#📙 നോവൽ -നീലാംബരം...... 🔻 ഭാഗം _32 ✍️ രചന - Aysha akbar ഉറക്കം വിട്ടാലൊരു ചായ പതിവുണ്ടമ്മേ... അല്ലെങ്കി ഭയങ്കര തല വേദനയാവും..... അഭി ദേവിക്ക് നേരെ നോക്കിയത് പറഞ്ഞതും ദേവി ഇരുന്നിടത് നിന്നൊന്നെഴുന്നേറ്റു..... അമ്മേ.. ഒരേലക്ക കൂടി യിടണെ..... ദേവി അടുക്കളയിലേക്ക് നടക്കും വഴി അഭിയത് പറയുമ്പോൾ ഒരു നിമിഷം അവന്റെ കണ്ണുകൾ നീലാംബരിയിലൊന്ന് തട്ടി നിന്നു...... അപ്പോഴും അവൾ അവനു നേരെ മുഖം കൂർപ്പിച്ചതേയിരിപ്പാണ്.... ചായ വേണമെങ്കിൽ മുഖത്തെ ഈ കനമൊക്കെയൊന്നിറക്കി വെച്ചു കൂടെ വന്നോളൂ..... കനപ്പിച്ചുള്ള അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി അവനൊരു കളിയാക്കലോടെ അതും പറഞ്ഞെഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ വരിഞ്ഞു മുറുകിയ ആ മുഖമൊന്നു കൂടി മുറുകി.... കുസൃതി നിറച്ച കണ്ണുകൾ കൊണ്ടവൻ അകത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ അവൻ പോലുമറിയാതൊരു പുഞ്ചിരി അവനിൽ മൊട്ടിട്ടിരുന്നു...... ആദ്യമായി കാണുമ്പോഴുള്ള ഗൗരവം നിറഞ്ഞ വിശാദം നിഴലിച്ച ആ കണ്ണുകളിലിപ്പോ കണ്ട കുസൃതി അവളിലേക്കും ഒരു വേള പടർന്നിരുന്നു...... നീലു വിനു സങ്കടമായോ.... അവൻ പോയ വഴിയേ തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകളാൽ നോക്കി നിൽക്കുന്നവൾ പെട്ടെന്നാ കുഞ്ഞു ശബ്ദത്തിലേക്കൊന്ന് തിരിഞ്ഞു.... ആനന്ദി യാണ്‌.... അവളേറെ സങ്കടത്തോടെയെന്ന വണ്ണം തന്നേ നോക്കിയിരിക്കുകയാണ്..... നീലാംബരി ക്കെന്തോ പെട്ടെന്നവെളുടെയാ ഭാവത്തോട് വല്ലാത്തൊരു സ്നേഹം തോന്നി...... മ്മ്...... അവൾ മുഖത്തൊരു സങ്കടം നിറച്ചു കൊണ്ട് മൂളിയതും ആ മുഖമോന്ന് കൂടി ദയനീയ മാകുന്നത് അവൾ കണ്ടു..... നീലു സങ്കട പ്പെടേണ്ട.... അഭി തമാശ പറഞ്ഞതാവും..... കണ്ടോ ...നീലുവിനെ കാണാൻ എന്ത്‌ ഭംഗിയാ.... അവൾ തന്നേ സന്തോഷിപ്പിക്കാനെന്ന വണ്ണം അത് പറയുമ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളിലെ കരുണയും സ്നേഹവുമോർക്കേ നീലാംബരിയിലൊരു കുഞ് പുഞ്ചിരി തെളിഞ്ഞിരുന്നു... എന്നാലും നിന്റെ അഭി. എന്ത്‌ സാധനമാ.... ഒരു മുരടൻ...... നീലു അവളുടെ കഴുത്തിലൊന്ന് ചുറ്റി പ്പിടിച്ചു കൊണ്ടത് പറയുമ്പോൾ അവളൊന്നു മുഖമുയർത്തി.... അല്ല നീലു..... അഭി പാവമാ..... ഏതോ ഒരു പെണ്ണ് ഇട്ടേച്ച് പോയതിൽ പിന്നെയാണത്രേ ഇങ്ങനെ ദേഷ്യ ക്കാരനായത്.... ആനന്ദി അത് പറഞ്ഞതും അവളുടെ നെഞ്ചിലെന്തോ ഒന്ന് കനത്തു.... ആര് പറഞ്ഞു..... നീലാംബരിയുടെ ആ ചോദ്യത്തിന് പഴയ ആ ഉഷാറുണ്ടായിരുന്നില്ല..... അമ്മയും മുത്തശ്ശി യും പറയുന്നത് കേട്ടതാ...... ആനന്ദി രഹസ്യമെന്ന വണ്ണം അടക്കി പ്പിടിച്ചു കൊണ്ടത് പറയുമ്പോഴും നീലാംബരി മറ്റെന്തോ ചിന്തയിലായിരുന്നു.... ആരാ പെൺകുട്ടിയെന്ന് അറിയുവോ ആനന്ദി ക്ക്.... അവളത് ചോദിക്കുമ്പോൾ ആനന്ദി ഇല്ലെന്ന അർത്ഥത്തിലൊന്ന് തലയാട്ടി..... പക്ഷെ എനിക്കൊരു സംശയമുണ്ട്...... അത് പറയുമ്പോൾ ആനന്ദിയുടെ മുഖം ഒരു ഡീറ്റെക്റ്റീവ്നെ പോൽ കനത്തു..... എന്താ.... പറ...... നീലാംബരിക്കും ആവേശം കൂടി...... നീലു വായത് കൊണ്ട് ഞാൻ പറയുവാണേ..... ആനന്തിക്ക് അവളെ പൂർണമായും വിശ്വാസമില്ലെന്ന വണ്ണമുള്ള ആ പറച്ചിലിൽ അവൾക്ക് ചിരി വന്നു പോയിരുന്നു.... ഞങ്ങളുടെ സ്കൂളിലൊരു ടീച്ചറുണ്ട്.. സ്നേഹ...... ടീച്ചറുടെയും അഭിയുടെയും കല്യാണമൊക്കെ ഉറപ്പിച്ചിരുന്ന താണത്രേ.... പിന്നേ എങ്ങനെയോ അത് മുടങ്ങി പ്പോയി.... ടീച്ചറും ഇത് വരെ കല്യാണം കഴിച്ചിട്ടില്ല.... അഭിയും കഴിച്ചിട്ടില്ല..... ഇനി അതായിരിക്കുമോ.... അവൾ സംശയത്തോടെയെന്ന വണ്ണം ചോദിക്കുമ്പോൾ നീലാംബരിയുടെ ഉള്ളിലും ചോദ്യങ്ങൾ നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു.... പക്ഷെ സ്നേഹയുടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല എന്ന വാക്കിലെന്തിനോ അവൾക്കൊരു നീറ്റൽ തോന്നി.... ഇതൊക്കെ ആരാ പറഞ്ഞത്...... വിശ്വസിക്കാതിരിക്കാൻ പറ്റുമോ എന്നൊന്നറിയാനാണ് നീലാംബരിയത് ചോദിച്ചത്..... എല്ലാം അമ്മയും മുത്തശ്ശിയും പറയുമ്പോൾ ഞാൻ ഒളിഞ്ഞു കേട്ടതാ...... ആനന്ദി കണ്ണൊന്നിറുക്കി കൊണ്ടൊരു ചിരിയോടെ യത് പറയുമ്പോൾ അവൾക്കും ചിരി വന്നു പോയിരുന്നു...... അതുമല്ല നീലു..... സ്നേഹ ടീച്ചർക്ക് എന്നോടെന്തോ വല്ലാത്തൊരു സ്നേഹം.... എപ്പോഴും ചോദിക്കും അഭിയെന്നാ വരുവാ അഭിയെന്നാ വരുവാന്ന്..... ആനന്ദി അതും കൂടി പറഞ്ഞപ്പോഴേക്കും നീലാംബരിയുടെ ചുണ്ടുകൾ കൂർത്തു.... അവൾ ഇരു കൈ വിരലുകളിലെയും നീളൻ നഖങ്ങൾ തമ്മിലുരസി..... എന്തിനാണ് ഇത് തന്നേ വേദനിപ്പിക്കുന്നതെന്ന് ചോദിച്ചാലൊരുത്തരമില്ലെന്നതാണ് ശെരി..... നീലു ആരോടും പറയരുത് കേട്ടോ.... ആനന്ദി വീണ്ടും അവളെ ഓർമിപ്പിക്കുമ്പോഴും ഉള്ളിലൊരു കരട് വീണത് പോൽ അവളേറെ അസ്വസ്ഥയായിരുന്നു...... അപ്പോഴാണ് മുറ്റത്തൊരു ബൈക്ക് വന്നു നിന്നത്.... ബൈക്കിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടെന്ന വണ്ണം കവിയോടി ഉമ്മറത്തേക്ക് വന്നിരുന്നു.... അച്ഛാ.... കിച്ചു കാലു കഴുകി അകത്തേക്ക് കയറാനൊഴി വില്ലാതെ തന്നേ ആനന്ദി അവന്റെ തോളിലേക്ക് ചാടി ക്കയറി ചുറ്റി പിടിച്ചു ..... അത്രയും വലിയ കുട്ടിയായിട്ട് കൂടി അയാളുടെ കൈകൾക്കവൾ പാകമായിരുന്നു.... അത്രയേറെ അനായാസത്തോടെ ദിന ചര്യ യെന്നോണം അവനവളെ എടുത്തുയർത്തുമ്പോൾ ആ മുഖമേറേ തെളിഞ്ഞു കണ്ടിരുന്നു....... കവിയും അവരെ നോക്കി നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെ നിൽക്കുകയാണ്.... അവൾ അവന്റെ ഇരു കവിളിലും മാറി മാറി ചുംബിച്ചു.... അവനും അവളെ ചേർത്ത് ചുംബിച്ചു..... അച്ഛാ... ഇതാണ് നീലു..... നീലു.... ഇതാണെന്റചൻ.... ചുമരിലേക്ക് ചാരിയൊന്ന് പതുങ്ങി നിൽക്കുന്ന നീലാംബരിയിലേക്ക് നോക്കി ആനന്ദിയത് പറയുമ്പോഴാണ് കിച്ചു വിന്റെ കണ്ണുകൾ അവളിലേക്ക് പതിഞ്ഞത്..... കിച്ചു ചോദ്യ ഭാവത്തോടെ കവിയിലേക്കൊന്ന് നോക്കി.. അഭി.... അഭി വന്നിട്ടുണ്ട്.... അവന്റെ കൂടെ വന്ന കുട്ടിയാ...... അഭി യെന്ന് കേട്ടതും കിച്ചുവിന്റെ മുഖത്ത് ഒരായിരം ഭാവങ്ങൾ മിഞ്ഞി മാഞ്ഞു..... സന്തോഷമോ സ്നേഹമോ വാൽസല്യമോ ഭയമോ എല്ലാം കൂടി...... നോക്കച്ച.... ഇതെല്ലാം നീലു വരച്ചതാ..... അവിടെയുള്ള കടലാസുകൾ ചൂണ്ടി ആനന്ദിയത് കൂടി പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് കിച്ചു ഓർമകളിൽ നിന്ന് തിരിച്ചു വന്നത്.... അവൻ നീലാംബരിയെ നോക്കി ഭംഗി യായോന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു....... അവളും തിരികെ യൊന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു.... കഴിച്ചില്ലേ....... കിച്ചുവത് ചോദിച്ചതും അവളതേ പുഞ്ചിരിയോടെ ഇല്ലെന്ന് തലയാട്ടി...... അതെന്താ കവീ ഇത്ര നേരമായിട്ടും കഴിക്കാൻ കൊടുക്കാത്തത്...... അവര് ഉച്ചക്ക് ഊണ് കഴിച്ചപ്പോ തന്നേ മൂന്ന് മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു കിച്ചുവേട്ടാ...... വിശക്കട്ടെ അവർക്ക്..... കിച്ചുവിന്റെ ചോദ്യത്തിന് കവിയൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞതും നീലാംബരി യും ഒന്ന് ചിരിച്ചു....... കുട്ടി ഇരിക്ക്.... ഞാൻ ഡ്രെസ്സെല്ലാം ഒന്ന് മാറട്ടെ.... കിച്ചു അതേ പുഞ്ചിരി യോടെ അതും പറഞ്ഞു അകത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ നീലാംബരി അവിടെ തന്നെയിരുന്നു..... ഇപ്പൊ കണ്ട ഏട്ടൻ എത്ര പുഞ്ചിരിയോടെ യാണ്‌ തന്നോട് സംസാരിച്ചത്.... തന്നേ കൂട്ടി കൊണ്ട് വന്നോരുത്തനെ ഇത് വരെയായിട്ടും വെറുതെയെങ്കിലും ഒന്ന് ചിരിച്ചു കണ്ടിട്ടില്ല...... അവൾ അവനെ ഓർത്തു ചിറിയോന്ന് കോട്ടി..... അപ്പോഴും ആനന്ദി പറഞ്ഞ വാക്കുകളെന്തിനോ ഹൃദയത്തെ അസ്വസ്ഥമാക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..... അഭി ഉമ്മറത്തേക്ക് വരുമ്പോൾ അവിടെ നീലാംബരി തനിച്ചാണ്.... അവൾ പുറത്തേക്ക് മിഴികൾ നട്ടോരിളം പുഞ്ചിരിയോടെ യങ്ങനെ യിരിക്കുകയാണ്...... പൂവരശിന്റെ ഇലകളെ തഴുകി റോസാ പൂക്കളുടെ മണവും പേറി വരുന്ന ആ പാതിരാ കാറ്റിനെ ആസ്വദിച്ചെന്ന വണ്ണം അവളുടെ കുറു നിരകളോന്നിളകി..... അവളുടെ നീളൻ മുടിയിഴകൾ ഒരു വശത്തേക്ക് അഴിഞ്ഞുലഞ്ഞു കിടക്കുന്നുണ്ട്..... എന്തേ.... ഇരുട്ട് കണ്ടിട്ടില്ലേ..... അതും ചോദിച്ചു കൊണ്ട് അഭിയങ്ങോട്ട് വന്നതും മറ്റെന്തോ ചിന്തയിലായിരുന്നെന്ന വണ്ണം അവളൊന്നു ഞെട്ടി.... ഇരുട്ട് കണ്ടിട്ടുണ്ട്...... പക്ഷെ ഇവിടുത്തെ ഇരുട്ടിനൊരു പ്രത്യേക ഭംഗി...... പിന്നേ പതിയെ കാലുകൾ രണ്ടും തിണ്ണയിലേക്ക് കയറ്റി അവയൊന്ന് കൂട്ടി പ്പിടിച്ചു കൊണ്ടവളത് പറയുമ്പോൾ എന്തിനോ അഭിയുടെ നെഞ്ചോന്ന് പിടച്ചു.... അവൻ അവളുടെ വാക്കുകളിലേക്ക് ശ്രദ്ധിക്കാതെ കാലുകൾ കൂട്ടി പ്പിടിച്ച ആ കൈകളിലേക്കും ആ ഇരുത്തത്തിലും മാത്രമായി ചുരുങ്ങി.... അവന്റെ നോട്ടം അറിഞ്ഞെന്ന വണ്ണം അവൾ അല്പം ഉയർന്നു കിടക്കുന്ന സാരി തുമ്പ് താഴേക്ക് വലിച്ചിട്ടപ്പോഴാണ് അവനൊരു ജാള്യത തോന്നിയത്.... അവൻ പെട്ടെന്ന് മുഖമവളിൽ നിന്നും തിരിച്ചു കൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു... അപ്പോഴും മനസ്സിൽ ഓർമകളുടെ കുത്തൊഴുക്കായിരുന്നു... (തുടരും) Aysha Akbar #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ