#📙 നോവൽ - കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 🔻 പാർട്ട്_ 87 ✍️ രചന - ജിഫ്ന നിസാർ 💥 വെറുതെ പറഞ്ഞതല്ല കേട്ടോ.. എനിക്കിനി ഒരടി നടക്കാൻ വയ്യ.. " കാർത്തു നടുവിന് കൈ കുത്തി കാശിയെ നോക്കി മുഖം ചുളിച്ചു. അവനവളെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടി കൊണ്ട് പിന്നിലേക്ക് തന്നെ നടന്നു വന്നു. "കൊ...ല്ലും ഞാൻ.. മര്യാദക്കവിടെ കിടന്നിരുന്ന എന്നേം വലിച്ചു പൊക്കി നടക്കാൻ ചാടിയിറങ്ങി പോന്നത് നീ തന്നെ അല്ലായിരുന്നോ.. അപ്പഴേ ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞതാ.. എങ്ങും പോണ്ട.. നമ്മുക്കവിടെ തന്നെ പിടിപ്പത് പണിയുണ്ടെന്ന്.. കേട്ടോ നീ.." ഗൗരവത്തോടെ പറഞ്ഞു വന്നിട്ടോടുവിൽ അവനൊരു കള്ളത്തരം. കാർത്തു അവനെ ഒന്ന് തുറിച്ചു നോക്കി. "നോക്കാതെടി പിശാച്ചെ.. കണ്ണ് ഞാൻ കുത്തി പൊട്ടിക്കും.." അവൻ കയ്യൊങ്ങിയതും കാർത്തു പിന്നിലേക്ക് മാറി. നടക്കാൻ വയ്യാഞ്ഞിട്ടല്ലേ.. അതിനിപ്പോ ഇങ്ങനൊക്കെ പറയാനുണ്ടോ.. " അവൾ പിറു പിറുത്തു. "പറഞ്ഞാ കേൾക്കാൻ പഠിക്കണം ആദ്യം.. അതെങ്ങനെ അനുസരണ എന്നൊന്ന് നിന്റെ നിഘണ്ടുവിൽ തന്നെ ഇല്ലല്ലോ.." ആഹ്. ഇല്ല. സഹിച്ചോ അങ്ങോട്ട്.. നിങ്ങള് പറഞ്ഞതൊക്കെ കണ്ണും പൂട്ടി അനുസരിച്ചു നടന്നിരുന്നെങ്കിൽ ഞാനിപ്പോ മഹേഷിന്റെ വീട്ടിൽ എത്തിയേനെ.. മാറങ്ങോട്ട്.. " ശക്തിയിൽ അവനെ ഒന്ന് തള്ളി മാറ്റി കൊണ്ടവൾ വീണ്ടും മുന്നോട്ട് നടന്നു. "ഒരു മാറ്റോം ഇല്ല.. പഴയ മൂരാച്ചി സ്വഭാവം തന്നെ.ഇങ്ങേരു നന്നായ് പോയെന്ന് ഞാൻ വെറുതെ തെറ്റ് ധരിച്ചു...അതീ ജന്മം നടക്കൂല.." പോകും വഴി അവനെയൊന്ന് തുറിച്ചു നോക്കി കൊണ്ടവളത് പറഞ്ഞതും കാശി അടക്കി ചിരിച്ചു. ഉച്ചക്ക് ഭക്ഷണമൊക്കെ കഴിഞ്ഞ ശേഷം പെണ്ണിന് കേറിയ കൊതിയാണ്.. അവർ താമസിക്കുന്ന വീടിന് മുന്നിലൂടെയുള്ള നടപ്പാതയിൽ കൂടി വെറുതെ ഒന്ന് നടക്കാൻ. വേണ്ടന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ടവൻ ആവതും തടയാൻ നോക്കിയപ്പോ ആ കൊതി പിന്നെയും കൂടി. അങ്ങനെ ഒരുങ്ങിയിറങ്ങി വന്നവളാണിപ്പോ ആ ചാടി തുള്ളി പോയത്.. "നടക്കാൻ വയ്യെന്ന് കേട്ട.. എടുക്കണോ ന്നൊന്ന് ചോദിച്ചു കൂടെ.. അതെങ്ങനെ.. പ്രേമം ന്ന് എഴുതി കാണിച്ചു കൊടുത്ത അത് എന്തെന്ന് തിരിച്ചു ചോദിക്കുന്നവനിൽ നിന്നും അങ്ങനൊക്കെ പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന എന്നെ പറഞ്ഞ മതിയല്ലോ..." കാർത്തു ആ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു തീർത്ത് നാക്ക് വായിലിടും മുന്നേ അവളവന്റെ കൈകളിൽ മുകളിലേക്കുയർന്നു പൊങ്ങി "ഇങ്ങനെ അടച്ചെന്നെ ആക്ഷേഭിക്കാതെടി ഫാര്യേ നീ. നിന്റേത്രേം പ്രേമിക്കാൻ എനിക്കറിയില്ല ന്നുള്ളത് സത്യം തന്നെ.. പക്ഷെ ഞാൻ പഠിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്. അതില്ലെന്ന് നീ പറയരുത്.." കുസൃതിയോടെ അവളുമായി മുന്നോട്ട് നടക്കുന്നതിടെ തന്നെ അവൻ പറയുമ്പോൾ കാർത്തുവിന്റെ മുഖത്തൊരു ഗൂഡമായ ചിരിയുണ്ട്. "പക്ഷെ എനിക്ക് പ്രേമിക്കാനെ കുറിച്ചറിവ് കുറവൊള്ളൂ.. ബാക്കി എല്ലാത്തിനും.." മതി മതി.. ഇനിയൊന്നും പറയല്ലേ.. " അവനാ പറഞ്ഞു വരുന്നതെന്തെന്ന് പിടി കിട്ടിയത് കൊണ്ട് കാർത്തു അവനെയത് മുഴുവനും പറയാൻ വിട്ടില്ല. ആ വാ പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ച കൈകളിൽ അവനൊരു കടി കൊടുത്തു.. കാർത്തു അവന്റെ കഴുത്തിൽ ചുറ്റി പിടിച്ചു കൊണ്ടങ്ങനെ രസിച്ചു കിടന്നു.. ക്ഷീണിക്കുമ്പോ പറഞ്ഞോ.. ഞാൻ നടന്നോളാ.. " ഓഓഓ.. പറഞ്ഞേക്കാമേ .. " അവനൊരു താളത്തിൽ നീട്ടി പറഞ്ഞു കൊണ്ടവളെ ഒന്ന് കൂടി അടക്കി പിടിച്ചു. "നിന്റെ വീട്ടിൽ നിനക്ക് തിന്നാനൊന്നും തരാറില്ലേ.. ആകെ മൊത്തത്തിൽ തൂക്കിയാ കൊച്ചു പിള്ളേരുടെ അത്രേം ഒള്ളോല്ലോ നീ.." കാശി കളിയോടെ പറഞ്ഞപ്പോൾ കാർത്തു അവനെ നോക്കി മുഖം വീർപ്പിച്ചു. "എന്റച്ഛനും അമ്മേം എന്നെ പൊന്ന് പോലാ നോക്കിയിരുന്നേ.. പിന്നെ ഞാൻ ക്ഷീണിച്ചു പോയെങ്കിൽ അതിന് കാരണം കാശ്യേട്ടൻ തന്നാ.." അവളൊരു ചൊടിയോടെ പറഞ്ഞു കൊണ്ടവനെ നോക്കി. "പിന്നെ.. രണ്ടൂസം കൊണ്ടങ് ക്ഷീണിച്ച് പോവല്ലേ.. അങ്ങനെ ആണെങ്കിൽ അതേ ക്ഷീണം എനിക്കും കാണണ്ടേ.. ഞാനല്ലേ കൂടുതൽ..." അയ്യേ.. അതല്ല ഞാൻ ഉദ്ദേശിച്ചത്.. കാർത്തു വീണ്ടും അവന്റെ വാ പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ചു. കാശി തല കുടഞ്ഞു കൊണ്ടാ കൈകൾ മാറ്റി. "പിന്നെന്തുവാ നീ ഉദ്ദേശിച്ചത്.. അത് പറ.." "നിങ്ങളെ ഓർത്തു ഉരുകി ഉരുകി ഞാനിങ്ങനെ ആയി പോയെന്നാ ഞാൻ ഉദ്ദേശിച്ചത്.." "ശോ.. അതാണോ..ഞാൻ കരുതി.. അവനവളെ നോക്കി മുഖം ചുളിച്ചു.. ആഹ്.. നിങ്ങള് കരുതും.. വന്നു വന്നിപ്പോ കാശ്യേട്ടൻ വല്ലാണ്ട് വഷളായി പോയി.. കാർത്തു ചിരി അടക്കി കൊണ്ടവനെ നോക്കി. "ആടീ.. നീ തന്നെ ഇത് പറയണം.. നന്നായി ജീവിച്ചു പോയ എന്നെ വളച്ചൊടിച്ചു കുപ്പിയിലാക്കി പിന്നെ നിന്റെ കെട്ട്യോൻ വരെയുമാക്കി.. എന്നിട്ടിപ്പോ കാശ്യേട്ടൻ വഷളായി പോയെന്ന്.. ഒരൊറ്റ ഏറു വെച്ചു തരും.." പറയുന്നതിനൊപ്പം തന്നെ അവനെറിയുന്ന പോലെ കൈ ഒന്നയച്ചതും കാർത്തു അവനെ ഇറുകെ പറ്റി പിടിച്ചു കൊണ്ടാ നെഞ്ചിലേക്ക് കൂടുതൽ ചേർന്നു. "അപ്പൊ ഞാൻ പ്രലോഭിപ്പിച്ചത് കൊണ്ടാണോ.. നിങ്ങൾക്കെന്നെ ഒട്ടും ഇഷ്ടമായിരുന്നില്ലേ.." അവളൊരു പരിഭവത്തോടെ അവനെ നോക്കി. "ശെടാ.. അത് നിനക്കിനിയും മനസ്സിലായില്ലേ പെണ്ണേ.. രണ്ടു ദിവസം കാശി നാഥൻ പൂർണ്ണമായും നിന്റേതായിരുന്നില്ലേ.. നിന്റെ കൂടെ ആയിരുന്നില്ലേ..എന്നിട്ടും നിന്റെയീ സംശയങ്ങൾ ഇനിയും മാറിയില്ലെങ്കിൽ..." ഇല്ലെങ്കിൽ.. അതങ്ങനെ തന്നെ ഇരുന്നോട്ടെ. കേട്ടോ.. അവനൊരു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. "അപ്പൊ ഞാൻ സംശയരോഗി ആയിക്കോട്ടെ ന്ന്.." "എനിക്കൊരു നിർബന്ധവുമില്ല..പക്ഷെ ഒന്നുറപ്പാണ്.. ഇനിയെത് രോഗം വന്നാലും കാശിനാഥന്റെ നെഞ്ചിലിങ്ങനെ പറ്റി പിടിച്ചു കൊണ്ട്.. അതല്ലാതെ വേറൊരു ഓപ്‌ഷൻ നിനക്കിനിയില്ല.. കാരണം നിനക്ക് വേണ്ടി.. നീ നന്നായിരിക്കാൻ വേണ്ടി വഴി മാറി നടന്നവനാ ഞാൻ.. ആ എന്നെയാണ് നീയീ ചുമട്ടു ജോലി ചെയ്യിപ്പിക്കുന്നത്. അതിനുള്ള ശിക്ഷയാണെന്ന് കൂട്ടിക്കോ.." ആ..ചുരുക്കി പറഞ്ഞാ.. വഴിയേ പോണ വയ്യാ വേലിയാണ് ഞാൻ കഴുത്തിൽ എടുത്തു ചുറ്റിയത് എന്നർദ്ധം.. " നെടുവീർപ്പോടെ അവളത് പറയുമ്പോൾ അവൻ തലയാട്ടി ചിരിക്കുന്നുണ്ട്.. "ഇനി മതി.. താഴെ നിർത്തിക്കേ.. കാശ്യേട്ടൻ ക്ഷീണീച്ചു.." കാർത്തു പറഞ്ഞു. ഇല്ലെടി.. കാശ്യേട്ടൻ അത്ര പെട്ടന്നൊന്നും ക്ഷീണിച്ച് പോകില്ലെന്ന് നിനക്കറിയില്ലേ.. "വാ തുറന്ന ഇപ്പൊ വൃത്തികേട് മാത്രമേ പറയൂ.. അവളവന്റെ തലക്കൊരു കൊട്ട് കൊടുത്തു. "ഞാനല്ലേ ഡീ.. നിന്നോടല്ലേ.." അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ടവൻ അവളെ താഴെ നിർത്തി.. "നിങ്ങളീ സ്നേഹമൊക്കെ എവിടെ കൊണ്ട് പോയി ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിരിക്കയായിരുന്നു മനുഷ്യ..." മുണ്ടോന്ന് മുറുക്കി എടുക്കുന്നവനെ നോക്കി അവൾ കണ്ണുരുട്ടി. "അതൊരു സീക്രട്ട് ഏരിയായിരുന്നു.. എനിക്ക് മാത്രമേ അതറിയൂ.." വീണ്ടും മുന്നോട്ട് നടന്നു കൊണ്ടാണവനത് പറഞ്ഞത്. ചുമ്മാതാണോ ഞാനത്ര തിരഞ്ഞു നടന്നിട്ടും ആ ഇഷ്ടം കണ്ടു കിട്ടാഞ്ഞത്.. " അവന്റെ കയ്യിൽ ചുറ്റി പിടിച്ചു കൊണ്ടാ തോളിലേക്ക് ചാഞ്ഞു കൊണ്ടാണവൾ പറഞ്ഞതും. നട്ടുച്ച നേരത്തും പൊതിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന വശ്യത നിറഞ്ഞ ആ കുളിരപ്പോൾ അവരുടെയും ഉള്ളു തണുപ്പിച്ചു. "അന്നത്തെയാ നമ്മൾക്കായിരുന്നു ഭംഗി.." കാർത്തു പതിയെ പറഞ്ഞു കൊണ്ടവന്റെ നേരെ നോക്കി. "മടുത്തോ നിനക്ക്..." അവനലിവോടെ അവളെ ചുറ്റി പിടിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. "ഏയ്.. അങ്ങനല്ല ഞാൻ പറഞ്ഞത്.. നിങ്ങളുടെ കൂടെയുള്ള നിമിഷങ്ങൾ എനിക്ക് മടുക്കുമോ.. എന്റെ മരണത്തോളം വിലയുണ്ടത്തിന്.. ഞാനെത്ര കൊതിച്ച..പിന്നങ്ങനെ പറഞ്ഞത്...അന്നൊക്കെ കാശ്യേട്ടന് എന്നെ ഇഷ്ടമല്ലല്ലോ എന്നുള്ള സങ്കടം മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ഇന്നിപ്പോ കാശ്യേട്ടൻ എന്നെ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതിലും എത്രയോ അധികം സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ട്.. പരിഗണിക്കുണ്ട്.. എനിക്ക് വേണ്ടതെല്ലാം നൽകുന്നുണ്ട്.. പക്ഷെ.." അത് വരെയുമുള്ള തിളക്കമില്ലാതെ അവളാ പറഞ്ഞു തീർത്ത വാക്കുകളുടെ പൊരുൾ.. അവനറിയാം അതെന്തെന്ന്. പക്ഷെ അതിനെ കുറിച്ചൊന്നും കാശി മിണ്ടിയില്ല. "അങ്ങനൊരു കാലമൊക്കെ ഇനിയുണ്ടാവോ..?" കാർത്തു വീണ്ടും അവനെ നോക്കി. "എങ്ങനെ.. അവനൊരു ചിരിയോടെ തിരിച്ചു ചോദിച്ചു. "കുഞ്ഞാറ്റ ബസ്സും അതിന്റെ ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിൽ കാശ്യേട്ടനും പിന്നെ ശിവേട്ടനും.. വഴക്ക് കൂടാൻ ഞാനും.. ആ സീറ്റിൽ കാക്കി ഷർട്ടൊക്കെ ഇട്ട് നിങ്ങളിരികുമ്പോ ഒരു പ്രതേക ഭംഗിയ.. കണ്ണെടുക്കാൻ തോന്നില്ല..ഞാൻ എത്രയോ പ്രാവശ്യം മതി മറന്നു നോക്കി നിന്നിട്ടുണ്ട്.." കാർത്തുവിന്റെ മുഖത്തൊരു ചിരിയുണ്ടത് പറഞ്ഞു നിർത്തുമ്പോൾ.. പതിയെ അത് അവനിലേക്കും പടർന്നു പിടിച്ചു. "ഉണ്ടാവൂടി.. ഇതിപ്പോ നമ്മള് ഹണിമൂൺ ട്രിപ്പ്‌ ആയല്ലേ ഒള്ളു.. ജീവിതം ഇനിയുമാങ്ങോട്ട് നീണ്ടു നിവർന്നു കിടപ്പില്ലേ നമ്മുക്ക് മുന്നിൽ..ഇവിടുന്ന് ഇറങ്ങിയാലും ജീവിക്കണ്ടേ.. പണ്ടത്തെ പോലെ ആണോ ഇപ്പൊ.. അന്ന് കാശി നാഥൻ ഒറ്റക്കല്ലേ.. ഉണ്ടില്ലേലും ഉറങ്ങിയിലേലും ആരും അറിയാൻ പോണില്ല.. ഇനിയങ്ങോട്ട് അങ്ങനാണോ.. അവനൊരു പെണ്ണില്ലേ.. അവളെ പൊന്ന് പോലെ നോക്കണ്ടെ... രാജകുമാരിയെ പോലെ ജീവിച്ചിടത് നിന്നും എന്നെ മാത്രം സ്നേഹിച്ചു കൊണ്ട് കൂടെ പോന്ന ആ പെണ്ണിനെ അത്രത്തോളം ആവിലെലും അവൾക്ക് സങ്കടമാവാത്ത പോലെ എനിക്ക് നോക്കണ്ടേ.. അപ്പൊ പിന്നെ ജോലിക്ക് പോവാതെ പറ്റില്ലല്ലോ. എനികും നിനക്കുമേറെ ഇഷ്ടമുള്ളതും മടുക്കാത്തതുമായ ജോലി ഡ്രൈവിംഗ് തന്നെയാണ്. അത് കൊണ്ട് എന്റെ മോള് കാശ്യേട്ടനെ ഇനിയും അങ്ങനെ തന്നെ കാണും.. കേട്ടോ.." അടക്കാൻ കഴിയാത്ത സ്നേഹത്തോടെ... വാത്സല്യത്തോടെ ആ പറയുന്നതിനൊപ്പം അവൻ വീണ്ടുമവനെ എടുത്തു പൊക്കി നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് കഴിഞ്ഞിരുന്നു.. തുടരും.. പ്രണയം ചോദിച്ചവർക്കായി.. പ്രണയം മാത്രം നിറഞ്ഞ പാർട്ട്.. സന്തോഷമായില്ലേ അരുണേട്ടാ. പക്ഷെ.. കാർത്തു പറഞ്ഞ പോലെ ഈ ചെക്കനിപ്പോ വല്ലാണ്ട് വഷളായി പോയിരിക്കുന്നു.. നിങ്ങൾക്ക് തോന്നിയോ അത്.. ചെക്കനൊരു മൂക്ക് കയർ അത്യാവശ്യമായെന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടോ.. ന്തൊക്കെ ആയാലും ഈ കഥ ഇത്രേം പാർട്ട് എഴുതിയതിൽ ഇതാണ് എനിക്കേറ്റവും ഇഷ്ടമായത്.. പ്രണയതിന്റെ ഒരു പവറെയ് 😎 റിവ്യൂ ഇട്ടിട്ട് പോണേ. സ്നേഹത്തോടെ.. Jif #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ