ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mOawjWV?d=n&ui=v64j8rk&e1=cപരിണയം❣️19 "അനൂ...ഇപ്പോഴും നീ നിന്റെ അമ്മയെ മനസിലാക്കിയിട്ടില്ല. നിന്നെ ഈ അവസ്ഥയിൽ കാണുമ്പോൾ ഇപ്പോഴും അവരുടെ ഉള്ള് നീറുകയാണ്. ആമിയെ നഷ്ടം ആയത് പോലെ ഇനി നിന്നെയും നഷ്ടം ആകുമോ എന്ന ഭയം ആണ്. നീ രണ്ടു തവണ മരണത്തെ അതിജീവിച്ചവളാണ്. അന്ന് അമ്മ എന്ത് മാത്രം കരഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും.? ആമിയുടെ അതേ പ്രായം. അതേ നിഷ്കളങ്കത. ആമിയെ പോലെ ദുരന്തങ്ങൾ വേട്ടയാടിയവൾ. അങ്ങനെ ഉള്ള നിന്നെ കൂടി അവർക്ക് നഷ്ടം ആയാൽ ആ സ്ത്രീ എങ്ങനെ സഹിക്കും. സ്വന്തം മക്കളുടെ ജനനവും മരണവും ഒരേ സമയം കണ്ട ഒരമ്മ. ഇന്നും സന്തോഷം ആണോ സങ്കടം ആണോ ആ ദിവസം അമ്മക്ക് നൽകുക. ഒപ്പം ഭർത്താവിന്റെ വിയോഗം.." ദേവന്റെ വാക്കുകൾ ശ്രവിക്കുമ്പോഴും അനുവിന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു ഒഴുകി. "ഇന്ന് നിന്റെ അവസ്ഥ. ഇതെല്ലാം ആ സ്ത്രീക്ക് നൽകിയ ആഘാതം ചെറുതല്ല. എന്റെ ആലോചന വന്നപ്പോൾ പോലും അവർ ഉത്സാഹം കാട്ടിയത് എന്തിനാണെന്നോ.? നിന്നെ എങ്ങനെ എങ്കിലും രക്ഷപ്പെടുത്താൻ. ഉയർന്ന നിലയിൽ ജീവിക്കേണ്ടവൾ അല്ലായിരുന്നോ നീ.. ആ നിനക്ക് നല്ലൊരു ബന്ധം കിട്ടണേ എന്നായിരുന്നു അവരുടെ പ്രാർത്ഥന. അവരുടെയും ഭർത്താവിന്റെയും സ്വാർത്ഥതക്ക് ഫലമായി നിന്റെ ലൈഫ് സേഫ് ആക്കണമെന്നത് അവരുടെ ആഗ്രഹം തന്നെ ആയിരുന്നു." "അവരുടെ സ്വാർത്ഥത ആയിരുന്നോ ദേവാ. പണത്തിന്റെ മേലെ കിടക്കുന്ന എന്നെ വളർത്തി എന്റെ സ്വത്തോ പണമോ അവർ മോഹിച്ചോ? പിന്നെ എങ്ങനെ ആണ് അവർ സ്വാർത്ഥർ ആയത്. ആർക്കും വേണ്ടാതെ കിടന്നിരുന്ന എന്നെ വളർത്തി വലുതാക്കിയ അവരുടെ കരുണ കൊണ്ടല്ലേ ഞാൻ ഇപ്പൊ അവർക്ക് നേരെ നാവ് ഉയർത്താൻ പോലും പ്രാപ്തയായത്.?" "ശരിയാണ്. പക്ഷെ അത് കരുണ അല്ലല്ലോ. അവർക്ക് നീ മകൾ അല്ലേ. അത് മാത്രം നീ ഓർത്താൽ മതി. ഇതെല്ലാം നീയുമായി എന്റെ വിവാഹം ഉറപ്പിച്ചപ്പോൾ തന്നെ ദേവകി അമ്മ പറഞ്ഞതാണ്. കാരണം ഒന്നിന്റെ പേരിലും നിനക്ക് ഒരു കുറവു ഉണ്ടാകരുത്. ഉപേക്ഷിക്കാൻ ആണെങ്കിൽ ഈ വിവാഹത്തിൽ നിന്നും പിന്മാറാൻ വരെ എന്നോട് ആവശ്യപ്പെട്ടവർ ആണ് അവർ. പക്ഷെ ഞാൻ എന്റെ നിലപാടിൽ ഉറച്ചു നിന്നു. ഒപ്പം ഈ കാര്യങ്ങൾ ഒന്നും തന്നെ നീ അറിയരുത് എന്നും എന്നോട് പറഞ്ഞിരുന്നു. എന്നാൽ ഇന്ന് നീ അവർക്ക് നേരെ ശബ്ദം ഉയർത്തുമ്പോൾ നിന്നോട് പറയാതിരിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയുമായിരുന്നില്ല. നീ അറിയണം ആ അമ്മയെ. അവർ നിന്റെ നല്ലതിന് വേണ്ടി മാത്രമേ എന്തും ചെയ്തിട്ടുള്ളു. " "അറിയാം..." "എന്നിട്ടാണോ നീ എന്റെ പേരും പറഞ്ഞു അവരോട് കയർത്തത്. ആ നിവൃത്തിക്കേട് കൊണ്ട് അല്ലേ അവരുടെ നാവിൽ നിന്നും ആമിയുടെ പേര് പോലും വന്നത്. ഇപ്പൊ ആ പറഞ്ഞത് ഓർത്തു അവർ കരയുകയായിരിക്കും. നമ്മുടെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞു. നിനക്ക് തീരെ താല്പര്യം ഇല്ലാതെ ആണ് നടന്നത്. സമ്മതിച്ചു. എന്നാൽ ആ താല്പര്യം ഇനി നിനക്ക് ഉണ്ടായില്ലെങ്കിൽ പോലും നീ ok ആകും വരെ ഞാൻ നിനക്ക് ഒപ്പം ഉണ്ടാകും എന്ന് വാക്ക് തന്നതല്ലേ.? അത് കഴിഞ്ഞു നീ എന്നെ മറക്കുകയോ വെറുക്കുകയോ എന്ത് വേണേലും ആയിക്കോളൂ. അല്ലാതെ ഇനിയും ഈ വിവാഹം അമ്മ കാരണം നടന്നു എന്ന പ്രശ്നം പറഞ്ഞു അവരെ നീ കൂടുതൽ തളർത്താൻ നോക്കരുത് അനു. അവർ അത് താങ്ങില്ല. നിന്റെ ഉയർച്ചക്ക് വേണ്ടി മാത്രമേ അവർ എന്തും ചെയ്തിട്ടുള്ളു. എന്തിന് ഈ വിവാഹം പോലും.അത് നിനക്ക് വൈകാതെ മനസ്സിലാകും." ദേവൻ പറഞ്ഞു നിർത്തിയതും. നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ അമർത്തി തുടച്ചു അവൾ ദേവനെ അരികിലേക്ക് വിളിച്ചു. മനസ്സിൽ പലതും കരുതി തന്നെ ആണ് അനുനോട് സത്യം തുറന്നു പറയാൻ ദേവൻ തീരുമാനിച്ചത്. എന്നാൽ അവളുടെ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ കാണെ അവനു കുറ്റബോധം തോന്നി തുടങ്ങിയിരുന്നു. "എന്താ അനു?.. എനിക്ക് അറിയാം നിനക്ക് ഇത് സഹിക്കാൻ ആവില്ല. സ്വന്തം അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും പോലും വേണ്ടാത്ത നിന്നെ മറ്റൊരു അച്ഛനും അമ്മയും വളർത്തുന്നു. എങ്കിലും സ്വന്തം എന്ന് പറയാൻ തനിക്ക് ആരൂല്ല. ഇതൊക്കെ അല്ലേ താൻ ഇപ്പൊ ചിന്തിച്ചു കൂട്ടുന്നത്?" "ദേവാ... ഞാൻ.." "മനസ്സിലായി. അഭിയേക്കാൾ കൂടുതൽ നിന്നെ ആണെടി അവർ സ്നേഹിക്കുന്നത്. ആമി പോലും നിന്നോട് ഇപ്പൊ കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അഭിക്ക് ചേച്ചിയമ്മയായി നീ ഉണ്ടല്ലോ. നിന്നിലൂടെ ആമി തന്റെ കുഞ്ഞു അനുജത്തിയെ കാണുന്നുണ്ട്. ഒരാൾക്ക് പകരം ആകാൻ കഴിയില്ലെങ്കിൽ പോലും അവരുടെ നഷ്ടം തന്നിലൂടെ നികത്താൻ അല്പം എങ്കിലും കഴിഞ്ഞാൽ അതിലും വലിയ എന്ത് നേട്ടം ആണെടോ തനിക്ക് ഇനി വേണ്ടത്? മറ്റേതോ പേരിൽ അനാഥ ആയി തീരേണ്ടിയിരുന്ന ജീവിതം ഇന്ന് അനുഗ്രഹ ശ്രീധർ എന്ന് അഹങ്കാരത്തോടെ പറയുവാൻ തനിക്ക് കഴിയുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അത് ഒരു അഭിമാനം തന്നെ അല്ലേടോ?" ദേവന്റെ വാക്കുകൾ അനുവിന് കൂടുതൽ ബലം നൽകി. അവൾ ഒന്ന് പുഞ്ചിരി വരുത്താൻ ശ്രമിച്ചു. "അതെ എനിക്ക് അഭിമാനം തന്നെ ആണ്. ഒരു കണക്കിന് പഴയതെല്ലാം ഓർമ്മിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയാത്തത് നന്നായി ദേവൻ. ഇല്ലെങ്കിൽ ആ ഓർമ്മകൾ കാരണം എന്റെ അമ്മയെയും അച്ഛനെയും സ്നേഹിക്കാൻ പോലും ഞാൻ മറന്നു പോയേനെ. സ്വന്തം അല്ലെന്ന കുറ്റബോധം കാരണം അവരിൽ നിന്നും ഞാൻ അകന്നേനെ. എന്നാൽ അവരുടെ സ്നേഹം മുഴുവൻ അനുഭവിച്ച ശേഷം അല്ലേ ഞാൻ ഇതെല്ലാം അറിഞ്ഞത്. അത് നന്നായി. എങ്കിലും അച്ഛന്റെ സ്നേഹം അത് അഭിക്കും എനിക്കും ആവോളം കിട്ടിയില്ലല്ലോ ദേവാ. ആമിയെ പോലെ അച്ഛനും...." അരികിൽ ഇരുന്ന ദേവന്റെ ചുമലിലേക്ക് ചാഞ്ഞിരുന്നു അനു. അവളിൽ നിന്നും ഇങ്ങനെ തണുത്ത ഒരു മറുപടി അവൻ പ്രതീക്ഷിച്ചതല്ല. സത്യം അറിയുമ്പോൾ അവൾ പൊട്ടിത്തെറിക്കുമെന്ന് ആണ് അവൻ കരുതിയത്. എന്നാൽ എല്ലാം കേട്ടു സങ്കടത്തോടെ ആണ് അവൾ ഓരോ വാക്കുകളും പറഞ്ഞു നിർത്തുന്നത്. "ഏയ്യ് അനു.. എന്താ ഇത്? ഇങ്ങനെ കരയല്ലേടോ. ആമിയും അച്ഛനും ഇപ്പോഴും ആ വീട്ടിൽ ഉണ്ടെടോ. അവരുടെ ഓർമ്മകൾ ആ വീട്ടിൽ തങ്ങി നിൽക്കുമ്പോൾ അവർ എങ്ങനെ ആണ് നിങ്ങളിൽ നിന്നും അകന്നു നിൽക്കുക. അവർ അവിടെ തന്നെ ഉണ്ട്. നിന്നോട് ഞാൻ എല്ലാം തുറന്നു പറഞ്ഞു എന്ന് തത്കാലം ദേവകി അമ്മ അറിയണ്ട. പിന്നെ അവർക്ക് അതിന്റെ പേരിൽ ഒരു സമാധാനം ഉണ്ടാവില്ല. നീ എല്ലാം അറിയണം. ഇനി ഒന്നിന്റെ പേരിലും നിന്റെ ലൈഫ് അവർ നഷ്ടമാക്കി എന്ന പരാതി പറയരുത്. അവരെ വേദനിപ്പിക്കരുത്. അവരുടെ പഴയ അനുവായി നീ തിരിച്ചു വരണം." "എനിക്ക് അതിന് കഴിയില്ല ദേവാ..." "എന്ത് കൊണ്ട്..?" "അത്....." "ശരി പഴയ അനു ആയില്ലെങ്കിലും ഇനി ഒന്നിന്റെ പേരിലും അവരെ വേദനിപ്പിക്കില്ലെന്നു വാക്ക് തരോ നീ...?" ദേവന്റെ ചോദ്യം കേട്ടതും നന്നായി ആലോചിച്ച ശേഷം അവൾ ഒന്ന് തല അനക്കി വീണ്ടും അവന്റെ ചുമലിലേക്ക് ചാഞ്ഞു.. "ദേവാ...." "മ്മ്..." "എനിക്ക്.... എനിക്ക് ഒരു കാര്യം പറയാൻ ഉണ്ട്..." "എന്ത്...?" "അത് പിന്നെ....." അനു പറഞ്ഞു പൂർത്തിയാക്കാൻ തുടങ്ങിയതും ദേവന്റെ ഫോണിൽ കാൾ വന്നിരുന്നു. (തുടരും ).. കണ്ണൂർകാരൻ 🥰🥰🥰🥰 #💞 പ്രണയകഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #📙 നോവൽ #📔 കഥ