കയ്യിലിരുന്ന പ്രൊജക്റ്റ് ഫയൽ രുദ്രന്റെ വലിയ ഗ്ലാസ് ടേബിളിലേക്ക് അഗ്നിമിത്ര കടുത്ത ദേഷ്യത്തോടെ എറിഞ്ഞു..... അതിന്റെ ശബ്ദം ആ വലിയ ക്യാബിനിൽ മുഴുവൻ മുഴങ്ങി കേട്ടു..... അവളുടെ ശ്വാസം ദേഷ്യം കൊണ്ട് വേഗത്തിലായിരുന്നു. കണ്ണുകളിൽ കനൽ ആളിക്കത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... "എനിക്ക് ഈ ജോലി മതിയായി മിസ്റ്റർ രുദ്രൻ! ഒന്നര വർഷം... നീണ്ട ഒന്നര വർഷമായി ഞാൻ ഈ ഓഫീസിൽ നിങ്ങളുടെ ഈ ഭ്രാന്തൻ പെരുമാറ്റം സഹിക്കുന്നു.... ഇനി എനിക്ക് ഒരു നിമിഷം പോലും ഇവിടെ തുടരാൻ വയ്യ.... ഞാൻ കഠിനാധ്വാനം ചെയ്ത് തീർത്ത പ്രൊജക്റ്റ് ഇതാ പൂർത്തിയായിട്ടുണ്ട്.... അതോടൊപ്പം ഇതാ എന്റെ റെസിഗ്നേഷൻ ലെറ്ററും.... ഇനി ഈ കമ്പനിയുമായി എനിക്ക് യാതൊരു ബന്ധവുമില്ല!" അഗ്നി ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.... മേശപ്പുറത്ത് കിടന്ന അവളുടെ രാജിക്ത്തിലേക്കോ ഫയലിലേക്കോ രുദ്രൻ ഒന്നു നോക്കുക പോലും ചെയ്തില്ല.... അവൻ പതിവുപോലെ തന്റെ ആം ചെയറിൽ പിന്നിലേക്ക് ചാരിയിരുന്ന്, അവളുടെ ദേഷ്യം കൊണ്ട് ചുവന്നുതുടുത്ത മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു..... ഒന്നര വർഷം മുൻപ്, ഇതേ ക്യാബിനിലേക്ക് ആദ്യമായി ഇന്റർവ്യൂവിന് വന്ന ആ പെൺകുട്ടിയെ കണ്ട അതേ ഭ്രാന്തമായ പ്രണയത്തോടെ അവൻ അവളെത്തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു. മറ്റുള്ളവർക്ക് മുന്നിൽ അവൻ വിറപ്പിക്കുന്ന, കർക്കശക്കാരനായ ബോസ് ആയിരുന്നു.... എന്നാൽ അവൾക്ക് മുന്നിൽ അവൻ വെറുമൊരു ഭ്രാന്തൻ കാമുകൻ മാത്രമായി മാറി.... "എന്താ അഗ്നി ഇത്ര ധൃതി? ദേഷ്യപ്പെട്ട് നിന്റെ ആ തൊണ്ട വരണ്ടു കാണും. ഒരു കോഫി കുടിക്കുന്നോ?" അവൻ വളരെ ശാന്തമായി, വശ്യമായ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.... "എനിക്ക് നിങ്ങളുടെ ഒരു കോഫിയും വേണ്ട, ഒരു ഔദാര്യവും വേണ്ട!" അവൾ മേശയിലേക്ക് ഇരു കൈകളും ഊന്നി അവനിലേക്ക് അല്പം ആഞ്ഞു നിന്നു.... "എനിക്ക് എന്റെ റിലീവിങ് ഓർഡർ ഇപ്പോൾ തന്നെ വേണം. ഈ നിമിഷം എനിക്ക് ഇവിടുന്ന് ഇറങ്ങണം." രുദ്രൻ പതുക്കെ കസേരയിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു.... കോട്ടിന്റെ ബട്ടൺ ഇട്ടുകൊണ്ട് അവൻ മേശയ്ക്കപ്പുറത്ത് വന്ന് അവളുടെ തൊട്ടുമുന്നിൽ നിന്നു.... അവൻ ആ രാജിക്ത്ത് കയ്യിലെടുത്തു.... അഗ്നി വിചാരിച്ചു അവൻ അതിൽ ഒപ്പിടുമെന്ന്. എന്നാൽ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് തന്നെ രുദ്രൻ ആ പേപ്പർ കഷണങ്ങളായി കീറി ഡസ്റ്റ്ബിന്നിലേക്ക് ഇട്ടു.... "രുദ്രൻ!!!" അഗ്നി ഞെട്ടലോടെയും ദേഷ്യത്തോടെയും വിളിച്ചുപോയി. "അഗ്നിമിത്ര..." രുദ്രന്റെ ശബ്ദം പെട്ടെന്ന് ഗൗരവമുള്ളതായി.... അവൻ അവളുടെ കൈത്തണ്ടയിൽ മൃദുവായി പിടിച്ചുകൊണ്ട് ക്യാബിന്റെ വലിയ ഗ്ലാസ് വിൻഡോയ്ക്ക് അരികിലേക്ക് നടത്തിച്ചു.... പുറത്ത് കൊച്ചി നഗരം മുഴുവൻ വെളിച്ചത്തിൽ കുളിച്ചു നിൽക്കുകയായിരുന്നു.... "നീയൊരു മിടുക്കിയായ എംപ്ലോയി ആണ്. ഈ കമ്പനിക്ക് നീ വേണം.... അതിലുപരി ഈ രുദ്രന് നിന്നെ വേണം.... പക്ഷേ ദേഷ്യത്തിനിടയിൽ ഒരു കാര്യം നീ മറന്നുപോയി... ഒന്നര വർഷം മുൻപ് ഈ കമ്പനിയിൽ ജോയിൻ ചെയ്ത ദിവസം നീ ഒപ്പിട്ട ആ അഗ്രിമെന്റ് ബോണ്ട്... ഓർമ്മയുണ്ടോ?" അവൻ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു. അഗ്നിയുടെ നെഞ്ച് പടപടാ ഇടിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവൾക്ക് എന്തോ ഒരപകടം മണത്തു.... "അത്... അത് സാധാരണ ഒരു വർഷത്തെ ബോണ്ട് അല്ലേ? അതിന്റെ കാലാവധി കഴിഞ്ഞു!" "അല്ല അഗ്നി..." രുദ്രൻ അവളുടെ തൊട്ടരികിലേക്ക് നടന്നു വന്നു. അവന്റെ ശ്വാസം അവളുടെ മുഖത്ത് തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... അവൾ പിന്നിലേക്ക് മാറാൻ നോക്കിയെങ്കിലും അവൻ അവളെ തന്റെ കൈകൾക്കിടയിൽ ലോക്ക് ചെയ്തു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.... "അന്ന് നീ ഒപ്പിട്ടത് സാധാരണ ബോണ്ട് അല്ല. അഞ്ച് വർഷത്തെ ലീഗൽ കോൺട്രാക്ട് ആണ്.... അതായത് ഇനിയൊരു മൂന്നര വർഷം കൂടി നീ ഈ ഓഫീസിൽ, എന്റെ കൺമുന്നിൽ തന്നെ ജോലി ചെയ്യണം. നിയമപരമായി നിനക്ക് ഇവിടുന്ന് രാജിവെച്ച് ഇറങ്ങിപ്പോകാൻ ആകില്ല.... അങ്ങനെ ചെയ്താൽ കമ്പനിക്ക് നീ നൽകേണ്ടി വരുന്ന നഷ്ടപരിഹാരം എത്രയെന്ന് ഊഹിക്കാൻ പോലും നിനക്കാവില്ല. മാത്രമല്ല, നിന്റെ കരിയർ തന്നെ ഞാൻ ഇല്ലാതാക്കും." അഗ്നി തകർന്നുപോയി.... അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും അടിയറവ് പറയാത്ത കണ്ണീർ തുള്ളികൾ പൊടിഞ്ഞു... "നീ... നീ എന്നെ ചതിക്കുകയായിരുന്നു അല്ലേ? അന്ന് അത്രയും പേപ്പർ തന്ന കൂട്ടത്തിൽ ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കാതെ..." "ചതിയല്ല അഗ്നി, പ്രണയം!" രുദ്രൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് വീണ മുടിയിഴകൾ പതുക്കെ മാറ്റാൻ കൈ ഉയർത്തി. അവൾ കടുത്ത വെറുപ്പോടെ അവന്റെ കൈ തട്ടിമാറ്റി.... "എനിക്ക് നിന്നെ വെറുപ്പാണ് രുദ്രൻ... ഓർത്തു വെച്ചോ, ഈ അഞ്ച് വർഷം നിനക്ക് എന്നിൽ നിന്ന് വെറുപ്പും ശാപവും മാത്രമേ കിട്ടൂ! എനിക്ക് നിന്നോട് ദയവില്ല." അവൾ പല്ലിറുമ്മി പറഞ്ഞു.... രുദ്രൻ അവളുടെ ആ വെറുപ്പ് നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ഒരു ഭ്രാന്തനെപ്പോലെ ചിരിച്ചു.... കയ്യിലിരുന്ന പ്രൊജക്റ്റ് ഫയൽ രുദ്രന്റെ വലിയ ഗ്ലാസ് ടേബിളിലേക്ക് അഗ്നിമിത്ര കടുത്ത ദേഷ്യത്തോടെ എറിഞ്ഞു..... അതിന്റെ ശബ്ദം ആ വലിയ ക്യാബിനിൽ മുഴുവൻ മുഴങ്ങി കേട്ടു..... അവളുടെ ശ്വാസം ദേഷ്യം കൊണ്ട് വേഗത്തിലായിരുന്നു. കണ്ണുകളിൽ കനൽ ആളിക്കത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... "എനിക്ക് ഈ ജോലി മതിയായി മിസ്റ്റർ രുദ്രൻ! ഒന്നര വർഷം... നീണ്ട ഒന്നര വർഷമായി ഞാൻ ഈ ഓഫീസിൽ നിങ്ങളുടെ ഈ ഭ്രാന്തൻ പെരുമാറ്റം സഹിക്കുന്നു.... ഇനി എനിക്ക് ഒരു നിമിഷം പോലും ഇവിടെ തുടരാൻ വയ്യ.... ഞാൻ കഠിനാധ്വാനം ചെയ്ത് തീർത്ത പ്രൊജക്റ്റ് ഇതാ പൂർത്തിയായിട്ടുണ്ട്.... അതോടൊപ്പം ഇതാ എന്റെ റെസിഗ്നേഷൻ ലെറ്ററും.... ഇനി ഈ കമ്പനിയുമായി എനിക്ക് യാതൊരു ബന്ധവുമില്ല!" അഗ്നി ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.... മേശപ്പുറത്ത് കിടന്ന അവളുടെ രാജിക്ത്തിലേക്കോ ഫയലിലേക്കോ രുദ്രൻ ഒന്നു നോക്കുക പോലും ചെയ്തില്ല.... അവൻ പതിവുപോലെ തന്റെ ആം ചെയറിൽ പിന്നിലേക്ക് ചാരിയിരുന്ന്, അവളുടെ ദേഷ്യം കൊണ്ട് ചുവന്നുതുടുത്ത മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു..... ഒന്നര വർഷം മുൻപ്, ഇതേ ക്യാബിനിലേക്ക് ആദ്യമായി ഇന്റർവ്യൂവിന് വന്ന ആ പെൺകുട്ടിയെ കണ്ട അതേ ഭ്രാന്തമായ പ്രണയത്തോടെ അവൻ അവളെത്തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു. മറ്റുള്ളവർക്ക് മുന്നിൽ അവൻ വിറപ്പിക്കുന്ന, കർക്കശക്കാരനായ ബോസ് ആയിരുന്നു.... എന്നാൽ അവൾക്ക് മുന്നിൽ അവൻ വെറുമൊരു ഭ്രാന്തൻ കാമുകൻ മാത്രമായി മാറി.... "എന്താ അഗ്നി ഇത്ര ധൃതി? ദേഷ്യപ്പെട്ട് നിന്റെ ആ തൊണ്ട വരണ്ടു കാണും. ഒരു കോഫി കുടിക്കുന്നോ?" അവൻ വളരെ ശാന്തമായി, വശ്യമായ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.... "എനിക്ക് നിങ്ങളുടെ ഒരു കോഫിയും വേണ്ട, ഒരു ഔദാര്യവും വേണ്ട!" അവൾ മേശയിലേക്ക് ഇരു കൈകളും ഊന്നി അവനിലേക്ക് അല്പം ആഞ്ഞു നിന്നു.... "എനിക്ക് എന്റെ റിലീവിങ് ഓർഡർ ഇപ്പോൾ തന്നെ വേണം. ഈ നിമിഷം എനിക്ക് ഇവിടുന്ന് ഇറങ്ങണം." രുദ്രൻ പതുക്കെ കസേരയിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു.... കോട്ടിന്റെ ബട്ടൺ ഇട്ടുകൊണ്ട് അവൻ മേശയ്ക്കപ്പുറത്ത് വന്ന് അവളുടെ തൊട്ടുമുന്നിൽ നിന്നു.... അവൻ ആ രാജിക്ത്ത് കയ്യിലെടുത്തു.... അഗ്നി വിചാരിച്ചു അവൻ അതിൽ ഒപ്പിടുമെന്ന്. എന്നാൽ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് തന്നെ രുദ്രൻ ആ പേപ്പർ കഷണങ്ങളായി കീറി ഡസ്റ്റ്ബിന്നിലേക്ക് ഇട്ടു.... "രുദ്രൻ!!!" അഗ്നി ഞെട്ടലോടെയും ദേഷ്യത്തോടെയും വിളിച്ചുപോയി. "അഗ്നിമിത്ര..." രുദ്രന്റെ ശബ്ദം പെട്ടെന്ന് ഗൗരവമുള്ളതായി.... അവൻ അവളുടെ കൈത്തണ്ടയിൽ മൃദുവായി പിടിച്ചുകൊണ്ട് ക്യാബിന്റെ വലിയ ഗ്ലാസ് വിൻഡോയ്ക്ക് അരികിലേക്ക് നടത്തിച്ചു.... പുറത്ത് കൊച്ചി നഗരം മുഴുവൻ വെളിച്ചത്തിൽ കുളിച്ചു നിൽക്കുകയായിരുന്നു.... "നീയൊരു മിടുക്കിയായ എംപ്ലോയി ആണ്. ഈ കമ്പനിക്ക് നീ വേണം.... അതിലുപരി ഈ രുദ്രന് നിന്നെ വേണം.... പക്ഷേ ദേഷ്യത്തിനിടയിൽ ഒരു കാര്യം നീ മറന്നുപോയി... ഒന്നര വർഷം മുൻപ് ഈ കമ്പനിയിൽ ജോയിൻ ചെയ്ത ദിവസം നീ ഒപ്പിട്ട ആ അഗ്രിമെന്റ് ബോണ്ട്... ഓർമ്മയുണ്ടോ?" അവൻ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു. അഗ്നിയുടെ നെഞ്ച് പടപടാ ഇടിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവൾക്ക് എന്തോ ഒരപകടം മണത്തു.... "അത്... അത് സാധാരണ ഒരു വർഷത്തെ ബോണ്ട് അല്ലേ? അതിന്റെ കാലാവധി കഴിഞ്ഞു!" "അല്ല അഗ്നി..." രുദ്രൻ അവളുടെ തൊട്ടരികിലേക്ക് നടന്നു വന്നു. അവന്റെ ശ്വാസം അവളുടെ മുഖത്ത് തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... അവൾ പിന്നിലേക്ക് മാറാൻ നോക്കിയെങ്കിലും അവൻ അവളെ തന്റെ കൈകൾക്കിടയിൽ ലോക്ക് ചെയ്തു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.... "അന്ന് നീ ഒപ്പിട്ടത് സാധാരണ ബോണ്ട് അല്ല. അഞ്ച് വർഷത്തെ ലീഗൽ കോൺട്രാക്ട് ആണ്.... അതായത് ഇനിയൊരു മൂന്നര വർഷം കൂടി നീ ഈ ഓഫീസിൽ, എന്റെ കൺമുന്നിൽ തന്നെ ജോലി ചെയ്യണം. നിയമപരമായി നിനക്ക് ഇവിടുന്ന് രാജിവെച്ച് ഇറങ്ങിപ്പോകാൻ ആകില്ല.... അങ്ങനെ ചെയ്താൽ കമ്പനിക്ക് നീ നൽകേണ്ടി വരുന്ന നഷ്ടപരിഹാരം എത്രയെന്ന് ഊഹിക്കാൻ പോലും നിനക്കാവില്ല. മാത്രമല്ല, നിന്റെ കരിയർ തന്നെ ഞാൻ ഇല്ലാതാക്കും." അഗ്നി തകർന്നുപോയി.... അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും അടിയറവ് പറയാത്ത കണ്ണീർ തുള്ളികൾ പൊടിഞ്ഞു... "നീ... നീ എന്നെ ചതിക്കുകയായിരുന്നു അല്ലേ? അന്ന് അത്രയും പേപ്പർ തന്ന കൂട്ടത്തിൽ ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കാതെ..." "ചതിയല്ല അഗ്നി, പ്രണയം!" രുദ്രൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് വീണ മുടിയിഴകൾ പതുക്കെ മാറ്റാൻ കൈ ഉയർത്തി. അവൾ കടുത്ത വെറുപ്പോടെ അവന്റെ കൈ തട്ടിമാറ്റി.... "എനിക്ക് നിന്നെ വെറുപ്പാണ് രുദ്രൻ... ഓർത്തു വെച്ചോ, ഈ അഞ്ച് വർഷം നിനക്ക് എന്നിൽ നിന്ന് വെറുപ്പും ശാപവും മാത്രമേ കിട്ടൂ! എനിക്ക് നിന്നോട് ദയവില്ല." അവൾ പല്ലിറുമ്മി പറഞ്ഞു.... രുദ്രൻ അവളുടെ ആ വെറുപ്പ് നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ഒരു ഭ്രാന്തനെപ്പോലെ ചിരിച്ചു.... https://share.aksharathalukal.in/s/62233/view ഫുൾ പാർട്സ് ഇവിടെ ഉണ്ടേ ♥️ ഇതുപോലെയുള്ള നിരവധി കഥകൾ പരസ്യങ്ങൾ ഒന്നുമില്ലാതെ വായിക്കുവാനും നിങ്ങളുടെ മനസ്സിലുള്ള കഥകൾ എഴുതി പണം സമ്പാദിക്കുവാനും ഇന്ന് തന്നെ അക്ഷരത്താളുകൾ ഡൗൺലോഡ് ചെയ്യാൻ മറക്കല്ലേ❤️ #📙 നോവൽ #😍 ആദ്യ പ്രണയം #💖 മഴയും പ്രണയവും #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ