#📙 നോവൽ പെണ്ണ് 💐💐 പാർട് 43 ജിഫ്ന നിസാർ 💜 ഒറ്റ നോട്ടം കൊണ്ട് തന്നെ വിഷ്ണുവിന്റെ കണ്ണിലെ കലിയും പകയും ഗായത്രി മനസ്സിലാക്കി. ആ വെപ്രാളത്തിൽ തന്നെയാണ് അവൾ ബൈക്കിൽ നിന്നും ചാടി ഇറങ്ങിയത്. പക്ഷേ ഭയമായിരുന്നു..കാലുകൾ നിലത്തുറക്കാതെ അവൾ വീണു പോയിട്ടും നെഞ്ചിൽ കൈകൾ കെട്ടി വല്ലാത്തൊരു ഭാവത്തിൽ നിൽക്കുന്ന വിഷ്ണു നിന്നിടത്തു നിന്നും അനങ്ങിയില്ല. ശേ.. എന്തായിത് ഗായത്രി.. നോക്കിയിട്ട് ഇറങ്ങണ്ടേ.." ശിവ വീണു കിടക്കുന്നവൾക്ക് നേരെ കൈ നീട്ടി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. വിഷ്ണുവേട്ടൻ " ഗായത്രി ഭയത്തോടെ അതാണ് പറഞ്ഞത്. ശിവ ഇനിയവനെ കണ്ടില്ലേ എന്നായിരുന്നു അവളുടെ മനസ്സിൽ. അവന്റെ മുഖത്തൊരു ഭാവമാറ്റവുമില്ല. അതാണ് ആ സംശയം. "ആ.. വിഷ്ണു വേട്ടൻ അവിടെ നിന്നോളും.എങ്ങോട്ടും ഓടി പോവില്ല.. താനിപ്പോ എണീക്ക്." ശിവ വീണ്ടും അവളെ നോക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ഗായത്രിയുടെ നോട്ടം വീണ്ടും വിഷ്ണുവിന്റെ നേരെ നീങ്ങി. നിലത്തു മടങ്ങി കുത്തിയ കാലിന്റെ വേദന പോലും വക വെക്കാതെ.. ശിവയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് വീണ്ടും വിഷ്ണുവിന് പ്രകോപനം ഉണ്ടാക്കാതെ അവൾ നിലത്തു നിന്നും പതിയെ എഴുന്നേറ്റു. കാൽ ഉറപ്പിച്ചു നിൽക്കുമ്പോൾ സൂചി കുത്തുന്നത് പോലൊരു വേദന തോന്നിയിട്ടും അത് അവഗണിച്ചു കൊണ്ടവൾ കല്ലു മോളെ വാരി എടുത്തു. "ഇനി.. ഇനി ഇവിടെ നിൽക്കണ്ട.. പോയിക്കോ ശിവ.." വിഷ്ണുവിന്റെ ശിക്ഷയിൽ നിന്നും അവനെ രക്ഷപ്പെടുത്തി എടുക്കാനുള്ളൊരു വ്യഗ്രതയോടെ ഗായത്രി ധൃതിയിൽ പറഞ്ഞു. "അവനെ നീ പെട്ടന്ന് പറഞ്ഞു വിടണ്ട.. അകത്തേക്ക് കൂട്ടിക്കോ.. ഒരു റൗണ്ട് കൂടിയൊക്കെ പോകാനുള്ള ആരോഗ്യമുണ്ടല്ലോ രണ്ടിനും.." ശബ്ദം കുറച്ചാണെങ്കിലും അവളാ പറഞ്ഞത് കേട്ടിട്ടുണ്ട് എന്നത് പോലെ നിന്നിടത്തു നിന്നും ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു വിഷ്ണു. "അകത്തേക്ക് ചെന്നിട്ടു ഈ കുഞ്ഞിന് മരുന്ന് കൊടുത്തേക്ക്.. ആദ്യം." വിഷ്ണുവിനെയും അവന്റെ സംസാരത്തെയും പാടെ അവഗണിച്ചു കൊണ്ടാണ് ശിവയുടെ വാക്കുകൾ. അത്ര പറഞ്ഞു കൊണ്ടവൻ ബൈക്ക് വീണ്ടും സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു. പക്ഷേ തിരിച്ചു പോകും മുന്നേ വിഷ്ണു അവന് മുന്നിലേക്ക് കയറി നിന്നു. "കൂട്ടുകാരൻ ഇവളുടെ സ്ഥിരം കസ്റ്റമർ ആണ്.അവനാണോ നിന്നെയും ഇവളെയും തമ്മിൽ മുട്ടിച്ചു തന്നത്.. ഏഹ്.." വല്ലാത്തൊരു വഷളൻ ഭാവത്തിൽ വിഷ്ണു ശിവയോട് ചോദിച്ചു. "സ്വന്തം അനിയനെയും ഭാര്യയെയും നിങ്ങൾക്ക് വിശ്വാസമില്ലായിരിക്കും.പക്ഷേ ഞാൻ അങ്ങനല്ല വിഷ്ണു സാറേ " സ്വതവേ ഉള്ള ചിരിയോടെ തന്നെയാണ് ശിവ അവനുള്ള മറുപടി കൊടുത്തത്. "എന്റെ വീട്ടിൽ കയറി വന്നിട്ട് എന്നോട് നീ തറുതല പറയുന്നോടാ നാ..*&%₹#. അതും ഈ പിഴച്ചവളെ മുന്നിൽ ആളാവാൻ വേണ്ടി." കൈ നിവർത്തി ശിവയുടെ കവിൾ ലക്ഷ്യമാക്കി വിഷ്ണു ആഞ്ഞടിച്ചു. പക്ഷേ അങ്ങനൊരു സീൻ മുൻകൂട്ടി കണ്ടത് പോലെ ഗായത്രി അവന് മുന്നിലേക്ക് കയറി നിന്നു കൊണ്ടാ അടി ഏറ്റു വാങ്ങി. ഒരുനേരത്തെ ആഹാരം വാങ്ങിച്ചു കൊടുത്ത നന്ദി.. തന്നെയും തന്റെ കുഞ്ഞിനേയും ഒരു മനുഷ്യജീവികളായി പരിഗണന നൽകിയ നന്ദി.. അതവൾ അങ്ങനെ തീർത്തു. മുഖം ഒരു ഭാഗത്തേക്ക് കോടി പോയി.. തല ഒന്നാകെ തരിച്ചു. വീണു പോകാതിരിക്കാൻ ശിവ തന്നെയാണ് അവളെ തന്നിലേക്ക് ചേർത്തു പിടിച്ചത്. അതോടെ വിഷ്ണുവിന്റെ കലി കൂടുതൽ ആളി കത്തി. അവനൊട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ ഗായത്രി വിഷ്ണുവിനെ തള്ളി മാറ്റി. "പെട്ടന്ന് പോ ശിവാ.." കെഞ്ചും പോലെ അവൾ ശിവയെ നോക്കി. താഴെ വീണു കിടക്കുന്നവൻ എണീറ്റാൽ ശിവയെ വീണ്ടും ഉപദ്രവിക്കുമെന്ന് കരുതി ഗായത്രി ഉറക്കെ കരഞ്ഞു കൊണ്ടത് പറഞ്ഞപ്പോൾ.. തന്റെ പേരിൽ അവളിനിയും തല്ല് കൊള്ളാതിരിക്കാൻ ശിവ വേഗം ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു. "അകത്തേക്ക് പോയിക്കോ.. എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ വിളിക്.. ഞാൻ കാശിയുടെ അരികിലുണ്ടാവും..". ധൃതിയിൽ അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ടവൻ വെറുപ്പോടെ വിഷ്ണുവിന്റെ നേരെയൊന്ന് നോക്കി. അവൻ ഗേറ്റ് കടന്ന് പോയിട്ടാണ് ഗായത്രി ശ്വാസമെടുത്തത്. നിലത്തു നിന്നും എഴുന്നേൽക്കുന്നവന്റെ മുഖത്തെ പൈശാചികത. ഇനിയിവിടെ നടക്കാൻ സാധ്യതയുള്ളതിനെ കുറിച്ചൊരു മുൻധാരണ കിട്ടിയിട്ടും അതിൽ നിന്നും ശിവയെ രക്ഷപ്പെടുത്തി എടുത്തല്ലോ എന്നുള്ളതായിരുന്നു ഗായത്രിയുടെ മനസ്സിലെ ഏക ആശ്വാസം. കരച്ചിൽ പോലുമില്ലാതെ ഭയന്നു വിറക്കുന്ന കല്ലുമോളെയും നെഞ്ചിൽ ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ട് തന്റെ വിധിയും ശിക്ഷയും കാത്ത് ഗായത്രി വിഷ്ണുവിന്റെ മുന്നിൽ തല കുനിച്ചു നിന്നു. 💜💜 ഞാനെങ്ങാനും ആയിരുന്നങ്കിൽ അവന്റെ മുഖത്തൊന്നു കൊടുത്തിട്ട് പോടാ പുല്ലേ എന്നും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് നല്ല അന്തസായി ഇറങ്ങി പൊന്നേനെ.. ഇതൊരുമാതിരി... ലോകത്ത് വേറെ ആണ്പിള്ളേര് ഇല്ലാത്ത പോലെ..എന്തൊരു ജാഡആണ്..ഡീ അവന്. എന്തിനാ അല്ലേലും ആ ജാഡ നാഥനെ പറയുന്നത്. ഇത്രയൊക്കെ അവോയ്ഡ് ചെയ്തിട്ടും വീണ്ടും പൊന്നേ പൊരുളെ എന്നും വിളിച്ചോണ്ട് അവന് മുന്നിലേക്ക് ഒലിപ്പിച്ചു ചെല്ലുന്ന നിന്നെ പറഞ്ഞാൽ മതി.." മിയ ദേഷ്യത്തോടെ വിറക്കുന്നുണ്ടെന്ന് തോന്നി കാർത്തുവിന്. എന്നിട്ടും അവളൊന്നും മിണ്ടാതെ മുഖം കുനിച്ചു. "എന്തേയ്.. നിന്റെ നാക്കിറങ്ങിയോ.. നിനക്കൊന്നും പറയാനില്ലേ ഇപ്പോ.. " മിയ അവളുടെ തോളിൽ ഒരു അടി കൊടുത്തു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. അതിന് നീ അല്ലല്ലോ മിയ ഞാൻ.. നീ പറയും പോലൊന്നും എനിക്ക് പറ്റില്ല.. ഞാൻ.. ഞാനവനെ.. " സ്നേഹിക്കുന്നു എന്നായിരിക്കും " മിയ ചുണ്ട് കോട്ടി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. "നിന്റെ സ്നേഹം അവന് വെറും പിണ്ണാക്ക് പോലാവും. അതല്ലേ ഇത്രയൊക്കെ പിറകെ നടന്നിട്ടും തിരിഞ്ഞു പോലും നോക്കാത്തത്.എന്തായാലും ഇത്‌ കുറച്ചു കൂടുതലാ കാർത്തു.. നിനക്കിത് വർക്കാവും ന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല. ഒരു ദിവസം മാത്രമാണോ..ഒരു ലൈഫ് മുഴുവനും ആണെടി.. അത് മുഴുവനും നീയിങ്ങനെ സ്നേഹം സ്നേഹം ന്നും പറഞ്ഞോണ്ട് നടക്കുമോ.. ഇനിയിപ്പോ നിന്റെ ഫോർസ് കൊണ്ടവൻ നിന്നെ സ്വീകരിച്ചു എന്ന് തന്നെ വെക്ക്.. ജീവിതം മുഴുവനും നീയിങ്ങനെ അവന്റെ പിറകെ.. എനിക്കത് ഓർക്കാൻ കൂടി വയ്യ കാർത്തു. ഇനിയെങ്കിലും നീ പ്രാക്ടീക്കലായി ചിന്തിക്ക്.. ചിന്തിച്ച് കൊണ്ടൊരു തീരുമാനമെടുക്ക് " എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടും ഒരക്ഷരം മിണ്ടാതെ ഇരിക്കുന്ന കാർത്തുവിനെ കാണുമ്പോൾ മിയയുടെ കലി മാറി പകരം സഹതാപം നിറയുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ അവളുടെയാ സമർപ്പണം കാണുമ്പോൾ ഭയമാണ്. വർഷങ്ങളോളം പിറകെ നടന്നു കൊണ്ട് പ്രണയം പറഞ്ഞിട്ടും പ്രകടിപ്പിച്ചിട്ടും അതിൽ അൽപ്പം പോലും തിരികെ കിട്ടിയില്ലെങ്കിൽ അതാ പ്രണയത്തിന്റെ പരാജയമാണ്. അവളുടെ ആത്മാർത്ഥ പ്രണയത്തിന് അപമാനമാണ്. അവന് മുറിവ് പറ്റിയ ദിവസങ്ങളിൽ അവനെക്കാൾ വേദന സഹിച്ചോരുത്തി പിടഞ്ഞത് അവളും കണ്ടതാണ്. ഫ്രീ ആയി കിട്ടുന്ന ഓരോ മണിക്കൂർ ഇടവിട്ടും അവന്റെ കൂട്ടുകാരനെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് കാശിയുടെ വിശേഷങ്ങൾ അറിയുന്നവളെ.. ആശ്വാസിക്കുന്നവളെ അടുത്തറിഞ്ഞതാണ്. കാശിനാഥനെന്ന പേരിനെ പോലും പ്രണയിക്കുന്നവളാണ്. ഇന്നിപ്പോൾ അവൾ വിളിച്ചിട്ട് കോൾ പോകുന്നില്ല. അവൻ ബിസി ആയിരിക്കും എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് കാർത്തു പിൻവാങ്ങി എങ്കിലും അതങ്ങനെ അല്ലെന്ന് തോന്നി മിയ സ്വന്തം ഫോണിൽ വിളിച്ചപ്പോൾ ബെല്ലടിക്കുന്നു. പക്ഷേ വീണ്ടും കാർത്തുവിന്റെ നമ്പറിൽ വിളിക്കുമ്പോൾ കണക്ട് ആവുന്നില്ല. അതിനർത്ഥം അവൻ മനഃപൂർവം അവളുടെ നമ്പർ ബ്ലോക്ക്‌ ചെയ്തു വെച്ചു എന്നാണ്. അതോടെ മിയയുടെ നില തെറ്റി. സത്യം തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞെങ്കിലും കാർത്തു അപ്പോഴും അവനെ കുറ്റപ്പെടുത്തി ഒരു വാക്ക് പോലും പറയുന്നില്ല എന്നതാണ് മിയയെ ഏറെ ചൊടിപ്പിച്ചതും. നിനക്ക് ഒന്നും പറയാനില്ലേ കാർത്തു.. " സഹികെട്ടു കൊണ്ട് മിയ വീണ്ടും ചോദിച്ചു. ഇല്ലെന്ന് തലയാട്ടി കാണിക്കുമ്പോൾ കരച്ചിൽ പുറത്ത് ചാടാതിരിക്കാൻ കാർത്തു ചുണ്ടുകൾ കൂട്ടി പിടിച്ചു.. ❤‍🔥❤‍🔥 നേരത്തെ കുറിച്ചും കാലത്തെ കുറിച്ചും ഒന്നും അറിയാതെ കിടക്കയിൽ തലയിണയിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി കിടക്കുന്നവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു തൂവിയില്ല. പക്ഷേ ഉള്ളിൽ അവൻ അനുഭവിക്കുന്ന സംഘർഷം.. അതങ്ങനെ കണ്ണിൽ നീറി നനഞ്ഞു കിടന്നു. ഇതിത്രയൊക്കെ ആയ സ്ഥിതിക്ക് ഇനി അശോകേട്ടൻ ചെയ്യുന്ന അടുത്ത സ്റ്റെപ്പ് എന്താവുമെന്ന് കാശ്ശിക്കറിയാം. ആ മൗനത്തിൽ നിന്നു തന്നെ അവനത് പിടിച്ചെടുത്തു കഴിഞ്ഞു. എന്നെന്നേക്കുമായി തനിക്കവളെ നഷ്ടപ്പെടാൻ പോകുന്നു. ആ ഓർമയിൽ പോലും അവന് വേദനിച്ചു. പ്രണയം പറഞ്ഞിട്ടില്ല.. ഒരു നോട്ടം കൊണ്ടൊ ചിരി കൊണ്ടൊ പോലും അവൾ തന്റെ പ്രാണൻ ആണെന്ന് അറിയിച്ചു കൊടുത്തിട്ടില്ല. എന്നെങ്കിലും ഇത്‌ പോലൊരു നിമിഷം വന്നു ചേരുമെന്നും അന്ന് താൻ ഒരുപാട് വേദനിക്കേണ്ടി വരുമെന്നും അറിയാമായിരുന്നു. ഇത് വരെയും അവൾ പറഞ്ഞിട്ട് പോയ ഓരോ വാക്കും പ്രണയം ചാലിച്ച ഓരോ നോട്ടവും അവനെയപ്പോൾ കൊത്തി പറിച്ചു. പിറന്നാൾ മധുരമെന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ടവൾ ഒരിക്കൽ ചുംബനം കൊണ്ട് പൊള്ളിച്ച ചുണ്ടുകൾ.. അതിലിപ്പോഴും അവളുടെ ചുണ്ടിന്റെ ചൂടുണ്ടെന്ന് തോന്നി. അപ്പോഴെല്ലാം ഹൃദയം പോലും വിങ്ങി വിറച്ചു കൊണ്ടവൻ ആ കട്ടിലിൽ തനിച്ച് കിടന്നു. ആരും... ആരുമില്ലാതെ.. തുടരും.. ചില ഇഷ്ടങ്ങളുണ്ടങ്ങനെ... ഇഷ്ടപെടരുത് എന്നറിയാമായിരുന്നിട്ടും അറിയാതെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു പോയത്.. നെഞ്ചിൽ അടക്കി പിടിക്കാൻ ശ്രമിക്കും. പിന്നെ ആ ഇഷ്ടത്തിന്റെ ചുഴിയിൽ പെട്ടു പോയി നമ്മൾക്ക് നമ്മളെ പോലും നഷ്ടപ്പെട്ടു പോകുന്നത് പോലോരിഷ്ടം.. വല്ലാത്ത നോവാണത്... ല്ലെ 😢 റിവ്യൂ ഇട്ടിട്ട് പോണേ.. സ്നേഹത്തോടെ jif