#📙 നോവൽ പരാതിയും പരിഭവവും പറയാതെ തനിക്കൊപ്പം എല്ലാ കാര്യത്തിനും സപ്പോർട്ട് ആയി നിൽക്കുന്ന കിഷോറിന്റെ മുഖം മനസ്സിലേക്ക് വന്നതും വേണിയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. "ചെറുപ്പം മുതൽ കിഷോറേട്ടനെ ഞാൻ എന്റെ വിനീതേട്ടനെ പോലെ കണ്ടത് കൊണ്ടാണ് എന്റെ ഭർത്താവിന്റെ സ്ഥാനത്ത് കിഷോറേട്ടനെ സങ്കൽപ്പിക്കാൻ പോലും എനിക്ക് പറ്റാത്തത്. അല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഈ അവസ്ഥയിൽ എനിക്ക് താങ്ങായി നിൽക്കുന്ന കിഷോറേട്ടൻ കെട്ടിയ താലി ഊരി തന്ന് ഞാൻ ഒഴിവാക്കാൻ ശ്രമിക്കില്ലായിരുന്നു. അമ്മ പറഞ്ഞത് പോലെ എന്നെ എല്ലാ അർത്ഥത്തിലും മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരാളെ കൂടെ ജീവിക്കുന്നതാണ് എനിക്ക് സന്തോഷവും സമാധാനവും നൽകുക. ഇത്രയും വർഷം ഞാൻ സ്നേഹിച്ച ശ്രീയേട്ടനും കളിക്കൂട്ടുകാരിയായ മീരയും വളരെ വിദഗ്ദമായി എന്നെ ചതിച്ചു. അവരിൽ നിന്നും ഇങ്ങനെയൊരു ചതി ഞാൻ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും വിചാരിച്ചതല്ല. അതുകൊണ്ട് എന്നെങ്കിലും എനിക്കൊരു ലൈഫ് പാർട്ണർ ഇനി വേണമെന്ന് തോന്നിയാൽ അന്ന് ഞാൻ കണ്ടെത്തുന്ന ആളും ശ്രീയേട്ടനെ പോലെ ചതിക്കില്ലെന്ന് എന്താ ഉറപ്പ്? ഒരു ഉറപ്പുമില്ല. അതുകൊണ്ട് ആ സ്ഥാനത്തു കിഷോറേട്ടൻ ആണെങ്കിൽ കിഷോറേട്ടൻ എന്നെ ഒരിക്കലും സങ്കടപ്പെടുത്താൻ അവസരം ഒരുക്കില്ലെന്ന് ഉറപ്പാണ്. ഇനി മുതൽ കിഷോറേട്ടനെ ഒരു സഹോദരനായി കാണാതെ നല്ലൊരു സുഹൃത്തായും ജീവിത പങ്കാളിയുമായി കാണാൻ ശ്രമിക്കണം. ആ ശ്രമം വിജയിക്കുമോ ഇല്ലയോ എന്നറിയില്ല. ഇനിയൊരു പക്ഷേ വിജയിക്കുകയാണെങ്കിൽ അതിന് എത്ര കാലം വേണ്ടി വരുമെന്നും അറിയില്ല. എങ്കിലും ഞാൻ ഇതിൽ വിജയിച്ചാൽ അന്നും കിഷോറേട്ടൻ എനിക്കായി കാത്തിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ ഉറപ്പായും കിഷോറേട്ടനെ ഈ വേണി ഭർത്താവായി കണ്ട് സ്നേഹിച്ചു സ്വീകരിക്കും. പക്ഷേ എന്റെ ഈ തീരുമാനം ആരോടും ഞാൻ പറയില്ല. എന്റെ മനസ്സിൽ തന്നെ ഇരുന്നോട്ടെ. എന്തായാലും എന്നെ ഒരു ഉളുപ്പുമില്ലാതെ ചതിച്ച ശ്രീഹരിയെ ഓർത്ത് ഈ വേണി കരയുകയോ ജീവിതം ഹോമിച്ചു തീർക്കുകയോ ചെയ്യില്ല." മുന്നിലെ നിലകണ്ണാടിയിൽ കാണുന്ന തന്റെ പ്രതിബിംബം നോക്കിയാണ് വേണി ഇത്രയും കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞത്. ****** രാത്രി ശ്രീഹരി വന്ന് അരികിൽ കിടക്കുമ്പോ മീര അവനരികിലേക്ക് ചേർന്ന് കിടന്നു. അതറിഞ്ഞപോൽ അവൾ ശ്രീഹരി കൈയ്യിൽ പിടിച്ചു വച്ച് അവന്റെ നെഞ്ചിൽ തല വച്ച് കിടന്നു. "ഇങ്ങനെ കിടക്കാനുള്ള അവകാശമെങ്കിലും എനിക്ക് തരണം ശ്രീയേട്ടാ. ഞാൻ ഏട്ടന്റെ ഭാര്യ അല്ലേ." നിറ കണ്ണുകളോടെ മീര പറഞ്ഞപ്പോൾ ശ്രീഹരിക്ക് പിന്നെ എതിർക്കാനായില്ല. "എന്റെ തലയൊന്ന് തടവി തരോ ശ്രീയേട്ടാ. നെറ്റിയുടെ ഈ ഭാഗത്തൊക്കെ നല്ല വേദന തോന്നുന്നുണ്ട്." മീര കെഞ്ചുന്ന പോലെ പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും ദീർഘമായി ഒന്ന് മൂളിക്കൊണ്ട് ശ്രീഹരി മെല്ലെ അവളുടെ ശിരസ്സിൽ വിരൽ കൊണ്ട് ഉഴിയാൻ തുടങ്ങി. അവന്റെ കരസ്പർശം നൽകുന്ന സുഖത്തിൽ മതി മറന്ന് മീര മെല്ലെ കണ്ണുകൾ അടച്ച് ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി വീണു. ദിവസങ്ങൾ ഓടി മാഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു. വേണിയുടെയും മീരയുടെയും പിജി യുടെ റിസൾട്ട്‌ വന്നു. രണ്ടാൾക്കും നല്ല മാർക്കുണ്ട്. മീരയ്ക്ക് തുടർന്ന് പഠിക്കാൻ താല്പര്യമില്ലെന്നും ഏതെങ്കിലും ജോലി നോക്കാനാണ് ആഗ്രഹമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ശ്രീഹരി അവളെ പി. എച്. ഡി എടുക്കാൻ നിർബന്ധിച്ചു. നല്ല മാർക്കുള്ളത് കൊണ്ട് നന്നായി പഠിച്ച് ഒരു നിലയിലെത്താൻ അവൻ അവളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു. മീരയ്ക്ക് അതിനോട് അത്ര വലിയ താല്പര്യം തോന്നിയില്ലെങ്കിലും ശ്രീഹരിയുടെ ആഗ്രഹം സാധിപ്പിച്ചു കൊടുത്താൽ അവന് തന്നോടുള്ള സ്നേഹം കൂടുമല്ലോ എന്ന് കരുതി അവൾ ശ്രീഹരിയോട് പി എച് ഡി ചെയ്യാൻ തനിക്ക് സമ്മതമാണെന്ന് അറിയിച്ചു. മീരയുടെ സമ്മതം കിട്ടിയതും ശ്രീഹരി അതിന് വേണ്ടിയുള്ള കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. ഈ സമയം വേണി കോളേജ് ൽ കയറാനുള്ള ശ്രമത്തിലായിരുന്നു. പിജി മൂന്നാം സെമെസ്റ്റർ ആയപ്പോൾ തന്നെ അവൾ നെറ്റ് എക്സാം എഴുതുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതിൽ രണ്ടാമത്തെ തവണ വേണി പാസ്സ് ആയിരുന്നതിനാൽ അവൾക്കിനി കോളേജിലെ കുട്ടികളെ പഠിപ്പിക്കാൻ കഴിയും. അതുകൊണ്ട് വേണി ഇപ്പോ അതിനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിലാണ്. വാക്കൻസി ഉണ്ടായിരുന്ന കോളേജുകളിൽ അവൾ അപേക്ഷ അയച്ച് കാൾ ലെറ്ററിനായി കാത്തിരുന്നു. ഇതിനിടയിൽ കിഷോർ അവൻ പഠിപ്പിക്കുന്ന കോളേജിൽ തന്നെ വാക്കൻസി ഉണ്ടോന്ന് തിരക്കിയിരുന്നു. രണ്ട് മാസം കഴിഞ്ഞാൽ ഒരു ടീച്ചർ റിട്ടയർ ആവാൻ ഉണ്ടെന്ന് അറിഞ്ഞതും കിഷോർ ആ ഒഴിവ് വേണിക്കായി പറഞ്ഞു വച്ചു. മാനേജ്മെന്റ് കോളേജ് ആയത് കൊണ്ട് കോളേജ് അധികൃതർ ചോദിക്കുന്ന ക്യാഷ് അടച്ചാൽ കിഷോറിനെ പോലെ അവൾക്കും അവിടുത്തെ സ്ഥിര അധ്യാപികയാവാം. അവൻ അതിനുള്ള ശ്രമത്തിൽ ആയിരുന്നു. എല്ലാം ശരിയായാൽ വേണിയെ ഒരു സർപ്രൈസ് പോലെ അതറിയിക്കണമെന്ന് കിഷോർ മനസ്സിലുറപ്പിച്ചു. താൻ അവൾക്ക് വേണ്ടി ഇത്രയൊക്കെ ചെയ്‌തെന്ന് അറിയുമ്പോ വേണി ചിലപ്പോൾ തന്നെ സ്നേഹിച്ചു തുടങ്ങുമെന്ന് അവൻ ചിന്തിച്ചു. ദിവസങ്ങൾ പിന്നെയും കടന്ന് പോകവേ മീര ശ്രീഹരിയിലേക്ക് അടുക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ തുടങ്ങിയിരുന്നു. അല്ലാതെ ശ്രീഹരിയായി തന്നിലേക്ക് വരണമെങ്കിൽ അതിനായി ഒരുപാട് കാത്തിരിക്കേണ്ടി വരുമെന്ന് അവൾക്കറിയാം. അതുകൊണ്ടാണ് മീര തന്നെ മുൻകൈ എടുക്കുന്നത്. അതിനാൽ അവൾ ശ്രീഹരിയുടെ ഇഷ്ടങ്ങൾ കണ്ടറിഞ്ഞു ചെയ്ത് തുടങ്ങി. എങ്കിലും ഒരു പരിധിക്കപ്പുറം അവനോട് അടുത്തിടപഴകാതിരിക്കാനും മീര ശ്രദ്ധിച്ചു. ഇതെല്ലാം ശ്രീഹരിയെ മീരയിലേക്ക് അടുപ്പിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരം ജോലി കഴിഞ്ഞു വില്ലേജ് ഓഫീസിൽ നിന്നിറങ്ങിയ ശ്രീഹരി അന്ന് വൈകുന്നേരം മീരയെയും കൂട്ടി ഒന്ന് ഔട്ടിങ് പോകാൻ തീരുമാനിച്ചു. കല്യാണം കഴിഞ്ഞു മൂന്ന് മാസം പിന്നിട്ടിട്ടും താൻ മീരയെ എവിടെയും കൂട്ടി പോയിട്ടില്ലെന്ന് അവനോർത്തു. പക്ഷേ അതിൽ അവൾ ഒരു പരാതിയും പറയാത്തത് കൊണ്ട് ശ്രീഹരിക്ക് തന്നെ അവളോട് ഒരു മനസ്സലിവ് തോന്നിയിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് കൂടിയാണ് ഇന്ന് മീരയെ പുറത്ത് കൊണ്ട് പോകാൻ അവൻ പ്ലാൻ ചെയ്തത്. അതിനായി അവളോട് ഒരുങ്ങി ഇരിക്കാൻ പറയാനായി ശ്രീഹരി മീരയെ ഫോണിൽ വിളിച്ചു. അവന്റെ കാൾ മീരയുടെ ഫോണിലേക്ക് വരുമ്പോൾ അവൾ ശ്രീഹരിയുടെ അനിയത്തിമാരെ പഠിപ്പിക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു. ആ സമയത്താണ് മുറിയിൽ നിന്നും ഫോൺ ബെല്ലടിക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടതും. എഴുന്നേറ്റു ചെന്ന് നോക്കിയപ്പോ ശ്രീഹരിയാണ് വിളിക്കുന്നതെന്ന് കണ്ടതും അവളുടെ മനം തുടിച്ചു. "ഹലോ... ശ്രീയേട്ടാ..." സന്തോഷത്തോടെ മീര കാൾ എടുത്തു. "ആഹ്... മീര ഞാൻ വിളിച്ചത് നിന്നോട് റെഡിയായി നിൽക്കാൻ പറയാനായിരുന്നു. ഞാൻ വന്നിട്ട് നമുക്കൊന്ന് പുറത്ത് പോയിട്ട് വരാം. കല്യാണ ശേഷം നമ്മൾ ഒരുമിച്ച് എവിടെയും പോയില്ലല്ലോ." ശ്രീഹരിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടതും മനസ്സിലൊരു കുളിർമഴ പെയ്തത് പോലെയാണ് മീരയ്ക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടത് . "ഞാൻ റെഡിയായി നിൽക്കാം ശ്രീയേട്ടാ. അനിയത്തിമാരെ കൂടി വിളിക്കട്ടെ." മീര വെറുതെ ചോദിച്ചതാണ് അത്. അവൾക്കും ആദ്യമായിട്ട് പുറത്ത് പോകുന്നത് കൊണ്ട് തങ്ങൾ മാത്രമായിട്ട് പോകാനായിരുന്നു ഇഷ്ടം. "വേണ്ട... വേണ്ട... നമ്മൾ മാത്രേ പോകുന്നുള്ളൂ. അവരെയും കൂട്ടി നമുക്ക് വേറൊരു ദിവസം പോകാം." ശ്രീഹരിയുടെ മറുപടി കേട്ടതും ആശ്വാസത്തോടെ അവൾ നെഞ്ചിൽ കൈവച്ചു. ഫോൺ കട്ട് ചെയ്ത ശേഷം അവൾ ശ്രീഹരി റെഡിയായി നിൽക്കാൻ പറഞ്ഞ കാര്യം ശ്രീലതയെയും അനിയത്തിമാരെയും അറിയിച്ചു. അത് കേട്ടതോടെ ശ്രീക്കുട്ടിയും ശ്രീധന്യയും തങ്ങൾക്കും വരാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു. "ഞാൻ ശ്രീയേട്ടനോട് ഇക്കാര്യം പറഞ്ഞതാ. പക്ഷേ ഏട്ടൻ വേണ്ടെന്നാ പറഞ്ഞേ. അതുകൊണ്ട് ശ്രീയേട്ടൻ വരുമ്പോ നിങ്ങൾ രണ്ടാളും നേരിട്ടൊന്ന് ചോദിച്ചു നോക്ക്. നിങ്ങള് കെഞ്ചി ചോദിച്ച ചിലപ്പോ സമ്മതിച്ചേക്കാം. എനിക്ക് പറഞ്ഞു സമ്മതിപ്പിക്കാൻ മാത്രം അടുപ്പമില്ല നിങ്ങളുടെ ഏട്ടനുമായെന്ന് നിങ്ങൾക്ക് അറിയില്ലേ. അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ എങ്ങനെയെങ്കിലും വിരട്ടി സമ്മതിപ്പിക്കുമായിരുന്നു." നിരാശയോടെ മീര പറയുമ്പോ ശ്രീക്കുട്ടിക്കും ശ്രീധന്യയ്ക്കും സങ്കടായി. "ഞങ്ങളെന്നാ ഏട്ടൻ വന്നിട്ട് ചോദിച്ചു നോക്കാം ചേച്ചി." ശ്രീക്കുട്ടി പറഞ്ഞു. "നിങ്ങൾക്ക് എന്തിന്റെ കേടാ പിള്ളേരെ. അവര് കല്യാണം കഴിഞ്ഞു ആദ്യമായിട്ട് പുറത്ത് പോകുന്നതല്ലേ. അതിനിടെ നിങ്ങള് വെറുതെ കട്ടുറുമ്പുകൾ ആയിട്ട് പോകണ്ട. ഇവിടെ നിന്റെ സ്കൂട്ടി ഇരിപ്പില്ലേ. നിങ്ങൾക് രണ്ടാൾക്കും പോകണമെന്നങ്കി ഇവരെ തനിച്ചു വിട്ടിട്ട് വേറെ എങ്ങോട്ടേലും പോയി വാ." ശ്രീലത പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോ അതാണ് ശരിയെന്ന് അവർക്ക് തോന്നി. അവരുടനെ തന്നെ കുളിച്ചു മാറി സ്കൂട്ടറും എടുത്തു ഒന്ന് കറങ്ങി വരാമെന്ന് പറഞ്ഞ് പോയപ്പോൾ മീരയ്ക്ക് ആശ്വാസമായി. ശ്രീഹരി വരാനുള്ള സമയമടുത്തത് കൊണ്ട് അവൾ കുളിക്കാനായി പോയി. കുളി കഴിഞ്ഞ ശേഷം ബാത്ത് ടവലും ഉടുത്തു ബാത്‌റൂമിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങിയ മീര സാരി ഉടുക്കണോ ചുരിദാർ ഇടണോ അതോ ഫ്രോക് ഇടണോ എന്നൊക്കെ ഓർത്ത് ആകെ കൺഫ്യൂഷനായി. അലമാര തുറന്ന് വച്ച് അവൾ വസ്ത്രങ്ങളും നോക്കി നിന്നു. ആ സമയത്താണ് വാതിൽ തുറന്ന് ശ്രീഹരി അകത്തേക്ക് കയറി വന്നത്. പിന്നിൽ വാതിൽ തുറന്നടയുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് പിന്തിരിഞ്ഞ മീര ശ്രീഹരിയെ കണ്ട് ഞെട്ടിപ്പോയി. അവളെ ബാത്ത് ടവൽ മാത്രം ഉടുത്തു കണ്ട ശ്രീഹരിയും ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് പകച്ചു പോയി. തുടരും