്തു പറഞ്ഞു .....
നീ വിവാഹം കഴിക്കില്ലെന്ന ഒറ്റ കാരണം കൊണ്ട് എന്റെ മോളെ അങ്ങനെ യിരുത്താൻ എന്നേ കൊണ്ട് കഴിയില്ലായിരുന്നെടോ.....
പ്രകാശ് അവന്റെ കാലിലൊന്ന് തൊട്ട് കൊണ്ടത് പറയുമ്പോൾ ഒരച്ഛന്റെ വേദന അതിൽ തെളിഞ്ഞു കണ്ടു.......
അവളിവിടേ നിന്ന് പോയിട്ടിപ്പോ ഏകദേശം മൂന്നാഴ്ച കഴിഞ്ഞു.....
ഞാൻ രണ്ടാഴ്ച സമയമേ കൊടുത്തിരുന്നുള്ളൂ....
ഒരിക്കലും നടക്കില്ലെന്നു കരുതി പറഞ്ഞത് തന്നെയാ....
ആ സമയം കഴിഞ്ഞാൽ വേറെ വിവാഹം ആലോചിക്കാമല്ലോ എന്ന് കരുതി....
പക്ഷെ ഞാൻ പറഞ്ഞത് പോലെ തന്നേ താനവളെ അന്വേഷിച്ചു എന്റെ അടുക്കൽ വന്നതിലുള്ള അത്ഭുതം എനിക്കിപ്പോഴും വിട്ട് മാറിയിട്ടില്ല......
മൈഥിലിയെ കണ്ടു.... കൂടെയുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു മനീഷിപ്പോ ഫോൺ വെച്ചതേയുള്ളൂ .......
പ്രകാശ് നിറഞ്ഞ ആനന്ദത്തോടെയും അതിലേറെ അത്ഭുതത്തോടെയും അത് പറഞ്ഞു നിർത്തുമ്പോഴായിരുന്നു അഭിക്ക് എല്ലാം വ്യക്തമായത്.....
തന്റെ മനസ്സിൽ കയറി പ്പറ്റാൻ അവൾ മനഃപൂർവം തന്നേ വിഡ്ഢി യാക്കുകയായിരുന്നു.....
അവന് ദേഷ്യമോ സങ്കടമോ വന്നതെന്നറിയില്ല.....
അനാഥയെന്ന് പറഞ്ഞു ആരോരുമില്ലാത്ത വളെന്ന് പറഞ്ഞു തന്റെ മുമ്പിൽ നാടകം കളിച്ചവൾ തന്റെ വീട് വരെയെത്തി....
എല്ലാവരുടെയും സ്നേഹത്തേ മുതലെടുത്തു......
എപ്പോഴോ താനും അവളിലേക്ക് ചാഞ്ഞു പോയി.....
അവന് ദേഷ്യം സഹിക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല...
അതിലേറെ സങ്കടവും.....
സോറി സർ.....
ഞാൻ അന്വേഷിച് വന്നത് നിങ്ങളുടെ മകൾ മൈഥിലി യെയല്ല....
എന്നെ വിഡ്ഢി വേഷം കെട്ടിച്ചെന്റെ കൂടെ നിന്ന ഒരുത്തിയെ അന്വേഷിച് അഭിമന്യു ഈ പടി കയറുകയു മില്ലായിരുന്നു.......
പറഞ്ഞ സമയം കഴിഞ്ഞ സ്ഥിതിക്ക് മോൾക്ക് വേറെ വിവാഹം ഉറപ്പിച്ചോളൂ....
എഴുന്നേറ്റ് നിന്ന് ഗൗരവത്തോടെ അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ടിറങ്ങി പോകുന്നവന്റെ മുഖത്തെ ദേഷ്യം കാൻകെ പ്രകാശ് തറഞ്ഞു പോയിരുന്നു.....
(തുടരും)
Aysha Akbar
#📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ
• 26 shares
